← Chapters

အခန်း ၇၃၇

Vol. 50 Ch. 737

အခန်း ၇၃၇

Vol. 50 Ch. 737

အခန်း (၇၃၇) ရှေးဟောင်း လူ့ဘီလူး နတ်ဘုရား ၏ ညာဘက်လက်မောင်း၊ စွမ်းအား အရင်းအမြစ် တစ်ကြောင်း (၂)

“ဂျုန်း...”

ယဲ့ဖုန်း မြူခိုးဂိုဏ်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာချိန်၌ ကောင်းကင်ယံထံမှ ကြီးမားလှသော မိုးခြိမ်းသံကြီး ထစ်ချုန်းလာ၏။ သူ ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ရာ ဟူဖေးဖေးသည် သူမ၏ အသွင်ပြောင်းလဲခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်ကို အောင်မြင်စွာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီး၊ တတိယမြောက် တပိုင်းသူတော်စင်အဆင့် ကမ္ဘာပျက် ကောင်းကင်ကပ်ဘေးကို ရင်ဆိုင်ရန် ပြင်ဆင်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

ယဲ့ဖုန်း စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်လိုက်သည်။

'ဒီစနစ်ဆီကနေ အကျိုးအမြတ်စုပ်ယူရတာ တကယ့်ကို အရှိန်အဟုန်ပြင်းလှတယ်...'

သူ အပြင်သို့ ခဏမျှသာ ထွက်ခွာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း၊ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာချိန်တွင်မူ ဟူဖေးဖေးသည် လနီဂိတ်တံခါးကို အဆုံးအစမဲ့စွာ အသုံးချနှိပ်စက်ခြင်းဖြင့် သူမ၏ အဆင့်တက်ရန် လိုအပ်သော စွမ်းအင်များကို အပြည့်အဝ စုဆောင်းပြီးနေခဲ့၏။

မြင့်မားလှသော ကောင်းကင်ယံထက်ဝယ် ပီပြင်မှုမရှိသော ဧရာမ မိုးကြိုးနန်းတော်ကြီးတစ်ခုသည် တဖြည်းဖြည်း ချဉ်းကပ်စုစည်းလာ၏။ အောက်ခြေရှိ လှိမ့်ဝင်လာသော ကပ်ဘေးတိမ်တိုက်ကြီးများမှာလည်း လောကတစ်ခုလုံးကို ဖိနှိပ်တော့မည့်အလား အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေ၏။ သို့သော် ဟူဖေးဖေးသည် သူမ၏ ဟွမ်ယွမ်တုတ်တံကို ကိုင်ဆောင်ထားလျက် စိုးရွံ့ထိတ်လန့်ခြင်း လုံးဝမရှိချေ။

“ဟား...”

သူမသည် ဟွမ်ယွမ်တုတ်ကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်ထားလျက် ကပ်ဘေးတိမ်တိုက်ကြီးများအတွင်းသို့ တဟုန်ထိုး ခုန်ဝင်သွားတော့၏။ ခန္ဓာကိုယ်ကို စုတ်ပြတ်သွားစေမည့် မိုးကြိုးပစ်ချက်များကို မဆုတ်မနစ် ကြံ့ကြံ့ခံနေသော်လည်း သူမ၏ မျက်နှာတွင် ကြောက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင်မျှ မရှိချေ။

နူးညံ့လှသော အလင်းတန်းများ တလက်လက် တောက်ပလာသည်နှင့်အမျှ ဟူဖေးဖေး၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာများမှာ ကပျာကယာ ပြန်လည်ကုစားသွား၏။ သူမသည် ကောင်းကင်ကပ်ဘေး၏ စွမ်းအားများကို တစ်စိုက်မတ်မတ် စုပ်ယူကာ အဆင့်တက်စွမ်းအင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသိုလှောင်နေသည်။

ယဲ့ဖုန်းသည် ဝါး နောက်မှီ ထိုင်ခုံပေါ်တွင် အသာအယာ လှဲလျောင်းလျက် ကပ်ဘေးဖြတ်ကျော်နေသော ဟူဖေးဖေးကို ငေးကြည့်ရင်း တွေးတောနေမိသည်။

'မိုးကြိုးနန်းတော်ကို အသုံးပြုပြီး ကပ်ဘေးဖြတ်ကျော်ရတာ ဖြစ်တဲ့အတွက် မင်းသမီးလေးလို သန်မာတဲ့သူတောင် ကောင်းကင်ကပ်ဘေးကို တိုက်ရိုက် ဝါးမြိုလို့မရတော့ဘူး... သူမရဲ့ ရုပ်ခန္ဓာနဲ့ပဲ မဖြစ်မနေ ခုခံရတော့မယ်... ဒါပေမဲ့ သူမမှာ မသေနိုင်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ရှိနေတာပဲ... သူတော်စင်တက်လှမ်းခြင်း ကပ်ဘေးကို ရင်ဆိုင်ရရင်တောင် ပြဿနာရှိမှာ မဟုတ်ဘူး...'

ထိုသို့ တွေးတောရင်း ယဲ့ဖုန်းသည် မိုးကြိုးရေကန်နန်းတော်၏ နတ်ဘုရား ဖြစ်ခွင့်အာဏာကို အသုံးပြုကာ ဟူဖေးဖေး ရင်ဆိုင်နေရသော ကောင်းကင်ကပ်ဘေး၏ စွမ်းအားကို ဆက်တိုက် မြှင့်တင်ပေးလိုက်သည်။

မြူခိုးဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးရှိ တပည့်များနှင့် အကြီးအကဲများသည်လည်း မြေပြင်ပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်ချလိုက်ကြ၏။ ကောင်းကင်ယံရှိ ခမ်းနားထည်ဝါလှသော ကမ္ဘာပျက် ကောင်းကင်ကပ်ဘေးကြီးကို မော်ကြည့်ရင်း၊ ကပ်ဘေးအတွင်း ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသော သဘာဝ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ဝိညာဉ်ချီများကို အသုံးပြု၍ မိမိတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်းအရှိန်အဝါကို အရှိန်မြှင့်တင်နေကြတော့သည်။

နာရီဝက်ခန့် ကုန်လွန်သွားသောအခါ ဟူဖေးဖေးသည် ကောင်းကင်ကပ်ဘေးကို အောင်မြင်စွာ ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့ပြီး၊ မိုးကြိုးရေကန်အတွင်း၌ လှဲလျောင်းလျက် စွမ်းအင်များကို တစ်စိုက်မတ်မတ် စုပ်ယူကာ သူမ၏ အခြေခံကို အလျင်အမြန် ခိုင်မာအောင် ပြုလုပ်နေ၏။

ယဲ့ဖုန်းက ခပ်ပြုံးပြုံးဖြင့် တိုးတိတ်စွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

“ကြယ်(၃)ပွင့် အဆင့်လွန် ဝိညာဉ်ရတနာ... မဆိုးပါဘူး”

အားဖြည့်ထားသော ကောင်းကင်ကပ်ဘေး၏ စွမ်းအားများကို စုပ်ယူပြီးနောက် ဟူဖေးဖေး၏ စွမ်းအင်မှာ (၂၅) ရာခိုင်နှုန်းသို့ ရောက်ရှိသွား၏။ ထို့နောက် မိုးကြိုးရေကန်အတွင်းရှိ စွမ်းအားများကို ထပ်မံစုပ်ယူပြီးချိန်တွင်မူ အဆင့်တက်ရန် လိုအပ်သော စွမ်းအင် သုံးပုံတစ်ပုံခန့် ဖြစ်သည့် (၃၅) ရာခိုင်နှုန်းအထိ တဟုန်ထိုး မြင့်တက်သွားတော့သည်။

ဟူဖေးဖေး မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာပြီး ယဲ့ဖုန်း၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ တိုးဝင်ကာ ပျော်ရွှင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်၏။

“ဂိုဏ်းချုပ်... ရှင် နောက်ဆုံးတော့ ပြန်ရောက်လာပြီနော်”

ယဲ့ဖုန်း အမြင်မှားခြင်း ဟုတ်မဟုတ် မသေချာသော်လည်း ဟူဖေးဖေး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ယခင်ကထက် ပိုမိုနူးညံ့ပြီး သက်တောင့်သက်သာ ဖြစ်နေကြောင်း၊ အစစ်အမှန် လူသားတစ်ဦးထက်ပင် ပိုမို ပီပြင်နေကြောင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။

ယဲ့ဖုန်း စိတ်ထဲမှ မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။

'စနစ်... ဟူဖေးဖေးက အစစ်အမှန် လူသားတစ်ယောက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတာတော့ မဟုတ်ဘူးမလား...'

သို့သော် စနစ်ထံမှ မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ မရရှိခဲ့ချေ။ ယဲ့ဖုန်းလည်း ဆက်လက်မေးမြန်းခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ရ၏။ သူ၏ အမြင်တွင် ဤကဲ့သို့သော လေးနက်လှသည့် မေးခွန်းမျိုးမှာ စနစ်၏ ခေတ်မမှီသော ကွန်ရက်စနစ်ဖြင့် ကိုင်တွယ်ရန် ခကမခဲလွန်းလှ၏။

ယဲ့ဖုန်းသည် လုံးဝ ကပ်စေးမနှဲဘဲ စကားဆိုလိုက်၏။

“မင်းသမီးလေး... ဒါတွေက မင်းအတွက်ပဲ”

သူသည် မျက်လုံး(၃)လုံး တပိုင်းသူတော်စင်၊ မြကျောက် နဂါး တပိုင်းသူတော်စင်၊ အဖြူရောင် နဂါး တပိုင်းသူတော်စင် နှင့် အဝါရောင် နဂါး တပိုင်းသူတော်စင် ကဲ့သို့သော စွမ်းအားရှင်များ၏ ခွန်အားများကို သန့်စင်ထားသည့် အရင်းအမြစ် အမြုတေများကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ဟူဖေးဖေး၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း အရောင်လက်သွားကာ ပျော်ရွှင်စွာ ပြောလိုက်၏။

“ဂိုဏ်းချုပ်ကို ကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါတယ်”

ဟူဖေဖေးသည် အမြုတေများကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ဂိုဏ်းချုပ် ခန်းမဆောင်ကြီး အတွင်းသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားပြီး စတင်သန့်စင်တော့သည်။ အရင်းအမြစ် အမြုတေများကို သန့်စင်ပြီးနောက် သူမ၏ စွမ်းအင်မှာ (၄၅) ရာခိုင်နှုန်းသို့ ရောက်ရှိသွားရာ (၁၀) ရာခိုင်နှုန်းသာ မြင့်တက်လာခဲ့၏။

ယဲ့ဖုန်း ဤအချက်အပေါ် ပြဿနာမရှိဟု ခစားလိုက်ရသည်။ 'ဟူဖေးဖေးက ကြယ်(၃)ပွင့် အဆင့်လွန် ဝိညာဉ်ရတနာ ဖြစ်နေပြီပဲ... မြကျောက် နဂါး၊ အဖြူရောင် နဂါးနဲ့ အဝါရောင် နဂါး ဆိုတဲ့ တပိုင်းသူတော်စင် သုံးကောင်က အဆင့်(၁)နဲ့ အဆင့်(၂) တပိုင်းသူတော်စင်တွေ ဖြစ်ကြလို့ သူတို့အားလုံးရဲ့ စွမ်းအင် စုစုပေါင်းက ဟူဖေးဖေးအတွက် (၁) ရာခိုင်နှုန်းပဲ တိုးစေနိုင်တာ သဘာဝကျပါတယ်... မျက်လုံး(၃)လုံး တပိုင်းသူတော်စင် ကတော့ အဆင့်(၃) တပိုင်းသူတော်စင် ဖြစ်ပြီး ဟူဖေးဖေးနဲ့ အဆင့်တူညီလို့ သူမအတွက် (၉) ရာခိုင်နှုန်းအထိ တိုးလာစေတာပဲ...'

“ဝှစ်...”

ယဲ့ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ် လှုပ်ရှားသွားပြီး ဝိညာဉ်သားရဲဆောင် အတွင်းသို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွား၏။ ထိုအခိုက်အတန့်၌ အော့ချွမ်းသည် ဝိညာဉ်သားရဲဆောင်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်လျက်၊ နတ်ဆိုးဧကရာဇ် ကျင့်စဉ် ကို ကြိုးပမ်းအားထုတ် ကျင့်ကြံနေပြီး အဆင့်နိမ့် နတ်ဆိုးဧကရာဇ် အထွတ်အထိပ်သို့ ချိုးဖြတ်ဝင်ရောက်ရန် ကြိုးစားနေသည်။

အော့ချွမ်းသည် ယဲ့ဖုန်း၏ တည်ရှိမှုကို အာရုံခံမိသွားသဖြင့် ကပျာကယာ မတ်တတ်ရပ်ကာ ရိုသေစွာ အရိုအသေ ပေးလိုက်၏။

“ဂိုဏ်းချုပ်... ရောက်လာပြီပဲ”

ယဲ့ဖုန်းက လက်ကို ပပေါ့ပါးပါး ဝှေ့ယမ်းကာ စကားဆိုလိုက်သည်။

“မင်းအတွက် လက်ဆောင် ယူလာခဲ့တယ်”

သူသည် အဆင့်(၂)နှင့် အဆင့်(၁) တပိုင်းသူတော်စင်အဆင့်ရှိ အစစ်အမှန်နဂါး သုံးကောင်၏ ဝိညာဉ်သွေးများကို အော့ချွမ်းထံသို့ လွှဲပြောင်းပေးလိုက်ရာ၊ အော့ချွမ်း၏ အရှိန်အဝါများမှာ ချက်ချင်းပင် တဟုန်ထိုး ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

အော့ချွမ်း အံ့ဩထိတ်လန့်စွာဖြင့် လွှတ်ခနဲ အော်ဟစ်လိုက်မိ၏။

“ဒါ... ဒါက တပိုင်းသူတော်စင်အဆင့် ရှိတဲ့ သွေးမျိုးဆက်ကြီး ပါလား”

ယဲ့ဖုန်းက အေးစက်တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဖွင့်ဟဝန်ခံလိုက်သည်။

“မှန်တယ်... ငါ မကြာသေးခင်က မင်းရဲ့ ဇာတိမြေကို သွားလည်ရင်း ရှေးဟောင်း မြင့်မြတ်သော အစစ်အမှန် နဂါး နဲ့ တိုက်ပွဲ ဖြစ်ခဲ့သေးတယ်... ပြီးတော့ အရင်တစ်ခေါက်က ငါ့ကို ခြိမ်းခြောက်ခဲ့တဲ့ အဝါရောင် နဂါး တပိုင်းသူတော်စင် ကိုလည်း အလွယ်တကူ ခေါင်းဖြတ်ပစ်ခဲ့တယ်”

အော့ချွမ်း စိတ်ထဲမှ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားရ၏။

'ရှေးဟောင်း မြင့်မြတ်သော အစစ်အမှန် နဂါး နဲ့ တိုက်ပွဲဖြစ်ခဲ့တာလား... ဒါဆိုရင် ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ ခွန်အားက တကယ့် သူတော်စင်အဆင့်ကို ရောက်နေပြီပေါ့...'

အစစ်အမှန်နဂါး နယ်မြေမှ မထွက်ခွာမီက အစစ်အမှန်နဂါး မျိုးနွယ်စု၏ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်သော ရှေးဟောင်း မြင့်မြတ်သော အစစ်အမှန် နဂါးသည် ကြောက်မက်ဖွယ် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားရှိသည့် နဂါးသူတော်စင် တစ်ကောင် ဖြစ်လာခဲ့ကြောင်း သူ ကြားသိခဲ့ဖူးသည်။ ထို့ကြောင့် သူ ဤကဲ့သို့ ခန့်မှန်းတွေးတောမိခြင်း ဖြစ်၏။

ယဲ့ဖုန်းသည် အော့ချွမ်း တွေးတောနေသည်ကို ခန့်မှန်းမိသော်လည်း အများကြီး စကားမဆိုဘဲ၊ အော့ချွမ်း၏ ပခုံးကို အသာအယာ ပုတ်ကာ အားပေးလိုက်၏။

“ကြိုးကြိုးစားစား ကျင့်ကြံ... ငါ့ကို စိတ်ပျက်အောင် မလုပ်နဲ့”

ထိုသို့ ပြောကြားပြီးနောက် သူ လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ကာ ထွက်ခွာသွားသည်။

အော့ချွမ်းက တည်ကြည်လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်၏။

“ဟုတ်ကဲ့ပါ ဂိုဏ်းချုပ်”

သူသည် သူ၏ ဧရာမ အစစ်အမှန် ခန္ဓာကိုယ်ကြီးအဖြစ် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး၊ ရရှိလာသော အစွမ်းထက် လှသည့် တပိုင်းသူတော်စင်အဆင့် ဝိညာဉ်သွေး သုံးမျိုးကို အာရုံစိုက်ကာ ပေါင်းစပ် စုပ်ယူတော့သည်။ ယင်းက သူ၏ အခြေခံကို အလွန်အမင်း ခိုင်မာသွားစေခဲ့၏။

မကြာမီ အော့ချွမ်းသည် အဆင့်နိမ့် နတ်ဆိုးဧကရာဇ် အထွတ်အထိပ်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီး၊ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာလည်း တစ်ဟုန်ထိုး ဆက်တိုက် တိုးတက်လာခဲ့ရာ အလယ်အလတ်အဆင့် နတ်ဆိုးဧကရာဇ် သို့ ရောက်ရှိချိန်မှသာ တဖြည်းဖြည်း နှေးကွေးသွားတော့သည်။

ကုန်းချင်းချိုးသည် ယဲ့ဖုန်း ပေါ်လာသည်ကို မြင်တွေ့ရလျှင် ကပျာကယာ လှမ်းတားကာ ချဉ်းကပ်လာပြီး စာအုပ်ငယ် တစ်အုပ်ကို ဆက်သလိုက်၏။

“ဂိုဏ်းချုပ်”

ယဲ့ဖုန်း ၎င်းကို ဖတ်ရှုကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဝမ်းမြောက်ပျော်ရွှင်မှုများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

ယဲ့ဖုန်း အလွန် သိချင်စိတ်ပြင်းပြစွာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်၏။

“ရေပေါ်ဖြူမြို့တော်က အချိန်တိုအတွင်းမှာ လူဦးရေ သန်း(၁၀)ကျော် တိုးလာတာလား... ပြီးတော့ တစ်ဝက်လောက်က ကျင့်ကြံသူတွေ ဖြစ်နေတယ်... အကြီးအကဲကုန်း...ဒါကို ဘယ်လို လုပ်လိုက်တာလဲ”

မြူခိုးဂိုဏ်းသည် ကြယ်(၄)ပွင့်အဆင့် အင်အားစုအဖြစ် တက်လှမ်းရန် ဆန္ဒရှိနေပြီး၊ ၎င်း၏ လက်အောက်ခံ ရေပေါ်ဖြူမြို့တော်သည် ကြယ်(၃)ပွင့်အဆင့် အင်အားစု ဖြစ်လာရန်အတွက် စုစုပေါင်း လူဦးရေ သန်း(၅၀)ကျော်ရန် လိုအပ်၏။ ယခုအခါ ရေပေါ်ဖြူမြို့တော်၏ Сုစုပေါင်းလူဦးရေမှာ သန်း(၂၀)ကျော်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး၊ ကျင့်ကြံသူ အရေအတွက်မှာ ဆယ်ပုံတစ်ပုံအထိ ရှိနေသဖြင့် အလွန် အရည်အသွေးမြင့်မားလှ၏။

ကုန်းချင်းချိုးက အကြောင်းရင်းကို ကြည်လင်သော အသံဖြင့် ရှင်းပြလိုက်၏။

“ဒါက အဓိကအားဖြင့် ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ ဂုဏ်သတင်း ကျော်ဇောမှုကြောင့်ပါရှင်”

ယဲ့ဖုန်းသည် မိုးကြိုးရေကန် နန်းတော်၏ နတ်ဘုရား ဖြစ်လာကတည်းက မြူခိုးဂိုဏ်း၏ အမည်နာမမှာ ယခင်က ဆက်သွယ်မှုမရှိခဲ့သော ဒေသအချို့အထိ လျင်မြန်စွာ ကျော်ကြားသွားခဲ့ပြီး၊ ကျင့်ကြံသူများသည် မိမိတို့သဘောဆန္ဒအလျောက် ရေပေါ်ဖြူမြို့တော်သို့ အခြေချ ပြောင်းရွှေ့လာကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ရေပေါ်ဖြူမြို့တော်၏ နေ့စဉ်တိုးပွားလာသော လူဦးရေမှာ နှစ်သိန်းကျော်အထိ ရှိနေသဖြင့်၊ သန်း(၅၀) သို့မဟုတ် သန်း(၁၀၀) ကျော်လွန်ရန်မှာ အချိန်ပိုင်း ကိစ္စရပ်သာ ဖြစ်ပေတော့သည်။

ယဲ့ဖုန်း ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွား၏။

“သြော်... ဒါမျိုးကိုး”

မိုးကြိုးရေကန် နန်းတော်၏ နတ်ဘုရား ဖြစ်လာခြင်းက ယုံကြည်မှုစွမ်းအားများနှင့် ဂုဏ်သတင်း မှတ်တိုင်များကို သယ်ဆောင်လာရုံတင်မကဘဲ၊ ရေပေါ်ဖြူမြို့တော်၏ လူဦးရေကိုပါ တိုးပွားလာစေသဖြင့် အဘက်ဘက်မှ အကျိုးကျေးဇူးများ ရရှိစေကာ တကယ့်ကို ကောင်းမွန်လှ၏။

ယဲ့ဖုန်းက ဆက်လက်၍ ပြောလိုက်၏။

“တော်တယ်... ဒါပေမဲ့ ရေပေါ်ဖြူမြို့တော်မှာ ရှိတဲ့ ဝိညာဉ်ကြောတွေရဲ့ အဆင့်က ဒီလောက်များပြားတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေကို လက်ခံဖို့ မလုံလောက်သေးဘူး... ဒါကြောင့် ကျွန်တော် ရေပေါ်ဖြူမြို့တော်အတွက် အလွန်ကြီးမားတဲ့ ဝိညာဉ်ကြော တစ်ခုကို ဖန်တီးပေးဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်”

သူ လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ ကံကြမ္မာ ရတနာပုလဲသည် သူ၏ လက်ဖဝါးအထက်တွင် အလိုအလျောက် ထွက်ပေါ်လာ၏။

ကုန်းချင်းချိုး အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်သွားရ၏။ 'အလွန်ကြီးမားတဲ့ ဝိညာဉ်ကြော တစ်ခုကို ဖန်တီးပေးမယ် ဟုတ်လား...'

ကောလာဟလများတွင် ဖော်ပြထားသကဲ့သို့ သူတို့၏ ဂိုဏ်းချုပ်သည် ဝိညာဉ်ကြောများကို စိတ်ကြိုက် ဖန်တီးနိုင်ပြီး ဖုန်းဆိုးမြေရိုင်းများကို ကျင့်ကြံသူများအတွက် မြင့်မြတ်သော နယ်မြေအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်း ရှိနေသည်မလား။ ကုန်းချင်းချိုး သေချာစွာ မစဉ်းစားနိုင်မီမှာပင် ယဲ့ဖုန်းသည် ရေပေါ်ဖြူမြို့တော်၏ ကောင်းကင်ယံထက်သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့၏။

ယဲ့ဖုန်းက ခပ်ပြုံးပြုံးဖြင့် စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်လိုက်၏။ 'ဒီလောက်ကြာအောင် စုဆောင်းခဲ့တာ... နောက်ဆုံးတော့ လောကကို ပြန်လည် ပုံဖော်ခြင်း စွမ်းအားကို အကြီးအကျယ် အသုံးချနိုင်မယ့် အခွင့်အရေး ရပြီပဲ...'

သူသည် ကံကြမ္မာ ရတနာပုလဲကို ကိုင်ဆောင်ထားလျက် မှေးမှိန်သော ရွှေရောင်အရှိန်အဝါတစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး၊ လက်ညိုးဖြင့် အသာအယာ တို့ထိကာ မြို့စားမင်း စံအိမ်အနောက်ဘက်ရှိ တောင်တန်းပေါ်သို့ ကျဆင်းသွားစေပြီး ထိုနေရာရှိ ဝိညာဉ်ကြောနှင့် ပေါင်းစပ်သွားစေခဲ့သည်။

“ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း...”

မြေကမ္ဘာကြီးသည် ပြင်းထန်စွာ ဆက်တိုက် တုန်ခါလာသဖြင့် လူမြောက်မြားစွာကို ထိတ်လန့်သွားစေတော့သည်။ မကြာမီမှာပင် မြို့စားမင်း စံအိမ်အနောက်ဘက်ရှိ တောင်တန်းကြီးသည် အလျင်အမြန်ပင် ထွားကြိုင်းကြီးထွားလာပြီး၊ ကောင်းကင်သို့ ထိုးထွက်နေသော နတ်ဘုရား ဓားတစ်လက်ပမာ အမြင့် ကျန်း(၃၀၀)ခန့်အထိ မြင့်တက်သွားရာ၊ မိုင်ပေါင်း ထောင်ချီပတ်လည်ရှိ ဝိညာဉ်ချီ ဒီရေလှိုင်းများကို လှုပ်ခတ်သွားစေသဖြင့် မရေမတွက်နိုင်သော လူအများက မြင်တွေ့လိုက်ကြရသည်။

ယဲ့ဖုန်းသည် ထိုတောင်တန်းကြီးကို ကြည့်ကာ ခပ်ပြုံးပြုံးဖြင့် မိန့်ကြားလိုက်၏။

“ဒီနေ့ကစပြီး... မင်းကို ကောင်းကင်ဓားတောင်တော် လို့ ခေါ်စေမယ်”

မြူခိုးဂိုဏ်း လက်အောက်ခံ ရေပေါ်ဖြူမြို့တော်တွင် အခြေချနေထိုင်ကြသော ဆိတ်ငြိမ်စွာ ပုန်းအောင်းနေသည့် ဟင်းလင်းပြင်ဖြိုခွဲအဆင့် ဘိုးဘေးအချို့သည် မြို့စားမင်း စံအိမ်မှ မြင့်တက်လာသော ကောင်းကင်ဓားတောင်တော်ကို ကြည့်ရင်း သူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများ အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားကာ အတိုင်းမသိ တုန်လှုပ်သွားကြတော့သည်။

“အရမ်း ကြီးမားတဲ့ ဝိညာဉ်ကြော တစ်ခု မွေးဖွားလာပြီကွ”

ယဲ့ဖုန်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် တစ်စုံတစ်ယောက်က ကောင်းကင်ယံသို့ လက်ညိုးထိုးပြကာ ပြိုင်တူ လွှတ်ခနဲ အော်ဟစ်လိုက်၏။

“ဒါ ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့ ပဲ”

“ထင်တဲ့အတိုင်းပဲဗျာ... ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့က ဝိညာဉ်ကြောတွေကို တကယ် ဖန်တီးနိုင်တာပဲ”

“ဒီနေ့ကစပြီး ရေပေါ်ဖြူမြို့တော်မှာလည်း အလွန်ကြီးမားတဲ့ ဝိညာဉ်ကြော ရှိသွားပြီ... ဒီမှာ အခြေချနေထိုင်ရင် လျှံပယ်နေတဲ့ ဝိညာဉ်ချီတွေကို ခံစားရမှာမို့ ကျင့်ကြံခြင်းအရှိန်အဝါကလည်း အများကြီး မြန်ဆန်လာလိမ့်မယ်”

“ကံကောင်းလို့ ငါ ရေပေါ်ဖြူမြို့တော်ရဲ့ အလယ်ဗဟိုမှာ အဆောက်အအုံတစ်ခု ဝယ်ထားမိတာ... အနာဂတ်မှာ အိမ်ခြံမြေဈေးနှုန်းတွေ တဟုန်ထိုး တက်လာမှာ သေချာတယ်... တကယ့်ကို ကြွယ်ဝချမ်းသာသွားမှာပဲ”

“မြန်မြန်... အိမ်ခြံမြေတွေ အမြန်သွားဝယ်ကြစို့”

ကျင့်ကြံသူ အမြောက်အမြားသည် ချက်ချင်းပင် လှုပ်ရှားလိုက်ကြတော့သည်။ အချို့က မြို့လယ်ခေါင်တွင် အဆောက်အအုံများ ဝယ်ယူထားနိုင်ခဲ့သဖြင့် အောင်ပွဲခံနေကြပြီး၊ ယင်းတို့ကို သားစဉ်မြေးဆက် လက်ဆင့်ကမ်းမည့် ဘိုးဘေးအိမ်တော်ကြီးများအဖြစ် ပြောင်းလဲရန် စီစဉ်နေကြ၏။

“ဝှီး...”

မြို့စားမင်း စံအိမ်ကောင်းကင်ယံထက်တွင် ကောင်းကင်ဓားတောင်တော် ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့်အမျှ၊ ရေပေါ်ဖြူမြို့တော်၏ သဘာဝ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ဝိညာဉ်ချီ သိပ်သည်းဆမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ရက်ပေါင်းများစွာ ဆက်တိုက် ရွာသွန်းသော ကောင်းကင်ဘုံနှင်းရည်များ ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။

မိုင်ပေါင်း ရာချီသော ဧရိယာသည် ဧရာမ ဝိညာဉ်ချီ လေဆင်နှာမောင်းကြီးတစ်ခုအဖြစ် လွှမ်းခြုံခံလိုက်ရပြီး၊ အပင်များမှာ အရိုင်းဆန်စွာ ကြီးထွားလာကာ၊ ရေထုအရည်အသွေးများ မြင့်မားလာပြီး သက်ရှိအပေါင်းတို့မှာ ပြည်လည်နိုးထလာကြ၏။ ယင်း၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ရှိနေကြသော ကျင့်ကြံသူများသည်လည်း ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး လန်းဆန်းတက်ကြွလာသည်ဟု ခံစားရသဖြင့် ဤနေရာမှ ဘယ်သောအခါမျှ မထွက်ခွာချင်ကြတော့ပြီ။

--

All Chapters