အခန်း ၄၄

၈၀ ခုနှစ်သို့ ဇာတ်ပို့လေး၏ မိခင်အဖြစ် ကူးပြောင်းသွားခြင်း

အပိုင်း ၄၄

"ဒါ အရမ်းကောင်းတာပဲ။ ရှောင်မန်၊ ဒါ အမေတို့ရဲ့ အိမ်သစ်လေ။ အဘွားအိမ်နဲ့လည်း နီးတယ်၊ လမ်းလျှောက်သွားရင် မိနစ်အနည်းငယ်ပဲ ကြာမှာ" ရှုယွမ်က ကျေနပ်အားရစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

အထပ်တစ်ခုလုံးက ရေချိုးခန်းနှင့် အိမ်သာကို မျှဝေသုံးစွဲရသည့် ပြွန်ပုံသဏ္ဌာန် တိုက်ခန်းအဆောက်အအုံတွင် နေထိုင်ရသည်ကို သူမ အလွန် ငြီးငွေ့နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဘုံမီးဖိုချောင် တစ်ခု ရှိသော်လည်း အိမ်ထောင်စု အများစုက သူတို့၏ တံခါးအပြင်ဘက်ရှိ စင်္ကြံလမ်းတွင်သာ ချက်ပြုတ်လေ့ ရှိကြသည်။ မိသားစု အများအပြားမှာ တံခါးကို ပိတ်ထားရန်ပင် ဒုက္ခမခံကြသဖြင့် လုံခြုံမှုနှင့် သီးသန့်ဖြစ်မှုမှာ လုံးဝ မရှိပေ။

ကိုယ်ပိုင် မီးဖိုချောင်နှင့် ရေချိုးခန်း ပါရှိသော အိပ်ခန်းတစ်ခန်းပါ တိုက်ခန်းတစ်ခု ရရှိခြင်းက ပို၍ အဆင်ပြေလှသည်။

ရှောင်မန်သည် အခန်းများ အားလုံးကို လိုက်လံ ကြည့်ရှုပြီးသွားပြီ ဖြစ်သည်။ အိမ်မှာပင် အိမ်သာကို အသုံးပြုနိုင်ခြင်းက သူ့ကို အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့ပြီး သူက ရွှင်လန်းစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "အိမ်သစ်လေးက တော်တော်လေး ကောင်းတာပဲ။"

ဤသည်မှာ သူ့အမေနှင့် အဖေ နှစ်ဦးစလုံးက မျှဝေနေထိုင်မည့် အိမ်တစ်လုံး ဖြစ်သည်။

နေရာမှာ သေးငယ်လွန်းပြီး သူတို့ နှစ်ဦးအတွက် အဆင်မပြေဟု ရှုယွမ် ငြီးတွားလိမ့်မည်ဟု ချန်ကျိုက် မူလက ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် သူ အံ့အားသင့်သွားစေသည်မှာ သူမက အတော်လေး ကျေနပ်နေပုံ ပေါ်သဖြင့် သူ ပြောလိုက်သည်။ "မင်းတို့ နှစ်ယောက်လုံး သဘောကျရင် ပြီးတာပါပဲ။"

သူမသည် အလွန်အမင်း အကောင်းမြင်လွန်းနေခြင်းလား သို့မဟုတ် ဤကျဉ်းမြောင်းသော နေရာလေးမှာ အတူတကွ နေထိုင်သူများအဖြစ် သူတို့အတွက် အမှန်တကယ်ပင် ကြီးမားသော ပြဿနာတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်သည်ကို မသိရှိသေးခြင်းလား ဆိုသည်ကို သူ မခွဲခြားနိုင်ခဲ့ပေ။

"ပေကြိုးရဲ့ အစွန်းတစ်ဖက်ကို ကိုယ့်အတွက် ကိုင်ထားပေးပါ" ချန်ကျိုက်သည် ပေကြိုး၏ အစွန်းတစ်ဖက်ကို ရှုယွမ်ထံသို့ ကမ်းပေးရင်း နောက်ဆုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ သူတို့ နှစ်ဦးသည် နေရာအကြိမ်ကြိမ် ပြောင်းလဲခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက် သူ ရှောင်မန်အား လှမ်းပြောလိုက်သည်။ "ဒါကို ရေးမှတ်ထားလိုက်။ အခန်းအကျယ်၊ လေးဒသမနှစ် မီတာ။"

ရှောင်မန်သည် ဘောပင်နှင့် စက္ကူကို ကိုင်ထားပြီး ခေါင်းငုံ့ကာ အချက်အလက်များ အားလုံးကို အလေးအနက်ထား၍ မှတ်တမ်းတင်နေခဲ့သည်။

အိပ်ခန်းကို တိုင်းတာပြီးနောက် သူတို့သည် ဧည့်ခန်းသို့ ပြောင်းရွှေ့ခဲ့ကြသည်။ ချန်ကျိုက် ပြောလိုက်သည်။ "မင်း ဘယ်လို ပရိဘောဂတွေ ဝယ်ချင်လဲဆိုတာ စဉ်းစားကြည့်။ အခန်းနဲ့ ဆန့်သရွေ့ မင်း ဝယ်လို့ ရတယ်။"

"ကျွန်မကတော့ ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပဲ ထားချင်တယ်။ ကျွန်မတို့ လိုအပ်ချက်တွေအတွက် လုံလောက်တဲ့ ပရိဘောဂလောက်ဆို ရပြီ" ရှုယွမ် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ တိုက်ခန်းမှာ ပစ္စည်းများစွာ ထားရှိရန် အမှန်တကယ်ပင် သေးငယ်လွန်းလှသည်။

သူမတို့ နှစ်ဦးသည် တင်တောင်းငွေ ကိစ္စကိုလည်း ဆွေးနွေးခဲ့ကြသည်။ ရှုယွမ်က သူမသည် ချန်ကျိုက်အား ယွမ် ၁,၆၀၀ အကြွေးတင်နေဆဲဖြစ်သည်ဟု ယုံကြည်သဖြင့် မည်သည့် တင်တောင်းငွေကိုမျှ မလိုချင်ခဲ့ပေ။ သို့သော်လည်း သတို့သမီး မိသားစုအတွက် မျက်နှာရစေရန်အလို့ငှာ ချန်မိသားစုက ယွမ် ၆၀၀ ပေးအပ်မည်ဖြစ်ပြီး ထိုငွေများ အားလုံးမှာ သူတို့၏ အိမ်ထောင်စုငယ်လေးကို တည်ဆောက်ရန်အတွက် အသုံးပြုမည် ဖြစ်သည်။

ရှုယွမ်၏ ခန်းဝင်ပစ္စည်းတွင် အသစ်စက်စက် ဝါဂွမ်းစောင် သုံးထည်နှင့် ရှောင်မန်၏ စောင်ငယ်လေး တစ်ထည်တို့ ပါဝင်သည်။ ၎င်းတို့ကို လီဟုန်ရှားက ဒီနှစ်များတစ်လျှောက် တဖြည်းဖြည်းချင်း စုဆောင်းထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ရှုမိသားစု၏ အရင်းအမြစ်များ အားလုံးကို လုံးဝ ကုန်စင်သွားစေခဲ့ပြီး သူတို့တွင် စုဆောင်းငွေ လုံးဝ မရှိတော့ပေ။ ပြီးနောက် ဒီခေတ်ကာလတွင် မင်္ဂလာ လက်ဖွဲ့များ၌ ငွေကြေး ပါဝင်လေ့ မရှိပေ။

ဆွေးနွေးမှုမှာ အလွန် ချောမွေ့စွာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။ ပဉ္စမ ဆေးရုံ၏ ဝန်ထမ်း အိမ်ရာဝင်းမှ ထွက်ခွာပြီးနောက် ချန်ကျိုက်သည် သူတို့ကို အီလက်ထရောနစ် စက်ရုံရှိ ဝန်ထမ်း အိမ်ရာဝင်း အဝင်ပေါက်သို့ ပြန်လည် ပို့ဆောင်ပေးခဲ့ပြီး ညစာစားရန်အတွက် သူတို့၏ လမ်းခရီး အသီးသီးသို့ ခွဲခွာသွားခဲ့ကြသည်။

ချန်ကျိုက် အိမ်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ချန်ဖူမီက ထိုအကြံအစည်ကို သူနှင့် စ၍ပြောဆိုလာခဲ့သည်။ "အိပ်ခန်းတစ်ခန်းပါ တိုက်ခန်းက သေးလွန်းတယ်။ မင်းတို့ နှစ်ယောက် အိမ်မှာပဲ နေသင့်တယ်။ ရှုယွမ်က တော်တော်လေး ကောင်းတဲ့ ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေး ရှိတယ်လို့ ငါ ထင်တယ်။ သူ ဒီမှာ ရှိနေတော့ အိမ်က ပိုပြီး စည်ကားသက်ဝင်လာသလိုပဲ။ ရှောင်မန်ကလည်း ထက်မြက်ပြီး ချစ်စရာကောင်းတဲ့ ကလေးလေးပဲ။ တကယ်လို့ သူ ငါ့အနားမှာ နေမယ်ဆိုရင် ငါ သူ့ကို ကောင်းကောင်း ပြုစုပျိုးထောင်ပေးမှာပါ။"

ချန်ကျိုက် ငြင်းဆိုခဲ့သော်လည်း သူ၏ လေသံမှာ နူးညံ့နေခဲ့သည်။ "ဝန်ထမ်း အိမ်ရာဝင်းမှာ နေတာက အလုပ်သွားဖို့ ပိုလွယ်တယ်၊ ပြီးတော့ ရှုယွမ်ရဲ့ အမေ အိမ်နဲ့လည်း နီးတယ်။"

ချန်ကျိုက်တွင် အေးစက်သော သဘာဝရှိသည်မှာ သူ့မိဘများနှင့် သူ ကျေးလက်သို့ စေလွှတ်ခံခဲ့ရသော အချိန်တို့နှင့် ပတ်သက်မှု ရှိကြောင်း ချန်ဖူမီ သိရှိထားခဲ့သည်။ သူ သက်ရှိထင်ရှား ရှိနေသေးသည့်တိုင်အောင် ချန်ကျိုက်သည် သူ၏ ဇနီးနှင့် ကလေးနှင့်အတူ မိသားစု ခြံဝင်းအတွင်း နေထိုင်ရန် ဆန္ဒမရှိခဲ့ပေ။

သူ ကွယ်လွန်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူ၏ ဦးလေးများ၊ ဝမ်းကွဲများနှင့် ချန်ကျိုက်၏ အဆက်အသွယ်များမှာ ပို၍ပင် ဝေးကွာသွားမည် ဖြစ်သည်။ ရှောင်မန်နှင့် ရှုယွမ်တို့သာ သူ့အနားတွင် ရှိနေခြင်းဖြင့် သူ အထီးကျန်ဆန်မှုကို ခံစားရမည် မဟုတ်လော။

လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်အတွင်း လီဟုန်ရှားသည် အီလက်ထရောနစ် စက်ရုံတွင် အာရုံစိုက်ခံရသူ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သူမ ဘယ်နေရာကိုပဲ သွားသွား၊ လူများက သူမ၏ သမက်အကြောင်း မေးမြန်းရန် သူမကို တားထားကြသည်။ ၎င်းမှာ သူမနှင့် လိုချင်သည်နှင့် အတိအကျ ကိုက်ညီနေပြီး အလွန် ဂုဏ်ယူ ဝင့်ကြွားနေခဲ့သည်။

အတင်းအဖျင်းကို နှစ်သက်သော လူအုပ်ကြီးမှာ အလွန်အမင်း စိတ်အားထက်သန်နေကြပြီး သူမသည် ရှုယွမ် ပြင်ဆင်ပေးထားသော ဇာတ်လမ်းကို ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောပြနေခဲ့သည်။ သူမသည် ရှုယွမ် ဖန်တီးထားသော ဇာတ်လမ်းကို ပို၍ပင် အရသာရှိအောင် ထပ်၍ဖြည့်စွက် ပြောဆိုခဲ့ပြီး လူတိုင်းက အလွန် စိတ်ဝင်တစားဖြင့် နားထောင်ခဲ့ကြသည်။

ချန်ကျိုက်ကို မြင်တွေ့ဖူးသူ အတော်များများ ရှိခဲ့သည်။ သူသည် တကယ်ကို အချိုးအစားကျပြီး မတ်မတ်ရပ်နေသော အသွင်အပြင် ရှိသည်။ သူ၏ ရုပ်ရည်နှင့် ဟန်ပန် တစ်ခုတည်းကပင် ယုံကြည်ချင်စရာ ကောင်းနေသဖြင့် လီဟုန်ရှားအတွက် လူအုပ်ကြီးကို အယုံသွင်းရန် လွယ်ကူခဲ့သည်။

လူတိုင်းက သူမကို ယုံကြည်ခဲ့ကြသည်။ သူ၏ အမူအကျင့်နှင့် ပတ်သက်၍ ပြဿနာ မရှိကြောင်း ရှင်းလင်းနေပြီး ၎င်းမှာ အရှုပ်တော်ပုံဖြစ်စေမည့် အချစ်ဇာတ်လမ်း တစ်ခု မဟုတ်ခဲ့ပေ။ ထိုအမျိုးသားသည် စေလွှတ်ခံခဲ့ရပြီး အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ကျေးလက်တွင် သူနှင့် ရှုယွမ်တို့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် မည်သို့ ဖေးမကူညီခဲ့ကြပုံ ဇာတ်လမ်းမှာ အထူးသဖြင့် ကြည်နူးစရာ ကောင်းလှသည်။

အတင်းအဖျင်းများမှာ တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။ ပိုဆိုးရွားသော ကောလာဟလ အချို့မှာ အလိုအလျောက် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ အိမ်ထောင်မကျသေးသော မိန်းကလေးများနှင့် သတို့သမီး အသစ်လေးများသည် ဤမျှ ကောင်းမွန်သော အိမ်ထောင်ဘက်ကို ရရှိခဲ့သည့် ရှုယွမ်၏ ယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ကံကောင်းမှုကို မနာလို ဖြစ်နေကြပြီး အသက်ကြီးသော အမျိုးသမီးများကမူ ဘယ်ကမှန်းမသိ ပေါ်လာသည့် အံ့သြဖွယ်ကောင်းသော သမက်တစ်ဦးကို ရရှိခဲ့သည့် လီဟုန်ရှားကို မနာလို ဖြစ်နေကြသည်။

ချီးကျူးစကားများကြောင့် လီဟုန်ရှားမှာ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာဖြင့် မျောလွင့်နေခဲ့သည်။ ဤ ဒုတိယသမက်သည် အမှန်တကယ်ပင် ထူးချွန်ပြီး သူမ၏ သမီးနှင့် ပြီးပြည့်စုံစွာ လိုက်ဖက်သည်ဟုလည်း သူမ ခံစားခဲ့ရသည်။

ရှုယွမ် တရားဝင် လက်မထပ်ဘဲ ကလေးရခဲ့သည်ဆိုသည့် ကိစ္စမှာ ယခုအခါ လုံးဝ ရှင်းလင်းသွားလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုညနေ ညစာစားနေစဉ် လီဟုန်ရှား ပြောလိုက်သည်။ "ရှန်ကျုံးချန်ရဲ့ အမေ ဝန်ထမ်း အိမ်ရာဝင်း ဂိတ်တံခါးကို ရောက်လာပြီး နင့်အကြောင်း လာမေးတယ်။ နင် လက်ထပ်စာချုပ် ရထားပြီးပြီဆိုတာကို သူ သိသွားတယ်၊ ပြီးတော့ မင်္ဂလာပွဲ လုပ်ဖို့တောင် စီစဉ်နေတယ် ဆိုတာကိုရောပေါ့။"

ရှုယွမ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ "သူမက ဘာလို့ ကျွန်မအကြောင်း ကိုယ့်သဘောနဲ့ကိုယ် လာမေးရတာလဲ။"

ထမင်းစားနေစဉ် ရှောင်မန်သည် နားရွက်များကို ထောင်ထားပြီး သူတို့ အားလုံးထဲတွင် သတိထားဆုံး ဖြစ်နေခဲ့သည်။ "အမေ သတိထားရမယ်နော်။ ရှန်ဖန်းတို့သားအဖက မင်္ဂလာဆောင်ကို ဖျက်ဆီးဖို့ ကြိုးစားလိမ့်မယ်။"

ရှောင်မန် ဤမျှ အလေးအနက်ထားပြီး လေးလေးနက်နက် လေသံဖြင့် ပြောဆိုသည်ကို ကြားသောအခါ ရှုယွမ် မရယ်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။ သူမသည် သူ့ခေါင်းပေါ်ရှိ နူးညံ့ပျော့ပျောင်းသော ဆံပင်များကို ပွတ်သပ်ပေးပြီး မည်သည့် ပြဿနာမျှ ရှိမည် မဟုတ်ကြောင်း ပြောလိုက်သည်။

သို့သော် ထိုညတွင် ရှန်ကျုံးချန်ထံမှ ငွေပြန်ရရန် နည်းလမ်းများကို ရှာဖွေရင်း သူမ၏ မှတ်စုစာအုပ်ကို လှန်လှောနေစဉ် ရှောင်မန် ပြောသည်မှာ အဓိပ္ပာယ်ရှိကြောင်းကို သူမ ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

ရှန်ကျုံးချန်သည် လုံးဝကို စိတ်ကူးပေါက်ရာ ပြုမူတတ်သူ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူ့ထံမှ ငွေမည်သို့ ပြန်ရမည်ကို သူမ စဉ်းစားနေစဉ် သူ ဘာတွေ တွေးနေမည်ကို သူမ လုံးဝ မသိနိုင်ပေ။

ထို့ကြောင့် သူမ လီဟုန်ရှားအား ပြောလိုက်သည်။ "အမေ၊ ရှောင်မန်ရဲ့ သတိပေးမှုကြောင့်သာပဲ။ မင်္ဂလာဆောင်တဲ့နေ့ကျရင် ရှန်ကျုံးချန်ကို တားပေးဖို့ အမေ့ကို ကျွန်မ အားကိုးရလိမ့်မယ်။ ချန်မိသားစု ခြံဝင်းထဲကို သူ့ကို အဝင်မခံနဲ့နော်။"

လီဟုန်ရှားသည် လည်ချောင်းထဲတွင် အနည်းငယ် သီးသွားခဲ့သည်။ "ဘာ... ရှန်ကျုံးချန်က ပြဿနာ လာရှာဖို့ ကြိုးစားလိမ့်မယ်လို့ နင် တကယ် ထင်နေတာလား။"

ရှုယွမ်မှာ လုံးဝ တည်ငြိမ်နေခဲ့သည်။ "သူက လူဆိုး တစ်ယောက်တော့ မဟုတ်ဘူး၊ စည်းကမ်းအတိုင်း မလုပ်တတ်တဲ့ လူတစ်ယောက်ပဲ။ သူက မင်္ဂလာဆောင်ကို ရောက်လာပြီး သမီးအတွက် သီချင်းတစ်ပုဒ် ဆိုပြတာမျိုး ဒါမှမဟုတ် ကဗျာတစ်ပုဒ် ရွတ်ပြတာမျိုး တစ်ခုခု လုပ် မလုပ် ဆိုတာကို သမီး မသိနိုင်ဘူးလေ။"

လီဟုန်ရှားမှာ လုံးဝ စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ "နင် အရင်က ပေါင်းသင်းခဲ့တဲ့ လူစားမျိုးတွေကို ကြည့်ပါဦး။"

ဝန်ထမ်း အိမ်ရာဝင်းရှိ အန်တီများသည် သူမအပေါ် သူတို့၏ အမြင်ကို ယခုမှသာ စတင် ပြောင်းလဲလာကြခြင်း ဖြစ်သည်။ တကယ်လို့ ရှန်ကျုံးချန်နှင့် သူမ၏ အတိတ်က ပတ်သက်မှုများကို ယခု ပြန်လည် ဖော်ထုတ်လာပါက မည်ကဲ့သို့သော မကောင်းဆိုးဝါး ကောလာဟလများ ထပ်မံ ပျံ့နှံ့လာမည်ကို မည်သူ သိနိုင်မည်နည်း။ ပြီးနောက် ၎င်းသာ ချန်ကျိုက်၏ နားသို့ ရောက်သွားခဲ့လျှင် ဒုတိယ သမက် စိတ်ဆိုးသွားမည်လား။

ထိုအတွေးနှင့်အတူ လီဟုန်ရှား၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ မှောင်မိုက်သွားခဲ့သည်။

ရှုယွမ်ကမူ ထိုမျှလောက် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ဖြစ်နေသည်ဟု မခံစားရပေ။ ဒါတွေအားလုံးသည် မူလခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင်၏ လုပ်ရပ်များသာဖြစ်ပြီး သူမ၏ လုပ်ရပ်များ မဟုတ်ကြောင်းကို သူမ ကိုယ်တိုင် တိတ်တဆိတ် သတိပေးနေခဲ့သည်။ တကယ်ပဲ သူမ မဟုတ်ပေ။

သေချာသည်မှာ သူမ၏ ရပ်တည်ချက်ကို သူမ ရှင်းလင်းစွာ ပြုလုပ်ရမည် ဖြစ်သည်။ "ကျွန်မနဲ့ ရှန်ကျုံးချန် ကြားမှာ ဘာမှ မရှိခဲ့ပါဘူး။ ကျွန်မတို့ လက်တောင် မကိုင်ခဲ့ဖူးဘူး။"

လီဟုန်ရှား နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ "အဲ့ဒါကမှ နားထောင်လို့ ကောင်းသေးတယ်။"

ထို့နောက် သူမသည် ချက်ချင်း စတင် ညည်းညူခဲ့သည်။ "ငါက မင်္ဂလာဆောင်ကို အဓိက စားပွဲဝိုင်းမှာ ထိုင်ရမယ့် လူတစ်ယောက် အနေနဲ့ တက်ရောက်မှာလေ။ ငါက ဧည့်သည် အဲ့ဒီအပြင် ဂုဏ်ထူးဆောင် ဧည့်သည် တစ်ယောက်ပါ၊ အခု နင်က သွားပြီး ငါ့ကို ဒီအလုပ်ကို ပေးလိုက်တယ်ပေါ့။"

ရှုယွမ် သူမကို အမြန် နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်သည်။ "အမေ၊ အဓိက စားပွဲဝိုင်းက အမေ့ နေရာအတွက် သေချာပေါက် အာမခံပါတယ်။"

ရှုဟယ် ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ "ဒုတိယအစ်မ၊ ဒီအလုပ်ကို ကျွန်မဆီသာ လွှဲထားလိုက်ပါ။ ဒီလိုမျိုး လုပ်ရတာကို ကျွန်မ သဘောကျတယ်။ သူ့ကို အောင်မြင်အောင် တားပေးနိုင်မယ်လို့ ကျွန်မ ကတိပေးပါတယ်။"

ရှောင်မန်သည် ရှုယွမ်၏ အင်္ကျီလက်ကို ဆွဲလိုက်သည်။ "အမေ၊ အဲ့ဒီအစား ရှောင်မန်ကို လုပ်ခိုင်းပါ။ ရှောင်မန်လည်း သူ့ကို ကူညီပြီး တားချင်တယ်။"

ရှုယွမ်မှာ ဝမ်းသာပျော်ရွှင်စွာဖြင့် ပြုံးလိုက်သည်။ "ကြီးပြင်းလာတဲ့ သားတစ်ယောက် ရှိတာက တကယ်ပဲ အသုံးဝင်တာပဲ။ ကောင်းပြီလေ၊ မင်းက ဒီကိစ္စကို ဦးဆောင်လုပ်ရမယ်။ အဘွားနဲ့ အန်တီလေးက မင်းရဲ့ အမိန့်ကို လိုက်နာကြလိမ့်မယ်။"

ရှောင်မန်သည် သူ၏ လက်သီးသေးသေးလေးများကို ဆုပ်ကာ သူ့ကိုယ်သူ အားပေးလိုက်သည်။ "အဲ့ဒီလူတို့သားအဖ သေချာပေါက် အောင်မြင်မှာ မဟုတ်ဘူး။"

သူ၏ အလေးအနက်ထားသော လေသံနှင့် သူ၏ ကလေးဆန်သော အသံလေး ပေါင်းစပ်သွားမှုမှာ အလွန် ချစ်စရာကောင်းလွန်းလှသဖြင့် ရှုယွမ်ကို ရယ်မောသွားစေခဲ့သည်။

ချန်ကျိုက်သည် ရှောင်မန်ကို လာကြည့်ရန် ညနေပိုင်းတွင် ထပ်ရောက်လာလိမ့်မည်ဟု ရှုယွမ် မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ သူ စောစောရောက်လာပြီး သားအမိနှစ်ဦး အပြင်ထွက်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် လမ်းဘေးတွင် သူ စောင့်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ရှုယွမ် စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်မိသည်။ 'သူက သူမအတွက် စိတ်ပူနေတာလား။ ကလေးကို သေချာ ဂရုစိုက်ရဲ့လားဆိုတာ သေချာအောင် သူ ဒီအထိ တကူးတက လာခဲ့တာလား။'

သူ့ရှေ့တွင် ရှန်ကျုံးချန် အကြောင်းကို သူမ မပြောပြချင်ခဲ့ပေ၊ သူ သေချာပေါက် ကောင်းကောင်း ပြောမည် မဟုတ်ကြောင်း သိထားသော်လည်း လီဟုန်ရှားကို သူမ ပြောပြခဲ့သော ဇာတ်လမ်းကို သူမ ထပ်ပြောပြခဲ့သည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ချန်ကျိုက်သည် သူ၏ နာမည်နှင့် လိုက်ဖက်အောင် အမြဲတမ်း ပြုမူလေ့ရှိသည်။ သူ၏ အကြည့်များသည် စူးစမ်းမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး သူ၏ ပုံမှန် တည်ငြိမ်နေသော လေသံတွင် ခပ်သဲ့သဲ့ စူးရှမှုတစ်ခု ပါဝင်နေခဲ့သည်။ "သူက မင်းကို အခုထိ မမေ့နိုင်သေးဘူးလား။"

ထိုအမျိုးသားမှာ စိတ်လိုက်မာန်ပါနှင့် စိတ်ကူးပေါက်ရာ ပြုမူတတ်ကြောင်းကို ရှုယွမ် ညင်သာစွာ ရှင်းပြလိုက်သည်။

ချန်ကျိုက်၏ ရုပ်ရည်ချောမောပြီး သိမ်မွေ့သော အသွင်အပြင်ကြောင့် လှည့်စားမခံပါနှင့်။ လူတစ်ဦး၏ အားနည်းချက်ကို မည်သို့ ထိုးနှက်ရမည်ကို သူ သေချာပေါက် သိရှိသည်။ သူ့အသံမှာ တည်ငြိမ်နေသော်လည်း သူ၏ စကားလုံးများမှာ စူးရှလှသည်။

"ကောင်းပြီ၊ အဲ့ဒါက အရမ်း ကောင်းတာပေါ့။ တကယ်လို့ သူသာ ငါ့ရဲ့ အိမ်ဟောင်းမှာ ပေါ်လာခဲ့ရင် အဲ့ဒီနေရာကို တကယ်ပဲ ဂုဏ်တက်စေမှာ သေချာတယ်။ သူ သီချင်းဆိုချင်တယ်ဆိုရင်လည်း အဲ့ဒါက ပွဲကို ပိုပြီး စည်ကားသက်ဝင်လာအောင် ကူညီပေးရုံပဲ ရှိမှာပေါ့။"

ရှုယွမ် - "..."

ဒါဆို အခြေအနေက ဒီလို ဖြစ်လာမှာပေါ့၊ ဟုတ်လား။ စကားပြောဖို့ နေရာ မရှိဘူးလား။

ဒီမှတ်ဉာဏ် ပေါင်းစပ်မှုက သူမအတွက် ဘာအကျိုးမှ မပြုဘူးလို့ သူမ တိတ်တဆိတ် ကျိန်ဆဲလိုက်မိသည်။ သူမ ရှန်ကျုံးချန်ကို ချန်ကျိုက် သိသလောက်တောင် ကောင်းကောင်း သိမှာ မဟုတ်ဘူး။

ရှောင်မန်ကတော့ ရိပ်မိနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူ့အမေနှင့် အဖေကြားတွင် ဘာတွေပဲ ဖြစ်နေပါစေ၊ သူတို့၏ စကားပြောဆိုမှုများသည် အမြဲတမ်း လမ်းကြောင်းလွဲသွားပုံ ပေါ်သည်။ သူက အခြေအနေကို ပြေလည်စေရန် အမြန် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်လိုက်သည်။ "အဖေ၊ သားတို့ သူ့ကို တားမှာပါ။ အမေက လမ်းကြား အဝင်ဝမှာ အစီအစဉ်တွေ လုပ်ထားပြီးပါပြီ။"

ချန်ကျိုက်၏ လေသံမှာ နူးညံ့သွားခဲ့သည်။ "ရိုးရှင်းပါတယ်။ ရှောင်မန်၊ အိမ်ဟောင်းက ဂိတ်တံခါးကို စောင့်ဖို့ တစ်ယောက်ယောက်ကို အဖေ ထားလိုက်မယ်။ သူ့ကို အထဲ အဝင်မခံနဲ့ပေါ့။"

ရှောင်မန်သည် သူ့အဖေ၏ တက်ကြွသော သဘောထားကို အလွန် ကျေနပ်သွားပြီး လက်ခုပ်များကို အကြိမ်ကြိမ် တီးလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ အဖေ။ တံခါးဝမှာ လှည့်ပြန်ခံရတာ ဘယ်လိုခံစားရလဲ ဆိုတာကို သူ မြည်းစမ်းကြည့်ပါစေ။"

ရှုယွမ်တွင် မေးခွန်းတစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။ "ရှင်တို့ မိသားစုက ဖိတ်ထားတဲ့ ဧည့်သည်တွေထဲမှာ သူ့ကို သိတဲ့သူ ရှိလား။"

သူ၏ အသံမှာ တည်ငြိမ်ပြီး သာယာနေခဲ့သည်။ "သူ့လို လူသိများတဲ့ စာရေးဆရာ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက်ယောက်ကတော့ သေချာပေါက် မှတ်မိမှာပါ။ စာပေအကြောင်း ဆွေးနွေးဖို့ အခွင့်အရေး တစ်ခုတောင် ဖြစ်နိုင်သေးတယ်။ ဒါက ကိစ္စ သေးသေးလေးပါ။ ရှုယွမ်၊ အများကြီး တွေးမနေပါနဲ့။"

ရှုယွမ် - "..."

ရှန်ကျုံးချန်ထံမှ ငွေမည်သို့ ပြန်ရမည်ကို သူမ စဉ်းစားနေဆဲ ဖြစ်သည်။ အချက်တစ်ချက်မှာ ရှင်းလင်းနေပြီး ယခုအချိန်တွင် သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် နာမည်ကို ရှင်းလင်းရန် သူမ တတ်နိုင်သမျှ လုပ်ဆောင်နေကာ သူမ၏ နာမည်ကောင်းကို ဖျက်ဆီးနိုင်မည့် ပြဿနာကို မဖန်တီးလိုပေ။ သူမ ကိုယ်တိုင် အရှက်မရှိ ပြုမူရမည်ကို ဂရုမစိုက်သော်လည်း အဓိကအားဖြင့် ရှောင်မန်နှင့် ချန်ကျိုက်တို့အတွက် သူမ စဉ်းစားပေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ့မိဘများတွင် ငွေရှိပြီး သူ့ကိုယ်စား အကြွေးကို ပြန်ဆပ်ပေးနိုင်သည်။ သူမ အသုံးပြုနိုင်မည့် အားသာချက် တစ်ခုခု ရှိနိုင်မလား။ ရှန်ကျုံးချန်ကို ငွေပေးချေရန် တွန်းအားပေးဖို့ သူတို့ကို သူမ ဖိအားပေးနိုင်မလား။ သို့သော် သူမသည် သူ့မိဘများနှင့် မရင်းနှီးသလို အသုံးပြုရန် သူတို့၏ အားနည်းချက် ဘာမှလည်း သူမတွင် မရှိပေ။

ရုတ်တရက် အကြံဉာဏ်တစ်ခု သူမထံ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ရှန်ကျုံးချန်သည် အလွန် ပြင်းထန်သော ဂုဏ်သိက္ခာ ခံစားချက် ရှိသည်။ တကယ်လို့ သူမသည် သူ၏ အတ္တကို ထိုးနှက်ပြီး သူ့ကို အရှက်ရစေကာ ဂုဏ်သိက္ခာ ကင်းမဲ့သွားစေမည်ဆိုပါက သူ ငွေကို ပြန်ဆပ်နိုင်သည်။

အမှန်တကယ်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်၏ မိမိကိုယ်ကိုယ် လေးစားမှုကို တိုက်ခိုက်ခြင်းသည် အတော်လေး ဆိုးရွားသော လုပ်ရပ်တစ်ခုဖြစ်သည်ဟု သူမ ထင်မြင်ခဲ့သော်လည်း သူမမှာ အလွန် ဆင်းရဲလွန်းလှပြီး အစားအစာ ဝယ်ရန်ပင် ခက်ခဲလောက်အောင် ဆင်းရဲနေခဲ့သည်။ သူမအား ငွေအကြွေးတင်နေသော အမျိုးသားတစ်ဦး၏ ဂုဏ်သိက္ခာအတွက် စိုးရိမ်ပေးရန် နေရာ သူမမှာ မရှိပေ။

ဤအစီအစဉ်ကို စိတ်ထဲတွင် ထားရှိလျက် ရှုယွမ်၏ စိတ်ထဲ၌ ပျော်ရွှင်မှု လှိုင်းလုံးတစ်ခု ခံစားလိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ အလုပ်ဖြစ်မည်ဟု သူမ ယုံကြည်နေခဲ့သည်။