← Chapters

အခန်း ၆၂၇

Vol. 45 Ch. 627

အခန်း ၆၂၇

Vol. 45 Ch. 627

အခန်း (၆၂၇) - အမျိုးသမီးနှစ်ဦးနှင့် တွေ့ဆုံခြင်း၊ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ကြေညာခြင်းနှင့် နှစ်တစ်သောင်း ကတိကဝတ်

‎

‎

‎ခန္ဓာသုံးပါး ပေါင်းစည်းခြင်းက မကြာမီ ဖြစ်ပေါ်လာတော့မည့် ကိစ္စဖြစ်၏။ ထိုသို့မတိုင်မီ အင်မော်တယ်နယ်မြေနှင့် နတ်ဆိုးနယ်မြေရှိ ကိစ္စရပ်များ၊ အထူးသဖြင့် နတ်ဆိုးနယ်မြေမှ ကိစ္စရပ်များကို ကုချန်အနေဖြင့် အလျင်အမြန်ဆုံး အရင်ဖြေရှင်းရန် လိုအပ်နေသည်။

‎

‎အင်မော်တယ်နယ်မြေနှင့် ပတ်သက်၍မူ ကုချန် စိုးရိမ်စရာ ဘာမှမရှိပေ။

‎

‎သူသည် ကောင်းကင်ဘုံရှိ ကုမိသားစုတစ်ခုလုံးကို အင်မော်တယ်နယ်မြေအနှံ့ ဖြန့်ကြက်ကာ အခြေချ ရှင်သန်နိုင်ရန် ကြိုတင် စီစဉ်ထားပြီးဖြစ်ရာ သူတို့အတွက် ကုချန် ထပ်မံပူပန်နေရန် မလိုအပ်တော့ချေ။

‎

‎သို့သော် နတ်ဆိုးနယ်မြေနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် နတ်ဆိုးဧကရာဇ်အဆင့်ရှိ သူ၏ လက်အောက်ငယ်သား သုံးဦးအပြင် ချီလျန်မျိုးနွယ်ကိုပါ သူ ရှင်းပြမှုတစ်ခု ပေးရန် လိုအပ်နေ၏။

‎

‎နတ်ဆိုးနယ်မြေ... အဆုံးမဲ့ကောင်းကင်... ချီလျန်မျိုးနွယ်၏ ဌာနေမြေဟောင်း.....

‎

‎ဌာနေမြေဟောင်းအတွင်း၌ ချီလျန်မျိုးနွယ်စုဝင်များသည် ဟိုဟိုဒီဒီ သွားလာနေကြကာ သူတို့၏ မျက်နှာများထက်တွင်လည်း ပျော်ရွှင်ကြည်နူးဖွယ် အပြုံးများ ဝေဆာနေကြ၏။

‎

‎ကုချန်သည် အဆုံးမဲ့ကောင်းကင်အရှင်သခင် ဖြစ်လာပြီး ချီလျန်မျိုးနွယ်ကို စတင်ကာကွယ်ပေးခဲ့ချိန်မှစ၍ မျိုးနွယ်စု၏ အခြေအနေမှာ ယခင်ကနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် မိုးနှင့်မြေလို ကွာခြားသွားခဲ့သည်။

‎

‎ယခုအခါ ချီလျန်မျိုးနွယ်သည် အဆုံးမဲ့ကောင်းကင်တွင် အငြင်းပွားဖွယ်မရှိသော နံပါတ်တစ် မျိုးနွယ်စုကြီး ဖြစ်လာရုံသာမက နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကြီး၏ အမိန့်အောက်ရှိ ကောင်းကင်ဘုံများ၌လည်း သူတို့အတွက် သီးသန့်နေရာတစ်ခုကို ရရှိနေပြီဖြစ်သည်။

‎

‎မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ အသစ်ခန့်အပ်ခံရသော အဆုံးမဲ့ကောင်းကင်အရှင်သခင် ကုချန်အပေါ် နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကြီး၏ အလေးထားမှုကို ကောင်းကင်ဘုံအရှင်သခင်များအားလုံး မျက်ဝါးထင်ထင် တွေ့မြင်ခဲ့ကြရပြီး ဖြစ်၏။

‎

‎ထို့ကြောင့် နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကြီး၏ မျက်စိထဲတွင် ကုချန်က ပို၍ နေရာရလာလေ သူ၏ လက်အောက်ရှိ ချီလျန်မျိုးနွယ်၏ အဆင့်အတန်းကလည်း ပို၍ မြင့်မားလာလေပင် ဖြစ်သည်။

‎

‎" ငါ့ဆီ အခုချက်ချင်း လာခဲ့ကြ "

‎

‎ထိုနေ့တွင် သားအမိနှစ်ဦးဖြစ်သော ချီလျိုနှင့် ချီမုန်တို့သည် မိမိတို့၏ ကိစ္စရပ်များဖြင့် အလုပ်များနေကြ၏။

‎

‎ရုတ်တရက် ကုချန်ထံမှ အခေါ်တော်လွှတ်မှုကို သူတို့ ရရှိလိုက်ကြသည်။

‎

‎အမိန့်ကို ရရှိလိုက်သည်နှင့် သားအမိနှစ်ဦးသည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ပြိုင်တူ ကြည့်လိုက်မိကြကာ သူတို့၏ လှပသော မျက်ဝန်းများထဲတွင် နားမလည်နိုင်မှုများ၊ တွေဝေမှုများနှင့် ပြည့်နှက်သွားကြ၏။

‎

‎သူတို့၏ အရှင်သခင်သည် သူတို့ကို မခေါ်ယူခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ကာ နှစ်ယောက်စလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ခေါ်ယူခြင်းမျိုးဆိုလျှင် ပို၍ပင် အံ့ဩစရာကောင်းလှသည်။

‎

‎သို့သော် ယုံမှားသံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိသည်မှာ အရှင်သခင်က သူတို့ကို ခေါ်ယူခဲ့လျှင် ကြီးမားသော ကိစ္စရပ်တစ်ခုခု ဖြစ်ပျက်နေသောကြောင့်သာ ဖြစ်ရမည်။

‎

‎ချီလျိုနှင့် ချီမုန်တို့သည် အချိန်ဆွဲရန် မဝံ့ရဲကြဘဲ ကုချန် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေသည့် နေရာသို့ ချက်ချင်း အပြေးအလွှား သွားရောက်ခဲ့ကြ၏။

‎

‎" အရှင်သခင် "

‎

‎ရောက်ရှိသွားသောအခါ အမျိုးသမီးနှစ်ဦးသည် ကုချန် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေသည့် ခန်းမဆောင်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းမပြုဘဲ ခန်းမအပြင်ဘက်၌သာ ရိုသေစွာ ဒူးထောက်ကာ ပြေပြစ်ကျော့ရှင်းစွာ ဂါရဝပြုလိုက်ကြသည်။

‎

‎" ဝင်လာခဲ့ "

‎

‎ခန်းမဆောင်အတွင်းမှ ကုချန်၏ အေးဆေးတည်ငြိမ်သော အသံ ထွက်ပေါ်လာသောအခါမှသာ အမျိုးသမီးနှစ်ဦးသည် မတ်တတ်ရပ်ကာ ခန်းမအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ရန် ဝံ့ရဲကြတော့သည်။

‎

‎" ဒီတစ်ကြိမ် မင်းတို့နှစ်ယောက်ကို ခေါ်လိုက်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းက တကယ့်ကို ကြီးမားတဲ့ ကိစ္စတစ်ခု ရှိနေလို့ပဲ "

‎

‎ချီမုန်နှင့် ချီလျိုတို့၏ နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေသော အကြည့်များကို ရင်ဆိုင်ရင်း ကုချန်သည် စကားကို လှည့်ပတ်မနေတော့ဘဲ တည့်တိုးပင် ပြောချလိုက်၏။

‎

‎" ငါ ထွက်သွားတော့မယ် "

‎

‎ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် ချီလျိုနှင့် ချီမုန်တို့၏ နားထဲသို့ မိုးကြိုးပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားလေသည်။

‎

‎အရှင်သခင်က ထွက်သွားတော့မယ် ဟုတ်လား။ ဒါ ဘာသဘောလဲ။

‎

‎" အရှင်သခင်... ကျွန်မတို့ ဘာအမှားများ လုပ်မိလို့လဲ... အရှင်သခင် ကျွန်မတို့ကို စွန့်ပစ်သွားလို့ မရပါဘူး "

‎

‎ချီမုန်မှ စိုးရိမ်တကြီး ပြောဆိုလိုက်၏။

‎

‎သူသည် ထက်မြက်ပြီး ဉာဏ်ရည်ပြည့်ဝသူ ဖြစ်ရာ ကုချန်ပြောသော ထွက်ခွာခြင်းဆိုသည်မှာ ခေတ္တခဏ ထွက်ခွာခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ သူတို့ကို ထာဝရ စွန့်ခွာသွားတော့မည့်ပုံရနေသည်ကို သဘာဝကျကျပင် ခန့်မှန်းမိလေသည်။

‎

‎သို့မဟုတ်လျှင် ခေတ္တခဏ ထွက်ခွာရုံမျှသာဆိုပါက ကုချန်အနေဖြင့် သူတို့ကို ဤမျှ လေးနက်စွာ ပြောပြနေရန် မလိုအပ်ပေ။

‎

‎တစ်ခုတည်းသော အဓိပ္ပာယ်မှာ အရှင်သခင်သည် သူတို့ကို ထာဝရ စွန့်ခွာသွားတော့မည် ဟူ၍ပင် ဖြစ်သည်။

‎

‎" မင်းတို့ ဘာအမှားမှ မလုပ်ခဲ့ပါဘူး... အချိန်တန်ပြီဖြစ်လို့ ငါ ထွက်သွားရတော့မှာပါ "

‎

‎ကုချန်သည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။ ချီမုန်နှင့် ချီလျိုတို့ကို မည်သည့်အရာမျှ ရှင်းပြလိုသည့် ဆန္ဒ သူ့ထံတွင် မရှိချေ။ ထို့အပြင် သူ၏ အဆင့်အတန်းအရ ဤအမျိုးသမီးနှစ်ဦးကို မည်သည့်အရာကိုမျှ ရှင်းပြနေရန်လည်း မလိုအပ်ပေ။

‎

‎သို့သော် ချီလျန်မျိုးနွယ်သည် သူ၏ နောက်သို့ လိုက်ပါခဲ့ပြီး အမျိုးသမီးနှစ်ဦးသည်လည်း သူ့အပေါ် အမြဲတမ်း သစ္စာရှိခဲ့သောကြောင့် ကုချန်သည် နောက်ဆုံးတွင် များစွာ ရက်စက်မနေတော့ဘဲ ဤသို့သာ ပြောဆိုလိုက်၏။

‎

‎" နောက်ထပ် နှစ်တစ်သောင်းအတွင်းမှာ အရာအားလုံး ရှင်းလင်းသွားလိမ့်မယ်... နှစ်တစ်သောင်းကြာတဲ့အခါ ငါ အသက်ရှင်နေသေးတယ်ဆိုရင် ချီလျန်မျိုးနွယ်လည်း ဆက်လက် ရပ်တည်နိုင်လိမ့်မယ်... တကယ်လို့ နှစ်တစ်သောင်းကြာတဲ့အခါ ငါမရှိတော့ဘူးဆိုရင်တော့ မင်းတို့ရဲ့ ချီလျန်မျိုးနွယ်လည်း မြေမှုန့်အဖြစ်ကိုပဲ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားလိမ့်မယ် "

‎

‎နောက်ထပ် နှစ်တစ်သောင်းအတွင်း ကောင်းကင်ဘုံများသည် ၎င်းတို့၏ နိဂုံးသို့ ရောက်ရှိသွားမည်ဖြစ်သည်။

‎

‎နောက်ဆုံးအချိန် ရောက်ရှိလာသောအခါ ကုချန်သာ တာအိုအရှင်သခင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်ခဲ့ပါက ချီလျန်မျိုးနွယ်သည်လည်း သူနှင့်အတူ ကောင်းကင်သို့ တက်လှမ်းနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာလောကများကို ကျော်လွန်ကာ ကောင်းကင်ဘုံများ၏ သံသရာလည်ခြင်းမှ လွတ်မြောက်နိုင်မည်ဖြစ်၏။

‎

‎သို့သော် ကုချန်သာ ကျရှုံးခဲ့ပါက ချီလျန်မျိုးနွယ်သည်လည်း သူနှင့်အတူ သဘာဝကျကျ ပျက်စီးသွားမည်သာ ဖြစ်လေသည်။

‎

All Chapters