အခန်း ၁၂၃၉
Vol. 124 Ch. 1239
အခန်း (၁၂၃၉) - နတ်ဘုရားဘုရင်၏ အမျက်ဒေါသ
ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်က ခေါင်းဆောင်လုပ်ပြီး ရှေ့ဆောင်လိုက်ရာ နတ်ဘုရားဘုရင် လေးပါးစလုံးမှာ လီယန်ချူ ကို ဝိုင်းဝန်း တိုက်ခိုက်ကြသည်။
ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးမှာ ကောင်းကင်ဘုံ၌ ယခင်က တစ်ခါမျှ မဖြစ်ပေါ်ခဲ့ဖူးပေ။ နတ်ဘုရားဘုရင် လေးပါး၏ ပေါင်းစပ်ထားသော စွမ်းအားကြောင့် ဤနေရာရှိ လေဟာနယ်မှာပင် အနည်းငယ် လိမ်ကောက်သွားသယောင် ရှိနေသည်။
လီယန်ချူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ရှိနေသော အမွှေးနံ့သာ အရှိန်အဝါများမှာ အလွန် ပြင်းထန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားပြီး အနည်းငယ်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။
ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်က ဤအခြေအနေကို မြင်သော် မျက်လုံးများ အရောင်တောက်သွားပြီး -
"ချေးငှားထားတဲ့ စွမ်းအားတွေက ဘယ်လောက်ကြာကြာ ခံမှာလဲ။ ဒီနေ့ဟာ မင်းရဲ့ နောက်ဆုံးနေ့ပဲ"
ဟု ရယ်မောကာ မောက်မာစွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။
သူသည် ကောင်းကင်ဓားကို မရပ်မနား ဝှေ့ယမ်းနေသည်။ ထိုကောင်းကင်ဓားမှာ ယခုအခါ ရွှေရောင် နဂါးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး နဂါးခေါင်း၊ နဂါးဦးချို၊ နဂါးအကြေးခွံများဖြင့် အသက်ဝင်လှသည်။ ၎င်း၏ အရှိန်အဝါမှာ ကြီးမားလှပြီး လေပြင်းနှင့် မိုးကြိုးစွမ်းအားများ ပါဝင်ကာ လီယန်ချူ၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ရစ်ပတ်နေသည်။
လီယန်ချူ၏ အရှိန်အဝါမှာလည်း တောင်စောင်းမှ ပြုတ်ကျသကဲ့သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လျော့ကျသွားသည်။ သူ စုဆောင်းထားသော အမွှေးနံ့သာ အရှိန်အဝါများမှာလည်း များများစားစား မရှိတော့ဘဲ ဤကဲ့သို့သော တိုက်ခိုက်မှုမျိုးကို ထပ်မံ ပံ့ပိုးပေးနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။
အမွှေးနံ့သာ အရှိန်အဝါများမှာ လွန်စွာ ကြွယ်ဝသော်လည်း မတူညီသော အဆင့်အတန်းကြီးကို ကျော်ဖြတ်ပြီး သုံးစွဲနေရခြင်း ဖြစ်သည့်အပြင်၊ နတ်ဘုရားဘုရင် လေးပါးက တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်လာခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။
ကူယွင်နတ်ဘုရားဘုရင်က သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အငြိုးအတေးများဖြင့် -
"ဒီသူခိုးက စိတ်နှလုံး အလွန်မည်းနက်တယ်။ သူ့နှလုံးသားကို တူးထုတ်ပစ်ရမယ် "
ဟု ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။
ဤအချိန်တွင် လီယန်ချူ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများမှာ ပိုမို မှိန်ဖျော့သွားပြီး အမွှေးနံ့သာ ပိတ်ကားစများမှာလည်း ပြိုကွဲတော့မည့် အခြေအနေသို့ ရောက်နေသည်။ တစ်ဦးတည်းနှင့် လေးဦးကို ရင်ဆိုင်နေရခြင်း၊ အထူးသဖြင့် နတ်ဘုရားဘုရင်များက နတ်ဘုရားလက်နက်များကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် အခြေအနေတွင် အသာစီးရနေခြင်းမှာပင် အလွန်ခက်ခဲလှပေပြီ။
အမွှေးနံ့သာ အရှိန်အဝါကို ထည့်သွင်းထားသော်လည်း၊ သူ၏ မူလစွမ်းအားမှာ နတ်ဘုရားဘုရင် တစ်ပါးစီတိုင်းထက် နိမ့်ကျနေသည်။ သို့သော် သူ ပေါက်ကွဲထုတ်လွှတ်လိုက်သော တိုက်ခိုက်မှု စွမ်းအားမှာမူ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။
နတ်ဘုရားဘုရင် လေးပါးစလုံးမှာ လီယန်ချူ၏ လက်ထဲရှိ ရတနာများကို မည်သို့ လုယူရမည့်အကြောင်းကို စတင် စဉ်းစားနေကြသည်။
"အားလုံးပဲ၊ ခဏနေရင် သူ့ကို ဖမ်းပြီး နှိပ်စက် မေးမြန်းကြတာပေါ့"
ဟု အရင်က ဒဏ်ရာကို ကုသနေခဲ့သော ကူချင်းနတ်ဘုရားဘုရင်က ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။
သူသည် အစွန်းရောက် စစ်မက်လိုလားသူ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍သာ မဟုတ်ပါက နတ်ဘုရားဘုရင် ငါးပါးထဲတွင် ဒဏ်ရာ အရင်ဆုံး ရရှိသူ ဖြစ်လာမည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် သူက လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲရှိ အကြံအစည်ကို ဖော်ထုတ်လိုက်သည့်အတွက် အားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။
ခဏအကြာတွင် ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်က -
"သူ့ကို ဖမ်းမိရင် ငါတို့တွေ သူ့ကိုယ်ပေါ်က ရတနာတွေကို ခွဲဝေယူကြမယ် " ဟု ဆိုလိုက်သည်။
"ကောင်းပြီ"
"ဒီအတိုင်းပဲ လုပ်မယ်"
ထိုအချိန်တွင် သူတို့၏ မျက်လုံးထဲ၌ လီယန်ချူမှာ အသားဖတ်ဖြစ်နေသော ငါးကဲ့သို့ပင် သူတို့စိတ်ကြိုက် စီမံနိုင်မည့် အခြေအနေသို့ ရောက်နေပြီဟု ယူဆနေကြသည်။ သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုများမှာ ပိုမို ပြင်းထန်လာပြီး လီယန်ချူကို အသက်ရှူရမည့် အခွင့်အရေးပင် မပေးတော့ပေ။ သူ၏ အမွှေးနံ့သာ အရှိန်အဝါများ ကုန်ဆုံးသွားပြီး မူလအဆင့်သို့ ပြန်ရောက်သွားသည်နှင့် သူ့ကို ဖမ်းမိရန်မှာ လက်ဖဝါးပေါ်က အမွှေးအမျှင်ကို ယူသကဲ့သို့ လွယ်ကူသွားမည် ဖြစ်သည်။
လီယန်ချူသည် ယခုအချိန်တွင် ဓားကို ပိုမို ရက်စက်စွာ ဝှေ့ယမ်းနေသော်လည်း နတ်ဘုရားဘုရင် လေးပါး၏ ဝိုင်းပတ်မှုကို ခံထားရသည်။ လီယန်ချူသည် ကောင်းကင်ဘုံအတွက် ခြိမ်းခြောက်မှု အကြီးအကျယ် ဖြစ်လာနေပြီး၊ အထူးသဖြင့် အက်ကြောင်းနောက်ကွယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အစွမ်းထက်သည့် သတ္တဝါများကို လွှတ်ပေးလိုက်ခြင်းကြောင့်ပင်။
အချိန်ကာလမှာ မကြာသေးသော်လည်း အချို့သော သားရဲများမှာ နယ်မြေအများအပြားကို သိမ်းပိုက်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် ရွှေရောင်ခြင်္သေ့နှင့် ဧရာမ သတ္တဝါကြီးများမှာ အလွန်ပင် ရုန်းကန်ရခက်ခဲလှသည်။ အကယ်၍သာ ဤလူငယ် တာအိုဆရာကိုသာ ဆက်လက်နှောက်ယှက်ခွင့်ပေးထားပါက ကောင်းကင်ဘုံတစ်ခုလုံး တကယ်ပင် ပြောင်းလဲသွားတော့မည်ကို သူတို့ သိရှိကြသည်။
ထို့ကြောင့် လီယန်ချူကို မဖမ်းမိမီအထိ သူတို့လေးဦးမှာ အံဝင်ခွင်ကျစွာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နေကြသည်။ နတ်ဘုရားစွမ်းအားများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော တိုက်ကွက်များမှာ မီးခိုးငွေ့ကဲ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ဤတိုက်ပွဲ၏ ပဲ့တင်ရိုက်ခတ်မှုမှာပင် အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။ အကယ်၍ အဆင့်ကိုး ကောင်းကင်လူသား တစ်ဦးသာ ၎င်းကို ထိမိပါက ချက်ချင်းပင် ပြာမှုန့်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားမည် ဖြစ်သည်။
နတ်ဘုရားဘုရင် လေးပါးစလုံးတွင် ကိုယ်ပိုင် နည်းလမ်းများ ရှိကြပြီး လီယန်ချူကို မည်သို့မျှ လွတ်မြောက်မသွားစေရန် တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ဆို့ထားကြသည်။ သူတို့က အလွန်သတိထားကာ စောင့်ကြည့်နေစဉ် လီယန်ချူမှာ မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ရှိပြီး သူတို့၏ ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုသည့် စိတ်ကို ခံစားမိလိုက်သည်။
အမွှေးနံ့သာ အရှိန်အဝါမှာ အပြင်ဘက်မှ ရောက်လာသော အရာဖြစ်သဖြင့် ယခုအခါတွင် များစွာ ကုန်ဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ရွှေရောင်အလင်းများ တောက်ပလာပြီးနောက် သူ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ အမွှေးနံ့သာ အရှိန်အဝါ အားလုံးကို အပြီးတိုင် မီးရှို့လိုက်သည်။ သူ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ အရှိန်အဝါများမှာ လွန်စွာ ထူထပ်လာပြီး ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။
သို့သော် ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်က ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ သူသည် ဤနေရာရှိ အစီအရင် ကို တိုက်ရိုက် လှုံ့ဆော်လိုက်ရာ ကြီးမားသော ပါကွရှစ်ကွက် ပုံသဏ္ဍာန်မှာ ရုတ်တရက် ဆယ်ပေပေါင်းများစွာ နိမ့်ဆင်းသွားပြီး လီယန်ချူ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို တားဆီးလိုက်သည်။
"တကယ်ပဲ၊ နောက်ဆုံး တိုက်ကွက်က ငါ့ဆီကို ဦးတည်တာပဲ။"
ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်သည် လီယန်ချူ၏ အရှိန်အဝါကြောင့် ခဏတာ တုန်လှုပ်သွားသည်။ ကျန်ရှိနေသော အမွှေးနံ့သာ အရှိန်အဝါများ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲလာခြင်းနှင့် လီယန်ချူ၏ ထိုသတ်ဖြတ်လိုသော စိတ်ဓာတ်မှာ တကယ်ပင် ကြောက်စရာ ကောင်းလှသည်။
သို့သော် သူသည် ချက်ချင်း တည်ငြိမ်သွားပြီး -
"ရုန်းကန်မနေနဲ့တော့၊ မင်း ဘယ်လိုမှ မလွတ်မြောက်နိုင်ဘူး"
ဟု အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။
နတ်ဘုရားဘုရင် လေးပါး၏ ဝိုင်းပတ်မှုကို ခံထားရချိန်တွင် သူ၏ စကားသံ အဆုံးသတ်လိုက်သည့်အချိန်၌ပင် လီယန်ချူ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ အမွှေးနံ့သာ အရှိန်အဝါများမှာ ထိုအစွမ်းထက်သော တိုက်ကွက်များကို ခုခံရင်း ကုန်ဆုံးသွားတော့သည်။ သူ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ အမွှေးနံ့သာ ပိတ်ကားစများမှာ လွန်စွာ ပါးလွှာသွားပြီး မထိန်းထားနိုင်တော့ပေ။
တိုက်ကွက်နှစ်ခုမှာ စုစည်းသွားသည်။ တစ်ခုမှာ နေမင်းကြီး နတ်ဘုရားဘီး ဖြစ်ပြီး ကျန်တစ်ခုမှာ ရွှေရောင် ခေါင်းလောင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့မှာ လီယန်ချူ၏ ရှေ့တည့်တည့်သို့ ပြင်းထန်စွာ ဝင်ရောက်လာသည်။
ဘုန်း
လီယန်ချူသည် ဓားကို အားကုန်ထုတ်၍ ခုတ်လိုက်သော်လည်း သူကိုယ်တိုင်မှာ နောက်သို့ လွင့်စင်သွားသည်။ အရင်က သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ ရေတံခွန်ကဲ့သို့ အားကောင်းခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ အလွန်ပင် အားနည်းသွားပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် မြေပြင် နတ်ဘုရား အဆင့်တွင် ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်သော်လည်း နတ်ဘုရားဘုရင် လေးပါးကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင်မူ များစွာ အားနည်းလွန်းနေသည်။
နတ်ဘုရားဘုရင် လေးပါးမှာ ဤပြောင်းလဲမှုကို ချက်ချင်း ခံစားမိလိုက်ပြီး ၎င်းတို့၏ မျက်လုံးထဲတွင် အရောင်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။ လီယန်ချူသည် ရွှေနဂါးကပ်ကြေး ကို ထုတ်ယူပြီး အားကုန်သုံးကာ လှုံ့ဆော်လိုက်သည်။ ရွှေနဂါး ကပ်ကြေးမှာ ရွှေရောင် နဂါး နှစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားသော သတ်ဖြတ်လိုသည့် စိတ်ဓာတ်ဖြင့် ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်ဆီသို့ ထပ်မံ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။
ကူယန်မှာ သူ ထပ်မံ တိုက်ခိုက်နိုင်သေးသည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ ရွှေနဂါးကပ်ကြေး၏ သတ်ဖြတ်လိုသော စိတ်ဓာတ်ကြောင့် သူ အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားပြီး ဘေးသို့ ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။ သို့သော် သူ ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည်။ ဤရွှေနဂါးကပ်ကြေးကို အသုံးပြုလိုက်သော်လည်း ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ ကြီးမားနိုင်မည် မဟုတ်တော့ကြောင်း သူ သိလိုက်သည်။ ထို့အပြင် ဤလူမှာ လွန်စွာ အားကုန်နေပြီ ဖြစ်သည်။ မြေပြင် နတ်ဘုရား တစ်ပါး၏ စွမ်းအားဖြင့် ထိုနတ်ဘုရား ရတနာကို အသုံးပြုသည်မှာ သူ့ကို ထိခိုက်စေနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်လေးတွင် လီယန်ချူမှာ လေဟာနယ်ကို ဖောက်ထွက်သွားပြီး မီးပင်လယ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်သွားသည်။ ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ခဏတာ ကြောင်သွားပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် နောက်မှ လိုက်သွားသည်။
ကူယွင်နတ်ဘုရားဘုရင်က -
"သူက အလိမ်အညာ တိုက်ကွက်တစ်ခုပဲ လုပ်ခဲ့တာ၊ မင်းက သူ့ကို ကြောက်နေတာပဲ။"
ဟု ဆဲဆိုလိုက်သည်။
ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်က မျက်နှာပျက်သွားပြီး -
"ငါသာ ဒီအစီအရင်ကို မလုပ်ခဲ့ရင် သူ ကြာပြီကတည်းက ထွက်သွားမှာ၊ မင်းက ငါ့ကို အပြစ်တင်နေတာလား"
ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။
သူသည် ခုန်ပေါက်ပြီး လိုက်သွားသည်။ အခြား နတ်ဘုရားဘုရင် နှစ်ပါးမှာလည်း နောက်မှ လိုက်ပါသွားကြသည်။ ဤနေရာတွင် အစီအရင် ကို ချထားသော်လည်း လီယန်ချူသည် မီးပင်လယ်ထဲသို့ မဝင်ရောက်မီတွင်ပင် နတ်ဘုရား အလင်းတန်းများဖြင့် ပိတ်ဆို့ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ နတ်ဘုရားဘုရင် လေးပါးက သူ့ကို ဝိုင်းပတ်ထားလိုက်သည်။
ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်က အေးစက်စွာ ရယ်မောပြီး -
"မင်းကိုယ်ပေါ်က ပစ္စည်းတွေကို ထုတ်ပေးလိုက်၊ ဒါဆိုရင် မင်းအသက်ကို ချမ်းသာပေးဖို့ စဉ်းစားပေးမယ်။"
"မဟုတ်ရင်တော့ ဒီဘုရင်ရဲ့ အစွမ်းကို သိသွားလိမ့်မယ်"
နတ်ဘုရားဘုရင် လေးပါးစလုံးမှာ လက်သီးကို ဆုပ်ထားပြီး မျက်လုံးများမှာ တောက်ပနေသည်။ လီယန်ချူက မီးပင်လယ်ဆီသို့ နီးကပ်သွားရခြင်းမှာ ဤနတ်ဘုရားဘုရင်များကို မီးပင်လယ်ထဲတွင် တိုက်ခိုက်ရန် မဟုတ်ဘဲ၊ ထိုမီးပင်လယ်မှာ ပြင်းထန်သော်လည်း နတ်ဘုရားဘုရင်များမှာ ခဏတာအတွင်း မီးပင်လယ်ထဲတွင် အန္တရာယ် မဖြစ်နိုင်သည်ကို သူ သိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤမီးပင်လယ်ထဲတွင် အကျိုးကျေးဇူး မရှိသည့်အပြင် အန္တရာယ်များ ရှိသဖြင့် အန္တရာယ် မယူလိုခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
သူသည် ထိုနေရာသို့ နီးကပ်လာရခြင်းမှာ မီးပင်လယ်နှင့် ယခင်က ရှိခဲ့သော ဆက်သွယ်မှုမှာ တိုက်ပွဲ ဖြစ်ပွားနေစဉ်အတွင်း ပိုမို နီးကပ်လာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဤအချိန်တွင် မီးပင်လယ်မှာ ရုတ်တရက် ဆူပူ လှုပ်ရှားသွားပြီး ပြင်းထန်သော မီးတောက်များ ပေါက်ကွဲ ထွက်လာသည်။ ထိုမြင်ကွင်းမှာ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းလှပြီး နတ်ဘုရားဘုရင်များပင်လျှင် ချက်ချင်း အပြင်သို့ ရှောင်ထွက်သွားကာ ဤကြောက်မက်ဖွယ် မီးတောက်များကို ခုခံရန် နတ်ဘုရား စွမ်းအားများကို ထုတ်သုံးလိုက်ရသည်။
မီးလူသား တစ်ယောက်မှာ မီးပင်လယ်ထဲမှ လေဟာနယ်ကို ဖောက်ထွက်လာသည်။ သူသည် လီယန်ချူနှင့် ရုပ်ရည် ဆင်တူသော်လည်း မီးတောက်များ တောက်ပနေပြီး မှုန်ဝါးနေသည်။ လီယန်ချူ၏ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်သွားသည်။ ဤသည်မှာ သူ၏ စစ်မှန်သော မီးတောက် မှာ အရင်က ပုံသဏ္ဍာန် ပြောင်းလဲပြီး မီးပင်လယ်ထဲသို့ ပေါင်းစပ်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤသုံးရောင်ခြယ် စစ်မှန်သော မီးတောက်မှာ သူ၏ ပုံသဏ္ဍာန်အတိုင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး ယခုအခါ လေဟာနယ်ကို ဖောက်ထွက်လာကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြန်လည် ပေါင်းစပ်သွားသည်။ လီယန်ချူသည် သူ၏ အရှိန်အဝါများ ပိုမို ထူထပ်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ထို မီးတောက်မှာလည်း ယခင်ကထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို ကြီးမားလာသည်။
ဤမီးပင်လယ်မှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်စွာ လောင်ကျွမ်းနေပြီး မီးပင်လယ်ထဲတွင် ရှေးဟောင်းနှင့် အစွမ်းထက်သော အရှိန်အဝါတစ်ခု ရှိနေသဖြင့် လူတို့ကို ကြောက်ရွံ့စေသည်။ နတ်ဘုရားဘုရင် လေးပါးစလုံးမှာလည်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး ခဏတာအတွင်း နီးကပ်မသွားနိုင်ကြပေ။ မကြာမီတွင် မီးပင်လယ်ထဲမှ တောက်ပသော နေလုံးကြီးတစ်ခု ထပ်မံ ပေါ်လာသည်။
အပြာရောင် ထူးခြားသော ပန်းပွင့်၊ အသွင်မရှိသော မီးတောက်တစ်ခု၊ မီးတောက်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ကြာပန်း၊ မီးတောက်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ချီလင်မီး ။ အရင်က ပြုပြင်ပြီးနောက် ပုံသဏ္ဍာန် ပြောင်းလဲကာ ထွက်ခွာသွားသော မီးတောက်များမှာ ယခုအခါ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပြန်လည် ပျံသန်းလာပြီး လီယန်ချူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာထဲသို့ ပေါင်းစပ်သွားသည်။
ဤအပြောင်းအလဲမှာ လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်း ဖြစ်ပေါ်လာပြီး တစ်ခုပြီးတစ်ခု မီးတောက်များ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာသည်။ လီယန်ချူ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ အရှိန်အဝါမှာ ပိုမို ထူထပ်လာပြီး ဤမီးတောက်များအားလုံးမှာလည်း ယခင်က ထွက်ခွာသွားသည်ထက် ပိုမို ကြီးမားလာကြသည်။ မီးပင်လယ်၏ လှုပ်ရှားမှုမှာ ကြာရှည်မခံပေ။ လီယန်ချူသည် မီးပင်လယ်ထဲတွင် ရှေးဟောင်းအရာတစ်ခု ရှိနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။
မှုန်ဝါးဝါးဖြင့် သူသည် မီးတောက်များထဲတွင် ထိုင်နေသော ကြီးမားမြင့်မြတ်သည့် နတ်ဘုရားတစ်ပါးကို မြင်လိုက်ရသည်။ မျက်နှာမှာ မှုန်ဝါးနေသော်လည်း ထိုအရှိန်အဝါမှာ အလွန်ပင် ရှေးကျလှသည်။ ဤရှေးဟောင်း အသိစိတ်မှာ အလွန် အစွမ်းထက်သော်လည်း တစ်ခဏသာ ပေါ်လာပြီး ထိုရုပ်ပုံမှာ ရုတ်တရက် ပျက်စီးသွားသည်။ လီယန်ချူမှာပင် ၎င်းမှာ မှားယွင်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခုလောဟု သံသယ ဖြစ်မိသည်။
မီးတောက် များစွာမှာ ပုံသဏ္ဍာန် ပြောင်းလဲပြီး ပြန်လည် ရောက်ရှိလာပြီးနောက် လီယန်ချူ၏ အရှိန်အဝါမှာ ယခင်ကထက် ပိုမို တည်ငြိမ်သွားသည်။ ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်မှာ မျက်လုံးများ စူးစမ်းလျက် ရှိပြီး လီယန်ချူ၏ အရှိန်အဝါ ပြောင်းလဲမှုကို မြင်သောအခါ စိတ်သက်သာရာ ရသွားပြီး -
"စစ်မှန်တဲ့ မီးတောက် ပုံသဏ္ဍာန် ပြောင်းလဲတာပဲ၊ ကံကောင်းတာက သူက မြေပြင် နတ်ဘုရား အဆင့်ပဲ ရှိသေးတာပဲ။"
ဟု တွေးလိုက်သည်။
ထိုအတားအဆီးကို ကျော်ဖြတ်ရန် လွန်စွာ ခက်ခဲသည်။ ကောင်းကင်ဘုံတွင် အထူးခြားဆုံးသော တရားလမ်းစဉ် ရှိသည်။ ကောင်းကင်ဘုံ၏ ကံကြမ္မာမှာ နတ်ဘုရားဘုရင် ခြောက်ပါးကိုသာ ထားရှိနိုင်ပြီး သာမန် ကျင့်ကြံသူများမှာ ဤနေရာတွင် ကျော်ဖြတ်၍ မရနိုင်ပေ။
ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်က စိတ်အေးသွားပြီး -
"သူ့ကို ကြီးထွားဖို့ အချိန်မပေးနဲ့၊ အပြောင်းအလဲတွေ မဖြစ်စေနဲ့ "
ဟု ဆိုလိုက်သည်။ သူက အော်ဟစ်လိုက်ပြီး အရင်ဆုံး ရှေ့သို့ တိုးဝင်တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။
သို့သော် သူ့ထက် ပိုမြန်သော ရုပ်ပုံတစ်ခု ရှိနေသည်။ ၎င်းမှာ အရင်က အနားယူနေခဲ့သော ကူချင်း နတ်ဘုရားဘုရင် ဖြစ်သည်။ ဤနတ်ဘုရားဘုရင်မှာ အရင်က အနားယူနေခဲ့သော်လည်း စရိုက်မှာ အခြားသူများထက် ပိုမို အစွန်းရောက်သည်။ အရင်က လင်ရွှေတောင် ကို သုံး၍ တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်းမှ မြင်နိုင်သည့်အတိုင်း၊ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ထိုအချိန်တွင်လည်း ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
လီယန်ချူ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ အမွှေးနံ့သာ အရှိန်အဝါမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး စစ်မှန်သော မီးတောက် ပုံသဏ္ဍာန် ပြောင်းလဲခြင်းမှာလည်း သူ့ကို အဆင့်မြင့်တင်ပေးခြင်း မရှိပေ။ ကူချင်းက ချက်ချင်းပင် ခုန်လိုက်ပြီး လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားသော လင်ရွှေတောင်ကို သုံးကာ လီယန်ချူဆီသို့ ပျံသန်းသွားသည်။ လင်ရွှေတောင်မှာ ရုတ်တရက် ကြီးမားလာပြီး အပေါ်တွင် စာလုံးများ ပြည့်နှက်နေသည်။
ထိုလူငယ်ကို အရိုးကျိုးသည်အထိ ရိုက်နှက်ပစ်ရန် ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ့ကို အံ့အားသင့်စေသည်မှာ၊ လူငယ်တာအိုဆရာမှာ ဤအချိန်တွင် အလွန်ပင် ငြိမ်သက်နေသည်။
"မတိုက်နိုင်မှန်း သိလို့ ဒီ တာအိုဆရာက ခုခံဖို့ စွန့်လွှတ်လိုက်တာလား "
သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ဤအတွေး ပေါ်လာပြီးနောက် ရုတ်တရက် ထိတ်လန့်သွားသည်။ မီးပင်လယ်ထဲတွင် ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါတစ်ခု ပေါက်ကွဲ ထွက်လာသည်။
မီးတောက်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ရုပ်ပုံတစ်ခုမှာ မီးပင်လယ်ထဲမှ ထရပ်လိုက်သည်။
'နတ်ဘုရားဘုရင် အမျက်ဒေါသ' ပုံစံဖြင့် ဖြစ်သည်။ သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ အလွန်ပင် ရက်စက်ပြီး ပုံသဏ္ဍာန်မှာ ကြီးမားလှသည်။ တစ်ချက် ရိုက်ချလိုက်ရာ လင်ရွှေတောင်မှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ဖိချခံလိုက်ရပြီး လှုပ်ရှား၍ မရတော့ပေ။
ရက်စက်သော စွမ်းအားကြောင့် ကူချင်း နတ်ဘုရားဘုရင်မှာ နောက်သို့ တိုက်ရိုက် လွင့်စင်သွားပြီး ပါးစပ်မှ သွေးများ ပန်းထွက်လာကာ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။
"ဒီမီးပင်လယ်ထဲမှာ သက်ရှိတွေ မရှိဘူး၊ လမ်းစဥ်ရဲ့ အမှတ်အသားတွေပဲ ရှိတာ၊ ဒါက ဘာစွမ်းအားလဲ။"
ထို့နောက် သူသည် မျက်လုံးများကို ပြူးကျယ်သွားစေသည်။ နတ်ဘုရားဘုရင် အမျက်ဒေါသ ပုံစံရှိသော ထိုမီးတောက် နတ်ဘုရား၏ မျက်နှာမှာ ဤလူငယ် တာအိုဆရာ၏ မျက်နှာနှင့် တစ်ထပ်တည်း တူညီနေသည်။ နတ်ဘုရားဘုရင် လေးပါးစလုံးမှာ အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြပြီး အခြေအနေကို မည်သို့ ဖြစ်ပျက်နေမှန်း မသိတော့ပေ။
ဤအရှိန်အဝါ ပြင်းထန်ပြီး အလွန်ပင် ကြီးမားသော မီးတောက် နတ်ဘုရားမှာ မီးပင်လယ်ထဲရှိ ရှေးဟောင်းအသိစိတ်တစ်ခု မဟုတ်ဘဲ၊ လီယန်ချူ၏ စစ်မှန်သော မီးတောက် ပုံသဏ္ဍာန် ဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်တွင် ဤစစ်မှန်သော မီးတောက် ပုံသဏ္ဍာန်မှာ သူနှင့် စိတ်တူကိုယ်တူ ဖြစ်နေပြီး သူ၏ နောက်ကွယ်တွင် ရပ်တည်နေသည်။
'နတ်ဘုရားဘုရင် အမျက်ဒေါသ' ပုံစံ
လီယန်ချူ၏ အစွမ်းထက်သော စွမ်းအားမှာ သူတို့လေးဦးကို ထိတ်လန့်စေသည်။ သို့သော် လီယန်ချူမှာ ဤအချိန်တွင် အလွန်ပင် ထူးခြားသည်ဟု ခံစားနေရသည်။ မူလက မီးနတ်ဘုရား ကျမ်းစာ နှင့် မီးနတ်ဘုရား အဆောင် တို့ကို ပြုပြင်ပြီးနောက် စစ်မှန်သော မီးတောက် ပုံသဏ္ဍာန်ကို လေ့ကျင့်ပြီး ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ အလွန် အဆင့်မြင့်သော ပုံသဏ္ဍာန် တစ်ခု ဖြစ်သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ကိုယ်ခန္ဓာထဲတွင် ဖွက်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုအခါ မီးပင်လယ်ထဲတွင် စွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲလာသည်။
မည်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို သူ မသိသော်လည်း ထိုရှေးဟောင်း အသိစိတ်နှင့် ဆက်စပ်နေသည်ဟု အနည်းငယ် ခံစားမိသည်။ ထို့အပြင် ယခုအခါတွင် သူ၏ စစ်မှန်သော မီးတောက် ပုံသဏ္ဍာန်၏ စွမ်းအားမှာ အလွန်ပင် ရက်စက်လှသည်။ ခေါင်းသုံးလုံး၊ လက်ခြောက်ဖက်ဖြင့် နတ်ဘုရားဘုရင် အမျက်ဒေါသ ပုံစံမှာ အရင်က အမွှေးနံ့သာ အရှိန်အဝါထက် ပိုမို သန်မာသည်။
သူ့ကို ပိတ်ဆို့ထားသော ကူချင်း နတ်ဘုရားဘုရင်၏ မျက်လုံးထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုသော စိတ်များ ပြည့်နှက်နေသည်။
"ဒါက သူ့ရဲ့ ပုံစံပဲ၊ မီးပင်လယ်ကို အသုံးပြုပြီး ပေါ်လာတာ၊ သူ့ကို မယုံနဲ့ "
သူသည် စွမ်းအားကို ထုတ်သုံးလိုက်ပြီး လင်ရွှေတောင်ကို ရုတ်တရက် သေးငယ်သွားစေကာ သူ၏ လက်ထဲသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားသည်။ လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားပြီး လီယန်ချူဆီသို့ ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။ ဤပစ္စည်းမှာ သေးငယ်စဉ်တွင် အမွှေးအမျှင်ကဲ့သို့ ပေါ့ပါးသော်လည်း ကြီးမားလာသောအခါ တောင်ကြီးအလား လေးလံလှသည်။ ဤအချိန်တွင် သူ ထုတ်သုံးလိုက်သဖြင့် သတ်ဖြတ်လိုသော စိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
လီယန်ချူက လက်သီး တစ်ချက် ထိုးထုတ်လိုက်သည်။ နောက်ကွယ်မှ စစ်မှန်သော မီးတောက် ပုံသဏ္ဍာန်မှာလည်း သူနှင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်း လက်သီး ထိုးထုတ်လိုက်သည်။
'ဒိုင်း' ဆိုသော အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် ကြီးမားသော ခေါင်းလောင်းသံကဲ့သို့ အသံမျိုး ကြားလိုက်ရပြီး ဤကူချင်း နတ်ဘုရားဘုရင်မှာ နောက်သို့ လွင့်စင်သွားသည်။ ဤတစ်ခါတွင်မူ မျက်လုံး၊ နား၊ နှာခေါင်း၊ ပါးစပ်တို့မှ သွေးများ ပန်းထွက်လာပြီး အလွန်ပင် သနားစရာကောင်းသော အခြေအနေ ဖြစ်နေသည်။
အားလုံးမှာ ထိတ်လန့်သွားကြသည်။
လီယန်ချူက နောက်တစ်ကြိမ် လက်သီး ထိုးလိုက်ရာ စစ်မှန်သော မီးတောက် ပုံသဏ္ဍာန်မှာလည်း လက်သီးတစ်ချက် ထုချလိုက်သည်။
ဘုန်း
ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားများ ပြန့်နှက်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် ကြီးမားသော ကျင်းကြီး တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ယခင်က မောက်မာနေသော ကူချင်း နတ်ဘုရားဘုရင်မှာ ထိုကျင်းကြီးထဲတွင် လဲလျောင်းနေပြီး အလွန်ပင် စုတ်ပြတ်သတ်နေသည်။ တစ်ချက်တည်းဖြင့် ဤနတ်ဘုရားဘုရင်ကို ဤမျှအထိ ဖြစ်သွားစေသည်။
အခြား နတ်ဘုရားဘုရင် သုံးပါးမှာ တစ်ဦးကို တစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် ထိတ်လန့်ခြင်း အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။
"ဘာဖြစ်တာလဲ"
သို့သော်လည်း သူတို့သုံးဦးစလုံးမှာ လက်ထဲတွင် ရှိနေသော နတ်ဘုရား ရတနာများကို ထုတ်ယူကာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။
လီယန်ချူ၏ စစ်မှန်သော မီးတောက် ပုံသဏ္ဍာန်မှာ လက်ငါးချောင်းကို ဖြန့်ကာ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်ပြီး ထိုနတ်ဘုရား ရတနာ သုံးခုကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ပေ။ နောက်တစ်ကြိမ် ရိုက်ချလိုက်ရာ ကူချင်း နတ်ဘုရားဘုရင်မှာ အရိုးများ ကျိုးသွားပြီး ပါးစပ်၊ နှာခေါင်းတို့မှ သွေးများ ပန်းထွက်လာသည်။
နတ်ဘုရား ရတနာ သုံးခုမှာ နီးကပ်မသွားနိုင်ဘဲ ထိုကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားကြောင့် တုန်ခါသွားပြီး နောက်သို့ လွင့်စင်သွားသည်။ ကူချင်း နတ်ဘုရားဘုရင်မှာ ယခုအချိန်တွင် ခေါင်းများ မူးဝေနေပြီး ခန္ဓာကိုယ်ရှိ အရိုးများ မည်မျှ ကျိုးသွားသည်ကိုပင် မသိတော့ပေ။ ခန္ဓာကိုယ်တွင် သွေးများ စီးကျနေပြီး သူသည် ထရန် ကြိုးစားနေသည်။ သို့သော် နောက်ထပ် လက်ကြီး တစ်ဖက်မှာ ရုတ်တရက် ကျရောက်လာပြီး မြေကြီး တုန်ခါကာ လေဟာနယ်မှာ တုန်ရီသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် အက်ကြောင်းများ ပြည့်နှက်သွားသည်။
အခြား နတ်ဘုရားဘုရင် သုံးပါးမှာလည်း နီးကပ်၍ မရဘဲ ကူချင်း နတ်ဘုရားဘုရင်ကို အသေအလဲ ထုနှက်ခံနေရသည်ကို မျက်မြင် ကြည့်နေကြရသည်။ လီယန်ချူမှာလည်း ဤစွမ်းအားမှာ အလွန်ပင် ရက်စက်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရပြီး သူသည် ထပ်မံ လက်မြှောက်ကာ ရိုက်ချလိုက်သည်။ ကူချင်း နတ်ဘုရားဘုရင်မှာ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာ ရရှိပြီး ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။
သူသည် လင်ရွှေတောင် ရတနာကို လှုံ့ဆော်ကာ တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ ခဏတာ တားဆီးနိုင်ခဲ့သော်လည်း ထပ်မံ၍ ရိုက်ချခံလိုက်ရသည်။ သို့သော် သူသည် ထိုအချိန်လေးအတွင်း၌ပင် လျှပ်စီးတန်း တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ထွက်ပြေးသွားသည်။
"ဒီစွမ်းအားကို ငါ အပြည့်အဝ မထိန်းချုပ်နိုင်သေးဘူး။"
လီယန်ချူက စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
ထိုမြင်ကွင်းကို အခြား နတ်ဘုရားဘုရင် သုံးပါးက ကြည့်နေကြပြီး အလွန်ပင် ထိတ်လန့်နေကြသည်။ လေးဦးထဲတွင် ကူချင်းမှာ အားအနည်းဆုံး ဖြစ်သော်လည်း၊ သူသည် ခုခံ၍ မရနိုင်လောက်အောင် အထိ ထုနှက်ခံရမည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ လီယန်ချူက စစ်မှန်သော မီးတောက် ပုံသဏ္ဍာန်ကို ထုတ်ဖော်ပြီး ကောင်းကင်သို့ ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်လိုက်သည်။ သူ၏ စွမ်းအားမှာ ရက်စက်လွန်းသဖြင့် တစ်ချက်တည်းဖြင့် မြေပြင် တုန်ခါသွားပြီး ကောင်းကင်ပေါ်ရှိ ပါကွရှစ်ကွက် ပုံသဏ္ဍာန်မှာ မခုခံနိုင်ဘဲ သူ၏ လက်ဖြင့် အပိုင်းပိုင်း အစအစ ဖြစ်အောင် ရိုက်ချေခံလိုက်ရသည်။
ထို့နောက် သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်ဆီသို့ ရောက်သွားပြီး - "လာခဲ့" ဟု ဆိုလိုက်သည်။
ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်မှာ သူ၏ အကြည့်ကို ခံလိုက်ရပြီး စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်သွားသည်။ ထို့နောက်တွင် ကောင်းကင်မှ ကျရောက်လာသော လက်ကြီး တစ်ဖက်၏ ဖိနှိပ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။ အရင်က သူသည် အခြားသူများကို အမြဲ ဖိနှိပ်ခဲ့သော်လည်း၊ ယနေ့တွင် မြေပြင် နတ်ဘုရား အဆင့်ရှိသော လူငယ် တာအိုဆရာ၏ ဖိနှိပ်ခြင်းကို ခံရလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။
ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်မှာ ပါးစပ်၊ နှာခေါင်းတို့မှ သွေးများ ပန်းထွက်လာပြီး လက်မောင်းရှိ အရိုးများပင် ကျိုးပဲ့တော့မည့် အခြေအနေ ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်ဓားမှာ အောက်သို့ ကွေးညွတ်သွားပြီး အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော ပုံစံဖြင့် ကျိုးကျလုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။
"ဒီလူငယ် တာအိုဆရာရဲ့ လက်ထဲမှာ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် သေရတော့မှာလား "
ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်က ပတ်ဝန်းကျင်မှ တိုက်ခိုက်ခြင်း မရှိကြသေးသော နတ်ဘုရားဘုရင် နှစ်ပါးကို ကြည့်ပြီး ပြင်းထန်စွာ အော်ဟစ် ပြောဆိုလိုက်သည်။ ကူယွင်နှင့် ကူဟောက်နတ်ဘုရားဘုရင်တို့မှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။ သို့သော် ခဏကြာပြီးနောက်တွင် သူတို့မှာ နောက်သို့ လွင့်စင်သွားပြီး သွေးများဖြင့် ရွှဲနစ်သွားသည်။
"ဒီလူငယ်ရဲ့ ကိုယ်ပေါ်မှာ ဒီစွမ်းအားတွေ ဘယ်လို ရောက်လာတာလဲ "
"သောက်ကျိုးနည်း၊ ဒီလူရဲ့ အသက်က ဘယ်လောက်တောင် ပြင်းတာလဲ ဒီလို အခြေအနေမျိုးမှာတောင် ပြန်လှန်နိုင်သေးတာပဲ "
ကူယန်နတ်ဘုရားဘုရင်မှာ စိတ်ထဲတွင် ဆဲဆိုလိုက်သည်။ နတ်ဘုရားဘုရင် လေးပါးစလုံးမှာ သူတို့၏ အရှိန်အဝါကို အမြင့်ဆုံးအထိ မြှင့်တင်လိုက်ပြီး လီယန်ချူ၏ စစ်မှန်သော မီးတောက် ပုံသဏ္ဍာန်ကို ရင်ဆိုင်ရန် နတ်ဘုရား ရတနာများကို ထုတ်ယူလိုက်ကြသည်။
ဘုန်းဘုန်းဘုန်း ဘုန်းဘုန်းဘုန်း
ကောင်းကင်ပေါ်တွင် မီးလုံးများ တစ်လုံးပြီး တစ်လုံး ပေါက်ကွဲနေသည်။ မီးပင်လယ်မှာ ထပ်မံ လှုပ်ရှားသွားပြီး ထိုစွမ်းအားမှာ လီယန်ချူ၏ တွန်းအားပေးမှုကြောင့် မီးတောက် လက်ကြီး တစ်ဖက်အဖြစ် စုစည်းသွားသည်။
တိုက်ပွဲမှာ ခဏတာ ဖြစ်ပွားပြီးနောက် နတ်ဘုရားဘုရင် လေးပါးစလုံးမှာ နောက်သို့ လွင့်စင်သွားပြီး သူတို့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ထိတ်လန့်ခြင်း အရိပ်အယောင်များ ပေါ်နေသည်။ သို့သော် ဤအချိန်တွင် လီယန်ချူက သူနှင့် မီးပင်လယ်တို့၏ ဆက်သွယ်မှုမှာ မှိန်ဖျော့သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ထို့အပြင် အလွန်ပင် မြန်ဆန်သော အရှိန်နှုန်းဖြင့် ဖြစ်သည်။ ယခုလေးတင် ရှိနေသော ပြင်းထန်သော စွမ်းအားမှာ ရေပွက်ပမာ ပျောက်ကွယ်သွားသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။
"ဒီစွမ်းအားကို ကြာကြာ မသုံးနိုင်တာတော့ နှမြောစရာပဲ။"
ဟု လီယန်ချူက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြောလိုက်သည်။
ထိုစွမ်းအားမှာ အမွှေးနံ့သာ အရှိန်အဝါထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို သန်မာသော်လည်း ချေးငှားထားသော စွမ်းအား ဖြစ်သည်။ လီယန်ချူက တိုက်ရိုက် လက်သီး တစ်ချက် ထိုးထုတ်လိုက်ရာ စစ်မှန်သော မီးတောက် ပုံသဏ္ဍာန်မှာလည်း သူ့နှင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်း အသက်သွင်းကာ ထိုကူချင်း နတ်ဘုရားဘုရင်၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ လက်သီးတစ်ချက် ထိုးချလိုက်သည်။
လေးယောက်ထဲတွင် သူ၏ စွမ်းအားမှာ အားအနည်းဆုံး ဖြစ်ပြီး ယခင်ကလည်း သူ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ လီယန်ချူ၏ စွမ်းအားမှာ ဘာမျှ မချန်ထားဘဲ သူ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ထိုးချလိုက်ရာ၊ သူ၏ ရင်ဘတ်မှာ အပိုင်းပိုင်း အစအစ ဖြစ်သွားပြီး နံရိုးများ ကျိုးသွားသည်။
ကူချင်း နတ်ဘုရားဘုရင်မှာ ထိတ်လန့်သွားသည်။ သူသည် အရင်က ဒဏ်ရာရရှိပြီးနောက်တွင် အားနည်းသွားသော်လည်း နတ်ဘုရား ရတနာများ၏ စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ရန် အမြဲ ကြိုးစားနေခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုအခါတွင် ပထမဆုံး အကြိမ် တိုက်ခိုက်ပြီးနောက်တွင် ဤမျှ အန္တရာယ်ရှိသော အခြေအနေမျိုးနှင့် ကြုံတွေ့ရလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ သို့သော် သူ၏ နတ်ဘုရား စွမ်းအားများမှာ မည်မျှပင် သန်မာစေကာမူ လီယန်ချူ၏ စစ်မှန်သော မီးတောက် ပုံသဏ္ဍာန်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီးနောက်တွင် သူမှာ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်တော့ပေ။
သူသည် လီယန်ချူ၏ လက်သီးချက်ကြောင့် ခေါင်းများ ပျက်စီးသွားပြီး သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှာလည်း ထိုရက်စက်သော စွမ်းအားကို မခံနိုင်တော့ဘဲ တိုက်ရိုက် ပေါက်ကွဲသွားသည်။ သူ၏ နတ်ဘုရား ဝိညာဉ်မှာ အလောင်းထဲမှ ထွက်ပြေးလာပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ထိတ်လန့်ခြင်း အရိပ်အယောင်များ၊ မယုံကြည်နိုင်ခြင်းများ ပြည့်နှက်နေသည်။ အခြား နတ်ဘုရားဘုရင် သုံးပါးမှာလည်း အလွန်ပင် ထိတ်လန့်သွားကြသည်။
"သူ ဒီမီးပင်လယ်ထဲမှာ ဘာအခွင့်အရေး ရသွားတာလဲ"
သူတို့မှာ လီယန်ချူကို မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်နေကြသည်။
ကူချင်း နတ်ဘုရားဘုရင်မှာ ထိတ်လန့်စွာဖြင့် -
"ငါ့ကို ကယ်ကြပါ" ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ၏ အသံမှာ အလွန်ပင် ဆိုးဝါးလှသည်။ ဤမြင့်မြတ်သော ကောင်းကင်ဘုံ နတ်ဘုရားဘုရင်မှာ ကြီးမားသော အကြံအစည်များ ရှိပြီး ဤတိုက်ပွဲတွင် ကျဆုံးခြင်းကို သူ မလိုလားပေ။ သို့သော် သူ၏ နတ်ဘုရား ဝိညာဉ်မှာ မလွတ်မြောက်နိုင်မီမှာပင် ထိုမြင့်မြတ်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စစ်မှန်သော မီးတောက် ပုံသဏ္ဍာန်၏ လက်ထဲသို့ ရောက်သွားပြီး တစ်ချက်တည်းနှင့် အမှုန့် ဖြစ်သွားသည်။
လင်ရွှေတောင်မှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားပြီး တံဆိပ်တုံး ပုံစံသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ လီယန်ချူက အလွယ်တကူ သိမ်းယူလိုက်ပြီး လူသုံးဦးကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် စွမ်းအား မကုန်ဆုံးမီတွင် ဤနတ်ဘုရားဘုရင် သုံးပါးကို သတ်ဖြတ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
သူတို့သုံးဦးမှာ သူ၏ အကြည့်ကို ခံလိုက်ရပြီး စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်သွားသည်။ ကောင်းကင်ဘုံမှ နတ်ဘုရားဘုရင် တစ်ပါးမှာ ဤလူငယ် တာအိုဆရာ၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးသွားရပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့ သုံးဦးမှာ ဦးတည်ရာသုံးခုသို့ လှည့်၍ ထွက်ပြေးကြပြီး အရှိန်နှုန်းကို အမြင့်ဆုံးအထိ မြှင့်တင်လိုက်ကြသည်။
"မယုံနိုင်ဘူး ဒီလူငယ် တာအိုဆရာက ဒီလို စွမ်းအားမျိုး ပိုင်ဆိုင်နေတာပဲ "
နတ်ဘုရားဘုရင် တစ်ပါး ကျဆုံးသွားပြီး သုံးပါးမှာ ရှုံးနိမ့်ပြီး ထွက်ပြေးကြသည်။ ထိုမြင်ကွင်းကို အချို့သော ကောင်းကင်လူသား ကျွမ်းကျင်သူများက သတိပြုမိသွားပြီး ချက်ချင်းပင် ကြောင်အသွားကြသည်။
"ကောင်းကင်ဘုံ... ပြောင်းလဲတော့မှာလား"