အခန်း ၂၈၅၆
Vol. 286 Ch. 2856
အခန်း (၂၈၅၆) - ငါလည်း သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်း အတွက် အသက်ပေးနိုင်တယ်
"လောထျန်းဝမ် ဆိုတာ အရူးမဟုတ်ဘူး၊ မင်း နောက်တစ်ခါ ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်ထဲ ဝင်သွားတဲ့အခါ သူနဲ့ ယှဉ်တိုက်ကြည့်လိုက်၊ အဲဒီကျရင် မင်း သိလာလိမ့်မယ်။"
ဖန့်ချန် က အေးဆေးစွာ ပြုံးလျက် ပြောသည်။
ဖုန်းယွန်းဝူတောက် ၏ မျက်နှာမှာ အစိမ်းဖျော့ဖျော့မှသည် ဖြူဖျော့သွားသည်အထိ ပြောင်းလဲသွားသည်။
မကြာမီပင် ထိုသူ နှစ်ယောက်စလုံး စင်မြင့်ပေါ်မှ ဆင်းကာ တိုက်ခိုက်ရေး ကျောင်းတော်သို့ ပြန်လာကြသည်။
ကျန်းဟူ၊ ရှုလုံကျူ တို့မှာ အလျင်အမြန်ပင် ကြိုဆိုလိုက်ကြသည်။
အဖွဲ့အစည်းအသီးသီးမှ သူတော်စင်များမှာ ဖုန်းယွန်းဝူတောက် ကို ကြည့်သည့် အကြည့်များမှာ အလွန်ပင် ရှုပ်ထွေးနေကြသည်။
တစ်ဖက်တွင်လည်း သူတို့မှာ ဖုန်းယွန်းဝူတောက် ၏ စွမ်းအားကို အလွန်ပင် လေးစားကြသည်။
ထုံယိုဧကရာဇ် ထက် (၃) ဆလောက် သာတယ်ဆိုတာ၊ ဝူရှန်းပေမြန့် စခန်း တစ်ခုလုံးကို ခြုံငုံကြည့်ရင် အဆင့် (၄) နေရာမှာ တည်မြဲနေပြီဟု ဆိုရမည်။
သူ့ထက် သာလွန်သူများမှာ မျက်စိရှေ့က ယဲ့ထျန်းဂူ၊ အရင်က အဆင့် (၁) ဖြစ်ခဲ့ဖူးသူ လီဖန်၊ နှင့် လောထျန်းဝမ် တို့သာ ရှိတော့သည်။
အဆင့် (၄) ဟူသည့် နေရာမှာ အလွန်မြင့်မားသည်ဟု မဆိုနိုင်သော်လည်း၊ ဝူရှန်းပေမြန့် စခန်းမှာ မည်မျှ ကြီးမားသနည်း။
အတွင်းတွင် မရေမတွက်နိုင်သော နတ်ဘုရား အင်ပါယာများ ပါဝင်နေသည်။
ဆိုလိုသည်မှာ မုန်တိုင်းထန်သော ပင်လယ်ထဲမှ ကျောက်မျက်ကို ရှာဖွေရသကဲ့သို့ နာမည်ကျော်ကြားလာခြင်းဖြစ်သည်။
အမှန်တကယ်ပင် ထက်မြက်ပြီး အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရား အင်ပါယာမှ အခြား ကျဲနယဲ့ အဆင့်မြင့် သူတော်စင်များထက် အများကြီး သာလွန်ကာ လုံးဝ ကွာခြားသွားသည်။
အမှန်ဆိုလျှင် အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရား အင်ပါယာမှာ ထိုကိစ္စအတွက် ဂုဏ်ပြုသင့်သည်။
ဒါပေမဲ့...
သူတို့ ဖန့်ချန်ကို ကြည့်လိုက်သည့်အခါ စိတ်ခံစားချက်များမှာ အလွန်ပင် ရှုပ်ထွေးသွားသည်။
"ကျန်းဟူ၊ မင်း သူတို့ကို ခေါ်ပြီး တခြားနေရာတွေ လိုက်ပြလိုက်ဦး၊ ငါ ယဲ့ထျန်းဂူ ကို ခေါ်ပြီး အပြင်မှာ လမ်းလျှောက်ဦးမယ်။"
ဖုန်းယွန်းဝူတောက် က အင်္ကျီကို ပြင်ဆင်ရင်း အမိန့်ပေးသည်။
ကျန်းဟူ က သူ့ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ဖန့်ချန်ကိုသာ ကြည့်သည်။
ဖန့်ချန် က ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ကျန်းဟူ ကို အကြီးအကဲငါးပါးနှင့်အတူ တိုက်ခိုက်ရေး ကျောင်းတော်မှာပဲ ဆက်ကစားနေဖို့ ပြောလိုက်သည်။
သူကတော့ ဖုန်းယွန်းဝူတောက် နှင့်အတူ တိုက်ခိုက်ရေး ကျောင်းတော် အပြင်ဘက်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။
"ကြည့်ရတာ ဖုန်းယွန်းဝူတောက် ရဲ့ စွမ်းအားကလည်း အစ်ကိုကြီးရဲ့ မျက်စိထဲ ဝင်သွားပြီ ထင်တယ်။"
ကျန်းဟူ က ရေရွတ်လိုက်ပြီး စိတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် အရေးတကြီး ခံစားချက်မျိုး ပေါ်လာသည်။
အကယ်၍ စွမ်းအားမလိုက်နိုင်ပါက အစ်ကိုကြီးနှင့် သူ့ကြားက ဆက်ဆံရေးမှာ တဖြည်းဖြည်း ဝေးကွာသွားလိမ့်မည်။
...
...
လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ရှိ အခန်းငယ်တစ်ခု။
ဖုန်းယွန်းဝူတောက် မှာ ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် အပြင်ဘက်ရှိ စည်ကားလှသော မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း အနည်းငယ် ခံစားချက် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
"ဒီ အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရား အင်ပါယာက အစပိုင်းနဲ့ ယှဉ်ရင် အဆပေါင်း တစ်ရာကျော်ကို အားကောင်းလာခဲ့ပြီပဲ။"
ဖန့်ချန် က အေးဆေးစွာ ပြုံးလျက် -
"မင်း ဘာဖြစ်တာလဲ ပြန်လည်ဝင်စားပြီး ကျင့်ကြံထားတာလား "
"တကယ်ကို မင်းပဲ။"
ဖုန်းယွန်းဝူတောက် က ဖန့်ချန်ကို ကြည့်လိုက်ရာ အကြည့်များမှာ အလွန်ပင် ရှုပ်ထွေးနေသည်။
ထို့နောက် သူသည် ကိုယ်ကို ရှေ့သို့ ကိုင်းညွှတ်လိုက်ပြီး အသံကို နိမ့်ချကာ ပြောသည်။
"သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်း မှာ အခု ဘာကောင်းတဲ့ နည်းလမ်းတွေ ရှိသေးလဲ ငါ့ကို ခေါ်သွားပေးလို့ ရမလား "
"မင်းကို ခေါ်သွားပြီး ဘာလုပ်ဖို့လဲ "
ဖန့်ချန် က အလွယ်တကူ ပြောလိုက်သည်။
"ယဲ့ထျန်းဂူ၊ မင်း အမှန်တရားကို မသိဘူးလို့တော့ ငါ မယုံဘူး "
ဖုန်းယွန်းဝူတောက် က သွားကို ကြိတ်ကာ -
"အရင်က ငါ လုကျိုယွမ် အဲဒီကောင်နဲ့ ပေါင်းပြီး ရူးမိုက်တဲ့ အလုပ်တချို့ လုပ်မိတာ ငါ့အမှားပါ။
ဒါပေမဲ့ ဒီကိစ္စကို လုကျိုယွမ် ခေါင်းပေါ်ပဲ ပုံချရမယ်။
ငါတို့တွေ အကုန်လုံးက သူ့ရဲ့ သွေးဆောင်မှုကြောင့် ဖြစ်တာ၊ ပြီးတော့ အရင်က ငါတို့ သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်း ကို တိုက်ခိုက်တုန်းကလည်း အခွံပဲ ကျန်တော့တာ၊ မင်းတို့တွေက ကြိုတင်ပြီး ထွက်ပြေးသွားတာလေ၊ ငါတို့ကြားမှာ အသေကြေ ရန်သူမျိုးလည်း မဟုတ်ပါဘူး၊ ဟုတ်တယ်မလား။
အခုတော့ လူတိုင်းက ကံတရားရဲ့ စွန့်ပစ်ခြင်းကို ခံထားရတဲ့ သူတော်စင်တွေပဲ၊ အပြန်အလှန် ကူညီသင့်တာပေါ့ "
"အော် အကုန်လုံးက လုကျိုယွမ် သွေးဆောင်လို့လား "
ဖန့်ချန် ၏ မျက်ဝန်းမှာ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြီး -
"သူက မင်းတို့ကို ဘယ်လို သွေးဆောင်တာလဲ"
"သူက ပြောတယ်၊ ငါတို့သာ သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်း ကို တိုက်ခိုက်နိုင်ရင် သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်း က မြင့်မားတဲ့ နေရာကနေ ငါတို့ကို ဝင်စွက်ဖက်မှာ မဟုတ်ဘူးတဲ့။"
"အကယ်၍ သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်း ရဲ့ ထိပ်တန်း နတ်ဘုရားနည်းလမ်း သုံးခုကို လုယူနိုင်ရင်၊ သူတော်စင်ဧကရာဇ် နန်းတော် မှာတောင် ငါတို့ နာမည် စာရင်းပေါက်နိုင်တယ်တဲ့ "
ဖုန်းယွန်းဝူတောက် က ထိုအကြောင်းကို ပြောသည့်အခါ သွားကို ကြိတ်ကာ -
"ငါက သူ့ရဲ့ စကားလုံးတွေကို ယုံမိလို့ ဒီလို ဘဝမျိုး ရောက်သွားတာ "
"ဘယ်လို ဘဝမျိုးလဲ ငါကြည့်ရတာ မင်းလည်း မဆိုးပါဘူး။"
ဖန့်ချန် က စိတ်ဝင်တစား မေးသည်။
"..."
ဖုန်းယွန်းဝူတောက် မှာ ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ခါးသီးစွာ ပြုံးလျက် -
"ဘယ်နေရာက မဆိုးတာလဲ ငါ အခုလက်ရှိ သူတော်စင်ဧကရာဇ် အဆင့်ကိုတောင် ပြန်ရောက်နိုင်ပါ့မလားဆိုတာ မေးခွန်းထုတ်စရာပဲ။
အကြိမ်ကြိမ် ခါးခါးသီးသီးနဲ့ ကျင့်ကြံခဲ့ပေမယ့် မင်းပြောတာက လောထျန်းဝမ် လောက် မကောင်းဘူးတဲ့။
ကြေးနီသူတော်စင် နန်းတော် ထဲ ဝင်ဖို့တောင် ဝေးလွန်းလှပြီ "
"ငါမှတ်မိသလောက် အရင်က စင်မြင့်ပေါ်မှာ မင်းရဲ့ စွမ်းအားက အခုလို မဟုတ်ခဲ့ဘူး။
မင်း အခုလက်ရှိ ကျဲနယဲ့ အဆင့်မြင့် သူတော်စင် ဖြစ်နေပြီ၊ အရင်ကဆိုရင် ရွှမ်နယဲ့ အဆင့်တောင် မဟုတ်ခဲ့ဘူးလေ။"
ဖန့်ချန် က -
"ဒါတောင် မကျေနပ်သေးဘူးလား"
"အဲဒါက အရင်ကလေ... ငါ နောက်ပိုင်း အကြိမ်ကြိမ် ကြီးထွားလာခဲ့ပြီး အရင်ကထက် အများကြီး သာလွန်သွားပြီ "
ဖုန်းယွန်းဝူတောက် က ပြန်ပြောသည်။
"အဲဒီလိုလား။"
ဖန့်ချန် က သံသယဖြင့် -
"အရင်က မင်းကို တမင်သက်သက် ပြန်လည်ဝင်စားပြီး ကျင့်ကြံတာလို့ ထင်ခဲ့တာ၊ အခု မင်းပြောတာ ကြားရတော့ ပြန်လည်ဝင်စားတာက မလွှဲမရှောင်သာ ဖြစ်ခဲ့တာလား "
"သေချာပေါက်ပေါ့၊ ငါ အဲဒီဘက်ကနေ ထွက်ပြေးပြီးတော့ မင်းတို့ သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်း က သူတော်စင်တွေက ငါ့ဆီ လိုက်လာတာလေ။"
"ကံကောင်းတာက သူတို့က ငါ့ကို မသတ်ဖြတ်ပဲ ဒီနေရာမှာ ပြန်လည်ဝင်စားဖို့ ခွင့်ပြုခဲ့တာပါ။"
ဖုန်းယွန်းဝူတောက် က ထိုအကြောင်းကို ပြောသည့်အခါ ဖန့်ချန်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ -
"ယဲ့ထျန်းဂူ၊ ငါတို့လည်း အသိမိတ်ဆွေတွေပါ၊ အားတဲ့အချိန်ကျရင် ငါ့အတွက် စကားလေး ပြောပေးပါဦး၊ ငါတို့ကြားက ရန်ငြိုးတွေကို ဒီမှာတင် အဆုံးသတ်လိုက်ကြရအောင်၊ ဟုတ်တယ်မလား "
"ဖုန်းယွန်းဝူတောက်က တစ်ခါ အသတ်ခံလိုက်ရတယ် ဒါဆို လုကျိုယွမ် ဘာလို့ ဘာမှ မဖြစ်တာလဲ "
ဖန့်ချန် ၏ မျက်ဝန်းမှာ လှုပ်ရှားသွားပြီး ရုတ်တရက် လုကျိုယွမ် နှင့် ဝူရှန်းပေမြန့် စခန်းမှ တာဝန်ခံ ရှုဖူ တို့ကြားက ဆက်ဆံရေးကို တွေးမိသည်။
"လုကျိုယွမ် လည်း ကြေးနီသူတော်စင် နန်းတော် ကို သွားဖူးတယ်၊ ဒါဆို ငါ အရင်က တွေးမိတာ မှားနေတာလား "
ဖန့်ချန် ၏ အကြည့်များမှာ ထူးဆန်းသွားသည်။
သူ အရင်က လုကျိုယွမ် ကိုယ်တိုင်က သူတော်စင်ဧကရာဇ် တစ်ပါးဖြစ်ပြီး ကြေးနီသူတော်စင်နန်းတော် ကို တည်ထောင်သူမှာလည်း လုကျိုယွမ် နှင့် တစ်လမ်းတည်းဟု ထင်ခဲ့သည်။
နှစ်ဖက်ကြားမှာ ဆက်ဆံရေး ရှိပြီးသား ဖြစ်သည်။
ဒါပေမဲ့ ဖုန်းယွန်းဝူတောက် ကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ။
သူ တစ်ခုခု ထပ်ဖြစ်နိုင်သေးသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
လုကျိုယွမ် လည်း တစ်ခါ အသတ်ခံရဖူးသည်။
ပြီးရင် ပြန်လည်ဝင်စားပြီး ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်ထဲ ဝင်သွား၊ ပြီးမှ ကြေးနီသူတော်စင် နန်းတော် ထဲ ရောက်သွား၊ ရှုဖူ နှင့် သိကျွမ်းသွား...
"ယဲ့ထျန်းဂူ၊ ရမလား မရဘူးလား ဆိုတာ တစ်ခွန်းလောက် ပြောပါ၊ မင်း ဒီတစ်ခေါက် အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရား အင်ပါယာကို လာတာ တာဝန်တစ်ခုခုနဲ့များ လာတာလား ငါ့ကို သုတ်သင်ဖို့ လာတာလား "
ဖုန်းယွန်းဝူတောက် က ပြောလေလေ ဒေါသထွက်လေလေ ဖြစ်လာသည်။
"ငါ့မှာလည်း မင်းတို့နဲ့ ပူးပေါင်းချင်တဲ့ စိတ်ရှိပါတယ်၊ ငါလည်း သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်း အတွက် အသက်ပေးနိုင်တယ် ဘာလို့ ငါ့ကို တစ်ကြိမ်လောက် အခွင့်အရေး မပေးတာလဲ "
"စိတ်အေးအေးထားပါ၊ မင်းရဲ့ ကိစ္စကို ငါ စဉ်းစားပေးပါ့မယ်၊ ငါ့ရဲ့ စီနီယာအစ်ကိုတွေကိုလည်း တိုင်ပင်ကြည့်ဦးမယ်။"
ဖန့်ချန် က လက်ခါပြပြီး -
"ဒီတစ်ခေါက် မင်းကို တိုက်ခိုက်ဖို့ လာတာ မဟုတ်ဘူး၊ စိတ်မပူပါနဲ့။"
"ငါ့ကို တိုက်ဖို့ လာတာ မဟုတ်ဘူးလား အော်။"
ဖုန်းယွန်းဝူတောက် က ချက်ချင်း အေးဆေးသွားသည်။
ခဏနားပြီး -
"ငါ တကယ်ပဲ လောထျန်းဝမ် လောက် မကောင်းဘူးလား အရင်က ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်မှာ သူတို့ကို တွေ့ဖူးတယ်၊ မင်းပြောတာက လီဖန် ကို မနိုင်ဘူးဆိုတာ နည်းနည်းတော့ လက်ခံနိုင်သေးတယ်။
ဒါပေမဲ့ လောထျန်းဝမ် ကို မနိုင်ဘူးလို့ ပြောတာကတော့ ရယ်စရာ ဖြစ်နေပြီ မဟုတ်လား "
"ရယ်စရာ မဟုတ်ပါဘူး၊ အဲဒီကျရင် မင်း သိလာလိမ့်မယ်။"
ဖန့်ချန် က ပြောသည်။
ဖုန်းယွန်းဝူတောက် က စိတ်ထဲတွင် မယုံကြည်ချင်သော်လည်း၊ မျက်စိရှေ့ကသူမှာ သူ့ကို လိမ်ညာစရာ အကြောင်းမရှိပေ။
ထိုသို့ တွေးလိုက်သည့်အခါ သူ၏ မျက်နှာမှာ ပိုမို ဆိုးရွားလာသည်။
"မင်းအမူအရာကို ကြည့်ရတာ တစ်ချက်တည်းနဲ့ ကြေးနီသူတော်စင် နန်းတော် ကို ထိုးဖောက်ဖို့ ကြိုးစားတော့မှာပေါ့။"
ဖန့်ချန် က ပြောသည်။
ဖုန်းယွန်းဝူတောက် က ခေါင်းညိတ်ပြီး ဖန့်ချန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
"ယဲ့ထျန်းဂူ၊ မင်း ကြေးနီသူတော်စင် နန်းတော် ရဲ့ အရံကိုယ်စားလှယ်သူတော်စင် ဖြစ်သွားပြီ မဟုတ်လား "
ဖန့်ချန် - "ဟုတ်တယ်။"
ဖုန်းယွန်းဝူတောက် က ခေါင်းညိတ် -
"သင့်တော်ပါတယ်။"
ထိုအချိန်တွင် သူ တစ်ခုခုမှားနေမှန်း ရုတ်တရက် သတိပြုမိပြီး အသိစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။
"ဒါဆို မင်း ဒီတစ်ခေါက် အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရား အင်ပါယာကို လာတာ..."
"အရင်ကတော့ မင်းတို့ကို အရင်းအမြစ် စစ်ပွဲ ဆင်နွှဲဖို့ စီစဉ်ထားတာ၊ အခုတော့ အဆင်ပြေသွားပြီ။"
ဖန့်ချန် က ပြုံးလျက် ပြောသည်။
"အရင်းအမြစ် စစ်ပွဲ..."
ဖုန်းယွန်းဝူတောက် ၏ မျက်နှာမှာ ထူးဆန်းသွားသည်။
"ယဲ့ထျန်းဂူ၊ အရင်က မင်းက ကမ္ဘာငယ်သူတော်စင်အဆင့်ပဲ ရှိသေးတယ်၊ အခုလည်း ကမ္ဘာငယ် သူတော်စင်အဆင့်ပဲ။
အမှန်တိုင်း ပြောရရင် မင်းရဲ့ လက်ရှိ အရည်အချင်းနဲ့ဆိုရင် ဘဝသံသရာ ပြန်လည်ဝင်စားတာ ဘယ်နှစ်ခါလောက် ရှိသွားပြီလဲ "
"အဲဒါကတော့ ပြောရခက်တယ်။"
"မင်း မပြောချင်ရင်လည်း နေပါစေ၊ အမှန်တော့ ငါ လုကျိုယွမ် ရဲ့ နေရာကို သိကောင်း သိနိုင်မယ်။
မဟုတ်ရင် ငါ ပြောပြမယ်၊ မင်း သံသရာမသေမျိုးဂိုဏ်း က သူတော်စင်တွေကို လွှတ်ပြီး လုကျိုယွမ် ကို ရှာခိုင်းလိုက်ပါလား ဒီကောင်ကို ဘာလို့ အေးအေးဆေးဆေး နေခွင့်ပေးထားမှာလဲ"
ဖုန်းယွန်းဝူတောက် က ထိုအကြောင်းကို သတိရကာ အလွန်တက်ကြွစွာ ပြောလိုက်သည်။
သူ၏ နောက်ကျောဘက်တွင် ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ တိတ်တဆိတ် ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ ထိုသူမှာ မျက်နှာအမူအရာ မကောင်းလှသော လုကျိုယွမ် ပင် ဖြစ်သည်။