အခန်း ၇၆၅

အခန်း (၇၆၅) အရက်သမားရူး ၏ အလည်အပတ် ခရီး၊ ရုပ်ခန္ဓာ သူတော်စင် လမ်းစဉ် သို့ အဆုံးအစမဲ့ နီးကပ်လာခြင်း

မိုင်သန်းပေါင်း (၃၀) အကွာတွင်..

ကမ်းရိုးတန်း ဒေသ တစ်ခု။

“ဟူး... နောက်ဆုံးတော့ ကမ်းပေါ် ရောက်ပြီ”

နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စု ဝင်စားသူ တစ်ဦးသည် ကမ်းစပ်ရှိ ကျောက်ဆောင်များ ပေါ်တွင် လှဲလျောင်းနေပြီး၊ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အစိမ်းရောင်မှ အဖြူရောင်သို့ တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲသွားကာ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ကြည်လင်ပြီး အလွန် လှပလွန်းလှသည်။

ချက်ချင်းပင်။

သူမသည် ပြိုင်ဘက်ကင်း ကျက်သရေရှိပြီး လှပသော အမျိုးသမီး တစ်ဦး အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ၊ ရေပေါ် ဖြူ မြို့တော် ၏ လေလံပွဲ တင်ဆက်သူ လီဝမ်ချင်း ထက်ပင် အလှမလျော့လှချေ။

“ဝှီး...”

မူလနတ်ဘုရားအဆင့် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော ဤအမျိုးသမီးသည် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူထုတ်လိုက်ပြီး ကိုယ်လုံးနှင့် အံဝင်ခွင်ကျ ဖြစ်သော အစိမ်းရောင် ဝတ်စုံ ကို ဝတ်ဆင်လိုက်၏။

သူမသည် လမ်းကြောင်းကို မှတ်သားလိုက်ပြီး ကုန်းတွင်းပိုင်း သို့ ပျံသန်းသွား၏။

နာရီဝက် ကြာပြီးနောက်..

ရာပေါင်းများစွာသော အစွမ်းထက်သည့် အရှိန်အဝါ များ ဤဧရိယာကို ဝန်းရံလာသည်ကို သူမ ခံစားလိုက်ရပြီး တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်လာတော့သည်။

'တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီ... သူတို့ ငါ့အတွက် လာတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး... ငါ အခုမှ ကမ်းပေါ်ရောက်တာ ဘာလှုပ်ရှားမှုမှ မလုပ်ရသေးဘူး... ငါ့ကို ရှာတွေ့ဖို့ ဆိုတာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး... ဒါ တိုက်ဆိုင်မှု ဖြစ်ရမယ်'

အစိမ်းရောင် ဝတ်စုံရှင် အမျိုးသမီး သည် သူမ၏ ရင်ဘတ်ကို ပုတ်လိုက်၏။

“သူ့ကို တွေ့ပြီ... သေချာပေါက် သူပဲ ဖြစ်ရမယ်”

“အကုန်လုံး... သူ့ကို ဖိနှိပ်ကြစမ်း”

“နေကြပါဦးဗျ... ဒီလောက် လှပတဲ့ နတ်မိမယ်လေး က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စု ဝင်စားသူ ဖြစ်နိုင်မှာလဲ... တကယ်လို့ ဟုတ်နေရင်တောင် မသတ်ခင် ငါ သူ့ကို အရင် သုံးလိုက်လို့ မရဘူးလား”

ကျင့်ကြံသူ ရာပေါင်းများစွာ စတင် ဆွေးနွေး ပြောဆိုနေကြ၏။

အချို့သည် သူတို့၏ အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ ကြောက်မက်ဖွယ် မုန်တိုင်းများပမာ အစိမ်းရောင် ဝတ်စုံရှင် အမျိုးသမီး ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ချက်ချင်း ဖိနှိပ်ပစ်လိုက်တော့သည်။

“ဝုန်း...”

သူမသည် မြက်ခင်းပြင် ပေါ်သို့ မှောက်လျက် လဲကျသွားပြီး၊ ထိုစကားများကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် သူမ၏ နှလုံးသားမှာ ဒိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားတော့သည်။

သူမ တကယ်ပဲ ဖော်ထုတ်ခံလိုက်ရပြီလား။

'မဖြစ်နိုင်ဘူး... ငါတို့ နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စု ရဲ့ ဖုံးကွယ်တဲ့ နည်းလမ်းတွေက အရမ်းကို လျှို့ဝှက်လွန်းတာ... ဒီလောက် အချိန်တို အတွင်းမှာ ငါ့ကို ဘယ်လိုလုပ် ရှာတွေ့နိုင်မှာလဲ'

အစိမ်းရောင် ဝတ်စုံရှင် အမျိုးသမီး ၏ စိတ်ထဲတွင် ဗြောင်းဆန်နေတော့သည်။

“တာအို ရောင်းရင်းတို့... ဘာတွေ လုပ်နေကြတာလဲ... ဘာလို့ ဒီလောက် ရိုင်းစိုင်းရတာလဲ... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်မက နုနယ်တဲ့ အမျိုးသမီးငယ်လေး တစ်ယောက်ပါနော်” သူမသည် အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်ရန် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ချွဲနွဲ့သော အသံဖြင့် ကပျာကယာ တောင်းပန်လိုက်၏။

“ရိုင်းစိုင်းတဲ့ မိစ္ဆာမ... မင်း လူမဟုတ်ဘူး ဆိုတာ ငါ တစ်ချက်ကြည့်ရုံနဲ့ သိတယ်ကွ” တစ်စုံတစ်ဦးက ကြိမ်းမောင်းလိုက်သည်။

“နတ်ဘုရား စွမ်းအင် လက်ဝါး တံဆိပ်... ဖိနှိပ်စမ်း”

ဒေါသကြီးသော ဟင်းလင်းပြင်ဖြိုခွဲအဆင့် ဘိုးဘေး တစ်ဦးသည် ချက်ချင်း လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး တောင်တစ်လုံးမျှ လေးလံသော လက်ဝါး တံဆိပ် တစ်ခုကို ဖန်တီးကာ အစိမ်းရောင် ဝတ်စုံရှင် အမျိုးသမီး ကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် သတ်ဖြတ်လိုက်၏။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်..

သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြိုကွဲသွားပြီး အပိုင်းပိုင်း ပြတ်တောက်နေသော အစိမ်းရောင် ရေညှိ ပုံစံ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

“ဝှီး...”

ထို အပိုင်းအစများ ထဲမှ အနီရောင် ဝိညာဉ် တစ်ခု ပစ်ထွက်လာပြီး၊ မျက်နှာတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်နေကာ အဝေးသို့ လျင်မြန်စွာ ထွက်ပြေးသွားတော့၏။

“မင်း ထွက်ပြေးလို့ လွတ်မယ် ထင်နေတာလား... သေစမ်း”

တိုက်ခိုက်ခဲ့သော ဟင်းလင်းပြင်ဖြိုခွဲအဆင့် ဘိုးဘေး သည် လေတစ်ချက် မှုတ်ထုတ်လိုက်ရာ အစိမ်းရောင် ဝတ်စုံရှင် အမျိုးသမီး ၏ ဝိညာဉ် ကို ထက်ပိုင်း ဖြတ်တောက် သတ်ဖြတ်လိုက်၏။

“ဒါ တကယ်ပဲ နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စု ဝင်စားသူ ပဲ”

“ဆိုလိုတာက လနီ သံလိုက်အိမ်မြှောင် က အလွန် တိကျတာပဲ”

“ဟယ်... နောက်ထပ် အနီရောင် အစက်လေး တစ်ခု ပေါ်လာပြန်ပြီ”

“တာအို ရောင်းရင်းတို့... သွားသတ်ကြစို့”

အမဲလိုက်ခြင်း ကို စွဲလမ်းသွားကြပြီ ဖြစ်သော ဤ ကျင့်ကြံသူ ရာပေါင်းများစွာ သည် ရူးသွပ်သော အမဲလိုက် အဖွဲ့ကြီး တစ်ခု အဖြစ် ဖွဲ့စည်းကာ ဒေသတစ်ခုလုံး ကို ရှင်းလင်း သုတ်သင်တော့သည်။

မြူခိုးတောင်ထွတ်။

ယဲ့ဖုန်း သည် ဤမြင်ကွင်းကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့၏။

“မဆိုးဘူး... ဒီလိုမှပေါ့”

“သူတို့ကို အရင်ဆုံး နာမည်ကောင်း ရအောင် လုပ်ခိုင်းထားလိုက်... ဒါဆို လနီ သံလိုက်အိမ်မြှောင် ရဲ့ ရောင်းအား တွေ ဆက်တိုက် မြင့်တက်လာလိမ့်မယ်”

“အဲဒီအချိန်ကျရင် ငါတို့ မြူခိုးဂိုဏ်း လည်း ပိုက်ဆံ ရသလို... ရှန်ကျိုး က နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စု ဝင်စားသူ တွေလည်း အမြောက်အမြား ရှင်းလင်း သုတ်သင် ခံရမှာဆိုတော့... တကယ့်ကို အခြေအနေ ကောင်းပဲ”

ယဲ့ဖုန်း ၏ နှုတ်ခမ်းများ နားရွက်တိုင်အောင် ပြုံးဖြီးသွားတော့သည်။

“ဒေါင်... ဒေါင်... ဒေါင်...”

ရုတ်တရက် တောင်ခြေမှ ဆင့်ခေါ်ခြင်း ခေါင်းလောင်း သံ ထွက်ပေါ်လာ၏။

ယဲ့ဖုန်း အသံလာရာသို့ ကြည့်လိုက်သည်။

မြူခိုးတောင်ထွတ် ၏ တောင်ခြေတွင် မီးခိုးရောင် ဆံပင် ရှုပ်ပွပွ နှင့် မုတ်ဆိတ်မွေး စုတ်ဖွား များ ရှိသော သူတောင်းစား အိုကြီး တစ်ဦး သည် လက်ထဲတွင် တူ တစ်လက် ကိုင်ကာ ခေါင်းလောင်း ထုနေသည်ကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

“အရက်သမားရူး ပါလား”

“သူ ဒီကို ဘာလာလုပ်တာလဲ”

“သူက မြူခိုးဂိုဏ်း ကို သဘောကျပြီး ငါတို့ဆီ ဝင်ဖို့ စီစဉ်နေတာ များလား... ဒါပေမဲ့ ဖြစ်နိုင်ခြေ အများဆုံး ကတော့ နဂါးမျိုးနွယ်စု ရဲ့ ဆေးဝိုင် ကို မျက်စိကျနေတာပဲ ဖြစ်ရမယ်”

ယဲ့ဖုန်း ခေါင်းခါလိုက်သည်။

သူ အနည်းငယ် လက်ဟန် ပြုလုပ်လိုက်ပြီး ကန့်သတ်ချက် ကို ရုတ်သိမ်းလိုက်၏။

“လူလာနေပြီ... ကျွန်မ သွားကြိုလိုက်မယ်” မြေခွေး တာ့ဟုန် သည် ခေါင်းလောင်းသံ ကို ကြားသည်နှင့် ချက်ချင်း ပြေးထွက်လာတော့သည်။

ယခုအခါ မြေခွေး တာ့ဟုန် သည် မူလနတ်ဘုရားအဆင့် သို့ တက်လှမ်းသွားပြီ ဖြစ်ပြီး လူပုံစံ သို့ ပြောင်းလဲနိုင်ပြီ ဖြစ်၏။

သူမသည် အနီရောင် ဝတ်စုံ ကို ဝတ်ဆင်ထားဆဲပင်။

ညာလက်တွင် ဘဲပေါင် ကင် ကြီး တစ်ခုကို ကိုင်ကာ တောင်အောက်သို့ ခုန်ပေါက် ပြေးဆင်းသွားပြီး၊ စက္ကူ စစ်သူကြီး ကို အသုံးပြု၍ အရက်သမားရူး ကို အထက်သို့ သယ်ဆောင်လာခဲ့၏။

“လူလာကြိုတဲ့ နည်းလမ်း က တော်တော်လေး စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းတာပဲ” အရက်သမားရူး သည် တောင်ထိပ်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး ယဲ့ဖုန်း ကို ပြုံးပြကာ ချီးကျူးလိုက်၏။

ဒါက သူ တောင်ပေါ်သို့ သယ်ဆောင်ခံရခြင်း ပထမဆုံး အကြိမ် ဖြစ်ပြီး ဆန်းသစ်ကာ စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် ကောင်းသည်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

“မြေခွေး တာ့ဟုန်... မင်း အောက်ကို ပြန်ဆင်းသွားလို့ ရပြီ”

“ဟုတ်ကဲ့”

ဘဲပေါင် ကင် ကို ဆက်လက် ကိုက်စားရင်း မြေခွေး တာ့ဟုန် သည် သူတို့၏ အကြည့်များ အောက်တွင် ခုန်ပေါက် ထွက်ခွာသွားပြီး ဝိညာဉ်သားရဲ တောင်ထွတ် ဘက်သို့ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

“အရက်သမားရူး လာလည်တာပဲ... ဘယ်လို လေတိုက်လို့ ဒီရောက်လာတာလဲဗျ”

ယဲ့ဖုန်း သည် သူ၏ နေရာတွင် ထိုင်လျက် စားပွဲပေါ်ရှိ လက်ဖက်ရည် ကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ အရက်သမားရူး ကို တစ်ခွက် သောက်ရန် အချက်ပြလိုက်၏။

သို့သော် အရက်သမားရူး သည် သူ၏ ဝိုင်ဘူး ကို လှုပ်ရမ်းလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်က

“ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့... ကျုပ် က လက်ဖက်ရည် ကို သဘောမကျဘူး... ဆေးဝိုင် ကိုပဲ ပိုကြိုက်တယ်... ဒီတစ်ခေါက် ကျုပ် လာတာ အဓိက ကတော့ ဝိုင် ဝယ်ဖို့ပါပဲ”

သူ သည် နဂါးမျိုးနွယ်စု ၏ ဆေးဝိုင် အတွက် လာရောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ထိုနေ့က အခမ်းအနား တွင် အရက်သမားရူး သည် ဆေးဝိုင် ကို တစ်ငုံသာ သောက်ခဲ့ရပြီး ၎င်း၏ အရသာ ကို အလွန်အမင်း စွဲလမ်းသွားခဲ့သည်။

ဒီဘဝမှာ တခြား ဘာမှ မလိုတော့ပေ။

“သြော်... ဆေးဝိုင် အတွက်ကိုး” သူ ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်သဖြင့် ယဲ့ဖုန်း က ပြုံးကာ တိုးတိတ်စွာ ရေရွတ်လိုက်မိ၏။

“ဒါပေမဲ့ နဂါးမျိုးနွယ်စု ရဲ့ ဆေးဝိုင် က အခုမှ ချက်လုပ်နေဆဲမို့... လောလောဆယ် ကျွန်တော်တို့ဆီမှာ ပမာဏ အများကြီး မရှိသေးဘူး”

သူ ဝိုင်အိုး တစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်၏။

၎င်းမှာ အမြင့်ဆုံးအဆင့် ဝိညာဉ်လက်နက် တစ်ခု ဖြစ်ပြီး အပြင်ပန်းတွင် တစ်ပေခန့်သာ မြင့်ပုံရသော်လည်း၊ အတွင်းပိုင်း ဟင်းလင်းပြင် တွင်မူ ဝိုင်ကောင်း ပေါင် သောင်းနှင့်ချီ၍ ဝင်ဆံ့၏။

ယဲ့ဖုန်း သည် ခွက်ကြီး တစ်ခွက် အပြည့် ငှဲ့ကာ စားပွဲပေါ်တွင် ချထားလိုက်သည်။

“ဂလု...”

အရက်သမားရူး သည် ဝိုင်နံ့ ကို ရသည်နှင့် ချက်ချင်း ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရှူရှိုက်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ လည်ပင်း လှုပ်ရှားသွားကာ ပါးစပ်မှ အလွန် သောက်ချင်နေကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။

“သောက်ချင်လို့လား”

“သောက်ချင်တာပေါ့ဗျာ... အရမ်း သောက်ချင်နေတာ”

“ခင်ဗျား သာ မြူခိုးဂိုဏ်း ထဲ ဝင်မယ်ဆိုရင်... ဒီဝိုင် တွေ အားလုံးကို အလကား ကြိုက်သလောက် သောက်လို့ ရတယ်”

ယဲ့ဖုန်း သည် ဝိုင်အိုး ကို စားပွဲပေါ်တွင် ချလိုက်၏။

အရက်သမားရူး သည် နတ်ဘုရား အာရုံ ဖြင့် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ နဂါးမျိုးနွယ်စု ဆေးဝိုင် ပေါင် သောင်းနှင့်ချီ၍ အတွင်းတွင် ရှိနေကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် အံ့ဩတကြီး သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

“ဒီဝိုင် ဆိုရင် ငါ့အတွက် လပေါင်းများစွာ သောက်လို့ လောက်တယ်”

သူ တိုးတိတ်စွာ ရေရွတ်လိုက်၏။

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ယဲ့ဖုန်း ၏ နှုတ်ခမ်းများ တွန့်ကွေးသွားတော့သည်။

‘ဟိုက်... ပေါင် သောင်းနဲ့ချီတဲ့ ဆေးဝိုင် ကို လပေါင်းများစွာတည်းလား။

တစ်ရက်ကို ပေါင် ရာနဲ့ချီပြီး သောက်နေတာလား။

နဂါး ရေသောက်တာတောင် ဒီလောက် အတိုင်းအတာ မရှိဘူး’

ယဲ့ဖုန်း ၏ နဖူးတွင် အမည်းရောင် မျဉ်းကြောင်းများ အပြည့် ပေါ်လာတော့သည်။

“မြူခိုးဂိုဏ်း ထဲ ဝင်ရင် တကယ်ပဲ ကြိုက်သလောက် သောက်လို့ ရတာလား” အရက်သမားရူး သည် ဝိုင်အိုး ကို ဖက်ထားရင်း နှုတ်ခမ်းသပ်ကာ မေးလိုက်သည်။

သူသည် ဝိုင်ကောင်း သောက်ရန် အတွက်သာ ရှန်ကျိုးတိုက်ကြီး အနှံ့ လှည့်လည်သွားလာ ခဲ့ခြင်းပင်။

ထိုအထဲတွင် ဝိုင်ကောင်း အများအပြား သည် နဂါးမျိုးနွယ်စု ၏ ဆေးဝိုင် ထက် အဆပေါင်းများစွာ သို့မဟုတ် ဒါဇင်နှင့်ချီ၍ ပိုမို ကောင်းမွန်သော အရသာ ရှိသော်လည်း၊ ကံမကောင်းစွာဖြင့် ပမာဏ အလွန် နည်းပါးလွန်းပြီး သူ အကုန် သောက်သုံးခဲ့ပြီး ဖြစ်ရာ လုံးဝ အားမရခဲ့ချေ။

မြူခိုးဂိုဏ်း ၏ နဂါးမျိုးနွယ်စု ဆေးဝိုင် သာလျှင် ပမာဏ အမြောက်အမြား ရှိပြီး သူ၏ ဝိုင်ကြိုက်သော စိတ်ဝိညာဉ် ကို ကျေနပ်စေရန် လုံလောက်သည်။ အသက်ထက် ဆေးဝိုင် ကို ပိုချစ်သော သူ့လို လူမျိုး အတွက်၊ လွတ်လပ်သော ကျင့်ကြံသူ အဆင့်အတန်း ကို စွန့်လွှတ်ကာ မြူခိုးဂိုဏ်း သို့ ဝင်ရောက်ခြင်းမှာ မဖြစ်နိုင်သော ကိစ္စ မဟုတ်ချေ။

“ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့... ကျုပ် မြူခိုးဂိုဏ်း ထဲ ဝင်ဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်”

ဝိုင်အိုး ကို ဖက်ထားရင်း အရက်သမားရူး သည် ရေကို သောက်သည့်နှယ် အားရပါးရ သောက်သုံးလိုက်ရာ၊ ခဏအတွင်းမှာပင် ဆေးဝိုင် ပေါင် တစ်ထောင် ကျော်ကို သောက်သုံးပစ်လိုက်၏။

ယဲ့ဖုန်း မှာ အံ့ဩလွန်းသဖြင့် တအံ့တသြ စုပ်သပ်လိုက်မိတော့သည်။

သာမန် လူတစ်ယောက်သာ ဆိုလျှင် ဗိုက်ပေါက်ထွက်မည် သို့မဟုတ် ဝိုင်မူး၍ သေဆုံးသွားမည် ဖြစ်ပြီး— အရက်သမားရူး ကဲ့သို့ ဖုံးကွယ်ထားသော တပိုင်းသူတော်စင် တစ်ဦးသာလျှင် ခံနိုင်ရည် ရှိပေမည်။

“စနစ်... အရက်သမားရူး က ဂိုဏ်းထဲ ဝင်ဖို့ သင့်တော်ရဲ့လား”

“သင့်တော်ပါတယ်”

တိတ်တဆိတ် မေးမြန်း အတည်ပြုပြီးနောက် ယဲ့ဖုန်း သည် ရလဒ် ကို ကျေနပ်သွားပြီး၊ မှတ်ပုံတင်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ် ကို ဆက်လက် လုပ်ဆောင်ရန် ဂိုဏ်းဝင် အမည်စာရင်း မှတ်တမ်း နှင့် ဂိုဏ်းချုပ် ၏ တံဆိပ်တုံး ကို ပြတ်သားစွာ ထုတ်ယူလိုက်၏။

“အရက်သမားရူး... ခင်ဗျား က ဝင်ဖို့ သဘောတူပြီ ဆိုတော့... အခုပဲ တရားဝင် လုပ်ငန်းစဉ် တွေ လုပ်လိုက်ကြရအောင်ဗျ... ဘယ်လိုလဲ”

ဝိုင်ကောင်း ပေါင် တစ်ထောင် ကျော်ကို သောက်သုံးထားသဖြင့် စိတ်ခံစားမှု ကောင်းမွန်နေသော အရက်သမားရူး သည် ခေါင်းကို ဆက်တိုက် ညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ ဇာစ်မြစ်ကို ချက်ချင်း ဖွင့်ဟ ပြောပြလိုက်၏။

“အရက်သမားရူး... လွတ်လပ်သော ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး... နာမည်ရင်း ကိုတော့ မမှတ်မိတော့ဘူး... ရှန်ကျိုးတိုက်ကြီး ရဲ့ အနောက်မြောက်ဘက် ဒေသ က ရှေးဟောင်း မြို့တော် တစ်ခု ကနေ လာခဲ့တာပါ...”

ယဲ့ဖုန်း သည် အရက်သမားရူး ၏ အခြေခံ အချက်အလက် များကို ရေးမှတ်ပြီး ဂိုဏ်းချုပ် ၏ တံဆိပ်တုံး ဖြင့် တံဆိပ်နှိပ်လိုက်သည်နှင့်၊ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ခွန်အား များ သိသိသာသာ တဟုန်ထိုး မြင့်တက်လာကြောင်း ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

အဆင့် (၄) တပိုင်းသူတော်စင် ဟုတ်လား။

ယဲ့ဖုန်း ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ထိတ်လန့် အံ့ဩမှုများ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

အစပိုင်းက အရက်သမားရူး နှင့် ပတ်သက်၍ သူ၏ သုံးသပ်ချက်မှာ၊ ထိုသူသည် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် ကို ဖုံးကွယ်ထားပြီး အလွန် ကျွမ်းကျင်ကာ အတိအကျ ခွန်အား ကို မသိရှိနိုင်သော်လည်း၊ အဆင့် (၂) သို့မဟုတ် အဆင့် (၃) တပိုင်းသူတော်စင် ဖြစ်နိုင်သည် ဟုသာ ထင်ထားခဲ့ခြင်းပင်။

သို့သော် အရက်သမားရူး မှာ အဆင့် (၄) တပိုင်းသူတော်စင် ဖြစ်နေခဲ့၏။

အရက်သမားရူး ဝင်ရောက်လာမှုနှင့်အတူ ယဲ့ဖုန်း ၏ ရုပ်ခန္ဓာ ခွန်အား မှာလည်း တူညီသော ပမာဏ ခန့် တဟုန်ထိုး မြင့်တက်သွားပြီး၊ သူ၏ ယခင် အခြေခံ အုတ်မြစ် နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာ မှာ သူတော်စင်အဝင် အဆင့် ၏ အစွန်းအဖျား သို့ပင် ရောက်ရှိမတတ်ဖြစ်သွား၏။

ဆိုလိုသည်မှာ သူသည် ရုပ်ခန္ဓာ သူတော်စင် လမ်းစဉ် သို့ ရောက်ရှိရန် အလွန် နီးကပ်နေပြီတည်း။

“ဒီကစပြီး ခင်ဗျား က မြူခိုးဂိုဏ်း ရဲ့ မဟာ အကြီးအကဲ တွေထဲက တစ်ယောက် ဖြစ်သွားပြီ... ပုံမှန်ဆိုရင်တော့ ခင်ဗျား လုပ်ချင်တာကို လွတ်လွတ်လပ်လပ် လုပ်လို့ ရတယ်... အားတဲ့ အချိန်လေးတွေ ရှိရင်တော့ ဂိုဏ်း က တပည့် တွေနဲ့ သာမန် အကြီးအကဲ တွေကို လမ်းညွှန်ပြသ ပေးလို့ ရပါတယ်”

ယဲ့ဖုန်း က ပြောကြားလိုက်သည်။

“ကောင်းပါပြီဗျာ... သြော်... ဒါနဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်... အခု ကျုပ် က မြူခိုးဂိုဏ်း ထဲ ဝင်လာပြီ ဆိုတော့... ဒီပစ္စည်း ကို ဂိုဏ်း အတွက် ကျုပ်ရဲ့ စေတနာ လက်ဆောင် အနေနဲ့ ပေးပါရစေ”

အရက်သမားရူး သည် ဝိုင်အိုး ကို ချထားလိုက်ပြီး၊ သူ၏ သိုလှောင်အိတ် အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာမှ ဟောင်းနွမ်းနေသော ကျမ်းလိပ် တစ်ခု ကို ထုတ်ယူကာ စားပွဲပေါ်တွင် ချထားလိုက်၏။

--