← Chapters

အခန်း ၇၃၉

Vol. 50 Ch. 739

အခန်း ၇၃၉

Vol. 50 Ch. 739

အခန်း (၇၃၉) နတ်ဘုရားသံရည်ကျို မီးဖိုကြီး၏ အဆင့်တက်ခြင်း၊ ကောင်းကင်ဘုံ ကျောက်တိုင်ကို ပြန်လည်ပြုပြင်ခြင်းနှင့် ရုပ်သေးလူသား

ယဲ့ဖုန်းသည် မိမိထံသို့ ကျရောက်တော့မည့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အန္တရာယ်ဆိုးကြီးကို လုံးဝရိပ်မိခြင်း မရှိခဲ့ချေ။ ထိုအခိုက်အတန့်၌ သူသည် ကောင်းကင်မူလ ပင်လယ် ဆီသို့ ရောက်ရှိနေခဲ့၏။ ဤနေရာသည် ရှန်ကျိုးတိုက်ကြီး၏ ဗဟိုချက်မဖြစ်ပြီး၊ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မြင့်မြတ်သော မြို့တော် (၉) ခုနှင့် ရေကန်ကြီး၏ ဘေး၌ မြင့်မြတ်သော နယ်မြေကြီး (၉) ခု ဝန်းရံ တည်ရှိနေ၏။ ဝိညာဉ်ချီများ အလွန်သိပ်သည်းလှပြီး စွမ်းအားရှင်များ စုဝေးရာ အစစ်အမှန် ဗဟိုနယ်မြေကြီးပင် ဖြစ်တော့သည်။

“တကယ့်ကို လှပဆိတ်ငြိမ်တဲ့ နေရာကောင်းလေးပါလား”

ယဲ့ဖုန်းသည် ထိုဒေသ၏ သဘာဝရှုခင်းများကို ကြည့်ရှုခံစားရင်း တိုးတိတ်စွာ ချီးကျူးလိုက်မိ၏။ သူ ဤနေရာသို့ လာဖြစ်ခဲ့ခြင်းမှာ ကံကြမ္မာ ရတနာပုလဲ၏ လမ်းညွှန်ပြသမှုကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်မူလ ပင်လယ်၏ ကမ်းခြေတွင် ယဲ့ဖုန်းသည် အလွန်သာယာလှပသော ပင်လယ်အော်လေးတစ်ခုကို ရွေးချယ်လိုက်ပြီး၊ ကမ်းစပ်၌ အပန်းဖြေနားနေဆောင်တစ်ခုကို စုတ်တံဖြင့် ပုံဖော်ဆွဲသားလိုက်ရာ ၎င်းက ချက်ချင်းပင် အစစ်အမှန် ဖြစ်တည်လာတော့၏။ (၃)ထပ်ရှိသော ဝါးသစ်သား အဆောက်အအုံတစ်ခု မြေပြင်မှ ထိုးထွက်မတ်တတ်ရပ်လာ၏။ အိမ်ဝင်း၏ အနောက်ဘက်တွင် ပန်းခြံငယ်တစ်ခု ရှိပြီး၊ အရှေ့ဘက်တွင်မူ ရေအောက်၌ ပူဖောင်းလေးများ မှုတ်ထုတ်နေသော ရွှေငါးလေးအချို့ ရှိသည့် ကြာပန်းရေကန်တစ်ခု တည်ရှိနေကာ၊ ၎င်းတို့၏ မျက်လုံးဝိုင်းကြီးများမှာ ဤလောကအပေါ် စူးစမ်းချင်စိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြ၏။

ပတ်ဝန်းကျင် ရှုခင်းများမှာ အလွန်တရာ ဆိတ်ငြိမ်အေးချမ်းပြီး နှလုံးမွေ့လျော်ဖွယ် ကောင်းလှ၏။ ယဲ့ဖုန်းသည် သူ၏ ဝါး နောက်မှီ ထိုင်ခုံကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထုတ်ယူကာ လှဲလျောင်းလိုက်ပြီး၊ ကာလရှည်ကြာ အသုံးမပြုဖြစ်တော့သော ငှက်ပျောရွက် ယပ်တောင်ငယ်လေးကို ထုတ်ယူ၍ မိမိကိုယ်ကို ခပ်သွက်သွက် ယပ်ခတ်ကာ အေးမြသော လေပြင်းကို ခံစားနေတော့သည်။

“ရှဲ... ရှဲ... ရှဲ...”

လေညင်းလေးများ တိုက်ခတ်လာသည်နှင့်အမျှ ယဲ့ဖုန်း ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး အေးမြလန်းဆန်းသွားပြီး၊ လက်ရှိ ဖြတ်သန်းနေရသော နေ့ရက်များကို အလွန်တရာ သဘောကျမိတော့သည်။

ယဲ့ဖုန်းသည် အေးချမ်းတည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားဖြင့် စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် ရေရွတ်လိုက်၏။

“တစ်နေ့ကျရင် ငါ ဒီလိုနေရာမျိုးမှာပဲ အခြေချ နေထိုင်သွားချင်တယ်... အခွင့်အရေးရရင် ဂိုဏ်းကို ခဏပြန်ပြီး အဲဒီကလေးတွေကို သွားကြည့်မယ်... အားတဲ့အချိန်ကျရင် ပန်းပင်လေးတွေ ညှပ်လိုက်၊ ငါးလေးတွေ မွေးလိုက်၊ ဟင်းသီးဟင်းရွက် စိုက်ခင်းလေးကို ပြုစုလိုက်နဲ့ပေါ့... ဘယ်လောက်တောင် သက်တောင့်သက်သာ ရှိလိုက်မလဲ”

“ဒါတင်မကဘူး... ငါ့ရဲ့ ဘေးနားမှာ ငါ့ကို အပြည့်အဝ နားလည်ပေးနိုင်မယ့် ဂိုဏ်းချုပ်ကတော်လေး တစ်ယောက်သာ ရှိနေရင် ပိုပြီးတော့တောင် ပြည့်စုံသွားဦးမှာ”

သူသည်လည်း သာမန်အမျိုးသားတစ်ဦးသာ ဖြစ်၏။ ပွင့်လင်းဖြောင့်မတ်သော ယောက်ျားမာန် အပြည့်ရှိသူ ဖြစ်လင့်ကစား မိမိ၏ အနာဂတ်အဖော်မွန်နှင့် ပတ်သက်၍ အတွေးကမ္ဘာထဲတွင် စိတ်ကူးယဉ်မိဆဲပင်။ သို့သော်လည်း သူ၏ ခွန်အားက ဤလောက၏ အမြင့်ဆုံးမျက်နှာကျက်ကို ဖောက်ထွင်းမသွားနိုင်သေးသရွေ့ ထိုအဖော်မွန်ကို ရှာဖွေရန် စိတ်မကူးသေးချေ။

“ဝုန်း...”

နတ်ဘုရားသံရည်ကျို မီးဖိုကြီး တစ်ခု မြေပြင်ပေါ်သို့ ဘုန်းခနဲ ကျဆင်းလာ၏။ ဤအရာသည် အမြင့်ဆုံးအဆင့် ဝိညာဉ်ရတနာအဖြစ် တက်လှမ်းသွားခဲ့ပြီးဖြစ်သော နတ်ဘုရားသံရည်ကျို မီးဖိုကြီး ပင် ဖြစ်သည်။

ယဲ့ဖုန်းသည် ကောင်းကင်မူလ ပင်လယ်အတွင်း၌ ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်များကို နှောင့်ယှက်ဖျက်ဆီးနိုင်သော မရေမတွက်နိုင်သည့် သူတော်စင်များ၏ သူတော်စင်အရှိန်အဝါများ ကိန်းအောင်းနေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရ၏။

သူသည် နတ်ဘုရားသံရည်ကျို မီးဖိုကြီးကို ကြည့်ကာ တိုးတိတ်စွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

“ကံကြမ္မာ ရတနာပုလဲက ငါ့ကို ကောင်းကင်မူလ ပင်လယ်ဆီ ဘာလို့ လမ်းညွှန်ခဲ့လဲဆိုတာ အခုမှပဲ သဘောပေါက်တော့တယ်... ဒီနေရာမှာဆိုရင် ဘယ်သူမှ မရိပ်မိစေဘဲ ကောင်းကင်ဘုံ ကျောက်တိုင်ကို ငါ စိတ်ကြိုက် ပြန်ပြင်လို့ရတာပဲ”

အမြင့်ဆုံးအဆင့် ဝိညာဉ်ရတနာအဖြစ် အဆင့်တက်သွားပြီးနောက် ကောင်းကင်ဘုံ ကျောက်တိုင်ကို ပြန်လည်ပြုပြင်ရန် နေ့ဝက်ခန့်သာ အချိန်လိုအပ်တော့ပြီး၊ အမြင့်ဆုံးအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး (၁၀) တုံးသာ လိုအပ်ပေတော့သည်။

“ချွင်...”

ယဲ့ဖုန်းသည် ကောင်းကင်ဘုံ ကျောက်တိုင် အပိုင်းအစနှင့် အမြင့်ဆုံးအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး (၁၀) တုံးကို နတ်ဘုရားသံရည်ကျို မီးဖိုကြီး အတွင်းသို့ ပစ်ထည့်လိုက်ပြီး၊ ဖိုအဖုံးကို တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ကာ သန့်စင်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်ကို ချက်ချင်း စတင်လိုက်တော့သည်။

ဘေးကင်းလုံခြုံစေရန်အတွက် ယဲ့ဖုန်းသည် ကံကြမ္မာ စွမ်းအား (၁၀) ကြောင်းကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး၊ နတ်ဘုရားသံရည်ကျို မီးဖိုကြီးကို လွှမ်းခြုံထားမည့် ကွန်ရက်တစ်ခုအဖြစ် ရက်လုပ်ကာ အခြားသူများ၏ ကြိုတင်ဟောကိန်းထုတ်ခြင်း အာရုံများမှ လုံးဝ အဆက်အသွယ် ဖြတ်တောက်လိုက်၏။

“အိပ်ချင်လိုက်တာ...”

ယဲ့ဖုန်းသည် ဝါး နောက်မှီ ထိုင်ခုံပေါ်တွင် လှဲလျောင်းလျက် ခေတ္တမျှ မှေးစက်အိပ်ပျော်သွားတော့သည်။ မှောင်မိုက်လှသော ညကမ္ဘာအောက်ဝယ် နတ်ဘုရားသံရည်ကျို မီးဖိုကြီး၏ အဖုံးမှာ ဖြည်းညင်းစွာ ပွင့်ဟလာ၏။ အကောင်းပကတိအတိုင်း ပြန်လည်ပြည့်စုံသွားခဲ့ပြီဖြစ်သော ကောင်းကင်ဘုံ ကျောက်တိုင် တစ်ခု သူ၏ အမြင်အာရုံတွင် ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

“ပြီးသွားပြီလား...”

ယဲ့ဖုန်းသည် မိမိကိုယ်ကို ဤမျှ သက်တောင့်သက်သာ အိပ်ပျော်သွားလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ဘဲ၊ နတ်ဘုရားသံရည်ကျို မီးဖိုကြီးကို ကပျာကယာ သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ပြုပြင်ပြီးသွားပြီဖြစ်သော ကောင်းကင်ဘုံ ကျောက်တိုင်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်၏။ ၎င်းမှာ ဆီးနှင်းများကဲ့သို့ ဖြူစင်ဝင်းပနေ၏။ အရှေ့ဘက်မျက်နှာပြင်တွင် "ကောင်းကင်ဘုံ ကျောက်တိုင်" ဟူသော စာသားကို ထွင်းထုထားသည်။ အနောက်ဘက်တွင်မူ ဆန်းကြယ်လှသော စွမ်းအားများ ကိန်းအောင်းနေသည့် ရှေးဟောင်း ရှုပ်ထွေးလှသော ပုံစံများ ပါရှိပြီး၊ ယင်းက ယဲ့ဖုန်းအား လွင့်မျော တောင်တန်း၏ ချိတ်ပိတ်မှုများကို လျစ်လျူရှုကာ ထိုနေရာရှိ သတ်မှတ်ထားသော နေရာတစ်ခုဆီသို့ အတင်းအကြပ် နေရာ ကူးပြောင်းသွားနိုင်စွမ်းကို ပေးစွမ်းနိုင်၏။

“မိတ်ဆွေ အရင်ဆုံး ကြိုတင်ဟောကိန်းထုတ်ကြည့်ရအောင်...”

ယဲ့ဖုန်းသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး၊ ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်များကို ကြိုတင်ဟောကိန်းထုတ်ရန် ကံကြမ္မာ စွမ်းအား များကို အသုံးပြုလိုက်၏။ ခေတ္တအကြာတွင် သူ၏ မျက်နှာတွင် အံ့ဩထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်လျက် မျက်လုံးများကို ပြူးကျယ်စွာ ဖွင့်လိုက်တော့သည်။ စောစောက ဟောကိန်းထုတ်မှုအရ ကောင်းကင်ဘုံ ကျောက်တိုင်သည် သူ့အား အလွန်တရာ အန္တရာယ်များလှသော နေရာတစ်ခုဆီသို့ ပို့ဆောင်ပေးနိုင်ကြောင်းနှင့်၊ သူတော်စင်ထင်ရှား အဆင့် စွမ်းအား မရှိပါက ထိုနေရာသို့ သွားခြင်းမှာ သေလမ်းရှာခြင်း သက်သက်သာ ဖြစ်ကြောင်း ယဲ့ဖုန်း အသေအချာ သိရှိသွားခဲ့ချေပြီ။

ယဲ့ဖုန်း မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်ပြီး၊ ကောင်းကင်ဘုံ ကျောက်တိုင်ကို သိမ်းဆည်းရင်း စိတ်ထဲမှ တွေးတောလိုက်မိသည်။

'ငါ့ရဲ့ ခွန်အားက လိုအပ်နေသေးတာပဲ...'

သူတော်စင် ဧကရာဇ် ဓားကို မူလစွမ်းအင် (၁) မျိုးဖြင့် စုစည်းထားခြင်း ဖြစ်၏။ ၎င်းသည် သူတော်စင်အဝင် အဆင့်နှင့် ညီမျှသော ဓားအလင်းတန်းကို ထုတ်လွှတ်နိုင်စွမ်း ရှိသော်လည်း၊ သူတော်စင်အဝင် ဆိုသည်မှာ သူတော်စင်ဘုံတွင် အားအနည်းဆုံး အဆင့်မျှသာ ဖြစ်သည်။

ဆက်လက်၍ ခွန်အားများ မြင့်တက်လာစေရန်အတွက်၊ နိယာမ သူတော်စင် ဖြစ်လာစေမည့် ချီ (၅) ပါး ပေါင်းစည်းခြင်း လမ်းကြောင်းသို့ မဖြစ်မနေ လျှောက်လှမ်းရမည် ဖြစ်ပြီး၊ ရုပ်ခန္ဓာသူတော်စင် လမ်းစဉ်သို့ ရောက်ရှိသည်အထိ ရုပ်ခန္ဓာခွန်အားများကို ဆက်တိုက် မြှင့်တင်ရမည် ဖြစ်သည်။ အောင်မြင်သွားခဲ့လျှင် သူသည် မိမိ၏ အဆင့်တန်းတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်း သန်မာလာပေလိမ့်မည်။ ထိုအချိန်ကျမှသာ ယဲ့ဖုန်းသည် မိမိကိုယ်ကို အပြည့်အဝ ကာကွယ်နိုင်သော စွမ်းအားများကို အစစ်အမှန် ပိုင်ဆိုင်နိုင်ပေတော့မည်။

ယဲ့ဖုန်းသည် စိတ်ထဲမှ ဆက်လက် သုံးသပ်နေမိသည်။

'သူတော်စင် ဧကရာဇ် ဓားက ကြားကာလ အကူးအပြောင်း ပစ္စည်းတစ်ခု သက်သက်ပဲ... ငါ ယုံကြည်မှုစွမ်းအားတွေကို အမြန်ဆုံး အလုံအလောက် စုဆောင်းရမယ်... ပြီးတော့မှ ပြီးပြည့်စုံဆုံး ပေါင်းစပ်ခြင်း အစီအစဉ်ကို ပုံဖော်ရမယ်...'

သူ၏ စရိုက်အရ အဆင့် (၃) သို့မဟုတ် အဆင့် (၄) တပိုင်းသူတော်စင် သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့လျှင်၊ သူတော်စင် ဧကရာဇ် ဓားထက် မနိမ့်ကျသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် စွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်နိုင်စွမ်း ရှိ၏။

'ဒါကြောင့်မို့... ငါသာ သူတော်စင် ဧကရာဇ် ဓားကို ဖျက်သိမ်းပြီး ချီ (၅) ပါး ပေါင်းစည်းခြင်း လမ်းစဉ်အတိုင်း ကျင့်ကြံမလား... အဲဒီလိုလုပ်ရင် ကာလတစ်ခုအထိ ငါ့ရဲ့ စွမ်းအားတွေ အကြီးအကျယ် ကျဆင်းသွားလိမ့်မယ်... အဆင့် (၁)၊ အဆင့် (၂) နဲ့ အဆင့် (၃) တပိုင်းသူတော်စင်ရဲ့ အားနည်းတဲ့ အဆင့်တွေကို ကျော်ဖြတ်ပြီး အဆင့် (၄) တပိုင်းသူတော်စင်ကို ရောက်သွားမှသာ ငါ့ရဲ့ အထွတ်အထိပ် အခြေအနေကို ပြန်ရောက်နိုင်မှာ... ဒါမှမဟုတ် ပိုပြီးတော့တောင် ကျော်လွန်သွားနိုင်တယ်... ဒါပေမဲ့ အဲဒီနောက်ပိုင်းကျရင် ငါ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သူတော်စင်အဆင့်ကို တက်လှမ်းရမလဲ...'

ယဲ့ဖုန်း အလွန်တရာ နက်နက်နဲနဲ တွေးတောနေမိ၏။

သူ အဆင့် (၄) တပိုင်းသူတော်စင် ဖြစ်လာပြီးနောက် သာမန် သူတော်စင်အဝင် ရှိသူများကို သတ်ဖြတ်ရန် မခက်ခဲတော့ဟု ဆိုနိုင်သော်လည်း၊ ယင်းက ဘာတတ်နိုင်ဦးမည်နည်း။ သူတော်စင်အဆင့်သို့ အစစ်အမှန် တက်လှမ်းနိုင်ခြင်း မရှိပါက၊ သူတော်စင်ထင်ရှား၊ ကောင်းကင်သူတော်စင် သို့မဟုတ် အထွတ်အထိပ် သူတော်စင် ကဲ့သို့သော ပိုမိုအစွမ်းထက်သည့် ရန်သူတော်ကြီးများကို မည်သို့မျှ အနိုင်ယူနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။ မဟာနယ်ပယ်ကြီးများကြားရှိ ကွာဟချက်ကို လွယ်လွယ်ကူကူ ဖြတ်ကျော်ရန် မဖြစ်နိုင်ဘဲ၊ သူတော်စင်အဝင် ရှိသူကို သတ်ဖြတ်ရန်မှာပင် အလွန်တရာ စိန်ခေါ်မှုကြီးမားလှ၏။

ယဲ့ဖုန်း၏ ဦးနှောက်ထဲသို့ ရဲတင်းလှသော အတွေးတစ်ခု ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာ၏။

'ဖြစ်နိုင်တာကတော့... ငါ ကောင်းကင်ဘုံ ကျောက်တိုင်ကို သုံးပြီး လွင့်မျော တောင်တန်းထဲကို ခိုးဝင်သွားရမလား... ပြီးတော့ မိုးကြိုးရေကန် နန်းတော်ထဲကို တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်ပြီးတော့ ကပ်ဘေးဖြတ်ကျော်ပြီး သူတော်စင် ဖြစ်လာအောင် လုပ်ရမလား...'

အကယ်၍ အရာအားလုံး မအောင်မြင်ခဲ့ပါက၊ သူသည် မရေမတွက်နိုင်သော အောက်လောကများကို ဆက်တိုက် ဖန်တီးပြီး၊ ကောင်းကင်ဘုံကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ကာ လွင့်မျော တောင်တန်းသို့ ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ခြေမှုန်းရုံသာ ရှိတော့သည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် (၃) ရက် ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီပင်။

ယဲ့ဖုန်းသည် ကုန်းချင်းချိုးထံမှ သတင်းစကားကို ရရှိခဲ့၏။ ရေပေါ်ဖြူမြို့တော်ရှိ ကောင်းကင်ဓားတောင်တော်၌ အလွန်ကြီးမားသော ဝိညာဉ်ကြောကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ခြင်းကြောင့်၊ မရေမတွက်နိုင်သော လူအုပ်ကြီးများ ထိုနေရာသို့ တစ်ဟုန်ထိုး စီးဝင်လာကြပြီး ရေပေါ်ဖြူမြို့တော်သို့ အခြေချ ပြောင်းရွှေ့လာကြကာ ထာဝရနေထိုင်ခွင့်အတွက် လျှောက်ထားလာကြ၏။ ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ရေပေါ်ဖြူမြို့တော်၏ စုစုပေါင်းလူဦးရေမှာ (၅) သန်းအထိ ပေါက်ကွဲထွက်မတတ် တိုးပွားလာတော့သည် ဟူ၍။

ယခုအခါ ရေပေါ်ဖြူမြို့တော်သည် ရေစီးမြစ်နှင့် မီးတောက်မြစ် တို့၏ လမ်းကြောင်းအတိုင်း ဆက်တိုက်တိုးချဲ့နေပြီး၊ လမ်းမသစ်များနှင့် အဆောက်အအုံသစ် မြောက်မြားစွာကို တည်ဆောက်နေ၏။

ယဲ့ဖုန်းသည် ကုန်းချင်းချိုးထံသို့ သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် သတင်းစကား ပါးလိုက်ပြီး တိုးချဲ့မည့် အစီအစဉ်များကို စနစ်တကျ အကွက်ချပေးလိုက်သည်။

“အကြီးအကဲကုန်း... ရေပေါ်ဖြူမြို့တော်ကို မြောက်ဘက်ဘက်ကို တိုးချဲ့ဖို့ ကြိုးစားကြည့်လို့ ရတယ်... မြောက်ဘက်ပိုင်းက ယွင်ရှောင် တောအုပ်ကြီး ဖြစ်ပြီး မိုင်ပေါင်း ရာချီကျယ်တဲ့ လွင်ပြင်ကြီး ရှိတာမို့ မြို့ပြဖွံ့ဖြိုးဖို့အတွက် အသင့်တော်ဆုံးပဲ... အနောက်မြောက်ဘက်က သစ်မာ လွင်ပြင် နဲ့ ဂိုဏ်းရဲ့ အရှေ့ဘက်က ဖူယွန်း မှောင်မိုက်သော တောအုပ် ကိုတော့ လောလောဆယ် လုံးဝ မထိပါနဲ့ဦး”

“ဟုတ်ကဲ့ပါရှင်”

ကုန်းချင်းချိုးက လေဟာနယ်ကို ဖြတ်သန်း၍ ချက်ချင်း ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်၏။ မကြာမီမှာပင် ယဲ့ဖုန်းသည် သူ၏ နတ်ဘုရားအာရုံ ဆက်သွယ်မှုကို ဖြတ်တောက်လိုက်သဖြင့် ကုန်းချင်းချိုးအနေဖြင့် သူ့ကို ထပ်မံဆက်သွယ်၍ မရတော့ချေ။

“မာလျန်ရဲ့ နတ်စွမ်းရည်စုတ်တံက တကယ်ကို အသုံးဝင်လှပေတယ်”

ယဲ့ဖုန်းသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မရေမတွက်နိုင်သော ဆန်းကြယ်လှသည့် သတ္တဝါများကို ဝေ့ကြည့်ကာ မသိမသာ ရေရွတ်လိုက်၏။ အချို့မှာ ဦးခေါင်းပေါ်တွင် မြက်ပင်များ ပေါက်ရောက်နေသော သစ်ပင်လူသားများ ဖြစ်ကြပြီး၊ အချို့မှာ ဓားကဲ့သို့ ထက်မြက်လှသော လက်တစ်စုံပါရှိသည့် မိစ္ဆာကောင်များ ဖြစ်ကြသည်။ အချို့မှာမူ ခြေထောက်ပါရှိသော ဖရုံသီးကောင်များ ဖြစ်ကြ၏။ ဤသက်ရှိ သတ္တဝါများ အားလုံးမှာ ယဲ့ဖုန်းက မာလျန်၏ နတ်စွမ်းရည်စုတ်တံ ကို အသုံးပြု၍ ပုံဖော်ရေးဆွဲထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အစစ်အမှန် ဖြစ်တည်မှုကို ပြောင်းလဲနိုင်သော စွမ်းရည်မှာ တကယ့်ကို အံ့မခန်းလှပေတကား။

သို့သော်လည်း မာလျန်၏ နတ်စွမ်းရည်စုတ်တံ မှာ အမြင့်ဆုံးအဆင့် ဝိညာဉ်ရတနာ မျှသာ ဖြစ်၏။ ၎င်း၏ အဆင့်အတန်းထက် ကျော်လွန်သော အရာများကိုမူ ပုံဖော်ရေးဆွဲရန် မဖြစ်နိုင်ချေ။ ထို့အပြင် ဆွဲသားမည့်အရာ၏ အဆင့်အတန်း မြင့်မားလေ၊ လိုအပ်သော ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအား ပိုမိုများပြားလေ ဖြစ်ပြီး၊ ဆွဲသားရန် အချိန် ပိုမိုကြာမြင့်ရုံတင်မကဘဲ ကံကြမ္မာ ရတနာပုလဲ အတွင်းရှိ ကံကြမ္မာ စွမ်းအား များကိုပါ မဖြစ်မနေ ကုန်ခမ်းစေရပါမည်။

“တိုက်ခိုက်ရေး ရုပ်သေးလူသားတစ်ရုပ် ဆွဲကြည့်ရအောင်”

ယဲ့ဖုန်း တိုးတိတ်စွာ ရေရွတ်လိုက်၏။

သူသည် စက္ကူပေါ်တွင် မာလျန်၏ နတ်စွမ်းရည်စုတ်တံ ကို အသုံးပြု၍ စတင်ရေးဆွဲလိုက်ရာ၊ အလွန်ကြီးမားလှသော ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအားများနှင့် ကံကြမ္မာ စွမ်းအား (၁၀၀) ခန့် ကုန်ခမ်းသွားတော့သည်။

“ဝုန်း...”

နောက်ဆုံး စုတ်ချက် ပြီးဆုံးသွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊ စက္ကူပေါ်ရှိ ရုပ်သေးပုံရိပ်လေးသည် စက္ကူပေါ်မှ ဝုန်းခနဲ ခုန်ထွက်လာ၏။ ၎င်း၏ အမည်းနှင့် အဖြူရောင် ပုံရိပ်မှာ တဖြည်းဖြည်း အရောင်အသွေး စုံလင်လာကာ ထုထည်ပီပြင်လာလျက်၊ စက္ကူပြင်ပေါ်မှ လျှောက်လှမ်းထွက်လာပြီး မီတာ (၂) မီတာခန့် မြင့်သော ရုပ်သေးလူသားကြီးတစ်ရုပ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ရုပ်သေးကြီးသည် ငြိမ်သက်စွာ မတ်တတ်ရပ်နေပြီး မျက်နှာအမူအရာမှာ သစ်သားတုံးကဲ့သို့ တောင့်တင်းနေ၏။ သို့သော်ငြားလည်း ၎င်း၏ အဆင့်အတန်းမှာ အမြင့်ဆုံးအဆင့် ဝိညာဉ်ရတနာ အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ၊ ၎င်းသာ ကိုယ်တိုင်ဖောက်ခွဲပစ်ပါက သာမန် ကောင်းကင်ဧကရာဇ် တစ်ပါးကိုပင် အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိ၏။

ယဲ့ဖုန်းသည် ထိုရုပ်သေးလူသားကို ကြည့်ကာ ခပ်ပြုံးပြုံးဖြင့် စကားဆိုလိုက်၏။

“ဒါက မာလျန်ရဲ့ နတ်စွမ်းရည်စုတ်တံ ရဲ့ အားနည်းချက်ပဲ... ကျင့်ကြံခြင်းမရှိတဲ့ သတ္တဝါတွေကို ဆွဲရင် ဉာဏ်ရည် အလွန်မြင့်မားပြီး ပြည့်စုံမှု ရှိပေမယ့်... မင်းက အစွမ်းထက်တဲ့ ခွန်အားတွေကို လိုချင်ရင်တော့ သူတို့ရဲ့ ဦးနှောက်က သိပ်ပြီး ထက်မြက်မနေတော့ဘူး”

“ဟုတ်ပါတယ်... ကျွန်တော့်ဦးနှောက်က သိပ်ပြီး ထက်မြက်မနေပါဘူး”

ရုပ်သေးလူသားသည် ခေါင်းကို စောင်းလိုက်ပြီး ကာလအတန်ကြာ တွေးတောပြီးနောက် ပွင့်လင်းစွာ ဖွင့်ဟဝန်ခံလိုက်သည်။

ထိုစကားကြောင့် ယဲ့ဖုန်း ခပ်ပြုံးပြုံးဖြင့် ဆွံ့အသွားရပြန်၏။

“ပတ်ဝန်းကျင်ကို သွားပြီး ကင်းလှည့်လိုက်တော့”

“အမိန့်အတိုင်းပါ.. ကြီးမြတ်လှတဲ့ ဖန်တီးရှင်ကြီး”

ရုပ်သေးလူသား ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး လေထဲသို့ ခုန်ပျံတက်သွားကာ ထိုဒေသကို စတင်ကင်းလှည့်တော့သည်။ အကယ်၍ ယဲ့ဖုန်း နေထိုင်သော အိမ်ဝင်းအတွင်းသို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ရန် ကြိုးပမ်းလာမည့် မည်သည့် မိစ္ဆာသားရဲကိုမဆို တွေ့ရှိပါက ရက်ရက်စက်စက် နှိမ်နင်း သုတ်သင်ပစ်ပေလိမ့်မည်။

ထိုအခိုက်.. မိုင်ပေါင်း ရာချီကွာဝေးသော နေရာ၌.. နွဲ့နှောင်းလှပသော ပုံရိပ်တစ်ခုသည် လှိုင်းလုံးများကို နင်းကာ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်လှမ်းလာ၏။

သူမ ခရီးနှင်လာသော လားရာမှာ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပင် ယဲ့ဖုန်း နေထိုင်ရာ အိမ်ဝင်းလေး၏ ဘေးမှ ဖြတ်သန်းသွားမည့် လမ်းကြောင်း ဖြစ်နေတော့၏။

--

All Chapters