← Chapters

အခန်း ၁၅၈

Vol. 16 Ch. 158

အခန်း ၁၅၈

Vol. 16 Ch. 158

အခန်း ၁၅၈ ။ ။ ဒသမအကြိမ်မြောက် လေလံပွဲ ပြီးဆုံးခြင်း

မဟာ ဒေသကြီး ငါးခု ရှိ ရုပ်လုံးဖော်ပြသမှု မျက်နှာပြင် ၆၄၁ ခု ၏ ရှေ့တွင်၊ ဘီလီယံချီသော သက်ရှိများက တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဒူးထောက်လိုက်ကြသည်။

သူတို့၏ နဖူးများက မြေကြီးနှင့် ထိကပ်သွားသည်။

သွေးများ အဆက်မပြတ် စီးကျနေသည်။

သို့သော် သူတို့ ဂရုမစိုက်ကြပေ။

သူတို့ သိသည်မှာ တာအိုသာ ဖြစ်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူတို့ ဒူးထောက်ရမည်။

ဒဏ္ဍာရီများကို ဖန်တီးခဲ့သော ထိုသူ၏ ရှေ့တွင် ဒူးထောက်ရမည်။

"ကျော်လွန်သွားခြင်း" ကို ဖမ်းယူနိုင်ခဲ့သော ထိုသူ၏ ရှေ့တွင် ဒူးထောက်ရမည်။

ပျက်သုဉ်းခြင်းကိုပင် နှိမ့်ချစွာ အညံ့ခံသွားစေခဲ့သော ထိုသူ၏ ရှေ့တွင် ဒူးထောက်ရမည်။

လေလံစင်မြင့် ပေါ်တွင်။

လီဖန် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေသည်။

သတ္တမမြောက် ပစ္စည်း ရောင်းချပြီးသွားသည့် အခိုက်အတန့်မှာပင်၊ တာအို လှိုင်းဂယက် ရေစီးကြောင်းကြီး တစ်ခုက စကြဝဠာ တစ်ခုလုံး ပြိုကျလာသကဲ့သို့ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တဟုန်ထိုး စီးဝင်လာသည်။

ထို ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သန်း ၁၀၀ ထဲတွင် ပါဝင်နေသော တာအို ချီအငွေ့အသက်များ။

၎င်းက ပျက်သုဉ်းခြင်း ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာမှ တည်ရှိမှု ချန်ရစ်ခဲ့သော နှိမ့်ချမှု အမှတ်အသားပင် ဖြစ်သည်။

တည်ရှိမှု ၏ နားလည်မှု အားလုံး ပြိုကွဲသွားချိန်တွင် ပြန့်ကျဲသွားခဲ့သော ထို တွေဝေမှု အပိုင်းအစများ။

ဤအရာ အားလုံးက၊ ကမ္ဘာဦး အစက ရေစီးကြောင်းကြီး တစ်ခုလို၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ထဲသို့ ရူးသွပ်စွာ စီးဝင်သွားကြသည်။

ဤရေစီးကြောင်းကြီး ၏ ရိုက်ခတ်မှု အောက်တွင် ဧကရာဇ် တစ်ဝက် အဆင့် ၉ ၏ အထွတ်အထိပ် အတားအဆီး ရှိ တာအို အက်ကွဲကြောင်း က ပိုမို ကျယ်ပြန့်လာသည်။

အရောင်မရှိသော အလင်းရောင် က ပိုမို တောက်ပလာသည်။

သို့သော်...

အဆင့်တက်ရန် အတားအဆီးကို ဖြတ်ကျော်သွားခြင်း မရှိပေ။

ထို နောက်ဆုံး ခြေတစ်လှမ်း ကို မလှမ်းရသေးပေ။

လီဖန် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်လိုက်သည်။

သူငယ်အိမ် အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာတွင်၊ သန္ဓေတည်နေသော မဟာ ဧကရာဇ် ၏ မျိုးစေ့ က မျိုးစေ့ တစ်ခု အဖြစ်သာ ကျန်ရှိနေသေးသည်။

၎င်း အညှောင့်မပေါက်လာပေ။

မကြီးထွားလာပေ။

၎င်းက ထိုနေရာတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ လွင့်မျောနေရုံ သက်သက်သာ။

စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

ထို အစစ်အမှန် အခွင့်အရေး ကို စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

သူက ခေါင်းငုံ့ကာ မိမိ၏ လက်များကို ကြည့်လိုက်သည်။

လက်သီး ဆုပ်လိုက်သည်။

ဧကရာဇ် တစ်ဝက် အဆင့် ၉ ၏ အထွတ်အထိပ်။

ဧကရာဇ် တစ်ဝက် အဆင့် ၉ ၏ အထွတ်အထိပ် အဖြစ်သာ ကျန်ရှိနေဆဲပင်။

သို့သော် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၊ အကြောင်းတရား၊ သံသရာလည်ခြင်း၊ ကံကြမ္မာ နှင့် လေဟာနယ် ကမ္ဘာ တို့နှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်နေသည့် ခံစားချက်က ပိုမို နက်ရှိုင်းလာသည်။

သူ၏ အနည်းငယ်မျှသော လှုပ်ရှားမှုလေး တစ်ခုကပင် ကောင်းကင်ဘုံ များနှင့် လောကတစ်သောင်းလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေနိုင်သကဲ့သို့ပင်။

သူ စကားအနည်းငယ် ပြောလိုက်ရုံဖြင့် အတိတ် နှင့် အနာဂတ် ကို ပြောင်းလဲပစ်နိုင်သကဲ့သို့ပင်။

သူ အတွေးတစ်ချက် တွေးလိုက်ရုံဖြင့် လေဟာနယ် ကမ္ဘာကို ချိုးဖျက်ပြီး၊ မဟာ ဧကရာဇ် ၏ ဒဏ္ဍာရီထဲက အဆင့်အတန်း သို့ ဝင်ရောက်သွားနိုင်သကဲ့သို့ပင်။

ခြေတစ်လှမ်းသာ လိုတော့သည်။

ခြေတစ်လှမ်း လိုနေသေးသည်။

သို့သော် ဤခြေတစ်လှမ်းက နှစ်ပေါင်း သန်းရာချီ ကြာမြင့်နိုင်ပေသည်။

ဖြတ်ခနဲ အချိန်လေး သာ ကြာမြင့်ကောင်း ကြာမြင့်နိုင်ပေသည်။

သို့မဟုတ်— ထိုခြေတစ်လှမ်းကို ဘယ်တော့မှ လှမ်းနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

လီဖန် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေသည်။

လရောင်များ ဖြာကျနေသည်။

သူက အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး လေလံတူ ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။

ဧကရာဇ် တစ်ဝက် အဆင့် ၉ ၏ အထွတ်အထိပ်။

သူ ဧကရာဇ် ဖြစ်လာရန် ခြေတစ်လှမ်းသာ လိုတော့သည်။

သူ ခေါင်းမော့ကာ ကောင်းကင်ကြီးကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

အချိန်အကြာကြီး တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သော ထို မဟာ သူတော်စင်များ၏ အတွေးများဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ရှုပ်ထွေးပြီး ဖော်ပြ၍ မရနိုင်သော အကြည့်များဖြင့် ထို ဧကရာဇ် တစ်ဝက် သုံးပါးကို ကြည့်လိုက်သည်။

ပျက်သုဉ်းခြင်း ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်— ထို တာအို ၏ အကြည့် က ဖြည်းညင်းစွာ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

၎င်းက ထို "ကျော်လွန်သွားခြင်း ၏ သော့" ကို သယ်ဆောင်ပြီး၊ ထာဝရ ဗလာနတ္ထိ ဆီသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားသည်။

ဘယ်တော့မှ ရောက်လာမည် မဟုတ်သော အရာ— ကျော်လွန်သွားခြင်း ကို စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

လီဖန် အကြည့်ကို လွှဲလိုက်သည်။

သူ ခေါင်းငုံ့ကာ လေလံစင်မြင့် ကို ကြည့်လိုက်သည်။

လေလံပစ္စည်း ခုနစ်ခုလုံး ရောင်းချပြီးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ထို ပရမ်းပတာ အလင်းရောင် ခုနစ်ခုလုံး လွင့်ပျယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

လေလံတူ တစ်ခုတည်းသာ သူ၏ လက်ထဲတွင် ကျန်ရှိနေတော့သည်။

၎င်းက အေးစက်နေဆဲပင်။

သူက လေလံတူ ကို ညင်သာစွာ ချထားလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ စကားပြောလိုက်သည်။

သူ၏ အသံက တည်ငြိမ်နေသော်လည်း၊ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ပဲ့တင်ထပ်သွားစေနိုင်သည့် ဧကရာဇ် တစ်ဝက် တစ်ပါး၏ ထူးခြားသော ဖိနှိပ်မှု စွမ်းအား တစ်ခု ပါဝင်နေသည်။

"ဒသမအကြိမ်မြောက် လေလံပွဲ—"

"'ပျက်သုဉ်းခြင်းသို့ ပြန်သွားခြင်း' အထူး အစီအစဉ်"

"ဤနေရာတွင် ပြီးဆုံးပါပြီ။"

စကားသံ အဆုံးတွင်။

ကောင်းကင်ယံတွင်၊ ထို မဟာ သူတော်စင် ၏ အတွေးများက ဖြည်းညင်းစွာ ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။

ရိုသေမှုများဖြင့်။

လမ်းပျောက်နေမှုများဖြင့်။

ထို "ကျော်လွန်သွားခြင်း" ၏ ထာဝရ တွေဝေမှုများကို သယ်ဆောင်သွားရင်း။

ထို ဧကရာဇ် တစ်ဝက် သုံးပါး၏ အကြည့်များက ဖြည်းညင်းစွာ မှေးမှိန် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သူတို့ မထွက်ခွာမီ၊ လီဖန် ကို အချိန်အကြာကြီး စူးစိုက်ကြည့်သွားခဲ့ကြသည်။

ထိုအကြည့် ထဲတွင်၊ ရှုပ်ထွေးမှု၊ စိတ်လှုပ်ရှားမှု၊ မျှော်လင့်ချက် ကြီးမားမှု များနှင့်အတူ၊ သက်သာရာရမှု အရိပ်အယောင်လေး တစ်ခုလည်း ပါဝင်နေသည်။

ငါ အဲဒီ နောက်ဆုံး ခြေတစ်လှမ်း ကို မလှမ်းခဲ့ရတဲ့ အတွက် ဝမ်းသာပါတယ်။

ငါ ဧကရာဇ် တစ်ဝက် အဖြစ် ရှိနေသေးတဲ့ အတွက် ဝမ်းသာပါတယ်။

"ကျော်လွန်သွားခြင်း" နဲ့အတူ ပါလာမယ့် အဲဒီ အဆုံးစွန် တွေဝေမှု ကြီးကို ရင်ဆိုင်စရာ မလိုတော့တဲ့ အတွက် ငါ ဝမ်းသာပါတယ်။

အဆုံးသတ်။

သစ်ရွက်ခြောက်လမ်းကြား ခြံဝင်းလေး။

လရောင်က ရေပြင်လို ကြည်လင်နေသည်။

လီဖန် သည် လေလံစင်မြင့် ပေါ်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေသည်။

သူ၏ နောက်တွင်၊ ကျင့်ကြံခြင်း အခန်း ၏ တံခါးက ပွင့်နေ၏။

အားရှီ ၏ ချီအငွေ့အသက်က သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ထဲတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ အိပ်မောကျနေသည်။

သူ ခေါင်းမော့ကာ ကောင်းကင်ကြီးကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

တောက်ပသော လမင်းကြီးကို စူးစိုက်ကြည့်နေလေသည်။

အကဲခတ်၍ မရနိုင်သော ပျက်သုဉ်းခြင်း ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာဆီသို့ လှမ်းကြည့်နေလေသည်။

ထို့နောက်၊ သူက တိုးညင်းစွာ စကားပြောလိုက်သည်:

"စနစ်"

【 ရှိပါတယ်။ 】

"အစီရင်ခံပါ။"

【 ဒသမအကြိမ်မြောက် လေလံပွဲ ၏ စာရင်း များကို ရှင်းလင်း တွက်ချက်နေပါသည်... 】

【 စုစုပေါင်း အရောင်းအဝယ် ပမာဏ: ဧကရာဇ် ၏ အမှတ်အသား ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၃ သန်း၊ ထာဝရ ရှင်သန်ခြင်း အတွက် အခွင့်အရေး ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၀ သန်း၊ နယ်ပယ် ပြင်ပမှ လေပြေ ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သန်း ၅၀၊ သံသရာလည်ခြင်း ၏ လျှို့ဝှက်ချက် ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သန်း ၅၀၊ အကြောင်းတရား မူလဇာစ်မြစ် ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သန်း ၈၀၊ ကံကြမ္မာ စာအုပ် ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သန်း ၅၀၀၊ ကျော်လွန်သွားခြင်း ၏ သော့ ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သန်း ၁၀၀။ 】

【 စုစုပေါင်း: ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၈၁၃ သန်း။ 】

【 တာအို လှိုင်းဂယက် တုံ့ပြန်မှု များကို စုပ်ယူနေပါသည်... လက်ခံသူ ၏ လက်ရှိ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်: ဧကရာဇ် တစ်ဝက် အဆင့် ၉ ၏ အထွတ်အထိပ် (မဟာ ဧကရာဇ် ၏ မျိုးစေ့ သန္ဓေတည်ပြီး ဖြစ်ကာ၊ အညှောက်ပေါက်ရန် အချိန်ကောင်းကို စောင့်ဆိုင်းနေပါသည်)။ 】

【 စနစ် စွမ်းအင် သိုလှောင်မှု: တာအို လှိုင်းဂယက် မှ ကြီးမားသော တုံ့ပြန်မှုများ ကြောင့် ကန့်သတ်ချက် ထက် ကျော်လွန်သွားပြီး၊ ပြောင်းလဲခြင်း လုပ်ငန်းစဉ် ကို လုပ်ဆောင်နေပါသည်... 】

【 လေလံ အမှတ်များ: ကြီးမားသော အရောင်းအဝယ် ပမာဏ ကြောင့် ကန့်သတ်ချက် ထက် ကျော်လွန်သွားပြီး၊ ပြောင်းလဲခြင်း လုပ်ငန်းစဉ် ကို လုပ်ဆောင်နေပါသည်... 】

【 နောက်တစ်ဆင့် ပန်းတိုင်: တာအို ကို ရယူကာ ဧကရာဇ် ဖြစ်လာရန်။ 】

【 လိုအပ်ချက်များ: မဟာ ဧကရာဇ် ၏ မျိုးစေ့ အညှောက်ပေါက်ရမည်။ အညှောင့်ပေါက်မည့် နည်းလမ်း: အမည်မသိ။ အညှောင့်ပေါက်မည့် အချိန်: အမည်မသိ။ 】

လီဖန် တိတ်ဆိတ်စွာ နားထောင်နေသည်။

ထို့နောက်၊ သူ အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"နားလည်ပါပြီ။"

သူ လှည့်လိုက်ပြီး ကျင့်ကြံခြင်း အခန်း ဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

တံခါးသို့ ရောက်သောအခါ သူ ရပ်တန့်သွားသည်။

သူ လှည့်ပြီး လေလံစင်မြင့် ကို လှမ်းကြည့်လိုက်၏။

ထိုနေရာတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရှိနေသော လေလံတူ ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

လရောင်များ ဖြာကျနေသည်။

လေလံတူ က ရေခဲလို အေးစက်နေဆဲပင်။

သူ ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ထို့နောက် သူ စကားပြောလိုက်သည်၊ သူ၏ အသံက အလွန် တိုးညင်းနေသည်:

"နောက်တစ်ကြိမ်..."

ဘာဖြစ်နိုင်မလဲ။

မည်သူကမျှ ပြန်မဖြေကြပေ။

လရောင်များသာ တိတ်ဆိတ်စွာ ဖြာကျနေသည်။

သူ လှည့်ကာ ကျင့်ကြံခြင်း အခန်း ထဲသို့ ဝင်သွားတော့သည်။

တံခါးက ဖြည်းညင်းစွာ ပိတ်သွားသည်။

ခြံဝင်း တစ်ခုလုံး လုံးဝ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

မည်းနက်သော ရွှေရောင် နယ်မြေ အလင်းအမြှေးပါး တစ်ခုတည်းသာ တိတ်ဆိတ်စွာ ဆက်လက် စီးဆင်းနေသည်။

သူတို့က ဤခြံဝင်းငယ်လေးကို စောင့်ကြပ်နေကြသည်။

မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေမှု ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ဤနေရာအထိ တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သော ထိုကောင်လေးကို သူတို့ ကာကွယ်ပေးနေကြသည်။

မရောက်လာသေးသလို ဘယ်အချိန် ရောက်လာမည်မှန်း မသိရသေးသော ဧကရာဇ် ဖြစ်လာမည့် လမ်းကြောင်းကို စောင့်ကြပ်ပေးနေကြသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။

အလယ်ပိုင်း လွင်ပြင်ဒေသ ၏ မှောင်မိုက်ပြီး အေးစက်သော လိုဏ်ဂူ တစ်ခု အတွင်း။

မိစ္ဆာ နတ်ဘုရား ဂိုဏ်း ၏ ဌာနချုပ် အပျက်အစီးများ။

အက်ကွဲကြောင်းများ ဖုံးလွှမ်းနေသော ရုပ်တု ၏ ရှေ့တွင်၊ သွေးအရိပ် က မြေကြီးပေါ်တွင် ဒူးထောက်နေသည်။

သူ၏ ရှေ့တွင်၊ မင်ရည်လို မည်းနက်ပြီး ညစ်ညမ်းသော သွေးအနှစ်သာရ သုံးစက် အနက်မှ၊ တစ်စက်တည်းသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

အခြား နှစ်စက်မှာ သူ သစ်ရွက်ခြောက်လမ်းကြား သို့ ခိုးဝင်ရန် ကြိုးစားစဉ် မည်းနက်သော ရွှေရောင် နယ်မြေ အလင်းအမြှေးပါး ၏ တိုက်ရိုက် အငွေ့ပျံ ဖျက်ဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

လွတ်မြောက်လာသော စည်းမျဉ်း စွမ်းအား တစ်မျှင်လေးကြောင့်ပင် ကျိန်စာ မူလဇာစ်မြစ် နှစ်စက် ကို ပေးဆပ်လိုက်ရခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

သူက ကျန်ရှိနေသော နောက်ဆုံး သွေးအနှစ်သာရ တစ်စက် ကို ကိုင်ထားရင်း တုန်ယင်နေသည်။

ရုပ်တု ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာမှ၊ အလွန် အားနည်းသော ထပ်တူကျသည့် တာအို အသံက ဖြည်းညင်းစွာ ပဲ့တင်ထပ်လာသည်:

"ဒသမအကြိမ်မြောက် လေလံပွဲ... ပြီးဆုံးသွားပြီ..."

"အဲဒီ လေလံမှူး က... ပိုပြီး သန်မာလာတယ်..."

"ဧကရာဇ် တစ်ဝက် အဆင့် ၉... ဧကရာဇ် ဖြစ်ဖို့ ခြေတစ်လှမ်းပဲ လိုတော့တယ်..."

"ငါ့မှာ... အခွင့်အရေး မရှိတော့ဘူး..."

သွေးအရိပ် တုန်ယင်စွာဖြင့် ဦးညွှတ်လိုက်သည်:

"အရှင်... လက်အောက်ငယ်သား က အရည်အချင်း မရှိပါဘူး..."

တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

အချိန်အကြာကြီး တိတ်ဆိတ်နေသည်။

ရုပ်တု ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာမှ၊ အဆုံးအစမဲ့ နာကြည်းမှုများ ပြည့်နှက်နေသော သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက် ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

"ထားလိုက်ပါတော့..."

"ဒီသွေးတစ်စက် ကို သိမ်းထားလိုက်..."

"တစ်နေ့နေ့မှာ... အဲဒီ လေလံမှူး က... အဲဒီ နောက်ဆုံး ခြေတစ်လှမ်း ကို လှမ်းလိုက်ခဲ့မယ် ဆိုရင်..."

"ဒီသွေးတစ်စက် က... သူ့ရဲ့ ဘဝထဲမှာ... အပြောင်းအလဲ တစ်ခု... ဖြစ်လာနိုင်တယ်..."

"အကယ်၍ သူသာ... အဲဒီ ခြေတစ်လှမ်းကို မလှမ်းနိုင်ခဲ့ဘူး ဆိုရင်..."

"ဒီသွေးတစ်စက် က... ငါ့ရဲ့... နောက်ဆုံး... ကျိန်စာ ပဲ..."

"သွားတော့..."

"ဖုန်မှုန့်တွေ ထဲမှာ ပုန်းအောင်းပြီး... စောင့်နေပါ..."

"ဖြစ်လာနိုင်မယ့်... အဲဒီ အခွင့်အရေး ကို... စောင့်နေပါ..."

သွေးအရိပ် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက်၊ သူ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး၊ နောက်ဆုံး သွေးတစ်စက် ကို ကိုင်ကာ၊ အမှောင်ထု ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာသို့ ဖြည်းညင်းစွာ ဆုတ်ခွာသွားတော့သည်။

စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

ဘယ်တော့မှ ရောက်လာမည် မဟုတ်သော အဲဒီ အခွင့်အရေး ကို စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

ပြီးတော့ ဒီအခိုက်အတန့်မှာတော့။

သစ်ရွက်ခြောက်လမ်းကြား ခြံဝင်းလေး။

ကျင့်ကြံခြင်း အခန်းထဲတွင်။

လီဖန် သည် နွေးထွေးသော ကျောက်စိမ်းခုတင်ပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်ကာ၊ မျက်လုံးမှိတ်ပြီး သူ၏ အသက်ရှူနှုန်းကို ထိန်းညှိနေသည်။

ဒန်တျန် ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာတွင်၊ မဟာ ဧကရာဇ် ၏ မျိုးစေ့ က တိတ်ဆိတ်စွာ လွင့်မျောနေသည်။

အရောင်မရှိသော အလင်းရောင် က ညင်သာစွာ စီးဆင်းနေသည်။

စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

ဘယ်တော့မှ ရောက်လာမည် မဟုတ်သော အဲဒီ အညှောင့်ပေါက်ခြင်း ကို စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

…………..

All Chapters