အခန်း ၁၉၆

အခန်း (၁၉၆)

မိစ္ဆာဘုရင်ကို သုတ်သင်ခြင်း

"မိစ္ဆာဂုဏ်သိက္ခာ" အတွက်ဟူ၍ ချူရွှမ်၏ လှည့်စားမှုကို ခံရကာ ဂူယွဲ့နှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့ရပြီး၊ သူ၏ အင်းကွက်သံချပ်ကာကို ဖျက်ဆီးကာ ဖရိုဖရဲ ထွက်ပြေးသွားအောင် ပြုလုပ်ခဲ့ပြီးနောက် ဒေါသပုန်ထနေသော မိစ္ဆာဘုရင်များသည် ရှေးဟောင်းမင်းဆက် ပျက်စီးခြင်းနယ်မြေ၏ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဂူအတွင်းသို့ ချက်ချင်း အပြင်းအထန် တိုးဝင်လာခဲ့ကြတော့သည်။

၎င်းတို့သည် ဝိညာဉ်ဆေးပင်များနှင့် အဖိုးတန်ဆေးပင်များ ပြည့်နှက်နေသော အထူးဟင်းလင်းပြင်နေရာသို့ ကျွမ်းကျင်စွာ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြပြီး၊ ဤနေရာကို အလုံးစုံ မွှေနှောက်ရှာဖွေရန်နှင့် ထို့နောက် ရှေးဟောင်း ကြေးညိုတံခါးကြီးကို အတူတကွ ပူးပေါင်းချိုးဖျက်ရန် ပြင်ဆင်နေကြတော့သည်။ သိထားရမည်မှာ ယခုတစ်ခေါက် ရောက်ရှိလာသော မိစ္ဆာဘုရင်များထဲတွင် ဆဋ္ဌမအလွှာရှိသော စွမ်းအားကြီး မိစ္ဆာဘုရင်တစ်ကောင်ဖြစ်သည့် 'မျက်နှာခြောက်ဖက် ပင့်ကူဘုရင်' ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း အချိန်အတော်ကြာ ရှာဖွေပြီးနောက်တွင်မူ ဤမိစ္ဆာဘုရင်များသည် အဖိုးတန်ဆေးပင်များ၏ အမြစ်ကိုပင် ရှာမတွေ့ခဲ့ကြချေ။ ၎င်းအပြင် တစ်စုံတစ်ဦးသည် ရှေးဟောင်း ကြေးညိုတံခါးကြီးအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည့် အထောက်အထား အရိပ်အယောင်များကိုပါ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။ သို့သော်လည်း ရှေးဟောင်း ကြေးညိုတံခါးကြီးအတွင်းရှိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဝိညာဉ်သားရဲများကြောင့် ထိတ်လန့်နေကြသဖြင့် မည်သည့်မိစ္ဆာဘုရင်မျှ မဆင်မခြင် မလှုပ်ရှားရဲကြဘဲ အပြင်ဘက်၌သာ စုဝေးလျက် စောင့်ဆိုင်းနေနိုင်ကြတော့သည်။

ဤသို့ စောင့်ဆိုင်းခြင်းသည် တစ်နေ့ခင်းအပြည့် ကြာမြင့်ခဲ့လေသည်။ ဆဋ္ဌမအလွှာ မိစ္ဆာဘုရင်ဖြစ်သော မျက်နှာခြောက်ဖက်ဘုရင်သည် စောင့်ဆိုင်းရလွန်းသဖြင့် သူ၏ နှာခေါင်းအတွင်းမှ အဖြူရောင်မီးခိုးများပင် ထွက်ပေါ်လာတော့မည့်အချိန်ကျမှ နောက်ဆုံးတွင် ရှေးဟောင်း ကြေးညိုတံခါးကြီး ပွင့်ဟလာခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း အထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသူမှာ ၎င်းတို့ မျှော်လင့်ထားသည့် လင်းယုန်ပျံ မိစ္ဆာဘုရင် မဟုတ်ဘဲ၊ ထူထဲသော မျက်ခုံးများနှင့် မျက်လုံးအစုံ ရှိသည့် လုံးဝ စိမ်းသက်လှသော လူငယ်တစ်ဦး ဖြစ်နေတော့သည်။

“ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ လူသားတစ်ယောက်က ဘာလို့ ဒီနေရာကို ဝင်လာနိုင်ရတာလဲ။”

“လင်းယုန်ပျံ မိစ္ဆာဘုရင် ဘယ်မှာလဲ။ မင်း လင်းယုန်ပျံ မိစ္ဆာဘုရင်ကို ဘာလုပ်လိုက်လဲ။”

မိစ္ဆာဘုရင်များ အုပ်စုသည် သူ့ကို တင်းမာစွာဖြင့် စစ်ဆေးမေးမြန်းလိုက်ကြသည်။ မျက်နှာခြောက်ဖက်ဘုရင်၏ မိစ္ဆာမျက်နှာ ခြောက်ခုစလုံးတွင်လည်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ရသည်။ သိထားရမည်မှာ အပြင်ဘက်တွင် မိစ္ဆာဘုရင် အမြောက်အမြား တိုက်ခိုက်နေကြပြီး ဂူယွဲ့ကဲ့သို့သော စွမ်းအားကြီးမားလှသည့် မဟာဆရာကြီး ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်ပင် ရှိနေခဲ့သော်လည်း၊ သူတို့ရှေ့မှောက်ရှိ ဤလူသားသည် မည်သို့ မည်ပုံ အတွင်းသို့ ခိုးဝင်လာခဲ့သည်ကို မည်သူမျှ သတိမပြုမိခဲ့ကြခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

ချူရွှမ်သည် ရှင်းပြနေရန် ပျင်းရိသဖြင့် ၎င်းတို့ကို တစ်ကောင်ချင်းစီသာ လိုက်လံရေတွက်လိုက်ရင်း “တစ်ကောင်၊ နှစ်ကောင်၊ သုံးကောင်၊ လေးကောင်၊ ငါးကောင်၊ ခြောက်ကောင်။ ဘာလို့ ခြောက်ကောင်ပဲ ရှိတာလဲ။ ကျန်တဲ့ မိစ္ဆာဘုရင်ကော ဘယ်ရောက်သွားလဲ။ ဂူယွဲ့ သတ်တာ ခံလိုက်ရတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်။”

“လူသား... မင်း ဘာတွေ ရူးကြောင်ကြောင် လျှောက်ပြောနေတာလဲ။ မင်းတို့လို နိမ့်ကျတဲ့ လူသားတွေက ငါတို့လို မြင့်မြတ်တဲ့ မိစ္ဆာတွေကို ဘယ်လိုလုပ် သတ်နိုင်မှာလဲ။ မြန်မြန်ပြောစမ်း... မင်း ဒီနေရာကို ဘယ်လို ဝင်လာတာလဲ၊ ပြီးတော့ အဲဒီ ရှေးဟောင်း ကြေးညိုတံခါးကြီးထဲကိုကော ဘယ်လို ဝင်သွားတာလဲ။ အထဲမှာ ဘာရတနာတွေ ရှိလဲ။ ငါတို့ကို အမှန်အတိုင်း ပြောရင် မင်းရဲ့ အသက်ကို ချမ်းသာပေးမယ်။”

ဝုန်း...

မိစ္ဆာဘုရင် ခြောက်ကောင်စလုံးသည် တပြိုင်နက်တည်း ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ကြရာ၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားများကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုကြီးတစ်ခုလုံး ခဲလုမတတ် ဖြစ်သွားခဲ့ရပြီး တောင်တစ်လုံးကဲ့သို့ ကြီးမားလှသော ဖိအားကြီးက ဖိနှိပ်ချေမှုန်းလာခဲ့တော့သည်။ အကယ်၍ ရုပ်ခန္ဓာ မသန်မာသော မဟာဆရာကြီး ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်များ ပင်လျှင် ဤမျှ ပြင်းထန်လှသော မိစ္ဆာချီစွမ်းအင်များ၏ ပေါင်းစပ်ဖိနှိပ်မှုအောက်တွင် လှုပ်ရှားနိုင်မည် မဟုတ်သော်လည်း၊ ချူရွှမ်မှာမူ တည်ငြိမ်မြဲ တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်ကာ သူကိုယ်တိုင်ပင် ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း တိုးလှမ်းလိုက်လေသည်။

“သတ်စမ်း...”

ဤခြေလှမ်းသည် လျှပ်စီးလက်သည့်အလား မြန်ဆန်လှပေသည်။ ချူရွှမ်၏ ကိုယ်ရောင်ကိုယ်ဝါသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း မြေပြင်မှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး အားအနည်းဆုံး မိစ္ဆာဘုရင်၏ ရှေ့မှောက်၌ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ သူသည် မမည်သည့်စကားမျှ မဆိုဘဲ လက်သီးတစ်ချက်ကို တိုက်ရိုက် ထိုးနှက်လိုက်တော့သည်။

“မိုက်မဲတဲ့ အမှိုက်လူသား... မင်းက တကယ်ပဲ ငါတို့ မိစ္ဆာတွေရဲ့ ရုပ်ခန္ဓာနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား။”

ထိုမိစ္ဆာဘုရင်သည် ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ သူသည် 'ခွန်အားကြီး မိစ္ဆာဘုရင်' ဖြစ်ပြီး သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာခွန်အားမှာ နယ်ပယ်တူညီသော အခြားမိစ္ဆာဘုရင်များထက်ပင် အပြတ်အသတ် သာလွန်လှပေသည်။ ချူရွှမ်သည် အနီးကပ်တိုက်ခိုက်မှုကို ရွေးချယ်လိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ၊ ဤနေရာတွင် ရှိနေသော မိစ္ဆာဘုရင်အားလုံး သရော်လှော်ပြောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ကြတော့သည်။

အခြားသော မိစ္ဆာဘုရင်တစ်ကောင်ကပင် ဝင်ရောက်သတိပေးလိုက်သေးသည်။ “ခွန်အားကြီး မိစ္ဆာဘုရင်... ခပ်ဖွဖွလေးပဲ လုပ်ပါဦး။ လူသားတွေရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က အလွန်အားနည်းလွန်းတာ၊ အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာကို မခံနိုင်... အင်...”

စကားပင် ဆုံးအောင် မပြောရသေးမီမှာပင် သတိပေးလိုက်သော မိစ္ဆာဘုရင်သည် ရုတ်တရက် လည်ပင်းကြီး ရှည်ထွက်သွားကာ မျက်လုံးအစုံ ပြူးကျယ်သွားခဲ့ရသည်။ သူ ဘာကို မြင်လိုက်ရသနည်း။ ထိုအားနည်းလှသည်ဆိုသော လူသားသည် အမှန်တကယ်ပင် လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့် ခွန်အားကြီး မိစ္ဆာဘုရင်၏ ဦးခေါင်းကို ချက်ချင်းပင် ပေါက်ကွဲထွက်သွားစေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် တတိယအလွှာ မိစ္ဆာဘုရင် ဖြစ်ပြီး လူသားများ၏ မဟာဆရာသခင်နယ်ပယ် တတိယအလွှာ ကျွမ်းကျင်သူနှင့် ညီမျှပေသည်။ နေရာ၌ ရှိနေသော မိစ္ဆာဘုရင်များအားလုံးသည် အိမ်မက်မက်နေသည့်အလား လုံးဝ ဆွံ့အသွားခဲ့ကြပြီး၊ ခွန်အားကြီး မိစ္ဆာဘုရင်၏ ခေါင်းမပါသော အလောင်းကြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲပြိုကျသွားကာ မည်းနက်သော နွားသိုးကြီးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြန်လည်ပြောင်းလဲသွားသည့် အချိန်ကျမှသာ၊ အခြားသော မိစ္ဆာဘုရင်များ သတိဝင်လာခဲ့ကြတော့သည်။ “ယုတ်မာတဲ့လူသား... သူက တကယ်ပဲ ငါတို့ရဲ့ မိစ္ဆာဘုရင်ကို သတ်ရဲတယ်ပေါ့။ အတူတူ တက်ပြီး သတ်ကြစမ်း။”

“ရှန်ဟိုင်းတောင်ကြားခံတပ်ရဲ့ မဟာဆရာသခင် ဂူယွဲ့တောင်မှ ငါတို့ မိစ္ဆာတွေကို မသတ်ဝံ့ဘူး။ ဒီနေ့တော့ ဒီလူသား သေချာပေါက် သေရမယ်။”

ဟိန်း...

ချူရွှမ်၏ တိုက်ခိုက်မှုသည် မိစ္ဆာများ၏ သည်းမခံနိုင်ဆုံးသော အကြေးခွံကို လုံးဝ သွားရောက် ထိပါးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမူကား ၎င်းတို့၏ မိစ္ဆာချီကို အမှီပြု၍ မည်သည့်လူသား သိုင်းပညာရှင်မျှ ၎င်းတို့ကို မသတ်နိုင်ဘဲ မောင်းထုတ်ရုံသာ တတ်နိုင်ကြခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်နီးပါးကာလပတ်လုံး မိစ္ဆာများသည် ဤအခြေအနေကို ကျင့်သားရနေခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် မိစ္ဆာဘုရင်များသည် ၎င်းတို့၏ စွမ်းအားကို ကြွားဝါလေ့ရှိပြီး လူသားမဟာဆရာသခင် ကျွမ်းကျင်သူများကို လုံးဝ အရေးမစိုက်ကြချေ၊ အကယ်၍ မနိုင်ခဲ့လျှင်ပင် ၎င်းတို့၏ အသက်ကိုမူ အနည်းဆုံး ကာကွယ်နိုင်ကြသည်။

သို့သော်လည်း ချူရွှမ်က ထိုအရာအားလုံးကို ရိုက်ချိုးဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

၎င်းအပြင် မိစ္ဆာဘုရင်တစ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်ပြီးသည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် သူသည် အခြားတစ်ကောင်ထံသို့ ချက်ချင်း တိုးဝင်သွားခဲ့သည်။ ထိုမိစ္ဆာဘုရင်မှာ မြွေမိစ္ဆာတစ်ကောင် ဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ လည်ပင်းတစ်ခုတည်းတင် အလျား ဝက်မီတာခန့် ရှည်လျားလှပေသည်။ ချူရွှမ် ပြေးဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ၎င်း၏ ရှည်လျားလှသော လည်ပင်းသည် လေထဲတွင် ခေါက်ဆွဲဖတ်ကဲ့သို့ လှုပ်ခါသွားပြီး လျှပ်စီးကဲ့သို့ မြန်ဆန်စွာဖြင့် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပြင်းထန်လှသော အဆိပ်စွယ်နှစ်ခုဖြင့် ချူရွှမ်၏ လက်မောင်းကို ပြင်းထန်စွာ ကိုက်ခဲလိုက်တော့သည်။

“နိမ့်ကျတဲ့ လူသား... ဒီမိစ္ဆာဘုရင်က မင်းရဲ့ လက်မောင်းကို ယူလိုက်ပြီ။”

ဆွဲဖြဲစမ်း...

မြွေမိစ္ဆာသည် ချူရွှမ်၏ လက်မောင်းကို တိုက်ရိုက် ဆွဲဖြဲပစ်ရန် သူ၏ ဦးခေါင်းကို အပြင်းအထန် လှုပ်ခါလိုက်သော်လည်း၊ ချူရွှမ်မှာမူ လုံးဝ မလှုပ်ရှားဘဲ ထိုနေရာ၌ပင် မတ်တပ်ရပ်လျက် မြွေမိစ္ဆာ၏ ကိုက်ခဲမှုကို ခံယူထားလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း သူ၏ လက်ဝါးသည် သံညှပ်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ မြွေမိစ္ဆာ၏ လည်ချောင်းအတွင်းသို့ ရုတ်တရက် ထိုးစိုက်ဝင်ရောက်သွားခဲ့လေသည်။

မြွေမိစ္ဆာသည် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ယံကို မော့ကြည့်ကာ ချူရွှမ်၏ လက်မောင်းကို အတင်းအဓမ္မ ပြန်လည်ထွေးထုတ်ရန် ကြိုးစားတော့သည်။ သို့သော် မြွေမိစ္ဆာက မြန်သော်လည်း ချူရွှမ်၏ လက်က ပိုမိုမြန်ဆန်လှပေသည်။ မြွေမိစ္ဆာ အစွယ်လွှတ်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် သူ၏ လက်ဝါးသည် မြွေမိစ္ဆာ၏ လည်ပင်းကို တိုက်ရိုက် ညှပ်ပိတ်လိုက်ပြီး ၎င်းကို အင်အားအပြည့်ဖြင့် ဝှေ့ယမ်း ကစားလိုက်တော့သည်။

ရှူး... ရှူး... ရှူး...

မိစ္ဆာများ၏ ရှေ့မှောက်တွင် စကြာလှည့်ရဟတ်ကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည့်အလား ဖြစ်နေတော့သည်။ ၎င်းတို့ ရှေ့သို့ မတိုးနိုင်မီမှာပင် ၎င်းတို့၏ အဖော်ဖြစ်သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးနှင့် တိုက်မိကြသဖြင့် ဦးခေါင်းများ ကွဲအက်ကာ သွေးထွက်သံယိုဖြစ်ပြီး ယိုင်တိုင်တိုင် ဖြစ်ကုန်ကြရသည်။

“သတ်စမ်း...”

ချူရွှမ်သည်လည်း ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ မြွေမိစ္ဆာ၏ လည်ပင်းကို လက်ဗလာဖြင့် ချက်ချင်း ချိုးဖျက်ပစ်လိုက်ပြီးနောက်၊ အခြားသော မိစ္ဆာဘုရင်နှစ်ကောင်၏ ရှေ့မှောက်သို့ လျင်မြန်စွာ ပြေးဝင်သွားကာ ဘိုးဘေးနဂါးတံဆိပ်ကို ထိုနေရာ၌ပင် ပေါက်ကွဲထုတ်ဖော်လိုက်တော့သည်။ မီးနဂါးတံဆိပ် နှင့် မိစ္ဆာနဂါးတံဆိပ် တို့ ပေါ်ထွက်လာပြီး အခြားသော မိစ္ဆာဘုရင်နှစ်ကောင်၏ ဦးခေါင်းများကိုပါ တစ်ခါတည်း မှုန့်မှုန့်ညက်ညက် ကြေမွသွားစေခဲ့သည်။

“မိစ္ဆာ... သူက လူမဟုတ်ဘူး၊ သူက မိစ္ဆာပဲ။”

ကျန်ရှိနေသော မိစ္ဆာဘုရင်တစ်ကောင်မှာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရသည်။ သူသည် အနောက်သို့ ရူးသွပ်စွာ ဆုတ်ခွာသွားရင်း မျက်နှာခြောက်ဖက်ဘုရင်၏ အနားသို့ တိုးကပ်သွားကာ။ “မျက်နှာခြောက်ဖက်ဘုရင်... ကယ်ပါဦး...”

“သတ်စမ်း...”

ရုတ်တရက် ထိုမိစ္ဆာဘုရင်၏ ရှေ့မှောက်၌ ကိုယ်ထင်ပြလာပြီး အခြားသော သွေးနဂါးတံဆိပ်တစ်ခု ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်လာခဲ့သည်။ သို့သော် ၎င်းကျရောက်လာသည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် သူ၏ အနောက်ဘက်မှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

အရေးကြီးသော အချိန်အခါ၌ အစွမ်းထက်ဆုံး ဆဋ္ဌမအလွှာ မိစ္ဆာဘုရင်ဖြစ်သော မျက်နှာခြောက်ဖက်ဘုရင်သည် နောက်ဆုံးတွင် လှုပ်ရှားလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ မူလရည်ရွယ်ချက်မှာ အခြားသော မိစ္ဆာဘုရင်များကို အသုံးပြု၍ ချူရွှမ်၏ စစ်မှန်သောချီစွမ်းအင်ကို ကုန်ခမ်းစေရန်နှင့် ချူရွှမ်၏ အင်အားကို စမ်းသပ်ရန် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤစမ်းသပ်မှု၏ ရလဒ်အနေဖြင့် ချူရွှမ်သည် တိုက်ရိုက်ပင် သတ်ဖြတ်ခြင်းကို စတင်လိုက်ပြီး ထွက်သက်ဝင်သက် အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် မိစ္ဆာဘုရင် လေးကောင်တိတိကို သတ်ဖြတ်ပစ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ ရက်စက်ပြတ်သားလှသော လုပ်ရပ်ကြောင့် မျက်နှာခြောက်ဖက်ဘုရင်ကိုယ်တိုင်ပင် ထိတ်လန့်သွားခဲ့ရသည်။

ထို့နောက်တွင် အတိုင်းအဆမရှိ ကြီးမားသော ဒေါသတရားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သဖြင့် မျက်နှာခြောက်ဖက်ဘုရင်သည် သူ၏ အင်အားအားလုံးကို ထုတ်ဖော်ကာ ချူရွှမ်ကို ကျန်ရှိနေသော နောက်ဆုံးမိစ္ဆာဘုရင်အား လိုက်လံသတ်ဖြတ်ခြင်းကို စွန့်လွှတ်စေရန် ရည်ရွယ်လျက် ချူရွှမ်၏ ကျောပြင်ဘက်ရှိ သေကွင်းသေကွက်နေရာသို့ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်။

သို့သော်လည်း နောက်ထပ် မြင်တွေ့လိုက်ရသော မြင်ကွင်းသည် ထိုမိစ္ဆာဘုရင်၏ သတ္တိကို အပိုင်းပိုင်းအစစ ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်သလို ဖြစ်စေခဲ့ပြီး မျက်နှာခြောက်ဖက်ဘုရင်ကိုလည်း ချူရွှမ်တစ်ယောက် ရူးသွပ်သွားပြီဟု ခံစားရစေခဲ့သည်။ အကြောင်းမူကား ချူရွှမ်သည် ဆဋ္ဌမအလွှာ မိစ္ဆာဘုရင်ဖြစ်သော သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုထားလိုက်ပြီး၊ သွေးနဂါးတံဆိပ် ကိုသာ ပြင်းထန်စွာ ထုတ်ဖော်လျက် ထိုနောက်ဆုံး မိစ္ဆာဘုရင်၏ ဦးခေါင်းကို မှုန့်မှုန့်ညက်ညက် ကြေမွသွားအောင် သတ်ဖြတ်ပစ်လိုက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူသည် မျက်နှာခြောက်ဖက်ဘုရင်၏ မျက်စိရှေ့မှောက်တွင်ပင် မိစ္ဆာဘုရင်အားလုံးကို အမှန်တကယ် သုတ်သင်ပယ်ရှင်းပစ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ဟိန်း...

ပြင်းထန်လှသော ဒေါသတရားများကြောင့် မျက်နှာခြောက်ဖက်ဘုရင်၏ ခေါင်းခြောက်လုံးစလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဟိန်းဟောက်လိုက်ကြသည်။ “ယုတ်မာတဲ့ လူသား... မင်းက ငါတို့ မိစ္ဆာတွေကို ဒီလိုမျိုး သတ်ရဲတယ်ပေါ့။ ဒါဆိုရင် မင်း သေလိုက်တော့။”

ဒုန်း...

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဟင်းလင်းပြင်ကြီး ပျက်စီးကွဲအက်သွားခဲ့ပြီး မြေကမ္ဘာကြီးလည်း တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားခဲ့ရသည်။ ဆဋ္ဌမအလွှာ မိစ္ဆာဘုရင်၏ အစွမ်းထက်ဆုံး တိုက်ခိုက်မှုကြီးသည် ချူရွှမ်၏ ကျောပြင်ရှိ သေကွင်းသေကွက်နေရာဆီသို့ ပြင်းထန်လှစွာဖြင့် သတ်ဖြတ်ခြင်း အရှိန်အဝါများနှင့်အတူ ကျရောက်လာခဲ့တော့သည်။