အခန်း ၁၂၃၂
Vol. 124 Ch. 1232
အခန်း (၁၂၃၂) - မွေးရာပါ သူခိုး
လီယန်ချူသည် နတ်ဘုရားသတ္တုများကို လုယူကာ သတ္တုတွင်းရှိ လူအများအား သတ်ဖြတ်ပစ်လိုက်ပြီး လမ်းခရီးတွင်လည်း ကောင်းကင်ဘုံ၏ အဖိုးတန်သတ္တုရိုင်းအချို့ကို ပါးပါးလေး နှိုက်ယူသွားခဲ့သေးသည်။
ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင် ရောက်ရှိလာချိန်တွင်မူ လီယန်ချူမှာ အရိပ်အယောင်မျှပင် မကျန်တော့ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
လီယန်ချူသည် မြေလျှိုးနည်းလမ်းကို သုံးကာ အပြင်ဘက်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပျံသန်းထွက်ခွာသွားသည်။ တစ်ဖက်တွင် မြေလျှိုးပညာကို သုံးရင်း တစ်ဖက်တွင်လည်း စိတ်အာရုံကို ဖြန့်ကျက်၍ စူးစမ်းနေသည်။
ကောင်းကင်ဘုံမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကျယ်ပြောလှသည်။ အချိန်အတော်ကြာ ပျံသန်းပြီးနောက် လူနေထူထပ်သော နေရာတစ်ခုကို သူ စတင်ခံစားမိလိုက်သည်။ ထို့နောက်တွင်တော့ သူသည် အရှိန်ကို မြှင့်တင်၍ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပေါ်ထွက်လာလိုက်သည်။
သူသည် မော့ကြည့်လိုက်ရာ ဤနေရာတွင် စစ်သည်အများအပြား တပ်စွဲထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူတို့၏ အရှိန်အဝါများမှာ ပြင်းထန်လွန်းသဖြင့် ကောင်းကင်သို့ပင် ထိုးတက်နေသည်။ ဝေးလံသော နေရာတွင်မူ တိမ်တိုက်များ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး အလွန်ပင် ထူးခြားဆန်းပြားသော နန်းတော်ကြီးတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။ ဤနန်းတော်ကြီးမှာ ကောင်းကင်ထိအောင် မြင့်မားနေပြီး အလွန်ပင် ကြီးကျယ်ခမ်းနားကာ ရိုသေလေးစားချင်စိတ် ပေါက်ဖွားလာစေသည်။
"စစ်သည်တွေ ဒီလောက်ထိ အသေအချာ စောင့်ကြပ်နေတာဆိုတော့ အရေးပါတဲ့နေရာ ဖြစ်ရမယ်။"
လီယန်ချူ၏ စိတ်ထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားသည်။ သူသည် ၇၂ ပါး ပြောင်းလဲခြင်းပညာကို သုံးကာ ကောင်းကင်လူသားတစ်ဦး၏ ပုံစံသို့ ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး တိတ်တဆိတ် ကပ်ဝင်သွားသည်။
တစ်ဖက်တွင်မူ...
ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်မှာ ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် အသဲအသန် ဖြစ်နေသည်။ သူသည် စိတ်အာရုံကို အစွမ်းကုန် ဖြန့်ကျက်ရှာဖွေသော်လည်း လီယန်ချူ၏ အရိပ်အယောင်ကို မတွေ့ရှိရပေ။ သူ့ကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော ဒေါသအရှိန်အဝါတို့မှာ အလွန်ပြင်းထန်သဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တိမ်တိုက်များကို လှုပ်ခါစေပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို မုန်တိုင်းတစ်ခုသဖွယ် ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ သူ ကျင့်ကြံလာခဲ့သည့် အချိန်ကာလတစ်လျှောက်တွင် ဤမျှလောက် သူ့ကို ဒေါသထွက်စေသည့်သူနှင့် မတွေ့ဖူးခဲ့ပေ။
"နားမကြား၊ ပါးမနာတဲ့ကောင် "
"စောက်ကောင်"
ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်၏ မျက်ဝန်းတို့တွင် ဒေါသအမျက်တို့ တောက်လောင်နေပြီး ယခင်က သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် ဟန်ပန်ကိုပင် မထိန်းနိုင်တော့ပေ။ သတ္တုတွင်းကိစ္စမှာ အလွန်အရေးကြီးပြီး ထိုနေရာတွင် တပ်စွဲထားသည်တို့မှာ အထူးရွေးချယ်ထားသော စစ်သည်များ ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် ထိုအိုမင်းသော ကောင်းကင်လူသားလေးဦးကို သူကိုယ်တိုင်ပင် အသက်ရှည်စေသော ဆေးဝါးများ ပေးအပ်ကာ စောင့်ကြပ်ခိုင်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာမှ ထွက်ပေါ်လာသော နတ်ဘုရားသတ္တုမှာ မဟာတာအိုလမ်းစဉ်၏ နိယာမများ ပါဝင်နေသဖြင့် အလွန်ပင် အရေးပါလှသည်။ ယခုဆုံးရှုံးလိုက်ရသော နတ်ဘုရားသတ္တုမှာ ကူယိုးဟွမ်း သေဆုံးစဉ်ကထက်ပင် သူ့ကို ပို၍ ဒေါသထွက်စေသည်။
"မင်းလို ခွေးမသားမျိုး"
"ငါ့လက်ထဲသာ မိကြည့်စမ်း၊ မင်းရဲ့ အရေခွံကို ခွာပြီး အရိုးတွေကို ချိုးပစ်မယ်၊ မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်ကိုလည်း သက်ဝင်စမ်းသပ်တဲ့ ရေကန်ထဲမှာ ထာဝရ အကျဉ်းချထားမယ်"
ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်၏ လေသံမှာ အလွန်ပင် ရက်စက်ပြင်းထန်နေသည်။
ယခုအချိန်တွင် လီယန်ချူသည် ထိုနေရာသို့ တိတ်တဆိတ် ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ ဤနေရာတွင် ကောင်းကင်လူသားအများအပြား စောင့်ကြပ်နေပြီး အစီအရင်များကိုလည်း အလွန်တင်းကျပ်စွာ ချထားသည်။ လီယန်ချူ၏ မြေလျှိုးနည်းလမ်းဖြင့်ပင် ထိုအစီအရင်များကို ကျော်လွန်၍ မရနိုင်ပေ။ သူသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး အစီအရင်များကို မထိခိုက်မိစေရန်အတွက် မြေလျှိုးခြင်းကို ရပ်လိုက်သည်။
လူငါးဦး ပါဝင်သော ကင်းလှည့်အဖွဲ့တစ်ခု ထွက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူသည် တိတ်တဆိတ် ချဉ်းကပ်လိုက်သည်။ စူးစိုက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ထိုငါးဦးထဲမှ တစ်ဦး၏ ပုံစံအတိုင်း ပြောင်းလဲလိုက်သည်။ ၇၂ ပါး ပြောင်းလဲခြင်းမှာ အလွန်ပင် လျှို့ဝှက်နက်နဲသဖြင့် သာမန်ကောင်းကင်လူသားတို့မှာ လုံးဝ မရိပ်မိနိုင်ကြပေ။ ထိုကင်းလှည့်အဖွဲ့မှာ လက်နက်များ အပြည့်အစုံ ကိုင်ဆောင်ထားကြပြီး လက်တွင်လည်း သံကြိုးများ၊ လက်ထိပ်များ ပါရှိသဖြင့် လူဖမ်းသည့် အရာရှိများကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။
သူတို့သည် အလွန်ပင် တည်ကြည်သော မျက်နှာထားဖြင့် ကင်းလှည့်နေကြသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်တွင်လည်း ငါးဦးတစ်ဖွဲ့၊ ဆယ်ဦးတစ်ဖွဲ့ဖြင့် ကင်းလှည့်နေသော အဖွဲ့များသာ ရှိသည်။ လီယန်ချူသည် ဘေးတွင် တိတ်တဆိတ် ပုန်းကွယ်နေသည်။ သူ၏ ဓာတ်ငါးပါးမြေလျှိုးခြင်းမှာ "ပစ္စည်းဝတ္ထုနှင့် ပေါင်းစပ်ခြင်း" အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ရာ ယခုအချိန်တွင် သစ်ပင်တစ်ပင်ပေါ်တွင် ရှိနေသော အရွက်တစ်ရွက်သည် လီယန်ချူကိုယ်တိုင်ပင် ဖြစ်သည်။
သူသည် အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ရာ မည်သည့် အရှိန်အဝါမှ ယိုစိမ့်မှု မရှိစေရန် သတိထားရင်း တိတ်တဆိတ် အချည်းနှီးသော ဝိညာဉ်ပုံရိပ် အစီအရင်ကို သုံးလိုက်သည်။ ထိုအစီအရင်မှာ ကမ္ဘာငယ်တစ်ခုသဖွယ် ဖြစ်နေပြီး လူကို ဖမ်းဆီးရန်အတွက် အသင့်တော်ဆုံးပင်။
ငါးဦးထဲတွင် နောက်ဆုံးမှ လိုက်ပါလာသော ကောင်းကင်လူသားမှာ လမ်းလျှောက်နေရင်း သူ၏ အပေါင်းအပါများ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူသည် အံ့အားသင့်သွားပြီး လက်ထဲမှ လှံကို ဝှေ့ယမ်းကာ "ဘယ်သူလဲ" ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။
သူသည် နတ်ဘုရားဘုရင်၏ နန်းတော်အနီးအနားတွင် သူ့ကို အဘယ်သူကများ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ တိုက်ခိုက်ရဲသနည်းဟု မတွေးမိခဲ့ပေ။ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် သူ့ဦးနှောက်ထဲတွင် အတွေးများစွာ ပေါ်လာသည်။
"သေပြီ၊ ကူဝန်ရဲ့ မိန်းမနဲ့ အိပ်ခဲ့တာ ပေါက်ကြားသွားတာလား"
"ဒါမှမဟုတ် ကူယုံရဲ့ နံ့သာအမွှေးတိုင်တွေကို ခိုးခဲ့တာ ပေါ်သွားပြီး ပြန်တိုက်ခိုက်ခံရတာလား"
သူ ဆက်လက်တွေးတောနေစဉ်မှာပင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးမှာ ရုတ်တရက် ခေါက်သိမ်းသွားသည်။ လီယန်ချူသည် အစွမ်းထက်သော မဟာတန်ခိုးဖြင့် အသံတိတ် အစီအရင်ကို သုံးကာ သူ့ကို ဖိနှိပ်လိုက်ပြီး ခါလိုက်သည်နှင့် ထိုသူမှာ ဝိညာဉ်ပြိုကွဲ၍ သေဆုံးသွားတော့သည်။
သူတို့ ငါးဦး၏ အဖွဲ့မှာ အလွန်အကွာအဝေး ထားကာ ပျံသန်းနေကြသည်။ သို့သော် နတ်ဘုရားဘုရင်၏ နန်းတော်ကို ရိုသေသောအားဖြင့် အမြင့်ကြီး မပျံသန်းကြပေ။ အဖွဲ့ထဲမှ တစ်ယောက်က နောက်သို့လှည့်ကြည့်ကာ
"ခုနက ဘယ်ပျောက်သွားတာလဲ၊ ဘာလို့ နောက်ကျကျန်ခဲ့ရတာလဲ" ဟု မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။
ထိုကောင်းကင်လူသားမှာ လီယန်ချူ အသွင်ယူထားသူ ဖြစ်သည်။
သူသည် ပြုံးလိုက်ပြီး
"လမ်းဘေးမှာ ဆေးမြစ်တစ်ပင် တွေ့လို့ စိတ်လွင့်သွားတာ၊ သေချာကြည့်လိုက်တော့မှ မျက်စိမှားမှန်း သိလိုက်ရတယ်" ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။
ထိုကောင်းကင်လူသားက အသံကို လျှော့၍
"ကောင်းတဲ့ ပစ္စည်းတွေ့ရင် တစ်ယောက်တည်း ခိုးစားဖို့ မကြိုးစားနဲ့၊ မဟုတ်ရင် အပေါ်ကို တိုင်လိုက်ရင် မင်းလည်း မကောင်းဘူးနော်"
ဟု ပြောလိုက်သည်။ လီယန်ချူလည်း ဟုတ်ကဲ့ဟု အကြိမ်ကြိမ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
ထိုသူက သူ့ကို သံသယမရှိတော့သည်ကို မြင်သောအခါ လီယန်ချူသည် သူ့နောက်တွင် လိုက်ပါ၍ ကင်းလှည့်တော့သည်။ ထိုကောင်းကင်လူသားမှာ ဤမျှလောက် ပေါ့ဆလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။
"ဒီနေရာက ပုံမှန်ဆို ဘယ်သူမှ ဝင်မလာကြဘူးထင်တယ်၊ ကင်းလှည့်တာကလည်း ဟန်ပြ သက်သက်ပဲ ဖြစ်နေတာကိုး။"
လီယန်ချူက တွေးလိုက်သည်။ အမှန်တကယ်ပင် ဤနေရာမှာ ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်၏ နန်းတော်ဖြစ်ပြီး သူသည် ထိုနေရာတွင်သာ ကျင့်ကြံ၍ လက်နက်များ ထုတ်လုပ်လေ့ ရှိသည်။ သူသည် နန်းတော်အပေါ်၌ အလွန်အမင်း ဂရုမစိုက်ဘဲ ဤနန်းတော် တစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်။ ယခု သူ ထွက်ခွာသွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် မည်သူမျှ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ လာရောက်ခြင်း မရှိကြပေ။ တခြားနတ်ဘုရားဘုရင်များပင်လျှင် ကူယန်မရှိချိန်တွင် မည်သူမျှ လာရောက်လေ့ မရှိကြပါ။ ထို့ကြောင့် သူတို့ ပေါ့ဆနေခြင်းမှာလည်း နားလည်ပေးနိုင်ပါသည်။ ကောင်းကင်ဘုံတွင် နတ်ဘုရားဘုရင်၏ နန်းတော်နား၌ မည်သူကများ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ဆူညံပူညံ လုပ်ရဲပါ့မလဲ။
လီယန်ချူ၏ ၇၂ ပါး ပြောင်းလဲခြင်းမှာ အလွန်ပင် လျှို့ဝှက်နက်နဲသဖြင့် ကင်းလှည့်နေစဉ် စကားမပြောဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာပင် သွားလာနေသည်။ ခဏအကြာတွင် လီယန်ချူသည် တိတ်တဆိတ် အတွင်းဘက်သို့ ကပ်ဝင်သွားပြီး အခြားကောင်းကင်လူသားများ၏ ပုံစံသို့ ပြောင်းလဲကာ အလားတူပင် သတ်ဖြတ်လိုက်သည်။ "အချည်းနှီးသော ဝိညာဉ်ပုံရိပ်" ကို သုံး၍ သတ်ဖြတ်ခြင်းမှာ အလွန်ပင် ထိရောက်သည်။ ခါလိုက်သည်နှင့် အခြားကမ္ဘာတစ်ခုအတွင်းသို့ ရောက်သွားပြီး အရှိန်အဝါ လုံးဝ မပေါက်ကြားပေ။
လီယန်ချူသည် အတွင်းဘက်သို့ တိတ်တဆိတ် ဝင်ရောက်လာပြီး သူ၏ စိတ်အာရုံဖြင့်လည်း ထိုနေရာကို စူးစမ်းနေသည်။ ဤနန်းတော်မှ အရှိန်အဝါတို့မှာ သူ့အတွက် အလွန်ရင်းနှီးနေသည်။
"ဟောဒီမှာ... အဲဒီသားမိုက်ရဲ့ အိမ်ပါလား။"
လီယန်ချူ၏ စိတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် နားလည်သွားသည်။ သူ၏ စိတ်အာရုံမှာ အလွန်ပင် ထက်မြက်ပြီး အစီအရင်များကို ဖျက်ဆီးနိုင်သော နက်နဲသည့် လမ်းစဉ်များကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားသဖြင့် အစီအရင်တို့၏ သဘောသဘာဝကို နက်နက်နဲနဲ နားလည်သည်။ နောက်ဆုံးတွင်တော့ သူသည် တိတ်တဆိတ် ဝင်ရောက်သွားနိုင်ခဲ့သည်။
သူသည် ယခုအချိန်တွင် မည်သူမျှ မမြင်နိုင်သည့် ပိုးကောင်ငယ်လေးအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ တောင်ပံခတ်၍ ဝင်သွားလိုက်သည်။ ထို့အပြင် အမှောင် ဖုံးကွယ်ခြင်း တန်ခိုးကို သုံး၍ သူ့ကိုယ်ပိုင် အရှိန်အဝါကို ဖုံးကွယ်ထားသဖြင့် မည်သူမျှ မရိပ်မိကြပေ။
နန်းတော်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသောအခါ အစီအရင်များမှာ အလွန်ပင် အားနည်းနေသည်။ သူသည် ဤနေရာတွင် တန်ဖိုးကြီးပစ္စည်းများကို မတွေ့ရှိခဲ့ရသော်လည်း အလွန်ထူးခြားသည့် နေရာတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားသည်။ ထိုနေရာရှိ နန်းတော်မှာ တင်းကျပ်စွာ စောင့်ကြပ်နေသော်လည်း ဤသေးငယ်သော နန်းဆောင်တွင်မူ လူတစ်ယောက်မှ မရှိဘဲ ဘယ်ဘက်နှင့် ညာဘက်တွင် အစောင့်နှစ်ဦးသာ ရှိသည်။
လီယန်ချူသည် တိုက်ပွဲဖြစ်လျှင် အနီးကပ် တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ကြိုက်နှစ်သက်သော်လည်း သူ၏ တရားဓမ္မ နားလည်မှုမှာမူ အလွန်ပင် မြင့်မားနေသည်။ သူသည် ထိုအစောင့်နှစ်ဦးကိုပင် မလှုပ်ရှားစေဘဲ တိတ်တဆိတ် ဝင်ရောက်သွားသည်။ ဝင်ရောက်သွားပြီးမှသာ မြေပြင်တွင် သတ္တုများ ခင်းထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ လီယန်ချူသည် အထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားရာ နေရာကျယ်ကြီးတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
မြေပြင်မှာ ရွှေတုံးများဖြင့် ခင်းထားသော်လည်း သေချာကြည့်လိုက်လျှင် ရွှေတုံးများ မဟုတ်ဘဲ ကြေးတုံးများ ဖြစ်နေသည်။ ဤထူးခြားသည့် နတ်ကြေးများမှာ အလွန်ပင် အစွမ်းထက်သည့် ဝိညာဉ်ဓာတ်များ ပါဝင်သဖြင့် လက်နက်ပြုလုပ်ရာတွင် အလွန်တန်ဖိုးရှိသည်။ သို့သော် ထိုနေရာတွင်မူ အိမ်သာကြမ်းခင်းကဲ့သို့ပင် အသုံးပြုထားသည်။ လီယန်ချူသည် မျက်ခုံးပင် ပင့်တက်သွားပြီး
"စောက်ရူး၊ အမွေဖြုန်းတဲ့ကောင်" ဟု ရေရွတ်လိုက်သည်။
လီယန်ချူသည် ထိုနေရာ၏ ဇိမ်ခံမှုကြောင့် အံ့အားသင့်သွားရသည်။ မြေပြင်တွင် အလွန်တန်ဖိုးရှိသော နတ်ကြေးများကို ခင်းထားပြီး တိုင်ကြီးများမှာလည်း ရှေးဟောင်းကျောက်စိမ်းများဖြင့် ထုလုပ်ထားသည်။ လီယန်ချူ စူးစိုက်ကြည့်လိုက်ရာ ဤကျောက်စိမ်းများမှာ ဝိညာဉ်များကို ပြန်လည် နွေးထွေးစေသော ဂုဏ်သတ္တိရှိကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ အကြီးစား နတ်ဘုရားဂိုဏ်းများတွင် ထိုမျှ အရည်အသွေးရှိသော ကျောက်စိမ်းမျိုးမှာ တပည့်ရင်းများမှလွဲ၍ မည်သူမျှ မရနိုင်ပေ။ သို့သော် ဤနေရာတွင်မူ တိုင်အဖြစ် အသုံးပြုထားသည်။
ဒါတင်မကသေးပါ၊ စားပွဲ၊ ကုလားထိုင်များမှာလည်း ရှားပါးသည့် နတ်သစ်ပင်များဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး လက်နက်ပြုလုပ်ရာတွင် အသုံးပြုသည့် ကိရိယာများ၊ အိုးကပ်များမှာလည်း အလွန်ပင် အစွမ်းထက်သည့် နတ်လက်နက်များ ဖြစ်နေကြသည်။ အခြားနတ်ဘုရားဘုရင်တစ်ပါး၏ လက်အောက်မှ တပည့်များ ကိုင်ဆောင်ထားသည့် နတ်လက်နက်များထက်ပင် ဤနေရာမှ ကိရိယာများမှာ ပို၍ အစွမ်းထက်နေသေးသည်။
"ဖြုန်းတီးတဲ့ကောင်" လီယန်ချူသည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး တစ်ဖန် ပြန်ပြောလိုက်သည်။
သူ၏ အကြည့်မှာ ကြေးအိုးကြီးဆီသို့ ရောက်သွားပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ အိုးကိုယ်ထည်ပေါ်တွင် တောင်တန်း၊ ပန်း၊ ငှက်၊ အင်းဆက်ပုံများသာမက နက်နဲသော စာသားများလည်း ပါရှိနေပြီး ပုံစံမှာ သူ့အတွက် ရင်းနှီးနေသည်။ ၎င်းမှာ ယခင်က ကမ္ဘာကို ဖောက်ထွက်လာသည့် ကောင်းကင်ဧကရာဇ် အိုးပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် လီယန်ချူ သေချာစစ်ဆေးကြည့်ရာ ဤအိုးမှာ နက်နဲသော်လည်း ကောင်းကင်ဧကရာဇ် အိုးကဲ့သို့ ကမ္ဘာကို ဖောက်ထွက်နိုင်သော အရှိန်အဝါမျိုး မရှိပေ။ သို့သော် ဤသည်မှာလည်း နတ်ဘုရားဘုရင်၏ နတ်လက်နက်တစ်ခုဖြစ်ပြီး သူ၏ လက်ထဲရှိ ကောင်းကင် လွန်းပျံ နှင့် ဆင်တူနေသည်။
နတ်ဘုရားများမှာ ကမ္ဘာအရပ်ရပ်သို့ စစ်ချီရာတွင် အရင်းအမြစ်များကို နတ်ဘုရားလောကသို့ ပေးအပ်ရသော်လည်း သူတို့ ကိုယ်တိုင် ချန်လှန်ထားသည်တို့မှာပင် ကြောက်ခမန်းလိလိ ပမာဏ ရှိသည်။ ထိုနေရာမှာ ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်၏ လက်နက်ပြုလုပ်ရာ နေရာဖြစ်ပြီး ဤအိုးမှာ သူ၏ နတ်ဘုရားလက်နက်ကို အတုယူ၍ လျှို့ဝှက်စွာ ဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်သည်။ နတ်ဘုရားဘုရင်များတွင် နတ်ဘုရားလက်နက် တစ်ခုစီသာ ရှိသော်လည်း ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်တစ်ဦးတည်းတွင်သာ လေးခု ရှိသည်။ ငါးရောင်ခြယ်အလံ၊ ကောင်းကင်လွန်းပျံ၊ ကောင်းကင်ဓားနှင့် ထိုကြေးအိုးတို့ ဖြစ်သည်။
လီယန်ချူသည် အောက်ဘုံတွင် ငါးရောင်ခြယ်အလံနှင့် ကောင်းကင်ဓားကို မသိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ကောင်းကင်ဘုံတွင်မူ ဤကောင်းကင်လွန်းပျံကို ဟင်းလင်းပြင်သို့ ထွက်မသွားနိုင်အောင် ဖမ်းဆီး၍ နတ်ဘုရားအစီအရင်ဖြင့် ပိတ်လှောင်ကာ ဖုန်လိုင် နယ်မြေအတွင်းသို့ ပစ်ထည့်ထားလိုက်သည်။ ယခု ကြေးအိုးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူသည် ပို၍ပင် ထူးခြားသည်ဟု ခံစားရသည်။
ပတ်ဝန်းကျင် မြေပြင်ပေါ်တွင်လည်း တန်ဖိုးကြီး သတ္တုများ ပုံထားသည်။ လီယန်ချူ အပေါ်ယံကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံမှ အဖိုးတန်သတ္တုရိုင်းများစွာ ရှိနေသည်ကို တွေ့ရပြီး အသေးဆုံးမှာ လူခေါင်းအရွယ်၊ အကြီးဆုံးမှာ လူတစ်ဝက်အရွယ်လောက် ရှိသည်။ အကြမ်းဖျင်းကြည့်လျှင်ပင် ထောင်ပေါင်းများစွာ ရှိမည် ဖြစ်သည်။ ဒါတင်မကသေးပါ၊ မြေပြင်ပေါ်တွင်လည်း ဓား၊ လှံ၊ လှံရှည်များကဲ့သို့သော လက်နက်တစ်ဝက်စာ ပစ္စည်းများစွာ ရှိနေပြီး အရောင်တောက်နေကာ အရှိန်အဝါမှာလည်း ကြောက်စရာကောင်းလှသည်။
နတ်ဘုရားဘုရင်တိုင်းတွင် စုဆောင်းပုံချင်း မတူညီကြပေ။ အချို့က ကမ္ဘာငယ်လေးများတွင် သိမ်းဆည်းကြပြီး အချို့ကမူ အမြဲဆောင်ထားတတ်ကြသည်။ ဤနေရာမှာ ကူယန်၏ အခြေစိုက်ရာဖြစ်ပြီး တစ်နေ့နေ့တွင် အပြင်လူတစ်ယောက် ဝင်လာလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ သူသည် ဟန်ပြလုပ်တတ်သူ ဖြစ်ပြီး ပစ္စည်းများစွာကို ဤနေရာတွင် ပုံထားတတ်သည်။
"ဒီပစ္စည်းတွေကိုတော့ ငါ အကုန်သိမ်းလိုက်တော့မယ်။"
လီယန်ချူသည် လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ နတ်ဘုရားအစီအရင်ကို သုံးလိုက်သည်။ ဤအစီအရင်မှာ အလွန်ပင် နက်နဲသဖြင့် တိတ်တဆိတ်ဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ပစ္စည်းများကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်သည်။ ထို့အပြင် ဤနေရာတွင် အသံလည်း အပြင်သို့ ထွက်မသွားနိုင်ပေ။ နန်းတော်တွင် အစီအရင်များကို ရေးဆွဲထားပြီး အသံနှင့် အရှိန်အဝါကိုသာ ကန့်သတ်ထားသည်။ မဟုတ်လျှင်မူ အားကောင်းသော လက်နက်တစ်ခုခု ထုတ်လုပ်လိုက်လျှင် အခြားသူများ သိရှိသွားမည်ကို စိုးရိမ်ရသည်။ ဤသည်မှာ အခြားနတ်ဘုရားဘုရင်များကို ကာကွယ်ရန် ဖြစ်ပြီး အခြားသူများ လာရောက် လုယက်မည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
အစမှ အဆုံးတိုင် ကူယန်မှာ အလွန်လျှို့ဝှက်စွာ နေထိုင်ခဲ့သည်။ နတ်ဘုရားဘုရင် ငါးပါးထဲတွင် သူသာလျှင် လက်နက်ပြုလုပ်ရာတွင် ကျွမ်းကျင်ပြီး ငါးရောင်ခြယ်အလံနှင့် ကောင်းကင်ဓားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ သို့သော် သူတို့မှာ ကူယန်၏ လက်ထဲတွင် ကောင်းကင်လွန်းပျံနှင့် ကြေးအိုး ရှိသည်ကို မသိရှိကြပေ။ မဟုတ်လျှင်မူ သူတို့သည် သူ့ကို အလွန်သံသယဖြစ်ပြီး ပူးပေါင်း၍ တိုက်ခိုက်ကြပေမည်။ ထိုသည်မှာ ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင် လိုချင်သည့် ရလဒ်မဟုတ်ပေ။
လီယန်ချူသည် ထိုကောင်းကင်ဘုံ၏ အဖိုးတန်သတ္တုရိုင်းများကို အရင်ဆုံး သိမ်းလိုက်သည်။ ကြေးအိုးကို သိမ်းယူသောအခါတွင်မူ အခြားသူများ ရိပ်မိသွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် အလွန်သတိထား၍ သိမ်းလိုက်သည်။ ထိုအံ့ဩစရာကောင်းသော ကျောက်စိမ်းတိုင်များ၊ မြေပြင်ပေါ်ရှိ တန်ဖိုးကြီး သစ်သား စားပွဲကုလားထိုင်များ၊ ကြမ်းခင်းရှိ နတ်ကြေးများ... လီယန်ချူ မော့ကြည့်လိုက်ရာ အိမ်ခေါင်မိုးတန်းများမှာလည်း အလွန်ရှားပါးသော သစ်သားများ ဖြစ်နေသေးသည်။ ဤနေရာ၏ ဇိမ်ခံမှုမှာ အမှန်တကယ်ပင် မျက်စိပွင့်သွားစေရပြီး ကောင်းကင်လူသားတို့ နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း မည်မျှ လုယက်ခဲ့သည်ကို သက်သေပြနေသည်။ ထိုအရာတစ်ခုခုသာ အပြင်သို့ ရောက်သွားလျှင်ပင် အောက်ဘုံတွင် လူအများအပြား လုယက်ကြလိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး အထူးသဖြင့် လီယန်ချူ သိမ်းဆည်းလိုက်သော ပစ္စည်းများမှာ နတ်ဘုရားဂိုဏ်းများပင် ငေးမောရမည့် ပစ္စည်းများ ဖြစ်သည်။
လီယန်ချူသည် အိမ်ခေါင်မိုးတန်းကိုပါ ဖြတ်ယူသိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက် ပြိုမကျစေရန် တန်ခိုးဖြင့် ထိန်းထားလိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတွင်တော့ ကြေးအိုးကို အပြီးသတ် သိမ်းလိုက်သည်။ ကြေးအိုးကို သိမ်းယူရန်မှာ အလွန်သတိထားရပြီး အသံလုံအစီအရင် ရှိနေသော်လည်း နတ်ဘုရားဘုရင်ကို ရိပ်မိစေနိုင်သည်။ လီယန်ချူသည် တောင်ကုန်းသဖွယ် ပုံထားသော ပစ္စည်းများကို သိမ်းယူပြီးနောက် ကြေးအိုးကို သိမ်းကာ ဖုန်လိုင် နယ်မြေအတွင်းသို့ ပစ်ထည့်လိုက်သည်။ ထိုလုပ်ဆောင်ချက်ကို အပြီးသတ်ပြီးမှသာ သူသည် စိတ်ကျေနပ်စွာဖြင့် ထွက်ခွာသွားသည်။
ထိုအချိန်တွင် ဘယ်ဘက်နှင့် ညာဘက်မှ အစောင့်နှစ်ဦးမှာ မည်သည့်လှုပ်ရှားမှုကိုမှ မတွေ့လိုက်ရဘဲ သူတို့နောက်မှ နန်းတော်အတွင်းသို့ သူခိုးကြီးတစ်ယောက် ဝင်ရောက်သွားသည်ကို လုံးဝ မသိလိုက်ပေ။
လီယန်ချူ ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် နတ်ဘုရားဘုရင်၏ နန်းတော်ထဲရှိ ပန်းဥယျာဉ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ထိုနေရာမှာ အမှန်တကယ်ပင် ဆေးမြစ်ဥယျာဉ် ဖြစ်သည်။ ဤနေရာတွင် ဆေးမြစ်များစွာ ရှိပြီး လီယန်ချူပင်လျှင် မြင်လိုက်ရသောအခါ စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ ဒါတင်မကသေးဘဲ သူသည် ရွှေရောင်၊ အနီရောင်၊ အစိမ်းရောင်ရှိသော နတ်ဆေးပင် သုံးပင်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရပြီး အခြားဆေးမြစ်များမှာလည်း အလွန်ထူးခြားသည်။
ကန်ယွမ်ကမ္ဘာ၏ ထိပ်တန်း သန့်စင်သော ဓာတ်ပေါင်းများမှာ ဤနေရာတွင်မူ သာမန် ဆေးပင်မျှသာ ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် လီယန်ချူ မမြင်ဖူးသော၊ မကြားဖူးသော ပစ္စည်းများစွာ ရှိနေပြီး သူတို့မှာ ကမ္ဘာအရပ်ရပ်ကို စစ်ချီစဉ်က ရရှိခဲ့သော ရလဒ်များ ဖြစ်မည်မှာ သေချာသည်။ လက်နက်ပြုလုပ်ရာ နေရာနှင့် မတူဘဲ ဆေးမြစ်ဥယျာဉ်မှာမူ ထင်ရှားသော နေရာတွင် ရှိပြီး အစောင့်များစွာဖြင့် စောင့်ကြပ်ထားသည်။
လီယန်ချူ ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက်
အချည်းနှီးသော ဝိညာဉ်ပုံရိပ်ကို ဖြန့်ကျက်ကာ ကောင်းကင်၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို ဖုံးကွယ်၍ ဤဥယျာဉ်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးအုပ်လိုက်သည်။ သူသည် အစောင့်များကို အပြီးသတ် မသိမ်းပိုက်ဘဲ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကောင်းကင်နှင့် ပေါင်းစပ်သွားစေရန် အလွန်သတိထား လုပ်ဆောင်လိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် အပြင်မှ စောင့်ကြပ်နေသူများမှာ ဥယျာဉ်အတွင်းမှ အပြောင်းအလဲကို မရိပ်မိကြပေ။
ဤသည်မှာ လီယန်ချူကို အလွန်ပင် ပျော်ရွှင်စေသည်။ သူသည် ထိုနေရာရှိ ဆေးမြစ်၊ နတ်ဆေးပင်များကို အကုန်သိမ်းယူ၍ ဖုန်လိုင် နယ်မြေထဲသို့ ရွှေ့ပြောင်းလိုက်သည်။ ဖုန်လိုင် နယ်မြေထဲတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်နှင့် နတ်စွမ်းအားများ ကြွယ်ဝသဖြင့် ထိုဆေးပင်များ ကြီးထွားရန်အတွက် အလွန်ကောင်းမွန်သည်။ ဒါတင်မကသေးပါ၊ သူသည် ယခင်က တောင်ကုန်းဂူဝှမ်းတွင် ရရှိခဲ့သော ငါးရောင်ခြယ်မြေဆီလွှာ များကို ဤနေရာတွင် အနည်းဆုံး မြေဧကပေါင်းများစွာ တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ သူ ယခင်က ရရှိခဲ့သော ငါးရောင်ခြယ်မြေဆီမှာ အိုးတစ်လုံးစာမျှသာ ဖြစ်ပြီး ဤနေရာနှင့် ယှဉ်လျှင် အတုနှင့် အစစ် ဖြစ်နေသည်။
လီယန်ချူသည် တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ ထိုငါးရောင်ခြယ်မြေဆီများကို အကုန်သိမ်းလိုက်သည်။ ဆေးမြစ်ဥယျာဉ်တစ်ခုလုံးမှာလည်း ကွက်လပ်ဖြစ်သွားမှ သူသည် စိတ်ကျေနပ်စွာဖြင့် ထွက်ခွာသွားသည်။ ဤသို့ လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် လီယန်ချူသည် သူ၏ ဆံပင်တစ်ပင်ကို နှုတ်ယူ၍ မှုတ်ထုတ်လိုက်ရာ လူတစ်တာအိုဆရာယောက်၏ ပုံစံသို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး အချည်းနှီးသော ဝိညာဉ်ပုံရိပ်ထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေစေသည်။ ဤသည်မှာ သူ၏ ကိုယ်ပွားတစ်ပိုင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ကိုယ်ပွားကို ထားခဲ့ပြီး အစီအရင်ကို ထိန်းချုပ်စေကာ စိတ်ကျေနပ်စွာဖြင့် ထွက်ခွာသွားသည်။
ယခုတစ်ခေါက် ရရှိခဲ့သော အသီးအပွင့်များမှာ အလွန်ပင် အံ့မခန်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများကို အကုန်လုံး ယူသွားလိုက်ပြီး သိမ်းဆည်းသွားလိုက်သည်။
ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင် သူ၏ နေအိမ်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ သူ၏ အစွမ်းထက်သော စိတ်အာရုံဖြင့် ထူးခြားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ မျက်နှာမှာ မှောင်မိုက်သွားပြီး စိတ်ထဲတွင် မကောင်းသော ခံစားချက်တို့ ဝင်ရောက်လာသည်။
"သေပြီ"
"ဘာလို့ အဲဒီလူငယ်လေးရဲ့ အရှိန်အဝါကို ခံစားရတာလဲ"
သူ သေချာစူးစမ်းလိုက်ရာ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး နန်းတော်မှ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားကာ ပန်းဥယျာဉ်ရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ထိုနေရာရှိ စစ်သည်များမှာ သူ့ကို မြင်သောအခါ ဒူးထောက်၍ ဂါရဝပြုကြသည်။
"နတ်ဘုရားဘုရင်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်"
ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ သာမန်စစ်သည်များမှာ အချည်းနှီးသော ဝိညာဉ်ပုံရိပ်ဖြင့် တည်ဆောက်ထားသော ကမ္ဘာကို မမြင်နိုင်သော်လည်း သူကမူ ပထမဆုံး စက္ကန့်တွင်ပင် ထူးခြားသည်ကို ခံစားမိလိုက်သည်။ သူ အေးစက်စက် အော်ဟစ်လိုက်ရာ ထိုသူများ၏ နောက်ကွယ်မှ အချည်းနှီးသော ဝိညာဉ်ပုံရိပ်မှာ ရုတ်တရက် တုန်ခါသွားသည်။
ထိုနေရာမှ လူငယ်တာအိုဆရာတစ်ယောက်က လက်ထဲတွင် ပုံရိပ်လွှာတစ်ခုကို ကိုင်ထားကာ ရယ်မောနေသည်။
"မင်းက ဒီနေရာမှာ ပန်းတွေ၊ မြက်တွေ အများကြီး စိုက်ထားတာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ မင်းလို ရိုင်းစိုင်းတဲ့ကောင်က ဒီပန်းတွေကို မပြုစုနိုင်ဘူး၊ ဒါကြောင့် ငါ ယူသွားလိုက်ပြီ။"
ကူယန်မှာ လျှပ်စီးပန်းသကဲ့သို့ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ဤနေရာကို စစ်သည်များ အပြည့်အစုံ စောင့်ကြပ်ထားသော်လည်း သူတို့လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ပန်းဥယျာဉ်မှာ ကွက်လပ်ဖြစ်နေပြီး ဥယျာဉ်တစ်ခုလုံးကို တစ်စုံတစ်ယောက်က လုယူသွားပြီ ဖြစ်သည်။
"............"
သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် လေးလံသွားပြီး မျက်နှာများမှာလည်း သေလူကဲ့သို့ ဖြူဖျော့သွားသည်။ ပုံရိပ်လွှာကို ကိုင်ထားသော လူငယ်ကို ကြည့်လိုက်မိသည်။
"အပြာရောင် ဝတ်ရုံ၊ ခါးက ဓားတစ်လက်၊ ဒါ အောက်ဘုံက အဲဒီသူခိုးပဲ "
"ဟုတ်တယ်၊ သူက ဒီကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ လာရဲတယ်၊ သူ အရူးပဲလား"
"သေပြီ ငါတို့တော့ ကုန်ပြီ၊ ဒီလူငယ်တာအိုဆရာက နတ်ဘုရားဘုရင်ရဲ့ ဆေးမြစ်တွေကို အကုန် သိမ်းသွားပြီ "
သူတို့မှာ အသက်အန္တရာယ်ကို စိုးရိမ်လာကြသည်။ ဤသည်မှာ တာဝန်ကျေပွန်မှု မရှိခြင်း ဖြစ်သည်။ လီယန်ချူသည် သူကိုယ်တိုင် ခိုးယူလိုက်ခြင်းဖြစ်ပြီး ဤစစ်သည်များကို သူ ဘာကြောင့် ခံစားစေရမည်နည်း။ သူသည် ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်ကို ကြည့်၍ ရယ်မောလိုက်သည်။
"စစ်သည် တစ်ယောက် မတော်ရင် စစ်တပ်တစ်တပ်လုံး မတော်တော့ဘူး၊ မင်း ခေါ်လာတဲ့ လူတွေကို ကြည့်ဦး "
"သားမိုက်၊ မကြောက်ရင် လာခဲ့ "
သူ၏ လေသံမှာ မာန်ပါနေပြီး နားထောင်လို့မကောင်းသော အသံမှာ ထိုနေရာတစ်ဝိုက်တွင် ပျံ့လွင့်နေသည်။ ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်၏ မျက်နှာမှာ မဲမှောင်သွားပြီး မျက်ဝန်းထဲမှ ဒေါသတို့မှာ မီးတောက်များကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာသည်။ စောင့်ကြပ်နေသော ဥယျာဉ်တွင် သူ၏ ဆေးမြစ်များကို ခိုးယူသွားရုံသာမက သူ့ကိုပါ လှောင်ပြောင်နေသေးသည်။
"ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကို မသိတဲ့ကောင် ဒီနေ့ မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်ကို လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားအောင် လုပ်ပစ်မယ်"
ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်မှာ ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် လက်သီးတစ်ချက် ပစ်သွင်းလိုက်သည်။ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ရွှေရောင်နဂါးသုံးကောင်မှာ ရစ်ပတ်၍ ပျံသန်းထွက်သွားပြီး လီယန်ချူဆီသို့ တိုးဝင်သွားသည်။
လီယန်ချူ၏ ကိုယ်ပွားသည် အရှိန်အဝါကို အမြင့်ဆုံးသို့ မြှင့်တင်လိုက်ပြီးနောက် မီးခိုးငွေ့ကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲကာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူသည် အချည်းနှီးသော ဝိညာဉ်ပုံရိပ်ကိုလည်း ပစ္စည်းများကို အဝေးမှ ယူဆောင်သည့် တန်ခိုးဖြင့် ယူဆောင်သွားလိုက်သည်။ ဤသည်မှာ ထိုနေရာတွင် တပ်စွဲထားသော စစ်သည်များအတွက်တော့ ဒုက္ခပင်။ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် လူငါး၊ ခြောက်ယောက်မှာ ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်၏ လက်သီးချက်ကြောင့် သေဆုံးသွားပြီး ဝိညာဉ်များပါ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ စစ်သည်များမှာ ဆူညံသွားကြပြီး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် ငြိမ်သက်သွားကြသည်။ ဤသည်မှာ အလုပ်တာဝန် ပေါ့ဆမှု ဖြစ်သည်။
ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်၏ မျက်နှာမှာ မဲမှောင်နေသည်။ ထိုလူမှာ အလွန်ပင် လိမ္မာပါးနပ်သည်။ ယခင်က သူ၏ အရှိန်အဝါ အနည်းငယ်အားနည်းသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် သူ အစွမ်းများကို ဖုံးကွယ်ထားခြင်း ဟုတ်မဟုတ် မသေချာပေ။ မထင်မှတ်ဘဲ လက်သီးတစ်ချက် ပစ်သွင်းလိုက်ရာ သူ၏ လက်အောက်ခံများ သေဆုံးသွားသည်။ သူ အေးစက်စက် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ စစ်သည်များကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် အမြဲတမ်း စည်းရုံးရေးကို ကျွမ်းကျင်သော်လည်း ယခုအချိန်တွင်မူ သူ၏ စိတ်ခံစားချက်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ပေ။
သူ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။
"ဒီကိစ္စ မင်းတို့ကို အပြစ်မတင်ပါဘူး၊ အဲဒီလူက အလွန် လိမ္မာပါးနပ်တယ်၊ သူက မွေးရာပါ သူခိုးတစ်ယောက်ပဲ"
စစ်သည်များမှာ စိတ်သက်သာရာ ရသွားကြပြီး ကျောကုန်းတွင် ချွေးများ စိုစွတ်နေသည်။ ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်မှာ သူတို့ကို နှစ်သိမ့်ပေးရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားသည်။ သူသည် လျှပ်တစ်ပြက် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူ၏ တန်ဖိုးကြီးသတ္တုများနှင့် လက်နက်ပြုလုပ်ရာနေရာသို့ ပြန်သွားသည်။ ထိုနေရာမှာ အေးဆေးတည်ငြိမ်နေပြီး အပြင်ဘက်မှ မည်သည့်အရာကိုမျှ မသိနိုင်ပေ။ သူ၏ မျက်ဝန်းတို့မှာ ရက်စက်စွာဖြင့် နန်းဆောင်ကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ဤနန်းဆောင်မှာ အချည်းနှီးသော ဝိညာဉ်ပုံရိပ်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားခြင်း မဟုတ်ပေ။ အစောင့်နှစ်ဦးမှာလည်း ဘာပြဿနာမှ မရှိဘဲ ထိုသူခိုး၏ ကိုယ်ပွား မဟုတ်ကြပေ။ အစောင့်နှစ်ဦးမှာ ဒူးထောက်နေကြသည်။ ၎င်းတို့မှာ အစကတည်းက ဟန်ပြသာ ဖြစ်သည်။
သို့သော် ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင် တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်သောအခါ တစ်ခဏမျှ ငေးမောသွားသည်။ ယခင်က ခမ်းနားလှသော နန်းဆောင်မှာ ယခုတွင်မူ ဗလာကျင်းနေသည်။ သေချာကြည့်လိုက်လျှင် ကျောက်စိမ်းတိုင်များ၊ အိမ်ခေါင်မိုးတန်းများကိုပါ ခိုးယူသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူပြုလုပ်ထားသော ကြေးအိုးနှင့် အခြားအဖိုးတန် နတ်သတ္တုများမှာလည်း မရှိတော့ပေ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် နတ်ဘုရားလက်နက် နှစ်ခုဖြစ်သော ကောင်းကင်လွန်းပျံနှင့် ကြေးအိုးတို့ကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရပြီး ဤမျှလောက်အထိ လုယက်ခံလိုက်ရသည်။
ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်မှာ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"ခွေးမသား ငါ့ကိုပဲ မျက်စိကျနေတာပေါ့လေ"