အခန်း ၂၈၅၄
Vol. 286 Ch. 2854
အခန်း (၂၈၅၄) - မင်းနာမည်ကို ကြားဖူးပါတယ်
"အစ်ကိုကြီး... ကျွန်တော် ရှုံးသွားပါပြီ။"
ကျန်းဟူ ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် စွမ်းအားများ လှိုင်းထန်နေပြီးနောက် တဖြည်းဖြည်းချင်း သူ၏ အတွင်းပိုင်း ကြယ်တာရာ ထဲသို့ ပြန်လည် စုပ်ယူသွားသည်။
အတွင်းပိုင်း ကြယ်တာရာ၏ အရောင်အဝါမှာလည်း ဖြည်းညင်းစွာ မှိန်ဖျော့သွားသည်။
သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်ဓာတ်ကျနေသည့် အရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်နေပြီး၊ အသံမှာလည်း အားအင်များ ကုန်ခမ်းနေသယောင် ဖြစ်နေသည်။
သူ အကြီးအကျယ် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ဤသူနှင့် ကိုယ်တိုင်တိုက်ခိုက်မှသာ၊ ဟေးကျား စခန်းက ဘေးအန္တရာယ်ကြယ် (၁၂) ပါးကို အသာအယာ သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သူ၏ စွမ်းအားမှာ မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းမှန်း သူ နားလည်လိုက်သည်။
သူ ရင်ဆိုင်နေရသည်မှာ ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်းအလယ်အလတ်အဆင့် တစ်ယောက်မဟုတ်ဘဲ၊ ကမ္ဘာကြီး အဆင့် သူတော်စင် တစ်ပါးနှင့် တူနေသည်။
ထိုမျှမက ကမ္ဘာကြီး အဆင့် သူတော်စင်များထဲမှ ထိပ်တန်း အဆင့်မြင့် သူတော်စင် တစ်ပါးနှင့်လည်း တူနေသေးသည်။
သူ၏ နည်းလမ်းဟူသမျှမှာ ထိုသူ့အရှေ့တွင် မည်သည့်အရာမျှ အကျိုးမပြုနိုင်ခဲ့ပေ။
တစ်ဖက်လူကို ထိခိုက်အောင် လုပ်ဖို့ ဝေးစွ၊ သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် တစ်ဖက်လူ၏ အဝတ်စလေးတောင် အနည်းငယ် လှုပ်ခတ်သွားအောင် မလုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။
ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် တိုက်ခိုက်မှု အစအဆုံးကို ပြန်တွေးကြည့်မိတိုင်း၊ အသက်ရှူတိုင်းမှာ သူ့၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်နေသလို ခံစားရသည်။
ဤအချိန်တွင် ကျန်းဟူ ၏ စိတ်ထဲ၌ ထိုလမ်းကြောင်းကို ဆက်မလျှောက်တော့ဘဲ စွန့်လွှတ်လိုက်ချင်သည့် အတွေးများ ပေါ်လာသည်။
ထိုမြင်ကွင်းကို သူတော်စင်များစွာတို့မှာ မည်သို့မျှ ဖုံးကွယ်မထားနိုင်ဘဲ မျက်ဝါးထင်ထင် ကြည့်ရှုနေကြသည်။
အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားအင်ပါယာမှ သူတော်စင်များမှာလည်း တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။
အမှန်တရားကို သိရှိပြီး ဖန့်ချန်၏ နောက်ကြောင်းကို သိသော 'ဆန်းနယဲ့' အဆင့် သူတော်စင်များ၊ လူငယ်ရော လူကြီးများပါမကျန်၊ သူတို့၏ သိနားလည်ထားမှုများ လုံးဝ ပျက်စီးသွားရသည့် မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။
ဖန့်ချန်မှာ ကျန်းဟူ ၏ ယခုစိတ်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
အကယ်၍ ယခင်နှစ်များကသာ နှစ်ဖက်လုံးက အပြည့်အဝ ရန်သူတော်များ ဖြစ်နေပါက၊ ထိုကဲ့သို့သော ထိုးနှက်ချက်မျိုးမှာ အချိန်ကိုက် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
သူသည် ထိုသူ ထိုစိတ်ဓာတ်ကျမှုမှ လွယ်လွယ်ကူကူ ရုန်းထွက်နိုင်မလား၊ မထွက်နိုင်မလားဆိုသည်ကိုသာ စောင့်ကြည့်နေပေလိမ့်မည်။
"ကျန်းဟူ၊ မင်း ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းကြောင်းအပေါ် မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့သွားပြီလား "
ဖန့်ချန် က ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။
ကျန်းဟူ မှာ ကြောင်သွားပြီးနောက် ခါးသီးစွာ ပြုံးကာ မည်သို့ပြန်ဖြေရမည်ကို မသိဖြစ်သွားသည်။
" အစိမ်းရောင်မျက်လုံးကျား နဲ့ ယှဉ်ရင် မင်းက သူ့ရဲ့ အစွမ်းအစ ၅ ဆ ဒါမှမဟုတ် ၆ ဆ လောက်တော့ ရှိနေပြီ။ ကျန်တဲ့ ၄ ဆ၊ ၅ ဆ ကိုတော့ ကြိုးစားလိုက်၊ ကံတရားလေး ပေါင်းစပ်လိုက်ရင် နောက်ပိုင်းမှာ တဝက်လောက်တော့ ပြန်ဖြည့်ဆည်းနိုင်မှာပါ။"
ဖန့်ချန် က တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။
ကျန်းဟူ မှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး -
"ကျွန်တော်နဲ့ အစိမ်းရောင်မျက်လုံးကျား က (၄) ဆ ဒါမှမဟုတ် (၅) ဆ လောက်ပဲ ကွာတာလား "
ယခင်က သူသည် ဘေးအန္တရာယ်ကြယ် နေရာနှင့် အလွန်ဝေးကွာသည်ဟု ထင်ထားခဲ့သည်။ ဆင်တစ်ကောင်ရှေ့မှ ပုရွက်ဆိတ် တစ်ကောင်လိုမျိုး ပမာဏကို ခန့်မှန်း၍မရနိုင်သော ကွာဟချက်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။
ယခု ဖန့်ချန် ပြောလိုက်မှပင် ကျန်းဟူ က သူကိုယ်တိုင် ကြိုးစားပါက ဘေးအန္တရာယ်ကြယ် နေရာသို့ ရောက်နိုင်မည့် အခွင့်အရေး ရှိသေးသည်ဟု ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။
နေရာအသီးသီးရှိ တိုက်ခိုက်ရေး ကျောင်းတော်များတွင်ရှိသော ဆန်းနယဲ့ သူတော်စင်များမှာ အံ့အားသင့်ကာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြသည်။
"ကျန်းဟူ နဲ့ ဘေးအန္တရာယ်ကြယ် က ဒီလောက်လေးပဲ ကွာတာလား ၄ ဆ၊ ၅ ဆ လောက်ပဲလား "
"ဒီလိုဆိုရင်တော့ ကျန်းဟူ ရဲ့ စွမ်းအားက မညံ့ဘူးပဲ၊ အရင်က ငါတို့ဘက်အတွက် နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေတချို့ကို ပြန်သိမ်းနိုင်ခဲ့တာ မထူးဆန်းတော့ဘူး။"
"အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားအင်ပါယာရဲ့ ကျဲနယဲ့ အဆင့်မြင့် သူတော်စင်တွေထဲမှာ ကျန်းဟူ က ထိပ်ဆုံး (၅) နေရာမှာ သေချာပေါက် ပါမှာပဲ။"
" နယ်မြေရှာဖွေရေး မိသားစု ဆိုတာ နာမည်နဲ့လိုက်အောင် တကယ်ကို ထက်မြက်တာပဲ "
နန်းတော်အတွင်း၌။
အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားဧကရာဇ် သည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လုကျိုယွမ် ကို တစ်ချက်လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
"ကျုပ်ဘက်က လူငယ်လေးက ခင်ဗျားတို့ အင်ပါယာရဲ့ ပညာရှင်တွေရဲ့ လမ်းကြောင်းကို ဖြတ်တောက်ဖို့ မရက်စက်ရက်ဘူးလေ။"
လုကျိုယွမ် က တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။
အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားဧကရာဇ် မှာ အလျင်အမြန် ပြုံးကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ၊ ယဲ့မိတ်ဆွေငယ်က တကယ်ပဲ ကျန်းဟူ ကို ဂရုစိုက်တာပဲ၊ ဒီလို ညီအစ်ကို ဆက်ဆံရေးမျိုးကိုတောင် ကျွန်တော် အားကျမိပါသေးတယ်။"
"မင်းကလည်း ယဲ့ထျန်းဂူ ကို 'အစ်ကိုကြီး' လို့ ခေါ်ချင်နေတာလား "
လုကျိုယွမ် က ဧကရာဇ်ကို ထူးဆန်းသည့် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားဧကရာဇ် မှာ ကြောင်အသွားပြီး တစ်ဖက်လူက ထိုသို့ပြောလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။
တရားစီရင်ရေး ခန်းမ၏ အကြီးအကဲ ၊ ကျန်းစီလုံ နှင့် တက်ရောက်နေသည့် ဝန်ကြီးများမှာလည်း အံ့အားသင့်သွားကြသည်။
လုကျိုယွမ် က ရယ်မောလျက် -
"စတာပါ။"
"ဟားဟား..."
အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားဧကရာဇ် မှာ ခြောက်ကပ်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက် တိုက်ခိုက်ရေး ကျောင်းတော်ရှိ မြင်ကွင်းကို ပြန်ကြည့်သည်။
စိတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ အကယ်၍ သူသာ ကျန်းဟူ လောက် ငယ်ရွယ်ပြီး ထိုကဲ့သို့သော အစ်ကိုကြီးမျိုး၏ လမ်းညွှန်မှု ရခဲ့ပါက ယခုလိုအောင်မြင်မှုထက် ပိုမိုမြင့်မားသည့် အဆင့်သို့ ရောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပါလား။
သူကိုယ်တိုင်တောင် ကျန်းဟူ ကို အားကျမိသည့် စိတ်မျိုး ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။
"ဒီလိုကြီးမားတဲ့ ယှဉ်ပြိုင်မှု ခေတ်ကြီးမှာ အကယ်၍ နဂါးပျံများ ပေါ်လာရင်၊ အဲဒီနဂါးပျံရဲ့ ရန်သူတွေတောင် အကျိုးအမြတ် အနည်းငယ်တော့ ရကြမှာပဲ။ ဒါပေမဲ့... နှမြောစရာပါပဲ..."
...
...
"အစ်ကိုကြီး၊ ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ"
ကျန်းဟူ ၏ မျက်ဝန်းမှာ ရုတ်တရက် ကြည်လင်သွားပြီး ယခင်ကလို တွေဝေမှုများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
သူသည် ဖန့်ချန်ကို ကြည့်လိုက်ရာ မျက်လုံးထဲတွင် ကျေးဇူးတင်သည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။
ယခင်က မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ယခု အရှေ့မှာရှိနေသူက သူ့ကို အမှန်တကယ်ပဲ လမ်းကြောင်းပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
အစ်ကိုကြီး တစ်ယောက် လုပ်ရမည့်အတိုင်း လုပ်ဆောင်ပေးခဲ့သည်။
ဤ 'အစ်ကိုကြီး' ဟူသော အခေါ်အဝေါ်ကို သူ စိတ်ရင်းအမှန်ဖြင့် ခေါ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ အတိတ်က အစ်ကိုကြီးကို ရန်သူလို သဘောထားခဲ့မိသည့်အတွက် အရှက်ရပြီး ခြေချောင်းဖြင့်တောင် မြေကြီးကို တူးဖော်ချင်စိတ် ပေါက်လာသည်။
"နားလည်ရင် ပြီးရော၊ အောက်ဆင်းတော့၊ တခြား ကျဲနယဲ့ အဆင့်မြင့် သူတော်စင်တွေကို အပေါ်တက်ခိုင်းလိုက်။"
ဖန့်ချန် က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
ကျန်းဟူ သည် ဘာမျှ မပြောတော့ဘဲ ရိုသေစွာ ဦးညွတ်ကာ တိုက်ခိုက်ရေးစင်မြင့်ပေါ်မှ ဆင်းသွားသည်။
သူသည် ကျဲနယဲ့ အဆင့်မြင့် သူတော်စင်များ ရှိရာသို့ ရောက်သွားပြီး သူ၏ မျက်နှာတွင် အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ကျန်ရှိနေသေးသည်။
စင်မြင့်ပေါ် မတက်ချင်ကြသည့် သူတော်စင်များမှာ ယခုမှ သတိဝင်လာပြီး တစ်ဦးမှာ ချက်ချင်းပင် စင်မြင့်ပေါ်သို့ ပျံသန်းသွားသည်။
"ငါ အရင်တက်မယ်။"
"ခဏနေဦးလို့။"
နောက်ထပ် သူတော်စင် တစ်ဦးမှာ ထိုသူကို ဆွဲယူလိုက်ပြီး -
"ဘာလို့ မင်းက အရင်တက်ရမှာလဲ၊ ငါပဲ အရင်တက်မှာ"
ပြောရင်းဆိုရင်းပင် ထိုသူမှာ အလွန်လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် စင်မြင့်ပေါ်သို့ ခုန်တက်သွားသည်။
စင်မြင့်ပေါ်တွင် တိမ်တိုက်များမှာ ယခင်အတိုင်း လိပ်ခွေနေပြီး၊ တိုက်ခိုက်မှု၏ အငွေ့အသက်များ ကျန်ရှိနေသေးသည်။
ဒီတစ်ခေါက် တက်လာသူမှာ ဖန့်ချန်ကို ဦးညွတ်ကာ လက်အုပ်ချီပြီးနောက် စိတ်ကို တင်းထားကာ -
"အစ်ကိုကြီး၊ ကျွန်တော်က နယ်မြေရှာဖွေရေး မိသားစုက ရှု မိသားစုဝင် ရှုလုံကျူ ဖြစ်ပါတယ်။ အစ်ကိုကြီး လမ်းညွှန်ပေးပါဦး "
"ရှုလုံကျူလား အင်း... အရင်က ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်မှာ မင်းနာမည်ကို ကြားဖူးပါတယ်။"
ဖန့်ချန် က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
ဖန့်ချန် က သူ့ကို မငြင်းပယ်ဘဲ 'အစ်ကိုကြီး' ဟူသော အခေါ်အဝေါ်ကို လက်ခံလိုက်သည်ကို မြင်ရသောအခါ ရှုလုံကျူ မှာ စိတ်လှုပ်ရှားလွန်း၍ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်သွားသည်။
ထို့အပြင် ဖန့်ချန်က သူ့နာမည်ကို ကြားဖူးသည်ဟု ပြောလိုက်သောအခါ၊ ဖော်ပြရန် ခက်ခဲသော လျှပ်စစ်ဓာတ်လိုက်သလို ခံစားချက်မျိုးမှာ ဦးခေါင်းထိပ်အထိ တိုးဝင်သွားသည်။
ရှုလုံကျူ ၏ အသံမှာ တုန်ယင်နေလျက် -
"အစ်ကိုကြီးက ကျွန်တော့်နာမည်ကို သိနေတာလား..."
"စကားများမနေနဲ့၊ စတင်တိုက်ခိုက်စမ်း။"
ဖန့်ချန် က ပြောသည်။
ရှုလုံကျူ မှာ ခေါင်းညိတ်ကာ ဘာမျှမပြောတော့ဘဲ သူ့၏ စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ ထုတ်သုံးလိုက်သည်။
...
...
"ဒီ ရှုလုံကျူ ကောင်လေး၊ ဘာလို့ အရင်တက်ရတာလဲ "
ယခင်က ရှုလုံကျူ ၏ ဆွဲယူခြင်းကို ခံလိုက်ရသည့် သူတော်စင်မှာ စိတ်တိုနေသည်။
ကျန်ရှိနေသော သူတော်စင်များမှာလည်း အားကျခြင်း၊ စိတ်လှုပ်ရှားခြင်းများ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။
ဘာလို့လဲဆိုတော့ နောက်တစ်ခါမှာ သူတို့ အလှည့် ဖြစ်လာတော့မည် ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။
သူတို့လည်း ထိုသူ့ကို 'အစ်ကိုကြီး' ဟု ခေါ်နိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။
ကျန်းဟူ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် အရာများမှာ သူတို့ကို ကြောက်ရွံ့မှု ဖြစ်စေခဲ့သည်။
သို့သော် ဖန့်ချန်၏ မှတ်ချက်များကို ကြားလိုက်ရပြီး သူ၏ စွမ်းအားကို တိုးတက်စေမည့် အခွင့်အရေးကို သိလိုက်ရသောအခါ သူတို့၏ စိတ်ခံစားမှုမှာ ပြောင်းလဲသွားသည်။
ဒါက အရှက်ရစရာမဟုတ်ပေ ဒါက တကယ့်ကို ရှားပါးသည့် အခွင့်အရေး ဖြစ်ပြီး၊ မိမိနှင့် 'ဘေးအန္တရာယ်ကြယ်' များကြားက ကွာခြားချက်ကို သိနိုင်မည့် တစ်ခုတည်းသော အခွင့်အရေး ဖြစ်သည်။
ကွာခြားချက်ကို သိမှသာ နောက်မှ လိုက်မီနိုင်မည့် ပန်းတိုင်ကို ရရှိမည်ဖြစ်သည်။
သူတို့အတွက် ဒါက အလွန်အရေးကြီးသည်။
မကြာမီပင် ရှုလုံကျူ လည်း ဖန့်ချန်၏ လမ်းညွှန်မှုများဖြင့် ကျေနပ်စွာဖြင့် စင်မြင့်ပေါ်မှ ဆင်းလာသည်။
ထိုသူ့လက်ထဲတွင် ရှုံးနိမ့်ရခြင်းမှာ အရှက်ရစရာမဟုတ်ဘဲ၊ ဂုဏ်ယူစရာဟုသာ သူ ခံစားရသည်။
ထို့နောက် တခြားသူတော်စင်များမှာလည်း စင်မြင့်ပေါ်သို့ တက်ကာ ရိုသေစွာဖြင့် 'အစ်ကိုကြီး' ဟု ခေါ်ပြီး တိုက်ခိုက်ကြသည်။
အဖွဲ့အစည်းအသီးသီးမှ သူတော်စင်များမှာ ဘာတွေဖြစ်နေမှန်း မသိသော်လည်း၊ ထိုတိုက်ခိုက်မှုများ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို တဖြည်းဖြည်း မှန်းဆနိုင်လာကြသည်။
သူတို့မှာ ဖန့်ချန်က အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားအင်ပါယာမှ မည်သည့်မိသားစုမှ ဖြစ်သည်ကို လျှို့ဝှက်စွာ ခန့်မှန်းနေကြသည်။
အကြီးအကဲငါးပါးမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်ကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။
"ဖန့်သူတော်စင်ဘိုးဘေး ရဲ့ ဒီလုပ်ဆောင်ချက်က အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားအင်ပါယာကို စွမ်းအားပြရုံတင်မကဘဲ၊ လူငယ်မျိုးဆက်သစ်တွေရဲ့ စိတ်ကိုပါ သိမ်းပိုက်လိုက်တာပဲ။"
စီကုကျိ က လှို့ဝှက်စကားပြောသည်။
ရှန်းတုရှင်း က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"ကျန်းဟူတို့မျိုးဆက် အာဏာရလာတဲ့အခါ၊ အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားအင်ပါယာဟာ ငါတို့ရဲ့ ကောင်းကင်ငါးပါး အင်ပါယာရဲ့ အောက်မှာပဲ ရှိတော့မှာ။"
ဤသည်မှာ ပွင့်လင်းသော နည်းဗျူဟာဖြစ်ပြီး၊ အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားအင်ပါယာ၏ လူကြီးများ သိရှိသော်လည်း၊ နှာခေါင်းကို ပိတ်၍သာ လက်ခံရပေလိမ့်မည်။
မည်သူကများ ထွက်ပြီး ကန့်ကွက်ရဲမည်နည်း၊ ကန့်ကွက်သူတိုင်းမှာလည်း ဖိနှိပ်ခံရမည်သာ ဖြစ်သည်။