အခန်း ၁၆၂၈

အခန်း ( ၁၆၂၈ ) ငါ့ရဲ့အလိုဆန္ဒကို ကောင်းကင်ဘုံတောင် လွန်ဆန်လို့မရဘူး။

စူးယုသည် ကျွင်းရှောင်ယောက်က သူ၏ ကျောက်စိမ်းဆွဲပြားကို အလောင်းအစားအဖြစ် အသုံးပြုလိုလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။

ခဏလောက်တော့ စူးယုသည် ကျွင်းရှောင်ယောက်က ကျောက်စိမ်းဆွဲပြား၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ထိုးဖောက်မြင်သွားခဲ့ပြီလားဟု တွေးတောမိလိုက်သည်။

မဟုတ်လျှင်၊ သူက အဘယ်ကြောင့် ဤတောင်းဆိုမှုကို ပြုလုပ်ရပါမည်နည်း။

သို့သော်လည်း ကျွင်းရှောင်ယောက်၏ အမူအရာကမူ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိဘဲ တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။

၎င်းက ရိုးရိုးရှင်းရှင်း တောင်းဆိုမှု သို့မဟုတ် သတ်မှတ်ချက်တစ်ခုကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်လို ဖြစ်နေသည်။

စူးယု၏ နှလုံးသားထဲတွင် သံသယ အရိပ်အယောင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဒါက တိုက်ဆိုင်မှုသက်သက်ပဲလား။

စူးယု တွန့်ဆုတ်နေသည်ကို မြင်ရသည့်အခါ၊ ကျွင်းရှောင်ယောက်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဘာလဲ... မင်းက ဒါကို လက်လွှတ်ဖို့ နှမြောနေတာလား"

"တကယ်လို့ မင်းက သာမန်ကျောက်စိမ်းဆွဲပြားတစ်ခုကိုတောင် ဆုလာဘ်အဖြစ် မပေးအပ်နိုင်ဘူးဆိုရင်..."

"ဒါဆိုရင် မင်းက ယွင်ရှီအပေါ်မှာ စိတ်ရင်းမှန်နဲ့ နှစ်သက်မှုရှိတယ်ဆိုတာကို ကျုပ် ဘယ်လိုလုပ် ယုံကြည်ရပါ့မလဲ"

ကျွင်းရှောင်ယောက်၏ စကားလုံးများမှာ လွန်စွာ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သဖြင့် ငြင်းခုံရန်နေရာ လုံးဝ ရှိမနေခဲ့ပါချေ။

စူးယု၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် မရေရာမှုများ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။

ကျွင်းရှောင်ယောက်၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင်မူ အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ရှိနေခဲ့၏။

သူ့ကို လှည့်စားရန်မှာ တကယ်ကို ရိုးရှင်းလွန်းလှပေသည်။

ကျွင်းရှောင်ယောက်သည် ကံကြမ္မာအလိုကျ ထွန်းတောက်လာမည့်သူများထံမှ အခွင့်အရေးအများအပြားကို ရယူခဲ့ဖူးသူ ဖြစ်သည်။

သူ၏ နည်းလမ်းများက လွန်စွာ နက်နဲနေခဲ့ပြီ။

သူက ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ဒါမှမဟုတ် မင်းက ကျုပ်ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကိုတောင် ခုခံနိုင်ဖို့ ယုံကြည်မှု ကင်းမဲ့နေတာလား"

ဤစကားလုံးကိုမူ ပေါ်တင်ရန်စလိုက်ခြင်းဟု ဆိုနိုင်သည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း၊ စူးယု၏ အကြည့်များက ရုတ်တရက် စူးရှသွားခဲ့ရသည်။

ကံကြမ္မာ၏ အရွေးချယ်ခံရသူများအားလုံးတွင် တူညီသောအချက်တစ်ခု ရှိကြသည်။

၎င်းက သူတို့တွင် ပြင်းထန်သော မိမိကိုယ်ကိုယ် လေးစားစိတ်ရှိပြီး အခြားသူများ၏ စော်ကားမှုကို ခွင့်ပြုမည်မဟုတ်ချေ။

ကျွင်းရှောင်ယောက်၏ စကားများထဲတွင် ယုတ်ညံ့သော ဆဲရေးတိုင်းထွာမှုများ မပါဝင်သော်လည်း ၎င်းက အရှက်ခွဲလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

စူးယု၏ စိတ်နေသဘောထားအရ၊ ၎င်းကို လုံးဝ သည်းခံနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

"ဘာလို့ မဝံ့ရဲရမှာလဲ၊ မင်း နောက်မှ နောင်တမရနဲ့"

စူးယုက အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ"

ကျွင်းရှောင်ယောက် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

မည်သည့်နည်းလမ်းမျှ အသုံးမပြုထားဘဲ ရိုးရှင်းသော လက်ဝါးတစ်ချက်ကို ရိုက်ထုတ်လိုက်၏။

သို့သော်လည်း ဤလက်ဝါးရိုက်ချက်က စူးယု၏ အမူအရာကို ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့သည်။

ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း၌ ရေတွက်၍မရနိုင်သော နိယာမများက တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ယှက်နွယ်ကာ ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားနိုင်သော ရွှေရောင်လက်ဝါးကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

လက်ဖဝါးပေါ်မှ အရေးအကြောင်းများကိုပင် ထင်ရှားစွာ မြင်တွေ့နေရ၏။

လက်ချောင်းငါးချောင်းက စူးယုအပေါ်သို့ ဖိနှိပ်လာတော့သည်။

ဤလက်ဖဝါးရိုက်ချက်က ရောက်ရှိနေကြသော ကျင့်ကြံသူအများအပြား၏ မျက်နှာအမူအရာကို ချက်ချင်းပင် ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့သည်။

သူတို့အားလုံး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ကြပေသည်။

"ဒီအရှိန်အဝါက…… ဆန်းကျယ်ကောင်းကင်အဓိပတိနယ်ပယ်ပဲ"

လူတိုင်းက မျက်လုံးများပြူးကျယ်လျက် စိုက်ကြည့်နေမိကြသည်။

သူတို့၏ နှလုံးသားများက ပြင်းထန်စွာ ခုန်ပေါက်နေပြီး ခေါင်းမွေးများပင် ထောင်ထလာ‌သလို ခံစားလိုက်ရတော့သည်။

သုံးနှစ်တာအချိန် ကုန်လွန်ခဲ့ပြီးနောက်၊ သူတို့သည် ကျွင်းရှောင်ယောက်၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ အဓိပတိနယ်ပယ်မှ အဓိပတိနယ်ပယ် ပြီးပြည့်စုံခြင်းသို့သာ တိုးတက်လာနိုင်မည်ဟု ခန့်မှန်းနေခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း မမျှော်လင့်ဘဲ၊ အနှိုင်းမဲ့သော ဆန်းကျယ်ကောင်းကင်အဓိပတိနယ်ပယ်၏ အရှိန်အဝါတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီ။

ဒါက ဘယ်လိုကြီးလဲ။

သူတို့အားလုံးပဲ အမြင်မှားနေကြတာလား။

ဒါမှမဟုတ် ဤကမ္ဘာကြီးကပဲ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေတာလား။

အသက် တစ်ဆယ့်ရှစ်နှစ်အရွယ် ဆန်းကျယ်ကောင်းကင်အဓိပတိ...

ဒါက တကယ်ကို ထိတ်လန့်စရာကောင်းလှသည်။

သို့သော်လည်း သူတို့ ဤမျှအထိ တုန်လှုပ်သွားကြရခြင်းကို အပြစ်မဆိုနိုင်ပါ။

ယခင်က ကျွင်းရှောင်ယောက်သည် အသက် တစ်ဆယ့်ရှစ်နှစ်အရွယ်၌ သူတော်စင်အဆင့်သို့သာ ရောက်ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ထိုစဉ်ကပင်၊ အသက်အငယ်ဆုံးသော သူတော်စင်အဖြစ် စံချိန်တင်ခြင်း ခံထားခဲ့ရပြီ။

ယခုဆိုလျှင် အသက် တစ်ဆယ့်ရှစ်နှစ်အရွယ်ဖြင့် ဆန်းကျယ်ကောင်းကင်အဓိပတိသို့ ချိုးဖြတ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဒါက ရူးသွပ်စရာ ကောင်းလွန်းပြီး ဓမ္မဓိဋ္ဌာန်ကျသော ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု နိယာမများနှင့် လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေခဲ့ပေသည်။

ယင်းကြောင့် လူတိုင်း တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားကြပြီး လုံးဝ နားမလည်နိုင်ကြတော့ပါ။

"ရှောင်အာ... သူ..."

ဧကရီယွဲ့ကျစ်လန်၏ ရင်ဘတ်မှာလည်း နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

"အစ်ကိုကြီးရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က... ဆန်းကျယ်ကောင်းကင်အဓိပတိအဆင့်လား"

ယွင်ရှီသည်လည်း အိမ်မက်မက်နေသည့်အလား ခံစားလိုက်ရသည်။

အစပိုင်းတွင်၊ ကျွင်းရှောင်ယောက်က တိုက်ကွက်တစ်ကွက် စိန်ခေါ်မှုကို ကမ်းလှမ်းခဲ့စဉ်ကမှာ...

သူမသည် ကျွင်းရှောင်ယောက်က သူ့ကို နှမငယ်တစ်ယောက်အနေဖြင့် မချစ်သောကြောင့်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုကြည့်ရသည်မှာမူ...

၎င်းက ကျွင်းရှောင်ယောက်အနေဖြင့် စူးယုကို တိုက်ကွက်တစ်ကွက်တည်းဖြင့် ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်းရှိကြောင်း အပြည့်အဝ ယုံကြည်မှု ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"အစ်ကို..."

ယွင်ရှီက သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို အသာချလိုက်မိသည်။

နားလည်မှုရှိသော အပြုံးလေးတစ်ခုလည်း သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

သူမ၏ အစ်ကိုကြီးက မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း၊ သူမကို ကာကွယ်ပေးနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

"မဖြစ်နိုင်တာ... ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ မင်းက ဘယ်သူလဲ"

ဤကဲ့သို့ ကြောက်စရာကောင်းလွန်းသော စွမ်းအားကို ခံစားလိုက်ရသည့်အခါ...

စူးယု၏ ယုံကြည်မှုအပြည့် ရှိနေသော အမူအရာက ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရသည်။

မယုံကြည်နိုင်မှု အရိပ်အယောင်များလည်း ထွက်ပေါ်လာ၏။

သူက လုံးဝ ရူးသွပ်သွားတော့မည်။

အသက် တစ်ဆယ့်ရှစ်နှစ်အရွယ် ဆန်းကျယ်ကောင်းကင်အဓိပတိတဲ့လား။

သူက လောကရဲ့အရွေးချယ်ခံလား ဒါမှမဟုတ် ကျွင်းရှောင်ယောက်ကပဲ အရွေးချယ်ခံလား။

သူ အဘယ်ကြောင့် မိမိကိုယ်ကိုယ် အတုအယောင်တစ်ခု၊ ခိုးကူးထုတ်ကုန်တစ်ခုကဲ့သို့ ခံစားနေရပါသနည်း။

ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ စူးယုက နက်နဲသော သံသယများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း သူက ဤအတိုင်းထိုင်လျက် သေဆုံးမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေ၍ မဖြစ်ပါချေ။

ရှည်လျားသော ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခုနှင့်အတူ၊ စူးယုက သူ့စွမ်းအားကို အကုန်အစင်နီးပါး ထုတ်သုံးလိုက်သည်။

သူသည် တောင်ပိုင်းကြယ်စင်စုလောက၏ မူလစွမ်းအားကိုပင် လှုပ်ဆော်လိုက်၏။

ဤမူလစွမ်းအားက ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်၏ စွမ်းအားများနှင့် ပြန်လည် ချိတ်ဆက်သွားခဲ့သည်။

ချက်ချင်းပင်၊ လောကတစ်ခုလုံး၏ အရောင်အဆင်းများ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရပြီး လေပြင်းတစ်ခု ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခတ်လာတော့သည်။

ကျွင်းရှောင်ယောက်၏ စူးယုအပေါ် ဖိနှိပ်မှုက တောင်ပိုင်းကြယ်စင်စုလောက တစ်ခုလုံးကို ရန်စလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေပုံရသည်။

"ဝုန်း...ဝုန်း...ဝုန်း..."

ကောင်းကင်ကြီး တုန်ခါသွားခဲ့ရသည်။

တောက်ပသော လျှပ်စီးကြောင်းများက လျှပ်စီးနဂါးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲလျက်၊ ကျွင်းရှောင်ယောက် ထုတ်လွှတ်လိုက်သော ရွှေရောင် လက်ဝါးကြီးကို သွားရောက် ရိုက်ခတ်လိုက်၏။

"ယွင်ရှောင်... ကောင်းကင်ဘုံကတောင် ငါ့ဘက်မှာ ရှိနေတယ်ကွ"

စူးယုက ကောင်းကင်ကြီးကို မော့ကြည့်လျက် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

ဒါက သူကိုယ်တိုင်၏ စွမ်းအားသက်သက် မဟုတ်ချေ။

တောင်ပိုင်းကြယ်စင်စုလောက၏ မိုးမြေစွမ်းအားများလည်း ၎င်းအတွင်းသို့ ပေါင်းစပ်ဝင်ရောက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ကောင်းကင်ဘုံလား"

ကျွင်းရှောင်ယောက်က နှုတ်ခမ်းတွန့်ရုံ ပြုံးလိုက်သည်။

"ငါ့ရဲ့ အလိုဆန္ဒကို ကောင်းကင်ကတောင် လွန်ဆန်လို့မရဘူး"

ကျွင်းရှောင်ယောက်က ခြေတစ်ချက်ဆောင့်လိုက်သည်။

သူက သူ၏ အတွင်းစကြဝဠာမှ မူလစွမ်းအားကို လှုပ်နှိုးလိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။

သူ၏ အတွင်းစကြဝဠာက လောလောဆယ်တွင် ကမ္ဘာငယ်လေးတစ်ခု အဆင့်တွင်သာ ရှိနေသေးသော်လည်း...

၎င်းက ကျွင်းရှောင်ယောက်၏ ကိုယ်ပိုင်လမ်းစဉ်ဖြင့် တည်ဆောက်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းက တောင်ပိုင်းကြယ်စင်စုလောက၏ မူလလမ်းစဉ် မဟုတ်ပါချေ။

ထို့ကြောင့်ပင်၊ တောင်ပိုင်းကြယ်စင်စုလောက၏ ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင် စွမ်းအားများက သူ့ကို ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်း မရှိပါ။

သူ့ကို အဟန့်အတားပင် ပြုလုပ်နိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ပါချေ။

"ဝုန်း...ဝုန်း...ဝုန်း..."

ရွှေရောင် လက်ဝါးကြီးမှာ ပိုမို တောက်ပလာခဲ့သည်။

အတိုင်းအဆမရှိသော နတ်ဘုရားအမှတ်အသားများ စီးဆင်းနေပြီး ရွှေရောင်အလင်းတန်းများနှင့်အတူ တောက်ပနေခဲ့၏။

ကျွင်းရှောင်ယောက်က နိယာမ နှစ်ရာကို နားလည်သဘောပေါက်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းနှင့်အတူ နိယာမများက လိုက်ပါနေတော့သည်။

"ဝုန်း..."

ရွှေရောင်နိယာမ လက်ဝါးကြီးက ပြင်းထန်စွာ ဖိနှိပ်လိုက်သည်။

၎င်း၏ စွမ်းအားက အတိုင်းအဆမဲ့ပြီး တားဆီး၍မရနိုင်ပါချေ။

"ဝုန်း..."

စူးယုက ရိုက်ခတ်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီး ချက်ချင်းပင် ပါးစပ်အပြည့် သွေးတစ်လုပ်ကို အန်ထုတ်လိုက်ရသည်။

၎င်းအတွင်း၌ ကြေမွသွားသော အတွင်းကလီစာ အပိုင်းအစများ ပါဝင်နေခဲ့၏။

သူ့တကိုယ်လုံးရှိ အရိုးအားလုံး ကြေမွသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး၊ သူ၏ ကြွက်သားများနှင့် အရိုးများမှာ အက်ကွဲပြတ်တောက်သွားရတော့သည်။

သူ၏ အရေပြားကို ထိုးဖောက်လျက် အပြင်သို့ ငေါထွက်နေသော ဖြူဆွတ်ဆွတ် အရိုးစများကိုပင် မြင်တွေ့နေရသည်။

စူးယုမှာ တောင်ကြီးတစ်လုံး၏ ဖိကြိတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည့်အလား ဖြစ်သွားခဲ့ရပြီး၊ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားခဲ့ရတော့သည်။

ယွမ်ကျူးနတ်ဘုရားမင်းဆက်မှ လိုက်လာသူများလည်း ထိတ်လန့်သွားပြီးနောက် လှုပ်ရှားရန် ဟန်ပြင်လိုက်ကြသည်။

သို့သော်၊ ဧကရီယွဲ့ကျစ်လန်၏ အေးစက်သော နှာခေါင်းရှုံ့သံကြောင့် ငြိမ်သက်သွားခဲ့ကြရပေသည်။

"ဒါက စမ်းသပ်မှုသက်သက်ပဲ၊ အသက်လုပွဲ မဟုတ်ဘူး။ မင်းတို့အားလုံးက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ပျာယာခတ်နေကြတာလဲ"

ယွဲ့ကျစ်လန် အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ သူမ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ဝမ်းမြောက်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ရှိနေခဲ့၏။

သူမနှင့် ထိုလူ၏သားက မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင်။

မိခင်အရင်းဖြစ်သော သူမကိုယ်တိုင်ပင်လျှင်၊ ဤကဲ့သို့သော စွမ်းအားနှင့် အရှိန်အဝါမျိုးကို မျှော်လင့်ထားမိခဲ့ခြင်း မရှိပါ။

မြင်ကွင်းခုလုံး အပ်ကျသံပင် မကြားရလောက်အောင် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။

စူးယုမှာ နက်ရှိုင်းသော ကျင်းကြီးတစ်ခုထဲတွင် လဲကျနေပြီး အရိုး မည်မျှအထိ ကျိုးပဲ့သွားခဲ့သည်ကိုပင် မသိရှိနိုင်တော့ပါချေ။

သို့သော်လည်းး ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နာကျင်မှုက ဒုတိယအဆင့်သာ ဖြစ်သည်။

အဓိက ပြဿနာမှာ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အရှက်ရမှု ဖြစ်၏။

ဒါက ကျွင်းရှောင်ယောက်၏ မွေးနေ့ အခမ်းအနားဖြစ်၍ တောင်ပိုင်းကြယ်စင်စုလောက တစ်ခုလုံးရှိ အင်အားစု အများစု ရောက်ရှိနေကြသည်။

ရလဒ်အနေဖြင့်၊ လူတိုင်း၏ ရှေ့မှောက်တွင်ပင်...

စူးယုက လွန်စွာ သနားစရာကောင်းလောက်အောင် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရသည်။

သူသည် ကျွင်းရှောင်ယောက်၏ တိုက်ကွက်တစ်ကွက်ကိုပင် မခုခံနိုင်ခဲ့ချေ။

ဒါက အရှက်ရစရာ ကောင်းလွန်းပြီး၊ လုံးဝ သိက္ခာကျစရာ ဖြစ်သည်။

ကျွင်းရှောင်ယောက်က လက်ကို မြှောက်လိုက်သည့်အခါ၊ ကျောက်စိမ်းဆွဲပြားလေးက သူ့လက်ဖဝါးထဲသို့ ကျရောက်လာခဲ့လေသည်။

သူ့လက်ထဲမှ ကျောက်စိမ်းဆွဲပြားလေးကို ကြည့်ရှုနေရင်း ကျွင်းရှောင်ယောက်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းကို အခွင့်အရေး ပေးခဲ့ပေမဲ့ မင်းကတော့ ဆုပ်ကိုင်နိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ဘူးပဲ"

"မင်းက ငါ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကိုတောင် မခုခံနိုင်ဘူး။ မင်းက ဒီလောက်အထိ အားနည်းနေတာတောင်၊ ငါ့နှမကို လက်ထပ်ချင်နေသေးတယ်လား။ မင်းက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တကယ်ပဲ ယုံကြည်မှု လွန်ကဲနေခဲ့တာပဲ"