အခန်း ၂၈၅၈
Vol. 286 Ch. 2858
အခန်း (၂၈၅၈) - အကြီးအကျယ် နိုးထစေခြင်း
ဒီရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ ကျင့်ကြံခဲ့သည့် ကာလအတွင်း၊ သူ၏ လက်ရှိ အခြေခံ အုတ်မြစ်မှာ နီရဲသော ကပ်ဘေးဝိဇ္ဇာမျက်လုံး ကို စတင် နားလည်သဘောပေါက်ခါစကထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို သန်မာလာခဲ့သည်။
နိဗ္ဗာန် တားမြစ်နယ်မြေ နှင့် ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင် တို့မှ ရရှိခဲ့သည့် ရှေးဟောင်း သူတော်စင်ဧကရာဇ် တို့၏ သွေးစက်များက သူ၏ နတ်ဘုရား စွမ်းအားကို ပိုမို ကြံ့ခိုင်လာစေသည်။
"ဒီလောက်ဆိုရင် နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဥ် ဖြတ်တောက်ခြင်း ကို သုံးရင်တောင် ပင်ပန်းမှု သိပ်မရှိလောက်တော့ဘူး မဟုတ်လား "
"အစုလိုက် အပြုံလိုက် နိုးထစေတဲ့နည်းနဲ့ စွမ်းအားကို သုံးကြည့်လို့ ရမလား "
ထိုသို့ တွေးတောရင်း ဖန့်ချန်သည် ကရုဏာတောင် သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
ကျန်းတောက်ယွဲ့ တို့နှင့် စကားပြောဆိုပြီးနောက် သူ၏ ညီငယ်၊ ညီမငယ်များမှာ အသီးသီး သူတို့၏ အတွင်းပိုင်း ကမ္ဘာနယ်မြေ ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် ကျင့်ကြံနေကြသည်ကို တွေ့ရှိရသဖြင့် သူသည် ပင်ပန်းသည်ဟု မထင်မှတ်ဘဲ တစ်ယောက်ချင်းစီထံ လိုက်လံ နှုတ်ဆက်လေသည်။
ပထမဆုံးအနေဖြင့် သူသည် ချန်ဖေးဖေး၏ အတွင်းပိုင်း ကမ္ဘာနယ်မြေ ထဲသို့ ရောက်သွားသည်။
"ငါက အခုဆိုရင် လင်နယဲ့ အဆင့် အလယ်အလတ် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီ၊ ဒါပေမဲ့ လုံးဝ မလုံလောက်သေးဘူး၊ ဒီလောက် စွမ်းအားနဲ့ ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင်ကို သွားရင် ဝန်ပိစေရုံပဲ ရှိမှာ။"
"ငါ ဝမ်စီနီယာအစ်ကို နဲ့ ရှဲ့စီနီယာအစ်မ တို့ကို အတုယူရမယ်၊ သူတို့ရဲ့ လက်ရှိ စွမ်းအားက ဖန့်စီနီယာအစ်ကိုကြီး ကို မှီအောင် လိုက်ဖို့ ကြိုးစားနေကြပြီ"
ချန်ဖေးဖေးက သူ့ကိုယ်သူ အားပေးရင်း အလွန်ပင် ကြိုးစား ကျင့်ကြံနေသည်။ နောက်တစ်ခါ နိဗ္ဗာန် တားမြစ်နယ်မြေ ထဲ ဝင်သွားလျှင် အဆင့် ပိုတက်နိုင်အောင် ကြိုးစားမည်ဟု သူ ဆုံးဖြတ်ထားသည်။
ရုတ်တရက် သူသည် အနီးအနားတွင် သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသည့် အရိပ်တစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။
ချန်ဖေးဖေးမှာ ကြောက်လန့်သွားကာ မျက်နှာပျက်သွားသည်။
"ယင်သူတော်စင် "
"မင်းရဲ့ ဖန့်စီနီယာအစ်ကိုပါ။"
ဖန့်ချန် က အေးဆေးစွာ လျှောက်လာသည်။
"ကျင့်ကြံတဲ့ ကိစ္စတွေကို ခဏဖယ်ထားဦး၊ ငါ့ရဲ့ အတွင်းပိုင်း ကမ္ဘာနယ်မြေ ထဲကို လိုက်ခဲ့၊ တိုင်ပင်စရာ ကိစ္စရှိတယ်။"
"အော် ဖန့်စီနီယာအစ်ကို ပါလား "
ချန်ဖေးဖေးတစ်ယောက် ချက်ချင်း သက်ပြင်းချလိုက်နိုင်သော်လည်း သူ သိချင်စိတ် ဖြစ်မိသည်။
"ဖန့်စီနီယာအစ်ကို၊ အစ်ကို့ အတွင်းပိုင်း ကမ္ဘာနယ်မြေ ကို ဘာသွားလုပ်ဖို့လဲ ဒါမှမဟုတ်..."
သူသည် အရင်က စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး များကို ခွဲဝေပေးခဲ့သည်ကို ပြန်တွေးမိသည်။
အခုလည်း အကျိုးအမြတ်တစ်ခုခု ရတော့မှာလား
ချန်ဖေးဖေး၏ စိတ်ထဲတွင် ဝမ်းသာသွားပြီး စကားမပြောတော့ဘဲ ဖန့်ချန်၏ အတွင်းပိုင်း ကမ္ဘာနယ်မြေ ထဲသို့ အလျင်အမြန် ဝင်သွားလိုက်သည်။
နောက်တစ်နေရာတွင် ဖန့်ချန်သည် ပိုင်ချန်းမင်၊ ဟွမ်ချင်းကျူ တို့၏ အတွင်းပိုင်း ကမ္ဘာနယ်မြေ ထံသို့ သွားသည်။
စကားပြောဆိုပြီးနောက် သူတို့ကိုလည်း ချန်ဖေးဖေးရှိရာဘက်သို့ ပို့လိုက်သည်။
ဆက်လက်၍ လီဝူဝမ်၊ လီချန်းရှင်း၊ ရှိန်ကျင်းထော် တို့ ဖြစ်သည်။
သူတို့သည် ဖန့်ချန် ရွှေဟွေး ကျောင်းတော် သို့ ရောက်ရှိပြီး နှစ်နှစ်ထောင်မြောက်တွင် ကရုဏာတောင် သို့ ဝင်ရောက်လာကြသူများဖြစ်သည်။
အခုဆိုလျှင် ရွှေဟွေး ကျောင်းတော် တွင် လေ့လာခဲ့သည်မှာလည်း ကြာမြင့်ပြီဖြစ်၍ အောင်မြင်မှုများ ရရှိနေကြသည်။
အရင်က သူတော်စင် ကျောင်းသားများနည်းတူ သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှုကို တမင်တကာ ဖိနှိပ်ထားပြီး အခြေခံ အုတ်မြစ်ကို စုဆောင်းနေကြသည်။
ထို့နောက် လီကုန်းကုန်း ၊ ရှောင်လန် ၊ လုယွမ် ၊ မင်ကျင်း၊ ရှီလုံ၊ မယ်တော်စီ ၊ ယွီထင်ကျိုင်း၊ တုယွင်ရွှီ၊ လီပါတောက်၊ တုန်းဖန်းဟောက်ကျဲ့၊ ရှုကဲ၊ ဟွမ်စီဟိုင်၊ ကျန်းရှောင်ခဲ့ ၊ ကျူးယွဲ့ သီလရှင် တို့ ဖြစ်ကြသည်။
နောက်ဆုံး တက်လာသော ကျောင်းသားများအတွက် ဖန့်ချန်သည် ကျန်းတောက်ယွဲ့ ကို အထူးမှာကြားထားပြီး ရှေးဟောင်း မိတ်ဆွေများစွာကို ပြန်လည် ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။
ဒါပေမဲ့ အဲဒီအချိန်က သူ ရွှေဟွေး ကျောင်းတော် တွင် ရှိနေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။
ဤ ညီငယ်၊ ညီမငယ်များမှာ ဖန့်ချန် နှင့် သီးသန့် မတွေ့ဆုံခဲ့ရသော်လည်း ဖန့်ချန် ပေးခဲ့သည့် စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး များကိုမူ ရရှိခဲ့ကြသည်။
ဤ ဗောဓိသီးများမှာ ဖန့်ချန် ပေးအပ်ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သိရှိကြသဖြင့် ဖန့်ချန်ကို မြင်သောအခါ အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။
နောက်ဆုံး ညီငယ်၏ အတွင်းပိုင်း ကမ္ဘာနယ်မြေ ထဲသို့ ရောက်သွားသည်။
ဤသူမှာ ရွှေဟွေး ကျောင်းတော် သို့ ရောက်ရှိလာသည်မှာ နှစ်အနည်းငယ်သာ ရှိသေးသဖြင့် မျက်နှာမှာ နုပျိုနေပြီး စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း သူတော်စင် အဆင့်သို့ပင် မရောက်သေးသည့် တစ်ပိုင်း သူတော်စင် သာ ဖြစ်သည်။
ဖန့်ချန် ပေါ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူသည် အချိန်အတော်ကြာ စကားမပြောနိုင်ဘဲ ထစ်အလျောက် ပြောလိုက်သည်။
"ဖန့်စီနီယာအစ်ကို။"
"မင်း နာမည် ဘယ်လိုခေါ်လဲ။"
ဖန့်ချန် က သိလျက်နှင့် မေးလိုက်သည်။
လူငယ်လေးမှာ အလျင်အမြန် ပြောသည်။
"ဖန့်စီနီယာအစ်ကို၊ ကျွန်တော် နာမည်က ရွှီကူကျူး ပါ။"
"မင်း ရွှေဟွေး ကျောင်းတော် ကို ဝင်ခွင့်ရဖို့ ဘယ်နှစ်ခါလောက် ပြန်လည်ဝင်စားခဲ့ရလဲ ဆိုတာ မင်း သိလား "
ဖန့်ချန် သည် လက်ကို တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သူနှင့် ရွှီကူကျူး တို့၏ အောက်တွင် ကုလားထိုင် တစ်လုံး ရောက်လာသည်။
"ထိုင်ပါ။"
ရွှီကူကျူး မှာ ထိုင်ရန် ကြောက်ရွံ့နေသော်လည်း သူ မထိုင်ပါက ဖန့်ချန်လည်း သူ့ကို ထိုင်စောင့်နေရမည်ကို သိသဖြင့် သူ့အရွယ်အစားနှင့် မလိုက်ဖက်သော ထိုင်ခုံတွင် ထိုင်လိုက်ပြီး ညင်သာစွာ လှုပ်ခါလိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင် ရွှီကူကျူး သည် စိတ်ပူနေသည်။ ဒီလို အလုပ်များတဲ့ ဖန့်စီနီယာအစ်ကို က သူ့ကို ဘာလို့ ရုတ်တရက် လာတွေ့တာလဲ။
"အစပိုင်း ကျောင်းတက်တုန်းက ငါ့စွမ်းဆောင်ရည် မကောင်းလို့များလား၊ ဖန့်စီနီယာအစ်ကို က ငါ့ကို သတိပေးဖို့ လာတာလား ဒါမှမဟုတ် ငါ ကရုဏာတောင် ကနေ ထုတ်ပယ်ခံရတော့မှာလား "
ထိုသို့ တွေးလိုက်သည့်အခါ ရွှီကူကျူး မှာ စိတ်ပျက်သွားသည်။
"ဖန့်စီနီယာအစ်ကို၊ အစ်ကို့ အမေးကို ကျွန်တော် နားမလည်ပါဘူး..."
ရွှီကူကျူး က ငုံ့ကြည့်ရင်း ပြောသည်
"အိမ်က လူကြီးတွေက ယင်လောက အကြောင်း ပြောပြဖူးပေမဲ့ ကျွန်တော် မသွားဖူးပါဘူး၊ ပြန်လည်ဝင်စားခြင်း မတိုင်ခင်က မှတ်ဉာဏ်တွေကိုလည်း ကျွန်တော် မမှတ်မိနိုင်ပါဘူး။"
"မင်း အကြိမ်ကြိမ် ပြန်လည်ဝင်စားပြီးမှ ရွှေဟွေး ကျောင်းတော် ကို ရောက်လာတာ၊ ဒါက မင်းအတွက် ကောင်းတဲ့ ကိစ္စပါပဲ။"
"အခုဆိုရင် ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင် ဖွင့်လှစ်လိုက်ပြီမို့ လူငယ်တွေအတွက် အခွင့်အရေး ပိုများလာတယ်။ အရင်လူကြီးတွေကတော့ တစ်ချိန်ချိန်မှာ ပြန်လည်ဝင်စားပြီး နောက်တစ်ဘဝ ကျင့်ကြံရတော့မှာပဲ။"
"ငါတို့တွေ အားလုံးက အချိန်အခါကောင်းမှာ ရောက်နေကြတာပါ။"
ဖန့်ချန် က ပြောသည်။
ရွှီကူကျူး က နားလည်သလိုလိုဖြင့် ခေါင်းညိတ်သည်။
"မကြာခင် ငါ မင်းရဲ့ အရင်ဘဝ မှတ်ဉာဏ်တွေကို ပြန်နှိုးပေးမယ်၊ မပူပါနဲ့။"
ဖန့်ချန် က ရုတ်တရက် ပြောသည်။
"အရင်ဘဝ မှတ်ဉာဏ်တွေ"
ရွှီကူကျူး မှာ ကြောင်သွားသည်။
နောက်တစ်ခဏတွင် သူသည် သူ့၏ အတွင်းပိုင်း ကမ္ဘာနယ်မြေ ထဲမှ ထွက်လာခဲ့ပြီးပြီ ဖြစ်သည်။
ကရုဏာတောင် မှ ညီအစ်ကို မောင်နှမများစွာမှာ သူ့ကို ကြည့်နေကြသည်။
ရွှီကူကျူး မှာ ချက်ချင်း ထရပ်လိုက်ရာ ပိုမို အနေရခက်သွားသည်။
ဖန့်စီနီယာအစ်ကိုကို အသာထား၊ ရှဲ့စီနီယာအစ်မ၊ ပိုင်စီနီယာအစ်ကို တို့နှင့်ပင် သူ ရင်းနှီးမှု မရှိသေးဘဲ ရှက်ရွံ့နေသည်။
ရှဲ့အာမန် နှင့် ဝမ်ချုံစန်း တို့မှာ ဖန့်ချန် ရှေ့သို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်လာသည်။
နောက်ဆုံးသူသည် အနီးနားမှ သူတို့ကို ကြည့်ကာ မေးသည်။
"သေချာရဲ့လား"
"သေချာပါတယ်။ စမ်းကြည့်လိုက်ဦးမယ်၊ မရရင်တော့ အုပ်စုလိုက် ခွဲပြီး လုပ်ရမှာပေါ့။"
ဖန့်ချန် က ပြောသည်။
"ကောင်းပြီ၊ မင်း လုပ်လိုက်၊ ငါနဲ့ အာမန် က မင်းအတွက် ကာကွယ်ပေးထားမယ်။"
ဝမ်ချုံစန်း က ပြောသည်။
"အာမန် လို့တောင် ခေါ်နေပါလား၊ ဝမ်စီနီယာအစ်ကို နဲ့ ရှဲ့အာမန် တို့ ဘယ်တုန်းက ဒီလောက် ရင်းနှီးသွားတာလဲ "
ပိုင်ချန်းမင် နှင့် ဟွမ်ချင်းကျူ တို့ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကြည့်ကာ အံ့အားသင့်နေကြသည်။
ဆက်လက်၍၊ အနီးအနားမှ လူများမှာ မတုံ့ပြန်နိုင်ခင်မှာပင် ဖန့်ချန် က သူတို့၏ နဖူးကို တစ်ယောက်ချင်းစီ ထိလိုက်သည်။
နောက်တစ်ခဏတွင် သူတို့သည် ချောက်နက်ထဲ ပြုတ်ကျသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
ဒီကြားထဲမှာ သူတို့ ဘာမှ မတတ်နိုင်တော့ပေ။
"ဘာဖြစ်တာလဲ "
"ဖန့်စီနီယာအစ်ကို က ယင်သူတော်စင် ဖြစ်နေတာလား "
စိတ်ထဲတွင် အတွေးများစွာ ပေါ်လာသည်။ သူတို့ နောက်ဆုံး မှတ်မိလိုက်သည်မှာ ဖန့်ချန်၏ သွေးရောင် သန်းနေသော မျက်လုံးများသာ ဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်တွင် ဖန့်ချန်မှာ မျက်လုံးများ သွေးရောင် သန်းနေကာ နေရာတွင် ငြိမ်သက်နေသည်။
ရှဲ့အာမန်၊ ချန်အင်းရွှယ် နှင့် ဝမ်ချုံစန်း တို့မှာ အနီးနားတွင် ကာကွယ်ပေးထားကြသည်။
အန္တရာယ် မရှိကြောင်း သိသော်လည်း -
"အာမန် သူတော်စင်ဧကရာဇ်။"
ရှောင်ချင်းယောင် ပေါ်လာပြီး ရှဲ့အာမန် ကို ကြည့်လိုက်သည်။
ထို့နောက် ဝမ်ချုံစန်း ကိုလည်း တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ အမူအရာမှာ ရှုပ်ထွေးနေသည်။
ရှဲ့အာမန် က ပြုံးပြီး ခေါင်းညိတ်ကာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
ခေတ်ကာလ တူညီကြသော်လည်း စကားပြောစရာ အကြောင်းအရာ များများစားစား မရှိပေ။
အစကတည်းက လမ်းကြောင်းချင်း မတူခဲ့ကြသည်ကိုး။
ချန်ဖေးဖေးတို့မှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာကြပြီး ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည့် အလင်းလုံးများကို ကြည့်လိုက်သည်။
သူတို့ မစဉ်းစားရသေးခင်မှာပင် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
"နိုးထကြလော့။"
ဖန့်စီနီယာအစ်ကို ၏ အသံဖြစ်သည်။
ဘာကြောင့်မှန်းမသိ၊ သူတို့ စိတ်ထဲတွင် စိတ်အေးသွားသည်။
ထို့နောက် အလင်းလုံး တစ်လုံးက သူတို့၏ နဖူးထဲသို့ အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် ဝင်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
ဖန့်ချန် က မလှုပ်မယှက် ဆက်ရပ်နေပြီး သူ၏ အတွင်းပိုင်း ကမ္ဘာနယ်မြေ မှ စွမ်းအားများမှာ တစ်စက်ချင်းစီ လျော့နည်းလာသည်။
သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ကြယ်တာရာများကပင် နီရဲသော ကပ်ဘေးဝိဇ္ဇာမျက်လုံး ကို ထောက်ပံ့ပေးရန် အသုံးပြုနေရသည်။
ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအင်များမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ပတ်လည်တွင် လည်ပတ်နေသည်။
ရှဲ့အာမန် နှင့် ဝမ်ချုံစန်း တို့မှာ ဖန့်ချန်၏ စစ်မှန်သော စွမ်းအားကို အနည်းငယ် မြင်လိုက်ရသည်။
"သူက ဟေးကျားစခန်းရဲ့ ဧကရာဇ် ၁၂ ပါးကို တိုက်တုန်းကတောင် စွမ်းအားအကုန် မထုတ်ထားတာပဲ။"
ဝမ်ချုံစန်း က ခေါင်းခါလိုက်သည်။
ဒါကလည်း ဘယ်သူ့ဆီက သင်ယူထားမှန်း မသိတဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ အလေ့အထပဲ။