အခန်း ၇၃၆
Vol. 50 Ch. 736
အခန်း (၇၃၆) ရှေးဟောင်း လူ့ဘီလူး နတ်ဘုရား ၏ ညာဘက်လက်မောင်း၊ စွမ်းအား အရင်းအမြစ် တစ်ကြောင်း
ရှေးဟောင်း မြင့်မြတ်သော အစစ်အမှန် နဂါး နှင့် ယဲ့ဖုန်း နှစ်ဦးစလုံး အံ့အားသင့်သွားကြ၏။
ထာဝရ ရှေးဟောင်း ဧကရာဇ် ၏ ကျောက်ခေါင်းတလား အတွင်း ချိတ်ပိတ်ထားသော ညာဘက်လက်မောင်း တွင် ရုပ်ခန္ဓာ ကျင့်စဉ် ကို ကျင့်ကြံသော ရှေးဟောင်း သူတော်စင် တစ်ပါးနှင့် တူသည့် အလွန် ထူထဲလှသော စွမ်းအား အရှိန်အဝါများ ကိန်းအောင်းနေသည်။
“ထာဝရ ရှေးဟောင်း ဧကရာဇ် က ရုပ်ခန္ဓာ ကျင့်စဉ် သူတော်စင် တစ်ပါးရဲ့ ရုပ်အလောင်း ကို တူးဖော်ပြီး... သူ့ရဲ့ ညာဘက်လက်မောင်းကို ဖြတ်တောက်ဖို့ နွားကိုးကောင်နဲ့ ကျားနှစ်ကောင် ရဲ့ ခွန်အားကိုတောင် အသုံးပြုခဲ့ရတာများလား... ပြီးတော့ အတွင်းက စွမ်းအားတွေကို သန့်စင်ဖို့ စီစဉ်ခဲ့တာလား...”
ရှေးဟောင်း မြင့်မြတ်သော အစစ်အမှန် နဂါး က ခန့်မှန်းလိုက်၏။
ခေါင်းတလား ၏ အဖုံးပေါ်တွင် ယဲ့ဖုန်း သည် အက်ကွဲကြောင်းမှ တစ်ဆင့် အတွင်းသို့ ကြည့်ကာ အရာရာကို ပုံဖော်နိုင်သော မျက်လုံး ကို တိတ်တဆိတ် အသက်သွင်းလိုက်သည်။
[အမည် - ရှေးဟောင်း လူ့ဘီလူး နတ်ဘုရား ၏ ညာဘက်လက်မောင်း]
[မှတ်ချက် - စွမ်းအား အရင်းအမြစ် တစ်ခု ကိန်းအောင်းနေပြီး စုပ်ယူရန် ကြိုးစားနိုင်သည်။ အကယ်၍ ကျောက်ခေါင်းတလား ဖြင့် ချိတ်ပိတ်ခံရပါက စွမ်းအား အရင်းအမြစ် ကို ကျွမ်းကျင်စွာ အသုံးပြုနိုင်မှသာ ရှေးဟောင်း ထာဝရ ကျောက်ခေါင်းတလား ကို ပြန်ဖွင့်နိုင်ပြီး အောက်ဘက်ရှိ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ရှေးဟောင်း သင်္ချိုင်းမြေ မှ ထွက်ခွာနိုင်မည် ဖြစ်သည်။]
အချက်အလက်များမှာ နည်းပါးလှပြီး ရှင်းလင်းချက် စာကြောင်း အနည်းငယ်သာ ပါရှိ၏။
“ရှေးဟောင်း လူ့ဘီလူး နတ်ဘုရား ပါလား...”
ယဲ့ဖုန်း လေပူတစ်ချက် မှုတ်ထုတ်လိုက်မိသည်။
ရှေးဟောင်း လူ့ဘီလူး နတ်ဘုရား ၏ ဦးခေါင်းခွံ တစ်ခုကို မြူခိုးဂိုဏ်း အနီးရှိ သစ်မာ လွင်ပြင် အောက်တွင် မြှုပ်နှံထားပြီး၊ ယခု ရှေးဟောင်း ထာဝရ ကျောက်ခေါင်းတလား အတွင်းတွင် ညာဘက်လက်မောင်း ကို ချိတ်ပိတ်ထားသည် ဟုတ်လား... ဤ ရုပ်ခန္ဓာ ကျင့်စဉ် သူတော်စင် သည် အပိုင်းပိုင်း ခုတ်ထစ်ခံခဲ့ရခြင်း များလား။
ယင်းက အလွန် ကြောက်စရာ ကောင်းလှ၏။
ရုပ်ခန္ဓာ ကျင့်စဉ် သူတော်စင် တစ်ပါးကို ချေမှုန်းရန် သူတို့သည် ခန္ဓာကိုယ်ကို အပိုင်းပိုင်း ခုတ်ထစ်ကာ ကမ္ဘာ အသီးသီးတွင် ခွဲ၍ မြှုပ်နှံရန် အရှည်ကြီး စဉ်းစား အားထုတ်ခဲ့ရသည်။
ကြည့်ရသည်မှာ ရှေးဟောင်း လူ့ဘီလူး နတ်ဘုရား သည် သက်ရှိထင်ရှား ရှိစဉ်က တကယ်ကို ကြောက်စရာ ကောင်းခဲ့ပုံ ရ၏။
ဒါက ယဲ့ဖုန်း ၏ မှန်းဆချက် သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။
ရှေးဟောင်း လူ့ဘီလူး နတ်ဘုရား သည် အစွမ်းထက်လွန်းသောကြောင့် အပိုင်းပိုင်း ခုတ်ထစ်ကာ ဖိနှိပ်ခံခဲ့ရခြင်းလား သို့မဟုတ် သူ့ကို သတ်ဖြတ်သူက အမုန်းတရား ကြောင့် ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်းလား ဆိုသည်မှာ လက်ရှိတွင် ယဲ့ဖုန်း ၏ ခန့်မှန်းချက်များသာ ဖြစ်၏။ အစစ်အမှန် အကြောင်းရင်းကိုမူ ယခုအခါ သိရှိရန် မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။
“ဒါ့အပြင် ရှေးဟောင်း ထာဝရ ကျောက်ခေါင်းတလား ကနေ ထွက်သွားဖို့ စွမ်းအား အရင်းအမြစ် ကို သန့်စင်ရမယ် ဆိုတာက တကယ်ကို အန္တရာယ် များလွန်းတယ်...”
ယဲ့ဖုန်း မိမိကိုယ်ကို တိတ်တဆိတ် သတိပေးလိုက်၏။
“ဝှီး...”
ရုတ်တရက် ခေါင်းတလား အတွင်းမှ အစွမ်းထက်သော စွမ်းအား တစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ယဲ့ဖုန်း ကို ချက်ချင်း အတွင်းသို့ ဆွဲသွင်းသွားကာ အဖုံးမှာ လျင်မြန်စွာ ပိတ်သွားတော့သည်။
ထိုအချိန်မှစ၍..
ယဲ့ဖုန်း လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွား၏။
အစွမ်းထက်လှသော ရှေးဟောင်း မြင့်မြတ်သော အစစ်အမှန် နဂါး ပင်လျှင် ခေါင်းတလား အတွင်းရှိ အခြေအနေကို မသိနိုင်သလို၊ ယဲ့ဖုန်း အပြင်ထွက်လာချိန်တွင် အသက်ရှင်လျက် ရှိနေနိုင်မည်လား ဆိုသည်ကိုလည်း မသိနိုင်ချေ။
“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျောက်ခေါင်းတလား ကို အရင်ဆုံး မြှုပ်နှံလိုက်မယ်...”
ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ရှေးဟောင်း မြင့်မြတ်သော အစစ်အမှန် နဂါး သည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအား ကို ခြယ်လှယ်ကာ သမုဒ္ဒရာ အနက်ပိုင်းကို မွှေနှောက်ပြီး ဧရာမ ရွှံ့နွံများကို ဆွဲယူ၍ ရှေးဟောင်း ထာဝရ ကျောက်ခေါင်းတလား ကို အောက်တွင် မြှုပ်နှံလိုက်သည်။
ရှေးဟောင်း ထာဝရ ကျောက်ခေါင်းတလား အတွင်း၌..
“ငါ အထဲကို ရောက်လာတာပဲ...”
“ဒုက္ခပဲ...”
ယဲ့ဖုန်း ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အရုပ်ဆိုးသွား၏။
အကယ်၍ သူသာ ရှေးဟောင်း လူ့ဘီလူး နတ်ဘုရား ၏ လက်မောင်း အတွင်းရှိ စွမ်းအား အရင်းအမြစ် နှင့် မပေါင်းစပ်နိုင်ပါက ဤသင်္ချိုင်းမြေမှ ထွက်ခွာနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။
ဤသို့ တွေးမိပြီး ယဲ့ဖုန်း ကပျာကယာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်လိုက်သည်။
သူ ကျောက်ခေါင်းတလား အတွင်း ဝင်ရောက်လာသည်နှင့် အတွင်းရှိ ဟင်းလင်းပြင်မှာ အဆပေါင်း တစ်သောင်းကျော် ကျယ်ပြန့်သွားပြီး မူလက မီတာ ဆယ်ဂဏန်းခန့်သာ ရှည်လျားပုံရသော လက်မောင်းကြီးမှာ ယခုအခါ မီတာ သောင်းချီ ရှည်လျားနေကြောင်း သူ တွေ့ရှိလိုက်ရ၏။
ယင်းမှာ ကျောက်ခေါင်းတလား အတွင်းတွင် ပြန့်ပြူးစွာ လှဲလျောင်းနေသည်။
ယဲ့ဖုန်း သည် ကျောက်ခေါင်းတလား ၏ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်၏။
မော်ကြည့်လိုက်သောအခါ လက်မောင်းကြီးမှာ တောင်တန်းကြီး တစ်ခုနှင့် တူနေပြီး အပျက်အစီး အချို့ ပြုတ်ကျကာ အောက်ပိုင်းကို ဖုံးလွှမ်းနေသဖြင့် တောင်တန်းကြီး နှင့် ပို၍ပင် တူနေသည်။
အနီးကပ် ကြည့်ရှုလိုက်သောအခါ လက်မောင်းပေါ်တွင် အမျိုးမျိုးသော ရှေးဟောင်း သစ်ပင်များ ပေါက်ရောက်နေပြီး စိမ်းလန်းစိုပြည်နေသော်လည်း ဤလက်မောင်းကြီးနှင့် ယှဉ်လိုက်ပါက ၎င်းတို့မှာ ခန္ဓာကိုယ်မှ အမွေးအမျှင်လေးများ ကဲ့သို့ပင် အရေးမပါ အရာမရောက် ဖြစ်နေကြောင်း ယဲ့ဖုန်း တွေ့ရှိလိုက်ရ၏။
အဝေးမှ ကြည့်လျှင် ၎င်းကို သတိပြုမိရန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။
“တော်တော်လေး လေးတာပဲ...”
ယဲ့ဖုန်း သည် လက်မောင်းကို ရွှေ့ကြည့်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း၊ သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာ ခွန်အား ဖြင့် ပုရွက်ဆိတ် တစ်ကောင်က သစ်ပင်ကို လှုပ်ခါရန် ကြိုးစားနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ရွှေ့ရန် မဆိုထားနှင့် မနည်းပင် မ, ရကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရ၏။
“ထားလိုက်ပါတော့... ငါ့ရဲ့ ခွန်အားကို ကြီးကြီးမားမား တိုးတက်စေဖို့ အတွင်းက စွမ်းအား အရင်းအမြစ် ကို သန့်စင်လို့ ရမရ အရင် ကြိုးစားကြည့်ရမယ်...”
ယဲ့ဖုန်း သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်ချလိုက်၏။
သူ၏ အသိစိတ်မှာ ကံကြမ္မာ ရတနာပုလဲ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး၊ ကံကြမ္မာ စွမ်းအား ကို အသုံးပြု၍ လက်မောင်းကို အဆက်မပြတ် စူးစမ်း ရှာဖွေသည်။
နာရီဝက် ကြာပြီးနောက် ယဲ့ဖုန်း မျက်လုံး ဖွင့်လာ၏။
“ဝှီး...”
သူ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ပြန်ပေါ်လာသောအခါ ယဲ့ဖုန်း သည် လက်ဖဝါးဆီသို့ ရောက်ရှိနေပြီး၊ ထိုနေရာတွင် မှောင်မည်းသော အနီရောင် အလင်းတန်းလေး တစ်လက်လက် တောက်ပနေသည့် ကျောက်မျက်ရတနာ တစ်ခုကို သူ မြင်လိုက်ရ၏။
ဒါက စွမ်းအား အရင်းအမြစ် အမြုတေ ပင် ဖြစ်သည်။
“ဒီ အရင်းအမြစ် နဲ့ ပေါင်းစပ်ပြီးရင် ငါ့ရဲ့ ရုပ်ခန္ဓာ ခွန်အား က ဘယ်အဆင့်လောက်အထိ ရောက်သွားမလဲ ဆိုတာ သိချင်မိတယ်...”
ယဲ့ဖုန်း တိတ်တဆိတ် တွေးတောလိုက်၏။
သူသည် မှောင်မည်းသော အနီရောင် ကျောက်မျက်ရတနာ ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သော်လည်း ၎င်းမှာ ရှေးဟောင်း လူ့ဘီလူး နတ်ဘုရား ၏ လက်မောင်းတွင် တွယ်ကပ်နေပြီး ဖယ်ရှား၍ မရနိုင်ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။
ထို့အပြင် ကျောက်မျက်ရတနာ ၏ ပတ်လည်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော ချိတ်ပိတ်မှုများ ရှိနေသည်။
အဆင့် (၄) တပိုင်းသူတော်စင် တစ်ပါး အနေဖြင့်ပင် ၎င်းကို ယူဆောင်ရန် နည်းလမ်း မရှိချေ။
“ဒီ စွမ်းအား အရင်းအမြစ် က ဘာလို့ ဒီမှာ အမြဲတမ်း ကျန်နေရတာလဲ ဆိုတာ မထူးဆန်းတော့ဘူး... တခြားသူတွေက ၎င်းကို မသန့်စင်နိုင်ကြလို့ကိုး...”
ယဲ့ဖုန်း ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွား၏။
ဒါက အရင်းအမြစ် အမြုတေ ဖြစ်ပြီး၊ ထာဝရ ရှေးဟောင်း ဧကရာဇ် သည် ကျောက်ခေါင်းတလား ၏ မူလပိုင်ရှင် အနေဖြင့် ၎င်းကို စိတ်မဝင်စားဘဲ နေမည် မဟုတ်ချေ။
ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူ မသန့်စင်နိုင်ခဲ့ပေ။
ထို့ကြောင့် ဤ ကျောက်မျက်ရတနာ မှာ မိမိအတွက်သာ အကျိုးရှိရန် ကံကြမ္မာ ပါလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤသို့ တွေးမိပြီး ယဲ့ဖုန်း သည် ဉာဏ်အလင်းပွင့် နှလုံးသား ကို အစွမ်းကုန် လည်ပတ်လိုက်ပြီး၊ ကံကြမ္မာ စွမ်းအား ကို ကြိုတင် ဟောကိန်းထုတ်မှုများနှင့် တွဲဖက် အသုံးပြုကာ မကြာမီမှာပင် စွမ်းအား အရင်းအမြစ် အမြုတေ ၏ ချိတ်ပိတ်မှု ကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ခဲ့၏။
“ဝှီး...”
အနီရောင် စွမ်းအား အရင်းအမြစ် အမြုတေ သည် ရှေးဟောင်း လူ့ဘီလူး နတ်ဘုရား ၏ လက်မောင်းမှ ကျွတ်ထွက်လာပြီး အနီရောင် အရင်းအမြစ် စွမ်းအင် ရေစီးကြောင်း အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ယဲ့ဖုန်း ၏ လက်မောင်းကို ရစ်ပတ်၍ ဖြည်းညင်းစွာ လှည့်ပတ်နေတော့သည်။
“စတင် သန့်စင်မယ်...”
ယဲ့ဖုန်း လုံးဝ တုံ့ဆိုင်းမနေချေ။
စွမ်းအား အရင်းအမြစ် ကို သန့်စင်ခြင်းက သူ၏ ခွန်အားကို ကြီးကြီးမားမား တိုးတက်စေနိုင်ပြီး၊ ရှေးဟောင်း ထာဝရ ကျောက်ခေါင်းတလား မှ ထွက်ခွာနိုင်စွမ်း ကို ပေးစွမ်းနိုင်သဖြင့် ဤအခွင့်အရေး ကို လက်လွတ်မခံနိုင်ပေ။
“ရွှီး... ရွှီး... ရွှီး...”
စွမ်းအား အရင်းအမြစ် ကို ယဲ့ဖုန်း စုပ်ယူလိုက်သည်နှင့်အမျှ၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ မွေးညင်းပေါက် တိုင်း ပွင့်လာသည်ဟု ခံစားလိုက်ရပြီး၊ မရေမတွက်နိုင်သော ပူပြင်းလှသည့် ချော်ရည် ပူများ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာကာ သူ့ကို မီးဟုန်းဟုန်း တောက်လောင်လုနီးပါး ဖြစ်သွားစေတော့သည်။
အလွန်အမင်း အားကောင်းသော စွမ်းအားများက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးကို တဖြည်းဖြည်း ပြည့်နှက်လာ၏။
ယဲ့ဖုန်း သည် သည်းမခံနိုင်လောက်အောင် နာကျင်မှုကို ကြိတ်မှိတ် သည်းခံကာ သွားကို တင်းကျပ်စွာ စေ့ထားပြီး စွမ်းအား အရင်းအမြစ် ကို ဆက်လက် သန့်စင်နေသည်။
“ဂျုန်း...”
“ဝရော…”
ကျောက်ခေါင်းတလား အတွင်း၌ မိုးခြိမ်းသံများ ထွက်ပေါ်လာ၏။ လျှပ်စီးများ လက်လာကာ၊ အနီရောင် မိုးကြိုး များစွာ ပစ်ချလာပြီး ယဲ့ဖုန်း ကို တိုက်ရိုက် ထိမှန်သွားတော့သည်။
သူ မရှောင်တိမ်းဘဲ ကောင်းကင်ကပ်ဘေး ကို ရင်ဆိုင်ရန် မိမိကိုယ်ကို ပြင်ဆင်လိုက်၏။
“ဂျိမ်း... ဂျိမ်း...”
မိုးကြိုးများစွာ ယဲ့ဖုန်း ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ပေါက်ကွဲသွားသော်လည်း သူက စုပ်ယူလိုက်ပြီး သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာ အသွင်ပြောင်းလဲမှုကို မြှင့်တင်ကာ စွမ်းအား အရင်းအမြစ် စုပ်ယူမှုကို အရှိန်မြှင့်တင်လိုက်သည်။
မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် သုံးရက် ကုန်လွန်သွား၏။
ယဲ့ဖုန်း မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်လိုက်သည်။
သူသည် ထို စွမ်းအား အရင်းအမြစ် ကို အောင်မြင်စွာ စုပ်ယူနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
အနီရောင် မိုးကြိုး များထံမှ ရရှိသော အကြိမ်ကြိမ် ပုံသွင်းခံရမှုများ ကြောင့် သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာ ခွန်အား မှာ အမှန်တကယ်ပင် တဟုန်ထိုး မြင့်တက်သွားကြောင်း ယဲ့ဖုန်း တွေ့ရှိလိုက်ရ၏။
“ဝုန်း...”
ယဲ့ဖုန်း က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လက်သီး တစ်ချက် ပစ်သွင်းလိုက်ရာ၊ လေဟာနယ်မှာ ရေခဲလွှာ ပါးပါးလေးပမာ ကြေမွသွားပြီး အနည်းငယ် ထိတွေ့ရုံဖြင့် လုံးဝ ပြိုကွဲသွားတော့သည်။
“တကယ်ကို နက်နဲတဲ့ ခွန်အားပဲ...”
“ငါ့ရဲ့ ရုပ်ခန္ဓာ နဲ့တင် အခု အဆင့် (၄) တပိုင်းသူတော်စင် ကို တိုက်နိုင်လောက်ပြီ ထင်တယ်...”
ယဲ့ဖုန်း ကြိတ်၍ တွေးလိုက်၏။
သူ အထက်သို့ ပျံတက်သွားပြီး ကျောက်ခေါင်းတလား ၏ အဖုံးကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ကာ အားကုန် တွန်းလိုက်ရာ၊ မီတာဝက်ခန့် အက်ကွဲကြောင်း တစ်ခုကို အလွယ်တကူ ဖွင့်နိုင်ခဲ့ပြီး ဤရှေးဟောင်း သင်္ချိုင်းမြေမှ ချောမွေ့စွာ ထွက်ခွာလာနိုင်ခဲ့သည်။
ကျောက်ခေါင်းတလား အဖုံးပေါ်တွင်..
ယဲ့ဖုန်း က ခြေထောက်ဖြင့် အားယူကာ ကျောက်ခေါင်းတလား ကို ပြန်ပိတ်လိုက်၏။
သူ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ ရှေးဟောင်း ထာဝရ ကျောက်ခေါင်းတလား မှာ မိုင်အနည်းငယ် ထူထဲသော သဲလွှာများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းခံထားရပြီး ၎င်း၏ အရှိန်အဝါကို ဖုံးကွယ်ရန် ဝင်္ကပါ များစွာဖြင့် ဝန်းရံထားကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။ ယင်းမှာ ရှေးဟောင်း မြင့်မြတ်သော အစစ်အမှန် နဂါး ၏ လက်ချက်ပင် ဖြစ်ရမည်။
“ဟက်...”
“ဒီကောင်က ငါ ပြန်ထွက်လာနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ထင်ပြီး ရှေးဟောင်း ထာဝရ ကျောက်ခေါင်းတလား ကို ဖုံးကွယ်ကာ ခြေရာလက်ရာ အားလုံးကို ဖျောက်ဖျက်ပစ်ခဲ့တာပဲ...”
ယဲ့ဖုန်း က ရှေးဟောင်း မြင့်မြတ်သော အစစ်အမှန် နဂါး နှင့် ရှင်းရန် စိတ်မဝင်စားတော့ချေ။
ရှန်ကျိုး တိုက်ကြီး မှ ကောင်းကင်တာအို၏ အကြွင်းအကျန်များ မှာ အစစ်အမှန်နဂါး နယ်မြေ အတွင်းသို့ ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်ပြီး ဖြစ်ကာ၊ ရှေးဟောင်း မြင့်မြတ်သော အစစ်အမှန် နဂါး ၏ အရင်းအမြစ် အမှတ်အသားများကိုပင် တိတ်တဆိတ် သန့်စင်နေပြီ ဖြစ်သည်။ အလွန်ဆုံး သုံးလအတွင်း ဤနေရာသည်လည်း အောက်လောက တစ်ခု ဖြစ်လာမည် ဖြစ်၏။
ထိုအချိန်ရောက်လျှင် ရှေးဟောင်း မြင့်မြတ်သော အစစ်အမှန် နဂါး သည် ရှန်ကျိုး တိုက်ကြီး ကောင်းကင်တာအို အကြွင်းအကျန်များ ၏ အစေခံ ဖြစ်သွားတော့မည်။
ကံကြမ္မာ၏ သားတော် တစ်ဦး အနေဖြင့် ယဲ့ဖုန်း သည် ရှေးဟောင်း မြင့်မြတ်သော အစစ်အမှန် နဂါး ကို စိတ်ကြိုက် အမိန့်ပေးနိုင်မည် ဖြစ်ပြီး သူ၏ အသက်ကို ချမ်းသာပေးခြင်းဖြင့် ပေါင်းစပ်ခြင်း နယ်မြေ ၏ အစပိုင်းတွင် ထိပ်တန်း အကူအညီ တစ်ခုကို ရရှိမည် ဖြစ်၏။
“ဝှီး...”
ယဲ့ဖုန်း သည် ဤပင်လယ်ပြင်မှ ထွက်ခွာကာ ကြယ်တာရာ ကောင်းကင်ယံ အနက်ရှိုင်းဆုံးဆီသို့ ပြန်သွားသည်။
ယဲ့ဖုန်း သည် မြကျောက် နဂါး၊ အဖြူရောင် နဂါး နှင့် အဝါရောင် နဂါး တို့၏ ရုပ်အလောင်း သုံးလောင်း ကို စုဆောင်းကာ အရင်းအမြစ် အမြုတေ တစ်ခု အဖြစ် သန့်စင်လိုက်၏။
“မေ့တော့မလို့... ဒါလေးလည်း ရှိသေးတာပဲ...”
ယဲ့ဖုန်း က လက်ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ ဧရာမ အဖြူရောင် အမြုတေ ကြီး တစ်ခု သူ၏ လက်ဝါး အထက်တွင် လွင့်မျောလာ၏။ ယင်းမှာ ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီးနောက် သူ ပြန်လည် စုစည်းထားသော သုံးမျက်လုံး တပိုင်းသူတော်စင် ၏ အရင်းအမြစ် အမြုတေ ပင် ဖြစ်သည်။
ဤအရာများသည် ဟူဖေးဖေး ကို စွမ်းအားများ အကြီးအကျယ် မြင့်တက်လာစေနိုင်၏။
“ဂိုဏ်းကို ပြန်ဖို့ အချိန်တန်ပြီ...”
ယဲ့ဖုန်း သည် အမြုတေ ကို အိတ်ကပ်ထဲ ထည့်ကာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဆုတ်ဖြဲပြီး ထွက်ခွာသွားတော့သည်။
ကြယ်တာရာ ကောင်းကင်ယံ ထဲတွင်..
ရှေးဟောင်း မြင့်မြတ်သော အစစ်အမှန် နဂါး သည် အချိန်အတော်ကြာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သော်လည်း ယဲ့ဖုန်း ၏ အရှိန်အဝါကို မခံစားမိတော့သဖြင့်၊ ယဲ့ဖုန်း သည် ကျောက်ခေါင်းတလား ထဲတွင် သေဆုံးသွားပြီဟု ကောက်ချက်ချလိုက်၏။ ထို့ကြောင့် သူသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအား များကို လှုံ့ဆော်ကာ အစစ်အမှန်နဂါး နယ်မြေ တစ်ခုလုံးကို ကြယ်တာရာ ကောင်းကင်ယံ အနက်ရှိုင်းဆုံးဆီသို့ တွန်းပို့လိုက်သည်။
ရှေးဟောင်း မြင့်မြတ်သော အစစ်အမှန် နဂါး က ထွက်ပြေးတော့မည် ဖြစ်၏။
ယဲ့ဖုန်း ဤအကြောင်းကို မသိခဲ့ချေ။
သိလျှင်တောင် သူက လှောင်ပြောင်ရုံသာ တတ်နိုင်ပါမည်။
အစစ်အမှန်နဂါး နယ်မြေ သည် ရှန်ကျိုး တိုက်ကြီး ၏ ကောင်းကင်တာအို၏ အကြွင်းအကျန်များ ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိထားပြီး ဖြစ်ကာ၊ ရှေးဟောင်း မြင့်မြတ်သော အစစ်အမှန် နဂါး သည် ကမ္ဘာမြေ၏ အစွန်အဖျားတွင် ပုန်းအောင်းနေစေကာမူ ယဲ့ဖုန်း က သူ့ကို ရှာဖွေနိုင်ပြီး လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိနိုင်မည် ဖြစ်၏။
နေ့တစ်ဝက် ကြာပြီးနောက်။
ယဲ့ဖုန်း သည် ဝိညာဉ်စုစည်းခြင်း နယ်မြေ သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာ၏။
ငြိမ်းချမ်းပြီး အနှောင့်အယှက်ကင်းသော ကိုးခုမြောက် တိုက်ပွဲနယ်မြေ ကို ကြည့်ကာ ယဲ့ဖုန်း သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပြီး၊ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဆုတ်ဖြဲ၍ မြူခိုးဂိုဏ်း သို့ ပြန်လာခဲ့လေတော့သည်။
--