အခန်း ၂၈

၈၀ ခုနှစ်သို့ ဇာတ်ပို့လေး၏ မိခင်အဖြစ် ကူးပြောင်းသွားခြင်း

အပိုင်း ၂၈

ရှုယွမ် ထိုအကြံအစည်ကို ဆန့်ကျင်ရန် ချက်ချင်း ခုန်မထလာခဲ့သဖြင့် ချန်ကျိုက်မှာလည်း ထိုနည်းတူ အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ချန်ကျိုက်သည် သူ၏အကြောင်းပြချက်ကို ဆက်၍ရှင်းပြခဲ့သည်။

"ငါတို့ နှစ်ယောက်စလုံးအတွက် ဒါက အလျှော့ပေးမှု တစ်ခုနဲ့ ကိုယ်ကျိုးစွန့်မှု တစ်ခု ဖြစ်လိမ့်မယ်။ ဒါပေမယ့် အကျိုးကျေးဇူးတွေက သိသာထင်ရှားတယ်။ ရှောင်မန်က ပြီးပြည့်စုံတဲ့ မိသားစုတစ်ခုကို ရရှိလိမ့်မယ်။ သူ့ရဲ့ အိမ်ထောင်စု စာရင်းလို ပြဿနာ အသေးအမွှားလေးတွေ အလွယ်တကူ ပြေလည်သွားလိမ့်မယ်၊ ပြီးတော့ မင်းနဲ့ ရှောင်မန် အတင်းအဖျင်းတွေကို ဆက်ပြီး သည်းခံနေစရာ မလိုတော့ဘူး။"

ချန်ကျိုက် ရိုးသားစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒါက ရှောင်မန်ကို ပြုစုပျိုးထောင်ဖို့အတွက် ငါကမ်းလှမ်းနိုင်တဲ့ အကြီးမားဆုံး စေတနာပါပဲ။ သူ့ကို ပြုစုပျိုးထောင်စရိတ်နဲ့ မိသားစု နေထိုင်မှုစရိတ်တွေကို ငါ ပေးနိုင်တယ်။"

ရှုယွမ်သည် ရုတ်တရက် ချန်ကျိုက်က အနည်းငယ် ကြောက်စရာကောင်းသည်ဟု ထင်သွားခဲ့သည်။ သူသည် လွှမ်းမိုးနိုင်သော ထိန်းချုပ်မှု စွမ်းရည်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော်လည်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် အားထားရသူ တစ်ဦးဖြစ်သည်ဟု အခြားသူများကို ခံစားရစေသည့် ထူးဆန်းသော နည်းလမ်းတစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။

အကယ်၍ သူ ဆေးရုံအုပ်ကြီး ဖြစ်လာခဲ့သည်ဆိုပါက ၎င်းမှာ သူ၏ ဆေးပညာ ကျွမ်းကျင်မှုကြောင့်သာမကဘဲ သူ၏ ထူးခြားသော ခေါင်းဆောင်မှု စွမ်းရည်များကြောင့်လည်း ဖြစ်ရမည်။

သူမကို အနှောင့်အယှက် အဖြစ်ဆုံး ပြဿနာကို သူမ ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။ "ဒါပေမယ့် ကျွန်မက ယောကျ်ား တစ်ယောက် မလိုအပ်ဘူး။ ခင်ပွန်း တစ်ယောက် မလိုအပ်ဘူး။"

ချန်ကျိုက်သည် သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာကို အကဲခတ်ကာ တည်ငြိမ်ပြီး နူးညံ့သော လေသံဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "အဲ့ဒါက ပိုတောင် ကောင်းသေးတယ်။ ငါလည်း မိန်းမ တစ်ယောက် မလိုအပ်ဘူး။ ဒီမိသားစုက ရှောင်မန်ကို ပြုစုပျိုးထောင်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက် တစ်ခုတည်းနဲ့ တည်ရှိနေတာ။ မင်းနဲ့ ငါက သူ့မိဘတွေ သက်သက်ပဲ။ တခြားသူတွေရဲ့ အမြင်မှာ ငါတို့က အိမ်ထောင်သည် စုံတွဲ တစ်တွဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ နေ့စဉ်ဘဝမှာ ငါတို့ ကိုယ့်ကိစ္စ ကိုယ်ပဲ ဂရုစိုက်ပြီး တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ဝင်မစွက်ဖက်ကြဘူး။"

ရှုယွမ်၏ ပါးစပ်မှာ ပြီးပြည့်စုံသော အဝိုင်းပုံစံ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ခေတ်မီစွာ ဝတ်ဆင်ထားရုံသာမက သူ့အတွေးအခေါ်ကပင် ခေတ်မီနေခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ မိတ်ဖက်ပုံစံဖြင့် ပူးတွဲ မိဘအုပ်ထိန်းခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

သူမက ရှောင်မန်ကို တစ်ယောက်တည်း ပြုစုပျိုးထောင်မည်ကို သူ မယုံကြည်ကြောင်း ရှင်းလင်းနေသည်။ သူသည် ကလေးကို သူ့မျက်စိအောက်တွင် ထားရှိနိုင်ရန်အတွက် သူမကို လက်ထပ်ရန် ပိုလိုလားနေခဲ့သည်။

သို့သော် အနည်းဆုံးတော့ သူသည် ရှောင်မန်အတွက် တာဝန်ယူရန် ဆန္ဒရှိနေသည်။

သူ့အကြည့်အောက်တွင် အဆင့်နိမ့် အလုပ်သမား တစ်ဦးကဲ့သို့ မပေါ်ပေါက်လိုသဖြင့် ရှုယွမ်သည်လည်း အစပျိုးမှုကို ပြန်လည်ရယူလိုကာ ပြောလိုက်သည်။

"လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တာတော့ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမယ့် တကယ်လို့ ကျွန်မတို့ ဟန်ဆောင် အိမ်ထောင်ရေးကို လုပ်မယ်ဆိုရင်တောင် ကျွန်မတို့ နှစ်ယောက်စလုံး ဖောက်ပြန်လို့ မရဘူး။ ယောကျ်ားတွေ ရှုပ်ပွေတာကို ကျွန်မ သီးမခံနိုင်ဘူး။ အဲ့ဒါကမှ သင့်တော်တဲ့ မိသားစု နာမည်ကောင်းကို ထိန်းသိမ်းဖို့ တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းပဲ။"

ချန်ကျိုက်သည် သိမ်မွေ့စွာဖြင့် သက်သာရာရစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ရှုယွမ် လုံးဝ လက်ခံမည် မဟုတ်ဟု သူ ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း သူမသည် ဤအစီအစဉ်ကို ဤမျှ လျင်မြန်စွာ သဘောတူလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

သို့သော် သူမ၏ စကားလုံး အသုံးအနှုန်းက သတိထားစရာ အချက်တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ သူက ပြောလိုက်သည်။ "အဲ့ဒါကို ငါ လုပ်နိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ရှုယွမ်၊ အဲ့ဒါတွေက ငါ ပြောရမယ့် စကားတွေ မဟုတ်ဘူးလား။ အရင်တုန်းက မင်း ဘာတွေပဲ လုပ်ခဲ့လုပ်ခဲ့..."

ရှုယွမ်သည် အမြှီး တက်နင်းခံလိုက်ရသော ကြောင်တစ်ကောင်အလား ခုန်ထလာခဲ့သည်။ "အရင်တုန်းက ကျွန်မ ဘာတွေပဲ လုပ်ခဲ့လုပ်ခဲ့ ဆိုတာက ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ။"

ချန်ကျိုက်သည် သူမကို မော့ကြည့်ရန် သူ့ခေါင်းကို အနည်းငယ် စောင်းလိုက်ရာ သူ့မျက်ဝန်းနက်များမှာ အဓိပ္ပါယ်တစ်ခု ပြည့်နှက်နေသည်။

ညှိနှိုင်းမှုမှာ နောက်တစ်ကြိမ် ပျက်ပြားသွားလုနီးပါး အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှောင်မန်နှင့် သကြားရုပ် အဘိုးအိုတို့မှာ အတော်လေး အဆင်ပြေနေကြသည်။ ပြီးစီးသွားသော နွားရုပ်ကို လက်ခံရရှိပြီးနောက် ရှောင်မန်က ချီးကျူးလိုက်သည်။ "အဘိုး၊ အဘိုးက တကယ်ကို တော်တာပဲ။"

ထိုကဲ့သို့ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ကောင်လေးငယ် တစ်ဦးထံမှ ချီးကျူးစကားကြောင့် အဘိုးအိုမှာ လုံးဝ ပျော်ရွှင်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ရှောင်မန်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်လှည့်ခွင့် ပြုလိုက်သည်။ ကောင်လေးသည် သူ၏ လက်များကို အတူတကွ ဆုပ်ကိုင်ကာ ဖီးနစ်ငှက် တစ်ကောင် ရရှိရန် မျှော်လင့်လျက် အခြား ဆုတောင်းတစ်ခုကို တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။ သို့သော် လက်တံမှာ ကျားပေါ်တွင် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

အဘိုးအိုသည် သူ၏ ယောက်ချိုဇွန်းကို ကောက်ကိုင်ကာ သကြားဖြင့် စတင် ပုံဖော်တော့သည်။ ရှောင်မန်သည် ကျားတစ်ကောင် ရရှိသွားပြီး နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်လှည့်လိုက်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ၎င်းမှာ ကြွက်ပေါ်တွင် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။ အဘိုးအိုမှာ စိုးရိမ်လာပြီး လက်တံကို သူ့ဘာသာ ခေါက်လိုက်သည်။ "ကဲ၊ ကဲ၊ ဖီးနစ်ငှက်ပေါ်မှာ ရပ်သွားပြီ။ မင်းအတွက် အခုပဲ လုပ်ပေးမယ်။"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ အဘိုး" ဟု ရှောင်မန်က ပြောလိုက်သည်။ အဘိုးအိုသည် သူ့အား ကြင်နာမှု ပြသနေကြောင်းကို သူ နားလည်သည်။ ကျေးလက်တွင် ရှိစဉ်က သူ့အပေါ် နွေးထွေးစွာ ဆက်ဆံသူ အနည်းငယ်သာ ရှိခဲ့သည်။ အခု အမေနဲ့ အတူရှိနေပြီဆိုတော့ သူရဲ့ ကံကြမ္မာတွေ စတင် ပြောင်းလဲလာတာ ဖြစ်နိုင်သည်။

"အဲ့ဒါ မင်းရဲ့ အမေအတွက် မဟုတ်လား" အဘိုးအိုက ကြင်နာစွာ မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ်" ဟု ရှောင်မန်က ဝမ်းသာအားရ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ဖီးနစ်ငှက်သည် နွား သို့မဟုတ် ကျားထက် များစွာ ပိုကြီးပြီး ရှုပ်ထွေးကာ ကျက်သရေရှိသော မျဉ်းကြောင်းများ ပါရှိသည်။

ရှုယွမ်၏ အကြည့်များသည် ချန်ကျိုက်၏ လည်ပင်းပေါ်ရှိ အနီရောင် အမှတ်တစ်ခုဆီသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ သူ၏ နှင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသော ရှပ်အင်္ကျီ ကော်လာအနီးတွင် သေးငယ်ပြီး တောက်ပသော အနီစက်လေး တစ်ခု ရှိနေသည်။

သူမသည် သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် လည်ပင်းပေါ်ရှိ တူညီသော နေရာကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ မေးလိုက်သည်။ "ရှင် ကလေးတွေနဲ့ ဓာတ်မတည့်ဘူးလို့ ပြောတာ ဒါကို ဆိုလိုတာလား။"

ချန်ကျိုက်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ "ဟုတ်တယ်။"

ရှုယွမ် - "......"

ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိပေ။ သူသည် ရှောင်မန်နှင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ထိတွေ့မှုပင် မရှိခဲ့သေးသော်လည်း သူ၌ ဓာတ်မတည့်သည့် တုံ့ပြန်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ရှုယွမ်က ပြောလိုက်သည်။ "အဲ့ဒီလောက်တောင် ခက်ခဲနေတယ်ဆိုရင် ရှောင်မန်ကို ရှင် ကိုယ်တိုင် ပြုစုပျိုးထောင်ဖို့ မလိုလောက်ပါဘူး။"

ချန်ကျိုက်သည် သူမကို အကြောင်းအရာထံသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိစေရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ "ငါ ပြောခဲ့တာကိုသာ သေချာ စဉ်းစားပါ။"

စောစောက သူမကို အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်စေခဲ့သောအရာကို ရုတ်တရက် သတိရသွားကာ ရှုယွမ်သည် သူမ၏ နဖူးကို ပုတ်လိုက်သည်။ "စောစောက ရှင်ပြောခဲ့တာ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ။ ကျွန်မရဲ့ အတိတ်က ဘာဖြစ်လို့လဲ။"

ချန်ကျိုက်၏ အကြည့်များမှာ မှောင်မိုက်နေပြီး နားလည်ရခက်နေခဲ့သည်။ "ရှန်ကျုံးချန်နဲ့ မင်းရဲ့ ဆက်ဆံရေးက ဘယ်လိုပဲ ရှိခဲ့ပါစေ၊ တကယ်လို့ ငါတို့ လက်ထပ်မယ်ဆိုရင် မင်း သူ့ကို အဆက်အသွယ် ဖြတ်သင့်တယ်။"

ရှုယွမ်က ပြန်ထိုင်လိုက်ပြီး သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များဟာ လှောင်ပြောင်သည့် အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် ကွေးတက်သွားသည်။ "ဒေါက်တာချန်၊ ရှင် ကျွန်မကို တကယ် မယုံကြည်ဘူး ထင်တယ်။ ကျွန်မကို လက်ထပ်ရတာ ရှင့်အတွက် တော်တော်လေး စွန့်စားရတာပဲ မဟုတ်လား။ ကျွန်မ တခြား တစ်ယောက်ယောက်နဲ့ ထွက်ပြေးသွားပြီး ရှင့်ရဲ့ နာမည်ကောင်းကို ဖျက်ဆီးပစ်မှာကို ရှင် မကြောက်ဘူးလား။ ဒါမှမဟုတ် ရှင့်ပိုက်ဆံတွေကို သုံးပစ်ပြီး ရှောင်မန်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ထားမှာကိုရော။ ဒါမှမဟုတ် ဒီဟန်ဆောင် အိမ်ထောင်ရေးကိုတောင် ကျွန်မတို့ မထိန်းသိမ်းနိုင်ဘဲ ရှင်က ကွာရှင်းထားတဲ့ ယောကျ်ားတစ်ယောက် ဖြစ်သွားမှာကိုရော ရှင် မစိုးရိမ်ဘူးလား။"

ချန်ကျိုက်၏ စိတ်ခံစားမှုများမှာ တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူ့အသံမှာ နူးညံ့နေခဲ့သည်။ "ငါ ရှောင်မန်ကို အခွင့်အရေး တစ်ခု ပေးချင်တယ်။ ဒါက မင်းအပေါ် ငါ ယုံကြည်မှု ထားရှိမယ့် နောက်ဆုံးအကြိမ်ပဲ။"

ရှုယွမ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ကျွန်မကတော့ အဆင်ပြေပါတယ်။ ဟန်ဆောင် အိမ်ထောင်ရေး။ နေထိုင်စရိတ်တွေကို ရှင် ကျခံမယ်၊ တစ်ယောက်ရဲ့ ဘဝကို တစ်ယောက် ဝင်မစွက်ဖက်ဘူး၊ ဒါပေမယ့် ဖောက်ပြန်တာမျိုး မရှိရဘူး။"

ချန်ကျိုက်သည် ဤအရေးကြီးသော ကိစ္စကို အမြန်ဆုံး အပြီးသတ်ချင်ခဲ့သည်။ "ငါ လုချန်မြို့ကို ပြန်ပြောင်းဖို့ ချက်ချင်း လုပ်ဆောင်ပါ့မယ်။ ငါ ပြန်ရောက်တာနဲ့ ငါတို့ လက်ထပ်စာချုပ် သွားလုပ်ကြမယ်။"

ရှုယွမ်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များမှာ လှောင်ပြုံးတစ်ခုအဖြစ် မြင့်တက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ "ရှင် ပြောင်းရွှေ့ဖို့ အလုပ်ရှုပ်နေတုန်းမှာ ရှင့်ကို စိတ်ရှည်ရှည်နဲ့ စောင့်မနေဘဲ ကျွန်မ တခြား ယောကျ်ားတစ်ယောက်နဲ့ ထွက်ပြေးသွားမှာကို ရှင် မကြောက်ဘူးလား။ ကျွန်မ လိမ္မာပါ့မယ်လို့ အာမမခံနိုင်ဘူးနော်။"

ချန်ကျိုက်၏ လေသံမှာ အလျင်စလို မရှိခဲ့ပေ။ “တကယ်လို့ အဲ့ဒီလို ဖြစ်လာခဲ့ရင် ရှောင်မန်ကို ငါ့ဆီမှာပဲ ထားခဲ့လိုက်ပါ။"

ညှိနှိုင်းမှုများ ပြီးဆုံးသွားသဖြင့် ရှုယွမ် လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။ "ရှောင်မန်၊ သကြားရုပ် ပြီးပြီလား။"

၎င်းမှာ ပြီးစီးသွားသည်မှာ ကြာမြင့်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ့မိဘများသည် အရေးကြီးသော ကိစ္စများကို ဆွေးနွေးနေကြသဖြင့် ရှောင်မန်သည် ဝင်ရောက် မနှောင့်ယှက်မိစေရန် သတိထားနေခဲ့သည်။ ယခုအခါတွင်မူ သူသည် ဈေးသည်အဘိုးနှင့် ပျော်ရွှင်စွာ စကားပြောနေခဲ့သည်။

"လာပါပြီ အမေ" ဟု ရှောင်မန်က ကျယ်လောင်စွာ ပြန်ထူးလိုက်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် စကားဝိုင်း ပျက်ပြားသွားခြင်း ရှိ မရှိ မသေချာသဖြင့် သူ အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေခဲ့သည်။

သူ၏ လက်သေးသေးလေးထဲတွင် ဖီးနစ်ငှက် သကြားရုပ် တစ်ခုကို ကိုင်ထားသည်။ ၎င်းမှာ တုတ်နှစ်ချောင်းဖြင့် ပြုလုပ်ထားသဖြင့် အခြား နှစ်ခုကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း သယ်ဆောင်ရန် အဆင်မပြေပေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် သူ့အဖေနှင့် အမေထံသို့ သကြားရုပ်များ ပေးပို့ရန် နှစ်ခေါက် သွားခဲ့ရသည်။

"ငါလည်း တစ်ခု ရတာလား" သူ၏ လက်ထဲတွင် ကျားပုံသဏ္ဌာန် သကြားရုပ်ကို ကိုင်ထားရင်း ချန်ကျိုက်က အံ့သြစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ဤသည်မှာ သူ့သားထံမှ ကြင်နာမှု ပြသသည့် အမူအရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ယမန်နေ့ကတည်းက ယခုအချိန်အထိ သူ့မှာ ကလေးတစ်ယောက် ရှိနေသည်ဟူသော အချက်ကို သူ အပြည့်အဝ နားလည်လက်ခံနိုင်ခြင်း မရှိသေးပေ။

ရှောင်မန်သည် သူ၏ အိတ်ကပ်ထဲမှ အကြွေစေ့အချို့ကို ဆွဲထုတ်ပြီး အကြွေ ခုနစ်မော့ (၀.၇ ယွမ်) ကို ချန်ကျိုက်အား ပြန်ပေးရင်း ပြောလိုက်သည်။ "ဟုတ်ကဲ့ အဖေ"

ရှုယွမ်က ဖြည့်စွက်ပြောလိုက်သည်။ "အဲ့ဒီလောက် အံ့သြနေစရာ မလိုပါဘူး။ နောက်ဆုံးတော့လည်း အဲ့ဒါ ရှင့်ရဲ့ ပိုက်ဆံပဲလေ။"

ချန်ကျိုက် - "......”

ရှုယွမ်သည် သကြားရုပ်ကို ဘယ်ဘက်လက်ဖြင့် ကိုင်ထားပြီး သူမ၏ ညာဘက် လက်မောင်းကို ရှောင်မန်၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ဖက်ကာ သူ့ကို ကြေညာလိုက်သည်။ "ရှောင်မန်၊ ကိစ္စကြီးတစ်ခု ရှိတယ်။ ဖေဖေနဲ့ မေမေ လက်ထပ်ကြတော့မယ်။"

ယမန်နေ့က ရှောင်မန်မှာ အလွန် အံ့အားသင့်သွားသဖြင့် သူ့ပါးစပ်မှာ ပွင့်ဟသွားခဲ့ပြီး သူ့မျက်လုံးကျယ်ကြီးများမှာ လုံးဝ ဝိုင်းစက်သွားခဲ့သည်။ ယမန်နေ့ကမှ သူတို့သည် ကလေး ထောက်ပံ့ကြေးအတွက် အငြင်းပွားနေခဲ့ကြပြီး ယနေ့တွင် သူတို့က လက်ထပ်ကြတော့မည်လော။

အံ့အားသင့်မှုအပြီးတွင် ဝမ်းသာပျော်ရွှင်မှုက လိုက်ပါလာခဲ့သည်။ "ဒါဆို သားတို့ အတူတူ နေကြတော့မှာလားဟင်။"

ချန်ကျိုက် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ဟုတ်တယ် ရှောင်မန်"

ရှောင်မန်မှာ ဝမ်းသာပျော်ရွှင်မှုများဖြင့် လွှမ်းမိုးသွားခဲ့သည်။ သူ့မိဘများသည် ဟန်ဆောင်အိမ်ထောင်ရေး တစ်ခု ပြုလုပ်ပြီး အစစ်အမှန် ချစ်ခင်ကြင်နာမှု မရှိဘဲ ပူးတွဲ မိဘအုပ်ထိန်းရန် စီစဉ်နေကြကြောင်းကို သူ လုံးဝ စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်ခဲ့ပေ။ သူ့အတွက်တော့ သူတို့ လက်ထပ်ပြီး အတူတကွ နေထိုင်ကြခြင်းမှာ အလွန် ကောင်းမွန်သော အရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

သူ၏ နှုတ်ခမ်းများသည် တောက်ပသော အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် ကွေးတက်သွားခဲ့သည်။ "ကောင်းလိုက်တာ။ ရှောင်မန်က မေမေရော ဖေဖေနဲ့ပါ အတူတူ နေရတော့မယ်။"

ဒါတွေအားလုံး အိပ်မက်တစ်ခု ဖြစ်နေမည်ကို ကြောက်ရွံ့နေမိ၏။ ထို့အပြင် သူ၏ သကြားရုပ်ကို စားရန် တွန့်ဆုတ်မနေတော့ဘဲ သူသည် အလုတ်ကြီး တစ်လုတ် ကိုက်စားလိုက်သည်။ နွား၏ အနောက်ပိုင်းမှာ ချိုင့်ဝင်သွားပြီး ချိုမြိန်သော အရသာက သူ့ပါးစပ်ထဲတွင် ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။

ယခုအခါ ရှောင်မန်သည် ၎င်းကို အမှန်တကယ် ယုံကြည်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူ့အဖေနှင့် အမေသည် တကယ် လက်ထပ်ကြတော့မည် ဖြစ်သည်။

ဘယ်သူကများ ထင်ထားခဲ့မှာလဲ။ သူသည် အရင်တုန်းက ဘယ်သူမှ မလိုချင်သော၊ ကုန်ပစ္စည်းတစ်ခုအလား ရောင်းစားခံခဲ့ရသော ကလေးတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ ယခုအခါတွင်မူ သူ့မှာ အဖေတစ်ယောက်နှင့် အမေတစ်ယောက် ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး သူတို့ အတူနေထိုင်ကြတော့မည် ဖြစ်သည်။

၎င်းက သူ့ကို အလွန်အမင်း ပျော်ရွှင်စေခဲ့သဖြင့် သူ အိပ်မက်ထဲတွင်ပင် ပြုံးလျက် နိုးထလာလိမ့်မည်။

လမ်းခွဲရမည့် အချိန်ရောက်သောအခါ ချန်ကျိုက်သည် သူ၏ ဘောင်းဘီအိတ်ကပ်ထဲမှ ပိုက်ဆံအိတ်ကို ထုတ်ယူပြီး ဆယ်ယွမ်တန် ငွေစက္ကူ တစ်ထပ်ကို ဆွဲထုတ်ကာ သူမအား ကမ်းပေးလိုက်သည်။ "ယွမ် နှစ်ရာ။ ရှောင်မန်အတွက်ပါ။"

ရှုယွမ်သည် ငွေကို တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ လက်ခံလိုက်သည်။ "ဒါတွေအားလုံးကို ရှောင်မန်အတွက် သုံးမှာပါ။ ကျွန်မ စာရင်း မှတ်ထားပါ့မယ်။

ရှုယွမ်သည် ငွေများကို သူမ၏ လွယ်အိတ်ထဲသို့ ထည့်ပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မေးလိုက်သည်။ "ဘာလို့ အရင်တုန်းကတော့ ယွမ် ၁၂၀၀ ပေးပြီး အခုကျတော့ ယွမ် ၂၀၀ ပဲ ပေးတာလဲ။ ရှင် ကျွန်မကို မယုံလို့လား။ ပိုပြီး သတိထားလာတာလား။"

ချန်ကျိုက်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ အနည်းငယ် မြင့်တက်သွားပြီး တည်ငြိမ်ပြီး အေးဆေးသော အကွေးအဝိုက်တစ်ခုကို ဖန်တီးကာ သူက ရှင်းပြလိုက်သည်။ "အရင်တုန်းကတော့ တစ်ခါတည်းနဲ့ အပြီးအပြတ် ဖြေရှင်းရမယ်လို့ ငါ ထင်ခဲ့တာ။ အခုတော့ ဒါက ရေရှည် ထောက်ပံ့မှုလေ။"

သူတို့ သုံးဦးသည် ပေါ့ပါးသော ခြေလှမ်းများဖြင့် ပန်းခြံ ဂိတ်တံခါးမှ ထွက်ခွာလာခဲ့ကြသည်။ ရှုယွမ် သူ့ကို လက်ပြနှုတ်ဆက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ "ဒေါက်တာချန်၊ ရှင်နဲ့ အတူတကွ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။"

"မျှော်လင့်ပါတယ်"ချန်ကျိုက် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ရှောင်မန်က သူ၏ လက်သေးသေးလေးကို ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။ "တာ့တာ၊ ဖေဖေ။ အမေနဲ့ သား အဖေ့ကို စောင့်နေမယ်နော်။"

အခြားသူများ၏ စိတ်အခြေအနေကို အမြဲတမ်း စောင့်ကြည့်တတ်ပြီး တစ်ချိန်က တောင့်တင်းကာ အလွန်အမင်း သတိထားတတ်သော ဤကလေးသည် နောက်ဆုံးတွင် ရှင်သန်တက်ကြွမှု အနည်းငယ်ကို ပြသလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ချန်ကျိုက်၏ အသံမှာ နူးညံ့နေခဲ့သည်။ "နှုတ်ဆက်ပါတယ်၊ ရှောင်မန်။"

ရှုယွမ် ပြုံးလိုက်သည်။ ထိုအခိုက်အတန့်၏ နွေးထွေးမှုသည် သူတို့၏ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု အောက်ခံတွင်ရှိသော ငွေကြေး အရောင်းအဝယ်ကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သည်။

အိမ်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ရှုယွမ်သည် နေ့လယ်စာ စတင် ပြင်ဆင်တော့သည်။ ရှောင်မန်သည် အနီးအနားတွင် ရပ်ကြည့်နေခဲ့သည်။ အမေက ယခုအခါ ဟင်းချက်ရာတွင် များစွာ ပိုကောင်းမွန်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူမသည် ဆီပူထဲသို့ ကြက်သွန်မြိတ်များ ပစ်ထည့်သည့်အခါ လက်တွန့်သွားဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ယခင်ကလောက် အလွန်အမင်း မဖြစ်တော့ပေ။

လီဟုန်ရှားနှင့် ရှုဟယ်တို့ ပြန်ရောက်လာသောအခါ ရှုယွမ်သည် ဟင်းပွဲများကို အိမ်ထဲသို့ သယ်ဆောင်လာပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။ "ရှောင်မန်ရဲ့ အဖေက လုချန်မြို့ကို ပြန်ပြောင်းလာတော့မယ်။ သူ ပြန်ရောက်တာနဲ့ သမီးတို့ လက်ထပ်ကြမယ်။"

ရှောင်မန်သည် နှုတ်ခမ်းထောင့်များ မြင့်တက်လျက် ပြုံးရွှင်နေခဲ့သည်။ "ဟုတ်တယ်၊ ဖေဖေနဲ့ မေမေက လက်ထပ်ကြတော့မယ်။"

လီဟုန်ရှား၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားခဲ့ပြီး သူမ၏ လက်မှာ အလွန် တုန်ယင်သွားသဖြင့် သူမ၏ ကြွေခွက်ထဲမှ ရေများ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ဖိတ်ကျသွားခဲ့သည်။ သူမသည် ချက်ချင်း အသံကို မြှင့်ကာ အတည်ပြုလိုက်သည်။ "ဘာ... နင်တို့ နှစ်ယောက် လက်ထပ်ကြတော့မယ်လား"

အိမ်ထောင်ရေးဆိုသည်မှာ သူမ၏ စိတ်ကူးထဲတွင် တစ်ခါမျှ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ခြင်း မရှိပေ။ သူမ၏ ဒုတိယသမီးရော၊ ရှောင်မန်၏ ဖခင်ပါ လူကောင်းများ ဖြစ်သည်ဟု သူမ မထင်ခဲ့ပေ။ သူမအမြင်တွင် ထိုနှစ်ဦးကို ပေါင်းစပ်လိုက်ခြင်းမှာ ပြဿနာကိုသာ ဖြစ်ပေါ်စေလိမ့်မည်။

ရှုဟယ် ရယ်မောလိုက်မိသည်။ "ကျွန်မ ထောက်ခံတယ်၊ ဒုတိယအစ်မ။ ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် ဒုတိယခဲအိုက တော်တော်လေး ရုပ်ချောတယ်။ အမေ၊ အမေ သူ့ကို မမြင်ဖူးလို့ပါ။ သူက ရုပ်ရှင်မင်းသားတွေထက်တောင် ပိုပြီး ကြည့်ကောင်းသေးတယ်၊ ပြီးတော့ သူက အလုပ်အကိုင် ကောင်းမွန်တဲ့ ဆရာဝန် တစ်ယောက်လေ။"

သူမသည် ပန်းကန်များထဲသို့ ထမင်းများ ခပ်ထည့်နေစဉ် ရှုယွမ်က သူမကို အမှားပြင်ပေးလိုက်သည်။ "သူက နင့်ရဲ့ ဒုတိယ ခဲအို မဟုတ်ဘူး။ ပြီးတော့ လူတစ်ယောက် ကောင်း မကောင်း ဆုံးဖြတ်တာက ရုပ်ရည်သွင်ပြင်ထက် အကျင့်စရိုက်ကို အခြေခံသင့်တယ်။"

ရှုဟယ် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ "ကောင်းပြီလေ။ အစ်မက ရုပ်ရည်ကို ကြည့်ပြီး ဆုံးဖြတ်လို့ ရတယ်၊ ကျွန်မကကျတော့ မရဘူးလား။"

လီဟုန်ရှားသည် လုံးဝကို ဒေါသထွက်နေပြီး သူမ၏ မျက်မှောင်များမှာ ပြင်းထန်စွာ တွန့်ကွေးနေခဲ့သည်။ "ငါ့ကို ပြောစမ်း၊ နင်တို့ နှစ်ယောက် ဘာလို့ လက်ထပ်ကြမှာလဲ။"

၎င်းမှာ အလွန် ရုတ်တရက်ဆန်လွန်းလှသဖြင့် ရက်အတော်ကြာပြီးနောက်တွင်ပင် သူမ ၎င်းကို လက်ခံနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ဟု သူမ ခံစားနေရသည်။