အခန်း ၁၆၃၁

အခန်း (၁၆၃၁) အထင်ကြီးလောက်စရာ လှုပ်ရှားမှုများ

ရွှမ်းယီ၊ ကျန်းဟယ်နှင့် အခြားသူများသည် မည်းမှောင်နေသော တိမ်တိုက်များထဲရှိ ရှေးဟောင်း သူတော်စင် သတ်ဖြတ်သူနှင့် အချိန်အတော်ကြာ တိုက်ခိုက်နေခဲ့ကြသည်။ သူတို့က အနိုင်မရခဲ့သည့်အပြင် အနည်းငယ်ပင် ထိခိုက်နစ်နာခဲ့သေး၏။ မဟုတ်လျှင် ရွှမ်းယီက လုကျိုး၏ အကူအညီကို တောင်းခံခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။ ရှန်းကျန်းခန်းမမှ လူများ ရောက်နေပြီဖြစ်ရာ သူတို့ကို တိုက်ပွဲဝင်ခိုင်းခြင်းက အကြံကောင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

ဤနေရာသည် မိုင်ထောင်ချီ ကျယ်ဝန်းသော ရွှမ်းယီနန်းတော်၏ နယ်မြေဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ရှန်းကျန်းခန်းမက ရှေးဟောင်း သူတော်စင် သတ်ဖြတ်သူကို နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့လျှင်တောင်မှ ရွှမ်းယီနန်းတော်ကသာ သတ်ဖြတ်သူအဖြစ် တောင်းဆိုပိုင်ခွင့် ရှိသည်။ ဤသည်မှာ ဟန်ချက်ညီမှုကို ထိန်းသိမ်းရန် အထွတ်အမြတ်ခန်းမက ဆုံးဖြတ်ထားသော အရာဖြစ်သည်။

ရွှမ်းယီနှင့် အခြားသူများက အနီးကပ် မရပ်ကြပေ။ ထိုအစား သူတို့က တောင်ဘက် ကောင်းကင်ယံ တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းနေသော တိမ်မည်းများကို အဝေးမှသာ ကြည့်နေကြသည်။

မည်းမှောင်နေသော တိမ်တိုက်များထဲတွင် လိမ်ယှက်နေသော အရိပ်ကြီးက လူများကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

ယခုအချိန်အထိ ရွှမ်းယီနှင့် ကျန်းဟယ်တို့သည် ရှေးဟောင်း သူတော်စင် သတ်ဖြတ်သူကို သေသေချာချာ မမြင်ရသေးချေ။

"မျှော်နန်းသခင်က ယုံကြည်မှု ရှိမရှိ ကျွန်တော် သိချင်တယ်" ကျန်းဟယ်က ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒီအတွက် စိတ်မပူပါနဲ့။ တစ်ခုခုဖြစ်ခဲ့ရင် လူတိုင်း ချက်ချင်း နောက်ဆုတ်ရမယ်" ရွှမ်းယီက ပြောလိုက်၏။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ" ကျန်းဟယ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ တောင်ဘက်သို့ ဆက်လက် ရွေ့လျားနေသော တိမ်မည်းများကို ကြည့်ကာ သူက မေးလိုက်၏။

"ရှေးဟောင်း သူတော်စင် သတ်ဖြတ်သူ တစ်ကောင်က ဘာလို့ ဒီနေရာမှာ ရုတ်တရက် ပေါ်လာရတာလဲ"

လူတိုင်းကလည်း ထိုအကြောင်းကို တွေးတောမိကြသော်လည်း မည်သူ့ထံတွင်မျှ အဖြေ မရှိခဲ့ချေ။

…

ဤအချိန်တွင် လုကျိုးနှင့် ရှန်းကျန်းတို့သည် ရွှမ်းယီနန်းတော်မှ လူများ၏ အဝေးသို့ ပျံသန်းသွားခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။ ရှန်းကျန်းက သူ၏ စွမ်းအားကို တခြားသူများ မသိအောင် ပြသနိုင်ရန် လုကျိုးက အကွာအဝေးကို တမင်တကာ ခြားထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အခြားသူများနှင့် ဝေးကွာသွားသည်ကို မြင်သောအခါ ရှန်းကျန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်က လင်းလက်လာခဲ့သည်။ အလင်းရောင်က မည်းမှောင်နေသော တိမ်တိုက်များကို ချက်ချင်း နောက်ဆုတ်သွားစေ၏။

ရှန်းကျန်းက ခေါင်းမော့ကာ လင်းယုန်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ စူးရှသော မျက်လုံးများဖြင့် တိမ်မည်းများကို ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"သူတော်စင် သတ်ဖြတ်သူ တစ်ကောင်က ဒီနေရာမှာ ပြဿနာ လာရှာရဲတယ်ပေါ့။ မင်းကို ငါ ခွင့်မလွှတ်ဘူး"

လုကျိုးက လေထဲတွင် ဝဲပျံနေရင်း မေးလိုက်၏။ "မင်း ယုံကြည်မှု ရှိရဲ့လား"

"မရှိဘူး"

"ဟင်... အဲဒါက ယင်းလုံသာဆိုရင် မင်ရှင်းတောင်မှ ရင်ဆိုင်ဖို့ ခက်ခဲကောင်း ခက်ခဲလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ စောစောက အဲဒါ ယင်းလုံ မဟုတ်ဘူးလို့ မင်း ပြောခဲ့တယ်လေ" လုကျိုးက ပြောလိုက်သည်။

ရှန်းကျန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

"ယင်းလုံမှာ ရွှေပယင်းစစ်ပုဆိန် ရှိတယ်။ အဲဒါက ရွှမ်းယီနန်းတော်ရဲ့ တောင်ဘက်မှာရှိတဲ့ ထောင်ချီအေးချမ်းမျှော်စင်မှာ မြှုပ်နှံထားတာ။ စစ်ပုဆိန် မရှိရင် ယင်းလုံက လေနဲ့ မိုးကြိုးကို ထိန်းချုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"အဲဒါက အတုအယောင်လို့ မင်း ဆိုလိုချင်တာလား" လုကျိုးက မေးလိုက်သည်။

"ခန့်မှန်းချက် သက်သက်ပါ။ စမ်းသပ်ကြည့်ပြီးရင်တော့ ကျုပ် အတည်ပြုနိုင်ပါလိမ့်မယ်" ရှန်းကျန်းက ပြန်ဖြေလိုက်၏။ ထို့နောက် သူက မည်းမှောင်နေသော တိမ်တိုက်များထဲသို့ ကြယ်တံခွန်တစ်စင်းကဲ့သို့ ပစ်ဝင်သွားတော့သည်။

ထို့နောက် ကောင်းကင်ယံတွင် ကြယ်တာရာဒိုင်ခွက်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။ မွေးဖွားဇယားချပ် ၃၆ ခုက လင်းလက် တောက်ပနေ၏။ ၎င်းက ကျယ်ပြန့်သွားပြီး ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ တာအို၏ စွမ်းအားဖြင့် လေဟာနယ်ကို ဆုတ်ဖြဲနိုင်စွမ်းရှိသော မရေမတွက်နိုင်သည့် အလင်းတိုင်များက ပေါ်ထွက်လာကြသည်။

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးက တုန်လှုပ်သွားပြီး လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်သွားစေသည်။

…

ရှန်းကျန်းခန်းမမှ ကျင့်ကြံသူများက အလင်းတိုင်များကို ဇဝေဇဝါဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြ၏။

"ဒီနည်းလမ်းက အရှင်မင်းကြီးရဲ့ နည်းလမ်းနဲ့ ဘာလို့ တူနေတာလဲ"

"တကယ်ပဲ။ ဒါပေမဲ့ အရှင်မင်းကြီးက ရွှမ်းယီနန်းတော်ကို ကူညီပေးဖို့ ပြောတုန်းက သူ ဒီမှာ ရှိနေမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ပြောခဲ့တယ်လေ"

"စောစောက တောင်ဘက်ကို ပျံသန်းသွားတဲ့ ပုံရိပ်နှစ်ခုကို ငါ မြင်လိုက်တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့က အရမ်းမြန်လွန်းတော့ ငါ သေသေချာချာ မမြင်လိုက်ရဘူး။ အဲဒါ အရှင်မင်းကြီးတော့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူးနော်"

…

ဆူညံသံကြီးက ရွှမ်းယီနန်းတော်မှ လူများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ချက်ချင်း ဆွဲဆောင်သွားသည်။

"မျှော်နန်းသခင်လုရဲ့ စွမ်းအားက တကယ်ကို အထွတ်အထိပ် သက်ရှိတစ်ပါးရဲ့ စွမ်းအားပဲ" ကျန်းဟယ်က အံ့ဩစွာ အော်ဟစ်လိုက်၏။

ရွှမ်းယီက အံ့အားသင့်မနေခဲ့ချေ။

လီချွင်းက ရယ်မောလိုက်သည်။ "တကယ်ပါပဲ၊ မဟာ ဧကရာဇ်တစ်ပါးရဲ့ ခွန်အားလိုမျိုးပဲ။ ဒါပေမဲ့..."

"ဒါပေမဲ့ ဘာဖြစ်လဲ"

"အဲဒါက နည်းနည်းတော့ ဟိတ်ဟန်များလွန်းနေတယ်" လီချွင်းက ပြောလိုက်၏။

ကျန်းဟယ်က ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"မျှော်နန်းသခင်လုမှာ စွမ်းရည်ရှိနေမှတော့ လူတိုင်းမြင်အောင် သူ့ရဲ့ စွမ်းအားကို ပြသတာက သဘာဝကျပါတယ်။ ဒါက သူ့ရဲ့ နေရာကို အခိုင်အမာ တည်ဆောက်ဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခုလည်း ဖြစ်တယ်။ အဲဒါက ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ပြီး နားလည်ပေးလို့ ရပါတယ်။ တကယ်လို့ နတ်ဧကရာဇ် ရှန်းကျန်းသာဆိုရင် သူက ဒီထက်တောင် ပိုပြီး ကြွားလုံးထုတ်ပြပြီး ကောင်းကင်ကြီးကို ဆွဲဖြဲပစ်လောက်တယ်"

"မင်းပြောတာ မှန်သား။ ဒါ့အပြင် ဒီနေရာက ငါတို့ ရွှမ်းယီနန်းတော်ရဲ့ နယ်မြေလေ။ တကယ်လို့ ရှန်းကျန်းသာ ဒီမှာရှိနေရင် အခွင့်အရေးကို အရယူပြီး ပိုပြီး ကြွားလုံးထုတ်ပြမှာ သေချာတယ်။ တကယ်တော့ မျှော်နန်းသခင်လုက အများကြီး ပိုပြီး နှိမ့်ချနေတာပါ" လီချွင်းက သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်၏။ သူသည် လုကျိုး၏ အထောက်အထားကို ဝေဝါးစွာ ခန့်မှန်းမိခဲ့ပြီး လုကျိုးက သူ၏ စွမ်းအားကို ပြသရန် အချိန်တန်ပြီဟု တွေးလိုက်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ လုကျိုး ပါဝင်လာမှုနှင့်အတူ ရွှမ်းယီနန်းတော်မှာ ၎င်း၏ အထွတ်အထိပ်သို့ တက်လှမ်းနိုင်တော့မည်ကို သူ သံသယ မရှိခဲ့ချေ။

…

ဝုန်း

လေထုထဲတွင် မိုးကြိုးသံတစ်သံ မြည်ဟည်းသွားပြီးနောက် မည်းမှောင်နေသော တိမ်တိုက်များထဲမှ ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ရှည်လျားပြီး သွယ်လျသော အရိပ်ကြီးသည် တောင်ဘက် မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းဆီသို့ လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ အရှိန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားတော့၏။

ရှန်းကျန်းက သူ၏ ကြယ်တာရာဒိုင်ခွက်ကို ပြန်လည် သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး လုကျိုး၏ ဘေးတွင် ပေါ်လာကာ မေးလိုက်သည်။

"ဆရာကြီး၊ အဲဒါကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရရဲ့လား"

လုကျိုးသည် ယခုအချိန်အထိ အမြင်အာရုံ စွမ်းအားကို အသုံးပြုကာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ပစ်မှတ်ကို သူ အတည်ပြုပြီးပြီ ဖြစ်၏။ သူက ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒါကို ယင်းလုံလို့ ငါ ထင်ခဲ့တာ။ တကယ်တော့ ငါ အထင်ကြီးလွန်းသွားတာပဲ"

"အိုး။ ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ" ရှန်းကျန်းက ပြုံးလိုက်သည်။

"အဲဒါက မြွေနဲ့တူတဲ့ သားရဲတစ်ကောင်ဖြစ်တဲ့ ထန်ရှီပဲ" လုကျိုးက ပြောလိုက်၏။

"ဆရာကြီး၊ ခင်ဗျားက တကယ်ကို ဗဟုသုတ ကြွယ်ဝတာပဲ။ ကျုပ် အထင်ကြီးသွားပြီ" ရှန်းကျန်းက လုကျိုးကို လက်အုပ်ချီကာ ပြောလိုက်သည်။

ထန်ရှီနှင့် ပတ်သက်သော လုကျိုး၏ အသိပညာမှာ ဆိုးယုတ်သူတစ်ပါး၏ မှတ်ဉာဏ်များမှ လာခြင်း ဖြစ်သည်။ သူက ယုံကြည်မှုရှိစွာ ပြောလိုက်၏။

"ထန်ရှီက မူလတုန်းက ကမ္ဘာမြေရဲ့ နတ်အစောင့်အရှောက်တွေထဲက တစ်ပါးပဲ။ သူ့ရဲ့ ရုပ်ဆိုးတဲ့ အသွင်အပြင်နဲ့ ယုတ်မာတဲ့ လုပ်ရပ်တွေကြောင့် သူ့ကို သားရဲတစ်ကောင်အဖြစ် ခွဲခြားသတ်မှတ်ခဲ့ကြတာ။ အဲဒါက ကော်ချန်နဲ့ တန်းတူပဲ။ တိမ်တွေပေါ် စီးနင်းပြီး မိုးကို ခေါ်ယူနိုင်စွမ်း ရှိတယ်။ ရှေးခေတ်ကာလတွေတုန်းက နတ်အစောင့်အရှောက် တစ်ပါးအနေနဲ့ သူ့ရဲ့ နေရာကို သူ မကျေနပ်ခဲ့ဘူး။ သူက ယင်းလုံကို စိန်ခေါ်ခဲ့ပေမဲ့ ရှုံးနိမ့်ပြီး ထွက်ပြေးခဲ့ရတယ်။ ယင်းလုံ ပျောက်ကွယ်သွားတဲ့နောက်မှာတော့ သူက ယင်းလုံရဲ့ နာမည်ကို အသုံးပြုပြီး ဟိုဟိုဒီဒီ လှည့်လည်သွားလာနေခဲ့တာပဲ"

ရှန်းကျန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး လုကျိုးကို ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။ သူက မေးလိုက်သည်။

"ဆရာကြီး၊ ခင်ဗျားက ရှေးခေတ်ကာလတွေမှာ မွေးဖွားလာခဲ့တာတော့ မဟုတ်ဘူးမလား"

လုကျိုးက မငြင်းဆိုခဲ့ပေ။ နောက်ပိုင်းတွင် သူသည် မဟာလေဟာနယ်၌ ဆိုးယုတ်သူတစ်ပါး အနေဖြင့် ပေါ်ထွက်လာသောအခါ ဤအရာက အဓိပ္ပာယ်ရှိလာမည် ဖြစ်ပေသည်။

ရှန်းကျန်းက ပြောလိုက်၏။

"ရှေးခေတ်ကာလက လူတွေပဲ ဒီလျှို့ဝှက်ချက်တွေကို သိကြတာလေ" သူက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီးနောက် ထပ်ဖြည့်ပြောလိုက်သည်။

"ကျုပ်ရဲ့ သမီးလေးက ကံမကောင်းပေမဲ့ ခင်ဗျားလို ဆရာတစ်ယောက် ရထားတာတော့ ကံကောင်းတယ်လို့ သတ်မှတ်နိုင်ပါတယ်။ ကျုပ်မှာ နောင်တရစရာ မရှိတော့ပါဘူး"

ရှန်းကျန်းမှာ မိုက်မဲသူ မဟုတ်ချေ။ လုကျိုး၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ နက်နဲကြောင်း သူ မသိနိုင်လျှင် ဤမျှကြာအောင် အချည်းနှီး အသက်ရှင်နေထိုင်လာခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်ပေမည်။ သူ၏ သမီးတွင် ဤကဲ့သို့သော ဆရာတစ်ယောက် ရှိနေ၍ သူ စိတ်သက်သာရာ ရသွားခဲ့၏။

"ထန်ရှီကို အရင် နှိမ်နင်းကြရအောင်" လုကျိုးက ပြောရင်း ကြယ်တံခွန်တစ်စင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ထန်ရှီ၏ အနောက်သို့ လိုက်သွားတော့သည်။

"ကျုပ် ကူညီပေးပါ့မယ်"

ကြယ်တံခွန်နှစ်စင်းက ကောင်းကင်ယံတွင် ပျံသန်းသွားကြသည်။ ၁၅ မိနစ်မပြည့်မီမှာပင် သူတို့သည် မိုင်ပေါင်း ထောင်ချီ ခရီးပေါက်သွားပြီး ထောင်ချီအေးချမ်းမျှော်စင်၏ အထက်သို့ ရောက်ရှိသွားကြ၏။

ထောင်ချီအေးချမ်းမျှော်စင်သည် ရေဝဲတစ်ခုကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းသော လျှိုမြောင်တစ်ခုကို စီးမိုးကြည့်ရှုနေပေသည်။ အောက်ခြေကို လုံးဝ မမြင်ရချေ။

သူတို့နှစ်ယောက်က မည်းမှောင်နေသော တိမ်တိုက်များကို မော့ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"ရွံရှာစရာကောင်းတဲ့ သတ္တဝါ၊ ရွှေပယင်းစစ်ပုဆိန်ကို မင်း ယူချင်နေပေမဲ့ နှမြောစရာပဲ၊ မင်းမှာ အဲဒီစွမ်းရည် မရှိဘူး"

ထန်ရှီသည် ယင်းလုံလောက် လုံးဝ အစွမ်းမထက်ချေ။

ရှန်းကျန်းက ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားပြီး သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် သဏ္ဌာန်ကို ဖော်ထုတ်လိုက်သည်။

လုကျိုးက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အပြောင်းအလဲများကို အာရုံခံနိုင်ရန် ကောင်းကင်ကျမ်းစာမှ စွမ်းအား သုံးခုကို အသုံးပြုလိုက်၏။

ရှန်းကျန်းနှင့် ထန်ရှီတို့ ကောင်းကင်ယံတွင် တိုက်ခိုက်ကြရာ လောကကြီးကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

ရွှေရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုက ကောင်းကင်ယံကို လင်းထိန်သွားစေ၏။

ရွှီး

တိုက်ပွဲကြောင့် တိမ်မည်းများ တဖြည်းဖြည်း ပြယ်လွင့်သွားပြီး ကောင်းကင်ယံတွင် ပေပေါင်း သောင်းချီရှည်လျားသော အမည်းရောင် ခန္ဓာကိုယ်ကြီးကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်း၏ အရေခွံများမှာ သစ်ခေါက်များကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပေသည်။ ၎င်းက သွားများကို ပေါ်အောင် လုပ်လိုက်ပြီးနောက် သွေးမြူများကို ထွေးထုတ်ကာ ရှန်းကျန်းဆီသို့ ပျံသန်းသွားလေသည်။

ရှန်းကျန်းက သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် သဏ္ဌာန်ကို ပြန်လည် သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက် ရွှေရောင် အလင်းတိုင် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို ထန်ရှီ၏ ခေါင်းဆီသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်၏။

ထန်ရှီက နာကျင်စွာဖြင့် အူဟစ်လိုက်သည်။

ဘုန်း

စွမ်းအင် စည်းတံဆိပ်များက လေထုထဲတွင် ရွက်လွှင့်သွားကြသည်။

ထန်ရှီက နာကျင်မှုနှင့် ဒေါသတို့ဖြင့် လူးလွန့်နေခဲ့၏။

လေဟာနယ်က ဆုတ်ပြဲသွားပြီး လုကျိုးက သူ့ဆီသို့ စွမ်းအားများ ပြင်းထန်စွာ ဝင်ရောက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ အသေးစား နိယာမများက တစ်ချက်တည်းသော တိုက်ခိုက်မှုကိုပင် မခံနိုင်ကြောင်း သူ တွေ့ရှိလိုက်ရသဖြင့် အံ့အားသင့်သွားတော့၏။

"ခွေးကောင်"

လုကျိုးက အနောက်ဘက်မှနေ၍ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

အရှေ့ဘက်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော ရွှေရောင် အလင်းတိုင်များက ထန်ရှီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အဆက်မပြတ် ဝင်တိုက်နေကြ၏။

ရှန်းကျန်းက ပြောလိုက်သည်။ "ဒါပဲ။ သူအချိန်အကြာကြီး တောင့်ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

သူတို့နှစ်ယောက်က တိုက်ခိုက်မှုများကို ပိုမို အရှိန်မြှင့်လိုက်ကြ၏။

"လေဟာနယ် ချိပ်ပိတ်ခြင်း" ရှန်းကျန်းနှင့် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် သဏ္ဌာန်က အပေါ်သို့ ပျံတက်သွားပြီး သူ၏ လက်ထဲတွင် စက်ဝိုင်းပုံ အစီအရင်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

မကြာမီမှာပင် အစီအရင်က ကျယ်ပြန့်သွားပြီး လေဟာနယ်ကို အေးခဲသွားစေ၏။

ဒိုင်း ဒိုင်း ဒိုင်း ဒိုင်း ဒိုင်း

ထန်ရှီက လေဟာနယ် ချိတ်ပိတ်ခြင်းမှ လွတ်မြောက်ရန် အစွမ်းကုန် ရုန်းကန်နေခဲ့သည်။ ဤအချိန်တွင် စုတ်ပြဲသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး သစ်ခေါက်နှင့်တူသော အမည်းရောင် အရေခွံများက အရေခွံလဲသကဲ့သို့ အပိုင်းပိုင်း ပြုတ်ကျလာတော့၏။

"ပုံပန်းသွင်ပြင် ပြောင်းလဲတာလား" ရှန်းကျန်းက အံ့ဩသွား၏။

"ဆရာကြီး၊ ကျုပ်တို့ ဆက်စောင့်နေလို့ မရတော့ဘူး။ ဒီရွံရှာစရာကောင်းတဲ့ သတ္တဝါက ရွှမ်းယီနန်းတော်ကို ရောက်လာတာ မဆန်းပါဘူး။ အဲဒါက ယင်းလုံရဲ့ နေရာကို အစားထိုးချင်နေတာပဲ"

လုကျိုးက လှောင်ပြောင်လိုက်ပြီး ဓားပုံစံ ပြောင်းထားသော အမည်မဲ့ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

"မြွေကတော့ မြွေပဲ။ ဘယ်လောက်ပဲ ပြောင်းလဲပြောင်းလဲ နဂါးတော့ ဖြစ်မလာဘူး"

ဝီ

ပြင်းထန်လှသော ကောင်းကင်စွမ်းအားနှင့် နတ်တာအို စွမ်းအားတို့က အမည်မဲ့ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွား၏။ ထို့နောက် အမည်မဲ့၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ပေ ၁၀,၀၀၀ ရှည်လျားသော စွမ်းအင် ဓားတစ်လက် ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထို့နောက် အမည်မဲ့၏ ပတ်လည်တွင် မီးတောက်များ စတင်လောင်ကျွမ်းလာတော့၏။

ရှန်းကျန်းသည် အမည်မဲ့ကို ယခင်က မြင်ဖူးခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ၎င်းကို ထပ်မံမြင်တွေ့ရခြင်းက အထင်ကြီးစရာ ကောင်းနေဆဲ ဖြစ်၏။ ခဏအကြာတွင် သူက ပြောလိုက်သည်။

"တောင်ပိုင်း မီးတောက်စစ်က ကံမီးတောက်နဲ့ သန့်စင်ပြီး နတ်မီးတောက် ဖြစ်သွားတာလား"

လုကျိုးက အစွမ်းကုန် ထိုးနှက်လိုက်သည်နှင့် နတ်မီးတောက်များက အမည်မဲ့၏ ပတ်လည်တွင် ကခုန်နေခဲ့သည်။ အမည်မဲ့သည် ထန်ရှီ၏ ကျောပြင်ကို မီးနဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဝင်တိုက်သွားလေသည်။

အမည်မဲ့က ထန်ရှီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖောက်ထွင်းသွားသောအခါ ထန်ရှီမှာ ရူးသွပ်သွားပြီး အကြမ်းပတမ်း လူးလွန့်လာတော့၏။ လေထုထဲတွင် သွေးများ ပန်းထွက်သွားပြီး ၎င်းတို့ ပြုတ်ကျလာသောအခါ အရပ်မျက်နှာ အားလုံးသို့ လောင်ကျွမ်းသွားစေသည့် အနီရောင် မီးလုံးများကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေပေသည်။

…