အခန်း ၂၈၅၁
Vol. 286 Ch. 2851
အခန်း (၂၈၅၁) - နတ်ဘုရားတိုက်ခိုက်ရေး ကျောင်းတော်
နန်းတော်မှ ထွက်လာသည်နှင့် ချက်ချင်းပင် အင်ပါယာမြို့တော်၏ စည်ကားသိုက်မြိုက်မှုထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
ယခုအခိုက်အတန့်တွင် ကျန်းဟူ မှာ ဖန့်ချန်၏ နောက်သို့ အရိပ်ပမာ လိုက်ပါလာရုံသာမက၊ အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားအင်ပါယာမှ လူငယ်မျိုးဆက်သစ်များနှင့် ကျန်းဟူနဲ့ အဆင့်တူ ကျဲနယဲ့ အဆင့်မြင့် သူတော်စင်များစွာတို့သည်လည်း အလွန်သတိထားကာ ဘေးမှ ဝန်းရံလိုက်ပါလာကြသည်။
"ဒီလောက်အထိ တင်းမာနေစရာ မလိုပါဘူး။ မင်းတို့က ဒီတစ်ခေါက် အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားအင်ပါယာအတွက် ကြီးမားတဲ့ အန္တရာယ်တစ်ခုကို ဖြေရှင်းပေးခဲ့တာဆိုတော့ ပျော်သင့်ပါတယ်လေ။"
ဖန့်ချန် သည် ကျန်းဟူကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ အေးဆေးစွာ ပြောသည်။
အခြားသော ကျဲနယဲ့ အဆင့်မြင့် သူတော်စင်များမှာ ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ကျန်းဟူကို အလွန်ပင် မနာလို ဖြစ်သွားကြသည်။
ကျန်းဟူ သည် ကြီးမားသော ပြဿနာတစ်ခုကို ဖန်တီးမိပြီဟု ထင်မှတ်ကာ သူတို့မှာ ရှေ့တွင် ဖြစ်ပျက်မည့်အရာကို ရွှင်မြူးနေခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။
မည်သူကများ အခြေအနေက ဤမျှအထိ လှည့်ပြန်သွားလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားမိပါမည်နည်း။
ထိုဖြစ်ရပ်မှာ ကျန်းဟူအတွက် အနည်းငယ်မျှ အနှောင့်အယှက် မဖြစ်စေရုံသာမက၊ သူ၏ ဘဝအတွက် ကြီးမားသော အခွင့်အရေးတစ်ခုကိုပါ ရရှိစေခဲ့သည်။
ကျန်းဟူ ၏ အမူအရာမှာ တင်းမာသွားပြီး ချက်ချင်းပင် ကျေးဇူးတင်သော အကြည့်များဖြင့် ဦးညွတ်ကာ -
"အစ်ကိုကြီးက မကျေနပ်ချက်တွေကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ခွင့်လွှတ်ပေးတာပါ၊ ကျန်းဟူ တကယ်ပဲ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ခင်ဗျာ။"
သူသည် စိတ်ရင်းဖြင့် ကျေးဇူးတင်နေခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ထိုနေရာတွင် ရှိနေသော အခြားသော အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားအင်ပါယာမှ ဆန်းနယဲ့ သူတော်စင်များမှာလည်း အလားတူ ကျေးဇူးတင်စိတ်များ ရှိနေကြသည်။
အလားတူ ကိစ္စရပ်မျိုးကိုသာ အခြား ရက်စက်သူတစ်ဦးဦးနှင့်သာ တွေ့ဆုံမိပါက ထိုသူရော၊ သူတို့၏ အင်ပါယာပါ အလွတ်ပေးမည် မဟုတ်ပေ။
သို့သော်လည်း ယခု ကြေးနီသူတော်စင် နန်းတော်က အရန်ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားသော ပုဂ္ဂိုလ်မှာမူ ဤမျှ လွယ်လွယ်ကူကူပင် လွှတ်ပေးလိုက်သည်။
ကြယ်တာရာမျက်ရည်စက် (၁၀၀) ကို ရယူပြီးနောက် အခြေခံအုတ်မြစ် တိုက်ပွဲအကြောင်းကိုလည်း ထပ်မံ မပြောဆိုတော့ပေ။
ထိုသို့သော အရည်အချင်းကြောင့် ကျန်းဟူ သည် စိတ်နှလုံး အပြည့်အဝ အညံ့ခံလိုက်ရသည်။
"အခုဆိုရင် အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားအင်ပါယာနဲ့ ကောင်းကင်ငါးပါး အင်ပါယာက အခြေခံအုတ်မြစ် တိုက်ပွဲ အခြေအနေမှာ ရှိနေပြီ..."
"ပြီးတော့ ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်ရဲ့ စည်းမျဉ်းအရ၊ အခြေခံအုတ်မြစ် တိုက်ပွဲ ဖြစ်နေတဲ့ အင်ပါယာနှစ်ခုကို တတိယမြောက် အင်ပါယာက လာရောက်နှောင့်ယှက်ခွင့် မရှိဘူး။"
"ဒါဆိုရင် အနာဂတ်မှာ အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားအင်ပါယာဟာ တခြား အင်ပါယာတွေရဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုကို ကြောက်နေစရာ မလိုတော့ဘူးပေါ့ "
ထိုသို့ တွေးမိလိုက်သည်နှင့် ကျန်းဟူ ၏ လက်ဖဝါးများမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ချွေးများပင် ထွက်လာသည်။
သတိမထားမိလိုက်သည့် အချိန်မှာပင် အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားအင်ပါယာ၏ အကြီးမားဆုံးသော ကြောက်ရွံ့မှုမှာ ထိုနည်းလမ်းဖြင့် ယာယီ ပြေလည်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ကျန်းဟူ နှင့် အခြားသော ကျဲနယဲ့ အဆင့်မြင့် သူတော်စင်များ မသိရှိသည်မှာ သူတို့၏ အမြင်တွင် နက်နဲလှသော ကောင်းကင်ငါးပါး အင်ပါယာမှာ တကယ်တမ်း၌ အခြေခံအုတ်မြစ် တိုက်ပွဲကို စတင်နိုင်စွမ်း မရှိခြင်းပင်။
အရင်းမြစ် လုယက်ရန် ကြိုးစားလျှင်ပင် နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေ အနည်းငယ်မျှသာ သိမ်းပိုက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။
"ငါ့ရဲ့ အကြီးကဲ တစ်ဦး ပြောခဲ့တဲ့ စကားကို မင်းတို့ ကြားလိုက်ကြမှာပါ။"
"ဒီတစ်ခေါက် ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်မှာ စည်းမျဉ်းတွေကြောင့် တခြား ကျဲနယဲ့ အဆင့်မြင့် သူတော်စင်တွေနဲ့ လေ့ကျင့်ခွင့် မရခဲ့ဘူး။"
"အဲဒီအချိန်တုန်းက မင်းကလွဲရင် တခြား အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားအင်ပါယာက ကျဲနယဲ့ သူတော်စင်တွေနဲ့လည်း စကားပြောဖြစ်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး။"
"မင်းတို့ရဲ့ အင်ပါယာမှာ ဒီလူတွေတင် မဟုတ်ဘဲ တခြား ကျဲနယဲ့ အဆင့်မြင့် သူတော်စင်တွေ ရှိသေးတယ် မဟုတ်လား။"
"မင်းပဲ စီစဉ်ပေးလိုက်ပါ၊ ငါ မင်းတို့ရဲ့ ကျဲနယဲ့ သူတော်စင်တွေနဲ့ တစ်ခေါက်လောက် လေ့ကျင့်ချင်တယ်။"
ဖန့်ချန် သည် ရှေ့သို့ လျှောက်သွားရင်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။
ကျန်းဟူ ၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ချက်ချင်းပင် ခေါင်းညိတ်သည်။
"အစ်ကိုကြီး၊ ကျွန်တော်တို့ အင်ပါယာမှာ ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်ထဲ မဝင်ရသေးတဲ့ အဆင့်မြင့် သူတော်စင်တွေ ရှိပါသေးတယ်။ ကျွန်တော်တို့မှာ တစ်လှည့်စီ ဝင်ရတဲ့ စည်းမျဉ်းရှိလို့ပါ။ ကျွန်တော် ချက်ချင်း စီစဉ်ပေးပါ့မယ်။"
ပြောပြီးသည်နှင့် သူသည် ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း၊ ထိုသို့ဆိုလျှင် ဖန့်ချန်အနားတွင် မရှိနိုင်တော့ဘဲ လူဆိုးလူမိုက်များ အခွင့်ကောင်းယူသွားမည်ကို စိုးရိမ်မိသည်။
ကျန်းဟူ သည် ချက်ချင်း ရပ်လိုက်ပြီး အခြားသော ကျဲနယဲ့ အဆင့်မြင့် သူတော်စင်များကို မှာကြားလိုက်သည်။
"မင်းတို့ သူတို့ကို သွားအကြောင်းကြားလိုက်၊ ငါတို့ နတ်ဘုရားတိုက်ခိုက်ရေး ကျောင်းတော် မှာ တွေ့မယ်။"
"ဒီကောင်ကတော့ ဘာအခွင့်အရေးမှ မပေးဘူး "
ထိုသူတို့မှာ ရင်ထဲမှ ကျိန်ဆဲလိုက်ကြသော်လည်း မျက်နှာတွင်မူ အတင်းအကျပ် ပြုံးပြကာ ဖန့်ချန်ကို နှုတ်ဆက်ပြီး မိမိတို့၏ နောက်လိုက်များနှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားကြသည်။
သာမန်အချိန်ဆိုလျှင် ကျန်းဟူ သည် သူတို့ကို အမိန့်ပေးနိုင်သည့် အဆင့်ရှိပါမည်လား။
လူတိုင်းမှာ တန်းတူအဆင့် ရှိကြသူများ ဖြစ်သည်။
အချို့ဆိုလျှင် ကျန်းဟူ၏ မိသားစုထက်ပင် ဩဇာကြီးမားသော နောက်ခံရှိသူများ ဖြစ်သည်။
သို့သော် ယခုမူ အချိန်အခါမှာ ပြောင်းလဲသွားချေပြီ။
ထိုသူတို့ ထွက်သွားပြီးနောက် ကျန်းဟူ သည် ဖန့်ချန်၏ ဘေးတွင် တိုးတိုးလေး ပြောသည်။
"အစ်ကိုကြီး၊ အဲဒီ နတ်ဘုရားတိုက်ခိုက်ရေး ကျောင်းတော် ဆိုတာ ကျွန်တော်တို့ အင်ပါယာရဲ့ လူငယ်တွေ အကြိုက်ဆုံး နေရာပါ။ အဲဒါကို 'ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်ငယ်' လို့တောင် ခေါ်လို့ရပါတယ်။"
ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်ငယ်
လူတိုင်းမှာ စိတ်ဝင်စားသွားကြသည်။
ဖန့်ချန် ကလည်း သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်
"ဘယ်လိုမျိုးလဲ"
ကျန်းဟူ က တိုးတိုးလေး ရှင်းပြသည်
"နတ်ဘုရားတိုက်ခိုက်ရေး ကျောင်းတော်ကို ဧကရာဇ်နဲ့ အခြား အိမ်တော်တွေ ပူးပေါင်းပြီး တည်ထောင်ထားတာပါ။ အင်ပါယာတစ်ခွင်က နတ်ဘုရားတိုက်ခိုက်ရေး ကျောင်းတော် အားလုံးကို ချိတ်ဆက်ထားတာဖြစ်လို့ ဝူရှန်းပေမြိန့် စခန်းတာဝန်ခံနဲ့ တူပါတယ်။"
"ဒီနည်းနဲ့ အင်ပါယာရဲ့ သူတော်စင်တွေအားလုံး အဲဒီမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သွေးပေးနိုင်ပြီး ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်အတွက် အဆင်သင့် ဖြစ်နေစေတာပါ။ နတ်ဘုရားတိုက်ခိုက်ရေး ကျောင်းတော်မှာ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်လည်း ရှိပါတယ်။ ပထမနေရာကို ရပြီး နှစ် (၅၀၀) ထိန်းထားနိုင်ရင် ကြယ်တာရာမျက်ရည်စက် တစ်လုံး ဆုချီးမြှင့်ပါတယ်။"
"အော်၊ ငါတို့ဘက်က ကောင်းကင်ငါးပါး စစ်မြေပြင်နဲ့ တူတာပဲ။"
အကြီးကဲငါးပါး တို့ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြသည်။
သို့သော် ဖန့်ချန်တို့ နတ်ဘုရားတိုက်ခိုက်ရေး ကျောင်းတော် သို့ ရောက်သောအခါ၊ ထိုနေရာမှာ ကောင်းကင်ငါးပါး စစ်မြေပြင်နှင့် ကွာခြားနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ထိုနေရာရှိ တိုက်ခိုက်ရေးစင်မြင့်မှာ အားလုံးအတွက် အများပြည်သူဆိုင်ရာ ဖြစ်နေပုံရသည်။
အဆုံးမရှိသော တိုက်ခိုက်ရေးစင်မြင့်ပေါင်း များစွာကို မြင်တွေ့ရသည်။
၎င်းတို့အားလုံးမှာ သီးသန့်နေရာများတွင် ရှိနေကြပြီး စွမ်းအားလှိုင်းများမှာ စင်မြင့်ပြင်ပသို့ မရောက်ရှိပေ။
အရေးအကြီးဆုံးမှာ...
"မင်းတို့ နတ်ဘုရားတိုက်ခိုက်ရေး ကျောင်းတော် မှာ ကမ္ဘာငယ် သူတော်စင် အဆင့်ထက် မြင့်တဲ့ သူတွေလည်း ဝင်လို့ရတာလား "
ဖန်ရွှေ က သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။
စင်မြင့်တစ်ခုပေါ်တွင် တိုက်ခိုက်နေသော သူတော်စင်နှစ်ဦး၏ နာမည်နှင့် ကျင့်စဉ်အဆင့်ကို သူ တွေ့လိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
၎င်းမှာ ကောင်းကင်နိမိတ် သူတော်စင် နှစ်ဦး ဖြစ်ပြီး သေကြေပျက်စီးမတတ် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နေကြသည်။
ဆွေ့ထျန်းဟွမ် တို့လည်း ထိုအချက်ကို သတိပြုမိသွားသည်။
ထို ကောင်းကင်နိမိတ် သူတော်စင် နှစ်ဦးသာ မဟုတ်ပေ။
အချို့သော စင်မြင့်များမှာ တိမ်တိုက်များဖြင့် ဝန်းရံထားသည်။
အတွင်းပိုင်းကို မမြင်နိုင်သဖြင့် အထွတ်ထိပ်တာအိုသူတော်စင်များ တစ်ဦးချင်း ယှဉ်ပြိုင်နေသည်ဟု သူတို့ ခန့်မှန်းမိသည်။
ဖန်ရွှေ၏ မေးခွန်းကို ကျန်းဟူ သည် ရိုကျိုးစွာ ခေါင်းညိတ်ဖြေကြားသည်။
"ကျွန်တော်တို့ အင်ပါယာမှာ သူတော်စင်တိုင်းဟာ နတ်ဘုရားတိုက်ခိုက်ရေး ကျောင်းတော်မှာ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ရန်ငြိုးတွေကို ဖြေရှင်းနိုင်ပါတယ်။ ဒီနည်းနဲ့ အင်ပါယာရဲ့ ဥပဒေကို မချိုးဖောက်ရာ ရောက်ပါတယ်။"
အကြီးကဲငါးပါး မှာ စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ရှိနေသည်။
'ကောင်းကင်ငါးပါး' မှ သူတော်စင်များမှာ သွားလာလှုပ်ရှားရတာကို မနှစ်သက်ကြပုံပင်။
အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားအင်ပါယာမှာမူ ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်ကြောင့် ကမ္ဘာငယ် အဆင့်ထက် ကျော်လွန်သူများပင် တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ ပြင်းထန်လာကြသည်။
ထိုအချိန်တွင် နတ်ဘုရားတိုက်ခိုက်ရေး ကျောင်းတော်အတွင်းသို့ သူတော်စင်များစွာ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။
သူတို့မှာ တိုက်ပွဲကို ကြည့်ရှုနေကြပြီး အချို့မှာ စုဝေးကာ စကားပြောဆိုနေကြသည်။
သို့သော် ကျန်းဟူကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အားလုံးမှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး ရိုသေလေးစားသော အမူအရာများ ပေါ်လာသည်။
ရင်းနှီးသူများမှာ ရှေ့သို့တက်ကာ နှုတ်ဆက်ကြပြီး ကျန်းဟူတို့အပေါ် အလွန်ရိုကျိုးနေကြသည်။
ကျန်းဟူ သည် ဖန့်ချန်တို့ရှေ့တွင် မာန်တက်နေပုံ မပေါက်ရအောင် အေးဆေးစွာပင် တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး သူတို့ကို လွှတ်ပေးလိုက်သည်။
"ဘာဖြစ်တာလဲ ကျန်းသခင်လေး ဒီနေ့ ငါတို့ကို ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ရိုသေနေတာလဲ "
ထိုသူတော်စင်များ နောက်ဆုတ်သွားပြီးနောက် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး နားမလည်စွာ မေးမြန်းနေကြသည်။
ယခင်ကဆိုလျှင် သူတို့ နှုတ်ဆက်လျှင် ကျန်းဟူမှာ နှာခေါင်းရှုံ့ကာသာ ကြည့်လေ့ရှိသည်။
ကျဲနယဲ့ အဆင့်မြင့် သူတော်စင်များသာ သူနှင့် တန်းတူ ဆက်ဆံခွင့် ရသည်။
ကျဲနယဲ့ အဆင့်နိမ့်သူများမှာ သူ၏ အကြည့်ထဲတွင်ပင် မရှိပေ။
ထိတ်လန့်ခြင်းနှင့် နားမလည်ခြင်းများကြားတွင် သူတို့သည် ဖန့်ချန်တို့အဖွဲ့ကို သတိပြုမိသွားသည်။
ဖန့်ချန်နှင့် စကားပြောနေရင်း ကျန်းဟူက အနည်းငယ် ဦးညွတ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူတို့အားလုံး ငေးမောသွားကြသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။
ကျဲနယဲ့ အဆင့်မြင့် သူတော်စင် အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့မှာ နတ်ဘုရားတိုက်ခိုက်ရေး ကျောင်းတော် အရှေ့သို့ ရောက်ရှိနေသည်။
သို့သော် ခြေလှမ်းမလှမ်းရဲဘဲ တုံ့ဆိုင်းနေကြသည်။
"မိတ်ဆွေတို့... ယဲ့ထျန်းဂူ က အတွင်းမှာ စောင့်နေပြီ။ နောက်ဆုတ်လို့ မရတော့ဘူးနော်၊ ဒီတစ်ခေါက် သူ့ကို အဆင်မပြေအောင် လုပ်မိရင် ငါတို့အားလုံး ပြီးပြီပဲ။"
ခေါ်ဆောင်လာသူက သက်ပြင်းချရင်း ပြောသည်။