အခန်း ၁၉၉၉

အခန်း(၁၉၉၉) နောက်ထပ်တစ်ယောက်ပဲကျန်တော့တယ်

ကျားပျံကို တိုက်ကွက်တစ်ကွက်တည်းနှင့် ကွပ်မျက်ပြီးနောက်တွင်ပင် ချူးယွင်ဖန်းသည် ၎င်း၏အလောင်းကို သိမ်းယူရန် စိတ်ကူးရှိနေဆဲပင်ဖြစ်၏။

“ငါတော့ တစ်ခေါက် ပြန်ချမ်းသာဦးမှာပဲ။”

ချူးယွင်ဖန်း၏ စိတ်အခြေအနေမှာ အကောင်းဆုံး ဖြစ်နေသည်။ ဤမျှအထိ ထိပ်တန်းအဆင့်ရှိသော ဖန်ဆင်းရှင် များစွာကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ခြင်းသည် ချူးယွင်ဖန်း၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်ကို တိုးတက်စေမည့် ဗြဟ္မာသီးတစ်လုံးကို ပျိုးထောင်ရန် လုံလောက်လှပေသည်။ သူ လီချန်းယွမ်နှင့် မတွေ့ရသည်မှာ မကြာသေးသော်လည်း၊ လီချန်းယွမ်မှာ ဒဏ်ရာများမှ ပြန်လည်သက်သာလာရုံသာမက သူ၏ကျင့်စဉ်အဆင့်ပါ တိုးတက်စေခဲ့သည်။ ယင်းက အမှန်ပင် တရားမျှတမှုမရှိလှပေ။

ယင်းက သူ့အား အချက်တစ်ခုကို အသေအချာ သဘောပေါက်နားလည်သွားစေခဲ့၏။ ၎င်းမှာ ထိုအင်အားကြီးအဖွဲ့အစည်း၏ အခြေခံအုတ်မြစ်မှာ မည်မျှအထိ အံ့ဩစရာကောင်းကြောင်း ဖြစ်သည်။ မျိုးဆက်သစ်လူငယ်များထဲမှ ထိပ်တန်းပါရမီရှင်များ၏ ပါရမီနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ၎င်းတို့၏ ကြီးထွားနှုန်းမှာ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် သူသည် ထိုပါရမီရှင်များ၏ အရှိန်အဟုန်ကို အမီလိုက်လိုပါက ရတနာအရင်းအမြစ်မျိုးစုံကို အရယူရမည် ဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်တွင်မူ သူ၏မျိုးဆက်ထဲ၌ သူ့ကို ယှဉ်နိုင်သူ မရှိတော့ပေ။

ချူးယွင်ဖန်း၏ နောက်ကွယ်တွင် ကြယ်ကြွေကောင်းကင်ဂိုဏ်းရှိနေသော်လည်း သူ အမှန်တကယ် ယုံကြည်သည့် တစ်ဦးတည်းသောသူမှာ မိမိကိုယ်တိုင်သာ ဖြစ်ပြီး အခြားသူမဟုတ်ပေ။ ဤတိုက်ပွဲအပြီးတွင် သူ၏ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ ပိုမိုတိုးတက်လာ၍ ဖန်ဆင်းရှင် တတိယအဆင့်သို့ ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်နိုင်မည်ကို သူ ခံစားသိရှိနေသည်။ ထိုအချိန်ကျလျှင် သူ၏တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ ဖန်ဆင်းရှင်သတ္တမအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများကိုပင် အပြတ်အသတ် ချေမှုန်းရန် လုံလောက်လိမ့်မည်။ အကယ်၍ သာမန်အထွတ်အထိပ်အဆင့် ဖန်ဆင်းရှင်တစ်ဦးနှင့် တွေ့ဆုံရလျှင်ပင် သူ ပြန်လည်တိုက်ခိုက်နိုင်ကာ ထိခိုက်ဒဏ်ရာမရဘဲ ဆုတ်ခွာနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ဗြဟ္မာသီး ရင့်မှည့်လာချိန်တွင် ချူးယွင်ဖန်း၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်သည် ဖန်ဆင်းရှင်အဆင့် အထွတ်အထိပ်သို့ ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်နိုင်ရန်မှာ အချိန်ပိုင်းကိစ္စသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ထိုအချိန်ကျရောက်လာပါက သူသည် ဆေးလုံးများကို သောက်သုံးရန် မလိုဘဲ ဤအင်အားကြီး ရန်သူများကို အလွယ်တကူ အနိုင်ယူနိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။

အရှေ့ပင်လယ်တွင် ဖန်ဆင်းရှင်များကို ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်များအဖြစ် သတ်မှတ်ကြသည်။ အထွတ်အထိပ် ဖန်ဆင်းရှင်များမှာမူ ထိပ်သီးပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများအဖြစ် သတ်မှတ်ရန် လုံလောက်လှသည်။ ပုန်းအောင်းနေသော သက်ကြီး နတ်ဆိုးအိုကြီးတချို့မှတပါး ၎င်းတို့သည် မိမိတို့ အလိုရှိရာကို ပြုလုပ်နိုင်သည့် အဆင့်တွင် ရှိကြသည်။

ကြယ်ကြွေကောင်းကင်ဂိုဏ်း၌မူ ဖန်ဆင်းရှင်အထွတ်အထိပ်အဆင့်ဟူသည်ကား သာမန်လူများ မထိတွေ့နိုင်သော အမြင့်ဆုံး ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်ဖြစ်သည်။ ဖန်ဆင်းရှင်အဆင့်ကို ကျော်လွန်သွားသောသူများသည် တစ်နှစ်ပတ်လုံး တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေကြခြင်း သို့မဟုတ် ပြင်ပသို့ လှည့်လည်သွားလာနေကြခြင်းတို့ ဖြစ်တတ်သည်။ ၎င်းတို့က ဂိုဏ်း၏ လောကီရေးရာ ကိစ္စရပ်များတွင် အနှောင့်အယှက်မဖြစ်စေရန် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်း မရှိကြပေ။ ထိုကဲ့သို့သော ပညာရှင်များအတွက် သူတို့၏ဘဝတွင် ကျန်ရှိနေသေးသော တစ်ခုတည်းသော အရာမှာ အစဉ်မပြတ် ကျင့်ကြံအားထုတ်ပြီး ပိုမိုသန်မာလာရန်သာ ဖြစ်သည်။

ထိုအချက်ကို တွေးမိရင်း ချူးယွင်ဖန်း၏ စိတ်အခြေအနေပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသည်။ ထို့နောက် သူ၏အကြည့်က လီဝေယွမ်ထံသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ လီဝေယွမ်သည် ချူးယွင်ဖန်းကို ကြည့်ကာ တစ်ချက် တုန်ယင်သွားခဲ့ရသည်။ ထို့နောက် သူ၏မျက်နှာတွင် ဒေါသအရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

လီဝေယွမ် ကြောက်ရွံ့သွားခဲ့သည်။ ခဏမျှအတွင်း သူသည် ချူးယွင်ဖန်း၏ အကြည့်ကို ကြောက်ရွံ့မိသွားခြင်း ဖြစ်သည်။ ပို၍ ထူးဆန်းသည်မှာ ချူးယွင်ဖန်းက သူ့ကို သေလူတစ်ယောက်ကို ကြည့်သကဲ့သို့ သို့မဟုတ် ရတနာတစ်ခုကို ကြည့်သကဲ့သို့ ကြည့်နေကြောင်း သူ ခံစားလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ချက်ချင်းပင် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်သွားခဲ့ရသည်

‘အခုခေတ် မျိုးဆက်သစ်လူငယ်တွေက ဒီလောက်တောင် ရိုင်းစိုင်းနေကြပြီလား’

ချူးယွင်ဖန်း၏ မျက်လုံးထဲတွင်မူ သူသည် ဗြဟ္မာသစ်ပင်အတွက် အာဟာရတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ကာ သူ့ကို သေလူတစ်ယောက်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားပြီးသား ဖြစ်သည်ကို သူ မသိရှိခဲ့ပေ။

“မင်းတစ်ယောက်ပဲ ကျန်တော့တယ်။ ဒီနေ့အတွက် အဆုံးသတ်ကြစို့။”

ချူးယွင်ဖန်းသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် တဖြည်းဖြည်း တိုးပွားလာသော စွမ်းအင်များကို ခံစားနေရသည်။ သူသည် မိမိ၏ အစစ်အမှန် အကန့်အသတ်သို့ မရောက်သေးကြောင်း ခံစားမိသည်။ သူ၏ အစစ်အမှန် အကန့်အသတ်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက်တွင်မူ ဖန်ဆင်းရှင်တတိယအဆင့်သို့ ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်ရမည့် အချိန်ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

လီဝေယွမ်၏ မျက်နှာတွင် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်နေသော အမူအရာ ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူ၏မျက်လုံးထဲတွင် အေးစက်လှသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။ သူ၏ လက်မနှင့် လက်ညှိုးကြားတွင် စုတ်ပြဲသွားခဲ့သော အရေပြားမှာ သာမန်မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာခဲ့သည်။ သူ၏မျက်နှာတွင် ယုံကြည်မှုများ ပြန်လည်ရရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ချူးယွင်ဖန်းသည် ယခုအခါ လမ်းပိတ်သမျှလူကို သတ်မည့် နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ ထိတ်လန့်ဖွယ် အစွမ်းထက်နေပုံရသော်လည်း ယုံကြည်မှု ရှိနေဆဲပင်ဖြစ်သည်။ သူသည် ယခင်က ပါရမီရှင်စာရင်းဝင် ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူသည် အောက်ခြေအဆင့်တွင်သာ ရှိခဲ့သော်လည်း ချူးယွင်ဖန်း ယခုတင် သတ်ဖြတ်လိုက်သော အခြားအထွတ်အထိပ် ဖန်ဆင်းရှင်အဆင့်နှစ်ဦးနှင့်မူ နှိုင်းယှဉ်၍မရပေ။ သူသည် ၎င်းတို့ထက် နှစ်ဆမက ပိုမိုသန်မာလှသည်။

သူသာဆိုလျှင်လည်း ထိုနှစ်ယောက်ကို သတ်ဖြတ်နိုင်သော်လည်း ချူးယွင်ဖန်းကဲ့သို့ အလွယ်တကူတော့ မဟုတ်ပေ။ ယင်းက ပါရမီရှင်စာရင်းဝင် ပါရမီရှင်များ၏ အစွမ်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့အားလုံးက ဖန်ဆင်းခြင်းအဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်တွင် ရှိနေကြသော်လည်း၊ ကျားပျံနှင့် နတ်ဓားဂိုဏ်းမှ ပညာရှင်တို့အတွက်မူ ဤအဆင့်သည် ၎င်းတို့သည် ကျင့်စဉ်အကန့်အသတ် ဖြစ်နိုင်သည်။ အနာဂတ်တွင် ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်သို့ ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်နိုင်ရန် အခွင့်အရေး အနည်းငယ်သာ ရှိသည်။ သို့သော်လည်း လီဝေယွမ်အတွက်မူ ဤအဆင့်မှာ ယာယီအဆင့်သာ ဖြစ်သည်။ သူသာ မည်သည့်အမှားမျှမလုပ်ခဲ့ပါက ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်သို့ ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်ရန်မှာ အချိန်ပိုင်းကိစ္စသာ ဖြစ်သည်။ ယင်းက အခြေခံအကျဆုံးသော ကွဲပြားခြားနားချက်ပင် ဖြစ်သည်။

ချူးယွင်ဖန်းက ဤအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် ဆေးလုံး၏ စွမ်းအားကို အားကိုးခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ လီဝေယွမ်အနေဖြင့် တိုက်ပွဲကို အချိန်ဆွဲထားနိုင်သရွေ့ ဆေးစွမ်းပြယ်သွားပါက ချူးယွင်ဖန်းသည် သူ၏ခြေဖဝါးအောက်တွင် ချေမှုန်းခြင်း ခံရပေလိမ့်မည်။

ဘုန်း

လီဝေယွမ် စတင်လှုပ်ရှားလိုက်ပေပြီ။

အခြားသူများ မည်သို့သေဆုံးသွားသည်ကို သူ မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီးဖြစ်သဖြင့် ချူးယွင်ဖန်းကို ဦးအောင် တိုက်ခိုက်ခွင့် မပေးဝံ့တော့ပေ။ သူ၏ လှံရှည်က တောင်ဆိတ်၏ ချိုကဲ့သို့ ကောင်းကင်ကို ဖြတ်သန်းကာ ချူးယွင်ဖန်းထံသို့ ဝှေ့ယမ်းလာခဲ့သည်။ သူ၏ အခြားလက်တစ်ဖက်ဖြင့် လေထုကို ဖမ်းဆွဲကာ ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် မျိုချလိုက်တော့သည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် လီဝေယွမ်၏ အစွမ်းမှာ တဟုန်ထိုး မြင့်တက်သွားခဲ့ပြီး ၂၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့် အပြည့်အဝ တိုးပွားလာခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ၂၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့်သာ စွမ်းအားတိုးပွားလာခြင်း ဖြစ်သော်လည်း တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် တိုးတက်မှုမှာမူ ဆတိုးမျှပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် နှစ်ဆနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

လီဝေယွမ်၏ ရင်ထဲတွင် သွေးမျက်ရည် ကျနေရသည်။ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုး မရှိလှဘဲ အစွမ်းကို မြင့်တက်စေနိုင်သော ဤကဲ့သို့သော ဆေးလုံးမျိုး သူ၏လက်ထဲတွင် အမြောက်အမြား မရှိပေ။ အားလုံးက ဆေးလုံးများကို ကိုယ်တိုင်ဖော်စပ်နိုင်သော ချူးယွင်ဖန်းကဲ့သို့ မဟုတ်ကြသဖြင့် သူ့အတွက် ဤကဲ့သို့သော ဆေးလုံးမျိုး ရရှိရန်မှာ မလွယ်ကူလှပေ။

လီမျိုးနွယ်စုတွင် ကြီးမားသော လုပ်ငန်းစုကြီးတစ်ခု ရှိသော်လည်း ဤကဲ့သို့သော ဆေးလုံးမျိုးမှာ စစ်ဗျူဟာမြောက် ရတနာအရင်းအမြစ်များ ဖြစ်ကြသည်။ သူသည် လီမျိုးနွယ်စုကြီးပွားတိုးတက်ရေးအတွက် အကြွင်းမဲ့ မျှော်လင့်ချက်အဖြစ် သတ်မှတ်ခြင်းခံရသော လီချန်းယွမ် မဟုတ်ပေ။ လီမျိုးနွယ်စုသည် လီချန်းယွမ်ကို ပျိုးထောင်ရန်အတွက် ရတနာအရင်းအမြစ်မျိုးစုံကို ပုံအောပေးလိုကြသော်လည်း သူ့ကိုမူ ထိုသို့မဟုတ်ပေ။

လီဝေယွမ် ပိုတွေးမိလေ လေ ပို၍ ဒေါသထွက်လေလေ ဖြစ်ရသည်။ သူ၏လက်ထဲမှ လှံရှည်မှ ပေါက်ကွဲထွက်လာသော လှံအလင်းတန်းမှာ ပို၍ပင် တုန်လှုပ်ဖွယ် ကောင်းလာခဲ့သည်။

“လာစမ်း။”

ချူးယွင်ဖန်းက ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ သူသည် လီဝေယွမ်ကို အနည်းငယ်မျှ ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိပေ။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံသန်းသွားသော လင်းယုန်ငှက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ မြေပြင်မှ ထိုးတက်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ လက်ချောင်းငါးချောင်းကို လက်သီးအဖြစ် ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်ပြီး လှံရှည်ထံသို့ ထိုးနှက်လိုက်တော့သည်။

ဘုန်း

နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့ပြီး ကောင်းကင်ကြီးတစ်ခုလုံး ပေါက်ကွဲလုမတတ် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ ပါရမီရှင်နှစ်ဦးသည် ဝေဟင်ထက်တွင် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံခဲ့ကြသည်။ ပထမဆုံး တိုက်ကွက် ပျက်ပြယ်သွားပြီးနောက် လီဝေယွမ်သည် သူ၏လက်ထဲမှ လှံရှည်ကို ထပ်မံဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြန်သည်။ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် ကောင်းကင်ယံတစ်ခုလုံး အရောင်ပြောင်းသွားခဲ့သည်။ မိုင်ရာချီသော ပတ်ဝန်းကျင်အတွင်းရှိ မရေမတွက်နိုင်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ကပြလှုပ်ရှားလာကြပြီး ကြီးမားလှသော နဂါးကြီးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ချူးယွင်ဖန်းထံသို့ ရိုက်ချလိုက်တော့သည်။

“ဝိညာဉ်နဂါး လှံချက်”

လီဝေယွမ်သည် မိုင် ၁၀၀ ပတ်ဝန်းကျင်အတွင်းရှိ သဘာဝတရား၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုကာ ချူးယွင်ဖန်း၏ ကာကွယ်ရေးအတားအဆီးကို ရိုက်ခွဲပစ်တော့မည့်အတိုင်း ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ချူးယွင်ဖန်းသည် ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ နောက်ထပ် လက်သီးချက်တစ်ခုကို ထပ်မံ ထိုးနှက်လိုက်ပြန်သည်။

ကောင်းကင်ပြင်ကြီးတစ်ခုလုံးသည် နှစ်ဖက်စလုံးအတွက် စစ်တလင်းပြင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရသည်။ ၎င်းတို့၏ အောက်ခြေတွင်မူ ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်နှစ်ဦး၏ မန္တန်စွမ်းအား လမ်းညွှန်မှုကြောင့် ပင်လယ်ပြင်ကြီးသည် ပေပေါင်းသောင်းချီ မြင့်မားသော လှိုင်းတံပိုးကြီးများနှင့်အတူ သောင်းကျန်းနေပြီး လူတိုင်း၏ အမြင်အာရုံကို ပိတ်ဆို့ထားလိုက်တော့သည်။ ၎င်းတို့သည် ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်နှစ်ဦး၏ လူရိပ်များ အစဉ်မပြတ် လျှပ်စီးကဲ့သို့ လက်ခနဲ လက်ခနဲ လှုပ်ရှားနေကြသည်ကိုသာ မြင်တွေ့နိုင်ကြတော့သည်။

--