အခန်း ၁၉၉

အခန်း (၁၉၉)

ဖိတ်ခေါ်တွေ့ဆုံခြင်းထက် မတော်တဆ ဆုံတွေ့ခြင်းက ပို၍ကောင်းသည်

ဂူယွဲ့သည် မိမိအား ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ထားသော မိစ္ဆာများကို ခုခံတိုက်ခိုက်ရင်း ရူးသွပ်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်လေသည်။

သူ၏ ရင်ထဲရှိ နာကျည်းခက်ထန်မှုနှင့် စိတ်ပျက်အားမလိုအားမရဖြစ်မှုများမှာ ပေါက်ကွဲထွက်လုနီးပါးဖြစ်နေသော မီးတောင်တစ်ခုကဲ့သို့ ရှိနေကာ၊ မိစ္ဆာလှိုင်းတစ်ခု ရှေ့သို့ တိုးဝင်လာတိုင်း တိုက်ကွက်တစ်ခုဖြင့် ထိုမိစ္ဆာအုပ်စုကို လွင့်စင်ထွက်သွားစေခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့ထဲမှ အများစုမှာ သွေးအန်ခြင်း၊ အရိုးကျိုးခြင်းနှင့် အကြောပြတ်တောက်ခြင်းများကို ခံစားရစေခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း မိစ္ဆာများသည် ဂူယွဲ့အား ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ခြင်းကို လုံးဝ လက်မလျှော့ခဲ့ကြချေ၊ အကြောင်းမူကား သူသည် လူသားသိုင်းပညာရှင်များထဲမှ မဟာဆရာသခင် ပဉ္စမအလွှာ ရှိသူတစ်ဦး ဖြစ်နေခြင်းကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

မိစ္ဆာများ၏ မျက်လုံးထဲတွင်မူ သူသည် လမ်းလျှောက်နေသော အသက်ရှည်ဆေးလုံးကြီးတစ်လုံးကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး၊ ၎င်းတို့သာ ဝါးမြိုခွင့်ရပါက ချက်ချင်းပင် မိစ္ဆာဘုရင်အဆင့်သို့ အသွင်ပြောင်းလဲသွားနိုင်ချေ ရှိပေသည်။ တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင်၊ ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ မိစ္ဆာချီများကို အမှီပြုထားခြင်းကြောင့် သာမန်လူသားသိုင်းပညာရှင်များအနေဖြင့် ၎င်းတို့အား အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်ရန် မဝံ့ရဲကြချေ။ ထို့ကြောင့် မိစ္ဆာများအားလုံးသည် မည်သည့်အရာကိုမျှ ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ ဂူယွဲ့အား အသက်နှင့်လဲ၍ တိုက်ခိုက်ရန် ရှေ့သို့ တိုးဝင်လာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤအရာက ဂူယွဲ့၏ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်နိုင်သည့် အရှိန်အဟုန်ကို များစွာ နှောင့်နှေးကြန့်ကြာသွားစေခဲ့ပြီး၊ သူသည် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် ပါးစပ်အပြည့် သွေးအချို့ကိုပင် အန်ထုတ်လိုက်ရတော့သည်။

အဆိုးရွားဆုံးနှင့် အခက်ခဲဆုံးအရာမှာ ဂူယွဲ့နှင့် နက်ရှိုင်းလှသော ရန်ငြိုးရန်စ ရှိနေသည့် မိစ္ဆာဘုရင်ပင် ဖြစ်ပေသည်။ ထိုမိစ္ဆာဘုရင်သည် မိစ္ဆာများ၏ လူအင်အားသုံး အလှည့်ကျတိုက်ခိုက်သည့်ဗျူဟာကို အသုံးပြုနေရုံတင်မက၊ ရံဖန်ရံခါတွင်လည်း ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်မှုများကို ပြုလုပ်ကာ ဂူယွဲ့၏ ဟာကွက်များကို ရှာဖွေပြီး သေစေနိုင်လောက်သော တိုက်ကွက်များကို ထုတ်ဖော်နေခြင်းကြောင့် ဖြစ်၏။

ဤအရာက ရှန်ဟိုင်ဂိတ်တံခါး၏ အသန်မာဆုံး မဟာဆရာသခင် မြို့စောင့်ဗိုလ်ချုပ်ကြီးဖြစ်သော ဂူယွဲ့အား သူ၏ စွမ်းအားအားလုံးကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံထုတ်သုံးစေခဲ့ရပြီး၊ ထိုမိစ္ဆာများကို အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်ရန် ရုန်းကန်တိုက်ခိုက်စေခဲ့ကာ သူ၏ တိုက်ကွက်များမှာလည်း တစ်ချက်ထက်တစ်ချက် ပိုမိုရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လာခဲ့တော့သည်။

ဒေါသတဟုန်ထိုး ထွက်နေသော ဂူယွဲ့၏ လက်ချက်ကြောင့် မိစ္ဆာအမြောက်အမြားမှာ လက်မရှိ ခြေမရှိ ဖြစ်သွားခဲ့ကြရပြီး၊ အချို့မှာမူ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး နှစ်ပိုင်းပြတ်တောက်သွားခဲ့ရသည်။ ကံကောင်းသည်မှာ ထိုမိစ္ဆာများ၏ ရုပ်ခန္ဓာများမှာ အလွန်တရာ သန်မာမာကျောလှသဖြင့် နေရာ၌ပင် သေဆုံးမသွားခဲ့ဘဲ တိုက်ပွဲဝင်နိုင်စွမ်းသာ ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ယခုအခိုက်အတန့်တွင် ရှန်ဟိုင်ဂိတ်တံခါး၏ ပြင်ပရှိ မိစ္ဆာလောက၏ အမှောင်မိုက်ဆုံးနှင့် အရက်စက်ဆုံးသော သဘာဝအမှန်ကြီး ပေါ်ထွက်လာခဲ့တော့သည်။ တိုက်ပွဲဝင်နိုင်စွမ်း ဆုံးရှုံးသွားပြီး သေလုမြောပါး ဖြစ်နေသော ထိုမိစ္ဆာများကို ကယ်တင်ရန် မည်သည့်ရဲဘော်ရဲဘက်မျှ ရောက်ရှိမလာခဲ့ကြချေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့်... ဒဏ်ရာအနည်းငယ်သာ ရရှိထားသော မိစ္ဆာများသည် သူတို့၏ ဒဏ်ရာများ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကဲသက်သာစေရန်အတွက် ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရထားသော မိစ္ဆာများကို ချက်ချင်းပင် အလုအယက် ဝါးမြိုစားသောက်ကြပြီး၊ သူတို့၏ ရဲဘော်ရဲဘက်များ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကိုပင် ကုသခြင်းဆိုင်ရာ အာဟာရအဖြစ် တိုက်ရိုက် အသုံးပြုလိုက်ကြတော့သည်။

အသိဉာဏ်မရှိကြသော ရိုင်းစိုင်းလှသည့် သားရဲတိရစ္ဆာန်များသည်လည်း လွင့်စင်နေသော မိစ္ဆာတို့၏ ခြေလက်အင်္ဂါ အသားစများ၏ သွေးညှော်နံ့ကြောင့် ဆွဲဆောင်ခြင်း ခံလိုက်ရကာ၊ စိတ်လှုပ်ရှားရူးသွပ်စွာဖြင့် ပြေးထွက်လာကြပြီး မြေပြင်ပေါ်ရှိ ဖြတ်တောက်ခံထားရသော ခြေလက်များကို အငမ်းမရ လုယက် ကိုက်ခဲကြတော့သည်၊ အချို့မှာမူ ထိုအသားစများအတွက် အချင်းချင်း ပြင်းထန်စွာပင် ကိုက်ခဲတိုက်ခိုက်နေကြသေးသည်။

ကံမကောင်းလှသော ဒဏ်ရာအပြင်းအထန်ရကာ သေလုမြောပါး ဖြစ်နေသည့် မိစ္ဆာအချို့မှာမူ ထိုသားရဲတိရစ္ဆာန်အုပ်ကြီး၏ ဝိုင်းအုံခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် တစစီ ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရတော့သည်။

ဟိန်း...

မိစ္ဆာတို့၏ သွေးသားများကို ဝဝလင်လင် စားသောက်လိုက်ရသော သားရဲတစ်ကောင်သည် ကောင်းကင်ယံသို့ မော့ကြည့်ကာ အားပါးတရ ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထံမှ စစ်မှန်လှသော မိစ္ဆာချီများ အမှန်တကယ်ပင် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့တော့သည်။ ဤအရာက ထိုသားရဲသည် အသိဉာဏ်ပညာကို ရရှိသွားခဲ့ပြီဖြစ်ကာ မိစ္ဆာတစ်ကောင်အဖြစ်သို့ တရားဝင် အသွင်ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေခြင်းပင်။ ထိုမိစ္ဆာအသစ်စက်စက်သည် အသွင်ပြောင်းလဲပြီးနောက် ပထမဆုံးလုပ်ဆောင်လိုက်သည့် အရာမှာ သူနှင့်အတူ အစာလုနေကြသော ဘေးပတ်ပတ်လည်ရှိ သားရဲများအားလုံးကို သတ်ဖြတ်ပစ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ၎င်းသည် သန်မာသူသာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်စတမ်း ဟူသော သဘာဝတရား၏ နိယာမကို စစ်မှန်စွာ ရောင်ပြန်ဟပ်နေတော့သည်။

ကောင်းကင်ယံတွင် တိုက်ပွဲဝင်နေဆဲဖြစ်သော ဂူယွဲ့သည်ပင် ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး ရင်ထဲ၌ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရကာ၊ ထိုစဉ်က တောင်တန်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာသော သွေးမိစ္ဆာအရှင်သခင်ကို ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ခဲ့မိခြင်းအတွက် လွန်စွာ နောင်တရမိသွားခဲ့တော့သည်။

“ဒီလိုမှန်းသာ သိခဲ့ရင်... အဲဒီသွေးမိစ္ဆာအရှင်သခင်ကို အသုံးချပြီး အသေခံအဖြစ်ပဲ ထားလိုက်ရင်တောင်၊ ငါ့ညီဂူမင်းလည်း သေမှာမဟုတ်ဘူး၊ ငါလည်း ဒီလိုမျိုး သေတွင်းထဲအထိ ရောက်သွားမှာ မဟုတ်ဘူး။”

ဟူး... ဂူယွဲ့သည် သူ၏ အတိတ်က လုပ်ရပ်များအတွက် များစွာ နောင်တရနေခဲ့မိသည်။ သို့သော် နောင်တတရားများ၏ နောက်ကွယ်တွင်မူ ပြင်းထန်လှသော ဒေါသတရားများနှင့် အမုန်းတရားများက အစားထိုး ဝင်ရောက်လာခဲ့ကာ၊ ရုတ်တရက် သူသည် ‘နိုင်ငံတော်စောင့် နတ်ဘုရားကျင့်စဉ်' ကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး ဘေးပတ်ပတ်လည်ရှိ မိစ္ဆာအားလုံးကို မောင်းထုတ်ပစ်လိုက်တော့သည်။

တိုက်ကွက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် သူ့ကို အနှောင့်အယှက်ပေးနေသော မိစ္ဆာဘုရင်ကို နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားစေခဲ့ပြီးနောက်၊ ဂူယွဲ့သည် အခွင့်ကောင်းယူကာ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း သူ၏ အရှိန်က မြန်ဆန်သော်လည်း ထိုမိစ္ဆာဘုရင်၏ လှုပ်ရှားမှုက ပိုမို၍ပင် လျင်မြန်လှပေသည်။ ထိုမိစ္ဆာဘုရင်သည် ကောင်းကင်ယံသို့ ဦးတည်ကာ လေချွန်သံတစ်ချက် ပေးလိုက်ရုံမျှဖြင့်၊ ပျံသန်းနိုင်သော မိစ္ဆာအုပ်ကြီးတစ်ခု ချက်ချင်းပင် ထပ်မံရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး ဂူယွဲ့ကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့လိုက်ကြပြန်သည်။

ဤအရာက ဂူယွဲ့အား ဘေးဆိုးဟူသည် တစ်ခုတည်းမလာတတ်ကြောင်းနှင့် မိမိစိုက်သည့်အပင် မိမိဘာသာ ပြန်လည်ရိတ်သိမ်းရခြင်းဟူသော ဝဋ်လည်ခြင်းတရားကို အမှန်တကယ်ပင် နားလည်သဘောပေါက်သွားစေခဲ့သည်။

သူသည် မဟာဆရာသခင် အဆင့်ရှိ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးဖြစ်သဖြင့် ကောင်းကင်ယံတွင် ပျံဝဲနိုင်စွမ်း ရှိသော်လည်း၊ မွေးရာပါ ပျံသန်းနိုင်သော မိစ္ဆာများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက သူ၏အရှိန်မှာ များစွာ နိမ့်ပါးလွန်းလှပေသည်။ ဥပမာအားဖြင့် ဆိုရသော်... ကောင်းကင်တွင် ပျံဝဲနေခြင်းမှာ လမ်းလျှောက်နေခြင်းနှင့် တူညီပြီး၊ ပျံသန်းခြင်းမှာမူ ကောင်းကင်ထက်၌ ပြေးနေခြင်းနှင့် တူညီပေသည်။ မည်မျှပင် လျင်မြန်စွာ လမ်းလျှောက်နိုင်ပါစေ... ပြေးနေသူထက် ပို၍ မြန်ဆန်နိုင်ပါမည်လား။

ဂူယွဲ့သည် အလွန်အမင်း စိတ်ကျဉ်းကျပ်ခြင်း၊ ရှက်ရွံ့ဒေါသထွက်ခြင်းနှင့် အရှက်ရခြင်းများကို ခံစားလိုက်ရပြီး၊ သူသည် မိုင်အနည်းငယ်မျှသာ ပြေးရသေးသော်လည်း မိစ္ဆာများ၏ ပိတ်ဆို့မှုအတွင်းသို့ ထပ်မံကျရောက်သွားခဲ့ရကာ တစ်ချက်ကလေးမျှပင် မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ချေ။ သူ၏ အင်းကွက်တိုက်ပွဲဝတ်စုံမှာလည်း စုတ်ပြတ်သတ်ကာ ပျက်စီးနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဂူယွဲ့သည် စိတ်ဓာတ်ကျမသွားဘဲ သူ့နောက်သို့ မဆုတ်မနစ် လိုက်လံတိုက်ခိုက်နေသော မိစ္ဆာဘုရင်ကိုသာ ဟိန်းဟောက်နေသော ဒေါသမျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်ရင်း “ကောင်းကင်မျက်လုံး မိစ္ဆာဘုရင်... မင်းက ငါ့ကို အသေအလဲ လိုက်သတ်ဖို့ တကယ်ပဲ ဆုံးဖြတ်ထားတာလား။”

“သေချာတာပေါ့... ထိုစဉ်က ငါ့ရဲ့ မိဘနှစ်ပါးစလုံးဟာ ရှန်ဟိုင်ဂိတ်တံခါးထဲကို ချိုးဖောက်ဝင်ရောက်ခဲ့တုန်းက မင်းတို့ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်ရဲ့ 'နတ်ဘုရားလက်ရုံး ဒူးလေး' ကြောင့် အသက်ဆုံးရှုံးခဲ့ရတာ။ ဒီလို အမုန်းတရားရန်ငြိုးကို မဖြေရှင်းရင် ငါ့ကို မိစ္ဆာဘုရင်လို့ ခေါ်စရာမလိုတော့ဘူး။ ဂူယွဲ့... ဒီနေ့တော့ သေဖို့သာ ပြင်ထားလိုက်တော့။”

“တောက်... သေရမှာက မင်းကွ။ ကောင်းကင်မျက်လုံး မိစ္ဆာဘုရင်... မင်း ငါ့ကို အကျပ်ကိုင်လွန်းလှပြီ။ သွေးလောင်ကျွမ်းခြင်း လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ် ... မင်းက ငါ့ကို အသက်ရှင်ခွင့်မပေးမှတော့ ဒီနေ့ ငါ မင်းနဲ့ အသက်ချင်းလဲပြီး တိုက်မယ်ကွာ။ သွေးနတ်ဘုရားကျင့်စဉ်... သတ်စမ်း၊ သတ်စမ်း၊ သတ်စမ်း။”

ဂူယွဲ့သည် လုံးဝ ဥဿုံ ရူးသွပ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် မည်သည့်အရာကိုမျှ ချန်လှပ်မထားတော့ချေ။ သာမန်လူသားသိုင်းပညာရှင်များသည် မိစ္ဆာချီများ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စိမ့်ဝင်လာမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် မိစ္ဆာများကို အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်ရန် မဝံ့ရဲကြသော်လည်း၊ တစ်ခုတည်းသော ခြွင်းချက်မှာမူ ထိုလူသားသည် အသက်ရှင်ရန် မျှော်လင့်ချက်မရှိတော့ဘဲ သေတွင်းထဲတွင် အတူတကွ သေဆုံးရန် ဆုံးဖြတ်ထားသည့် အခြေအနေမျိုးပင် ဖြစ်ပေသည်။

ယခုအခိုက်အတန့်တွင် ဂူယွဲ့သည် အသက်နှင့်လဲ၍ စတင်တိုက်ခိုက်တော့သည်။ သူသည် အသက်ရှူတစ်ချက်အတွင်းမှာပင် ပျံသန်းနိုင်သော မိစ္ဆာသုံးကောင်ကို ချက်ချင်း သတ်ဖြတ်ပစ်လိုက်သဖြင့်၊ ကျန်ရှိနေသော မိစ္ဆာများမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကာ ဖရိုဖရဲ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ကြရသည်။ ထို့နောက် သူသည် အခွင့်ကောင်းကို အမိအရဆုပ်ကိုင်ကာ ကောင်းကင်မျက်လုံး မိစ္ဆာဘုရင်၏ ရှေ့မှောက်သို့ တိုက်ရိုက် တိုးဝင်သွားခဲ့တော့သည်။ ရန်သူချင်း ပြန်လည်ဆုံတွေ့ရခြင်းဖြစ်ရာ ၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံး၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ပြင်းထန်လှသော အမုန်းမီးလျှံများ တောက်လောင်နေခဲ့ကြသည်။

သွေးလောင်ကျွမ်းခြင်း လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်ကြောင့် မဟာဆရာသခင် ဆဋ္ဌမအလွှာ၏ စွမ်းအားကို ယာယီရရှိထားသော ဂူယွဲ့သည် ပဉ္စမအလွှာရှိသော ကောင်းကင်မျက်လုံး မိစ္ဆာဘုရင်ကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် လုံးဝ အသာစီးရကာ ဖိနှိပ်ထားနိုင်ခဲ့သည်။ တိုက်ကွက် သုံးလေးကွက်အတွင်းမှာပင် သူသည် ကောင်းကင်မျက်လုံး မိစ္ဆာဘုရင်၏ ရင်ဘတ်တစ်ခြမ်းလုံးကို မှုန့်မှုန့်ညက်ညက် ကြေမွသွားစေရန် ရိုက်ခွဲလိုက်တော့သည်။

ကံကောင်းသည်မှာ မိစ္ဆာဘုရင်၏ ရုပ်ခန္ဓာမှာ လွန်စွာ ကြံ့ခိုင်မာကျောလှသဖြင့် သေဆုံးမသွားခြင်း ဖြစ်၏။ သို့သော်လည်း ရူးသွပ်စွာ တိုက်ခိုက်နေသော ဂူယွဲ့ကို ရင်ဆိုင်ရင်း ကောင်းကင်မျက်လုံး မိစ္ဆာဘုရင်သည် လိပ်ပြာလွင့်မတတ် ထိတ်လန့်သွားခဲ့ရကာ နောက်သို့ ဆုတ်ခွာရန် တွေးတောနေစဉ်... ရုတ်တရက် အဝေးရှိ မျက်စိရှင်လှသော ပျံသန်းနိုင်သည့် မိစ္ဆာတစ်ကောင်က အံ့ဩတုန်လှုပ်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

“ဟင်... ဟိုးအဝေးမှာ ပျံသန်းလာတာ လင်းယုန်ပျံ မိစ္ဆာဘုရင် မဟုတ်လား။”

“လင်းယုန်ပျံ မိစ္ဆာဘုရင်ကြီး သက်တော်ရာကျော် ရှည်ပါစေ...” ပျံသန်းနိုင်သော မိစ္ဆာများဖြစ်ကြသဖြင့် ၎င်းတို့ အလေးစားဆုံးနှင့် အကြည်ညိုဆုံးသော ပုဂ္ဂိုလ်မှာ သဘာဝအတိုင်းပင် လင်းယုန်ပျံ မိစ္ဆာဘုရင် ဖြစ်ပေသည်။

၎င်းတို့၏ အော်ဟစ်သံသည် သေးငယ်သော သက်ရောက်မှု မဟုတ်ပေ။ မူလက ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်နေသော ကောင်းကင်မျက်လုံး မိစ္ဆာဘုရင်သည် ချက်ချင်းပင် ရဲတင်းသွားခဲ့ကာ အလျင်အမြန်ပင် ဟိန်းဟောက်လိုက်တော့သည်။ “လင်းယုန်ပျံ မိစ္ဆာဘုရင်... မြန်မြန်လာပါဦး။ တို့တွေ အင်အားချင်းပူးပေါင်းပြီး ဒီလူသား မဟာဆရာသခင်ကို အတူတူ သတ်ပစ်ကြစို့။ သတ်စမ်း။”

စိတ်ဓာတ်များ ပြန်လည်မြင့်တက်လာသော ကောင်းကင်မျက်လုံး မိစ္ဆာဘုရင်သည် ဂူယွဲ့ကို နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်ခုခံတိုက်ခိုက်တော့သည်။ ဤမြင်ကွင်းကို အဝေးမှ လှမ်းမြင်လိုက်ရသော ချူရွှမ်မှာမူ မျက်နှာတွင် ဆန်းကြယ်လှသော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့ကာ “ဒါက ရန်သူချင်း လမ်းကျဉ်းထဲမှာ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ဆုံတွေ့ကြတာပဲလား။ ငါက ပျက်စီးခြင်းနယ်မြေထဲမှာ ကျင့်ကြံပြီး တိုက်ခိုက်နေတာ အနည်းဆုံး တစ်နေ့ဝက်လောက် ရှိနေပြီ... ဂူယွဲ့က အခုထိ မိစ္ဆာတွေရဲ့ လိုက်လံအမဲလိုက်ခြင်းကို ခံနေရတုန်းပဲလား။ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် လမ်းမှာ လာဆုံကြတာပဲ။”

“ဒါပေမဲ့ အခြေအနေက ဒီလိုဖြစ်လာမှတော့... ငါ့ကို လာပြီး အပြစ်တင်လို့ မရတော့ဘူး။” အတိတ်တုန်းက ဂူယွဲ့နှင့် ဂူမင်း ညီအစ်ကိုနှစ်ဦး၏ ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ခဲ့မှုများကို တွေးတောရင်း၊ တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် ဂူယွဲ့၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ထူထပ်လှသော ပြစ်မှုအရှိန်အဝါများကို အာရုံခံမိလိုက်သဖြင့်၊ ချူရွှမ်သည် ဘာမျှ ထပ်မံပြောဆိုမနေတော့ချေ။ သူ၏ လေနှင့် မိုးကြိုး တောင်ပံကို တစ်ချက် ခါယမ်းလိုက်ရာ၊ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဂူယွဲ့နှင့် ကောင်းကင်မျက်လုံး မိစ္ဆာဘုရင်တို့၏ ရှေ့မှောက်သို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွားခဲ့တော့သည်။

ထို့နောက်တွင် လင်းယုန်ပျံ မိစ္ဆာဘုရင်၏ အမှတ်အသား သိုင်းပညာကျင့်စဉ်ဖြစ်သော 'နှင်းတောင်ပြိုကျခြင်း' ကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်လိုက်တော့သည်။ တစ်ခုလုံးသော ကောင်းကင်ယံကြီးတစ်ခုလုံး ပြိုကျပျက်စီးသွားသည့်အလား ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော မိုးတိမ်တောင်ကြီးများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး၊ ၎င်းသည် မိစ္ဆာအားလုံး၏ အမြင်အာရုံကို ပိတ်ဆို့လိုက်ရုံတင်မက၊ တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် ဂူယွဲ့နှင့် ကောင်းကင်မျက်လုံး မိစ္ဆာဘုရင်နှစ်ဦးစလုံးကိုပါ အကျဉ်းချ ပိတ်လှောင်လိုက်တော့သည်။

ထို့နောက်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော သတ်ဖြတ်ခြင်းအရှိန်အဝါကြီးတစ်ခုသည် ကောင်းကင်မျက်လုံး မိစ္ဆာဘုရင်နှင့် ဂူယွဲ့တို့နှစ်ဦးစလုံး၏ အပေါ်သို့ ရက်စက်စွာ ဖိနှိပ်ကျရောက်လာခဲ့တော့သည်။ ကောင်းကင်မျက်လုံး မိစ္ဆာဘုရင်သည် ချက်ချင်းပင် ဆွံ့အမှင်တက်သွားခဲ့ရကာ —ဒါ... ဒါက ဘာဖြစ်တာလဲ။ လင်းယုန်ပျံ မိစ္ဆာဘုရင်ကြီး... မင်း တစ်ခုခု မှားသွားပြီ ထင်တယ်။ ဘာဖြစ်လို့ ငါ့ကို အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ သတ်ဖို့ လုပ်နေရတာလဲ။”

“ဘာမှ မမှားဘူး... ဖိတ်ခေါ်ရက်နဲ့ တွေ့ဆုံရတာထက် မတော်တဆ ဆုံတွေ့ရတာက ပိုပြီး ကောင်းတယ်။ တို့တွေ ဆုံမိကြပြီဆိုမှတော့... မင်းတို့နှစ်ယောက်လုံးရဲ့ အသက်ကို ငါပဲ သိမ်းဆည်းပေးလိုက်တော့မယ်။”