အခန်း ၁၂၃၆
Vol. 124 Ch. 1236
အခန်း (၁၂၃၆) - ကံကြမ္မာရွှေကြာပန်း
ခမ်းနားထည်ဝါလှသော ရွှေရောင်နန်းတော်ကြီးတစ်ခု၊ ဤနေရာကား ကူယွင်နတ်ဘုရားဘုရင် နေထိုင်ရာ နန်းတော်ဖြစ်သည်။
ထိုကဲ့သို့သော နန်းတော်မျိုး သူမတွင် လေးခုရှိသော်လည်း၊ လက်ရှိတွင်မူ ဤတစ်ခုသာ ကျန်ရှိတော့သည်။ ကျန်သုံးခုမှာ သူမကိုယ်တိုင် ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
အကြောင်းရင်းမှာ လီယန်ချူ၏ လုပ်ရပ်များကြောင့် သူမ၏ စိတ်ခံစားချက်များကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့၍ပင် ဖြစ်သည်။
လီယန်ချူသည် ဤသို့သော နန်းတော်မျိုးအတွင်းသို့ ခိုးဝင်ရာ၌ အလွန်ပင် ကျွမ်းကျင်နေပြီဖြစ်သည်။ ၇၂ပါး ပြောင်းလဲခြင်း နှင့် ဓာတ်ငါးပါး မြေလျှိုနည်း တို့ကို ပေါင်းစပ်အသုံးပြုထားသဖြင့် သူ၏ ခြေရာကို ရှာဖွေတွေ့ရှိရန်မှာ လွန်စွာခက်ခဲလှသည်။
သို့သော် ခိုးဝင်ပြီးနောက် အနည်းငယ် ရှာဖွေကြည့်ပြီးနောက်တွင် လီယန်ချူမှာ အနည်းငယ် ဆဲဆိုမိတော့သည်။
"ဒီမိန်းမက ဒီလောက်တောင် ဆင်းရဲတာလား "
အကြီးအကဲ တစ်ဦးစီတိုင်းတွင် ကိုယ်ပိုင် စုဆောင်းမှု အလေ့အထများ ရှိကြသည်။
ဥပမာအားဖြင့် ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင် ဆိုလျှင် ခမ်းနားမှုကို မြတ်နိုးပြီး နတ်လက်နက်များ သွန်းလုပ်ရသည်ကို နှစ်သက်သဖြင့် သူ၏ ပစ္စည်းများအားလုံးမှာ နန်းတော်ထဲတွင် ရှိနေတတ်ပြီး၊ ယခုမူ ထိုပစ္စည်းများအားလုံးကို လီယန်ချူက အကုန်ယူဆောင်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
သို့သော် ထိုကူယွင်နတ်ဘုရားဘုရင်မှာ ထိုကဲ့သို့သော အမျိုးအစား မဟုတ်ပေ။ သူမ၏ နန်းတော်ထဲတွင် အလွန်တိတ်ဆိတ်နေပြီး နေ့စဉ် ကျင့်ကြံနေထိုင်ရာ နေရာသဖွယ်သာ ဖြစ်သည်။
လီယန်ချူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
"ဒီတစ်ခေါက် ခိုးဝင်လာတာ အချည်းနှီးပဲ ဖြစ်တော့မလား "
သူသည် လှည့်လည်စောင့်ကြပ်နေသော စစ်သည်များ၏ စကားပြောသံများမှတစ်ဆင့်၊ ထိုနတ်ဘုရားဘုရင်မကိုယ်တိုင်ပင် နန်းတော်အချို့ကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့ကြောင်း ကြားသိခဲ့ရသည်။
သူကိုယ်တိုင်လည်း ဤနေရာကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်လျှင် သူမကို အနည်းငယ် ဒေါသထွက်စေရုံသာ ရှိလိမ့်မည်ဟု တွေးမိသည်။
သို့သော် လီယန်ချူက ပြန်စဉ်းစားလိုက်သည်။
"လာခဲ့ပြီးပြီပဲ၊ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တာနဲ့ပဲ ပြီးရောပေါ့။"
သူ လက်စွမ်းပြတော့မည့် အချိန်တွင် ရုတ်တရက် လူနှစ်ဦး ပြောဆိုနေသည့် စကားသံကို ကြားလိုက်ရသည်။
"ဒီရက်ပိုင်း အရမ်းရှုပ်ထွေးနေတယ်၊ ဆေးဥယျာဉ်ဘက်က ကိစ္စတွေကို သေချာဂရုစိုက်ထားကြ"
ဟု ကောင်းကင်လူသားတစ်ဦးက ပြောသည်။
လီယန်ချူ မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။
"ဆေးဥယျာဉ်လား"
ထို့နောက် သူသည် တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာသွားပြီး ထိုကောင်းကင်လူသားနှစ်ဦးနောက်သို့ လိုက်ပါသွားသည်။
စကားပြောနေသော ကောင်းကင်လူသားနှစ်ဦးထဲမှ တစ်ဦးမှာ သက်ကြီးရွယ်အိုတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ဆံပင်နှင့် မုတ်ဆိတ်များမှာ ဖြူဖွေးနေကာ ကောင်းကင်လူသားတို့၏ အိုမင်းခြင်း ငါးပါး နှင့်ပင် နီးကပ်နေပြီဖြစ်သည်။
သို့သော် ကူယွင်နတ်ဘုရားဘုရင်၏ အသက်ရှည်စေသည့် ရတနာများကို ချီးမြှင့်ခံထားရသဖြင့်သာ ဆက်လက် အသက်ရှင်နေနိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။
ဤအိုမင်းနေသော ကောင်းကင်လူသားမှာ စွမ်းအား အလွန်မြင့်မားပြီး လျှို့ဝှက်ချက်များရှိရာ နေရာကို စောင့်ကြပ်ရန် တာဝန်ပေးခံထားရသူဖြစ်သည်။
လီယန်ချူ တိတ်တဆိတ် ချဉ်းကပ်သွားရာ ထိုနေရာတွင် အိုမင်းနေသော ကောင်းကင်လူသား သုံးဦး စောင့်ကြပ်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။ လီယန်ချူသည် သူတို့နောက်သို့ လိုက်ပါသွားပြီး တိတ်ဆိတ်သည့် နေရာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
ထိုအဘိုးအို၏ နောက်တွင်မူ အသက်ငယ်ရွယ်သည့် ကောင်းကင်လူသားတစ်ဦး ပါရှိပြီး သူ၏ စွမ်းအားအရှိန်အဝါမှာ အဆင့်ရှစ်ဝန်းကျင်တွင် ရှိသည်။ သူသည် အလွန်ထင်ရှားသော သံချပ်ကာကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ခါးတွင်လည်း အဖိုးတန်ဓားတစ်လက် ချိတ်ဆွဲထားသည်။ ထိုသူမှာ သူမ၏ လူယုံ စစ်သူကြီး ဖြစ်ပုံရသည်။
ထိုအဘိုးအိုသုံးဦးအပြင် ထိုနေရာတွင် စစ်သည်အမြောက်အမြားကလည်း စောင့်ကြပ်နေကြသည်။
လီယန်ချူ သူတို့နှင့်အတူ တောင်ကြားတစ်ခုရှေ့သို့ ရောက်သွားသော်လည်း၊ ရှေ့တွင် ဘာမျှမမြင်ရဘဲ ဖြူဖွေးနေသော အရာများသာ ရှိနေသည်။
နောက်တစ်ခဏတွင် သူတို့နှစ်ဦးသည် တောင်ကြားထဲသို့ လျှောက်ဝင်သွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
လီယန်ချူ မျက်ခုံးပင့်ကာ ကောင်းကင်မျက်လုံး ကို ချက်ချင်း သုံးလိုက်သည်။
ကောင်းကင်မျက်လုံး၏ အမြင်အရ လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို မကြာမီပင် တွေ့လိုက်ရသည်။
လီယန်ချူမှာ ယခုအခါ အလွန်ကျွမ်းကျင်ပြီး အတွေ့အကြုံများနေပြီဖြစ်ရာ နံရံဖြတ်ကျော်ခြင်း ကို အသုံးပြုကာ အသံတိတ် တိတ်တဆိတ် ခိုးဝင်သွားသည်။
ဤတောင်ကြားထဲတွင် စစ်သည်အင်အား တစ်ထောင်ကျော် တပ်စွဲထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ အပြင်ဘက်မှ ကြည့်လျှင်မူ မည်သို့မျှ မသိသာပေ။
လီယန်ချူ ဝင်ရောက်သွားပြီးနောက် ထိုဆေးဥယျာဉ်တွင် နတ်ရောင်ခြည်များဖြင့် အကာအကွယ်ပေးထားပြီး သာမန်လူ များပင် ချဉ်းကပ်ရန် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်သည်။
သူ ထိုဆေးဥယျာဉ်ထဲသို့ အပြည့်အဝ ဝင်ရောက်သွားသောအခါ မအံ့သြဘဲ မနေနိုင်ပေ။
သူသည် ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်၏ အခြေခံအုတ်မြစ်မှာ အလွန်နက်နဲသည်ဟု ထင်မှတ်ထားပြီး သူသည် နတ်ဆေးပင် သုံးပင်ကို ရရှိထားပြီးဖြစ်သည်။
သို့သော် ဤကူယွင်နတ်ဘုရားဘုရင်၏ ဆေးဥယျာဉ်ထဲတွင်မူ နတ်ဆေးပင် တစ်ဒါဇင်ကျော် ရှိနေပြီး မတူညီသော နယ်မြေများတွင် ပြန့်ကျဲနေကာ အားကောင်းလှသော အသက်ဓာတ်များ တောက်ပနေကြသည်။
"တစ်ဖက်ကမ်း ပန်း "
လီယန်ချူ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် တောက်ပသော အလင်းရောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။
ဤနတ်ဘုရားဘုရင်၏ ဆေးဥယျာဉ်ထဲတွင် တစ်ဖက်ကမ်း ပန်း နှစ်ပွင့် ရှိနေခြင်းမှာ လီယန်ချူကိုပင် အံ့အားသင့်စေသည်။
တစ်ဖက်ကမ်း ပန်းမှာ အလွန်လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး သေခြင်းမရှိသော ဆေး ဟု အမည်တွင်သည်။ လီယန်ချူသည် တစ်ပင်ကို စားသုံးဖူးပြီး ထိုပန်းမှာ ကျောက်ခေါင်းတလားပိုင်ရှင်က ပေးပို့ထားခြင်းဖြစ်သည်။
ထိုကဲ့သို့သော နတ်ဆေးပင်မျိုးမှာ လောကတွင် ရှားပါးလှသည်ကို ဤနေရာတွင် နှစ်ပွင့်တောင် ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။
ကျန်ရှိသော နတ်ဆေး၊ အဖိုးတန်ဆေးများမှာလည်း ရေတွက်၍ မရနိုင်ပေ။
ဤကူယွင်နတ်ဘုရားဘုရင်၏ ဆေးဥယျာဉ်မှာ ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်၏ ငါးဆမျှ ပိုကြီးမားသည်။
ဤမျှ ကြီးမားလှသော ကျင့်ကြံရေး အရင်းအမြစ်များမှာ အံ့သြဖွယ်ပင် ဖြစ်သည်။
လီယန်ချူသည် ချက်ချင်း လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ဤနေရာရှိ နတ်ဆေးများကို ယူဆောင်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
သူ၏ နတ်စွမ်းအားမှာ ထူးခြားဆန်းပြားပြီး တစ်ခုလုံးကို ဖုန်လိုင် နယ်မြေ ထဲသို့ ပြောင်းရွှေ့ရန် ကြံစည်လိုက်သည်။
သို့သော် ထိုအချိန်တွင် အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ကြာပန်းတစ်ပွင့်သည် ရုတ်တရက် နတ်ရောင်ခြည်များ ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး သံကြိုးကဲ့သို့ လီယန်ချူဆီသို့ ရိုက်ခတ်လာသည်။
ဤနတ်ရောင်ခြည်မှာ အလွန် ခိုင်မာပြီး နတ်ဘုရား ချည်နှောင်ကြိုး နှင့်ပင် ဆင်တူသည်။
လီယန်ချူ လက်ဝါးတစ်ချက် ရိုက်ထုတ်လိုက်ပြီး ထိုနတ်ရောင်ခြည်ကို ချက်ချင်း ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။ ထိုရွှေရောင်ကြာပန်းမှာ လေထဲတွင် ယိမ်းနွဲ့နေသည်။
ထို့နောက် အပြင်ဘက်သို့ လှိုင်းတစ်ခု ပျံ့နှံ့သွားပြီး ဖြတ်သန်းသွားသော နေရာတိုင်းရှိ ဝိညာဉ်များကို တုန်ခါသွားစေသည်။
လီယန်ချူ လက်နှစ်ဖက်ကို ပေါင်းစပ်ကာ နတ်ဘုရား နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းခြင်း အစီရင်စာလုံး ကို အသုံးပြုကာ ရိုက်နှက်လိုက်သည်။
သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာနှင့် ဝိညာဉ်မှာ ခိုင်မာလှသဖြင့် ဤတုန်ခါမှုကို အမှုမထားဘဲ ခံနိုင်ရည်ရှိလိုက်သည်။
နတ်ဘုရား နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းခြင်း အစီရင်စာလုံး မှာ အလွန် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပြီး ဤကြာပန်းပေါ်သို့ ရိုက်ချလိုက်ရာ ရွှေရောင်ကြာပန်းမှာ တုန်ခါသွားသည်။
နောက်တစ်ခဏတွင် ထိုအစီရင်ဖြင့် ဖိနှိပ်ခံရတော့မည်ဖြစ်သည်။
သို့သော် အလင်းတန်းအချို့ လင်းလက်သွားပြီး ထိုကြာပန်းသည် အစီရင်ကို ရှောင်တိမ်းသွားကာ အရှိန်အဝါများ ပိုမိုကြီးမားလာပြီး လီယန်ချူကို ဖိနှိပ်ရန် ကြိုးစားသည်။
လီယန်ချူမှာ ချက်ချင်းပင် ခန္ဓာကိုယ်လေးလံသွားသလို ခံစားရပြီး ရွှံ့နွံထဲသို့ လျှောက်သွားရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။
ဤနေရာတွင် ဤမျှထူးခြားသော ရွှေကြာပန်းမျိုးနှင့် တွေ့ဆုံရမည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။
တိုက်ခိုက်နေသည့် အရှိန်အဝါများ ပေါက်ကြားသွားသဖြင့် ထိုနေရာတွင် စောင့်ကြပ်နေသော ကောင်းကင်လူသား သုံးဦးမှာ ချက်ချင်းပင် သတိဝင်လာသည်။
"မကောင်းတော့ဘူး၊ တစ်စုံတစ်ယောက် ဝင်လာပြီ "
ကောင်းကင်လူသားက အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ဓားကို ကိုင်ဆွဲကာ သတ်ဖြတ်ရန် ဝင်လာသည်။
လီယန်ချူသည် ထိုရွှေရောင်ကြာပန်းနှင့် တိုက်ခိုက်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် နစ်မြုပ်သွားသည်။
"အောက်ဘုံက အဲဒီ လူငယ်တာအိုဆရာပဲ"
စောင့်ကြပ်မှုတွင် ပေါ့ဆခြင်းမှာ သေဒဏ် ဖြစ်သည်။ လီယန်ချူ၏ ကျော်ကြားလှသော နာမည်ဆိုးကို ကြားဖူးသော်လည်း သူ မတတ်နိုင်တော့ပေ။
အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ လက်ထဲမှ ဓားကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ ဓားမှာ ချက်ချင်းပင် အပ်ချည်မျှင်ကဲ့သို့ များပြားလှသော အပ်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လီယန်ချူဆီသို့ ထိုးဖောက်လာသည်။
တစ်ဦးက ကြေးဝါပုလင်းကို ကိုင်ကာ လီယန်ချူကို ပစ်ပေါက်လိုက်ပြီး၊ နောက်တစ်ဦးမှာ အနက်ရောင် အလံကြီးကို ကိုင်ကာ ခါယမ်းလိုက်ရာ ဝိညာဉ်ကို တုန်ခါစေသော စွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ထိုထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူ သုံးဦးသည် အတူတူ သတ်ဖြတ်ရန် ဝင်လာကြသည်။
လီယန်ချူသည် လက်ကိုမြှောက်ကာ အနီရောင် ပုဝါရှည် ကို လွှတ်တင်လိုက်ရာ လေထဲတွင် နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကခုန်နေသည်။
'ကောင်းကင်ဖဲကြိုး'
တစ်ခဏချင်းတွင် ဤအနီရောင် ပုဝါရှည်မှာ အားကောင်းလှသော စွမ်းအားကို ပေါက်ကွဲစေပြီး နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးဖြင့် ပြောင်းလဲနေသည်။
နတ်လက်နက် သုံးခုလုံးမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရိုက်ချခံလိုက်ရသည်။
ကောင်းကင်ဘုံတွင် လမ်းကြောင်းမှာ ပြည့်စုံသဖြင့် နတ်လက်နက်၏ စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ ပေါက်ကွဲနိုင်သည်။
လူသုံးဦးမှာ စိတ်ထဲတွင် နစ်မြုပ်သွားကြသည်။
ရုတ်တရက် သူတို့နောက်မှ စစ်သည်များ ဝင်ရောက်လာကြသည်။ သူတို့သည် လက်နက်များကို ကိုင်ဆောင်ထားကြပြီး တစ်ချို့မှာ ဓားများ၊ တစ်ချို့မှာ လှံများကို ကိုင်ထားကြသည်။
သူတို့သည် တစ်စုံတစ်ယောက်မှာ အသံတိတ် ဤနေရာသို့ ခိုးဝင်လာနိုင်လိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြပေ။
လီယန်ချူသည် ရုတ်တရက် နောက်သို့ ပြန်လှည့်ကာ သက်တန့်ရောင် အလင်းတန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက် ထိုရွှေရောင်ကြာပန်းကို လက်ထဲသို့ ဖမ်းယူလိုက်သည်။
ကြာပန်းအပေါ်မှ ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း လီယန်ချူ၏ ဖိနှိပ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။
သို့သော် လီယန်ချူ၏ စိတ်ထဲတွင်လည်း တုန်လှုပ်သွားရသည်။
"ဒီရွှေကြာပန်းက တော်တော်လေး အစွမ်းထက်တာပဲ "
သူသည် နတ်ဘုရား နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းခြင်း အစီရင်စာလုံးကို ထပ်မံ အသုံးပြုကာ ဤကြာပန်းကို ဖိနှိပ်လိုက်ရာ ရွှေကြာပန်းမှာ ငြိမ်သက်သွားပြီး လီယန်ချူက ၎င်းကို ဖုန်လိုင် နယ်မြေ ထဲသို့ ပစ်ချလိုက်သည်။
လီယန်ချူသည် ကောင်းကင်ဖဲကြိုး ကို အသာခါယမ်းလိုက်ရာ ထိုနေရာရှိ ကောင်းကင်လူသားများကို ချက်ချင်း လွှင့်ပစ်လိုက်သည်။ လူတိုင်းမှာ နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။
ထို့နောက် သူသည် ဆေးဥယျာဉ် တစ်ခုလုံးကို ဖုန်လိုင် နယ်မြေ ထဲသို့ ပြောင်းရွှေ့လိုက်ပြီး အကုန်လုံးကို သိမ်းယူလိုက်သည်။
ဤနေရာတွင် နတ်ဆေးများမှာ ရေတွက်၍ မရနိုင်ဘဲ၊ နတ်ဆေးပင် တစ်ဒါဇင်ကျော် ရှိသည်။ အထဲတွင် တစ်ဖက်ကမ်း ပန်း နှစ်ပွင့်နှင့် ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ရွှေကြာပန်းမှာလည်း ပါဝင်သည်။
ဤတစ်ချက်တည်းနှင့်ပင် ရိတ်သိမ်းမှုမှာ အလွန်တရာ ကြီးမားလှသည်။
လူတိုင်းမှာ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။
ထိုလူငယ် တာအိုဆရာမှာ လူအများ၏ အကြည့်အောက်တွင် ဤဆေးဥယျာဉ်ကို ပြောင်းရွှေ့သွားလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။
"ရဲတင်းလိုက်တာ! ပစ္စည်းတွေကို ချထားခဲ့"
"မင်း သေချင်နေတာပဲ"
"သူ့ကို ဖမ်း သူ လွတ်သွားလို့ လုံးဝ မဖြစ်ဘူး "
လူတိုင်းမှာ အော်ဟစ်လိုက်ကြပြီး လီယန်ချူကို သတ်ဖြတ်ရန် လိုက်လံ တိုက်ခိုက်ကြသည်။
လီယန်ချူသည် ကောင်းကင်ဖဲကြိုး ကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး ယခုအခါ နန်းတော်တစ်ခုလုံး တုန်ခါနေသည်။
သူသည် နတ်စွမ်းအားများကို အပြည့်အဝ ပေါင်းထည့်လိုက်ရာ ကောင်းကင်ဖဲကြိုး မှာ အလွန်ကြီးမားလာပြီး နတ်ဘုရား စွမ်းအားမှာ အလွန်လေးလံလှသည်။
အနည်းငယ် ခါယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် ဤနေရာရှိ အဆောက်အဦးများအားလုံးမှာ အပျက်အစီးများ ဖြစ်သွားသည်။
လူများမှာ သတိဝင်လာချိန်တွင် ထိုလူငယ်တာအိုဆရာမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။
အိုမင်းနေသော ကောင်းကင်လူသား သုံးဦးမှာ တစ်ဦးနှင့် တစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး ချက်ချင်းပင် အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။
"မြန်မြန် နတ်ဘုရားဘုရင်ကို အကြောင်းကြားပြီး နေရာအနှံ့ ရှာကြ သူ လွတ်သွားလို့ လုံးဝ မဖြစ်ဘူး "
လီယန်ချူ လက်ထဲတွင် အားကောင်းသော နတ်လက်နက် ရှိသည်။ ကောင်းကင်ဘုံတွင် စွမ်းအားကို ပေါက်ကွဲစေပါက လူသားတို့နှင့် မယှဉ်နိုင်ပေ။
သို့သော် ဤနေရာတွင် တပ်စွဲထားသော ကောင်းကင်လူသားများမှာ ကောင်းကင်ဘုံ၏ ရွေးချယ်ထားသော စစ်သည်များဖြစ်သည်။ အားလုံး ဝိုင်းအုံလာလျှင်ပင် လူတစ်ယောက်ကို ပင်ပန်းနွမ်းနယ်သည်အထိ တိုက်ခိုက်နိုင်သည်။
ထို့အပြင် နတ်ဘုရားဘုရင် ရောက်လာပြီးနောက်မှ ထွက်ခွာရန်မှာလည်း လွယ်ကူလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
ဤအိုမင်းနေသော ကောင်းကင်လူသား သုံးဦးတွင်လည်း ကိုယ်ပိုင် နည်းလမ်းများ ရှိကြသည်။
သို့သော် လီယန်ချူ ထွက်ခွာသွားပါက သူတို့မှာ လုံးဝ တားဆီးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
ကောင်းကင်ဘုံမှာ ကျယ်ဝန်းလှသည်။ လီယန်ချူအတွက်မူ အလွန်ကောင်းမွန်သော အချက် ဖြစ်သည်။
သူသည် ဓာတ်ငါးပါး မြေလျှိုနည်း ကို အသုံးပြု၍ ထွက်ခွာသွားရာ သတိမထားမိကြပေ။
မကြာမီပင် တိတ်ဆိတ်သည့် နေရာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာပြီး ထိုရွှေရောင်ကြာပန်းကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။
လီယန်ချူ သေချာ ဂရုတစိုက် ကြည့်လိုက်ရာ ယခုအခါ ရွှေကြာပန်းမှာ နတ်ဘုရား နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းခြင်း အစီရင်စာလုံး ဖြင့် ဖိနှိပ်ခံထားရသဖြင့် အလွန်ငြိမ်သက်နေသည်။
လီယန်ချူ နတ်ဆေးဖိုကို ထုတ်လိုက်ရာ နတ်ဆေးဖိုအပေါ်မှ သုံးလက်မခန့် မြင့်သော ဝိညာဉ်တစ်ခု ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။
"သခင်"
ကျယ်ဝန်းသော အင်္ကျီလက်ရှည်နှင့် ဝတ်ဆင်ထားပြီး လေကျင့်ကြံသူ ပုံစံရှိသည့် အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦးက ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။
သူမ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှာ ပြည့်စုံလှပပြီး ခါးမှာ အလွန်သေးသွယ်ကာ ကြိုးတစ်ချောင်းဖြင့် စည်းနှောင်ထားသည်။
သို့သော် ယခုအခါတွင် သုံးလက်မသာ ရှိပြီး သေးငယ်လှသဖြင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ ဆွဲဆောင်မှုကို မမြင်နိုင်ပေ။
"ထောင်ယွမ် နင် ဒီကြာပန်းကို သိလား"
လီယန်ချူက မေးလိုက်သည်။
ယခုအခါ နတ်ဆေးဖို၏ ဝိညာဉ်ကို လီယန်ချူက ထောင်ယွမ် ဟု နာမည်ပေးထားသည်။ သူမသည် လီယန်ချူက ဤသို့ ခေါ်လိုက်သည်ကို ကြားသောအခါ ပို၍ ဝမ်းသာသွားသည်။
လီယန်ချူသည် ဆေးဖိုတစ်လုံးမှာ နာမည်ကို အဘယ်ကြောင့် ဤမျှတိုင် စွဲလမ်းနေရသည်ကို နားမလည်ပေ။
ထောင်ယွမ်က ဤကြာပန်းကို အာရုံစိုက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။
"ဒါက 'ကံကြမ္မာရွှေကြာပန်း' ပါ၊ သာမန် နတ်ဆေး မဟုတ်ပါဘူး။"
လီယန်ချူက ထူးဆန်းစွာ မေးသည်။
"'ကံကြမ္မာရွှေကြာပန်း' လား"
ထောင်ယွမ်က ရှင်းပြသည်။
"အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ကံကြမ္မာရွှေကြာပန်းက ဆေးမဟုတ်ပါဘူး၊ အထူးခြားဆုံး နတ်စွမ်းအားတစ်ခုကို ကျင့်ကြံမှ ကံကြမ္မာကို ကြာပန်းအဖြစ် ပေါ်လွင်စေနိုင်တာ။ ဒါက တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ မူလ ကံကြမ္မာကို သယ်ဆောင်ထားတာ။"
လီယန်ချူ အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားသည်။
"ကံကြမ္မာကို ကြာပန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲလို့ရတယ်ပေါ့"
ထောင်ယွမ်က ရှင်းပြသည်။
"ဘယ်လို ကျင့်ကြံရမလဲဆိုတာ ကျွန်မ မသိပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ကံကြမ္မာရွှေကြာပန်းကို သေချာ ပြုစုပျိုးထောင်ထားရင် ကိုယ်ပိုင် ကံကြမ္မာမှာလည်း အားကောင်းလာပြီး ကိစ္စတိုင်းမှာ နတ်ဘုရားတွေက ကူညီသလိုမျိုး ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။"
ထောင်ယွမ်က သေချာ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြန့်လိုက်သည်။
"ကျွန်မ သိတာ ဒါပဲ ရှိတယ်၊ သခင်။"
လီယန်ချူ သူမ၏ ဦးခေါင်းကို ပုတ်လိုက်သည်။
"တော်လိုက်တာ၊ ဒီလောက် သိတာပဲ အံ့သြဖို့ကောင်းတယ် "
ထောင်ယွမ်မှာ ဤစကားကို ကြားသောအခါ မေးစေ့ကို မြှောက်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများမှာ ပြုံးရွှင်သွားသည်။
"သခင်က လူတွေကို ရိုက်တာကြိုက်ပြီး လူကလည်း နည်းနည်း ကြမ်းပေမဲ့ အလုံးစုံအားဖြင့် သူက လူကောင်းတစ်ယောက်ပါ၊ ပြီးတော့ အမြင်လည်း ကျယ်တယ်။"
ထောင်ယွမ်က စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်။
လီယန်ချူသည် လက်ထဲရှိ ရွှေကြာပန်းကို သေချာ ကြည့်ရှုလိုက်သည်။ ဤအရာမှာ ကံကြမ္မာကြာပန်း ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။
"ဆိုလိုတာက ဒါကို အဲဒီ နတ်ဘုရားဘုရင်မက ဆေးဥယျာဉ်ထဲမှာ တမင်တကာ ပြုစုပျိုးထောင်ထားတာပေါ့။"
"ကြာပန်းအဖြစ် ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့အတွက် သူမက ဒီဆေးဥယျာဉ်ရဲ့ နတ်စွမ်းအင်နဲ့ ပြုစုထားတာ ဖြစ်နိုင်ပြီး တခြား လျှို့ဝှက်နည်းလမ်းတွေလည်း ရှိနိုင်တယ်။"
လီယန်ချူ သေချာ ကြည့်ရှုပြီး 'ကောင်းကင်မျက်လုံး' ကို သုံးလိုက်ရာမှ ဤရွှေကြာပန်းမှာ တကယ်ပင် ရုပ်ဝတ္ထုမရှိသော ကံကြမ္မာများ စုစည်းထားခြင်း ဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။
တစ်ချိန်တည်းတွင် တရားဓမ္မ အရှိန်အဝါမှာလည်း အလွန်ပြင်းထန်လှပြီး လီယန်ချူ အရင်က တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။
ထောင်ယွမ်က ဘေးဘီကို ကြည့်လိုက်ပြီး အံ့အားသင့်စွာ ပြောသည်။
"သခင်၊ ဒါက ဘယ်နေရာလဲ"
လီယန်ချူ ခေါင်းမော့ပြီး ပြောသည်။
"ကောင်းကင်ဘုံ။"
"ကောင်းကင်လူသားတွေ နေထိုင်တဲ့နေရာ။"
ထောင်ယွမ်က ချက်ချင်းပင် လက်နှစ်ဖက်ကို ခါးထောက်လိုက်ပြီး သွားကို ကြိတ်ကာ ပြောသည်။
"အဲဒီ ကောင်းကင်လူသားတွေအားလုံး သေသင့်တယ်၊ သူတို့သာ မရှိရင် ရှဲ့အာ လည်း လူ့လောကမှာ ပြန်မမွေးဖွားလာရဘူး "
လီယန်ချူ သူမ၏ ခေါင်းကို ပုတ်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်ပြီးနောက် ကောင်းကင်လူသားများကို သတ်ဖြတ်ခြင်းနှင့် တားမြစ်ထားသော နယ်မြေများမှ အစွမ်းထက်သူများကို လွှတ်ပေးခဲ့ခြင်းအကြောင်း ပြောပြလိုက်သည်။
ထောင်ယွမ်မှာ မျက်လုံးများ ပိုမိုတောက်ပလာပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို ရိုက်ကာ ပြောသည်။
"သခင် တကယ် တော်တယ် "
လီယန်ချူ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး သူမကို တိတ်တိတ်နေခိုင်းကာ သူကတော့ ကံကြမ္မာရွှေကြာပန်းကို ဆက်လက် လေ့လာနေသည်။
တောက်ယွမ်က သေချာ စဉ်းစားပြီး ပြောသည်။
"သခင်၊ ဒါကို ဘယ်သူ့ဆီက ခိုးလာတာလဲ"
လီယန်ချူမှာ တည်တည်ကြည်ကြည်ဖြင့် ပြောသည်။
"ဒါကို ဘယ်လို ခိုးတယ်လို့ ခေါ်မှာလဲ ငါ အထဲကို ရောက်သွားတော့ ဘယ်သူမှ မရှိဘူး၊ ငါက လိုချင်လို့ ယူလာတာ။"
ထောင်ယွမ် လျှာလေး ထုတ်လိုက်သည်။
"ဒါဆို ဘယ်သူ့ရဲ့ ရွှေကြာပန်းကို ယူလာတာလဲ"
လီယန်ချူ ပြောသည်။
"ကောင်းကင်ဘုံက အမျိုးသမီး နတ်ဘုရားဘုရင်တစ်ပါး။"
ထောင်ယွမ် မျက်လုံး ပြူးသွားပြီး ကြည်လင်သော မျက်ဝန်းများမှာ အံ့အားသင့်မှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
"နတ်ဘုရားဘုရင်ရဲ့ ကံကြမ္မာရွှေကြာပန်းကို လား"
လီယန်ချူ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။"
ထောင်ယွမ်က ဘေးဘီသို့ လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုကာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောသည်။
"ဒီလို ကံကြမ္မာရွှေကြာပန်းမှာ တိုက်ခိုက်မှု စွမ်းအား ရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သိပ်မပြင်းထန်ဘူး။ နတ်ဘုရားဘုရင်ရဲ့ ကြာပန်းဆိုရင်တော့ သခင်က ဒါကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲလိုက်ရင် နတ်ဘုရားဘုရင်ရဲ့ ကံကြမ္မာကို လုယူနိုင်လိမ့်မယ်"
"သူမရဲ့ ကံကြမ္မာကို လုယူမယ်"
လီယန်ချူ အံ့အားသင့်စွာ ပြောသည်။
"မှန်တယ်၊ ကံကြမ္မာဆိုတာ အများအားဖြင့် ပုံသေပဲ၊ ကံကြမ္မာကို အားကောင်းစေတဲ့ နည်းလမ်းတွေက အလွန်လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တယ်။ ဒီကံကြမ္မာရွှေကြာပန်းကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲလိုက်ရင် သူမရဲ့ ကံကြမ္မာ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို လုယူနိုင်မှာပါ။ ဒီကံကြမ္မာတွေကို ရုတ်တရက် ဆုံးရှုံးလိုက်ရရင် သူမအတွက် ကိစ္စတိုင်းမှာ အဆင်မပြေမှုတွေ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။"
ထောင်ယွမ် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောသည်။
"ငါ့လက်ထဲမှာ နတ်ဘုရားဘုရင်ရဲ့ သွေးတွေ ရှိပေမဲ့ မပြုပြင်နိုင်ခဲ့ဘူး၊ ဒီကိစ္စက ကံကြမ္မာနဲ့ သက်ဆိုင်တော့ ပိုပြီး မလွယ်ကူနိုင်ဘူး။"
လီယန်ချူ ပြောသည်။
ထောင်ယွမ်က အကြံပြုသည်။
"စမ်းကြည့်ကြည့်ပါလား၊ မရရင် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပေါ့"
"ပြီးတော့ သွေးမှာ ပိုင်ရှင်ရဲ့ အလိုဆန္ဒတွေ ပါဝင်ပြီး အဆင့်အတန်းကို မြှင့်တင်ပေးတဲ့အရာမျိုး ဖြစ်ပေမဲ့ ကံကြမ္မာဆိုတာကတော့ ပုံသဏ္ဌာန်မရှိဘူး၊ အဓိကကတော့ လူတစ်ယောက်က ထမ်းနိုင်၊ မထမ်းနိုင် ဆိုတဲ့ အပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်။"
"ထမ်းနိုင်၊ မထမ်းနိုင်လား"
လီယန်ချူ ပြောသည်။
"ဟုတ်တယ်လေ၊ ကံကြမ္မာ နည်းပါးသူတွေက ဒီလို ကံကြမ္မာကြီးကို မထမ်းနိုင်ရင် ဘေးဒုက္ခ ရောက်သွားနိုင်တယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကံကြမ္မာကြီးသူတိုင်းကလည်း အသက်မသေဘဲ နေမှာ မဟုတ်ဘူးလေ။"
တောက်ယွမ် ရှင်းပြသည်။
"အရည်အချင်း မရှိဘဲ နေရာမယူသင့်ဘူး၊ မဟုတ်ရင် ဘေးဒုက္ခ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။"
လီယန်ချူ ရေရွတ်သည်။
"အဓိပ္ပာယ်က အဲဒါပါပဲ၊ ဒီလို ကံကြမ္မာကို မထမ်းနိုင်ရင် အသက်သေဆုံးခြင်းဆီကိုပဲ ဦးတည်သွားလိမ့်မယ်။"
ထောင်ယွမ် ပြောသည်။
လီယန်ချူ မကျေမနပ်ဖြင့် ပြောသည်။
"နင်က ငါ့ကို နတ်ဘုရားဘုရင်ရဲ့ ကံကြမ္မာကို ထမ်းနိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်နေတာလား "
ထောင်ယွမ် အနည်းငယ် ကြောင်သွားသည်။
"ဟုတ်ပါရဲ့၊ ကျွန်မ ဒါကို မတွေးမိလိုက်ဘူး၊ နတ်ဘုရားဘုရင်ရဲ့ ကံကြမ္မာက ဘယ်လောက်တောင် ကြီးမားမလဲ၊ တကယ်လို့ မထမ်းနိုင်ရင် ဘေးဒုက္ခ ရောက်လိမ့်မယ်။"
ထောင်ယွမ်သည် သူမ၏ စကားမှာ အနည်းငယ် စောလွန်းနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။
လီယန်ချူ သူမ၏ အပြစ်တင်သည့် ပုံစံကို ကြည့်ပြီး နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။
"ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ နားထောင်မလား၊ မနားထောင်ဘူးလားဆိုတာ ငါ့အပေါ်မှာပဲ မူတည်တာ မဟုတ်လား "
"ပြီးတော့ ငါ ဒီနတ်ဘုရားဘုရင်ရဲ့ ကံကြမ္မာကို မထမ်းနိုင်ဘူးလို့လည်း မပြောနိုင်သေးဘူးလေ။"
ထောင်ယွမ် စိုးရိမ်စွာ ပြောသည်။
"ထားလိုက်ပါတော့၊ ဒီကံကြမ္မာကြီးကို မထမ်းနိုင်ရင် သခင် အသက်သေဆုံးသွားမှာကို ကျွန်မ မမြင်ချင်ဘူး။"
"သွား" လီယန်ချူ မကျေမနပ်ဖြင့် ပြောသည်။
လီယန်ချူ သေချာကြည့်လိုက်ရာ ဤကံကြမ္မာရွှေကြာပန်းပေါ်တွင် တံဆိပ်ခတ်ထားခြင်း မရှိပေ။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ကံကြမ္မာ စုစည်းမှုမှာ တံဆိပ်ခတ်၍ မရခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။
လောက၏ ကံကြမ္မာမှာ ပုံသေမဟုတ်သလို မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ပိုင်ဆိုင်ခြင်းလည်း မဟုတ်ပေ၊ ရေစီးကြောင်းသဖွယ် စီးဆင်းနေသည်။
ပိုင်ရှင်၏ ကံကြမ္မာပင်လျှင် တစ်ချိန်လုံး ပြောင်းလဲနေပြီး အနည်းငယ် အပြောင်းအလဲ ရှိနိုင်သည်။
"ငါ ပြုပြင်နိုင်၊ မနိုင် စမ်းကြည့်ရမလား" လီယန်ချူ ရေရွတ်လိုက်သည်။
………………
ကူယွင်နတ်ဘုရားဘုရင်မှာ ယခုအချိန်တွင် ဒေါသထွက်လွန်း၍ မျက်နှာမှာ ပြာနှမ်းနေသည်။
သူမသည် မူလက ဆေးဥယျာဉ်ရှိရာ နေရာတွင် ရပ်နေပြီး မျက်နှာမှာ ပြောင်းလဲကာ သတ်ဖြတ်လိုသည့် အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေသည်။
"သောက်သူခိုး လူကို အနိုင်ကျင့်လွန်းအားကြီးတယ်"
သူမသည် ဤနေရာတွင် အပင်ပန်းခံ၍ ပြုစုထားသော ဆေးဥယျာဉ်ကို ထိုလူငယ်တာအိုဆရာက လုယူသွားလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။
အထဲတွင် တစ်ဖက်ကမ်း ပန်း ကဲ့သို့သော နတ်ဆေးများ ပါဝင်ပြီး အရေးအကြီးဆုံးမှာ သူမက ကံကြမ္မာရွှေကြာပန်းကို ဤနေရာတွင် ထည့်ပြီး ပြုစုထားခြင်းဖြစ်သည်။
"သေစမ်း"
"ကံကြမ္မာရွှေကြာပန်းပါ ပျောက်သွားပြီ"
ယခင်က သူမသည် ဤလျှို့ဝှက်နည်းလမ်းကို ရရှိပြီးနောက် သူမ၏ ကံကြမ္မာကို အားကောင်းစေရန် ကြိုးစားခဲ့ပြီး ကောင်းကင်ဘုံကို ပေါင်းစည်းကာ ကောင်းကင်ဧကရာဇ်အိုး ကို ပိုင်ဆိုင်ရန် ကြံစည်ခဲ့သည်။
ဤကိစ္စမှာ လျှို့ဝှက်စွာ လုပ်ဆောင်နေခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ယခုမူ အားလုံး အချည်းနှီး ဖြစ်သွားပြီ။
"ဒီကောင်လေးကို ရှာတွေ့အောင် လုပ်ရမယ်၊ မဟုတ်ရင် သူက ကံကြမ္မာရွှေကြာပန်းကို သိသွားပြီး ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ရင်..."
ကူယွင်နတ်ဘုရားဘုရင် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်သည်။
သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် တွက်ချက်နေသည်။ ကံကြမ္မာရွှေကြာပန်းကို ကျင့်ကြံသည့် နည်းလမ်းမှာ သူမက ရှေးဟောင်းစာအုပ် တစ်အုပ်မှ ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံမှ မဟုတ်ဘဲ အလွန်ရှေးကျသော အမွေအနှစ် ဖြစ်သည်။
"သာမန်နတ်ဘုရား တွေက ဒါကို မသိလောက်ပါဘူး၊ သာမန် နတ်ဆေးလို့ပဲ ထင်နေမှာပါ။"
"သူသာ ပြုပြင်ချင်ရင်... မဟုတ်ဘူး၊ သူက ဒီကံကြမ္မာကို လုံးဝ လက်ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ တစ်နေရာရာမှာ ပေါက်ကြားသွားမှာပဲ၊ အဲဒီကျရင် သူ့ကို ရှာတွေ့နိုင်မှာပါ။"
သူမသည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ ရှေးဟောင်း လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုကို သိသည်။ ကောင်းကင်ဘုံတစ်ခုလုံး၏ ကံကြမ္မာအရ နတ်ဘုရားဘုရင် ခြောက်ပါးသာ ရှိနိုင်သည်။
တစ်ခုခု လိုအပ်နေလျှင် နောက်တစ်ခုဖြင့် အစားထိုးနိုင်သည်။
ယခုမူ ကောင်းကင်ဘုံတွင် နတ်ဘုရားဘုရင် ငါးပါးသာ ရှိသည်။
ဒါကြောင့်မို့လို့ လူငယ် အထွတ်အထိပ် သုံးဦးကို အထူးတလည် အရေးပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။
သူတို့၏ အရည်အချင်းသာမက ကံကြမ္မာမှာလည်း ကြီးမားလှသည်။
တစ်စုံတစ်ယောက်က နတ်ဘုရားဘုရင် ဖြစ်လာလျှင် ကျန်လူများမှာ ကောင်းကင်ဘုံတွင် နတ်ဘုရားဘုရင် အဆင့်သို့ ရောက်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။
အကြောင်းရင်းမှာ ကောင်းကင်ဧကရာဇ်အိုး နှင့် သက်ဆိုင်သည်ဟု ကြားသော်လည်းအသေးစိတ် အကြောင်းရင်းကိုမူ သူမ မသိပေ။
"မူလက ကူယုက နတ်ဘုရားဘုရင် အဆင့်ကို ရောက်နိုင်ပြီး နောက်ဆုံး နေရာကို ရယူနိုင်မှာ၊ သူမကို ငါက သင်ပေးခဲ့တာ ဖြစ်လို့ သူမက ငါ့ကံကြမ္မာကိုလည်း အားကောင်းစေမှာ၊ အဲဒီအခါကျရင် ကောင်းကင်ဘုံကို ပေါင်းစည်းဖို့ မဖြစ်နိုင်စရာ မရှိဘူး။"
ထိုအမျိုးသမီး နတ်ဘုရားဘုရင်မှာ ယခုအချိန်တွင် ဒေါသထွက်လွန်းနေသည်။
ယခုမူ အခြေအနေကောင်းများအားလုံးမှာ ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရပြီ။
သူမ၏ တပည့်ကောင်း ဖြစ်ပြီး အရင်းအမြစ်များစွာ သုံးစွဲကာ ပြုစုထားသော ကူယုမှာ သေဆုံးသွားပြီး၊
ဆေးဥယျာဉ်ထဲတွင် ဝှက်ထားသော ကံကြမ္မာရွှေကြာပန်းမှာလည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ထိုသူက လုယူသွားခဲ့သည်။
"ဒီခွေးကောင်က လူသတ်တာမှာလည်း ကျွမ်းကျင်တယ်၊ ပစ္စည်းခိုးတာမှာလည်း ဒီလောက် ကျွမ်းကျင်တာလား"
"တကယ်ကို မွေးရာပါ သူခိုးပဲ"
ကူယွင်နတ်ဘုရားဘုရင်မှာ ဒေါသထွက်လွန်း၍ သွားများကို ကြိတ်လိုက်သည်။
သူမသည် နတ်စွမ်းအားကို ဖြန့်ကျက်ကာ ဤနေရာတွင် စောင့်ကြပ်နေသူများကိုလည်း စေလွှတ်လိုက်ပြီး ထိုသူ၏ နေရာကို ရှာဖွေခိုင်းလိုက်သည်။
ထိုကံကြမ္မာရွှေကြာပန်းမှာ သူမအတွက် အလွန် အရေးကြီးသဖြင့် လုံးဝ ဆုံးရှုံး၍ မဖြစ်ပေ။
မိမိ၏ ကံကြမ္မာရွှေကြာပန်းကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရပြီး ယခုအခါ ကောင်းကင်ဘုံမှာလည်း မငြိမ်သက်ခြင်းများ ဖြစ်ပေါ်နေကာ တားမြစ်ထားသော နယ်မြေများမှ အစွမ်းထက်သူများ ထွက်လာပါက သူမသည်လည်း ဤဖြစ်ရပ်ဆိုးတွင် ကျဆုံးသွားနိုင်သည်။
"ကံကြမ္မာရွှေကြာပန်းကို ရှာတွေ့ရမယ် "
ကူယွင်နတ်ဘုရားဘုရင်၏ မျက်လုံးထဲတွင် အေးစက်သော သတ်ဖြတ်လိုသည့် အငွေ့အသက်များ ပေါ်လာသည်။
ကူယွင်နတ်ဘုရားဘုရင်သည် ကံကြမ္မာ ပေါက်ကြားမှုကို ခံစားရန်အတွက် နတ်စွမ်းအားကို စူးစိုက်ထားလိုက်သည်။
ထိုသူက စတင် လှုပ်ရှားလိုက်လျှင် ရွှေကြာပန်းမှ ကံကြမ္မာများ ပေါက်ကြားလာမည်ဖြစ်ပြီး ချက်ချင်းပင် သိရှိနိုင်လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။
သူမ၏ ကြီးမားလှသော နတ်စွမ်းအားမှာ ပင်လယ်ကြီးကဲ့သို့ ကျယ်ပြန့်သွားပြီး လီယန်ချူ၏ နေရာကို မည်သို့မျှ မစဉ်းစားတော့ဘဲ ရှာဖွေနေတော့သည်။