အခန်း ၃၇၈
Vol. 38 Ch. 378
အခန်း (၃၇၈)
ကျွန်တော်က ဂျပန်ရဲ့ ပိတ်ဆို့အရေးယူမှုတွေကြောင့် ထိခိုက်နစ်နာခဲ့ရတဲ့ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်တွေကို စုစည်းပေးဖို့ ဥက္ကဌ လင်ဂျင်ယုံကို တောင်းဆိုခဲ့တယ်။
ကိုရီးယားစက်မှုကုန်ထုတ်လုပ်သူများအသင်း (FKI) လိုမျိုး အဓိက စီးပွားရေးအဖွဲ့အစည်းတွေတင်မကဘဲ ကိုရီးယား ကုန်သည်ကြီးများနှင့် စက်မှုလက်မှုလုပ်ငန်းရှင်များအသင်း၊ ကိုရီးယားအပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ ကုန်သွယ်မှုအသင်း၊ ကိုရီးယားအသေးစားနှင့် အလတ်စားစီးပွားရေးလုပ်ငန်းများ အဖွဲ့ချုပ်နဲ့ ကိုရီးယားအလုပ်ရှင်များအဖွဲ့ချုပ်တို့က အမှုဆောင် တွေလည်း စုရုံးရောက်ရှိလာခဲ့ကြတယ်။ အဲဒီထဲမှာ လုပ်ငန်းစုကြီးတွေရဲ့ ခေါင်းဆောင်တွေရော၊ အသေးစားနဲ့ အလတ်စားလုပ်ငန်း (SME) ခေါင်းဆောင်တွေပါ ပါဝင်ပါတယ်။
တချို့ဆိုရင် ပြည်ပခရီးစဉ်ကနေတောင် အရေးတကြီး ပြန်လာခဲ့ကြရတာပါ။ အခြေအနေက ဘယ်လောက်အထိ ပြင်းထန်နေလဲဆိုတာ ဒါက သက်သေပြနေတာပဲ။
အစည်းအဝေးလုပ်မယ့်နေရာကို FKI ခန်းမမှာ သတ်မှတ်ခဲ့တယ်။ ကိုရီးယားရဲ့ စီးပွားရေးတိုးတက်မှုနဲ့ ကော်ပိုရိတ် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုအတွက် တည်ထောင်ထားတာလို့ အပေါ်ယံ ပြောထားပေမဲ့ FKI ဆိုတာ ချေဘော တွေရဲ့ အကျိုးစီးပွားကို ကိုယ်စားပြုတဲ့ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုဆိုတာ ပြည်သူအားလုံး သိထားတဲ့ အချက်ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။
ကျွန်တော် ပထမဆုံးအကြိမ် ရောက်ဖူးတဲ့ FKI ခန်းမက ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှတယ်။ ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ အဆောက်အဦးကြီးထဲမှာ သူတို့တွေ ဘာတွေလုပ်နေကြလဲဆိုတာ တွေးတောင်မတွေးတတ်ပါဘူး။
ဝန်ထမ်းတစ်ဦးရဲ့ လမ်းညွှန်မှုအတိုင်း ကျွန်တော် အဓိက အစည်းအဝေးခန်းမထဲကို ဝင်လိုက်တယ်။
ခန်းမထဲမှာ လူတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေပါပြီ။ ကျွန်တော့်အနေနဲ့ စီးပွားရေးခေါင်းဆောင်တွေနဲ့ ရံဖန်ရံခါ တွေ့ဆုံဖူးပေမဲ့ ဒီလို အကြီးစားအစည်းအဝေးမျိုး လုပ်တာကတော့ ဒါပထမဆုံးပါပဲ။
ကျွန်တော့်ရဲ့ စကားတစ်ခွန်းကြောင့် ဒီလို ထင်ရှားတဲ့ စီးပွားရေးခေါင်းဆောင်တွေ အများကြီး စုရုံးရောက်ရှိလာတာက တကယ့်ကို အံ့သြစရာကောင်းပါတယ်။ ကျောင်းအုပ်ဆရာကြီး တစ်ယောက်က ကျောင်းသားတွေကို ကွင်းပြင်ထဲမှာ စုစည်းပြီး အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ မနက်ခင်း ဟောပြောပွဲတွေ လုပ်တဲ့အခါ ခံစားရမယ့် ခံစားချက်မျိုးက ဒါလား မသိဘူး။
ဒီမှာ စုရုံးနေတဲ့ ကုမ္ပဏီတွေရဲ့ စတော့ရှယ်ယာ တန်ဖိုးအားလုံးကို ပေါင်းလိုက်ရင် နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံရဲ့ GDP ထက်တောင် ကျော်လွန်နေလောက်မှာပါ။ သတင်းတွေထဲမှာ ခဏခဏ မြင်တွေ့နေရတဲ့ လုပ်ငန်းစုကြီးတွေရဲ့ စီအီးအိုတွေက ရှေ့ဆုံးမှာ ထိုင်နေကြတယ်။ အဲဒီထဲမှာ သံသယဖြစ်ဖွယ် ကိစ္စရပ်တွေကြောင့် ဝှီးချဲလ်စီးပြီး အစိုးရရှေ့နေရုံးကို ခဏခဏ သွားရလေ့ရှိတဲ့ ဥက္ကဌ အနည်းငယ်ကိုလည်း လှမ်းမြင်လိုက်ရတယ်။
သူတို့ရဲ့ နောက်ဘက်မှာတော့ အလတ်စားနဲ့ အသေးစားကုမ္ပဏီတွေရဲ့ စီအီးအိုတွေ ထိုင်နေကြတာပါ။ သူတို့ရဲ့ လုပ်ငန်းပမာဏက လုပ်ငန်းစုကြီးတွေနဲ့ နှိုင်းယှဉ်လို့မရပေမဲ့ SME တွေက ကုန်ထုတ်လုပ်မှုကဏ္ဍရဲ့ အလုပ်အကိုင် အများစုအတွက် တာဝန်ယူထားတာလို့ ပြောလို့ရပါတယ်။ တကယ်လို့ ဒီကုမ္ပဏီတွေ ပိတ်သိမ်းရတာ ဒါမှမဟုတ် လုပ်ငန်းလည်ပတ်မှု ရပ်ဆိုင်းရတာမျိုး ဖြစ်လာရင် အောက်ခြေလူတန်းစား စီးပွားရေးက အခြေခံကအစ ပြိုလဲသွားမှာပါ။
ဒါက စီးပွားရေးသမားတွေကြား ဆွေးနွေးပွဲဖြစ်လို့ မီဒီယာတွေနဲ့ နိုင်ငံရေးသမားတွေကို သီးသန့် ဖိတ်ကြားထားခြင်း မရှိပါဘူး။
ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးရဲ့ အငွေ့အသက်ကတော့ သိပ်မကောင်းပါဘူး။ သူတို့က တိုက်ရိုက်ထုတ်မပြောရင်တောင် ကျွန်တော့်အပေါ် မကျေနပ်မှုတွေ အများကြီး ရှိနေတယ်ဆိုတာ သိသာနေပါတယ်။
ဒီပြဿနာကို ကျွန်တော် စတင်ခဲ့တာ ဖြစ်ပေမဲ့ OTK Company အနေနဲ့ကတော့ ထိခိုက်မှု လုံးဝမရှိသလောက်ပါပဲ။
ဂျပန်မှာ ပြည်သူ့သဘောထား ဆိုးရွားလာမှုကြောင့် FaceIt နဲ့ Lost Fantasy ရဲ့ စာရင်းသွင်းသူ အရေအတွက် အနည်းငယ် ကျဆင်းသွားပေမဲ့ ခြုံငုံကြည့်ရင်တော့ မပြောပလောက်တဲ့ ပမာဏပါ။
တိုက်ရိုက် ပိတ်ဆို့အရေးယူမှုမျိုးလည်း မရှိခဲ့ပါဘူး။ FaceIt က မူလကတည်းက အမေရိကန်ကုမ္ပဏီဖြစ်ပြီး OTK Games ကလည်း မကြာသေးမီကပဲ ဌာနချုပ်ကို အမေရိကန်ကို ရွှေ့ပြောင်းထားခဲ့တာပါ။ ကျွန်တော်တို့ကို မဆင်မခြင် လာရောက်ထိပါးပြီး ရိုနယ်ကို မလိုအပ်ဘဲ ရန်စမိတာမျိုး လုပ်ချင်ကြမှာ မဟုတ်ဘူးလေ။
တစ်ဖက်မှာတော့ လုပ်ငန်းစုကြီးတွေကနေ SME တွေအထိ ကိုရီးယားစီးပွားရေးတစ်ခုလုံးက ကြီးမားတဲ့ ရိုက်ခတ်မှုကို ခံခဲ့ရတယ်။ ဂျပန်နိုင်ငံကနေ အဓိက ကုန်ကြမ်းတွေ၊ အစိတ်အပိုင်းတွေနဲ့ စက်ပစ္စည်းတွေကို တင်သွင်းနေရတဲ့ ကုမ္ပဏီတွေကတော့ အပြင်းထန်ဆုံး ထိခိုက်ခဲ့ကြတယ်။
ကျွန်တော် စင်မြင့်ပေါ်မှာ ရပ်လိုက်ပြီး မိုက်ခရိုဖုန်းကို ကိုင်ကာ စကားပြောလိုက်တယ်။
"မင်္ဂလာပါ၊ ကျွန်တော် ကန်ဂျင်ဟူပါ။ ဒီကို လာရောက်စုရုံးပေးကြတဲ့အတွက် အားလုံးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ လုပ်နေကျနှုတ်ခွန်းဆက် စကားတွေကို ကျော်လိုက်ပြီး တိုက်ရိုက်ပဲ ပြောပါမယ်။ ဂျပန်ရဲ့ ပိတ်ဆို့အရေးယူမှုတွေကြောင့် လူတိုင်း ကြီးမားတဲ့ ထိခိုက်မှုတွေနဲ့ အခက်အခဲတွေကို ရင်ဆိုင်နေရတယ်လို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ အခြေအနေကို နားလည်ဖို့နဲ့ တန်ပြန်အစီအမံတွေကို ချမှတ်ဖို့ လိုအပ်တဲ့အတွက် ဘယ်သူမဆို အားနာမနေဘဲ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောပေးကြပါ"
မိုက်ခရိုဖုန်းက အသေးစားနဲ့ အလတ်စားလုပ်ငန်းတွေရဲ့ စီအီးအိုတွေဆီကို အရင်ဆုံး ရောက်ရှိသွားတယ်။ အစပိုင်းမှာတော့ သူတို့က ဟိုဟိုဒီဒီ ကြည့်ရင်း တုံ့ဆိုင်းနေခဲ့ကြပေမဲ့ တစ်ယောက် နှစ်ယောက် စကားစပြောလာပြီးနောက်မှာတော့ မကျေနပ်ချက် တွေက ရေလွှမ်းမိုးသလိုမျိုး အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့တော့တယ်။
"ဒါက ရုတ်တရက်ကြီး ဖြစ်သွားတာဆိုတော့ ကျွန်တော်တို့ ကုန်ပစ္စည်းလက်ကျန်တွေကိုတောင် ပြင်ဆင်ဖို့ အချိန်မရလိုက်ဘူး"
"ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကုန်ပစ္စည်းပေးပို့ရမယ့် အချိန်ဇယားတွေ ပျက်စီးတော့မယ်"
"လုပ်ငန်းစုကြီးတွေမှာတော့ တောင့်ခံနိုင်မယ့် ရန်ပုံငွေနဲ့ စွမ်းဆောင်ရည် ရှိကောင်းရှိနိုင်ပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့လို SME တွေကတော့ ဒေဝါလီခံရမယ့် အန္တရာယ်နဲ့ ရင်ဆိုင်နေရပါတယ်"
"ပထမဆုံး တရုတ်ရဲ့ လက်တုံ့ပြန်မှု၊ အခုကျတော့ ဂျပန်ရဲ့ လက်တုံ့ပြန်မှုကပါ ထပ်ဆင့်လာပြန်ပြီ။ ဒါက ကျွန်တော်တို့ကို သတ်နေတာပဲ"
"နေ့တိုင်းက ရေခဲပါးပါးပေါ်မှာ လမ်းလျှောက်နေရသလိုပဲ"
"ဝန်ထမ်းတွေကလည်း ကုမ္ပဏီ ပိတ်သိမ်းသွားမလားဆိုပြီး သိပ်ကို စိုးရိမ်နေကြတယ်၊ အလုပ်လုပ်တဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်တွေလည်း ကျဆင်းနေပြီ"
ကုမ္ပဏီနဲ့ လုပ်ငန်းအမျိုးအစားပေါ် မူတည်ပြီး ကွဲပြားမှုတွေ ရှိပေမဲ့ တကယ်ပဲ အခြေအနေက ပြင်းထန်နေခဲ့တာပါ။
အခုဆိုရင် အခြေအနေကို လုံလောက်အောင် နားလည်သွားပြီဖြစ်လို့ တန်ပြန်အစီအမံတွေကို ချမှတ်ရမယ့် အချိန်ဖြစ်ပါတယ်။ ကုန်သွယ်မှု၊ စက်မှုနှင့် စွမ်းအင်ဝန်ကြီးဌာနနဲ့ SME နှင့် Startup ဝန်ကြီးဌာနတို့ကလည်း အစီအမံတွေကို လုပ်ဆောင်နေလောက်မှာ ဖြစ်ပေမဲ့ အမြဲတမ်းလိုလို အစိုးရဘက်က လှုပ်ရှားဖို့ဆိုတာ အချိန်ယူရတတ်ပါတယ်။
ကျွန်တော် အမှုဆောင်တွေကို လှည့်ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်တယ်။
"SME တွေက ကိုရီးယားစက်မှုလုပ်ငန်းရဲ့ အမြစ်တွေနဲ့ ဒေါက်တိုင်တွေ ဖြစ်ကြပါတယ်။ ပထမဦးဆုံး အနေနဲ့ OTK Company အပါအဝင် လုပ်ငန်းစုကြီးတွေက အခက်အခဲ ကြုံတွေ့နေရတဲ့ SME တွေနဲ့ မိတ်ဖက်ကုမ္ပဏီတွေကို ကူညီဖို့ ရန်ပုံငွေတွေ ထည့်ဝင်ပေးကြဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"
ကျွန်တော့်စကားကြောင့် SME စီအီးအိုတွေရဲ့ မျက်နှာတွေက ဝင်းပသွားခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ လုပ်ငန်းစုကြီးတွေရဲ့ စီအီးအိုတွေရဲ့ မျက်နှာအမူအရာကတော့ အေးစက်နေတုန်းပါပဲ။
"ဒီမှာရှိနေတဲ့ လူအများစုက အရင်ကလည်း ဒီလို အခြေအနေမျိုးတွေကို ကြုံတွေ့ဖူးကြမှာပါ"
သက်ကြီးပိုင်း စီအီးအိုတွေက ကျွန်တော် ဘာကို ဆိုလိုတာလဲဆိုတာ သဘောပေါက်ကြပါတယ်။
အရင်တုန်းကလည်း ဂျပန်ရဲ့ ကုန်ကြမ်းတွေနဲ့ အစိတ်အပိုင်းတွေ တင်သွင်းမှု ပြတ်တောက်ခဲ့တဲ့ အချိန်တစ်ခု ရှိခဲ့ဖူးတယ်။ အဲဒါက IMF အကြပ်အတည်း ကာလတုန်းကပါ။
အဲဒီတုန်းကလည်း အခုလိုပဲ ကိုရီးယားစီးပွားရေးက ကုန်ကြမ်းတွေ၊ စက်ပစ္စည်းတွေနဲ့ အဓိက အစိတ်အပိုင်းတွေကို တင်သွင်းပြီး ပြန်လည် တပ်ဆင်ထုတ်လုပ်ကာ ရောင်းချရတဲ့ ပုံစံအပေါ်မှာ မှီခိုနေခဲ့ရတာပါ။
ဒါပေမဲ့ ငွေလဲလှယ်နှုန်း အကြပ်အတည်း ဖြစ်လာတဲ့အခါ အစိုးရရဲ့ ဒေါ်လာအရန်ငွေတွေ ခမ်းခြောက်သွားပြီး ငွေလဲနှုန်းက နေ့တိုင်း မြင့်တက်သွားခဲ့တယ်။ ဝမ်ငွေတန်ဖိုး ထိုးကျသွားမှုကြောင့် တင်သွင်းရတဲ့ ကုန်ကြမ်းတွေနဲ့ အစိတ်အပိုင်းတွေရဲ့ ဈေးနှုန်းက သုံးဆလောက်အထိ မြင့်တက်သွားခဲ့တာပါ။
ရေတွက်လို့မရတဲ့ ကုမ္ပဏီတွေ ဒေဝါလီခံခဲ့ရပြီး ရှင်သန်ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ ကုမ္ပဏီတွေကတော့ ဆက်လက်ရပ်တည်နိုင်မယ့် နည်းလမ်းတွေကို ရှာဖွေခဲ့ကြရတယ်။ သူတို့ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့တဲ့ နည်းလမ်းကတော့ နည်းပညာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်အောင် လုပ်ဆောင်ခြင်းပဲ ဖြစ်ပါတယ်။
ပြည်ပကနေ အစိတ်အပိုင်းတွေ ဝယ်ဖို့ ငွေမရှိတဲ့အတွက် ကိုရီးယားမှာပဲ ကိုယ်တိုင်ထုတ်လုပ်ဖို့ကလွဲလို့ တခြားရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့ပါဘူး။ သူတို့က အဓိက အစိတ်အပိုင်း အမြောက်အမြားကို ပြည်တွင်းမှာပဲ အောင်မြင်စွာ ထုတ်လုပ်နိုင်ခဲ့ကြပြီး အဲဒီတုန်းက ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ခဲ့တဲ့ နည်းပညာတွေက စီးပွားရေး ပြန်လည်ဦးမော့လာဖို့နဲ့ ကော်ပိုရိတ်ကြီးထွားလာဖို့အတွက် မောင်းနှင်အား ဖြစ်လာခဲ့တယ်။
ဒါဆို သူတို့တွေ အရင်က ဘာလို့ အဲဒီလို မလုပ်ခဲ့ကြတာလဲ။
ရှင်းရှင်းလေးပါ။ ဝယ်ရတာက ပိုပြီး ဈေးသက်သာလို့လေ။ အခုအချိန်မှာလည်း ဒီအတိုင်းပါပဲ။ နည်းပညာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ဖို့ဆိုတာ အချိန်နဲ့ ငွေကြေးအမြောက်အမြား လိုအပ်ပါတယ်။
"ကိုရီးယားကုမ္ပဏီတွေကလည်း ကိုယ်ပိုင်နည်းပညာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်အောင် လုပ်ဆောင်ဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။ အဓိက အစိတ်အပိုင်းတွေအတွက် ပြည်ပနိုင်ငံတွေကို ဘယ်လောက်အထိ ဆက်ပြီး မှီခိုနေကြဦးမှာလဲ"
ကမ္ဘာကြီးက ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ဖြစ်တည်မှုအဖြစ် ရှုပ်ထွေးစွာ ချိတ်ဆက်နေပါပြီ။ အစိတ်အပိုင်းအားလုံးကို ပြည်တွင်းမှာပဲ ထုတ်လုပ်ဖို့ဆိုတာ လက်တွေ့မကျသလို ထိရောက်မှုလည်း မရှိပါဘူး။
ပြည်တွင်းဈေးကွက် သေးငယ်မှုကြောင့် ကုန်သွယ်မှုအပေါ် မှီခိုနေရတာက ရှောင်လွှဲလို့မရဘူး ဆိုရင်တောင်၊ တင်သွင်းမှုနဲ့ တင်ပို့မှုတွေအတွက် ဂျပန်၊ တရုတ်နဲ့ အမေရိကန်တို့အပေါ် အလွန်အကျွံ မှီခိုနေရတာကလည်း ကြီးမားတဲ့ ပြဿနာတစ်ခုပဲ ဖြစ်ပါတယ်။
ဒါကြောင့်မလို့လည်း သေးငယ်တဲ့ ပြင်ပရိုက်ခတ်မှုတစ်ခု ကြုံရရုံနဲ့ စီးပွားရေးတစ်ခုလုံးက တုန်လှုပ်သွားရတာပါ။ တင်သွင်းမှုနဲ့ တင်ပို့မှုတွေကို ကဏ္ဍစုံ ဖြန့်ကြက်ဖို့ ပြောဆိုမှုတွေ ရှိခဲ့တာ ကြာပြီဖြစ်ပေမဲ့ ဂျပန်ရဲ့ ပိတ်ဆို့အရေးယူမှုတွေကြောင့် ပြင်းထန်တဲ့ အခက်အခဲတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတဲ့အထိ အားလုံးက ဘာမှမလုပ်ဘဲ ထိုင်ကြည့်နေခဲ့ကြတာ ဖြစ်ပါတယ်။
ကျွန်တော်တို့ဘက်ကသာ ကိုယ့်ခြေထောက်ပေါ်ကိုယ် ရပ်တည်နိုင်မှု အနည်းငယ် ရှိခဲ့ရင် ဂျပန်က ဒီလို ပိတ်ဆို့အရေးယူမှုမျိုးတွေကို လုပ်ရဲမှာ မဟုတ်ပါဘူး။
"ပြိုင်ဆိုင်တာက ကောင်းပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အခုက ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရမယ့် အချိန်ပဲ။ လုပ်ငန်းတူ ကုမ္ပဏီတွေ ပူးပေါင်းပြီး နည်းပညာကို အတူတကွ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်အောင် လုပ်ဆောင်ရင် ကုန်ကျစရိတ်နဲ့ အချိန်တွေကို သိသိသာသာ လျှော့ချနိုင်မှာပါ"
ဥက္ကဌ လင်ဂျင်ယုံက ပြောတယ်။
"နည်းပညာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုက ရေရှည်မှာ ထိရောက်နိုင်ပေမဲ့ ချက်ချင်းတော့ သက်ရောက်မှု မရှိနိုင်ဘူး။ တကယ်လို့ ဂျပန်ရဲ့ ပိတ်ဆို့အရေးယူမှုတွေကို မရုပ်သိမ်းရင် နောက်ထပ် နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း အဓိက ကုန်ကြမ်းတွေနဲ့ အစိတ်အပိုင်းတွေကို ရရှိဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်"
တခြား လုပ်ငန်းစုကြီးတွေရဲ့ စီအီးအိုတွေကလည်း ဝင်ပြောကြတယ်။
"ကျွန်တော်တို့တွေ ဂျပန်အစိတ်အပိုင်းတွေနေရာမှာ အစားထိုးဖို့ အမေရိကန်နဲ့ ဥရောပကုမ္ပဏီတွေကို အရေးတကြီး ဆက်သွယ်နေပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့..."
"ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လက်ရှိ ကုန်သွယ်မှုလမ်းကြောင်းတွေ ပြတ်တောက်သွားတာကို သူတို့တွေက သိနေတဲ့အတွက် သေချာ ညှိနှိုင်းလို့ရပါ့မလားဆိုတာ သံသယဖြစ်စရာပဲ"
"ဈေးနှုန်းကလည်း မကိုက်ပါဘူး"
"ရောင်းချသူတွေဘက်က အခြေအနေကို အသုံးချပြီး မတန်တဆ ဈေးနှုန်းတွေ တောင်းဆိုနေတာတွေ အများကြီးရှိပါတယ်"
တကယ်လို့ သူတို့က လက်ရှိ ကုန်သွယ်မှုတွေကို ထိန်းသိမ်းထားရင်းနဲ့ ညှိနှိုင်းခဲ့ရင်တော့ ရောင်းချသူတွေကို ဈေးနှုန်းပြိုင်ဆိုင်ခိုင်းလို့ ရမှာပါ။ ဒါပေမဲ့ အခုကတော့ ကိုရီးယားဘက်က အသည်းအသန် ဖြစ်နေတယ်ဆိုတာကို သိနေတဲ့အတွက် ရောင်းချသူတွေက ဈေးကြီးကြီး တောင်းဖို့ ကြိုးစားနေကြတာလေ။
ကျွန်တော့်မှာ အဲဒီအချက်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး စဉ်းစားထားတာ ရှိပါတယ်။
"ကုမ္ပဏီတစ်ခုချင်းစီအလိုက် ညှိနှိုင်းမယ့်အစား ပူးပေါင်းတုံ့ပြန်မှုအဖွဲ့ ဖွဲ့စည်းနိုင်ဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။ ကျွန်တော် တာဝန်ယူပြီး ဦးဆောင်ပါ့မယ်။ ကိုရီးယားကုမ္ပဏီတွေရဲ့ ညှိနှိုင်းမှုတွေကို ပံ့ပိုးပေးဖို့အတွက် OTK Company ဘက်က အသုံးပြုနိုင်မယ့် အားသာချက်တွေဖြစ်တဲ့ အလိုအလျောက်မောင်းနှင်စနစ်သုံး လျှပ်စစ်ကားတွေ၊ ဘတ္ထရီတွေ၊ TWR စတာတွေအားလုံးကို စည်းရုံးအသုံးချသွားမှာပါ"
အစည်းအဝေးခန်းမတစ်ခုလုံး ဆူညံသွားခဲ့တယ်။
ကျွန်တော် အမှုဆောင်တွေကို လှည့်ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်တယ်။
"ကျွန်တော် ဒီနေရာမှာပဲ၊ အခုချက်ချင်း ပူးပေါင်းဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးနဲ့ ပူးပေါင်းညှိနှိုင်းရေးအတွက် အထူးလုပ်ငန်းအဖွဲ့ တစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းချင်ပါတယ်။ ပါဝင်ချင်တဲ့သူတွေအနေနဲ့ အားနာမနေဘဲ လက်ထောင်ပေးကြပါ"
ကျွန်တော့်စကားအဆုံးမှာတော့ အခန်းထဲမှာရှိတဲ့ လူတိုင်းက တစ်ယောက်မကျန် လက်ထောင်ခဲ့ကြတော့တယ်။
ဂျပန်တင်မကဘဲ တောင်ကိုရီးယားကလည်း ကမ္ဘာက အသိအမှတ်ပြုထားရတဲ့ စီးပွားရေးအင်အားကြီးနိုင်ငံ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီနှစ်နိုင်ငံကြား ပဋိပက္ခက ပိုမိုပြင်းထန်လာတာကြောင့် တစ်ကမ္ဘာလုံးက အာရုံစိုက်လာခဲ့ကြတယ်။
ပြည်ပမီဒီယာတွေက ဒါကို အဓိက သတင်းအဖြစ် ဖော်ပြခဲ့ကြပြီး နေ့စဉ် သတင်းထူးတွေကို ထုတ်ပြန်ခဲ့ကြတယ်။ ကျွမ်းကျင်သူ အများစုကတော့ ဂျပန်ဘက်ကနေ ရပ်တည်နေကြပုံရပါတယ်။
အကြောင်းပြချက်ကတော့ ရှင်းပါတယ်။ တောင်ကိုရီးယားက အဓိက ကုန်ကြမ်းတွေနဲ့ အစိတ်အပိုင်းတွေအတွက် ဂျပန်ကို မှီခိုနေရပြီး ဂျပန်ရဲ့ စီးပွားရေးပမာဏက ပိုပြီး ကြီးမားလို့ပါပဲ။ တကယ်လို့ နှစ်နိုင်ငံ တိုက်ခိုက်ကြရင် တောင်ကိုရီးယားရဲ့ ထိခိုက်မှုက ပိုပြီး ကြီးမားမှာကတော့ ရှောင်လွှဲလို့မရပါဘူး။
FKI ခန်းမမှာ စုရုံးနေကြတဲ့ သတင်းထောက်တွေက အချင်းချင်း စကားပြောနေကြတယ်။
"သတင်းထောက် ကင်၊ ဒီအစည်းအဝေးရဲ့ ရလဒ်က ဘာဖြစ်လာမယ်လို့ ထင်လဲ"
"သူတို့တွေ သူတို့ရဲ့ အခက်အခဲတွေကိုပဲ ညည်းတွားပြီး ကိုရီးယားအစိုးရကို အစီအမံတွေ ချမှတ်ပေးဖို့ တောင်းဆိုကြမှာပဲ မဟုတ်ဘူးလား"
"ဂျပန်အစိုးရကို ပိတ်ဆို့အရေးယူမှုတွေ လျှော့ပေါ့ပေးဖို့ တောင်းပန်ကြမှာကတော့ သေချာသလောက်ပဲ"
"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် စီးပွားရေးအဖွဲ့အစည်းတွေက ကော်ပိုရိတ်အမြတ်အစွန်းကိုပဲ ဦးစားပေးကြတာလေ"
မကြာခင်မှာပဲ အစည်းအဝေးပြီးဆုံးသွားပြီး FKI ဥက္ကဌက သတင်းထောက်တွေကို ရလဒ်တွေကို ကြေညာခဲ့တယ်။
"...လုပ်ငန်းစုကြီးတွေအနေနဲ့ အခက်အခဲကြုံတွေ့နေရတဲ့ SME တွေကို ပံ့ပိုးပေးဖို့ အရေးပေါ်ရန်ပုံငွေတွေ ထည့်ဝင်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြပါတယ်။ ဒါ့အပြင် အဓိက အစိတ်အပိုင်းတွေကို ပူးပေါင်းပြီးဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်အောင် လုပ်ဆောင်ဖို့ ဖွံ့ဖြိုးရေး အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့နဲ့ ပူးပေါင်းညှိနှိုင်းမှုတွေ လုပ်ဆောင်ဖို့ တုံ့ပြန်ရေးအဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ကို ဖွဲ့စည်းပြီး ဂျပန်ဆီက ကုန်ကြမ်းတွေနဲ့ အစိတ်အပိုင်းတွေအပေါ် မှီခိုမှုကို လျှော့ချသွားဖို့ စီစဉ်နေပါတယ်"
သတင်းထောက်တွေက သူတို့ မျှော်လင့်ထားတာနဲ့ လုံးဝ ကွဲပြားတဲ့ တန်ပြန်အစီအမံတွေ ထွက်ပေါ်လာလို့ အံ့အားသင့်သွားခဲ့ကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါက အစပဲ ရှိသေးတာပါ။
OTK Company က ပြည်တွင်းပြည်ပ မီဒီယာတွေဆီကို သတင်းထုတ်ပြန်ချက်တစ်ခု ပေးပို့ခဲ့ပြီး ချက်ချင်းပဲ သတင်းထူးတွေ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့တော့တယ်။
[သတင်းထူး - OTK Company အနေနဲ့ ဂျပန်အီလက်ထရောနစ် ကုမ္ပဏီတွေဆီကို OTK ဘတ္ထရီ ထောက်ပံ့ပေးမှုအားလုံးကို အပြည့်အဝ ရပ်ဆိုင်းလိုက်ကြောင်း ကြေညာ]
[ဆိုဆောင်း SB အနေနဲ့ ဂျပန်ကုမ္ပဏီတွေဆီကို OTK ဘတ္ထရီ ထောက်ပံ့မှု စာချုပ်ဖျက်သိမ်းကြောင်း အကြောင်းကြားစာ ပေးပို့]
[OTK Company အနေနဲ့ Rosatom ရဲ့ TWR ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုနဲ့ တည်ဆောက်မှုတွေကနေ ဂျပန်ကုမ္ပဏီတွေကို ဖယ်ထုတ်လိုက်ပြီး အနာဂတ် နည်းပညာမိတ်ဖက် ပြုလုပ်မှုတွေကိုပါ ပိတ်ပင်လိုက်ပြီ]
[ကန်ဂျင်ဟူ - ဂျပန်အစိုးရဘက်က တောင်းပန်မှုနဲ့ လျော်ကြေးပေးမှု မရှိမချင်း နောက်ဆုတ်မယ့် အစီအစဉ် မရှိ...]
ပါမောက္ခ ကင်ဟိုမင် ထုတ်လုပ်ခဲ့တဲ့ OTK ဘတ္ထရီက မော်တော်ယာဉ် လုပ်ငန်းတင်မကဘဲ အီလက်ထရောနစ်နဲ့ စွမ်းအင်ကဏ္ဍတွေကိုပါ တော်လှန်ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့တာပါ။
TS Company က မော်တော်ကားတွေအတွက် အကြီးစားဘတ္ထရီတွေကို ထုတ်လုပ်ပြီး၊ ဆိုဆောင်း SB ကတော့ အီလက်ထရောနစ် ပစ္စည်းတွေအတွက် အသေးစားဘတ္ထရီတွေကို ထုတ်လုပ်ပါတယ်။ ဒါတွေကို ဆိုဆောင်း အီလက်ထရောနစ်ရဲ့ အဆင့်မြင့် စမတ်ဖုန်းတွေ၊ တက်ဘလက်တွေနဲ့ လက်ပ်တော့တွေမှာ ပထမဆုံးအကြိမ် တပ်ဆင်ခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။
OTK ဘတ္ထရီ တပ်ဆင်ထားမှုကြောင့် အသုံးပြုနိုင်မယ့် အချိန်က နှစ်ဆကျော် တိုးတက်လာခဲ့ပြီး အားသွင်းချိန်ကတော့ သိသိသာသာ လျော့နည်းသွားခဲ့တယ်။ စားသုံးသူတွေရဲ့ တုံ့ပြန်မှုက အလွန်ကောင်းမွန်ခဲ့ပြီး ဝယ်လိုအားကလည်း မြင့်တက်လာခဲ့တယ်။
ဆိုဆောင်း အီလက်ထရောနစ်က သူတို့ရဲ့ဘတ္ထရီဝေစုကို ယူဆောင်ပြီးနောက် ကျန်ရှိတဲ့ ပမာဏကိုတော့ အမေရိကန်ကုမ္ပဏီတွေဆီကို ဦးစားပေး ထောက်ပံ့ခဲ့တယ်။ အဲဒီထဲမှာ ဆိုဆောင်း အီလက်ထရောနစ်ရဲ့ မိတ်ဖက်တွေနဲ့ ပြိုင်ဘက်တွေဖြစ်တဲ့ Npple၊ MS နဲ့ Gooble တို့ ပါဝင်ပါတယ်။
ပြိုင်ဘက်တွေ အများကြီးရှိတဲ့ အမေရိကန်ဆီကို ဘာလို့ ကုန်ပစ္စည်းတွေ ပုံအောပေးရလဲဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်ကတော့၊ နည်းပညာအသစ်က အမေရိကန်စက်မှုလုပ်ငန်းရဲ့ ပြိုင်ဆိုင်မှု စွမ်းရည်ကို ထိခိုက်စေမယ်ဆိုရင် အမေရိကန်က ငြိမ်ခံနေမှာ မဟုတ်လို့ပါပဲ။ (ဒါကြောင့်လည်း မော်တော်ကားသုံး ဘတ္ထရီ အကြီးစားတွေကို GM နဲ့ Ford တို့ဆီကို အရင်ဆုံး ထောက်ပံ့ပေးခဲ့တာပါ။)
OTK Company နဲ့ ဆိုဆောင်းအုပ်စုတို့က ဒါတွေအားလုံးကို သမ္မတ ရိုနယ်အတွက်လို့ ပုံဖော်ပေးခဲ့ကြပြီး သမ္မတ ရိုနယ်ကလည်း သူ့ရဲ့ ထောက်ခံသူတွေ ရှေ့မှာ ကုမ္ပဏီနှစ်ခုလုံးကို ချီးကျူးစကားပြောကာ လက်မထောင်ပြခဲ့တယ်။
ဆိုဆောင်း SB က စက်ရုံတွေကို တိုးချဲ့ပြီး ထုတ်လုပ်မှုကို မြှင့်တင်ခဲ့ကာ ဂျပန်၊ တရုတ်၊ ဥရောပနဲ့ တခြားနေရာတွေဆီကို တင်ပို့ခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ရုတ်တရက်ကြီး ဂျပန်အီလက်ထရောနစ် ကုမ္ပဏီတွေဆီကို ထောက်ပံ့မှု စာချုပ်အားလုံး ဖျက်သိမ်းကြောင်း စာရွက်စာတမ်းတွေ ပေးပို့ခဲ့တာပါ။
တကယ်လို့ တစ်ဖက်သတ် စာချုပ်ဖျက်သိမ်းရင် ပုံမှန်အားဖြင့် နစ်နာကြေး ဒါမှမဟုတ် ဒဏ်ကြေးတွေ ပေးဆောင်ရလေ့ရှိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ OTK ဘတ္ထရီ ဖြစ်စဉ်မှာတော့ ထောက်ပံ့သူ မဟုတ်ဘဲ လက်ခံရရှိမယ့်သူဘက်က အသည်းအသန် ဖြစ်နေတာမလို့ ဒဏ်ကြေးက နည်းပါးခဲ့ပြီး ဆိုဆောင်း SB ကလည်း လျော်ကြေးကို လိုလိုလားလား ပေးလျော်ဖို့ သဘောတူခဲ့တယ်။
Sony၊ Toshiba၊ Canon နဲ့ တခြားကုမ္ပဏီတွေက ကိုယ်စားလှယ်တွေက ဆိုဆောင်းအုပ်စုရဲ့ ဌာနချုပ်ကို ရောက်ရှိလာခဲ့ကြတယ်။ သူတို့က ဥက္ကဌ လင်ဂျင်ယုံကို အပြင်းအထန် ကန့်ကွက်ခဲ့ကြတယ်။
"ခင်ဗျားတို့ ဒါကို ဘယ်လိုမျိုး လုပ်နိုင်ရတာလဲ"
"ကျွန်တော်တို့က ဆိုဆောင်းအုပ်စုနဲ့ ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ လက်တွဲလာခဲ့တာလေ"
"ဒီလိုမျိုး စာချုပ်တွေကို တစ်ဖက်သတ် ဖျက်သိမ်းလိုက်ရင် ဘယ်ကုမ္ပဏီက ဆိုဆောင်းအုပ်စုနဲ့ ဆက်ပြီး စီးပွားရေးလုပ်ချင်တော့မှာလဲ"
ထောက်ပံ့မှု စာချုပ်တွေကို ဖျက်သိမ်းခြင်းက နှစ်ဦးနှစ်ဖက်လုံးအတွက် ဆုံးရှုံးမှုဖြစ်စေပေမဲ့ ဆိုဆောင်း SB အတွက်တော့ ဒါက ကြီးမားတဲ့ ပြဿနာမဟုတ်ပါဘူး။ သူတို့ရဲ့ ထောက်ပံ့မှုကို ရယူဖို့ တန်းစီစောင့်ဆိုင်းနေတဲ့သူတွေ အများကြီး ရှိနေလို့ပါ။ အမှန်တကယ်လည်း ဂျပန်ကုမ္ပဏီတွေနဲ့ စာချုပ်ဖျက်သိမ်းလိုက်တဲ့ ကောလာဟလ ထွက်လာပြီးနောက်မှာ အမေရိကန်နဲ့ ဥရောပကုမ္ပဏီတွေက အော်ဒါမှာဖို့ အလုအယက် ရောက်ရှိလာခဲ့ကြတယ်။
လက်တွေ့မှာတော့ ဒဏ်ကြေးငွေလိုမျိုး ဘဏ္ဍာရေး ဆုံးရှုံးမှုထက် စာချုပ်ကို တစ်ဖက်သတ် ဖျက်သိမ်းတယ်ဆိုတဲ့ ပုံရိပ်က ပိုပြီး ပြဿနာရှိပါတယ်။ ဒါကြောင့်မလို့လည်း ဥက္ကဌ လင်ဂျင်ယုံက သက်ပြင်းအရှည်ကြီးချပြီး အပြစ်အားလုံးကို ကန်ဂျင်ဟူအပေါ် လွှဲချပစ်လိုက်တယ်။
"စီအီးအို ကန်ဂျင်ဟူက ဂျပန်ဆီကို OTK ဘတ္ထရီ တင်ပို့တာကို ပိတ်ပင်လိုက်တာလေ။ ကျွန်တော်တို့က ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ။ ခင်ဗျားတို့ သိတဲ့အတိုင်း ဆိုဆောင်း SB က OTK Company ဆီကနေ လိုင်စင်ယူပြီး ထုတ်လုပ်ပေးနေရုံသက်သက်ပဲ"
"ဆိုဆောင်းအုပ်စုက စီအီးအို ကန်ဂျင်ဟူ ဦးဆောင်တဲ့ အထူးလုပ်ငန်းအဖွဲ့မှာ ပါဝင်ခဲ့တာကို ကြည့်ရင် ခင်ဗျားတို့လည်း သဘောတူခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား"
ဥက္ကဌ လင်ဂျင်ယုံက မကျေမနပ် ဖြစ်ချင်ယောင်ဆောင်ပြီး ဝုန်းခနဲ ထရပ်လိုက်တယ်။
"သဘောတူခဲ့တာ ဟုတ်လား။ အခု အခြေအနေမှာ ကျွန်တော်တို့က အထိခိုက်ဆုံးပဲ။ ကျွန်တော်တို့ ထုတ်လုပ်ထားတဲ့ ဘတ္ထရီတွေကို ဂျပန်ဆီ ပို့လို့မရတော့ဘဲ ဂိုဒေါင်ထဲမှာပဲ ပုံထားရတယ်၊ အခုကျတော့ ဒဏ်ကြေးတွေပါ ပေးနေရပြီ။ စီအီးအို ကန်ဂျင်ဟူကြောင့် ကျွန်တော်တို့က ကြီးမားတဲ့ ဆုံးရှုံးမှုတွေ ကြုံတွေ့နေရတာ"
"ဒါဆိုရင် ဆိုဆောင်းအုပ်စုအနေနဲ့ OTK Company ကို ကန့်ကွက်သင့်တာပေါ့..."
ဥက္ကဌ လင်ဂျင်ယုံက စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်နေတဲ့ ပုံစံမျိုးနဲ့ ရင်ဘတ်ကို ထုလိုက်တယ်။
"အရင်တုန်းကဆိုရင်တော့ တစ်မျိုးပေါ့၊ အခုကတော့ သူက ကျွန်တော့်စကားကို နားထောင်ဖို့ နေနေသာသာ ဟန်ဆောင်တာမျိုးတောင် မလုပ်တော့ဘူး။ ကျွန်တော်တို့လည်း စီအီးအို ကန်ဂျင်ဟူရဲ့ ဆွဲခေါ်ရာကို ပါနေရတာ။ ကျွန်တော် တစ်ယောက်ထဲ မဟုတ်ပါဘူး၊ ကုမ္ပဏီအားလုံးက တစ်လှေထဲစီးနေကြရတာပါ။ အခုအချိန်မှာ ဘယ်ကိုရီးယားကုမ္ပဏီက OTK Company ကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရဲမှာလဲ။ ကျွန်တော်လည်း ရူးတော့မယ့်အတိုင်းပဲ"
ဥက္ကဌ လင်ဂျင်ယုံက သူနဲ့ ဆိုဆောင်းအုပ်စုကလည်း နစ်နာသူတွေဖြစ်သလိုမျိုး ဂျပန်ကိုယ်စားလှယ်တွေနဲ့ အတူတူ ကန်ဂျင်ဟူကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပြစ်တင်ဝေဖန်ခဲ့တယ်။
"ဒါက ရှောင်လွှဲလို့မရတဲ့ အခြေအနေ ဖြစ်သွားခဲ့ပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ တာဝန်ဖြစ်တဲ့အတွက် စာချုပ်ဖျက်သိမ်းမှုအတွက် ဒဏ်ကြေးတွေကို ချက်ချင်းပဲ ပေးချေသွားပါ့မယ်"
လာရောက်အငြင်းပွားခဲ့ကြတဲ့ ဂျပန်ကိုယ်စားလှယ်တွေကတော့ အခုအချိန်မှာ တောင်းပန်တိုးလျှိုးရမယ့် အခြေအနေ ဖြစ်သွားခဲ့ကြတယ်။
"ဒဏ်ကြေးတွေက အရေးမကြီးပါဘူး၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ထောက်ပံ့မှုတွေကိုပဲ ပြန်လည်စတင်ပေးပါ။ လက်ရှိ ဂျပန်အီလက်ထရောနစ် လုပ်ငန်းရဲ့ အခြေအနေကို ခင်ဗျားတို့လည်း သိကြတယ် မဟုတ်လား"
"OTK ဘတ္ထရီသာ မရှိရင် ဂျပန်အီလက်ထရောနစ် ပစ္စည်းတွေရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်က နောက်ကျကျန်ရစ်ခဲ့မှာကတော့ သေချာတယ်"
"ဥက္ကဌကြီး၊ ကျေးဇူးပြုပြီး စီအီးအို ကန်ဂျင်ဟူကို ကျွန်တော်တို့ကိုယ်စား စကားလေး နည်းနည်းလောက် ပြောပေးပါဦး"
"ဒါက အထက်ကလူတွေ စတင်ခဲ့တာလေ၊ ကျွန်တော်တို့က ဘာအပြစ်လုပ်ခဲ့လို့လဲ"
"ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အတိတ်က စီးပွားရေး ဆက်ဆံရေးကို ထောက်ထားပြီး တောင်းပန်ပါတယ်ဗျာ"
ဥက္ကဌ လင်ဂျင်ယုံက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်တယ်။
"မှန်ပါတယ်။ အထက်ကလူတွေရဲ့ တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်တဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်တွေကြောင့် ခင်ဗျားတို့ရော၊ ကျွန်တော်ပါ အတူတူ ခံစားနေကြရတာ မဟုတ်ဘူးလား။ ကျွန်တော် စီအီးအို ကန်ဂျင်ဟူကို ဖျောင်းဖျဖို့ အကောင်းဆုံး ကြိုးစားကြည့်ပါ့မယ်။ ခင်ဗျားတို့ဘက်ကလည်း ဂျပန်အစိုးရကို ပိတ်ဆို့အရေးယူမှုတွေ လျှော့ပေါ့ပေးဖို့ တိုက်တွန်းပေးကြပါဦး"