အခန်း ၇၅၈
Vol. 51 Ch. 758
အခန်း (၇၅၈) ယင်ရူရုံ ၏ လျှို့ဝှက် လုပ်ရပ်၊ မြူခိုးဂိုဏ်း ကို စိန်ခေါ်ခြင်း
ကောင်းကင်ယံတွင်..
ကျောင်းယန် မြင့်မြတ်သော မြို့တော် ၏ မြို့စားမင်း သည် အနီရောင် ပိတ်စ ဖုံးအုပ်ထားသော ဆိုင်းဘုတ် တစ်ခုကို မြင့်မားစွာ ကိုင်ဆောင်ထားပြီး၊ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်သန်းကာ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ လျှောက်လှမ်းလာ၏။
သူ၏ အနောက်တွင် လူတန်း နှစ်တန်း ဖွဲ့စည်းထားသည်။
ထိုသူတို့မှာ ပြုံးရွှင်နေသော အကဲဖြတ် အကြီးအကဲ များ နှင့် ပန်းခြင်းများ ကိုင်ဆောင်ထားသည့် မရေမတွက်နိုင်သော နုနယ်လှပသည့် နတ်မိမယ်လေးများ ပင် ဖြစ်၏။
သူမတို့သည် လတ်ဆတ်သော ပန်းပွင့်များကို အဆက်မပြတ် ဖြန့်ကြဲနေကြပြီး၊ တောက်ပသော မိုးဖွဲလေးများ အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ အထက်မှ ကျဆင်းလာစေသည်။ နံနက်ခင်း၏ ပန်းရောင်စုံ အရောင်အသွေးများ နှင့် ပေါင်းစပ်ကာ ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် လှပသော မြင်ကွင်း တစ်ခုကို ဖန်တီးပေးနေတော့သည်။
ဒါက မြူခိုးဂိုဏ်း အတွက် အဆုံးအစမဲ့သော ကောင်းချီးမင်္ဂလာ တစ်ခုပင်။
“နောက်ဆုံးတော့ အချိန်ကျပြီပဲ” ယဲ့ဖုန်း သည် အနီရောင် ပိတ်စ ဖုံးအုပ်ထားသော ဆိုင်းဘုတ် ကို ကြည့်ကာ၊ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ အလိုအလျောက် တွန့်ကွေးသွားတော့သည်။
“ဂုဏ်ပြုပါတယ် ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့... မြူခိုးဂိုဏ်း အတွက်လည်း ဂုဏ်ပြုပါတယ်”
ကျောင်းယန် မြင့်မြတ်သော မြို့တော် ၏ မြို့စားမင်း သည် ဆိုင်းဘုတ် ကို သူ၏ စွမ်းအင် ဖြင့် မြှောက်တင်ကာ ယဲ့ဖုန်း ထံသို့ လွှဲပြောင်းပေးလိုက်ပြီး၊ ကျယ်လောင်သော အသံဖြင့် ဂုဏ်ပြုစကား ဆိုလိုက်၏။
ယဲ့ဖုန်း သည် ဆိုင်းဘုတ် ကို ဂိုဏ်းချုပ် ၏ ခန်းမဆောင်ကြီး အဝင်ဝတွင် ချိတ်ဆွဲလိုက်သည်။
“ဝှီး...”
သူသည် အနီရောင် ပိတ်စ ကို အားကုန် ဆွဲချွတ်လိုက်ရာ “မြူခိုးဂိုဏ်း” ဟူသော စာလုံး သုံးလုံး ပေါ်ထွက်လာပြီး၊ ၎င်း၏ အနောက်တွင် ဧရာမ ရွှေရောင် ကြယ် လေးပွင့် ကပ်ပါလာ၏။
၎င်းတို့မှာ ကြယ် (၄) ပွင့် အဆင့် ကို ကိုယ်စားပြုသော အမှတ်အသား ပင် ဖြစ်၏။
ယနေ့မှ စတင်၍ မြူခိုးဂိုဏ်း သည် ကြယ် (၄) ပွင့် အဆင့် ဂိုဏ်း တစ်ခု အဖြစ် တရားဝင် တက်လှမ်းသွားပြီ ဖြစ်ပြီး၊ ဤအဆင့်အတန်းသည် အတိတ်ကဆိုလျှင် ရှန်ကျိုးတိုက်ကြီး တစ်ဝှမ်းလုံးရှိ နေရာအသီးသီးသို့ ချိတ်ဆက်နိုင်မည့် ကြီးမားသော လွှဲပြောင်းခြင်း ၀င်္ကပါ များ တည်ဆောက်ခွင့် ရရှိစေရန် လုံလောက်သည်။
“မြူခိုးဂိုဏ်း ကို ဂုဏ်ပြုပါတယ်”
လူအုပ်ကြီးက တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ဂုဏ်ပြုစကား ဆိုကြပြီး လက်ဆောင် အမျိုးမျိုး ကို ဆက်သကြ၏။
ယဲ့ဖုန်း သည် ဂိုဏ်း၏ ပင်မ ကွင်းပြင်ကျယ်ကြီး ၏ အဓိက နေရာတွင် မတ်တတ်ရပ်ကာ၊ သူ၏ လက်များကို ဖြည်းညင်းစွာ ဆန့်တန်းလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ဒီအခမ်းအနားကို တက်ရောက်ပေးကြတဲ့ အားလုံးကို ကြိုဆိုပါတယ်... ဒီကစပြီး ဘယ်သူမှ မူးမနေဘဲ မပြန်ရဘူးနော်”
“သောက်ကြစို့”
“ကျန်းမာပါစေ”
အဓိက အင်အားစု အသီးသီးမှ ကိုယ်စားလှယ်များ သည် အတူတကွ သောက်သုံးရန် ခွက်များကို မြှောက်လိုက်ကြပြီး၊ ဖန်ခွက်များ နှင့် ဂုဏ်ပြုခွက်များ တိုက်ခိုက်သံများ ထွက်ပေါ်လာကာ အားလုံးမှာ ပျော်ရွှင် တက်ကြွနေကြသည်။
မြူခိုးဂိုဏ်း ၏ ကြယ် (၄) ပွင့် အဆင့် သို့ တက်လှမ်းခြင်း နှင့် ယဲ့ဖုန်း ကြယ် (၄) ပွင့် အဆင့် အင်အားစု တစ်ခု ၏ ခေါင်းဆောင် အဖြစ် ပေါ်ထွက်လာခြင်း တို့ကို အတူတကွ ကောင်းချီးပေးနေကြ၏။
“တာအိုရောင်းရင်းတို့... ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”
ယဲ့ဖုန်း က တုံ့ပြန်သည့် အနေဖြင့် သူ၏ ခွက်ကို မြှောက်လိုက်၏။
အခမ်းအနား အတွင်းတွင်..
အဓိက အင်အားစု များ အားလုံး လုံထျန်းရှင်း ၏ ဇာတိမြေမှ ဆေးဝိုင် ကို သောက်သုံးကြပြီး အလွန် ကောင်းမွန်ကြောင်း တွေ့ရှိရကာ ချီးကျူးစကား များ ဆိုကြ၏။
“တကယ့်ကို ကောင်းတဲ့ ဝိုင်ပဲ”
ချီးကျူးသံများ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာ၏။
နဂါးမျိုးနွယ်စု ဆေးဝိုင် ၏ ဆေးဘက်ဝင် အာနိသင်များမှာ မဆိုးသော်လည်း၊ အဓိက အင်အားစု များမှ လူတိုင်းကို အကျိုးပြုနိုင်သည့် အဆင့်အထိတော့ မဟုတ်ချေ။
နဂါးမျိုးနွယ်စု ၏ ဆေးဝိုင် သည် အဆင့်နိမ့် ကျင့်ကြံသူများ အတွက်သာ လုံလောက်သော အာနိသင် ရှိပြီး၊ မူလနတ်ဘုရားအဆင့် ထက် ကျော်လွန်သူများ အတွက်မူ အာနိသင် မရှိသလောက်ပင် ဖြစ်၏။
သို့သော် ၎င်း၏ အရသာမှာမူ အလွန် ကောင်းမွန်လှသည်။
တပိုင်းသူတော်စင် များ ပင်လျှင် နဂါးမျိုးနွယ်စု ၏ ဆေးဝိုင် အရသာကို နှစ်သက်ကြပြီး၊ တစ်ငုံ သောက်လိုက်ရုံဖြင့် စွဲလမ်းသွားကြတော့သည်။
“ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့... ဒီဝိုင် ထပ်ရှိသေးလား”
“ဟုတ်တယ်... ကျွန်တော်တို့ အိမ်ပြန်ယူသွားဖို့ နည်းနည်းလောက် ဝယ်ချင်လို့ပါ”
“ဒီဝိုင် တစ်စည် ကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သုံးထောင် ပေးမယ်လေနော်”
ဧည့်သည်တော် အများအပြား က စိတ်အားထက်သန်စွာ မေးမြန်းကြ၏။
ယဲ့ဖုန်း သည် အတွင်းတပည့် များကြားတွင် ထိုင်နေသော လုံထျန်းရှင်း ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်ကာ အချက်ပြလိုက်ရာ၊ လုံထျန်းရှင်း ကပျာကယာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။
“ဂုဏ်သရေရှိ စီနီယာ အားလုံးကို ဂါရဝပြုပါတယ် ခင်ဗျာ”
“ကျွန်တော် က မြူခိုးဂိုဏ်း ရဲ့ အတွင်းတပည့် လုံထျန်းရှင်း ပါ... ဒီ နဂါးမျိုးနွယ်စု ရဲ့ ဆေးဝိုင် ကို ကျွန်တော့်ရဲ့ မျိုးနွယ်စု ဝင်တွေ က အထူး ဝိညာဉ် သစ်သီး တစ်မျိုးကို အသုံးပြုပြီး ချက်လုပ်ထားတာပါ... လက်ရှိ အချိန်မှာတော့ ထုတ်လုပ်မှု ပမာဏ က သိပ်မများသေးပါဘူး”
“ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ ဂိုဏ်း က ဒီ ထူးဆန်းတဲ့ ဝိညာဉ် သစ်သီး ကို အမြောက်အမြား စတင် စိုက်ပျိုးနေပြီ ဖြစ်လို့... ဆေးဝိုင် ပြတ်လပ်သွားတာမျိုး တော့ မရှိနိုင်ပါဘူး”
လုံထျန်းရှင်း က လူအုပ်ကြီးကို ဦးညွှတ်ကာ ရှင်းပြလိုက်၏။
ပြောပြီးနောက် သူသည် သူ့ဘေးရှိ ယန်ရူယွီ ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
“ဟုတ်ပါတယ်... ဒီ ဆေးဝိုင် အတွက် လိုအပ်တဲ့ ကုန်ကြမ်း တွေကို အခုမှ အသီးအပွင့် တွေ ရင့်မှည့်အောင် လုပ်နေဆဲမို့... ဆေးဝိုင် အမြောက်အမြား ထုတ်လုပ်နိုင်ဖို့ အချိန် နည်းနည်းတော့ ယူရပါလိမ့်မယ်” ဟု ယန်ရူယွီ က မတ်တတ်ရပ်ကာ လူအုပ်ကြီးကို ပြောလိုက်၏။
ဘေးဘက်တွင် ကျားယွီလန် က တိတ်တဆိတ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
ဂိုဏ်း အတွင်းတွင် ရှီလေ့ သည် ဆောက်လုပ်ရေး လုပ်ငန်းများကို တာဝန်ယူထား၏။ လီကျောက်ကျောက် က မီးဖိုချောင် ကို စီမံကာ၊ ဝမ်ဖင်းအန်း က ဆေးဖော်စပ်ခြင်း တွင် ကျွမ်းကျင်ပြီး၊ ကျီဇီလင်း မှာ သိုင်းကျမ်းတိုက် ၏ အစစ်အမှန် စီမံအုပ်ချုပ်သူ ဖြစ်သည်။
ကျားယွီလန် နှင့် ယန်ရူယွီ တို့မှာမူ ဝိညာဉ်ဆေးပင် ဥယျာဉ် ၏ အစစ်အမှန် တာဝန်ခံ များ ဖြစ်ကြ၏။
မြူခိုးဂိုဏ်း အတွင်းတွင် ဝိညာဉ်ဆေးပင် မည်မျှ ရှိသည်ကို သူတို့ အသိဆုံး ဖြစ်၏။
“သြော်... အဲဒီလိုကိုး”
“ငါတို့ စောင့်ပါ့မယ်... ဒီ ဆေးဝိုင် ရပြီ ဆိုတာနဲ့ မြူခိုးဂိုဏ်း ရဲ့ ပါရမီရှင် တွေ ငါတို့အတွက် နည်းနည်းလောက် ဖယ်ထားပေးဖို့ တောင်းဆိုပါတယ်” ဟု အဓိက အင်အားစု များမှ ပုဂ္ဂိုလ်များက ဝိုင် ရရှိမည်ဟု ကြားသောအခါ ဟားတိုက်ကာ ပြောလိုက်ကြ၏။
ယန်ရူယွီ နှင့် အခြား တပည့်များ သက်သာရာရစွာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး၊ နေရာတွင် ပြန်ထိုင်ကာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး လှမ်းကြည့်လိုက်ကြရာ သူတို့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပျော်ရွှင်မှုများ ပြည့်နှက်နေတော့သည်။
ကြည့်ရသည်မှာ မြူခိုးဂိုဏ်း သည် စီးပွားရေး လုပ်ငန်း အသစ်တစ်ခု ကို စတင်နိုင်တော့မည့် ပုံပေါ်၏။
ထိုလုပ်ငန်းမှာ... ဝိုင် ရောင်းခြင်းပင် ဖြစ်၏။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ထျန်းမြောင် မြင့်မြတ်သော မြို့တော် ၏ မြို့စားမင်း ၏ အကြည့်များ အရောင်လက်သွားပြီး သူ ဖြည်းညင်းစွာ မတ်တတ်ရပ်ကာ ယဲ့ဖုန်း ကို ပြောလိုက်၏။
“ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့... ဆေးဝိုင်သောက်ရုံ သက်သက် ဆိုတော့ နည်းနည်း ပျင်းစရာ ကောင်းနေသလိုပဲ... လူငယ် မျိုးဆက် တွေကို လေ့ကျင့်ရေး တိုက်ပွဲလေးတွေ လုပ်ခိုင်းရင်ကော... ဘယ်လိုလဲ”
သူ၏ စကားကြောင့် လူတိုင်း သူ့ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။
အချို့က အံ့ဩသွားကြပြီး အချို့က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ အခြားသူများကမူ မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် စောင့်ကြည့်နေကြ၏။
ယဲ့ဖုန်း သည် ထျန်းမြောင် မြင့်မြတ်သော မြို့တော် ၏ မြို့စားမင်း ကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ထိုသူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် မှာ အတော်လေး အံ့မခန်း ဖြစ်ပြီး အဆင့် (၃) တပိုင်းသူတော်စင် သို့ ရောက်ရှိနေကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။
သို့သော် ယဲ့ဖုန်း သည် သူ့ကို အထင်ကြီး လေးစားမှု မရှိချေ။
အကယ်၍ တကယ်သာ တိုက်ပွဲ ဖြစ်လာပါက နတ်ဘုရား ဝိညာဉ် စွမ်းအား တစ်ခုတည်းကိုသာ အသုံးပြုလျှင်ပင် သူသည် ထျန်းမြောင် မြင့်မြတ်သော မြို့တော် ၏ မြို့စားမင်း ကို အလွယ်တကူ ဖိနှိပ် ချေမှုန်းနိုင်၏။
“လူငယ်လေးတွေ အချင်းချင်း လေ့ကျင့်ရေး တိုက်ပွဲ လုပ်တာ သင့်တော်ပါတယ်... သဘောတူတယ်”
ယဲ့ဖုန်း က မည်သည့် တွန့်ဆုတ်မှု မျှ မရှိဘဲ ချက်ချင်း သဘောတူလိုက်၏။
နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်..
အဖြူရောင် ချပ်ဝတ် ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ် တစ်ဦး ရှေ့သို့ ထွက်လာသည်။
“ဂုဏ်သရေရှိ စီနီယာ အားလုံးကို ဂါရဝပြုပါတယ် ခင်ဗျာ... ကျွန်တော်က စစ်ရေးဂုဏ်ကျက်သရေ မြင့်မြတ်သော မြို့တော် က ကျိုး မိသားစု ရဲ့ သတ္တမ မျိုးဆက် အဖွဲ့ဝင် တစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး နာမည်က ကျိုးဖုန်းယွမ် ပါ... မြူခိုးဂိုဏ်း က အစွမ်းထက်တဲ့ တပည့် တွေ အကြောင်း ကျွန်တော် ခဏခဏ ကြားဖူးပါတယ်... ဒါကြောင့် တပည့် တစ်ယောက်ယောက် နဲ့ လေ့ကျင့်ရေး တိုက်ပွဲလေး လုပ်ခွင့်ရမလား သိချင်ပါတယ်”
ကျိုးဖုန်းယွမ် က သူ၏ အရှိန်အဝါကို တမင်တကာ ထုတ်လွှတ်လိုက်၏။
မူလနတ်ဘုရားအဆင့် ဒုတိယ အလွှာ ၏ အထွတ်အထိပ်။
အလွန် အားနည်းလှသဖြင့် ယဲ့ဖုန်း အနေဖြင့် အသက်တစ်ချက် ရှူလိုက်ရုံဖြင့် သူ့ကို လွင့်စင်သွားအောင် လုပ်နိုင်သည်။
သို့သော် လူငယ် မျိုးဆက် များ ကြားတွင်တော့ ကျိုးဖုန်းယွမ် မှာ မဆိုးဘူးဟု သတ်မှတ်နိုင်၏။
ခုံများ ပေါ်တွင်..
ယဲ့ဖုန်း မှာ လုံးဝ တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။
ထျန်းမြောင် မြင့်မြတ်သော မြို့တော် ၏ မြို့စားမင်း က လူငယ် မျိုးဆက် များ လေ့ကျင့်ရေး တိုက်ပွဲ လုပ်သင့်သည် ဟု အကြံပြုလိုက်ကတည်းက ဤကဲ့သို့သော မြင်ကွင်းမျိုး ဖြစ်လာမည်ကို ယဲ့ဖုန်း ကြိုတင် ခန့်မှန်းမိပြီး ဖြစ်၏။
ထင်သည့်အတိုင်းပင်။
စစ်ရေးဂုဏ်ကျက်သရေ မြင့်မြတ်သော မြို့တော် မှ ဆူးငြောင့်ခလုတ် တစ်ခု အလွန် လျင်မြန်စွာ မတ်တတ်ရပ်လာခဲ့သည်။
“ကြည့်ရတာ ယင်ရူရုံ က ထျန်းမြောင် မြင့်မြတ်သော မြို့တော် ရဲ့ မြို့စားမင်း ကို အခမ်းအနား တက်ဖို့ စီစဉ်ပေးခဲ့ပြီး... အဲဒီနောက် ဒီလူက အနီးအနားမှာ ရှိတဲ့ စစ်ရေးဂုဏ်ကျက်သရေ မြင့်မြတ်သော မြို့တော် က အင်အားစု အချို့ကို ရှေ့ထွက်ပြီး စိန်ခေါ်ဖို့ စီစဉ်ပေးခဲ့တဲ့ ပုံပဲ”
“ဒါဆို သူတို့က ငါတို့ကို အရှက်ခွဲဖို့ ကြိုးစားနေတာပေါ့”
ယဲ့ဖုန်း စိတ်ထဲမှ လှောင်ပြောင်လိုက်၏။
မြူခိုးဂိုဏ်း မှ တပည့်များသည်လည်း တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။
အဓိက အင်အားစု များ မှ လူများသည်လည်း စတင် ဆွေးနွေးလာကြ၏။
“ကြည့်ရတာ ကျိုးဖုန်းယွမ် က တစ်ယောက်ယောက် ရဲ့ အမိန့် အောက်မှာ လှုပ်ရှားနေတဲ့ ပုံပဲ... မြူခိုးဂိုဏ်း က တပည့် တွေကို အထူး ပစ်မှတ်ထား စိန်ခေါ်ပြီး မြူခိုးဂိုဏ်း ကို အရှက်ခွဲဖို့ ကြိုးစားနေတာပဲ”
“ဟုတ်ပါ့”
“မြူခိုးဂိုဏ်း ရဲ့ လက်ရှိ အဆင့်အတန်း က ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့ နဲ့ ဖေးထျန်း ဧကရီ တို့ ကျေးဇူးကြောင့် လို့ လောကက ယုံကြည်နေကြတာလေ... တပည့် တွေရဲ့ ခွန်အား နဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့ အဓိပ္ပာယ် အင်အားစု တွေက သိပ်ပြီး အထင်မကြီးကြဘူး”
“ဟုတ်တယ်... အဲဒီလိုမှ မဟုတ်ရင် စစ်ရေးဂုဏ်ကျက်သရေ မြင့်မြတ်သော မြို့တော် က ကျိုး မိသားစု ရဲ့ သတ္တမ မျိုးဆက် တပည့် လေး တစ်ယောက် က ရှေ့ထွက်ပြီး စိန်ခေါ်ရဲမှာ မဟုတ်ဘူး”
ခုံများ ပေါ်တွင် ယွီကျူး၊ အဖြူရောင် ဝတ်ရုံ ကောင်းကင်ဧကရာဇ် နှင့် အဝါရောင် နဂါး ကောင်းကင်ဧကရာဇ် တို့သည် ဝိညာဉ် အာရုံ မှတစ်ဆင့် အချင်းချင်း သတင်းစကားများ ဖလှယ်နေကြ၏။
ထိုအချိန်တွင်..
ကုန်းချင်းချိုး မတ်တတ်ရပ်လာပြီး တပည့် များ၏ ခုံများ ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
“တစ်ယောက်ယောက် က စိန်ခေါ်လာပြီ ဆိုတော့... ယဉ်ကျေးမှု ကို နားလည်တဲ့ မြူခိုးဂိုဏ်း တပည့် တွေ အနေနဲ့... ဘယ်သူ ရှေ့ထွက်ပြီး တိုက်ခိုက်ချင်လဲ” သူမ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်ရင်း မေးလိုက်၏။
“ကျွန်တော် သွားမယ်” ပေလျန် မြို့တော် မှ ဒုတိယ မျိုးဆက် တပည့် တစ်ဦး ဖြစ်သော ရွှီတာ့လေ့ မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။
“စီနီယာ အစ်ကိုကြီး... ကြက်ကလေး တစ်ကောင် သတ်ဖို့ အသားခုတ် ဓားမကြီး ကို ဘာလို့ သုံးမှာလဲ... အစ်ကို က ဒုတိယ မျိုးဆက် တပည့် လေ... သူ့ကို ကိုင်တွယ်ဖို့ တတိယ မျိုးဆက် တပည့် တွေဖြစ်တဲ့ ကျွန်တော်တို့ နဲ့တင် လုံလောက်ပါတယ်” ဟန်ယုံဟွေး သည် လက်ပိုက်လျက် မတ်တတ်ရပ်လိုက်၏။
ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ကာ သူသည် လေထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
ထိုနည်းတူစွာပင် မူလနတ်ဘုရားအဆင့် ဒုတိယ အလွှာ ၏ အထွတ်အထိပ် အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်လာပြီး စူးရှပြီး ဖိနှိပ်မှု ရှိသော ခံစားချက် တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေတော့သည်။
“မင်း သေချာ စကားပြောတတ်ရဲ့လား”
ဟန်ယုံဟွေး ၏ စကားများကြောင့် ကျိုးဖုန်းယွမ် အလွန် ဒေါသထွက်သွား၏။
“ကြက်ကလေး တစ်ကောင် သတ်ဖို့ အသားခုတ် ဓားမကြီး ကို ဘာလို့ သုံးမှာလဲ” ဆိုတာ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ။
ငါက စစ်ရေးဂုဏ်ကျက်သရေ မြင့်မြတ်သော မြို့တော် က ကျိုး မိသားစု ရဲ့ ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ သတ္တမ မျိုးဆက် တပည့် တစ်ယောက် ဖြစ်နေတာကိုများ ငါက ကြက်ကလေး သက်သက်ပဲလား။
သူ တွေးလေလေ ပို၍ ဒေါသထွက်လေလေ ဖြစ်လာတော့သည်။
“ဝုန်း...”
ကျိုးဖုန်းယွမ် သည် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားပြီး ဟန်ယုံဟွေး နှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သော ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဟုန် ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်၏။
“ငါတို့ ဘယ်လို တိုက်ကြမလဲ” ဟန်ယုံဟွေး သည် လက်ပိုက်လျက် မတ်တတ်ရပ်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး သူ၏ နောက်ကျောရှိ ဓားရှည် မှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှု ကြောင့် တုန်ခါနေသည်။
“အဟမ်း အဟမ်း... လူငယ် ပါရမီရှင် နှစ်ယောက်... ဒီအဘိုးကြီး ကို ဒိုင်လူကြီး အဖြစ် လုပ်ခွင့်ပေးမလား”
ထိုအခိုက်အတန့်မှာ စုတ်ပြတ်သတ်နေသော အဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်ထားသည့် ပုံရိပ်တစ်ခု မတ်တတ်ရပ်လာ၏။
သူမှာ အိုမင်းရင့်ရော်နေသော လူကြီး တစ်ဦး ဖြစ်၏။
နှာခေါင်း ကြီးကြီး၊ ခြောက်သွေ့နေသော မြက်ပင်များပမာ ရှုပ်ပွနေသော ဆံပင်ရှည်များ ရှိပြီး၊ သူ၏ ခါးတွင် လိမ္မော်ရောင် ဖရုံဘူး တစ်ခုကို ချိတ်ဆွဲထား၏။
စကားပြောနေစဉ် လူကြီး သည် ဝိုင်နံ့များ ထောင်းခနဲ ထွက်လာအောင် လေချဉ် တက်လိုက်၏။
“ဒါ လွတ်လပ်သော ကျင့်ကြံသူ အရက်သမားရူး ပဲ”
“အရက်သမားရူး ဟာ ဘယ်ဂိုဏ်း နဲ့မှ မသက်ဆိုင်ဘဲ ရှန်ကျိုးတိုက်ကြီး တစ်ဝှမ်းလုံး လွတ်လွတ်လပ်လပ် သွားလာပြီး ဆေးဝိုင်သောက်နေတတ်တယ်လို့ ကြားဖူးတယ်... သူလည်း မြူခိုးဂိုဏ်း ရဲ့ ကြယ်အဆင့် တက်တဲ့ အခမ်းအနား ကို တက်ရောက်လာလိမ့်မယ်လို့ ငါ မမျှော်လင့်ထားဘူး”
“အရက်သမားရူး က လွတ်လပ်သော ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက် ဖြစ်နိုင်ပေမယ့်၊ သူက မှတ်သားလောက်တဲ့ ခွန်အား ရှိတဲ့ ကောင်းကင်ဧကရာဇ် တစ်ပါးပဲ... သူ့ကို ဒိုင်လူကြီး အဖြစ် ထားတာက လုံးဝ တရားမျှတမှု ရှိလိမ့်မယ်”
အဓိက အင်အားစု များမှ လူများ က ထို လူကြီး ကို မှတ်မိသွားကြ၏။
“သြော်... ဒါ အရက်သမားရူး ကိုး... ခင်ဗျား ဒီ လေ့ကျင့်ရေး တိုက်ပွဲ အတွက် ဒိုင်လူကြီး အဖြစ် လုပ်ပေးလို့ ရပါတယ်” ယဲ့ဖုန်း က သဘောတူလိုက်သည်။
သူသည် အရက်သမားရူး ကို အရာရာကို ပုံဖော်နိုင်သော မျက်လုံး ဖြင့် ဖောက်ထွင်း မြင်ပြီး ဖြစ်၏။
ဤလူမှာ ကောင်းကင်ဧကရာဇ် တစ်ပါး မဟုတ်ဘဲ တပိုင်းသူတော်စင် တစ်ပါး ဖြစ်၏။
‘လောကအနှံ့ လှည့်လည်သွားလာနေတဲ့ လွတ်လပ်တဲ့ တပိုင်းသူတော်စင် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်... အစွမ်းထက်ပြီး စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းတယ်... ကြည့်ရတာ ရှန်ကျိုးတိုက်ကြီး ထဲမှာ ငါမသိသေးတဲ့ အစွမ်းထက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေ အများကြီး ရှိနေသေးတဲ့ ပုံပဲ’
ယဲ့ဖုန်း တိတ်တဆိတ် မှတ်ချက်ပြုလိုက်၏။
--