အခန်း ၁၂၃၈
Vol. 124 Ch. 1238
အခန်း (၁၂၃၈) - နတ်ဘုရားဘုရင် လေးပါး
လီယန်ချူသည် ခွန်လွန် မှ ရရှိထားသော နတ်ဘုရားတို့၏ အမွှေးနံ့သာအရှိန်အဝါ ကို မိမိကိုယ်တိုင်တွင် ထပ်မံဖြည့်တင်းလိုက်သည်။ သူ၏ နောက်ကျောတွင် အမွှေးနံ့သာတို့၏ အရှိန်အဝါပိတ်ကားစများ လွင့်ပျံနေပြီး တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ရွှေရောင်တောက်ပကာ အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်နေလေသည်။
သူသည် ချက်ချင်းပင် ကျန့်ကျောင်းဓား ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး တိုက်ခိုက်ရန် ပြေးဝင်သွားသည်။ ဓားအလင်းတန်းများမှာ တောက်ပလွန်းလှပြီး လေးဖက်လေးတန်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ထိုကြောက်မက်ဖွယ် ဓားအရှိန်အဝါတို့မှာ...
ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း
ကြောက်မက်ဖွယ် ပေါက်ကွဲသံများမှာ မရပ်မနား ပေါ်ထွက်လာသည်။ ထိုခရမ်းရောင် ဓားအရှိန်အဝါတို့သည် ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်၏ ဓားအရှိန်အဝါတို့နှင့် တိုက်မိသွားပြီး နှစ်ဖက်စလုံးမှာ ပျက်သုဉ်းသွားသည်အထိ တိုက်ခိုက်နေကြသည်။
လီယန်ချူ၏ ကိုယ်ဟန်အမူအရာမှာ အလွန်လျင်မြန်လှသည်။ သူသည် သက်တန့်ရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ဝင်တိုးလိုက်ပြီး ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်၏ ဓားအရှိန်အဝါစီးကြောင်းကို တိုက်ရိုက် ဆုတ်ဖြဲလိုက်ကာ သူ၏ ဦးခေါင်းတည့်တည့်သို့ အားသွန်ခွန်စိုက် ခုတ်ချလိုက်သည်။
ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်သည် ဓားကို ဝှေ့ယမ်းကာ...
ခလွမ်း
ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် ကြီးမားသော ခေါင်းလောင်းကြီးကို ထုနှက်လိုက်သည့်အလား အသံကျယ်ကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။
နှစ်ဦးသား တိုက်ခိုက်လိုက်သည့် အင်အားလှိုင်းများမှာ အပြင်ဘက်သို့ ပြန့်ကျဲသွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင် ရာနှင့်ချီသော မိုင်အကွာအဝေးမှာ အမှုန့်ဖြစ်သွားကာ ရှိသမျှအရာအားလုံးမှာ ဖျက်ဆီးခြင်း ခံလိုက်ရသည်။
မူလက ဤနေရာတွင် ကောင်းကင်လူသားတို့ သေဆုံးပြီးနောက် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ညစ်ညမ်းသော အရာများမှာ ယခုအခါတွင် လုံးဝ ပျက်စီးသွားပြီး တည်ရှိမှု မရှိတော့ပေ။
ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်သည် ဤနေရာတွင် တားမြစ်နယ်မြေတစ်ခုကို ချထားလိုက်ပြီး ဓားကို ဝှေ့ယမ်းခုတ်ချလိုက်သည်။
ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် လေပြင်းနှင့် မိုးကြိုးများမှာ အားကောင်းစွာ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ဧရာမ လေဆင်နှာမောင်းကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ လီယန်ချူကို ဝါးမြိုလိုက်သည်။
လီယန်ချူသည် ဓားတစ်ချက် ခုတ်ချလိုက်ရာ လေဆင်နှာမောင်းကြီးထဲမှ လွတ်မြောက်လာခဲ့သည်။
ထို့နောက် ဓားကို အလျားလိုက် တစ်ချက် ထပ်မံခုတ်လိုက်ရာ ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်၏ ခါးဆီသို့ ရည်ရွယ်ကာ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။
ခလွမ်း ခလွမ်း ခလွမ်း
ခဏအတွင်းမှာပင် နှစ်ဦးသား ဆယ်ခါကျော် တိုက်ခိုက်လိုက်ကြရာ ချက်ချင်းပင် မြေကြီးများ တုန်ခါသွားပြီး လေဟာနယ်များမှာ တုန်ယင်သွားသည်။
ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်သည် ဤအချိန်တွင် နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို ထပ်ဖြည့်လိုက်သဖြင့် အရှိန်အဝါမှာ အရင်ကထက် ပိုမို ပြင်းထန်လာသည်။
သူသည် လီယန်ချူကို သတ်ပစ်ချင်သည့်စိတ်မှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်ပြီး တောက်လောင်နေသည်။
"ဒီနေ့ ဒီနေရာဟာ မင်းရဲ့ သင်္ချိုင်းပဲ "
ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်က ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ငါးရောင်ခြယ်အလံ ကို နတ်ဘုရားအလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ လီယန်ချူ၏ ရင်ဘတ်ဆီသို့ ပစ်သွင်းလိုက်သည်။
လီယန်ချူသည်လည်း ရှောင်တိမ်းခြင်း မပြုဘဲ ရှူယီဘူးသီး ကို မြှောက်ကာ ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်၏ ခေါင်းကို ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင် အရောင်ငါးပါး နတ်ဘုရားအလင်းတန်းမှာ သူ့ရင်ဘတ်ကို တည့်တည့်ထိမှန်ကာ သူ့ကို လွင့်စင်သွားစေသည်။
သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် ရှူယီဘူးသီးမှာလည်း ဂူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။
ဘုန်း
ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်မှာ နောက်သို့ လွင့်စင်သွားသည်။
လီယန်ချူမှာ ပေတစ်ရာခန့် နောက်ဆုတ်သွားသော်လည်း ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်မှာမူ ပေသုံးရာခန့် နောက်ဆုတ်သွားရပြီး ဤအကြိမ်တွင် သူက အရေးနိမ့်သွားသည်။
သို့သော်လည်း နတ်ဘုရားဘုရင်တစ်ပါး ဖြစ်သူမှာ ထိတ်လန့်ခြင်း မရှိပေ။ ဤလူငယ်မှာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ကြောင်း သူကောင်းစွာ သိထားပြီးဖြစ်သည်။
သို့သော် သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ အလွန်နိမ့်ကျလွန်းပြီး အမွှေးနံ့သာ၏ အရှိန်အဝါကို အားကိုးနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်သည် လီယန်ချူ၏ အမွှေးနံ့သာ အရှိန်အဝါကို တဖြည်းဖြည်းချင်း ကုန်ဆုံးသွားစေရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။
သူသည် တိုးတိုးလေး အော်လိုက်ရာ ပေတစ်ရာခန့် မြင့်သော နတ်ဘုရားကိုယ်ထည်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး ငါးရောင်ခြယ်အလံမှာ ဦးခေါင်းထက်တွင် ရပ်တန့်နေကာ လေတိုက်ရာသို့ လွင့်ခါနေပြီး အလွန်ပင် ခန့်ညားထည်ဝါသည်။
လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားသော "ကောင်းကင်ဓား" မှာ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး အလွန်ပင် ထက်မြက်လှသည်။
သူ၏ တိုက်ကွက်များမှာ အလွန်ပင် စေ့စပ်သေချာပြီး ဓားအရှိန်အဝါများမှာ လီယန်ချူ၏ လည်ချောင်း သို့မဟုတ် ရင်ဘတ်ဆီသို့ တည့်တည့်ဝင်ရောက်လာကာ တစ်ချက်ချင်းစီတိုင်းမှာ အလွန်ပင် ရက်စက်လှသည်။
ရှူယီဘူးသီးမှာ အလွန်လေးလံသဖြင့် လီယန်ချူ အသုံးပြုရသည်မှာ အဆင်မပြေပေ။
သူသည် ကျန့်ကျောင်းဓားကို ထုတ်ကာ ခုတ်လိုက်ရာ ဓားအရှိန်အဝါများမှာ အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ပြတ်ထွက်သွားသည်။
သူသည် ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်နှင့် အနီးကပ် တိုက်ခိုက်ချင်သော်လည်း ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်မှာ ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်ကာ သူ၏ လက်သီးနှင့် ခြေထောက် တိုက်ခိုက်ပုံမှာ ကြမ်းတမ်းကြောင်း သိရှိသဖြင့် နောက်သို့ ဆုတ်ရှောင်လိုက်သည်။
ကောင်းကင်ဓားမှာ ရုတ်တရက် ပေရာပေါင်းများစွာ ရှည်လျားသွားပြီး ကောင်းကင်မှနေ၍ ခုတ်ချလိုက်သည်။
ဤဓားချက်မှာ ဝိညာဉ်ကိုပါ ပျက်စီးစေနိုင်သည့် အစွမ်း ရှိသည်။
လီယန်ချူသည် ရှင်းဟွမ်အလံ ကို ထုတ်လိုက်ရာ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းတစ်ခု ကျရောက်လာပြီး မည်သည့် စွမ်းအားနှင့်မဆို မထိခိုက်နိုင်အောင် ကာကွယ်လိုက်သည်။
နှစ်ဦးသားမှာ နတ်ဘုရားစွမ်းအား များ ကြွယ်ဝပြီး လက်ထဲတွင်လည်း ရတနာများ ရှိကြသဖြင့် အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ အနိုင်အရှုံး မပေါ်သေးပေ။
ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်၏ ကိုယ်ဟန်အမူအရာမှာ လွင့်မျောနေပြီး လီယန်ချူနှင့် အနီးကပ် တိုက်ခိုက်ရန် မလိုလားပေ။
သို့သော် လီယန်ချူ၏ ခြေဖဝါးအောက်တွင် "လေမီးဘီး" ပေါ်လာပြီး ကိုယ်ဟန်အမူအရာမှာ တစ္ဆေတစ်ကောင်အလား ဖြစ်သွားသည်။
သူသည် ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်၏ ရှေ့မှောက်တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး နှစ်ဦးကြား အကွာအဝေးကို ချက်ချင်းပင် တိုသွားစေသည်။
သူ၏ ဓားကို အလျားလိုက် တစ်ချက် ဝှေ့လိုက်ရာ ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင် ရှောင်တိမ်းသွားသည်။ ထို့နောက်တွင် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်၏ ခါးကို ရိုက်လိုက်သည်။
ချက်ချင်းပင် တရွပ်ရွပ် အသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်မှာ အလျားလိုက် လွင့်စင်သွားကာ နံရိုးများ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိပြီး ပါးစပ်မှ သွေးများ ထွက်လာသည်။
"ဒီကောင်က အနီးကပ် တိုက်ခိုက်တဲ့နေရာမှာ တကယ်ကို ထူးခြားတာပဲ"
ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
ကောင်းကင်ဓားကို ထပ်မံထုတ်ယူလိုက်ပြီး ပေတစ်ရာခန့် ရှည်သော ဓားဖြင့် ခုတ်ချလိုက်ရာ လီယန်ချူ၏ တည်နေရာကို လော့ခ်ချလိုက်သဖြင့် သူ ရွှေ့ပြောင်းခြင်း မပြုနိုင်တော့ပေ။
လီယန်ချူသည် လေမီးဘီးကို နင်းကာ ရှင်းဟွမ်အလံဖြင့် ထိုဓားချက်ကို ကာကွယ်လိုက်သည်။
သို့သော် ခွန်လွန်၏ အမွှေးနံ့သာ စွမ်းအားများမှာ အလွန် ပြင်းထန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားသည်။
"သူ ငါ့ကို ကုန်သွားအောင် လုပ်နေတာ "
လီယန်ချူ မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ချက်ချင်း သိလိုက်သည်။
သူ ရှင်းဟွမ်အလံကို ကိုယ်ထဲသို့ ပြန်သိမ်းလိုက်သည်။
ရှင်းဟွမ်အလံကို အသုံးပြုရန် စွမ်းအားအမြောက်အမြား လိုအပ်ပြီး ယခုအချိန်တွင် ကုန်ဆုံးနေသည်မှာ သူ၏ ရှူယီဘူးသီးထဲတွင် သိမ်းဆည်းထားသော အမွှေးနံ့သာ စွမ်းအားများ ဖြစ်သည်။
လီယန်ချူသည် လေမီးဘီးကိုလည်း ပြန်သိမ်းလိုက်ပြီး ကျန့်ကျောင်းဓားကို အားကုန်ထုတ်ကာ ပြင်းထန်စွာ တစ်ချက် ခုတ်လိုက်သည်။
စစ်
မြေပြင်ပေါ်တွင် ရုတ်တရက် ပေရာပေါင်းများစွာ ရှည်လျားသည့် အက်ကြောင်းကြီး တစ်ခု ပေါ်လာသည်။
ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်မှာ နောက်သို့ လွင့်စင်သွားပြီး လက်မောင်းပေါ်တွင် အကြောများ ထောင်လာကာ ကောင်းကင်ဓားပေါ်တွင်ပင် သေးငယ်သော အက်ကြောင်းလေး တစ်ခု ပေါ်လာသည်။
"ဒီကောင်ရဲ့ လက်ထဲက ဓားက တကယ်ကို ရက်စက်တာပဲ"
သူ၏ စိတ်ထဲတွင် နစ်ဝင်သွားပြီး အထင်သေးသောစိတ်ကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။
ထို့နောက်တွင် ဤနေရာရှိ စစ်တပ်ကို ထပ်မံ သုံးကာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ပိတ်လှောင်ရာအဖြစ် စုစည်းလိုက်သည်။
ထို့နောက် ကောင်းကင်ဓားကို ထုတ်လိုက်ရာ နဂါးတစ်ကောင်အလား လီယန်ချူကို ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။
ကျင့်ကြံသူ များ၏ တိုက်ပွဲမှာ များသောအားဖြင့် ဤအတိုင်းသာ ဖြစ်သည်။ ရတနာများကို ထုတ်သုံးခြင်း၊ သို့မဟုတ် ဓားဖြင့် သတ်ခြင်း၊ သို့မဟုတ် အိုး ဖြင့် ဖိနှိပ်ခြင်းတို့ဖြစ်သည်။
သို့သော် ကောင်းကင်လူသားတို့၏ ရုပ်ခန္ဓာမှာ အလွန် သန်မာပြီး နတ်ဘုရားဘုရင်အဆင့် ရုပ်ခန္ဓာမှာ ပို၍ပင် သန်မာကာ များသောအားဖြင့် ကိုယ်ခန္ဓာဖြင့်ပင် ကြိတ်ချေလေ့ရှိသည်။
ယခုတွင် သူသည် ဤအချက်ကို တမင် စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီး လီယန်ချူ၏ အမွှေးနံ့သာ စွမ်းအားကို ကုန်ဆုံးသွားစေရန် လုပ်ဆောင်နေသည်။
ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်၏ တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံမှာလည်း အလွန်ပင် ကြွယ်ဝသည်။
ခဏအတွင်းမှာပင် နှစ်ဦးသား ဆယ်ခါကျော် တိုက်ခိုက်လိုက်ကြရာ မြေကြီးမှာ ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်နေသည်။
လီယန်ချူ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ အမွှေးနံ့သာ စွမ်းအားမှာ အလွန် ပြင်းထန်စွာ ကုန်ဆုံးနေသည်။ သူသည် ထပ်မံ၍ ဓားတစ်ချက် ခုတ်လိုက်ရာ ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်ကို ပေရာပေါင်းများစွာ နောက်ဆုတ်သွားစေသည်။
ထို့နောက် ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်၏ မျက်စိရှေ့တွင် တစ်ချက် မှေးမှိန်သွားပြီး လီယန်ချူ၏ အရိပ်အယောင်ကို ပျောက်ဆုံးသွားသည်။
သူ အာရုံခံကြည့်လိုက်ရာ ငါးရောင်ခြယ်အလံမှာ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လေဟာနယ် တစ်နေရာသို့ ပစ်ပေါက်လိုက်ရာ လီယန်ချူ၏ ပုံရိပ်မှာ ထင်ရှားလာသည်။
"ဒီနေ့ မင်း ထွက်မသွားနိုင်ဘူး"
ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်၏ လေသံမှာ အေးစက်လှသည်။
သူ၏ ခြေဖဝါးအောက်တွင် ရုတ်တရက် ကြီးမားသော စစ်မက်အမှတ်အသား တစ်ခု ပေါ်လာသည်။
မူလက လီယန်ချူ မီးပင်လယ်ထဲ ဝင်သွားစဉ်ကပင် သူသည် ဤနေရာတွင် တားမြစ်နယ်မြေတစ်ခုကို ချထားခဲ့ပြီး တန်ဖိုးရှိသော ရတနာများစွာကို ကုန်ဆုံးခဲ့သည်။
ဤအချိန်တွင် ကောင်းကင်အထက်တွင် ကြီးမားသော ပါကွရှစ်ကွက် ပုံသဏ္ဍာန်တစ်ခု ဖုံးလွှမ်းနေပြီး မိုင်ထောင်ပေါင်းများစွာ ကျယ်ဝန်းသည်။
ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်သည် ထိုအချိန်တွင် သူ့ကိုယ်ပိုင် စွမ်းအားကို မသုံးဘဲ စစ်မက်ထဲတွင် သိမ်းဆည်းထားသော စွမ်းအားကိုသာ သုံးစွဲနေသည်။
ထိုမျှသာမက သူ၏ လက်ထဲတွင်ရှိသော ကောင်းကင်ဓားမှာ အသက်ဝင်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်လာပြီး ခုတ်ခြင်း၊ ဖြတ်ခြင်း၊ သတ်ခြင်းတို့မှာ အလွန် ရက်စက်လှသည်။
ဤအချိန်တွင် သူသည် နတ်ဘုရားဘုရင်တစ်ပါး၏ စွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သည်။
အချင်းချင်း ပိုမို အားကောင်းလာသည့်အလျောက် လီယန်ချူ၏ ခွန်လွန် အမွှေးနံ့သာ စွမ်းအားမှာလည်း ထိပ်ဆုံးတွင် မရှိတော့ဘဲ ယခုတွင် အတော်များများ ကုန်ဆုံးသွားသည်။
ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နေရင်းမှာပင် သူ၏ ခွန်လွန် အမွှေးနံ့သာ စွမ်းအားမှာ သုံးပုံတစ်ပုံ ကျန်ရှိတော့သည်။ ဤသည်မှာ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်ဖြစ်သည်။
ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်က ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရသည်။ ထိုလူငယ်တာအိုဆရာ ၏ ဖိအားပေးခြင်းကို ခံနေရပြီး သူ၏ တိုက်ကွက်များကို ရှောင်တိမ်းနေရသော်လည်း၊ နောက်ဆုံး အောင်ပွဲမှာ သူ၏ လက်ထဲတွင်သာ ရှိမည်ဟု ယုံကြည်သည်။
သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုသည့်စိတ်မှာ တောက်လောင်နေသည်။
ဤလူငယ်က သူ၏ တပည့်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်း၊ သူ၏ သွေးစက်ကို လုယူခြင်း၊ လူအများရှေ့တွင် သူ၏ ပါးကို ရိုက်ခြင်း၊ သူ၏ နတ်ဘုရားရွှေသတ္ထုကို လုယူခြင်း...
ထိုအရာအားလုံးမှာ ရေတွက်၍ မကုန်နိုင်ပေ။
ဖြစ်ပျက်သမျှအရာအားလုံးမှာ ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်၏ စိတ်ထဲသို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဝင်ရောက်လာသည်။
သူ ရုတ်တရက် သဘောပေါက်လိုက်သည်မှာ၊ ဤကာလအတွင်း သူသည် ဤလူငယ်တာပိုဆရာ၏ လက်ထဲတွင် ကစားခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။ ချက်ချင်းပင် ပို၍ ဒေါသထွက်လာသည်။
"ဒီအမွှေးနံ့သာ စွမ်းအားတွေ ကုန်ဆုံးသွားရင် ဒီဘုရင်က မင်းကို အရေခွံနွှာပြီး အရိုးတွေကို အမှုန့်ဖြစ်အောင် ထုခွဲပစ်မယ် "
သူ၏ မျက်လုံးထဲရှိ ဒေါသမှာ လက်တွေ့ ဖြစ်လာတော့မည့်အလား။ သို့သော် သူ၏ စိတ်အခြေအနေမှာ အနည်းငယ် ချို့ယွင်းသွားသည်။
လီယန်ချူသည် ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း တိုးလိုက်ပြီး သူ၏ ရှေ့သို့ ရောက်လာကာ ဓားတစ်ချက်ဖြင့် သူ၏ ကာကွယ်ထားသော စွမ်းအားကို ခုတ်ဖြတ်လိုက်သည်။
ဘုန်း
ငါးရောင်ခြယ်အလံမှာ လျင်မြန်စွာ အောက်သို့ နစ်မြုပ်သွားပြီး လီယန်ချူ၏ ဓားကို ထပ်မံ ကာကွယ်လိုက်သည်။
လီယန်ချူ၏ ကိုယ်ဟန်အမူအရာမှာ အလွန်လျင်မြန်လှပြီး အခွင့်ကောင်းယူကာ အကွာအဝေးကို တိုသွားစေပြီး လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်၏ ခေါင်းကို ထုနှက်လိုက်သည်။
ကောင်းကင်လူသားတို့၏ ရုပ်ခန္ဓာမှာ ရှေးဟောင်း သားရဲများနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်ပြီး နတ်ဘုရားဘုရင်မှာ ပို၍ပင် သန်မာသည်။
သူသည် ယခုအချိန်တွင်လည်း အလွန် ဒေါသထွက်နေပြီး
"ဒီဘုရင်က မင်းလို လက်ဝှေ့သမားတစ်ယောက်ကို ကြောက်ရမလား "
သူသည် လီယန်ချူထက် အဆင့်တစ်ဆင့် ပိုမြင့်သော်လည်း အခြားသူ၏ စွမ်းအားကို ကုန်ဆုံးသွားစေရန် အကြံဉာဏ် သုံးရခြင်းမှာလည်း ဤနတ်ဘုရားဘုရင်၏ စိတ်ထဲတွင် အလွန် ဒေါသထွက်စရာ ဖြစ်သည်။
ယခု အခြေအနေမှာ သူ့အတွက် အကျိုးရှိသဖြင့် သူ၏ ဒေါသကို မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ ဘေးသို့ ရှောင်တိမ်းပြီး ခြေထောက်တစ်ချက်ဖြင့် လီယန်ချူကို ကန်လိုက်သည်။
ဘုန်း
သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားကို ဆောင်ထားပြီး အလွန်ပင် ပြင်းထန်ကာ ခြေတစ်ချက် ကန်လိုက်ရုံဖြင့် လေဟာနယ်မှာ တုန်ခါသွားသည်။
လီယန်ချူသည် ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း တိုးလိုက်ပြီး ပခုံးကို နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်ရာ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ အလျားလိုက် တင်ထားသော နတ်ဘုရားလေး တစ်စင်းအလား ဖြစ်သွားပြီး ပြင်းထန်သော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်၏ ရင်ဘတ်ကို ဝင်တိုးလိုက်သည်။
ဘုန်း
ထိုကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားမှာ ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်၏ ရင်ဘတ်တွင် ပေါက်ကွဲသွားသည်။
သူ၏ လည်ချောင်းထဲတွင် ချိုမြိန်သောအရသာ တစ်မျိုးကို ခံစားလိုက်ရပြီး အတင်းအကျပ် ဖိနှိပ်လိုက်သည်။
လီယန်ချူသည် နောက်တစ်ကြိမ်တွင် ပြင်းထန်သော ခေါင်းတိုက်ချက်တစ်ခုဖြင့် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။
ဘုန်း ဆိုသည့် အသံကျယ်ကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်မှာ မျက်စိရှေ့တွင် အမှောင်ကျသွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။
အနီးကပ် တိုက်ခိုက်ရာတွင် သူသည် ဤလူငယ်တာအိုဆရာ နှင့် ဤမျှလောက် ကွာခြားလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။
သူ နောက်သို့ လွင့်စင်သွားရင်းမှာပင် တစ်ဖက်မှ ဓားကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။
လီယန်ချူသည် ဓားကို ဝှေ့ယမ်း ခုတ်ချလိုက်သည်။
ငါးရောင်ခြယ်အလံမှာ ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်၏ ရင်ဘတ်တွင် ကာကွယ်ထားပြီး တုန်ခါနေသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ထိုဓားချက်ကို ကာကွယ်လိုက်နိုင်သည်။
ဘုန်း ဆိုသည့် အသံကျယ်ကြီး ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
နောက်ကျောရှိ မြေကြီးမှာ ဓား၏ အရှိန်အဝါကြောင့် တုန်ခါသွားပြီး မိုင်ပေါင်းများစွာ အက်ကွဲသွားသည်။
ဖျတ်
သူသည် အခွင့်ကောင်းယူကာ အနီးကပ် တိုက်ခိုက်လိုက်ပြီး စံပြဖြစ်သော နတ်ဘုရားနဂါး အမြီးခတ်ခြင်း တိုက်ကွက်ဖြင့် ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်၏ မျက်နှာကို ကန်လိုက်သည်။
ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်မှာ ကြီးမားသော ခြေဖဝါးကြီးတစ်ခု တည့်တည့် လာရိုက်သည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။
မထင်မှတ်ထားဘဲ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ တိုက်ရိုက် ကန်ချခံလိုက်ရသည်။
ထို့နောက် လီယန်ချူသည် ဓားကို မြှောက်ကာ ဓားတစ်ချက် စိုက်ချလိုက်ပြီး ထိုလူ၏ ဦးခေါင်းကို ဖြတ်တောက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်၏ စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်သွားပြီး ကိုယ်ခန္ဓာကို မြေပြင်ပေါ်တွင် ကပ်ထားကာ ရေကူးနေသည့် နဂါးတစ်ကောင်အလား ချက်ချင်းပင် ရှောင်တိမ်းသွားသည်။
ဤဓားချက်မှာ လွဲချော်သွားပြီး မြေပြင်မှာ အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ကွဲသွားကာ ကြီးမားသော ကျင်းကြီးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
လီယန်ချူသည် ဓားကို ဝှေ့ယမ်းကာ ခရမ်းရောင် ဓားအရှိန်အဝါ တစ်ခုမှာ လေဟာနယ်ကို ဖောက်ထွက်သွားသည်။
သူ တိုက်ခိုက်နေသည်မှာ တားဆီး၍ မရနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်ပြီး လျင်မြန်လွန်းသဖြင့် တုံ့ပြန်ရန်ပင် မဖြစ်နိုင်ပေ။
ငါးရောင်ခြယ်အလံမှာ စိတ်အလိုရှိရာသို့ လိုက်ပါပြီး ခရမ်းရောင် ဓားအရှိန်အဝါကို ကာကွယ်လိုက်သော်လည်း အပေါ်တွင် အက်ကြောင်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
ဤရတနာမှာ သူ၏ ပြုပြင်မှုကြောင့် စွမ်းအားကြီးမားပြီး ယခုအချိန်တွင် သူ၏ စိတ်ထဲတွင်လည်း အလွန် နာကျင်နေသည်။
သို့သော်လည်း စဉ်းစားရန် အချိန်မရှိသေးမီမှာပင် လီယန်ချူမှာ တိုက်ခိုက်ရန် ရောက်လာသည်။
ယခုလေးတင် လီယန်ချူသည် ဓားတစ်ချက်ကို ဟန်ပြ ခုတ်လိုက်ပြီး ကိုယ်တိုင်မှာ ခရမ်းရောင် ဓားအရှိန်အဝါနောက်တွင် လေဟာနယ်ကို ဖောက်ထွက်လာခဲ့သည်။
ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်သည် ဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သော်လည်း လီယန်ချူ၏ ဓားနှင့် ထိန်းချုပ်ခံလိုက်ရသည်။
ဓားနှင့် ဓားတို့ တိုက်မိရာတွင် တောက်ပသော သတ္တုတိုက်မိသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး မီးပွားများ လွင့်စင်လာသည်။
ဓားမှာ ထိခိုက်မှု မရှိသော်လည်း ကောင်းကင်ဓားပေါ်တွင် အက်ကြောင်းတစ်ခု ထပ်မံ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
ဤအကွာအဝေးတွင် လီယန်ချူသည် ခြေထောက်တစ်ချက် ကန်လိုက်ရာ ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်၏ ပေါင်ကြားသို့ တည့်တည့် ကန်လိုက်သည်။
"အား"
ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်မှာ လျှပ်စီးတိုက်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ မျက်နှာမှာ ပုံပျက်သွားပြီး အလျားလိုက် လွင့်စင်သွားသည်။
ထို့နောက် ကောင်းကင်အထက်ရှိ ကြီးမားသော ပါကွရှစ်ကွက် ပုံသဏ္ဍာန်မှာ ရုတ်တရက် အောက်သို့ နစ်မြုပ်သွားသည်။
ဤအစီရင်မှာ ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်အတွက်မူ သက်ရောက်မှု မရှိသော်လည်း လီယန်ချူအတွက်မူ အလွန်ပင် လေးလံလှသည်။
လီယန်ချူ၏ ကိုယ်ဟန်အမူအရာမှာ ချက်ချင်းပင် တောင့်တင်းသွားပြီး ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်မှာ အခွင့်ကောင်းယူကာ ကိုယ်ဟန်အမူအရာကို ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး မူလနေရာတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
သူသည် ယခုအချိန်တွင် တိမ်ပင်လယ်၏ အထက်တွင် ရပ်တည်နေပြီး နာကျင်လွန်းသဖြင့် သွားများကို တိုက်မိနေသည်။
"ဒီကောင် တိုက်ခိုက်ရင် ဒီလောက်တောင် စုတ်ပြတ်သတ်အောင် လုပ်ရလား "
သူသည် ယခုအချိန်တွင် ပေါင်ကြားမှ နာကျင်မှုကို ခံစားနေရပြီး ရင်ဘတ်နှင့် မျက်နှာမှာလည်း နာကျင်နေကာ ပူစပ်ပူလောင် ဖြစ်နေသည်။
"သူ့လက်သီးတွေနဲ့ ခြေထောက်တွေက ဘာလို့ ဒီလောက်မြန်ရတာလဲ"
ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်မှာ အံ့သြသွားသည်။
သူသည် တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး လီယန်ချူနှင့် အနီးကပ် တိုက်ခိုက်ရန် မဝံ့ရဲတော့ပေ။
သူနှင့် အကွာအဝေးကို ထားရှိပြီး ကောင်းကင်ဓား၊ ငါးရောင်ခြယ်အလံကို ထုတ်ယူကာ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။
"တာအိုဆရာ တစ်ယောက်က လက်သီးနဲ့ ခြေထောက်ကို ဒီလောက်အဆင့်ထိ ကျင့်ကြံထားတာ၊ လမ်းမှားကို ကျင့်နေတာပဲ "
ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်က ဆဲဆိုလိုက်သည်။
"အော်။" လီယန်ချူက အေးဆေးစွာ ပြောသည်။
"………………" ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်။
သူသာ ဝိညာဉ်အင်အား မကြီးမားပါက ဤလူငယ်မှာ လူတို့၏ စိတ်ခံစားမှုကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည့် မက်လုံးပေးသော နည်းလမ်းကို တတ်မြောက်ထားသည်ဟု ထင်မိလိမ့်မည်။
ဘာကြောင့် စကားတစ်ခွန်းတည်းဖြင့် သူ့ကို ဒေါသပေါက်ကွဲအောင် လုပ်နိုင်ရသလဲ။
သူ၏ မျက်နှာမှာ မှိုင်းညှိုးသွားပြီး ရင်ဘတ်ထဲတွင် စုပြုံနေသော ဒေါသများဖြင့် အလွန်ပင် စိတ်မကောင်း ဖြစ်နေသည်။
ကောင်းကင်အထက်တွင် ရုတ်တရက် ပွင့်လင်းသော ရယ်မောသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
"နတ်ဘုရားဘုရင်တစ်ယောက်က တာအိုဆရာလေး တစ်ယောက်ရဲ့ ရိုက်နှက်ခြင်းကို ခံရတာ အရမ်းကို အရှက်ရစရာပဲ။"
အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါမှာ တိမ်ပင်လယ်အထက်တွင် ပေါက်ကွဲသွားသည်။
လီယန်ချူသည် မော့ကြည့်လိုက်ရာ မုတ်ဆိတ်ရှည် သုံးချောင်းပါသော သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရပြီး အဖြူရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားကာ တိမ်တိုက်များကို နင်းထားသည်။
ဤအမျိုးသား၏ အရှိန်အဝါမှာ သန်မာလှပြီး လက်ထဲတွင် ရွှေရောင် ခေါင်းလောင်းတစ်တွဲကို ကိုင်ထားသည်။
ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်က မော့ကြည့်လိုက်ရာ မျက်ခုံးပင့်သွားသည်။
"ကူဟောက်၊ အပေါ်ကနေပြီး လေမကျယ်နဲ့"
သူသည်လည်း ကောင်းကင်ဘုံ၏ နတ်ဘုရားဘုရင်တစ်ပါး ဖြစ်သည်။
နတ်ဘုရားဘုရင်တစ်ပါးမှာ ဒဏ်ရာများကို နှစ်ရှည်လများ ကုသနေပြီး အပြင်ဘက်နှင့် ဆက်သွယ်ခြင်း မပြုဘဲ အချို့သော ကိစ္စများကို အာဏာလွှဲထားသည်။
သို့သော် ဤ ကူဟောက်နတ်ဘုရားဘုရင်မှာမူ ကွဲပြားသည်။ သူသည် လူအများ၏ ချီးမွမ်းခြင်းကို နှစ်သက်ပြီး နတ်ဘုရား အများအပြားတို့တွင် သူ၏ နတ်ရုပ်များ ရှိကာ ရရှိသည့် အမွှေးနံ့သာများမှာလည်း အလွန်ပင် ထူထပ်လှသည်။
ဤ ကူဟောက်နတ်ဘုရားဘုရင်သည် လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားသော ရွှေရောင် ခေါင်းလောင်းကို ထုတ်လိုက်သည်။ ဤရွှေရောင် ခေါင်းလောင်းမှာ တောင်ကြီးအလား ကြီးမားပြီး လီယန်ချူကို တိုက်ရိုက် ဖိနှိပ်လိုက်သည်။
ကူဟောက်နတ်ဘုရားဘုရင်ပါ ပါဝင်လာသဖြင့် လီယန်ချူ၏ ဖိအားမှာ ချက်ချင်းပင် တိုးပွားလာသည်။
သူနှင့် ဂူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်တို့ တိုက်ခိုက်လိုက်သည့် အရှိန်အဟုန်မှာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး အခြားသော နတ်ဘုရားဘုရင်များ၏ သတိထားခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။
ဤ ကူဟောက်နတ်ဘုရားဘုရင် ပါဝင်လာပြီးနောက်တွင် မကြာမီပင် တင့်တယ်သော အမျိုးသမီးတစ်ဦးမှာ ရုတ်တရက် ပျံသန်းလာသည်။
သူမသည် လီယန်ချူကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မျက်လုံးထဲမှ ဒေါသများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
"သူခိုးလေး၊ ဒီတစ်ခါ မင်း ဘယ်ကို ပြေးမလဲ ကြည့်မယ် "
လီယန်ချူသည် သူမ၏ ကံကြမ္မာ ရွှေကြာပန်းကို လုယူလိုက်သဖြင့် ဤနတ်ဘုရားဘုရင်မမှာ အလွန်ပင် စိတ်ထဲတွင် စွဲလမ်းနေသည်။
ဤအချိန်တွင် သူမ၏ နေမင်းကြီး နတ်ဘုရားဘီး ၏မှာ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲလာပြီး နေမင်းကြီးတစ်ခုအလား လီယန်ချူကို ပစ်ပေါက်လိုက်ရာ...
ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေမှာ ပူပြင်းစွာ လိမ်ကောက်သွားသည်။
ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်၏ စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
"မူလက ဒီလူဆိုးကို ငါတစ်ယောက်တည်း ဖမ်းမိတော့မှာ၊ အခုလိုဆိုရင် သူ့လက်ထဲက နတ်ဘုရားလက်နက်တွေကို သူများနဲ့ ဝေမျှရတော့မှာပေါ့ "
သူသည် မည်သူနှင့်မျှ မတိုင်ပင်ဘဲ ဤနေရာတွင် စောင့်ဆိုင်းနေခြင်းမှာ လီယန်ချူ၏ လက်ထဲရှိ နတ်ဘုရားလက်နက်အတွက် ဖြစ်သည်။
ထိုသို့သော ရတနာမျိုးမှာ သူ၏ လက်ထဲသို့ ရောက်မှသာ စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ ထင်သည်။
မြေပြင်နတ်ဘုရားတစ်ပါးမှာ ဤသို့သော နတ်ဘုရားလက်နက်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းက ဘာအသုံးဝင်မည်နည်း။
နတ်ဘုရားဘုရင် သုံးပါးတို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်လိုက်သဖြင့် လီယန်ချူ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ အမွှေးနံ့သာ စွမ်းအားမှာ အလျင်အမြန် ကုန်ဆုံးနေသည်။
သို့သော်လည်း သူသည် အရေးနိမ့်နေခြင်း မရှိသေးပေ။
အမွှေးနံ့သာ စွမ်းအားများ မကုန်ဆုံးမီတွင် သူ ထုတ်ဖော်လိုက်သည့် တိုက်ခိုက်မှုမှာ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းပြီး လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် ရွှေရောင် ခေါင်းလောင်းကြီးကို လွင့်စင်သွားစေနိုင်ပြီး ခြေတစ်ချက် ကန်လိုက်ရုံဖြင့် နေမင်းကြီး နတ်ဘုရားဘီးကို လွင့်စင်သွားစေနိုင်သည်။
ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် ကြောက်မက်ဖွယ် ခရမ်းရောင် အရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်နေပြီး ထိုခရမ်းရောင် ဓားအလင်းတန်းများမှာ လေးဖက်လေးတန်သို့ ပြန့်နှံ့သွားကာ နတ်ဘုရားဘုရင်တိုင်း၏ ပုံရိပ်ကို ထင်ဟပ်နေသည်။
နတ်ဘုရားဘုရင် သုံးပါးပင်လျှင် လီယန်ချူ၏ လက်ထဲရှိ ဓားကို လျှော့မတွက်ရဲဘဲ ပို၍ပင် လိုချင်တပ်မက်လာသည်။
ထို့ပြင် သုံးဦးသား၏ တိုက်ကွက်များမှာ ပို၍ပင် ရက်စက်လာသည်။
လီယန်ချူလည်း စွမ်းအား ကုန်ဆုံးခြင်းကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ အစိမ်းရောင် ကြာပန်း ရတနာအလံ ကို ထုတ်လိုက်ပြီး ကြီးမားသော အလံတစ်ချောင်းကို ကိုင်ကာ အလင်းတန်း ထောင်ပေါင်းများစွာကို ဖျန်းပက်လိုက်သည်။
နဂါးကိုးကောင် မီးလျှံအုပ်ဆောင်းကိုလည်း သူ ထုတ်လိုက်သည်။ ဤရွှေရောင် ရှေးဟောင်းအုပ်ဆောင်းမှာ ကျရောက်လာပြီး အမွှေးနံ့သာများ ပြည့်နှက်နေသည်။
မုတ်ဆိတ်ရှည် သုံးချောင်းပါပြီး အလွန်ပင် ရိုသေဖွယ်ကောင်းသည့် ကူဟောက်နတ်ဘုရားဘုရင်မှာ သတိလစ်ပြီး နဂါးကိုးကောင် မီးလျှံအုပ်ဆောင်းတွင် အဖုံးခံလိုက်ရသည်။
သူသည် ရွှေရောင် ခေါင်းလောင်းကို ထုတ်လိုက်သည်။
ခလွမ်း ခလွမ်း ခလွမ်း
နဂါးကိုးကောင် မီးလျှံအုပ်ဆောင်းထဲမှ ကြောက်မက်ဖွယ် အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
လီယန်ချူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ မလုံလောက်သဖြင့် ဤနတ်ဘုရားလက်နက်များ၏ စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ မထုတ်ဖော်နိုင်ပေ။
သို့သော် လီယန်ချူ၏ လက်ထဲရှိ နတ်ဘုရားလက်နက် နှစ်ခုမှာ ထိုနတ်ဘုရားဘုရင်များကို ပို၍ပင် လိုချင်တပ်မက်လာစေသည်။
သူ၏ မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သော သတ်ဖြတ်လိုသည့်စိတ်မှာ ပေါ်လာပြီး နတ်ဘုရားဘုရင် သုံးပါး၏ ပိတ်ဆို့ခြင်းကို ခံလိုက်ရသော်လည်း သူသည် နောက်သို့ ဆုတ်မသွားဘဲ ရှေ့သို့သာ တိုးသည်။
ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်ကို တစ်ချက်ပြီး တစ်ချက် ခုတ်လိုက်ရာ ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်မှာ အလွန်ပင် အရှက်ရဖွယ် ဖြစ်နေသည်။
သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ဆဲဆိုလိုက်သည်။
"ခွေးသား ငါ့ကိုပဲ ရွေးပြီး ခုတ်နေတာ၊ သူ့ကို နိုင်ရင်တောင် အရှက်ရမှာပဲ"
စိတ်ထဲတွင် ဤသို့ ဆဲဆိုနေသော်လည်း သူကို ရပ်တန့်စေပြီး လီယန်ချူနှင့် အသက်အသေခံ တိုက်ခိုက်ရန် သူ မလိုလားပေ။
ဤလူငယ်တညအိုဆရာက မည်သည့် ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုများကို ထုတ်ဖော်မည်ကို မည်သူ သိမည်နည်း။
ထို့ပြင် ဤသူမှာ လက်သီးနှင့် ခြေထောက် တိုက်ခိုက်မှုမှာ သန်မာသဖြင့် အနီးကပ် တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် မြေပြင်တွင် ဖိနှိပ်ခံရပြီး ပါးရိုက်ခံရမည်ကို သူ ကြောက်သည်။
ထိုအချိန်သို့ ရောက်လျှင် အနိုင်ရလျှင်ပင် သေသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်မည်ဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံတွင် အရှက်ရစရာ ဖြစ်လာလိမ့်မည်။
ထို့ကြောင့် စစ်မြေပြင်တွင် ထူးဆန်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
လီယန်ချူက ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်ကို နောက်ကလိုက်ပြီး ခုတ်နေကာ ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်မှာ အတင်းအကျပ် နတ်ဘုရားစွမ်းအားများကို ထုတ်သုံးကာ ရင်ဆိုင်နေရသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နတ်ဘုရားဘုရင် နှစ်ပါးမှာလည်း ကိုယ်ပိုင် နည်းလမ်းများဖြင့် တိုက်ခိုက်နေကြသည်။
ဤနေရာရှိ စစ်မက်မှာ နတ်ဘုရားဘုရင် နှစ်ပါး ပါဝင်လာသဖြင့် ပို၍ပင် သန်မာလာပြီး မဖောက်ထွက်နိုင်တော့ပေ။
မကြာမီတွင် နောက်ထပ် အလင်းတန်းတစ်ခု ရောက်ရှိလာသည်။
ဤသည်မှာ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ဖြူဖျော့နေသည့် အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး ရွှေရောင် အင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ထားကာ အလွန်ပင် မြင့်မြတ်သည်။
သူသည် ဒဏ်ရာကို ကုသနေပြီး မူလအခြေအနေကို ပြန်လည် ရရှိနေသည့် နတ်ဘုရားဘုရင် "ကူချင်း" ဖြစ်သည်။
သူ ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် စကားမပြောဘဲ အခွင့်ကောင်းကို စောင့်ကြည့်ကာ လီယန်ချူကို လက်တစ်ချက်ဖြင့် ရိုက်ချလိုက်သည်။
ဤသူသည် ဒဏ်ရာကို ကုသနေသော်လည်း လက်ဖဝါးစွမ်းအားမှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်ပြီး လက်ဖဝါးထဲတွင် ကြီးမားသော နတ်ဘုရားတောင် တစ်လုံး ပါဝင်သည်။
လီယန်ချူ၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး ရုတ်တရက် ကြီးမားသွားကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နေရာမှာ လိမ်ကောက်သွားသည်။
လီယန်ချူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ထုနှက်လိုက်ရာ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားမှာ ပေါက်ကွဲသွားသည်။
သို့သော် သူ၏ လက်မောင်းမှာ အနည်းငယ် ချဉ်းသွားပြီး တစ်ကိုယ်လုံးမှာ တောင့်တင်းသွားသည်။
ဤသူသည် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်နှင့် နတ်ဘုရားဘုရင် သုံးပါးမှာ ချက်ချင်းပင် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။
"ကူချင်းက ဒဏ်ရာ ကုသနေပေမဲ့ ဒီ လင်ရွှေတောင် ကို ပိုပြီး သန်မာအောင် ကျင့်ထားတာပဲ။"
လင်ရွှေတောင်မှာ ဤနတ်ဘုရားဘုရင်၏ နတ်ဘုရားလက်နက်ဖြစ်ပြီး အပေါ်တွင် တံဆိပ်ခတ်နှိပ်မှုများ အများအပြား ပါဝင်ကာ သေးငယ်စဉ်တွင် အမွှေးအမျှင်ကဲ့သို့ ပေါ့ပါးသော်လည်း ပစ်ပေါက်လိုက်ပါက တောင်ကြီးအလား လေးလံကာ မည်သူမျှ မတားဆီးနိုင်ပေ။
အဓိကအချက်မှာ အသံတိတ် တိုက်ခိုက်ခြင်း ဖြစ်ပြီး လူကို ရိုက်နှက်ရန် အကောင်းဆုံး ဖြစ်သည်။
ဆံပင်ဖားလျားနှင့် အမျိုးသားတစ်ဦးမှာ သားရဲများ၏ ထိန်းချုပ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး သောင်းကျန်းနေသော သားရဲများကို ထိန်းချုပ်နေရကာ ကောင်းကင်ဘုံ၏ နတ်ဘုရားဘုရင် ငါးပါးအနက် လေးပါးမှာ ရောက်ရှိလာသည်။
ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင် စိတ်ထဲတွင် ဆဲဆိုလိုက်သည်။
"သားရဲတွေ သောင်းကျန်းနေတုန်းက သူတို့ကို ဒီလောက်တောင် စိတ်ဝင်စားတာ မတွေ့ပါဘူး၊ ဒီလူငယ်ကို ဖမ်းဖို့ကျတော့ တစ်ယောက်ချင်းစီက သတ်ချင်နေသလိုပဲ။"
လီယန်ချူ လက်ထဲရှိ နတ်ဘုရားလက်နက်မှာ အလွန်ပင် စွမ်းအားကြီးကြောင်း၊ အပွင့်ဝါအလံ၊ နဂါးကိုးကောင် မီးလျှံအုပ်ဆောင်းတို့မှာ နတ်ဘုရားများပင် လိုချင်သည့် ရတနာများ ဖြစ်ကြောင်း မည်သူမဆို သိနိုင်သည်။
ယခု ကောင်းကင်ဘုံတွင် ပေါ်လာခြင်းမှာ သူတို့အတွက် ကြီးမားသော အခွင့်အရေးတစ်ခု ဖြစ်ပြီး မည်သူ ရရှိသနည်း ဆိုသည်မှာ သူတို့၏ ပိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်သည်။
သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ အချင်းချင်း သိရှိထားသဖြင့် စကားမပြောကြသော်လည်း တိုက်ခိုက်မှုမှာ အလွန် ရက်စက်လှသည်။
သို့သော် သူတို့မှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားကြသည်မှာ ဤလူငယ်က တစ်ယောက်တည်းဖြင့် လေးယောက်ကို ရင်ဆိုင်နိုင်ခြင်းပင်။
အမွှေးနံ့သာ စွမ်းအား၏ ထောက်ပံ့မှု ရှိသော်လည်း တိုက်ပွဲ အတွေ့အကြုံမှာလည်း အလွန်ပင် ပြင်းထန်လှသည်။
"ဒီကောင်ကို မဖယ်ရှားရင် နောက်ပိုင်းမှာ ကောင်းကင် နတ်ဘုရား အဆင့်သို့ ရောက်သွားရင်တော့ ကပ်ဘေးတစ်ခုပဲ"
သူတို့ စိတ်ထဲတွင် ဤအတွေးမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပေါ်လာသည်။
ဤလူငယ်တာပိုဆရာ မှာ ရက်စက်ပြီး တာအိုကို ကျင့်ကြံပြီးနောက် ကောင်းကင်ဘုံကို လှန်ပစ်မည် မဟုတ်လော။
ထိုအချက်ကို စဉ်းစားလိုက်သည်နှင့် သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ ပို၍ပင် ရက်စက်သွားသည်။
ထိုအထဲတွင် ကူယွင်နတ်ဘုရားဘုရင်နှင့် ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်မှာ အမုန်းတရား အများဆုံးနှင့် သတ်ဖြတ်လိုသည့်စိတ် အပြင်းထန်ဆုံး ဖြစ်သည်။
နန်းတော် ပျက်စီးသွားပြီး ဆေးဝါးဥယျာဉ် ပျက်စီးသွားကာ တစ်ဦးမှာ နတ်ဘုရားရွှေကို အလုခံလိုက်ရပြီး တစ်ဦးမှာ ကံကြမ္မာ ရွှေကြာပန်းကို အလုခံလိုက်ရသည်။
ဤရတနာများမှာ သူတို့ကို ကောင်းကင်ဘုံကို အုပ်စိုးရန် အခွင့်အရေး ပေးနိုင်သော ရတနာများ ဖြစ်သည်။
"ဒီတိုက်ပွဲမှာ သူ့ကို မသတ်နိုင်ရင်၊ ဒီတစ်ခေါက် သတိပေးပြီးတဲ့နောက် နောက်တစ်ခေါက် သူ့ကို ဖမ်းဖို့က ပိုခက်သွားလိမ့်မယ် "
ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် နတ်ဘုရားအလင်းတန်း နှစ်ခု ပေါ်လာပြီး သတ်ဖြတ်လိုသည့်စိတ်မှာ ပြင်းထန်လှသည်။
ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း
သူတို့၏ နတ်ဘုရား စွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်သွားရာ မိုင်ထောင်ပေါင်းများစွာရှိ တိမ်ပင်လယ်မှာ တုန်လှုပ်သွားပြီး မည်သည့် သက်ရှိအရာမဆို မနီးကပ်နိုင်တော့ပေ။
ကောင်းကင်လူသား စစ်သည်များမှာ ဤမျှ ပြင်းထန်သော အသံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ထိတ်လန့်သွားကြသည်။
"ဒီလောက်များတဲ့ နတ်ဘုရားဘုရင်တွေ တိုက်ခိုက်နေတာ၊ အက်ကြောင်းနောက်ကွယ်က ကောင်တွေနဲ့ တိုက်ပွဲ ဖြစ်နေတာလား။"
သူတို့တစ်ယောက်ချင်းစီမှာ ထိတ်လန့်သွားကြသည်။