← Chapters

အခန်း ၁၅၆

Vol. 16 Ch. 156

အခန်း ၁၅၆

Vol. 16 Ch. 156

အခန်း ၁၅၆ ။ ။ ကျော်လွန်သွားခြင်း

သူတို့ သိတာ တစ်ခုပဲ ရှိတယ်၊ တာအို။

ဒီအခိုက်အတန့်မှာ သူတို့ ဒူးထောက်ရမယ် ဆိုတာပဲ။

ဒဏ္ဍာရီ တွေကို ဖန်တီးခဲ့တဲ့ အဲဒီ လူ ရဲ့ ရှေ့မှာ ဒူးထောက်ရမယ်။

ပျက်သုဉ်းခြင်း ကိုတောင် ပေါင်းစပ်ဖို့ ဆန္ဒရှိလာအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တဲ့ အဲဒီ လူ ရဲ့ ရှေ့မှာ ဒူးထောက်ရမယ်။

အဲဒါ ရဲ့ ရှေ့မှာ ဒူးထောက်ရမယ်— ကံကြမ္မာ ကိုယ်နှိုက် ရဲ့ ရှေ့မှာ။

လေလံစင်မြင့် ပေါ်တွင်။

လီဖန် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေသည်။

ဆဋ္ဌမမြောက် ပစ္စည်း ရောင်းချပြီးသွားသည့် အခိုက်အတန့်မှာပင်၊ တာအို လှိုင်းဂယက် ရေစီးကြောင်းကြီး တစ်ခုက စကြဝဠာ တစ်ခုလုံး ပြိုကျလာသကဲ့သို့ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တဟုန်ထိုး စီးဝင်လာသည်။

ထို ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သန်းငါးရာ ထဲတွင် ပါဝင်နေသော တာအို အနှစ်သာရများ။

ထို ဧကရာဇ် တစ်ဝက် သုံးပါး ဒူးထောက် တောင်းပန်ခဲ့စဉ်က ကျန်ရစ်ခဲ့သော စည်းမျဉ်းများ၏ ပဲ့တင်သံများ။

ပျက်သုဉ်းခြင်း ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာမှ ပေါင်းစပ်မှု အမှတ်အသား။

မဟာ သူတော်စင် အားလုံး၏ ကြည်ညိုဆည်းကပ်စွာ စောင့်ကြည့်နေမှု အတွင်း ရောယှက်သွားခဲ့သော တာအို အပိုင်းအစများ။

ဤအရာ အားလုံးက၊ ကမ္ဘာဦး အစက ရေစီးကြောင်းကြီး တစ်ခုလို၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ထဲသို့ ရူးသွပ်စွာ စီးဝင်သွားကြသည်။

ဧကရာဇ် တစ်ဝက် အဆင့် ၉ ၏ အထွတ်အထိပ် အဆင့်တက်ရန် အတားအဆီး သည်၊ စိတ်ကူး၍ပင် မရနိုင်သော ဤတာအို လှိုင်းဂယက် ရေစီးကြောင်းကြီး၏ ရှေ့တွင် နောက်ဆုံး၌ စတင် ပြေလျော့လာပြီ ဖြစ်သည်။

"ဘုန်း..."

နက်ရှိုင်းပြီး မြေကြီး တုန်ဟည်းသွားလောက်သည့် ဟိန်းဟောက်သံကြီး တစ်ခုက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဧကရာဇ် တစ်ဝက် အဆင့် ၉ ၏ အထွတ်အထိပ် အတားအဆီး တွင် အက်ကွဲကြောင်း တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီ။

ထိုအက်ကွဲကြောင်း မှ ထွက်ပေါ်လာသော အလင်းရောင်က အရောင်စုံ မဟုတ်ပေ။

ထိုအစား၊ ၎င်းက အရောင်မရှိပေ။

အရောင်မရှိသော အလင်းရောင်။

အဲဒါက တခြား အရောင် တွေ အားလုံးကို ကျော်လွန်နေတဲ့ အရောင် တစ်ခုပဲ။

အဲဒါက တခြား တည်ရှိမှု တွေ အားလုံးကို ကျော်လွန်နေတဲ့ တည်ရှိမှု တစ်ခုပဲ။

အဲဒါက— ဧကရာဇ် အဆင့် ရဲ့ တံခါးဝ ပဲ။

လီဖန် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်လိုက်သည်။

သူငယ်အိမ် အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာ၊ ထို ဗလာနတ္ထိ နေရာလွတ် ထဲတွင်၊ သတိထားမိရန် ခက်ခဲလောက်အောင် မှုန်ဝါးသော အလင်းရောင်လေး တစ်ခု သန္ဓေတည်နေသည်။

အဲဒါ မဟာ ဧကရာဇ် ရဲ့ မျိုးစေ့ ပဲ။

အဲဒါ အဆုံးစွန် အစပြုခြင်း ပဲ။

အဲဒါ ပထမဆုံး ခြေလှမ်း ပဲ။

သူက ခေါင်းငုံ့ကာ မိမိ၏ လက်များကို ကြည့်လိုက်သည်။

လက်သီး ဆုပ်လိုက်သည်။

ချီလှိုင်းဂယက်များ မရှိပေ။

ကျယ်လောင်သော အသံများ မရှိပေ။

ထူးဆန်းသော ခံစားချက် တစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်... စကြဝဠာ တစ်ခုလုံး၊ အကြောင်းတရား တစ်ခုလုံး၊ သံသရာလည်ခြင်း တစ်ခုလုံး၊ ကံကြမ္မာ တစ်ခုလုံး၊ နဲ့ ပျက်သုဉ်းခြင်း တစ်ခုလုံး နဲ့ တစ်သားတည်း ဖြစ်နေတဲ့ ခံစားချက်ပင် ဖြစ်သည်။

သူ၏ အနည်းငယ်မျှသော လှုပ်ရှားမှုလေး တစ်ခုကပင် ကမ္ဘာကြီးကို ဖန်ဆင်းနိုင်သကဲ့သို့ ပင်။

သူ စကားအနည်းငယ် ပြောလိုက်ရုံဖြင့် ခေတ်ကာလ ကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သကဲ့သို့ ပင်။

သူ အတွေးတစ်ချက် တွေးလိုက်ရုံဖြင့် မဟာ ဧကရာဇ် ၏ ဒဏ္ဍာရီထဲက အဆင့်အတန်း သို့ ခြေချနိုင်သကဲ့သို့ ပင်။

ခြေတစ်လှမ်းပဲ လိုတော့တယ်။

နောက်ဆုံး ခြေတစ်လှမ်းပဲ လိုတော့တယ်။

သူ ခေါင်းမော့ကာ ကောင်းကင်ကြီးကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ကြည်ညိုဆည်းကပ်စွာ ဒူးထောက်နေကြတဲ့ မဟာ သူတော်စင် တွေကို ကြည့်လိုက်တယ်။ သူတို့ရဲ့ အတွေးတွေထဲမှာ— ဒီအခိုက်အတန့်မှာ ကြောက်ရွံ့ ရိုသေမှု သက်သက် မဟုတ်တော့ဘူး။

ထိုအစား— အဲဒါ ရူးသွပ်မှု တွေပဲ။

အဲဒါ ဘုရားသခင် ရဲ့ ရှေ့မှာ ရှိနေတဲ့ ယုံကြည်သူတွေရဲ့ ရူးသွပ်မှုမျိုးပဲ။

အဲဒီ ဧကရာဇ် တစ်ဝက် သုံးပါးကို ကြည့်လိုက်တယ်— ဒီအခိုက်အတန့်မှာ၊ သူတို့ရဲ့ အကြည့်တွေက တန်းတူရည်တူ အကြည့် မျိုး မဟုတ်တော့ဘူး။

ထိုအစား၊ အဲဒါ မော့ကြည့်နေတာပဲ။

အဲဒါ ဧကရာဇ် တစ်ဝက် က ဧကရာဇ် ဖြစ်လာတော့မယ့် သူကို မော့ကြည့်နေတာပဲ။

ပျက်သုဉ်းခြင်း ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်— ထို တာအို ၏ အကြည့် က ရှိနေဆဲပင်။

၎င်းက သူ့ကို တိတ်ဆိတ်စွာ စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။

သူတို့က စောင့်နေသလိုပဲ။

သူ နောက်ဆုံး ခြေတစ်လှမ်း ကို လှမ်းမယ့် အချိန်ကို စောင့်နေတာ။

သူ... ဗလာနတ္ထိ ဆီကို ပြန်ရောက်လာမယ့် အချိန်ကို စောင့်နေတာ။

လီဖန် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေသည်။

လရောင်များ ဖြာကျနေသည်။

သူက အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး လေလံတူ ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။

ဧကရာဇ် တစ်ဝက် အဆင့် ၉ ၏ အထွတ်အထိပ်၊ ဧကရာဇ် အဆင့် သို့ ရောက်ရှိရန် ခြေတစ်လှမ်း အလို။

သူက သတ္တမမြောက်၊ ပြီးတော့ နောက်ဆုံး လည်း ဖြစ်တဲ့ ခုံကို ကြည့်လိုက်သည်။

ထို ပရမ်းပတာ အရောင် အလင်းတန်းများက တိတ်ဆိတ်စွာ စီးဆင်းနေသည်။

သူ လက်ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။

ထိုအလင်းရောင် ပေါ်တွင် ဖိထားလိုက်၏။

ထို့နောက် သူ စကားပြောလိုက်သည်။

အသံက တည်ငြိမ်နေသော်လည်း၊ ကောင်းကင်ဘုံ တွေကို တုန်လှုပ်သွားစေနိုင်တဲ့ မျှော်လင့်ချက် ကြီးမားမှုမျိုး ပါဝင်နေသည်။

"သတ္တမမြောက် ပစ္စည်း—"

"နောက်ဆုံး တစ်ခု။"

"ဒီပစ္စည်းက ဧကရာဇ် အဆင့် နဲ့ ဘာမှ မသက်ဆိုင်ပါဘူး။"

"ထာဝရ ရှင်သန်ခြင်း နဲ့ ဘာမှ မသက်ဆိုင်ပါဘူး။"

"နယ်ပယ် ပြင်ပ နဲ့ ဘာမှ မသက်ဆိုင်ပါဘူး။"

"သံသရာလည်ခြင်း နဲ့ ဘာမှ မသက်ဆိုင်ပါဘူး။"

"အကြောင်းတရားနဲ့ ဘာမှ မသက်ဆိုင်ပါဘူး။"

"ကံကြမ္မာနဲ့လည်း ဘာမှ မသက်ဆိုင်ပါဘူး။"

၎င်းက အရာတစ်ခုတည်း နဲ့သာ သက်ဆိုင်သည်—

သူ၏ လက်က ပရမ်းပတာ အလင်းရောင်ကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖယ်ရှားလိုက်သည်။

"—'ကျော်လွန်သွားခြင်း'။"

ကျော်လွန်သွားခြင်း။

အရာအားလုံးကို ကျော်လွန်သွားခြင်း။

ဧကရာဇ် အဆင့် ကို ကျော်လွန်သွားခြင်း။

ထာဝရ ရှင်သန်ခြင်း ကို ကျော်လွန်သွားခြင်း။

နယ်ပယ်တွေကို ကျော်လွန်သွားခြင်း။

သံသရာလည်ခြင်းကို ကျော်လွန်သွားခြင်း။

အကြောင်းတရားကို ကျော်လွန်သွားခြင်း။

ကံကြမ္မာကို ကျော်လွန်သွားခြင်း။

တည်ရှိမှု ကိုယ်နှိုက် ကို ကျော်လွန်သွားခြင်း။

"ကျော်လွန်သွားခြင်း"။

ထိုစကားလုံး နှစ်လုံး ထွက်ပေါ်လာသည့် အခိုက်အတန့်မှာပင်၊ ကောင်းကင်ယံရှိ တည်ရှိမှု အားလုံး၏ အတွေးများက မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သော ဧရာမ လက်ကြီး တစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင် အေးခဲခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

သို့သော် ဤတစ်ကြိမ် အေးခဲသွားမှု က ယခင် အကြိမ်များ နှင့် လုံးဝ ကွာခြားနေသည်။

အရင်ကတော့ ကြောက်ရွံ့မှုတွေ။

ရိုသေမှု တွေ။

ရူးသွပ်မှု တွေ။

ပြီးတော့ ဒီတစ်ခါတော့—

ရှုပ်ထွေးမှု တွေ။

တွေဝေမှု တွေ။

နားလည်နိုင်စွမ်း မရှိမှု တွေ။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ "ကျော်လွန်သွားခြင်း" က အရာအားလုံးကို ကျော်လွန်နေလို့ပဲ။

ဧကရာဇ် အဆင့် ကို ကျော်လွန်သွားခြင်း ... အဲဒါ ဘာလဲ။

ဧကရာဇ် အဆင့် ဆိုတာ ဒီလောကကြီးရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းကြောင်း ရဲ့ အဆုံးသတ် ပဲ။

၎င်းက ဧကရာဇ် တစ်ပါးတည်း နဲ့သာ သက်ဆိုင်ပြီး၊ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ခေတ်ကာလ တွေတိုင်အောင် ဘယ်သူမှ မရောက်ရှိနိုင်သေးတဲ့ ဒဏ္ဍာရီ တစ်ခုပဲ။

အကယ်၍ ဧကရာဇ် အဆင့် ကို ကျော်လွန်သွားမယ် ဆိုရင်၊ အဲဒီ အဆင့်အတန်းက ဘာလဲ။

ထာဝရ ရှင်သန်ခြင်းကို ကျော်လွန်သွားခြင်း —အဲဒါ ဘာလဲ။

ထာဝရ ရှင်သန်ခြင်း ဆိုတာ အသက် ရဲ့ ထာဝရ တည်တံ့မှု၊ အချိန် ရဲ့ အဆုံးသတ်၊ နဲ့ တည်ရှိမှု ရဲ့ အဆုံးစွန် အခြေအနေ ပဲ။

ထာဝရ ရှင်သန်ခြင်း ကို ကျော်လွန်သွားတဲ့ အခြေအနေ က ဘယ်လိုမျိုးလဲ။

နယ်ပယ် တွေကို ကျော်လွန်သွားခြင်း—အဲဒါ ဘာလဲ။

ဒီနယ်ပယ် တွေကို ကျော်လွန်သွားရင်၊ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ကမ္ဘာတွေ နဲ့ အတိုင်းအတာ တွေရဲ့ အပြင်ဘက်မှာ၊ အဆုံးအစမဲ့ လေဟာနယ် ကမ္ဘာ နဲ့ အကြွင်းမဲ့ ပရမ်းပတာ ကြီး ရှိတယ်။

နယ်ပယ် တွေကို ကျော်လွန်သွားရင်၊ အဲဒါ ဘယ်လို နေရာမျိုးလဲ။

သံသရာလည်ခြင်း ကို ကျော်လွန်သွားခြင်း ... အဲဒါ ဘာလဲ။

သံသရာလည်ခြင်း ဆိုတာ အသက် နဲ့ သေခြင်း ရဲ့ လည်ပတ်မှု၊ ဝိညာဉ် ရဲ့ စီးဆင်းမှု၊ နဲ့ ကံကြမ္မာ ရဲ့ ထပ်တလဲလဲ ဖြစ်ပေါ်မှု ပဲ။

သံသရာလည်ခြင်း ကို ကျော်လွန်သွားတဲ့ နေရာမှာ ဘယ်လို စည်းမျဉ်းတွေက အုပ်ချုပ်နေတာလဲ။

အကြောင်းတရားကို ကျော်လွန်သွားခြင်း —အဲဒါ ဘာလဲ။

အကြောင်းတရား ဆိုတာ အရာအားလုံး ရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်၊ တည်ရှိမှု ရဲ့ ယုတ္တိဗေဒ၊ နဲ့ အရာအားလုံး ဖြစ်ပေါ်လာရတဲ့ အကြောင်းရင်း ပဲ။

အကြောင်းတရားကို ကျော်လွန်သွားတဲ့ စည်းမျဉ်း က ဘယ်လိုမျိုးလဲ။

ကံကြမ္မာ ကို ကျော်လွန်သွားခြင်း—အဲဒါ ဘာလဲ။

ကံကြမ္မာ ဆိုတာ အသက် ရဲ့ ဇာတ်ညွှန်း၊ ကမ္ဘာကြီး ရဲ့ လမ်းကြောင်း၊ နဲ့ ခေတ်ကာလ တွေရဲ့ တက်ခြင်း နဲ့ ကျခြင်း ပဲ။

ကံကြမ္မာ ကို ကျော်လွန်သွားတဲ့ ရေးသားမှု မျိုးက ဘယ်လိုမျိုးလဲ။

ဒီအရာတွေ အားလုံးကို တာအို တောင် မသိဘူး။

ဧကရာဇ် တစ်ဝက် တောင် တာအို ကို မသိဘူး။

ပျက်သုဉ်းခြင်း ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာက တစ်ယောက် တောင် တာအို ကို မသိဘူး။

ဘာလို့လဲဆိုတော့...

"ကျော်လွန်သွားခြင်း" ဆိုတာ လေဟာနယ် ကမ္ဘာ တောင် မရောက်ရှိနိုင်တဲ့ နယ်ပယ် တစ်ခုကို ရည်ညွှန်းနေလို့ပဲ။

အဲဒါက ဧကရာဇ် တစ်ဝက် တောင် စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်တဲ့ အတိုင်းအတာ တစ်ခုပဲ။

အဲဒါက အဆုံးစွန် အရာအားလုံး ကို ကျော်လွန်နေတဲ့၊ မဟာ ဧကရာဇ် တောင် မော့ကြည့်ဖို့ပဲ တတ်နိုင်တဲ့ အဆင့်အတန်း တစ်ခုပဲ။

ပရမ်းပတာ အလင်းရောင်များ မှေးမှိန်သွားသည်။

ခုံပေါ်တွင် လုံးဝ ဗလာကျင်းနေ၏။

ချီအငွေ့အသက် တစ်မျှင်တည်းသာ ကျန်ရှိနေသည်။

အချိန်မရွေး ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်သလို သတိထားမိရန် ခက်ခဲလောက်အောင် တိုးညင်းသော ချီအငွေ့အသက်လေး တစ်မျှင်။

သို့သော် ထိုသတင်းအချက်အလက် သည် လူသိများသော မည်သည့် သတင်းအချက်အလက်မျိုးမှ မဟုတ်ပေ။

၎င်းတွင် ဂုဏ်သတ္တိများ မရှိပေ။

အပူချိန် မရှိပေ။

ပုံသဏ္ဍာန် မရှိပေ။

အရောင် မရှိပေ။

၎င်းက တည်ရှိနေရုံ သက်သက်သာ။

၎င်း တည်ရှိနေရုံလေး နဲ့တင်၊ ၎င်းကို အာရုံခံမိသူ အားလုံး၏ စိတ်ထဲတွင် တူညီသော ပုံရိပ်ယောင် တစ်ခုကို ထွက်ပေါ်လာစေသည်—

အဆုံးအစမဲ့ လေဟာနယ် ကမ္ဘာ ၏ အပြင်ဘက်တွင်၊ လေဟာနယ် ကမ္ဘာ နောက်တစ်ခု ရှိနေသေးသည်။

အဆုံးအစမဲ့ ကမ္ဘာ များ၏ အပြင်ဘက်တွင်၊ အခြား ကမ္ဘာများ ရှိနေသေးသည်။

မရေမတွက်နိုင်သော အတိုင်းအတာများ၏ အပြင်ဘက်တွင်၊ အခြား အတိုင်းအတာများ ရှိနေသေးသည်။

တည်ရှိမှု အားလုံး၏ အပြင်ဘက်တွင်— ကျော်လွန်သွားခြင်း ရှိနေသည်။

လီဖန် ၏ အသံက တည်ငြိမ်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်:

"သတ္တမမြောက် လေလံတင်မယ့် ပစ္စည်းက၊ 'ကျော်လွန်သွားခြင်း ၏ သော့' ဖြစ်ပါတယ်။"

"၎င်းက ဒီလောကကြီးက အရာတစ်ခု မဟုတ်သလို၊ ပျက်သုဉ်းခြင်း က အရာတစ်ခုလည်း မဟုတ်ဘူး၊ လူသိများတဲ့ ဘယ် အတိုင်းအတာ ရဲ့ အကြွင်းအကျန်မှလည်း မဟုတ်ဘူး။"

"၎င်းက... တည်ရှိမှု အားလုံးရဲ့ အပြင်ဘက် ကနေ လာတာပါ။"

"'တည်ရှိမှု' နဲ့ 'မတည်ရှိမှု' ဆိုတာကိုတောင် မခွဲခြားရသေးတဲ့— အကြွင်းမဲ့ ကျော်လွန်သွားခြင်း ထဲကနေ လာတာပါ။"

"'ကျော်လွန်သွားခြင်း' ဆိုတဲ့ စကားလုံး ကိုတောင် အဓိပ္ပာယ် မသတ်မှတ်နိုင်တဲ့၊ အဆုံးစွန် အရာအားလုံး ကို ကျော်လွန်နေတဲ့ နေရာကနေ လာတာပါ။"

"မရေမတွက်နိုင်တဲ့ နှစ်တွေ၊ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ကပ်ဘေး တွေကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက်၊ ကျွန်ုပ်တို့ လေလံရုံ က အရာအားလုံး ရဲ့ အဆုံးသတ် ကနေ၊ ဗလာနတ္ထိ တွေရဲ့ အပြင်ဘက် ကနေ၊ အထူး နည်းလမ်းတွေကို အသုံးပြုပြီး ဖမ်းယူ၊ ချိတ်ပိတ်ကာ၊ ဒီကနေ့အထိ ထိန်းသိမ်းထားခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။"

"၎င်းရဲ့ တစ်ခုတည်းသော အသုံးပြုနိုင်စွမ်း ကတော့—"

သူ ခေတ္တရပ်လိုက်၏၊ ထို့နောက် ကောင်းကင်ယံကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။

"ဘယ် သက်ရှိ မဆို၊ သူရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့် ဘယ်လောက်ပဲ ရှိရှိ၊ သူ ဘယ်က လာတာပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ ၎င်းနဲ့ ထိတွေ့လိုက်တဲ့ အခိုက်အတန့်မှာ၊ သူရဲ့ စွမ်းအား ကန့်သတ်ချက် တွေကို ကျော်လွန်သွားနိုင်မယ့် အခွင့်အရေး တစ်ခုကို ပေးစွမ်းနိုင်ပါတယ်။"

"ဧကရာဇ် တစ်ပါး ဖြစ်လာဖို့ မဟုတ်ဘူး။"

"ထာဝရ ရှင်သန်ခြင်း ကို ရရှိဖို့ မဟုတ်ဘူး။"

"နယ်ပယ် ပြင်ပ ကို ခြေချဖို့ မဟုတ်ဘူး။"

"သံသရာလည်ခြင်း ကို ထိန်းချုပ်ဖို့ မဟုတ်ဘူး။"

"အကြောင်းတရားကို ပြန်လည် ရေးသားဖို့ မဟုတ်ဘူး။"

"မင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ကံကြမ္မာ ကို ရေးသားဖို့ မဟုတ်ဘူး။"

"ထိုအစား— အဲဒီအရာတွေ အားလုံးကို ကျော်လွန်သွားဖို့ပဲ။"

"တည်ရှိမှု အားလုံး ကို ကျော်လွန်သွားမယ်။"

"သဘောတရား အားလုံး ကို ကျော်လွန်သွားမယ်။

"ဖြစ်နိုင်ခြေ အားလုံး ကို ကျော်လွန်သွားမယ်။

"ယခုအချိန်က စပြီးတော့ မင်းက မင်း မဟုတ်တော့ဘူး။"

"မင်းက ဘာမှ မဟုတ်တော့ဘူး။"

"မင်းက ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပဲ— မင်းကိုယ်မင်း ကျော်လွန်သွားတာပဲ။"

"ဒီအရာကို လူတစ်ယောက်တည်းသာ ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခွင့် ရနိုင်တယ်။"

"ခင်ဗျား နားလည် သဘောပေါက်သွားပြီးတဲ့နောက်၊ ၎င်းက လုံးဝ လွင့်ပျယ်သွားပြီး ဗလာနတ္ထိ ဆီကို ပြန်ရောက်သွားလိမ့်မယ်။"

"ဒါပေမယ့် ဉာဏ်အလင်းပွင့်သွားတဲ့ သူ ရရှိလိုက်မယ့် အရာက၊ အဲဒီ ကျော်လွန်သွားတဲ့ တည်ရှိမှု ရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာမှာ ထွင်းထုခံရပြီး၊ သူ့ရဲ့... ထာဝရ အမှတ်အသား တစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။”

……………

All Chapters