အခန်း ၁၂၃၇
Vol. 124 Ch. 1237
အခန်း (၁၂၃၇) - အဆုံးမဲ့ မီးပင်လယ်
လီယန်ချူသည် လူသူကင်းမဲ့သည့် နေရာတစ်ခုတွင် ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်ကာ စဉ်းစားခန်းဝင်ပြီးနောက်၊ နောက်ဆုံးတွင် ကံကြမ္မာရွှေကြာပန်းကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။
သာမန် နတ်ဘုရားများသာ ဤမျှကြီးမားသည့် ကံကြမ္မာကို တွေ့ရှိပါက ၎င်းကို အပိုင်သိမ်းရန် အားထုတ်ကြပေလိမ့်မည်။ အကြောင်းမှာ ကံကြမ္မာသည် တိုးပွားလာခြင်းသည် ကောင်းကျိုးမင်္ဂလာကို ဆိုလိုပြီး၊ အမျိုးမျိုးသော အခွင့်အရေးများနှင့် တိုက်ရိုက်ဆက်စပ်နေသောကြောင့်ပင်။
သို့သော် လီယန်ချူမှာမူ ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ဤရွှေကြာပန်းကို အမြန်ဆန်ဆုံး ပြုပြင်ပြောင်းလဲရန် မကြိုးစားခဲ့ပေ။ သူသည် ၎င်းကို တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ကာ "ဖုန်လိုင်နယ်မြေ" အတွင်းသို့ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။
ထောင်ယွမ်က ချီးကျူးလိုက်သည်။
"သခင်က အရာရာကို တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်နဲ့ ကိုင်တွယ်တတ်သူပါ။ ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ ကံကြမ္မာကို ရင်ဆိုင်နေရတာတောင် စိတ်ဓာတ်မယိမ်းယိုင်ဘဲ မူလအတိုင်း ထိန်းထားနိုင်တာ၊ နောင်တစ်ချိန်မှာ အောင်မြင်မှုတွေ အများကြီး ရရှိမှာ အသေအချာပဲ "
လီယန်ချူက ရယ်မောလိုက်သည်။
"ဒါက ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး၊ သေးငယ်တဲ့ ကံကြမ္မာလေးပဲဟာ။"
အဓိကအချက်မှာ သူစတင် ကျင့်ကြံခဲ့သည့် အချိန်မှစ၍ သူ၏ ကံကြမ္မာမှာ အမြဲတစေ ပါးလျလှသည်။ သို့သော်လည်း တိုက်ခိုက်မှုများစွာကို ကျော်ဖြတ်လာခဲ့သည့် ယနေ့အချိန်တွင် သူ၏ လက်ထဲ၌ ပစ္စည်းကောင်းများစွာ ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး၊ ကံကြမ္မာရှင်များစွာပင် သူ၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးခဲ့ကြရသည်။
"ကံကြမ္မာက ဒီလောက်တောင် ပါးလျနေတာတောင် အခုချိန်ထိ အသက်ရှင်လာနိုင်ခဲ့တာ၊ ဒီ 'နတ်ဘုရားဘုရင်ရဲ့ ကံကြမ္မာ' လောက်ကိုတော့ ဂရုစိုက်စရာလိုသေးလို့လား"
ဟု လီယန်ချူက အတွေးပေါက်လိုက်သည်။
ကူယွင်နတ်ဘုရားဘုရင် သိရှိမထားသည်မှာ၊ သူမ စွဲလမ်းစွာ လိုချင်နေသည့်၊ အဖိုးတန်သည်ဟု ထင်မှတ်ထားသော ကံကြမ္မာရွှေကြာပန်းနှင့် ရှေးဟောင်း လျှို့ဝှက်နည်းလမ်းများသည် လီယန်ချူ၏ အမြင်တွင်မူ အဖိုးမတန်သည့်အရာများ ဖြစ်နေခြင်းပင်။ သူမသာ ထိုအကြောင်းကို သိရှိသွားပါက စိတ်ဓာတ်တို့ ပြိုကွဲသွားနိုင်ပေသည်။
"ငါ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ စွဲကပ်နေတဲ့ ကံကြမ္မာအကြောင်းရင်းတွေက ဘယ်လောက်ပဲ ကြီးမားတဲ့ ကံကြမ္မာလာလာ တိုက်ဖျက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"
ဟု ဆိုကာ လီယန်ချူသည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ဤကိစ္စကို ဆက်လက် မတွေးတောတော့ပေ။
ကံကြမ္မာရွှေကြာပန်းအပြင် ထိုနေရာတွင် ပန်းနှစ်ပွင့်၊ နတ်ဆေးပင်တစ်ဒါဇင်ကျော်နှင့် အဖိုးတန်ရတနာများစွာရှိရာ လီယန်ချူမှာမူ ဝမ်းသာလွန်း၍ ပါးစပ်ပင် မစေ့နိုင်တော့ပေ။ သို့သော် သူသည် ဤနတ်ဆေးများကို ချက်ချင်း မပြုပြင်တော့ဘဲ ဆေးဖိုကိုသာ ဖုန်လိုင်နယ်မြေထဲသို့ သိမ်းလိုက်သည်။
"ဆေးဖိုရဲ့ ဝိညာဉ်က မေးခွန်းတွေလည်း မေးလို့ရသေးတာပဲ၊ တော်တော် အသုံးဝင်တာပဲ"
ဟု လီယန်ချူက အံ့သြစွာ ရေရွတ်သည်။
ကောင်းကင်ဘုံသည် အလွန်အန္တရာယ်များသဖြင့် သူသည် အချိန်ကို ကျင့်ကြံခြင်းဖြင့် မဖြုန်းတီးလိုပေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် ချက်ချင်း ခုန်ပျံထွက်ခွာသွားပြီး အခြားသော နတ်ဘုရားဘုရင်တစ်ပါး၏ နယ်မြေသို့ ဦးတည်သွားလေသည်။
"နတ်ဘုရားဘုရင် ငါးပါးရဲ့ နယ်မြေတိုင်းမှာ တားမြစ်နယ်မြေတွေ ရှိကြတယ်။ အကြီးအငယ်တော့ ကွာမှာပေါ့။ တခြားနေရာတွေကို သွားကြည့်ပြီး နတ်ဆိုးတွေကို ထပ်လွှတ်နိုင်မလား ကြည့်ဦးမယ်။"
ကောင်းကင်ဘုံ၏ ကျယ်ဝန်းမှုနှင့် လူဦးရေ၏ များပြားမှုမှာ လီယန်ချူကိုပင် အံ့အားသင့်စေသည်။ သို့သော် သူသည် တိုက်ခိုက်မှုများ ခပ်စိပ်စိပ် ပြုလုပ်လာသည်နှင့်အမျှ၊ မကြာမီပင် နတ်ဘုရားဘုရင်တို့၏ ထောင်ချောက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားနိုင်ကြောင်း သူသိသည်။ ထို့ကြောင့် ကောင်းကင်ဘုံတွင် နတ်ဆိုးများ ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေစဉ်မှာပင် ကျန်ရှိနေသေးသည့် တားမြစ်နယ်မြေများကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖွင့်လှစ်ပစ်ရန် သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
………………
ဂူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်၏ နယ်မြေတွင် အန္တရာယ်ရှိသည့် နေရာတစ်ခု ရှိသည်။ သို့သော် လီယန်ချူ ရောက်သွားသည့်အခါ ထိုနေရာတွင် လူသူကင်းမဲ့ပြီး အဆုံးမဲ့ မီးပင်လယ်ကြီးတစ်ခုသာ ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ အပြင်ဘက်တွင် စောင့်ကြပ်နေသည့် စစ်သည်များလည်း အလွန်နည်းပါးသည်။
လီယန်ချူသည် အလွန်မြန်ဆန်သော ကိုယ်ပိုင်အစွမ်းဖြင့် ကောင်းကင်လူသားတစ်ဦးကို ဖမ်းဆီးလိုက်ပြီး စစ်မေးကြည့်ရာမှ ဤနေရာ၏ အခြေအနေကို သဘောပေါက်သွားသည်။
"ဒီမှာ သန်မာတဲ့ သတ္တဝါတွေ နေထိုင်လို့ စောင့်ကြပ်ဖို့ စစ်တပ်တွေ လိုအပ်တယ်ဆိုတာ မဟုတ်ဘူးလား"
လီယန်ချူ အံ့သြသွားသည်။
"အဲဒါ အပြင်ကနေ သတင်းလွဲမှားပြီး ပြောနေကြတာပါ။ ကျွန်တော်တို့က ဒီမှာ နှစ်အကြာကြီး စောင့်ကြပ်နေတာ၊ မီးပင်လယ်ထဲမှာ မကြာခဏ ပေါက်ကွဲမှုတွေ ဖြစ်ပေမဲ့ အသက်ရှိတဲ့အရာ ဘာတစ်ခုမှ မမြင်ဖူးပါဘူး"
ဟု ထိုကောင်းကင်လူသားက ရှင်းပြသည်။
လီယန်ချူလည်း သူရထားသည့် သတင်းအချက်အလက်များ လွဲမှားနေမှန်း မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ ဤနေရာသည် အသက်ရှိသူ ဘာမျှမရှိသည့် အဆုံးမဲ့ မီးပင်လယ်ကြီးသာ ဖြစ်နေသည်။ သူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
သူ ဖမ်းထားသော ကောင်းကင်လူသားက
"အရှင်... ကျွန်တော် ပြောတာ အကုန်ပြောပြီးပါပြီ၊ ကျွန်တော့်ကို လွှတ်ပေးလိုက်ပါ။ အရှင် ဒီကို ရောက်နေတယ်ဆိုတာ ဘယ်သူ့ကိုမှ မပေါက်ကြားစေရပါဘူး"
ဟု တောင်းပန်သည်။
လီယန်ချူ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ထိုကောင်းကင်လူသားမှာ ရုတ်တရက် စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်လာပြီး
"အရှင် ဘာများ စိုးရိမ်စရာ ရှိလို့လဲ" ဟု မေးသည်။
လီယန်ချူက သူ့ကို မော့ကြည့်ပြီး
"မင်းက ဘာလို့ ဒီလောက်တုံးရတာလဲ၊ မင်းကို ငါက ဘယ်လိုလုပ် လွှတ်ပေးမှာလဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ကောင်းကင်လူသားမှာမူ "... ..."
ထို့နောက်တွင် ထိုကောင်းကင်လူသားမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် လီယန်ချူ၏ လက်ဝါးချက်တစ်ချက်အောက်တွင် ခေါင်းကွဲကြွေကာ ရုပ်ခန္ဓာရော ဝိညာဉ်ပါ ပျက်စီးသွားလေသည်။
လီယန်ချူသည် ကောင်းကင်လူသားများကို ဆက်တိုက် ဖမ်းဆီးစစ်ဆေးရာမှ သတင်းအချက်အလက် အတော်များများကို သိရှိလိုက်ရသည်။
"အော်... ကူယိုဟွမ် ရရှိခဲ့တဲ့ မဟာနက်နဲကောင်းကင်မီး က ဒီကနေပဲ ရခဲ့တာကိုး။"
"ထူးဆန်းလိုက်တာ၊ ကောင်းကင်ဘုံမှာ ဘာလို့ ဒီလောက်ကြီးတဲ့ မီးပင်လယ်ကြီး ရှိနေရတာလဲ"
လီယန်ချူ စဉ်းစားခန်း ဝင်နေသည်။
ဤနေရာတွင် စောင့်ကြပ်သည့် စစ်သည်နည်းပါးပြီး မီးပင်လယ်၏ အပူဓာတ်က စိတ်စွမ်းအင်ကိုပါ ထိခိုက်စေသဖြင့် ဤနေရာကို 'အန္တရာယ်ကြီးတဲ့ နေရာ' ထက် 'အသက်အန္တရာယ်ရှိတဲ့ နေရာ' ဟုသာ ခေါ်သင့်သည်။ ဤနေရာရှိ စစ်သည်များကို အကုန်သတ်ပစ်လျှင် အသံဆူညံသွားနိုင်သော်လည်း၊ လီယန်ချူကဲ့သို့သော ဓာတ်ငါးပါး မြေလျှိုနည်း နှင့် ၇၂ ပါး ပြောင်းလဲခြင်း ကို ပိုင်ဆိုင်သူအတွက်မူ အလစ်ဝင်တိုက်ရန်မှာ အလွန်လွယ်ကူသည်။
အနည်းငယ် ကြိုးပမ်းပြီးနောက် သူသည် စောင့်ကြပ်နေသော စစ်သည်အားလုံးကို သတ်ဖြတ်လိုက်ပြီးမှ ဤနေရာသို့ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ဝင်ရောက်လာသည်။
ထိုနေရာတွင် စောင့်ကြပ်သူများမှာ အမှန်တကယ်တော့ စောင့်ကြပ်နေခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ ထူးခြားသည့် အခြေအနေရှိလျှင် အမြန် သတင်းပေးပို့ရန် တာဝန်ပေးထားသည့် ကင်းထောက်များသာ ဖြစ်နေသည်။
ဤနေရာသည် ကြီးမားသည့် တောင်ကြားတစ်ခုဖြစ်ပြီး 'သေခြင်းနယ်မြေ' ဟု ခေါ်ကြသည်။ နတ်ဘုရားဘုရင်များပင် လာရန် ဝန်လေးကြသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤနေရာတွင် အဖိုးတန်ပစ္စည်းလည်း မရှိ၊ ရန်သူလည်း မရှိဘဲ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မီးလျှံများသာ ရှိနေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
ကူယိုဟွမ်သည် တစ်ကြိမ်က ဤနေရာမှ မီးတစ်မျိုးကို ရယူခဲ့စဉ်ကပင် အဖိုးတန် ရတနာများစွာကို အကုန်အကျခံခဲ့ရသည်။
လီယန်ချူ ဝင်ရောက်သွားပြီး မကြာမီပင် မီးလျှံများ ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲနေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ မီးလျှံများမှာ အလွန်ကြမ်းတမ်းပြီး အရာရာကို ပြာကျအောင် ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်စွမ်း ရှိနေသည်။ သို့သော်လည်း နတ်ဘုရားဘုရင်များပင် ဝန်လေးသည့် ထိုနေရာတွင် လီယန်ချူမှာမူ သက်သောင့်သက်သာ ဖြစ်နေသည်။
သူသည် မီးဓာတ်၏ အနှစ်သာရ ကို နားလည်ထားပြီး ဖြစ်သဖြင့် သူ၏ အဆင့်မမြင့်သော်လည်း နားလည်ထားသည့် တရားတော်မှာ အလွန်ပင် နက်နဲလှသည်။ မီးလျှံများက သူ့ကို မထိခိုက်နိုင်သည့်အပြင် သူသည် ဤနေရာတွင် ရေထဲသို့ ငါးရောက်သွားသကဲ့သို့ ပေါ့ပါးသွက်လက်နေသည်။
အကယ်၍သာ သူသည် ထိုကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ် မီးပင်လယ်ကြီးတွင် ပျော်ရွှင်နေမှန်း တခြားသူများ သိသွားပါက သူတို့မှာ အံ့အားသင့်သွားကြလိမ့်မည်။
လီယန်ချူသည် ရှေ့ဆက်လျှောက်သွားရာ လမ်းမရှိတော့ဘဲ မီးပင်လယ်ကြီးသာ ဖြစ်နေသည်။
"ကူယိုဟွမ်တောင် ဒီမှာ မီးကို ရယူနိုင်သေးရင် ငါက သူ့ထက် မသာနိုင်စရာ ရှိမလား"
ဟု လီယန်ချူက မျက်ခုံးပင့်ကာ မီးပင်လယ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် လျှောက်ဝင်လိုက်သည်။
သူသည် မီးထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် ပြင်းထန်သော အပူချိန်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည်လည်း သူ ပိုင်ဆိုင်ထားသော မီးဓာတ်အမျိုးမျိုးကို စတင် ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။
သုံးရောင်ခြယ် အစစ်အမှန်မီး ၊ မဟာနက်နဲကောင်းကင်မီး ၊ မီးလျှံကောင်းကင်မီး ၊ တောင်ပိုင်းမီး စသည့် မီးအမျိုးမျိုးမှာ အလွန်ပင် ထူးခြားလှသည်။
သူအံ့အားသင့်သွားသည်မှာ ဤနေရာတွင် လမ်းလျှောက်ရသည်မှာ နှေးကွေးသော်လည်း သူ၏ မီးဓာတ်များကို ပိုမို ကြံ့ခိုင်လာစေရန် အထောက်အကူ ဖြစ်စေခြင်းပင်။
"ဒီမီးတွေကို သုံးပြီး မီးနတ်ဘုရားရဲ့ တရားတော်ကို ပိုလေ့ကျင့်ရင် ငါ နောက်ထပ် အဆင့်မြင့်တဲ့ အနေအထားကို ရောက်သွားနိုင်တယ်"
ဟု သူ တွေးလိုက်သည်။
အမှန်တကယ်တွင် ကူယိုဟွမ်သည် မီးတစ်မျိုးကို ရယူရန် လာခဲ့သော်လည်း လီယန်ချူ ရောက်ရှိနေသည့် နေရာအထိ မရောက်ဖူးခဲ့ပေ။ အကယ်၍ မီးနတ်ဘုရား၏ တရားတော်ကို မပိုင်ဆိုင်ပါက ထိုနေရာသို့ သွားရောက်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလို၊ မကြာမီပင် မီးလောင်ပြာကျသွားလိမ့်မည်။
လီယန်ချူသည် သူ၏ မီးဓာတ်များကို အစွမ်းကုန် ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ သူသည် အရင်က 'သုံးရောင်ခြယ် အစစ်အမှန်မီး' ကို သုံး၍ တခြားမီးများကို ပြုပြင်ခဲ့သော်လည်း အချို့သော အရည်အချင်းများ ပျောက်ဆုံးသွားသည်ကို သတိထားမိခဲ့သည်။
အကယ်၍သာ မီးအမျိုးမျိုးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုးမြှင့်လိုက်လျှင် ၎င်းသည် အစစ်အမှန်တရားတော်သို့ ရောက်ရှိမည့် လမ်းကြောင်း ဖြစ်နိုင်သည်ဟု သူ ယူဆသည်။ သူသည် ဤနေရာရှိ စွမ်းအားများကို စုပ်ယူကာ သူပိုင်ဆိုင်သော မီးများအားလုံးကို အဆင့်မြှင့်တင်လိုက်သည်။
နတ်ဘုရားဘုရင်များသာ ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်ပါက အလွန်ပင် ထိတ်လန့်သွားကြလိမ့်မည်။ ဒါက မီးနဲ့ တကယ်ကို ရူးရူးမိုက်မိုက် ကစားနေခြင်းဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်တွင် လီယန်ချူသည် အစိမ်းရောင် အင်္ကျီဖြင့် ဤကြောက်မက်ဖွယ် မီးပင်လယ်ကြီးထဲတွင် လျှောက်လှမ်းနေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ပတ်ပတ်လည်တွင် မီးများ ဝန်းရံနေပြီး မီး၏ နတ်ဘုရားတစ်ပါးနှယ်ပင် ဖြစ်နေသည်။
လီယန်ချူသည် မီးပင်လယ်ထဲတွင် မီးနဂါး၊ မီးငှက်၊ မီးကျီးကန်း စသည့် ထူးဆန်းသော သတ္တဝါများကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းတို့မှာ မီးလျှံများမှ ဖန်တီးထားခြင်းဖြစ်ပြီး အသက်ဝင်နေသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ သို့သော် စေ့စေ့ကြည့်လိုက်လျှင်မူ စစ်စစ်မှန်မှန် မီးလျှံများသာ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။
"ဒါကြောင့် ဒီမီးပင်လယ်ကြီးက မကြာခဏ ပေါက်ကွဲနေတာကိုး"
လီယန်ချူသည် ထိုမီးနဂါး၊ မီးငှက်များကို ကြည့်ပြီး သူကိုယ်တိုင်ပင် ဖိအားများ ခံစားရသည်။ ၎င်းတို့၏ အရှိန်အဝါမှာ နတ်ဘုရားဘုရင်အဆင့်နှင့် ညီမျှသည်။ သို့သော် ခဏကြာလျှင်ပင် မီးအဖြစ် ပြန်လည် ပျော်ဝင်သွားပြီး နောက်ထပ် ပုံစံတစ်ခုသို့ ပြောင်းလဲသွားတတ်သည်။
လီယန်ချူ ရှေ့ကို ပိုတိုးလေ ဖိအား ပိုများလေ ဖြစ်သည်။ သူသည် မီး၏ တရားတော်ကို နားလည်ထားသဖြင့် မကြောက်ရွံ့သော်လည်း ဤနေရာရှိ စွမ်းအားမှာ သူ၏ အဆင့်ထက် ကျော်လွန်နေသည်။ သူ၏ အစွမ်းအစများ အလျင်အမြန် ကုန်ဆုံးနေသည်။
"စိတ်မကောင်းစရာပဲ၊ ဒီမှာက မီးကို ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ အသက်ရှိသတ္တဝါ မရှိဘူး။ ရှိရင်တော့ ကောင်းကင်ဘုံကို ဒုက္ခပေးနိုင်မှာ"
ဟု သူ တွေးလိုက်သည်။
သူ၏ ဤအတွေးကိုသာ နတ်ဘုရားဘုရင်များ သိသွားပါက သူတို့အားလုံး ပူးပေါင်းပြီး လီယန်ချူကို ချက်ချင်း လာရောက် သတ်ဖြတ်ကြလိမ့်မည်မှာ အသေအချာပင်။
မီးလျှံများကို လေ့ကျင့်နေရင်းပင် သူ၏ စွမ်းအားမှာ အလျင်အမြန် ကုန်ဆုံးနေသည်။
"မရတော့ဘူး၊ ဒီအတိုင်း ဆက်သွားရင် မတိုးတက်ခင်မှာ ငါ့စွမ်းအားတွေ ကုန်သွားလိမ့်မယ်။"
လီယန်ချူသည် ထိုအန္တရာယ်ကို သတိပြုမိပြီး နောက်ပြန်ဆုတ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
သို့သော် သူ နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ပတ်ပတ်လည်တွင် မီးလျှံများသာ ရှိနေသဖြင့် လမ်းပျောက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူသည် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပြီး မီးပင်လယ်ထဲမှ ပြန်ထွက်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင် မီးပင်လယ်ကြီးမှာ ရုတ်တရက် အကြီးအကျယ် ပေါက်ကွဲလာသည်။
လီယန်ချူ မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး နဂါးကိုးကောင် မီးလျှံအုပ်ဆောင်း၊ ကောင်းကင်ဖဲကြိုး ၊ မီးလျှံဓား စသည့် မီးဓာတ်နှင့် ဆိုင်သည့် လက်နက်များကို ထုတ်ကာ မိမိကိုယ်ကို အကာအကွယ်ပေးလိုက်သည်။
"ဒီမီးပင်လယ်ရဲ့ စွမ်းအားက ငါခံနိုင်ရည်ရှိတဲ့ အတိုင်းတာကို ကျော်လွန်သွားပြီ"
ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး ချက်ချင်း နောက်ပြန်ဆုတ်သည်။
ထိုစဉ် သူ၏ လက်နက်များနှင့် ပိုမိုနီးကပ်လာသဖြင့် အနည်းငယ် အကျိုးရှိလာသည်။ မီးလျှံများမှာလည်း သူ၏ လက်ရှိ မီးလျှံများနှင့် ပေါင်းစပ်ကာ ချိန်ခွင်လျှာတစ်ခု ရောက်ရှိလာသည်။
မီတာ ရာပေါင်းများစွာ အကွာအဝေးသို့ ရောက်သောအခါ သူပိုင်ဆိုင်ထားသော ချီလင်မီး သည် အလွန်တရာ အစွမ်းထက်လာပြီး မီးပင်လယ်ထဲသို့ ခုန်ပျံဝင်ရောက်သွားသည်။
လီယန်ချူ အံ့သြသွားသည်။
"ဘာဖြစ်တာလဲ၊ ဘာလို့ ချီလင်မီးက အသက်ဝင်လာတာလဲ။"
လီယန်ချူ၏ ချီလင်မီးမှာ အစွမ်းကုန် ဖြစ်သွားပြီး မီးပင်လယ်ထဲသို့ ပျံသန်းဝင်ရောက်သွားသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် ထိုမီးပင်လယ်ကြီးနှင့် တစ်စုံတစ်ခုသော ဆက်သွယ်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။
"ဘာလို့ မီးတွေထဲမှာ ချီလင်မီးပဲ ဒီနေရာနဲ့ ဆက်သွယ်မိတာလဲ"
လီယန်ချူ နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေသည်။
သူပိုင်ဆိုင်ထားသော မီးများထဲတွင် ချီလင်မီးသာလျှင် နတ်ဘုရားသတ္တဝါမှ ရရှိထားခြင်းဖြစ်သည်။
"ချီလင်မီးနဲ့များ ဆိုင်မလား"
သူတွေးနေစဉ်မှာပင် 'မဟာနက်နဲကောင်းကင်မီး' သည်လည်း သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုမှ လွတ်မြောက်သွားပြီး မီးပင်လယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။
"မဟာနက်နဲကောင်းကင်မီးလည်း ပုန်ကန်နေပြီ "
လီယန်ချူ မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။
"မီးတွေက အိမ်ပြန်ချင်နေတာလား" ဟု တွေးကာ ရယ်မောလိုက်သည်။
သူ၏ မီးနှစ်မျိုး ပျောက်ဆုံးသွားသော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ စွမ်းအားမှာ ပိုမို ကြံ့ခိုင်လာသည်။ နောက်ထပ် ပေရာပေါင်းများစွာ ထွက်လာသောအခါ အကုသိုလ်မီး မှာလည်း လွတ်မြောက်သွားပြီး မီးပင်လယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။
လီယန်ချူသည် ဤမီးပင်လယ်နှင့် ပိုမိုနီးကပ်လာသော်လည်း မီးသုံးမျိုး ဆုံးရှုံးလိုက်ရခြင်းမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုမို သန်မာစေသည်။
သူသည် မီးအမျိုးမျိုးကို စွန့်လွှတ်လိုက်ရပြီး မီးပင်လယ်ထဲတွင် အစားထိုးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ သူသည် ဤနေရာမှ ထွက်ခွာသွားပါက သူ၏ မီးများ အားလုံး ဆုံးရှုံးသွားတော့မည်လောဟု သူ စိုးရိမ်မိသည်။
သူသည် ဤမျှထိ အန္တရာယ်ရှိမှန်း သိလျှင် ထိုနေရာသို့ မလာခဲ့မိပါဟု တွေးလိုက်သည်။
သူ တောင်ကြား အပြင်ဘက်သို့ ရောက်သောအခါ၊ ထိုနေရာတွင် တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေသော ရွှေဝတ်ရုံ ဝတ်ထားသည့် အမျိုးသားတစ်ဦး ရှိနေသည်။
"မင်း ဒီနေရာမှာ ရှိနေတာပဲ "
ကောင်းကင်ဘုံ၏ နတ်ဘုရားဘုရင် ငါးပါးအနက် တစ်ပါးဖြစ်သော ဂူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်သည် ဓားကို ကိုင်ကာ တားဆီးထားသည်။
"မင်းက ငါ့ရဲ့ သားမဟုတ်ဘူးလား၊ မြင်ရင် ဘာလို့ မရှိခိုးတာလဲ"
လီယန်ချူက ပြန်ပြောသည်။
ဂူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်မှာ ချက်ချင်းပင် ဒေါသထွက်သွားသည်။
လီယန်ချူသည် ဆက်ပြောသည်။
"မင်းက ဘာလို့ ဒီမှာ ရောက်နေတာလဲ"
ဂူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်သည် အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီး လီယန်ချူကို အေးစက်စက် ကြည့်လိုက်သည်။
သူသည် ဤနေရာရှိ စစ်သည်များကို သတ်ထားသည်ကို မြင်သောကြောင့် လီယန်ချူကို တားဆီးရန် စောင့်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် လီယန်ချူ၏ လျှို့ဝှက်နည်းလမ်းများကို သိရှိသဖြင့် ချက်ချင်းပင် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။
သူသည် လီယန်ချူကို အမွှေးနံ့သာ အစွမ်းမသုံးစေရန် တားဆီးလိုသည်။
လီယန်ချူသည် ရှူယီဘူးသီးကို ထုတ်ကာ ကာကွယ်လိုက်သည်။
ဂူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်၏ ဓားချက်မှာ အလွန် ပြင်းထန်ပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် ကြီးမားသော အက်ကြောင်းများ ပေါ်လာသည်။
တိုက်ပွဲမှာ အလွန်ပြင်းထန်လာပြီး လီယန်ချူ၏ အခြေအနေမှာ အလွန် စိုးရိမ်စရာ ဖြစ်လာသည်။