အခန်း ၄၃၆

Vol. 44 Ch. 436

အခန်း ( ၄၃၆ ) အသွင်အပြင် ပြောင်းလဲခြင်း

လီရှန်ချန်းက ဆက်မကြည့်ရက်တော့သဖြင့် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားလိုက်၏။

စုန့်လျန်၏ မုတ်ဆိတ်များက အဆက်မပြတ် တုန်ယင်နေခဲ့သည်။

အမြဲတမ်း စည်းကမ်းမရှိ နေတတ်သည့် ချီမင်းသားပင်လျှင် ဝမ်းနည်းကြေကွဲနေသည့် အမူအရာ ရှိနေပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းများကို တင်းတင်းစေ့ထားလေသည်။

ဗီဒီယိုက ဆက်လက် ပြသနေသည်နှင့်အမျှ ချင်းမင်းဆက်၏ တံခါးပိတ်ဝါဒက နည်းပညာ နောက်ကျမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ အနောက်တိုင်း အင်အားကြီး နိုင်ငံများ၏ အစွမ်းထက်သည့် သင်္ဘောများနှင့် အမြောက်များက တိုင်းပြည်၏ တံခါးများကို အတင်းအကျပ် ဖွင့်ခိုင်းသည့်အခါ တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ မြင်ကွင်းများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာချေသည်။

ဘိန်းစစ်ပွဲတွင် ချင်းစစ်တပ်က အကြီးအကျယ် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ပြီး နယ်မြေပေးအပ်ခြင်းနှင့် လျော်ကြေးပေးခြင်းများပါဝင်သည့် နန်ကျင်းစာချုပ်ကို လက်မှတ်ရေးထိုးခဲ့ရသည်။

ရှေးဟောင်း နွေရာသီ နန်းတော်မှာ ဗြိတိသျှ-ပြင်သစ် မဟာမိတ်တပ်များ၏ မီးရှို့ဖျက်ဆီးမှုကြောင့် ပြာကျသွားရ၏။

နိုင်ငံရှစ်နိုင်ငံ မဟာမိတ်တပ်က ပေကျင်းကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာခဲ့ပြီး စီရှီး မိဖုရားကြီးက အနောက်ဘက်သို့ အထိတ်တလန့် ထွက်ပြေးခဲ့ရလေသည်။

အသည်းကွဲစရာ အကောင်းဆုံး ဖြစ်ရပ်မှာ ၁၈၉၄-၁၈၉၅ တရုတ်-ဂျပန် စစ်ပွဲတွင် ပေရန် ရေတပ်တစ်ခုလုံး ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရခြင်းဖြစ်ပြီး ၎င်းက ရှီမိုနိုဆဲကိ စာချုပ်အရ ထိုင်ဝမ်ကို ပေးအပ်လိုက်ရသည်အထိ ဖြစ်စေခဲ့၏။

မြင်ကွင်းက လုရွှင်း လူသတ်ပွဲ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ဖြစ်ရပ်များမှ နန်ကျင်းလူသတ်ပွဲ၏ ကြေကွဲဖွယ် ဖြစ်ရပ်များဆီသို့ ပြောင်းလဲသွားပြန်သည်။

စစ်ပွဲ၏ မီးတောက်များထဲတွင် မြို့ကြီးများက အပျက်အစီးများ ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး ဂျပန်ကျူးကျော်သူများ ကျူးလွန်ခဲ့သည့် ရာဇဝတ်မှုများက မင်မင်းဆက်မှ လူများ၏ နှလုံးသားကို ယခင်ကထက် ပိုမို ရက်စက်သည့် နည်းလမ်းဖြင့် တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့လေသည်။

ဤတရုတ်ပြည်မြေက သမိုင်းရေစီးကြောင်းထဲတွင် အကြိမ်ကြိမ် ဖျက်ဆီးခံရပြီး နင်းခြေခံနေရသည်ကို သူတို့က ဘာမှမလုပ်နိုင်ဘဲ ထိုင်ကြည့်နေရုံသာ တတ်နိုင်ကြ၏။

လူတိုင်း၏ နှလုံးသားများ လေးလံနေချိန်မှာပင် မြင်ကွင်းက ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

မဆုတ်မနစ်သည့် စစ်တပ်များ တစ်ဖွဲ့ပြီးတစ်ဖွဲ့ ရှေ့ထွက်လာကြပြီး ပြည်သူ့စစ်သည်များက ကျူးကျော်သူများကို ဤမြေမှ မောင်းထုတ်ရန် သူတို့၏ အသားနှင့် သွေးများကို အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။

တရုတ်နိုင်ငံသစ် တည်ထောင်ခြင်းက ကားထဲရှိ လေထုကို ပြန်လည် တက်ကြွလာစေခဲ့ပြန်၏။

သို့သော် ရှေ့ဆက်ရမည့် လမ်းကတော့ ခက်ခဲနေဆဲပင်။

ကင်မရာက ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန် ရုန်းကန်နေရသည့် ပျက်စီးနေသော တိုင်းပြည်နှင့် ပြင်ပကမ္ဘာမှ ပြင်းထန်သည့် ပိတ်ဆို့မှုများ၊ ဖိနှိပ်မှုများကို မှတ်တမ်းတင်ထားလေသည်။

ချီမင်းသားက သူ၏ လက်သီးများကို ဆုပ်ထားပြီး သူ၏မျိုးဆက်များက အက်ကြောင်းများကြားတွင် ရှင်သန်နိုင်ရန် ရုန်းကန်နေရသည်ကို ဘာမှမလုပ်နိုင်ဘဲ ထိုင်ကြည့်နေရင်း အလွန်တရာ အားကိုးရာမဲ့မှုကို ခံစားနေရ၏။

အသစ်တည်ထောင်လိုက်သည့် သမ္မတနိုင်ငံအတွက် လူတိုင်းက စိုးရိမ်နေချိန်မှာပင် သူတို့က မျှော်လင့်ချက်ကို မြင်တွေ့လိုက်ကြရသည်။

မဟာဗျူဟာများ ရေးဆွဲရာတွင် ထိပ်တန်း ခေါင်းဆောင်များ၏ ဉာဏ်ပညာနှင့် တစ်စည်းတစ်လုံးတည်း ညီညွတ်ကြမည်ဆိုသည့် ပြည်သူများ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ပင်။

ပို၍ စိတ်လှုပ်ရှားစရာကောင်းသည်မှာ မရေမတွက်နိုင်သော သိပ္ပံပညာရှင်များက နိုင်ငံရပ်ခြားရှိ သူတို့၏ သက်တောင့်သက်သာ ဘဝများကို စွန့်လွှတ်ကာ ဤခြောက်ကပ်နေသည့် မြေပေါ်တွင် သန္နိဋ္ဌာန်ချ၍ သူတို့ကိုယ်သူတို့ မြှုပ်နှံခဲ့ကြခြင်းပင်။

ဆယ်စုနှစ်များစွာကြာ အမည်မသိ လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြသည့် ထိုသုတေသီများက တိုင်းပြည်အတွက် မဆုတ်မနစ်သည့် ကျောရိုးတစ်ခုကို တည်ဆောက်ပေးခဲ့ကြသည်။

ကင်မရာက ဖြည်းညှင်းစွာ အနီးကပ် ရိုက်ပြလိုက်သည် -

ခြောက်ကပ်နေသည့် မြေပေါ်တွင် မိုးမျှော်တိုက်ကြီးများ ပေါ်ထွက်လာပြီး ယိုယွင်းနေသည့် ကျောင်းဆောင်များက တောက်ပပြီး သန့်ရှင်းသည့် စာသင်ခန်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။ ကလေးများ အသံထွက်ဖတ်နေသည့် အသံများက ကျောင်းဝင်းတစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေပြီး ကလေးများ၏ အဝတ်အစားများပေါ်ရှိ ဖာရာထေးရာများက တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားကာ သပ်ရပ်သည့် အဝတ်အစားများဖြင့် အစားထိုး နေရာယူလာကြသည်။

ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးမှုဆိုသည်မှာ သမိုင်းတွင်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး စားဝတ်နေရေး ဖူလုံခြင်းက ဇိမ်ခံပစ္စည်းတစ်ခု မဟုတ်တော့ချေ။

ပျက်စီးယိုယွင်းမှုများမှသည် ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်နေသည့် မိုးမျှော်တိုက်ကြီးများအထိ ဤပြတ်သားလှသည့် ခြားနားမှုက မရေမတွက်နိုင်သော ရှေ့ဆောင်လမ်းပြများ၏ သွေးနှင့် မျက်ရည်များဖြင့် ဖန်တီးထားသည့် ဂုဏ်ကျက်သရေကို ကိုယ်စားပြုနေချေသည်။

မင်မင်းဆက်မှ ခရီးသည်များက ကားပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်ရှိ စည်ကားနေသည့် မြို့ပြရှုခင်းကို ငေးကြည့်နေရင်း သူတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် အချိန်အတော်ကြာ ဖိနှိပ်ထားရသည့် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများက နောက်ဆုံးတွင်တော့ လွင့်စင် ပျောက်ကွယ်သွားရ၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူတို့က ၎င်းကို တကယ်ပင် ခံစားလိုက်ရသည်။

ဒီတိုင်းပြည်က ဘယ်တော့မှ အပြီးတိုင် မပြိုလဲသွားခဲ့ဘူး။

လီရှန်ချန်းက အထိန်းအကွပ်မရှိ ငိုကြွေးနေပြီး နောက်ကျိနေသည့် မျက်ရည်များက သူ၏ ပါးရေတွန့်များတစ်လျှောက် စီးကျနေခဲ့၏။ စုန့်လျန်က သူ၏ မျက်နှာကို လက်အင်္ကျီဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားပြီး သူ၏ ပခုံးများက အနည်းငယ် တုန်ယင်နေချေသည်။ ရှတာက ခေါင်းကို မော့ကာ ဖိနှိပ်ထားရသည့် စိတ်ခံစားမှုများကို သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက်အဖြစ် ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ လွန်ခဲ့သည့် နှစ်သုံးရာအတွင်းက အရှက်တကွဲ အကျိုးနည်းဖြစ်မှုများ အားလုံးကို ဖယ်ရှားပစ်လိုက်သည့်အလားပင်။

ဟုန်ဝူဧကရာဇ်က မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ မှိတ်လိုက်ပြီး ပြန်ဖွင့်လိုက်သည့်အခါ သူ၏ အတွေ့အကြုံရင့် မျက်လုံးများထဲတွင် စိတ်သက်သာရာရသွားသည့် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။

အပြုံးက သဲ့သဲ့လေးသာ ဖြစ်သော်လည်း အရုဏ်ဦး၏ ပထမဆုံးအလင်းရောင်ကဲ့သို့ ယခုလေးတင် ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည့် အုံ့မှိုင်းမှုကို လင်းလက်သွားစေခဲ့သည်။

မဆုတ်မနစ်သည့် ဤတိုင်းပြည်၏ အစိတ်အပိုင်း တစ်ခု ဖြစ်ရသည်ကို သူတို့ တကယ်ကို ဂုဏ်ယူမိကြသည်။

ချီမင်းသားက အပြင်ဘက်ရှိ အဆုံးမရှိ စီးဆင်းနေသည့် ယာဉ်များနှင့် လူအုပ်ကြီးကို ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် ငေးကြည့်ရင်း "အရမ်း ကောင်းတာပဲ..." ဟု တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်မိ၏။

ထိုအခါမှသာ သူ့ရှေ့ရှိ ကြီးပွားတိုးတက်နေသည့် မြင်ကွင်းက အခက်အခဲပေါင်းများစွာကို ဖြတ်ကျော်ပြီးမှ တည်ဆောက်ထားရခြင်းဖြစ်ကြောင်းကို သူ သဘောပေါက်သွားစေခဲ့သည်။

ဗီဒီယိုထဲတွင် ပြသထားသည့် အခက်အခဲများက သူတို့ကို အကြီးအကျယ် လေးလံသွားစေခဲ့သော်လည်း ထိုခေတ်ကာလထဲတွင် တကယ်တမ်း ဖြတ်သန်းခဲ့ရသူများ ခံစားခဲ့ရသည်များက မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ပြသထားသည်ထက် များစွာ ပိုမို ခက်ခဲလိမ့်မည်သာ ဖြစ်၏။

ကျန်းယဲ့က မင်မင်းဆက်အဖွဲ့ဝင်များကို သူတို့ ယခုလေးတင် လက်ခံရရှိခဲ့သည့် ကြီးမားလှသော သတင်းအချက်အလက်များကို ဖြည်းညှင်းစွာ နားလည်သဘောပေါက်စေရန် အချိန်ပေးထားလိုက်သည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သူက စကားစလိုက်၏။ "နောက်သုံးရက်အတွင်းမှာ... ကျွန်တော်က ခင်ဗျားတို့ကို ခေတ်သစ်ကမ္ဘာနဲ့ နည်းပညာတွေအကြောင်း လေ့လာဖို့ လမ်းပြပေးသွားမှာပါ... ဒါက ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ပထမဆုံး လာရောက်လည်ပတ်မှု ဖြစ်တဲ့အတွက် အိမ်ရှင်အနေနဲ့ ခင်ဗျားတို့အတွက် လက်ဆောင်လေး တစ်ခု ပြင်ဆင်ထားပါတယ်..."

သူက စကားပြောရင်း သူ၏ ကျောဘက်မှ အဝတ်အိတ်တစ်အိတ်ကို မှော်ဆန်ဆန် ထုတ်ယူလိုက်ပြီး အနောက်ဘက်သို့ လျှောက်သွားကာ လူဆယ်ဦးကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် စမတ်ဖုန်းများ ဝေငှပေးလိုက်သည်။

"ဒီအရာကို လက်ကိုင်ဖုန်းလို့ ခေါ်ပါတယ်..." ကျန်းယဲ့က ရှင်းပြလိုက်၏။

ချီမင်းသားက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ဝင်ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် တွေ့တယ်... လမ်းပေါ်က လူအများကြီးက အဲ့ဒါကို ကိုင်ထားကြတာ..."

"ဟုတ်ပါတယ်..." ကျန်းယဲ့က ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ "ဒါက သာမန်လူတွေအတွက် နေ့စဉ်သုံး ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာတစ်ခု ဖြစ်လာပါပြီ... အဲ့ဒီကတစ်ဆင့် ကျွန်တော်တို့က လေယာဉ်လက်မှတ်တွေ ဝယ်လို့ရတယ်.... အွန်လိုင်းကနေ ဈေးဝယ်လို့ ရတယ်... သတင်းအချက်အလက်တွေ ရှာလို့ရတယ်... ပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ နေ့စဉ်ဘဝမှာ အရာအများစုကို ပြီးမြောက်အောင် ကူညီပေးနိုင်ပါတယ်..."

ဤမိတ်ဆက်စကားက ထိုနေရာရှိ လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်သွားစေလေသည်။

လူ့စွမ်းအားအရင်းအမြစ် ဝန်ကြီး ဝူလင်းက မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် မေးလိုက်၏။ "ဒီအရာက တကယ်ပဲ အဲ့ဒီလောက်တောင် အံ့ဩစရာ ကောင်းတာလား..."

"တကယ်ပါပဲဗျာ..." ကျန်းယဲ့က အတည်ပြုပေးလိုက်သည်။ "အဲ့ဒါက မိုင်ထောင်ချီ ဝေးကွာနေတဲ့ လူတွေကိုတောင် အချိန်နဲ့တစ်ပြေးညီ စကားပြောနိုင်စေပါတယ်..."

လီရှန်ချန်းက သူ၏ မုတ်ဆိတ်ကို ပွတ်သပ်ကာ ချီးကျူးသည့် အသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။ "တကယ့်ကို အပြစ်ပြောစရာ မရှိတဲ့ လက်ရာတစ်ခုပဲ... "

"နောက်တစ်ဆင့်ကတော့... ဒါကို ဘယ်လိုသုံးရမလဲဆိုတာ ကျွန်တော် သင်ပေးပါ့မယ်..." ကျန်းယဲ့က အသုံးပြုပုံကို တစ်ဆင့်ချင်းစီ စတင် ပြသပေးလိုက်ပြန်သည်။

တစ်နာရီခန့် သင်ကြားပြီးနောက် လူတိုင်းက အခြေခံများကို တဖြည်းဖြည်း နားလည်လာကြ၏။

သူတို့ အသုံးပြုတတ်သွားသည့်အခါ ဖုန်း၏ လုပ်ဆောင်ချက်အမျိုးမျိုးကို လေ့လာရန်နှင့် သူတို့ စိတ်ဝင်စားသည့် အကြောင်းအရာများကို ရှာဖွေရန် မစောင့်နိုင် မအီးနိုင် ဖြစ်နေကြတော့သည်။

ကျန်းယဲ့က သူတို့၏ အာရုံစိုက်မှုကို မနှောင့်ယှက်တော့ချေ။ သူက ရှေ့ခန်းရှိ သူ၏ ထိုင်ခုံသို့ ပြန်သွားကာ ဖုန်းကို ထုတ်လိုက်ပြီး ချန်ချင်းကို ဆက်သွယ်ကာ သူတို့ ခရီးစဉ်သို့ နောက်ထပ် တစ်နာရီအတွင်း ရောက်ရှိတော့မည် ဖြစ်ကြောင်း အသိပေးလိုက်၏။

ခရီးစဉ် နီးကပ်လာသည့်အခါ ကျန်းယဲ့က မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး ဖုန်းထဲတွင် အာရုံစိုက်နေကြသူ အားလုံးကို ခေါ်လိုက်လေသည်။

ထို့နောက် သူက ဘယ်ကနေ ရလာမှန်းမသိသည့် ခရီးဆောင်အိတ်တစ်အိတ်ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး အတွင်းမှ ခေတ်မီ အဝတ်အစားများနှင့် ဆံပင်တု တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်၏။

ဟုန်ဝူဧကရာဇ်က သူ၏ လက်ထဲရှိ ဆံပင်တု၊ တီရှပ်နှင့် ဂျင်းဘောင်းဘီကို အကဲခတ်ကြည့်နေပြီး အခြားသူများကလည်း ဤအကျွမ်းတဝင် မရှိသည့် အဝတ်အစားများကို သိချင်စိတ်ဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။

"လူကြီးမင်းတို့... ရောမကို ရောက်ရင် ရောမလို ကျင့်ရမယ်ဆိုတဲ့ စကားရှိတယ်..." ကျန်းယဲ့က ပြုံးလျက် ရှင်းပြလိုက်၏။ "အကယ်၍ ကျွန်တော်တို့က ဒီမင်မင်းဆက်က အဝတ်အစားတွေနဲ့ လမ်းပေါ်မှာ လျှောက်သွားနေမယ်ဆိုရင် မလိုအပ်တဲ့ အာရုံစိုက်မှုတွေကို ဆွဲဆောင်မိနိုင်တယ်... ဒါကြောင့် ကျေးဇူးပြုပြီး ခေတ်မီ အဝတ်အစားတွေကို လဲလှယ်ဝတ်ဆင်ပေးပါ..."

ရင်းကျန့်နှင့် သူ၏အဖွဲ့သားများ၏ ပုံရိပ်များ ပေါက်ကြားသွားကတည်းက ဟုန်ဝူဧကရာဇ်နှင့် အခြားသူများက ရှေးဟောင်းဝတ်စုံများဖြင့် ထပ်မံ ပေါ်လာပါက လူထုကို လှည့်စားရန် ခက်ခဲသွားပေလိမ့်မည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် တူညီတဲ့ လှည့်ကွက်တွေနဲ့ လူတွေကို နောက်တစ်ကြိမ် လှည့်စားဖို့ဆိုတာ ခက်ခဲသည်မဟုတ်လော။

ဒီတစ်ခါတော့ အဘိုးအိုကျူးနဲ့ သူ့လူတွေ အဝတ်အစား လဲရုံကလွဲလို့ ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ချေ။

ဟုန်ဝူဧကရာဇ်က ကျန်းယဲ့ထံမှ ဆံပင်တုကို ယူလိုက်ပြီး သံသယ အနည်းငယ်ဖြင့် သူ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် စွပ်လိုက်၏။

နောကိခဏ၌ ဆံပင်တုက သက်ရှိတစ်ခုကဲ့သို့ သူ၏ ဦးရေပြားတွင် အလိုအလျောက် တွယ်ကပ်သွားပုံရသည်။ သူက သတိလက်လွတ်ဖြင့် ပြန်ချွတ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း ၎င်းက သူ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် သဘာဝအတိုင်း ပေါက်နေသည့်အလား လုံးဝ ချွတ်၍ မရတော့ကြောင်း တွေ့လိုက်ရ၏။

သူ မနေနိုင်ဘဲ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။ "ဒီအရာက တကယ်ပဲ ထူးခြားတာပဲ..."

အခြားသူများကလည်း ဤဆံပင်တု၏ အံ့ဩဖွယ်ရာ လုပ်ဆောင်ချက်များကို တဖြည်းဖြည်း တွေ့ရှိလာကြသည်။

ချီမင်းသားက သူ၏ ဆံပင်တိုများကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဆွဲကြည့်ရင်း အော်ဟစ်လိုက်၏။ "တကယ် ပြန်ပေါက်လာသလိုပဲဗျ..."

လူတိုင်း ခေတ်မီအဝတ်အစားများကို စတင် လဲလှယ်လိုက်ကြသည့်အခါ ရထားလုံးထဲတွင် ချက်ချင်းပင် အသက်ဝင်လာလေသည်။

နောက်ဆုံးလူ ဝတ်ဆင်ပြီးသွားသည့်အခါ လူတိုင်းက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့ အားလုံး ဆွံ့အသွားကြရ၏။

ရင်းနှီးသလိုလိုနဲ့ စိမ်းသက်နေတဲ့ ဒီမျက်နှာတွေက သူတို့ကို ခဏလောက် မျက်စိလည်သွားစေသည်။

ရှတာက လီရှန်ချန်း ဝတ်ဆင်ထားသည့် ကျွန်တော် ပေကျင်းကို ချစ်တယ်ဟု ရေးသားထားသော တီရှပ်ကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ လဲကျတော့မတတ် အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်လေသည်။

လီရှန်ချန်းကလည်း ဂျင်းဘောင်းဘီကို ကျပ်ထုပ်နေအောင် ဝတ်ဆင်ထားသည့် ရှတာ၏ ခြေထောက်များကို ကြည့်ကာ သူ၏ မုတ်ဆိတ်ကို ပွတ်သပ်ရင်း ခေါင်းခါလိုက်၏။

ချီမင်းသားဆိုလျှင် သူ၏ တောက်ပသည့် အဝါရောင် စနီကာဖိနပ်များကို ပြသရင်း ဟိုဘက်ဒီဘက် ခုန်ပေါက်နေသဖြင့် လူတိုင်း အော်ဟစ် ရယ်မောသွားကြရသည်။

ခဏတာမျှ ရထားလုံးထဲတွင် အချိန်အတော်ကြာ ပျောက်ဆုံးနေခဲ့သည့် ပျော်ရွှင်စရာ လေထုတစ်ခု ပြည့်နှက်သွားခဲ့တော့သည်။

အခန်း ၄၃၆ပြီး၏။