အခန်း ၄၄၃

Vol. 45 Ch. 443

အခန်း (၄၄၃) နိုင်ငံတော်အလံ လွှင့်တင်ခြင်း

သမိုင်းဝင် အငွေ့အသက်များ လွှမ်းခြုံနေသည့် ကျင်းရှန်ပန်းခြံမှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် ကျန်းယဲ့နှင့် သူ၏အဖွဲ့သည် ထျန်းအန်းမင်ရင်ပြင်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြသည်။

အချိန်ကား နံနက် ၁ နာရီခန့်ရှိပြီဖြစ်ပြီး ရင်ပြင်တစ်ခုလုံးတွင် မီးရောင်များ မှိန်ဖျော့ဖျော့ လင်းလက်နေ၏။

သူတို့ ချဉ်းကပ်သွားချိန်တွင် ရင်ပြင်၏ အစွန်းတစ်လျှောက်နှင့် အနီးအနားရှိ လူသွားလမ်းများပေါ်၌ မြေပြင်တွင် အိပ်စက်နေသူ သို့မဟုတ် လှဲလျောင်းနေသူ အများအပြားကို အံ့သြဖွယ်ရာ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုသူများအထဲတွင် ဆံပင်ဖြူနေသော သက်ကြီးရွယ်အိုများ၊ မိဘများ၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်ပျော်နေကြသည့် ကလေးငယ်များနှင့် လူငယ်အုပ်စုများလည်း ပါဝင်ကြသည်။

သူတို့အများစုက ရိုးရှင်းသော ဖျာများ သို့မဟုတ် ပလတ်စတစ်စများပေါ်တွင် လှဲလျောင်းနေကြပြီး ပါးလွှာသော စောင်များ၊ ကုတ်အင်္ကျီများကို ခြုံထားကြ၏။ အချို့က ဖုန်းပွတ်နေကြပြီး အချို့ကမူ တိုးတိုးတိတ်တိတ် စကားစမြည် ပြောဆိုနေကြသည်။ လေထုက တိတ်ဆိတ်နေသော်လည်း ထူးဆန်းသော မျှော်လင့်စောင့်စားမှု တစ်မျိုးဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။

ကျန်းယဲ့နှင့် သူ၏အဖွဲ့က မည်သူ့အာရုံကိုမျှ အထူးတလည် မဖမ်းစားမိစေဘဲ လျှောက်သွားလိုက်ကြသည်။

လူအများအပြားကို ဖြတ်ကျော်သွားချိန်၌ လူငယ်အချို့က "ဝိုး... ဒီရက်ပိုင်း ခရီးသွားအဖွဲ့တွေက တကယ်ကို အစွမ်းကုန် ကြိုးစားကြတာပဲ... သန်းခေါင်ယံကြီး လာကြတယ်ပေါ့..." ဟု တီးတိုးရေရွတ်နေကြသည်ကို ကြားလိုက်ကြရသည်။

လူအုပ်နှင့် အနည်းငယ် ကင်းကွာသွားပြီးနောက် နေရာလွတ်တစ်ခုကို ရှာတွေ့သောအခါ ဟုန်ဝူဧကရာဇ်က သူ၏ သိချင်စိတ်ကို မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ ကျန်းယဲ့အား တိုးတိုးလေး မေးလိုက်၏။ "မိတ်ဆွေလေးကျန်း... ဒီလူတွေက ဘာဖြစ်နေကြတာလဲ..."

သူတို့၏ ဝတ်စားဆင်ယင်မှုနှင့် သယ်ဆောင်လာသော ပစ္စည်းများကို ကြည့်ရသည်မှာ နေစရာအိမ်မရှိသည့် တောင်းရမ်းစားသောက်သူများ မဟုတ်မှန်း သေချာလှသည်။ သို့တိုင်အောင် လမ်းဘေးတွင် အိပ်စက်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ကြသည်။ ဤကဲ့သို့သော အပြုအမူက တကယ်ကို စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလှချေသည်။

ဟုန်ဝူဧကရာဇ် တစ်ဦးတည်းသာ စူးစမ်းချင်စိတ် ဖြစ်နေသည်မဟုတ်ဘဲ ရှတာ၊ လီရှန်ချန်း၊ ချီမင်းသားနှင့် အခြားသူများကလည်း နားမလည်နိုင်သည့် အမူအရာများ ဖြစ်နေကြရသည်။

ချီမင်းသားက ရင်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် မတွေးဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

နှောင်းခေတ်လူများက လမ်းပေါ်တွင် အိပ်စက်ရသည်ကို နှစ်သက်သည့် ထူးဆန်းသော ဝါသနာတစ်ခုခုများ ရှိနေကြသလား....

သူတို့၏ နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေသော မျက်နှာများကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ကျန်းယဲ့က ရယ်မောလိုက်ပြီး ရှင်းပြလိုက်လေသည်။ "သူတို့ လမ်းပေါ်မှာ အိပ်နေကြတာ မဟုတ်ဘူးဗျ... နိုင်ငံတော်အလံလွှင့်တင်တာကို စောင့်နေကြတာ..."

"နိုင်ငံတော်အလံ လွှင့်တင်တာ..." ချီမင်းသားက ချက်ချင်းပင် ထပ်မေးလိုက်၏။ "နိုင်ငံတော်အလံ လွှင့်တင်တယ်ဆိုတာ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ..."

ကျန်းယဲ့က စိတ်ရှည်လက်ရှည် ရှင်းပြလေသည်။ "နိုင်ငံတော်အလံဆိုတာ နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံရဲ့ သင်္ကေတနဲ့ အထိမ်းအမှတ်ပါပဲ။ မနက်တိုင်း နေထွက်လာတဲ့အချိန်မှာ နိုင်ငံတော်အလံကို ဒီနေရာကနေ ဖြည်းဖြည်းချင်း လွှင့်တင်တဲ့ ခမ်းနားတဲ့ အခမ်းအနားတစ်ခု ရှိပါတယ်။ ဒါက နေ့သစ်တစ်နေ့ စတင်ခြင်းကို ကိုယ်စားပြုပြီး နိုင်ငံရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာနဲ့ အမျိုးသားရေး စိတ်ဓာတ်ကို ကိုယ်စားပြုတယ်လေ..."

ထို့နောက် သူက ရင်ပြင်ဗဟိုရှိ မြင့်မားလှသော အလံတိုင်ကြီးကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။ "လူအများအပြား၊ အထူးသဖြင့် တခြားနေရာကလာတဲ့ ခရီးသွားတွေက ထျန်းအန်းမင်ရင်ပြင်မှာ နိုင်ငံတော်အလံ လွှင့်တင်တဲ့ အခမ်းအနားကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မြင်တွေ့ခွင့်ရတာက အရမ်းကို အဓိပ္ပာယ်ရှိတဲ့ ကိစ္စလို့ ခံစားကြတယ်။ ဒါကြောင့် နေရာကောင်းလေးရဖို့အတွက် တစ်ညလုံး ဒီနေရာမှာ အပင်ပန်းခံ စောင့်ဆိုင်းချင်ကြတာပေါ့..."

ထို့နောက် သူက ဟုန်ဝူဧကရာဇ်နှင့် အခြားသူများကို ကြည့်လိုက်၏။ "ခဏနေရင် ကျွန်တော်တို့လည်း အလံလွှင့်တင်တာကို စောင့်ကြည့်ဖို့အတွက် အားလုံးနဲ့အတူ ဒီနေရာမှာပဲ ရှိနေကြမှာပါ..."

တကယ်တမ်းတွင် နိုင်ငံတော်အလံ လွှင့်တင်ခြင်း၏ အဓိပ္ပာယ်ကို ကျန်းယဲ့ ရှင်းပြပြီးနောက် ဟုန်ဝူဧကရာဇ်နှင့် သူ၏အခြွေအရံများမှာ စိတ်ဝင်စားသွားကြပြီ ဖြစ်သည်။

နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံ၏ သင်္ကေတအဖြစ် နေ့စဉ် နံနက်တိုင်း ကျင်းပသော ဤခမ်းနားလှသည့် အခမ်းအနားက ဤမျှများပြားလှသော လူများကို အလိုအလျောက် ရောက်လာစေရန် ဆွဲဆောင်နိုင်ပြီး ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မြင်တွေ့ခွင့်ရရန်အတွက် ရာသီဥတုဒဏ်ကိုပင် အန်တုကာ အပြင်ဘက်၌ အိပ်စက်ရဲကြသည်လော...

ထို့ကြောင့် ဤ နိုင်ငံတော်အလံ လွှင့်တင်ခြင်း အခမ်းအနားအပေါ် သူတို့၏ စူးစမ်းချင်စိတ်များ အလွန်အမင်း ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ပြီး နှောင်းခေတ်လူများက ဤအခမ်းအနားကို အဘယ်ကြောင့် ဤမျှလောက် မြတ်နိုးတန်ဖိုးထားကာ ဆွဲဆောင်ခံရသနည်းဆိုသည်ကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မြင်တွေ့ချင်လာကြတော့သည်။

အလံလွှင့်တင်ပွဲ အခမ်းအနား မစတင်မီလေးတွင် ချန်ချင်းက ဟုန်ဝူဧကရာဇ်နှင့် သူ၏အဖွဲ့ကို အထူးလမ်းကြောင်းတစ်ခုမှတစ်ဆင့် ရင်ပြင်ထဲသို့ အရင်ဝင်ရောက်နိုင်ရန် ဦးဆောင်ပေးခဲ့ပြီး မြင်ကွင်းအကောင်းဆုံးဖြစ်သည့် အရှေ့ဆုံးနေရာသို့ ခေါ်ဆောင်သွားလိုက်သည်။

ထိုအချိန်၌ ညဝက်ခန့် အပြင်ဘက်တွင် တန်းစီစောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ကြသော ခရီးသွားများက လူသူကင်းမဲ့နေသည့် ရင်ပြင်ထဲတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသော ဤလူစုကို သဘာဝကျစွာပင် သတိထားမိသွားကြ၏။

လူအုပ်ကြီးကြားမှ တီးတိုးပြောဆိုသံများ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

"ဟင်... သူတို့က ဘယ်လိုလုပ် ဝင်သွားတာလဲ..."

"အဆက်အသွယ်တွေ ရှိလို့နေမှာပေါ့..."

"သာမန်လူတွေနဲ့တော့ မတူဘူး... အရေးကြီးပုဂ္ဂိုလ်တွေများလား..."

"မဖြစ်နိုင်တာ... ဘယ်လောက်ပဲ အရေးကြီးတဲ့သူဖြစ်ဖြစ် ဒီလိုနေရာမျိုးမှာတော့ စည်းကမ်းလိုက်နာရမှာပဲ မဟုတ်ဘူးလား..."

လူတိုင်းက ကျန်းယဲ့နှင့် သူ၏အဖွဲ့ကို စူးစမ်းလိုစိတ်များဖြင့် ကြည့်ရှုနေကြပြီး သူတို့၏ နောက်ခံကို ခန့်မှန်းနေခဲ့ကြသည်။

တန်းစီနေသည့်အရှေ့ဆုံးမှ ရဲတင်းသော လူငယ်တစ်ယောက်က အနီးနားတွင် ခါးကို မတ်မတ်ထားကာ ရပ်နေသည့် အစောင့်တစ်ယောက်အား တိုးတိုးလေး မေးလိုက်မိ၏။ "အစ်ကိုကြီး... အဲ့ဒီလူတွေက ဘယ်သူတွေလဲဆိုတာ ပြောပြလို့ရမလား..."

သူက ရရမရမရ စမ်းကြည့်လိုက်မည်ဟူသော သဘောဖြင့်သာ မေးလိုက်ခြင်းဖြစ်ပြီး တစ်ဖက်လူက ဖြေလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မျှော်လင့်မထားခဲ့ချေ။

မမျှော်လင့်ဘဲ အစောင့်လူငယ်က တကယ်ပင် ပြန်ဖြေလာခဲ့သည်။

သူ၏အသံက မကျယ်လောင်သော်လည်း အနီးအနားရှိ လူအချို့ ရှင်းလင်းစွာ ကြားနိုင်ရန် လုံလောက်ပေသည်။ "သူတို့က နိုင်ငံခြားဧည့်သည်တွေပါ..."

"နိုင်ငံခြားဧည့်သည်တွေ..."

"အော်... ဒီလိုကိုး..."

တန်းစီနေသော ခရီးသွားများက ဘာဖြစ်နေသည်ကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားကြပြီး နိုင်ငံခြားဧည့်သည်များဆိုသည်မှာ နိုင်ငံရပ်ခြားမှ လာရောက်လည်ပတ်သည့် ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့များ သို့မဟုတ် ခေါင်းဆောင်များဖြစ်မည်ဟု အလိုအလျောက် အဓိပ္ပာယ် ကောက်ယူလိုက်ကြသည်။

ထိုသို့တွေးမိလိုက်သည်နှင့် လူတိုင်း၏ ရင်ထဲတွင်ဖြစ်ပေါ်နေသော မကျေနပ်မှု အနည်းငယ်က ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

နိုင်ငံခြားဧည့်သည်များ ဖြစ်နေသည့်အတွက် သူတို့ အခမ်းအနားကို ကြည့်ရှုရန် အကောင်းဆုံးနေရာများကို ကြိုတင်စီစဉ်ပေးခြင်းက ဧည့်ဝတ်ကျေပွန်ခြင်းသက်သက်သာ ဖြစ်ပေသည်။

နိုင်ငံခြားဧည့်သည်များပင်လျှင် မိမိတို့ နိုင်ငံ၏ အလံလွှင့်တင်ပွဲ အခမ်းအနားကို ကြည့်ရှုရန်အတွက် တစ်ညလုံး မအိပ်ဘဲ စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်ဆိုသည့် အသိက ခရီးသွားများ၏ ရင်ထဲတွင် ရှင်းပြမရနိုင်သော ဂုဏ်ယူဝမ်းမြောက်မှုများကို ဖြစ်ပေါ်လာစေ၏။

ထိုသတင်းက တန်းစီနေသူများအကြား အလျင်အမြန် ပျံ့နှံ့သွားချေသည်။ စကားအနည်းငယ် ပြောဆိုပြီးနောက် သူတို့၏ အာရုံများကို စတင်တော့မည့် အခမ်းအနားဆီသို့သာ ပြန်လည်ပြောင်းလဲလိုက်ကြသည်။

သူတို့အားလုံးက တံခါးပွင့်လာမည်ကိုသာ စောင့်ဆိုင်းကာ ကျန်ရှိနေသည့် နေရာကောင်းများကို လုယူနိုင်ရန် အမြန်ဆုံး ဝင်ရောက်ဖို့ စိတ်အားထက်သန်စွာ ပြင်ဆင်နေကြလေသည်။

ဟုန်ဝူဧကရာဇ်နှင့် သူ၏အဖွဲ့က ရင်ပြင်ထဲတွင် ရပ်နေရင်း အပြင်ဘက်၌ ကွေ့ကောက်ကာ သိပ်သည်းစွာ တန်းစီစောင့်ဆိုင်းနေကြသော လူအုပ်ကြီးကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နေရသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဝင်ခွင့်ပြုသည့်အချိန် ရောက်လာသောအခါ အသက်ရှူမှားလောက်ဖွယ် မြင်ကွင်းတစ်ခုကို သူတို့ မျက်ဝါးထင်ထင် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

တစ်ညလုံး မအိပ်ဘဲ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ကြသူများက ရေလွှမ်းမိုးလာသည့်အလား ရင်ပြင်ထဲသို့ အံ့မခန်းအမြန်နှုန်းဖြင့် ပြေးဝင်လာကြသည်။

အမျိုးသား၊ အမျိုးသမီး၊ လူငယ်များသာမက ဆံပင်ဖြူနေသော သက်ကြီးရွယ်အိုအချို့နှင့် ဆယ်ကျော်သက်များပင်လျှင် သူတို့၏ အစွမ်းကုန် အင်အားများဖြင့် ရှေ့သို့ ပြေးဝင်လာကြ၏။

သူတို့က အစားအစာ သို့မဟုတ် ငွေကြေးများကို လုယူရန် ပြေးနေကြခြင်း မဟုတ်ချေ။ အလံလွှင့်တင်သည့် အခမ်းအနားကို ကြည့်ရှုရန်အတွက်သာ ဖြစ်ပါလျက် ဤမျှ အားကြိုးမာန်တက် ပြေးလွှားကာ ပိုမိုနီးကပ်စွာ ကြည့်ရှုနိုင်ရန် စိတ်အားထက်သန်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ဟုန်ဝူဧကရာဇ်က တိုးဝှေ့ပြေးလွှားလာသော လူအုပ်ကြီးကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေချေသည်။

ထိုအချိန်လေး၌ ပြေးလွှားနေကြသော သူ၏ မျိုးဆက်များ၏ ပုံရိပ်များမှတစ်ဆင့် တက်ကြွပြီး ပြင်းပြသော ခံစားချက်တစ်ခု... သူတို့ ခြေချနေသည့် မြေပြင်နှင့် ထိုအလံအပေါ် နှလုံးသားထဲမှ အသိအမှတ်ပြုမှုနှင့် တမ်းတမှုများကို သူ ရှင်းလင်းစွာ ခံစားလိုက်ရသည်။

မည်သည့် ဖိအားပေးမှုမှမပါဘဲ အလိုအလျောက် စုစည်းလာသည့် ဤစွမ်းအားက ဧကရာဇ်တိုင်း အိပ်မက်မက်ကြသော်လည်း အမှန်တကယ် ပိုင်ဆိုင်နိုင်ရန် ခဲယဉ်းလှသော အရာပင် မဟုတ်ပါလော။

အမောတကော ဖြစ်နေသော်လည်း စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် မျှော်လင့်ချက်များ ပြည့်နှက်နေသော လူများ နောက်ဆုံးတွင် အလံတိုင်နားသို့ ရောက်ရှိသွားသည်ကို သူ ကြည့်နေခဲ့သည်။ သူ၏ နက်ရှိုင်းသော မျက်ဝန်းများတွင် အရုဏ်ဦး၏ မှိန်ဖျော့ဖျော့အလင်းရောင်များ ရောင်ပြန်ဟပ်နေပြီး သူက အချိန်ကြာမြင့်စွာ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့လေသည်။

အရုဏ်တက်လာပြီး အရှေ့ဘက်ကောင်းကင်ယံ လင်းလာချိန်တွင် ရင်ပြင်တစ်ခုလုံး၏ လေထုက ရုတ်တရက် ခမ်းနားလေးနက်သွားတော့သည်။

မျက်လုံးတိုင်းက ခမ်းနားထည်ဝါလှသော မြို့တံခါးကြီးဆီသို့ အာရုံရောက်သွားကြ၏။

မြို့တံခါးကြီး ပွင့်ဟသွားပြီးနောက် တောက်ပြောင်သပ်ရပ်သော အခမ်းအနားဝတ်စုံများကို ဝတ်ဆင်ထားကာ ခိုင်မာအားပါးသော ခြေလှမ်းများဖြင့် လျှောက်လှမ်းလာသည့် နိုင်ငံတော်အလံ အစောင့်တပ်ဖွဲ့က တောက်ပလှသော ကြယ်ငါးပွင့် အနီရောင်အလံတော်ကို ခြံရံကာ စည်းချက်ညီညာစွာဖြင့် တဖြည်းဖြည်း ထွက်ပေါ်လာကြသည်။

"တောက်... တောက်... တောက်..."

တည်ငြိမ်ပြီး စည်းချက်ညီလှသော ခြေသံများက မိုးမလင်းမီ တိတ်ဆိတ်နေသော ရင်ပြင်၌ ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး ခြေလှမ်းတိုင်းက လူတိုင်း၏ ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ နင်းချလိုက်သည့်အလား။

သူတို့က သေနတ်များကို ကိုင်ဆောင်ကာ မားမားမတ်မတ် ရပ်နေကြပြီး သူတို့၏ မျက်ဝန်းများက ပြတ်သားနေကာ လှုပ်ရှားမှုများက လူတစ်ဦးတည်းအလား တိကျသေချာလွန်းလှသည်။

ဟုန်ဝူဧကရာဇ်၊ ရှတာ၊ ချီမင်းသားနှင့် အခြားသူများ၏ အကြည့်များက သံမဏိများဖြင့် သွန်းလုပ်ထားသည့်အလား ထင်မှတ်ရသော ဤတပ်ဖွဲ့အပေါ်သို့ ချက်ချင်း ကျရောက်သွားပြီး တစ်ခဏမျှပင် အကြည့်မလွှဲနိုင်တော့ချေ။

အခန်း ၄၄၃ပြီး၏။