အခန်း ၆၀၃

အခန်း (၆၀၃) ကောလဟာလများ (အပိုင်း ၃)

"ထားလိုက်ပါဦး... စောင့်ကြည့်ရမှာပေါ့... ဒီတစ်ခေါက် ခရီးစဉ်မှာ သူ ဇွတ်အတင်း လိုက်လာခဲ့တာ ဆိုတော့ သူ့ခေါင်းထဲမှာ တစ်ခုခုတော့ ရှိနေမှာ အသေအချာပဲ"

ဆုမိုက စားပွဲပေါ်ရှိ စားစရာများကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သော်လည်း ရုတ်တရက် အစားအသောက် ပျက်သွားဟန် ရှိပေသည်။

သူတို့ ပြန်ရောက်လာချိန်မှစ၍ ထူးဆန်းသော သံမဏိ သေတ္တာကို အပ်နှံပြီးသွားသော ကျန်းရှောင်ရှောင် ထံမှ မိုးခြိမ်းသံ ကဲ့သို့ ကျယ်လောင်လှသော ဟောက်သံကြီးများ ထွက်ပေါ်နေခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။

နံရံတစ်ခု ခြားနေသော်ငြားလည်း ထိုအသံမှာ တကယ့်ကို ရှင်းလင်း ပြတ်သားလွန်းလှ၏။

ယန်ရှောင်ယွင်က စားပွဲပေါ်မှ ပစ္စည်းများကို သေသပ်အောင် သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

"ငါ သွားနားတော့မယ်..."

"နေဦးလေ..."

ဆုမိုက အလျင်အမြန် လှမ်းတားလိုက်၏။

"ဒီည အစ်မယွင် ဒီမှာပဲ နားပါလား"

ထိုစကားကြောင့် ယန်ရှောင်ယွင်၏ မျက်နှာလေးမှာ ရုတ်ချည်း နီမြန်းသွားရသော်လည်း ဆုမိုက ခိုင်လုံသော အကြောင်းပြချက် ပေးလာပြန်သည်။

"ရှောင်ရှောင် ရဲ့ ဟောက်သံက အရမ်း ကျယ်တာလေ... အစ်မယွင် ဟိုဘက်အခန်းမှာ အိပ်ပျော်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"အဆင်ပြေပါတယ်"

ယန်ရှောင်ယွင်က ချက်ချင်းပင် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်၏။

"ငါတို့က သိုင်းလောကသားတွေလေ... တစ်ခါတလေ ဘုရားပျက်တွေထဲမှာ၊ တောထဲ တောင်ထဲမှာတောင် အိပ်ခဲ့ရတာပဲ... အရင်က ငါ အာမခံခရီးစဉ်တွေ ထွက်တုန်းကလည်း ငါ့လက်အောက်က အာမခံ သိုင်းသမားတွေ အားလုံးက မိုးခြိမ်းသလို ဟောက်တတ်ကြတာပဲလေ... အဲဒီ ဘုရားပျက်တွေထဲမှာ သူတို့ ဟောက်သံတွေက ဘုရားတောင် နိုးလာနိုင်လောက်တယ်"

"..."

ဆုမို တစ်ယောက် စကားလုံးများ ပျောက်ရှသွားရပြီး အခြား အကြောင်းပြချက်တစ်ခုကို

ရှာဖွေလိုက်တော့၏။

"ဒါပေမဲ့... ခုနတင် ဒီအခန်းထဲမှာ လူတစ်ယောက် သေထားတာလေ... ကျွန်တော် ကြောက်လို့"

"ဖူး..."

ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ယန်ရှောင်ယွင် အမှန်တကယ်ပင် မအောင့်နိုင်ဘဲ ရယ်မောမိသွားတော့သည်။ သူမက ဆုမိုကို လှပသော မျက်စောင်း တစ်ချက် ထိုးလိုက်ပြီးနောက် သူမ၏ ပစ္စည်းများကို ယူကာ အပြင်သို့ ထွက်ခွာရန် ဟန်ပြင်လိုက်၏။

ဆုမိုက သူမကို အလျင်အမြန် ဆွဲထားလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် တကယ် ကြောက်တာပါဆို"

"ဒါဆိုရင်လည်း... ဒီမုန့်တွေကို အရင် သွားထားလိုက်ဦးမယ်... ပြီးမှ... ပြီးမှ ပြန်လာခဲ့မယ်လေ"

ယန်ရှောင်ယွင်က ဆုမိုကို တစ်ချက် ထပ်မံ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် တံခါးကို တိတ်တဆိတ် ဖွင့်ကာ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။ တစ်ခဏ ကြာသောအခါမှ သူမသည် တိတ်တဆိတ်ပင် ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့၏။

ဤသို့ဖြင့် ညဉ့်ယံ အချိန်ကာလမှာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့လေပြီ။

လွန်ခဲ့သော ညက ဆုမိုရော ယန်ရှောင်ယွင်ပါ ကောင်းမွန်စွာ မအိပ်စက်ခဲ့ရချေ။ သေချာသည်မှာ ထူးဆန်းသော အကြောင်းပြချက်ကြောင့် မဟုတ်ဘဲ အခန်းတစ်ခုတည်းတွင် အတူတကွ ရှိနေခြင်းက သူတို့အတွက် အသစ်အဆန်း မဟုတ်သောကြောင့်ပင်။

အိမ်နှင့် ဝေးကွာသော ခရီးစဉ်များတွင် တစ်ဦးဦးက အမြဲတစေ နိုးနိုးကြားကြား စောင့်ကြပ်နေရသည် မဟုတ်ပါလော။

မနေ့ညက ဆုမိုက အရင်ဆုံး အိပ်စက်ခဲ့ပြီး ယန်ရှောင်ယွင်က ညဦးပိုင်းတွင် စောင့်ကြပ်ပေးခဲ့သည်။ ထို့နောက် ညဉ့်နက်ပိုင်းတွင် ဆုမိုက တာဝန်ယူခဲ့ပြီး ယခုအချိန်အထိ နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

သူ နိုးလာချိန်တွင် အရှေ့ဘက် ကောင်းကင်ယံ၌ အရုဏ်ဦး အလင်းတန်းများ

ပေါ်ထွက်နေတော့သည်။

ဆုမိုနှင့် ယန်ရှောင်ယွင်တို့မှာ ကိုယ်လက်သန့်စင် ပြင်ဆင်ပြီး၍ အပြင်သို့ ထွက်ခွာရန် ဟန်ပြင်နေစဉ်မှာပင် တံခါးခေါက်သံ ထွက်ပေါ်လာတော့၏။

တံခါးဖွင့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ရောက်လာသူမှာ ဟူစန်းတောက် ပင် ဖြစ်လေသည်။ ယန်ရှောင်ယွင်က တံခါးလာဖွင့်ပေးသည်ကို မြင်သောအခါ ဟူစန်းတောက်မှာ အံ့အားသင့်ဟန် မပြဘဲ လက်သီးဆုပ်မိုးကာ နှုတ်ဆက်လိုက်၏။

"ဒုတိယ ခေါင်းဆောင်"

"မနက်စောစောစီးစီး ဘာတွေ လောနေရတာလဲ"

ယန်ရှောင်ယွင်က မျက်ခုံးအနည်းငယ် ပင့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်နေလို့ပါ"

ဟူစန်းတောက်က တိုးညင်းသော လေသံဖြင့် ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်၏။

"အထဲဝင်ပြီး ပြောပါဦး"

ဆုမို၏ အသံက အထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ယန်ရှောင်ယွင်ကလည်း ဟူစန်းတောက် အတွင်းသို့ ဝင်နိုင်ရန် လမ်းဖယ်ပေးလိုက်တော့၏။

ဟူစန်းတောက်က စကားကို လိုရင်းသာ တည့်ပြောလိုက်သည်။

"မနေ့ညက... တစ်မြို့လုံးကို လှုပ်ခတ်သွားစေတဲ့ သတင်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ပျံ့နှံ့သွားတယ်... ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဒီတစ်ခေါက် အာမခံ ခရီးစဉ်ရဲ့ အဓိက အချက်အလက်တွေ ပေါက်ကြားသွားပြီဗျ"

"ဟင်..."

ဆုမိုက မျက်ခုံးပင့်လိုက်၏။

"အတိအကျ ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့တာလဲ"

"ကျွန်တော်လည်း အသေးစိတ်တော့ သေချာ မသိရသေးပါဘူး... ဒါပေမဲ့ ဒီမနက်မှာတော့ လူတိုင်းက ဒီအကြောင်းကိုပဲ ပြောနေကြတယ်... 'ကြယ်စင် ပင်လယ် ဥက္ကာပျံ သံမဏိ' ဆိုတဲ့ အကြောင်းပေါ့"

"အဲဒီပစ္စည်းကို ဇီယန် အာမခံဌာန က ပို့ဆောင်ပေးနေတာ ဖြစ်ပြီး ခေါင်းဆောင်ဆု ကိုယ်တိုင် စောင့်ကြပ်နေတာလို့ သတင်းတွေ ထွက်နေတာပါ"

"ကြယ်စင် ပင်လယ် ဥက္ကာပျံ သံမဏိ ဟုတ်လား"

ဆုမိုနှင့် ယန်ရှောင်ယွင်တို့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် ယန်ရှောင်ယွင်က မေးခွန်းထုတ်လာ၏။

"ဒီနာမည်က တကယ်ကို တစ်ခါမှ မကြားဖူးတာပဲ... ဒီပစ္စည်းက ဘာအတွက် အသုံးဝင်လဲ ဆိုတာရော အဲဒီ ကောလဟာလ တွေထဲမှာ ပါသေးလား"

"ဟုတ်ကဲ့..."

ဟူစန်းတောက်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"အဲဒါက လက်နက်တွေ သွန်းလုပ်ဖို့အတွက် အကောင်းဆုံး ကုန်ကြမ်းတွေထဲက တစ်ခုလို့ ဆိုကြတယ်... ပြီးတော့ လောကရဲ့ ဓားမြတ်ဆယ်လက် ထဲက တစ်လက်ဖြစ်တဲ့ 'ထျန်းရှား' ဓားကိုတောင် အဲဒီ သံမဏိနဲ့ပဲ သွန်းလုပ်ထားတာလို့ အချို့က ပြောနေကြတယ်ဗျ"

"ထျန်းရှား လား"

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ယန်ရှောင်ယွင်မှာ အတော်လေး အံ့အားသင့်သွားရ၏။ ဤကိစ္စက လောကရဲ့ ဓားမြတ်ဆယ်လက် နှင့် မည်သို့ ပတ်သက်သွားရပါသနည်း။

ထို့အပြင် ဤ ဓားမြတ်ဆယ်လက် နှင့် ပတ်သက်သော အချက်အလက်များကို သိရှိသူမှာ အလွန်တရာ နည်းပါးလှပေသည်။

သူမနှင့် ဆုမိုတို့သည် ဤဓားများ အကြောင်းကို ဝေဇီယီ၏ နှုတ်မှ ပထမဆုံးအကြိမ် ကြားဖူးခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ သို့သော် လန်ယွဲ့နန်းတော် မှ အတွေ့အကြုံရှိသော တပည့်တစ်ဦးဖြစ်သူ ဝေဇီယီ ပင်လျှင် ထိုဓားများအနက်မှ 'လော့ယွမ်' ဆိုသော ဓားတစ်လက်အကြောင်းသာ သိရှိခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။

ယခုမူ လော့ဖုန်း မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ နယ်မြေအတွင်း၌ ဤမျှ အချက်အလက် ကြွယ်ဝနေသူ တစ်ဦး ရှိနေခြင်းက အံ့ဩစရာပင်။

သို့သော် ဤအရာက အံ့ဩစရာ ကောင်းသော်ငြားလည်း ထူးဆန်းလွန်းလှသည်တော့ မဟုတ်ချေ။ အဆုံးတွင် သိုင်းလောက ဆိုသည်မှာ ပုန်းကွယ်နေသော သိုင်းပညာရှင်များနှင့် ဗဟုသုတ ကြွယ်ဝသူများစွာ ရှိနေသည် မဟုတ်ပါလော။ မိမိကိုယ်ကိုယ်သာ တစ်ကမ္ဘာလုံးတွင် အသိဆုံးဟု ထင်မှတ်ထားခြင်းက လူအများကို အထင်သေးရာ ရောက်ပေလိမ့်မည်။

ယန်ရှောင်ယွင်က ဆုမိုကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဟူစန်းတောက်ကို ဆက်လက် ရှင်းပြရန် ခွင့်ပြုလိုက်၏။

သို့သော် ဟူစန်းတောက် နောက်ထပ် ပြောပြလိုက်သော အချက်အလက်များက ဆုမိုနှင့် ယန်ရှောင်ယွင်ကို ပို၍ပင် တုန်လှုပ်သွားစေတော့သည်။

မနေ့ညက သူတို့ ပို့ဆောင်ပေးနေသော 'ကြယ်စင် ပင်လယ် ဥက္ကာပျံ သံမဏိ' သတင်းမှာ ကျင်းယန်မြို့ တစ်မြို့လုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ လက်ရှိ အခြေအနေအရ ဆိုလျှင် ဤသတင်းမှာ ပိုမို ဝေးကွာသော နေရာများအထိ ဆက်လက် ပျံ့နှံ့သွားတော့မည်မှာ အသေအချာပင်။

ဤ 'ကြယ်စင် ပင်လယ် ဥက္ကာပျံ သံမဏိ' ဟူသော အမည်နာမမှာ လူနှစ်ဦး၏ နှုတ်မှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်လေသည်။

တစ်ဦးမှာ ထူးဆန်းသော နောက်ခံ ရှိသည့် 'လေလွင့် လှည့်လည်သူ' ဟု မိမိကိုယ်ကိုယ် ခေါ်ဆိုသူ ဖြစ်၏။

နောက်တစ်ဦးမှာမူ အနောက်တောင်ဘက် ဒေသမှ နာမည်ကျော် ပန်းပဲဆရာကြီး 'ဟော့လျောင်ယွမ်' ပင် ဖြစ်လေသည်။

ဆရာကြီး လျောင်ယွမ် ဟု လူသိများသော ဟော့လျောင်ယွမ် မှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာက တုန်းချန် ၏ နာမည်ကျော် ပန်းပဲဆရာကြီး ဟော့လန်ရှန်း ၏ မျိုးဆက်ဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြ၏။

ထျန်းချွီမြို့ တွင် နေထိုင်သော ယူချွမ်ဂိုဏ်း ၏ အလံသုံးခု အမိန့်တော်ရ 'ဓားရူး' ပင်လျှင် သူ၏ 'ကြယ်ခုနစ်ပွင့် ဓား' ကို ဟော့လန်ရှန်း က သွန်းလုပ်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ပြောဆိုခဲ့ဖူးလေသည်။

'ကြယ်ခုနစ်ပွင့် ဓား' ဆိုသော စကားလုံးများမှာ အပိုအကျယ် ပြောဆိုမှုများ ဖြစ်နိုင်သော်လည်း၊ ဟော့လန်ရှန်း ရှိခဲ့သည်မှာတော့ အမှန်တရားပင် ဖြစ်၏။

ဟော့လျောင်ယွမ် မှာ သူ၏ သက်ရှိထင်ရှား ကျန်ရစ်သော ဆက်ခံသူ ဖြစ်သည်ဟု လူပြောများလေသည်။ ၎င်းမှာ အမှန်တရား ဟုတ်မဟုတ်ကိုတော့ မည်သူမျှ မသိရှိကြချေ။ ဟော့လန်ရှန်း သေဆုံးသွားခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သလို၊ ဆက်ခံရန် မိသားစု မှတ်တမ်းများလည်း မရှိသဖြင့် အတည်ပြုရန် နည်းလမ်း မရှိတော့ပေ။

သို့သော် ဟော့လျောင်ယွမ် တွင်မူ အမှန်တကယ်ပင် ထူးကဲ ပြောင်မြောက်လှသော ပန်းပဲ ပညာရပ်များ ရှိနေပေသည်။

နှစ်ပေါင်းများစွာ နာမည်ကြီးခဲ့သူ တစ်ဦးဖြစ်ရာ သူ သွန်းလုပ်ပေးသော နတ်လက်နက်များကို လူအများက လိုချင် တပ်မက်နေကြပြီး အနောက်တောင်ဘက် ဒေသတွင်လည်း သူ၏ အဆင့်အတန်းမှာ အတော်လေး မြင့်မားလှ၏။

သူတို့ ဤလျှို့ဝှက်ချက်ကို ဖော်ထုတ်လိုက်ရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ တစ်ချိန်က ကျိရှူဟွာ နှင့် မတော်တဆ ဆုံတွေ့ခဲ့ဖူးသောကြောင့်ပင်။

ကျိရှူဟွာ မှာ တစ်လောကလုံးတွင် မိတ်ဆွေများစွာ ရှိသော်လည်း၊ ဤလူနှစ်ဦးမှာမူ ကျိရှူဟွာ ကို မမှတ်မိသော ဝါရင့် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများ ဖြစ်ကြ၏။

လေလွင့် လှည့်လည်သူ နှင့် ဆရာကြီး လျောင်ယွမ် တို့ အပြန်အလှန် စကားပြောဆိုကြရာမှ လက်နက် သွန်းလုပ်ရာတွင် အသုံးပြုသော ကုန်ကြမ်းများ အကြောင်းသို့ မလွှဲမရှောင်သာ ရောက်ရှိသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ဤအကြောင်းအရာ ရောက်လာသောအခါ ဟော့လျောင်ယွမ် က အားတက်သရော ပြောဆိုလာတော့၏။

သေရည် အတော်လေး မူးနေသော ကျိရှူဟွာ မှာ ဆရာကြီး လျောင်ယွမ် ၏ ကြီးကျယ်လှသော စကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သေရည် အရှိန်ဖြင့် ပြန်လည် ငြင်းခုံမိတော့သည်။

အစပိုင်းတွင်မူ ဆရာကြီး လျောင်ယွမ် က ကျိရှူဟွာ ၏ အဆင့်အတန်းမျိုးနှင့် လိုက်ပြီး ငြင်းခုံမနေလိုဘဲ အေးအေးဆေးဆေးသာ နေလိုခဲ့၏။

သို့သော် ကျိရှူဟွာ က ပိုပိုပြီး အတင့်ရဲလာကာ ဆရာကြီး လျောင်ယွမ် ကို အမြင်ကျဉ်းသူ၊ စာအုပ်ထဲက အချက်အလက်တွေကိုသာ သိပြီး တကယ့် အဆင့်မြင့် ကုန်ကြမ်းတွေကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသူ ဟု စွပ်စွဲလာတော့သည်။

ထိုသို့ဖြင့် စိတ်လိုက်မာန်ပါ ဖြစ်သွားသော ကျိရှူဟွာ မှာ သူ၏ သေတ္တာကို ဖွင့်ပြလိုက်မိတော့၏။

သူသည် ထိုအဘိုးကြီး နှစ်ယောက်ကို အရှက်ခွဲရန် ရည်ရွယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း၊ မမျှော်လင့်ဘဲ သူတို့ နှစ်ဦးစလုံးက ထို 'ကြယ်စင် ပင်လယ် ဥက္ကာပျံ သံမဏိ' ကို ချက်ချင်းပင် မှတ်မိသွားကြခြင်းပင် ဖြစ်လေတော့သည်။

--