အခန်း ၇၄၇

အခန်း (၇၄၇) အမြင့်ဆုံးအဆင့် ဝိညာဉ်ရတနာ အဆင့်တက် ပုလဲ၊ နတ်ဘုရား မျိုးနွယ်စု ၏ အကြံအစည် အသစ်

“ဗြိ...”

ယဲ့ဖုန်း လုံးဝ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ အနီရောင် ကံကောင်းခြင်း အိတ် ကို ဖိခြေလိုက်ရာ မီးခိုးငွေ့ တစ်ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဖြည်းညင်းစွာ ပေါင်းစပ်သွား၏။

အနီရောင် ရတနာ ပုလဲ တစ်လုံး ပေါ်ထွက်လာသည်။

၎င်းမှာ ကြက်ဥ တစ်လုံးခန့် ကြီးမားပြီး မျက်နှာပြင်တွင် ရှေးဟောင်း သင်္ကေတ အမျိုးမျိုးကို ထွင်းထုထားကာ၊ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ကျယ်ပြောလှသော ခံစားမှုတစ်ခုကို ပေးစွမ်းနေသည်။

ယဲ့ဖုန်း လက်ဆန့်ထုတ်ကာ ရတနာ ပုလဲ ကို ကိုင်ဆောင်လိုက်၏။

သက်တောင့်သက်သာ နှင့် သာယာသော ခံစားမှု တစ်ခုက သူ့အပေါ်သို့ လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။

သူသည် လန်းဆန်းသော ကမ္ဘာကြီး တစ်ခုတွင် လျှောက်လှမ်းနေရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး၊ မရေမတွက်နိုင်သော သန့်စင်သည့် မူလစွမ်းအင် များ၏ အာဟာရဖြင့် ရေချိုးနေရသကဲ့သို့ပင်။

“တကယ့်ကို ဆန်းကြယ်လှတဲ့ ဝိညာဉ်ရတနာ ပဲ...”

ယဲ့ဖုန်း တိုးတိတ်စွာ ရေရွတ်လိုက်၏။

[အမည် - အဆင့်တက် ပုလဲ]

[အဆင့် - အမြင့်ဆုံးအဆင့် ဝိညာဉ်ရတနာ]

[မှတ်ချက် - ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ အနှစ်သာရ မှ ဖွဲ့စည်းထားသော ဤ သဘာဝ ရတနာ ပုလဲ သည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအား များနှင့် ချိတ်ဆက်ကာ တစ်စုံတစ်ဦး၏ အဆင့်တက်နိုင်ခြေ ကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်စွမ်း ရှိသည်။ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် နိမ့်လေ ဖြစ်နိုင်ခြေ မြင့်မားလေ ဖြစ်သည်။ မူလနတ်ဘုရားအဆင့် အောက်ရှိ သူများအတွက် အဆင့်တက် ပုလဲ ကို ကိုင်ဆောင်ထားပါက (၁၀၀%) အဆင့်တက်နိုင်မည်ဟု အာမခံပါသည်]

[သီးသန့် ချိတ်ဆက်ထားသူ - ယဲ့ဖုန်း]

သက်ဆိုင်ရာ အချက်အလက်များကို ဖတ်ရှုပြီးနောက် ယဲ့ဖုန်း အလွန် ဝမ်းသာသွားတော့သည်။

အဆင့်တက် ပုလဲ မှာ သူ့အတွက် ကြီးမားသော အကျိုးသက်ရောက်မှု မရှိနိုင်ဘဲ နယ်ပယ်များကို တက်လှမ်းရန် သူ၏ ဖြစ်နိုင်ခြေကို (၁၀) ရာခိုင်နှုန်းခန့်သာ မြှင့်တင်ပေးနိုင်သော်လည်း၊ ဟင်းလင်းပြင်ဖြိုခွဲအဆင့် သို့မဟုတ် မူလနတ်ဘုရားအဆင့် ရှိသူများအတွက်မူ သူတို့၏ အဆင့်တက်နိုင်ခြေ ကို နှစ်ဆအထိ မြှင့်တင်ပေးနိုင်၏။

မူလနတ်ဘုရားအဆင့် အောက်ရှိ သူများအတွက်မူ သေချာပေါက် အဆင့်တက်နိုင်မည် ဖြစ်၏။

ဒါက ဘာကို ဆိုလိုသနည်း။

မူလနတ်ဘုရားအဆင့် အောက်ရှိ မည်သည့် ကျင့်ကြံသူ မဆို ပိုမိုမြင့်မားသော နယ်ပယ် သို့ ရောက်ရှိရန် ကြိုးစားစဉ် အဆင့်တက် ပုလဲ ကို ကိုင်ဆောင်ထားပါက လုံးဝ အောင်မြင်ပါမည်။

“ဒီပစ္စည်းလေး ရှိရင် တပည့်တွေရဲ့ အဆင့်တက်နှုန်း က အများကြီး ပိုမြန်လာမှာပဲ... ပြီးတော့ ငါ့ရဲ့ ခွန်အားလည်း ပိုမြန်မြန် တိုးတက်လာမှာပေါ့...အဟေး”

ယဲ့ဖုန်း အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်၏။

"သီးသန့် ချိတ်ဆက်ထားသူ" ဟူသော နောက်ဆုံး မှတ်ချက် မှာ "သီးသန့် အသုံးပြုသူ" ဟု မဆိုလိုသဖြင့်၊ ယဲ့ဖုန်း တစ်ယောက်တည်းသာ အသုံးပြုနိုင်သည် မဟုတ်ဘဲ ယဲ့ဖုန်း ၏ ခွင့်ပြုချက် ရရှိပါက အခြားသူများလည်း အသုံးပြုနိုင်မည် ဖြစ်၏။

“ငါ အခု အဆင့်တက် ခန်းမ တစ်ခု တည်ဆောက်လို့ ရပြီ...”

ယဲ့ဖုန်း တွင် အကြံအစည် အသစ် တစ်ခု ရရှိသွား၏။

သူ လေဟာနယ်ကို ဆုတ်ဖြဲလိုက်ပြီး ဝိညာဉ်စုစည်း မျှော်စင် ၏ အမြင့်ဆုံး အထပ် သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

“ဝှီး...”

အဆင့်တက် ပုလဲ ကို ထိုနေရာတွင် ထားခဲ့လိုက်၏။

ထို့နောက် ကျယ်လောင်သော အသံကြီး တစ်သံ ဂိုဏ်း တစ်ခုလုံးသို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

“ဝိညာဉ်စုစည်း မျှော်စင် ရဲ့ အမြင့်ဆုံး အထပ် မှာ အသစ်တည်ဆောက်ထားတဲ့ 'အဆင့်တက် ခန်းမ' ရှိတယ်... အဲဒီထဲမှာ အဆင့်တက်နိုင်ခြေ ကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်တဲ့ အဆင့်တက် ပုလဲ တစ်လုံး ရှိတယ်... မူလနတ်ဘုရားအဆင့် အောက်ရှိ သူတွေအတွက် အောင်မြင်နိုင်ခြေ က ရာခိုင်နှုန်း (၁၀၀) ပဲ...”

“မူလနတ်ဘုရားအဆင့် ရှိသူတွေ အတွက်လည်း အဆင့်တက်နိုင်ခြေ ကို သိသိသာသာ မြှင့်တင်ပေးနိုင်တယ်...”

ယဲ့ဖုန်း ၏ အသံ ဖြည်းညင်းစွာ ပျံ့နှံ့သွား၏။

“အဆင့်တက် ခန်းမ ကို သွားကြည့်ကြရအောင်...”

ချက်ချင်းပင် တပည့်များသည် ဝိညာဉ်စုစည်း မျှော်စင် ၏ အမြင့်ဆုံး အထပ် သို့ ပြေးသွားကြပြီး၊ လေထဲတွင် လွင့်မျောနေသော အမြင့်ဆုံးအဆင့် ဝိညာဉ်ရတနာ ဖြစ်သည့် အဆင့်တက် ပုလဲ ကို မြင်တွေ့လိုက်ကြရသည်။

“ငါ အရင် စမ်းကြည့်မယ်...”

ဒုတိယ မျိုးဆက် တပည့် ဖြစ်သော ရှန်ယွီ သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်ချလိုက်ပြီး၊ နွေးထွေးနေသော အဆင့်တက် ပုလဲ ကို ကိုင်ရန် လက်ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ၊ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးသို့ စိမ့်ဝင်လာသော အေးမြသည့် ခံစားမှု တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရပြီး အလွန် သက်တောင့်သက်သာ ရှိလှ၏။

“ငါ ရပြီဟေ့...”

ရှန်ယွီ အလွန်အမင်း ဝမ်းသာသွားပြီး သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း နည်းလမ်း ကို လျင်မြန်စွာ စတင် လည်ပတ်လိုက်၏。 ပြေလျော့နေပြီ ဖြစ်သော အဟန့်အတား မှာ ချက်ချင်း ချိုးဖြတ်ခံလိုက်ရတော့သည်။

ထိုနေရာတွင်ပင် ဝိညာဉ်ပင်လယ်အဆင့် (၄) သို့ တက်လှမ်းသွား၏။

အခြား တပည့်များသည်လည်း အဆင့်တက် ပုလဲ ဘေးတွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်လိုက်ကြ၏။ ရှန်ယွီ ပြီးဆုံးသွားသောအခါ သူတို့ ချက်ချင်းပင် အဆင့်တက် ပုလဲ ကို လှမ်းကိုင်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြတ်သန်းသွားသော အေးမြသည့် အငွေ့အသက် များကို ခံစားလိုက်ရကာ၊ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသော ခံစားမှု တစ်ခုကို ရရှိသွားကြတော့သည်။

“အံ့သြစရာပဲ...”

“ဒီ ခံစားမှုက... ငါ အဆင့်တက် သွားပြီဟေ့...”

ထိုနေရာရှိ တပည့် အများစုမှာ ချီစုစည်းခြင်းအဆင့် နှင့် ဝိညာဉ်ပင်လယ်အဆင့် မှ ဖြစ်ကြပြီး၊ အဆင့်တက် ပုလဲ ၏ စွမ်းအင် ဖြင့် ဆေးကြောခံလိုက်ရပြီးနောက် သူတို့၏ အဟန့်အတား များမှာ အလွယ်တကူ ချိုးဖြတ်ခံလိုက်ရသည်။

မကြာမီ အချိန်အတွင်းမှာပင် အဆင့်တက် ခြင်း အရှိန်အဝါများက ပျံ့နှံ့သွားပြီး ဝိညာဉ်စုစည်း မျှော်စင် အထက်တွင် ဧရာမ ဝိညာဉ်ချီ ဝဲဂယက် ကြီး တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်လာစေကာ၊ သူတို့၏ အဟန့်အတား များတွင် တစ်ဆို့နေသော တပည့် များစွာကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့ပြီး တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး အလျင်စလို ပြေးလာကြတော့သည်။

အချိန်တို အတွင်းမှာပင် ဝိညာဉ်စုစည်း မျှော်စင် ၏ အမြင့်ဆုံး အထပ် သည် လူများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

“ငါတို့ကို စမ်းခွင့်ပေးပါ...”

ထိုစဉ် လူနှစ်ဦး ရောက်လာ၏။

သူတို့မှာ ပထမ မျိုးဆက် တပည့် များ ဖြစ်ကြသော ယွီ‌ဝေနှင့် ယွီစု တို့ ဖြစ်ကြသည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်ခန့်က နဂါးကိုယ်ခံပညာ မြို့တော် ၏ ရတနာ စံအိမ် သခင် ကျန်းဖေးဟွာ သည် ယဲ့ဖုန်း ၏ နေ့စဉ် လိုအပ်ချက်များကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ရန် အစေခံ မိန်းကလေး နှစ်ဦးကို စေလွှတ်ခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်က မြူခိုးဂိုဏ်း တွင် တပည့် အရေအတွက် နည်းပါးလှ၏။

ယဲ့ဖုန်း သည် သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာ ခွန်အား ကို တိုးမြှင့်ရန်အတွက် ညီအစ်မ နှစ်ဦးကို မြူခိုးဂိုဏ်း ၏ ပထမ မျိုးဆက် တပည့် များ အဖြစ် လွယ်လွယ်ကူကူ လက်ခံခဲ့၏။ နောက်ဆုံး၌ ပထမ မျိုးဆက် တပည့် နှစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သော်လည်း သူမတို့၏ ပါရမီများမှာ သာမန်မျှသာ ဖြစ်ပြီး ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် မှာလည်း မမြင့်မားလှသဖြင့် အမြဲတမ်း လူသိမခံဘဲ နေခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ဆိုရိုးစကား တစ်ခု ရှိသည်။

လေပြင်းမုန်တိုင်း တိုက်နေတဲ့ နေရာမှာ ရပ်နေရင် ဝက်တောင်မှ ပျံသန်းနိုင်တယ် တဲ့။

ယနေ့အချိန်အထိ ညီအစ်မ နှစ်ဦး ဖြစ်သော ယွီစု နှင့် ယွီဝေ တို့သည် ဝိညာဉ်ပင်လယ်အဆင့် ၏ အထွတ်အထိပ် သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ပါရမီ ကန့်သတ်ချက် များကြောင့် အဟန့်အတား တွင် တစ်ဆို့နေခဲ့ကြ၏။

“ဂါရဝပြုပါတယ် စီနီယာ အစ်မတို့ရေ...”

မြူခိုးဂိုဏ်း မှ တပည့်များ ကပျာကယာ လမ်းဖယ်ပေးလိုက်ကြသည်။

“အဆင့်တက် ပုလဲ ရဲ့ အကူအညီနဲ့ ငါတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် ကို ချိုးဖြတ်ပြီး မူလနတ်ဘုရားအဆင့် ကို တက်လှမ်းနိုင်မလား ဆိုတာ စမ်းကြည့်ကြတာပေါ့...”

ယွီစု သည် လူတိုင်းကို နွေးထွေးသော အပြုံးလေးဖြင့် ပြုံးပြလိုက်၏။

ပထမ မျိုးဆက် တပည့် (၁၆) ဦး ရှိပြီး အိုးရန်ဖုန်း၊ အိုးရန်ယွီ ညီအစ်ကို မောင်နှမ များ၊ ဝမ်ဖင်းအန်း နှင့် အခြားသူများ အားလုံးသည် ယခုအခါ မူလနတ်ဘုရားအဆင့် သို့ တက်လှမ်းသွားကြပြီ ဖြစ်သည်။

ယွီစု နှင့် ယွီဝေ တို့သာလျှင် အဆင့်တက်ရန် ကျန်ရှိနေသေး၏။

ပထမ မျိုးဆက် တပည့် များ အနေဖြင့် သူမတို့ခမျာ အလွန် ကြီးမားသော ဖိအားများကို ခံစားနေရသည်။

“ဝီ...”

ယွီစု နှင့် ယွီဝေ တို့သည် အဆင့်တက် ပုလဲ ကို ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူမတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြတ်သန်းသွားသော အေးမြသည့် အငွေ့အသက် တစ်ခုကို ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရ၏။ သူမတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်း နည်းလမ်း မှာ အလိုအလျောက် လည်ပတ်သွားပြီး အဟန့်အတား ကို အကြိမ်ကြိမ် ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်တော့သည်။

“ဝုန်း...”

သုံးကြိမ် အသက်ရှူချိန် မတိုင်မီမှာပင် သူတို့ နှစ်ဦးစလုံး၏ အဟန့်အတား မှာ တစ်ပြိုင်နက် ပြိုကွဲသွားပြီး သူတို့၏ မူလ ဝိညာဉ် များကို အောင်မြင်စွာ စုစည်းနိုင်ခဲ့ကာ၊ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များ မှာလည်း ကျယ်ပြောလှသော မိုးကြိုးများဖြင့် လွှမ်းခြုံခံလိုက်ရသည်။

ဒါက သူမတို့ ကောင်းကင်ကပ်ဘေး ကို ရင်ဆိုင်ရတော့မည် ဖြစ်ကြောင်း လက္ခဏာ တစ်ရပ်ပင်။

“ငါတို့ အောင်မြင်သွားပြီလား...”

ညီအစ်မ နှစ်ဦး အလွန်အမင်း အံ့ဩထိတ်လန့်သွားကြ၏။

မြူခိုးတောင်ထွတ် တွင်..

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့ရသောအခါ ယဲ့ဖုန်း လည်း အလွန် ဝမ်းသာသွားတော့သည်။

“နောက်ဆုံးတော့ ပထမ မျိုးဆက် တပည့် တွေ အားလုံး မူလနတ်ဘုရားအဆင့် ကို တက်လှမ်းသွားကြပြီပဲ... အဆင့်တက် ပုလဲ က တကယ်ပဲ မရှိမဖြစ် လိုအပ်တဲ့ အခန်းကဏ္ဍ ကနေ ပါဝင်ပေးခဲ့တာပဲ...”

ယဲ့ဖုန်းသည် ယပ်တောင်လေးကို အသာအယာ ခတ်လိုက်ပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးများ ပြည့်နှက်နေ၏။

“ဝုန်း... ဝုန်း...”

ကောင်းကင်ယံတွင် ပီပြင်မှု မရှိသော မိုးကြိုး နန်းတော် နှစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ယွီစု နှင့် ယွီဝေ တို့သည် ကောင်းကင်ကပ်ဘေး ကို ရင်ဆိုင်ရန် စိတ်လှုပ်ရှားမှု အပြည့်ဖြင့် ကောင်းကင်သို့ ကပျာကယာ တက်လှမ်းသွားကြ၏။

မြူခိုးဂိုဏ်း ၏ ကြီးမားလှသော ကံကြမ္မာ အရှိန်အဝါ ၏ အောက်တွင် အခက်အခဲ အချို့ ရှိခဲ့သော်ငြား၊ ညီအစ်မ နှစ်ဦးသည် ကပ်ဘေးကို ဘေးကင်းစွာ ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီး မိုးကြိုးရေကန် ထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ ပြီးပြည့်စုံသော ကုသိုလ်မှတ်တမ်း စာရင်း ကို နောက်ဆုံးတွင် မြင်တွေ့ခွင့် ရရှိသွားတော့သည်။

ရွှေရောင် စာလုံး လေးလုံး ဖြစ်သော "ကောင်းကင်သူတော်စင် ယဲ့ဖုန်း" ဟူသည့် စာသားလေးမှာ ညီအစ်မ နှစ်ဦးကို သူမတို့၏ အနာဂတ်ဆီသို့ လမ်းပြပေးမည့် မီးအိမ်လေး တစ်လုံးပမာ တောက်ပနေသည်။

“ဂိုဏ်းချုပ် ရဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေကို တပည့်တို့ စိတ်ပျက်စေရပါဘူး...”

ညီအစ်မ နှစ်ဦးသည် မိုးကြိုးရေကန် ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ထိုင်လျက်၊ သူမတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် များကို ခိုင်မာစေရန် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအား များကို စုပ်ယူရင်း ကျင့်ကြံခြင်း အတွက် သူတို့၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကိုလည်း ခိုင်မာစေလိုက်ကြ၏။

အစပိုင်းက ယဲ့ဖုန်း သည် သူမတို့ကို အစေခံ မိန်းကလေးများ အဖြစ် မဆက်ဆံဘဲ တပည့်များ အဖြစ် အဆင့်အတန်း ပေးခဲ့သည်။

ဒါက ဘဝသစ် တစ်ခုကို ပြန်လည် မွေးဖွားလာခြင်းနှင့် တူ၏။

ယွီစု နှင့် ယွီဝေ တို့၏ အမြင်တွင် ယဲ့ဖုန်း သည် သူတို့၏ နတ်ဘုရား တစ်ပါး ဖြစ်ပြီး သူတို့ တစ်သက်လုံး ကျေးဇူးတင်နေရမည့် သူပင် ဖြစ်သည်။

ယဲ့ဖုန်း သာ မရှိခဲ့လျှင် သူတို့သည် မူလနတ်ဘုရားအဆင့် သို့ တက်လှမ်းရန် အခွင့်အရေး မရှိသော၊ ချီစုစည်းခြင်းအဆင့် သို့ပင် မရောက်နိုင်သော အဆင့်နိမ့် အစေခံ မိန်းကလေးများ အဖြစ်သာ ဆက်လက် ရှိနေမည်။

အဆင့်တက် ပုလဲ ပေါ်ထွက်လာခြင်းက လူများစွာကို ပြောင်းလဲပေးခဲ့၏။

တပည့်များသည် သူတို့၏ နယ်ပယ်များကို ဆက်တိုက် ချိုးဖြတ် တက်လှမ်းနေကြသည်။

အချိန်တို အတွင်းမှာပင် မြူခိုးဂိုဏ်း သည် အဆင့်မြင့် ချီစုစည်းခြင်းအဆင့်၊ ဝိညာဉ်ပင်လယ်အဆင့် နှင့် မူလနတ်ဘုရားအဆင့် အတွင်းတပည့် အမြောက်အမြား ကို ရရှိသွားတော့သည်။

“ကောင်းတယ်... နည်းနည်းလောက် ထပ်ပြီး ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်အောင် လုပ်ပြီးရင် ကြယ် (၄) ပွင့် အဆင့် ဂိုဏ်း အဆင့်တက်ခြင်း အကဲဖြတ်မှု ကို လျှောက်ထားလို့ ရပြီ...”

ယဲ့ဖုန်း က အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်၏။

ကြယ် (၄) ပွင့် အဆင့် ဂိုဏ်း သို့ အဆင့်တက်ခြင်းမှာ အလွယ်တကူ ရရှိနိုင်သော အရာ မဟုတ်ချေ။

ဂိုဏ်းချုပ် ၏ ခွန်အား၊ အထောက်အကူပြု ကျင့်စဉ် နည်းလမ်း များ၏ အရေအတွက်၊ အကြီးအကဲ အစည်းအရုံး ၏ အခြေခံ အုတ်မြစ်၊ တပည့်များ ၏ စံနှုန်း နှင့် ဝိညာဉ်သားရဲဆောင် ၏ အဆင့် စသည်တို့ အပါအဝင် အခြား အချက်များ လည်း ရှိသေး၏။

ဤအချက်များ အားလုံးကို ထည့်သွင်း စဉ်းစားရန် လိုအပ်သည်။

မြူခိုးဂိုဏ်း အနေဖြင့် ပြီးပြည့်စုံသော လုပ်ငန်းစဉ် တစ်ခု ဖြစ်စေရန် အချိန်ယူ ပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်ရန် လိုအပ်သေး၏။

*

လွင့်မျော တောင်တန်း၌မူ..

ကုသမှု ခံယူရန် အချိန်အနည်းငယ် ယူပြီးနောက် မြူခိုးသူတော်စင် သည် နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ ခွန်အား အများစုကို ပြန်လည် ရရှိသွားပြီ ဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ ပြီးပြည့်စုံသော ကိုယ်ပွား အသတ်ခံရပြီး ကျရှုံးခဲ့ရခြင်း ကို သတိရတိုင်း ဒေါသဖြင့် သွားများကို ကြိတ်ထားမိတော့သည်။

“ငါ တကယ်ကို ဒေါသထွက်နေပြီ...”

မြူခိုးသူတော်စင် သည် သူ၏ နေအိမ်မှ ထွက်လာပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ကာ မြူများ ဖုံးလွှမ်းနေသော လွင့်မျော တောင်တန်း တွင် လျှောက်လှမ်းနေ၏။

ကြာပန်း ရေကန် တစ်ခု၏ ဘေးတွင်..

မြူခိုးသူတော်စင် သည် ထိုနေရာတွင် အနားယူ ကုသမှု ခံယူနေသော လင်းဝေ သူတော်စင် ဧကရာဇ် ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

“ဘာကိစ္စ ရှိလို့ လာတာလဲ...”

လင်းဝေ သူတော်စင် ဧကရာဇ် မျက်လုံးများ ဖွင့်လာပြီး၊ ခမ်းနားထည်ဝါပြီး တင်းကျပ်သော အသွင်ရှိကာ ကြမ်းတမ်းသော လေသံနှင့် မနှစ်မြို့ဖွယ် မျက်နှာထားဖြင့် မေးလိုက်၏။

သူ၏ ပြီးပြည့်စုံသော ကိုယ်ပွား ရှုံးနိမ့်သွားကတည်းက သူသည် စိတ်ဓာတ်ကျနေပြီး ကလဲ့စားချေလိုစိတ်များ ပြင်းပြနေခဲ့သည်။

“ယဲ့ဖုန်း ကို ကိုင်တွယ်ဖို့ နည်းလမ်း ရှာနေတာ... သူက အရမ်းမြန်မြန် ကြီးထွားလာတယ်... ကံကြမ္မာရဲ့ သားတော် လည်း ဖြစ်နေပြီ... သူတော်စင် အရှင် ရဲ့ ချိတ်ပိတ်မှုကို ရှောင်လွှဲပြီး မိုးကြိုးရေကန် နန်းတော် ရဲ့ ခန်းမကြီး ကို အသုံးပြုပြီး ကပ်ဘေး ဖြတ်ကျော် သွားနိုင်တယ်”

မြူခိုးသူတော်စင် က လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်၏။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လင်းဝေ သူတော်စင် ဧကရာဇ် ၏ နှလုံးသား တစ်ချက် အခုန်ရပ်သွားတော့သည်။

--