အခန်း ၂၀၁

အခန်း (၂၀၁)

ရှန်ဟိုင်ဂိတ်တံခါးသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း

နဂါးခြေသည်းများ ပေါက်ထွက်လာခဲ့သော ရှောင်ပိုင်သည် အလွန်အမင်း ဝမ်းမြောက်လှုပ်ရှားသွားခဲ့ရသည်။ သူ ပထမဆုံး လုပ်ဆောင်လိုက်သည့်အရာမှာ ချူရွှမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ရစ်ပတ်ကာ သူ၏ခေါင်းဖြင့် ချူရွှမ်၏ ကိုယ်ခန္ဓာအား အဆက်မပြတ် ပွတ်သပ်နေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ထင်ရှားလှသည်မှာ ဤအကြိမ်တွင် ရှောင်ပိုင် ရရှိလိုက်သော အကျိုးအမြတ်များမှာ အလွန်တရာ ကြီးမားလှပေသည်။ သူတို့နှစ်ဦးအကြားရှိ စိတ်ဝိညာဉ်ဆက်နွှယ်မှုမှတစ်ဆင့် ချူရွှမ်သည် ရှောင်ပိုင်၏ သီးသန့်အတွင်းဟင်းလင်းပြင်မှာ အရွယ်အစား နှစ်ဆမျှ ကြီးမားကျယ်ပြန့်သွားရုံတင်မကဘဲ၊ ရှောင်ပိုင်၏ တိုက်ပွဲဝင်စွမ်းရည်မှာလည်း ကျောင်နဂါးနှစ်ကောင်၏ စွမ်းအားမှ ကျောင်နဂါးလေးကောင်၏ စွမ်းအားအထိ တိုးမြင့်သွားခဲ့ကြောင်း ချက်ချင်းပင် သတိပြုမိလိုက်တော့သည်။

ကျောင်နဂါးတစ်ကောင်၏ စွမ်းအားကို လျှော့တွက်၍မရချေ။

အဆုံးသတ်တွင်မူ ရှန်ထျန်းအဆင့် နဝမအလွှာ၏ အထွတ်အထိပ် တိုက်ပွဲဝင်စွမ်းအားမှာ ဤမျှလောက်သာ ရှိပေသည်။

မည်သူမဆို ဤကန့်သတ်ချက်ကို ချိုးဖျက်နိုင်ခြင်း မရှိပါက၊ ၎င်းတို့သည် ကျောင်နဂါးတစ်ကောင်၏ စွမ်းအားကို ကျော်လွန်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ထိုကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်များမှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ စစ်မှန်သော ပါရမီရှင်များ ဖြစ်ကြပြီး၊ ရှန်ထျန်းအဆင့်၏ ကန့်သတ်ချက်ကို ချိုးဖျက်နိုင်သော သိုင်းပညာရှင်များကို အခြားသော အခေါ်အဝေါ်တစ်ခုဖြင့် သတ်မှတ်ကြသေးသည်။ ထိုအရာကား 'ခြေလှမ်းတစ်ဝက် မဟာဆရာသခင်' ပင် ဖြစ်၏။

“အခုအချိန်မှာ ရှောင်ပိုင်က ခြေလှမ်းတစ်ဝက် မဟာဆရာသခင်အဆင့်လောက် ရှိနေပြီ၊ တကယ့်ကို သန်မာလွန်းတဲ့ ခြေလှမ်းတစ်ဝက် မဟာဆရာသခင်အဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးပဲ... အကယ်၍ ရှောင်ပိုင်သာ ဆက်လက်ကြီးထွားလာမယ်ဆိုရင် ကျောင်နဂါးငါးကောင်စွမ်းအား၊ ခြောက်ကောင်စွမ်းအား... ကနေ စစ်မှန်တဲ့ နဂါးတစ်ကောင်ရဲ့ စွမ်းအားအထိတောင် တိုးတက်လာနိုင်တယ်နော်။”

ထိုအချိန်ကျရောက်ပါက ချူရွှမ်၏ လက်ထဲတွင် မဟာဆရာသခင်အဆင့်ရှိသော အခြားဝှက်ဖဲတစ်ချပ် ထပ်မံတိုးပွားလာမည် ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ သူရရှိထားပြီးဖြစ်သော 'ဘိုးဘေးနဂါးကျင့်စဉ်' နှင့် 'ကြယ်တာရာကောင်းကင် တိုက်ပွဲဝင်ခန္ဓာကျင့်စဉ်' တို့နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်ပါက...

“ရှန်ဟိုင်ဂိတ်တံခါးကို ပြန်ရမယ့်အချိန် ရောက်ပြီ။”

ဝုန်း။

ချူရွှမ်သည် သူ၏ 'လေနှင့် မိုးကြိုးအတောင်ပံ' ကို ခါယမ်းကာ ဤပြဿနာများလှသော နေရာမှ ထွက်ခွာခဲ့တော့သည်။ ရှောင်ပိုင်သည်လည်း လမ်းကြုံတွင် 'ကောင်းကင်မျက်လုံး မိစ္ဆာဘုရင်' ၏ ရုပ်အလောင်းကို မိမိ၏ သီးသန့်ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းသို့ အလွယ်တကူပင် သိမ်းဆည်းလိုက်တော့သည်။ ထိုမိစ္ဆာဘုရင်၏ သွေးသားနှင့် အသားစများသည် ချူရွှမ်အတွက် အသုံးမဝင်လှသော်လည်း၊ အကယ်၍ 'မဟာချင်ပြည်နယ်' ၏ အခြားသော သိုင်းပညာရှင်များ၏ လက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားပါက ဝိညာဉ်နတ်ဆေးလုံးများနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်ပေသည်။ စွမ်းအားကြီးမားသူများ၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားပါက အမျိုးမျိုးသော အရသာရှိသည့် ဟင်းလျာများပင် ဖြစ်လာနိုင်သေးသည်။ ချူရွှမ်သည် ၎င်းတို့ကို လုံးဝ အလဟဿ အဖြစ်ခံမည် မဟုတ်ချေ။

ထိုသာမန် ရှန်ထျန်းအဆင့် မိစ္ဆာသားရဲများနှင့် ပတ်သက်၍မူ ချူရွှမ်က စိတ်ဝင်စားခြင်း မရှိခဲ့သော်လည်း၊ သူက ဂရုမစိုက်သော်လည်း တောင်တန်းများအတွင်းရှိ မိစ္ဆာသားရဲများမှာမူ လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်လာခဲ့ကြသည်။

ထိုမတိုင်မီက ချူရွှမ်၏ သန်မာလှသော မဟာဆရာသခင် အရှိန်အဝါကြောင့် မည်သည့်မိစ္ဆာသားရဲမျှ အနားသို့ မချဉ်းကပ်ဝံ့ကြသော်လည်း၊ ချူရွှမ် ထွက်ခွာသွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် မိစ္ဆာသားရဲများသည် ချက်ချင်းပင် အစုအဝေးလိုက် ရောက်ရှိလာကြပြီး ထိုရှန်ထျန်းအဆင့် မိစ္ဆာသားရဲများ၏ ရုပ်အလောင်းများကို လုယက် ကိုက်ခဲကြတော့သည်။

ဟိန်း...

တောင်တန်းများနှင့် မြေပြင်တစ်ခွင်လုံးတွင် မိစ္ဆာသားရဲတို့၏ စိတ်လှုပ်ရှားရူးသွပ်စွာ ဟိန်းဟောက်သံများ ပြည့်နှက်သွားခဲ့တော့သည်။

ဤဟိန်းဟောက်သံများသည် ဆက်တိုက် ပြန့်နှံ့သွားခဲ့ပြီး 'ရှန်ဟိုင်ဂိတ်တံခါး' ၏ ပြင်ပ၌ ရူးသွပ်စွာ တိုက်ခိုက်နေကြသော မိစ္ဆာသားရဲများကိုပါ သက်ရောက်မှု ရှိစေခဲ့သည်။ အဆုံးသတ်တွင်မူ မိစ္ဆာသားရဲများသည် အသိဉာဏ်ပညာ နည်းပါးလှပေသည်။ ၎င်းတို့သည် ရူးသွပ်စွာ သတ်ဖြတ်ခြင်းကိုသာ သိကြသည်။

၎င်းတို့ကို ထိန်းချုပ်ထားသော မိစ္ဆာများ၏ အရေအတွက် လျော့နည်းသွားခြင်း သို့မဟုတ် လုံးဝ အမြစ်ပြတ်သွားခြင်း ဖြစ်ပေါ်လာချိန်တွင်၊ မိစ္ဆာသားရဲများသည် ချက်ချင်းပင် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားခဲ့ရပြီး၊ အထူးသဖြင့် တောင်တန်းများထံမှ သေဆုံးသွားသော မိစ္ဆာသားရဲ အမြောက်အမြား၏ သွေးညှိနံ့များ ပြန့်လွင့်လာခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။ မိစ္ဆာသားရဲ အမြောက်အမြားသည် ထပ်မံ၍ မအောင့်အီးနိုင်ကြတော့ဘဲ ထိုသွေးညှော်နံ့နောက်သို့ လိုက်လံလျက် တောအုပ်အတွင်းသို့ တိုးဝင်သွားခဲ့ကြရာ၊ ဤအရာက မြို့ရိုးထက်၌ အသက်နှင့်လဲ၍ ခုခံကာကွယ်နေကြသော စစ်သည်တော်များကို များစွာ အံ့ဩတုန်လှုပ်သွားစေခဲ့တော့သည်။

“ဒါ ဘာဖြစ်တာလဲ။ ဘာအကြောင်းရင်းမှမရှိဘဲနဲ့ ဒီမိစ္ဆာသားရဲတွေ ဘာလို့ ရုတ်တရက် ဆုတ်ခွာသွားကြတာလဲ။”

ယခင်က မိစ္ဆာသားရဲများ မြို့ကို ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ချိန်တွင် နှစ်ဖက်စလုံး ဆယ်ရက်မှ လဝက်ခန့်အထိ မပြတ်မတောက် တိုက်ခိုက်ခြင်း မရှိပါက မိစ္ဆာသားရဲများသည် လွယ်လွယ်ကူကူ ဆုတ်ခွာလေ့မရှိကြောင်း သိထားရမည် ဖြစ်သည်။ မိစ္ဆာသားရဲများက ဆုတ်ခွာလိုလျှင်ပင် နောက်ကွယ်မှ လျှို့ဝှက်ထိန်းချုပ်ထားသော မိစ္ဆာများက ခွင့်ပြုလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ မိစ္ဆာသားရဲများသည် တစ်ရက်မျှသာ တိုက်ခိုက်ရသေးပြီး အမှန်တကယ်ပင် ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။

အံ့ဩတုန်လှုပ်မှုများ ပြီးနောက်တွင်မူ ကမ္ဘာမြေကြီး တုန်ဟည်းသွားလောက်မည့် ကြွေးကြော်အောင်ပွဲခံသံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့တော့သည်။

“တို့တွေ နိုင်ပြီ။”

“တို့တွေ နိုင်ပြီ။”

“မဟာချင်ပြည်ထောင်ကြီး သက်တော်ရာကျော် ရှည်ပါစေ။”

များပြားလှသော စစ်သူကြီးများနှင့် စစ်သည်တော်များသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အော်ဟစ်ကြွေးကြော်လိုက်ကြသည်။ အဆုံးသတ်တွင်မူ ရှန်ဟိုင်ဂိတ်တံခါး၏ နောက်ကွယ်၌ ၎င်းတို့၏ သန်းချီသော စစ်တပ်ကြီး၏ မိသားစုများနှင့် ဆွေမျိုးသားချင်းများ ရှိနေကြခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။ အကယ်၍ ရှန်ဟိုင်ဂိတ်တံခါးသာ အဖျက်ဆီးခံလိုက်ရပါက၊ ၎င်းတို့၏ မိသားစုများနှင့် ဆွေမျိုးများသည် သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ ကြီးမားလှသော ကပ်ဘေးဆိုးကြီးနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် မိစ္ဆာသားရဲတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုများနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည့် အကြိမ်တိုင်းတွင် စစ်သူကြီးများနှင့် စစ်သည်တော်များ အားလုံးသည် အသက်နှင့်လဲ၍ ရုန်းကန်တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

မြို့ရိုးပေါ်တွင်မူ ဆုတ်ခွာသွားသော မိစ္ဆာသားရဲလှိုင်းကြီးကို ကြည့်ရင်း 'ပထမမင်းသား' ၏ မျက်လုံးအစုံမှာ ရှုပ်ထွေးလှပြီး အနည်းငယ်မျှပင် ထိတ်လန့်နေခဲ့ကာ “ဒါ ဘာဖြစ်တာလဲ။ မိစ္ဆာသားရဲတွေ ဘာလို့ ဒီလောက်မြန်မြန် ဆုတ်သွားရတာလဲ။ အပျက်အစီးနယ်မြေထဲမှာ တစ်ခုခု ဖြစ်သွားလို့လား။”

“ဒါ့အပြင် ဆရာဂူယွဲ့နဲ့ ဆရာဂူမင်းတို့လည်း လမ်းခုလတ်မှာ သွေးမိစ္ဆာအရှင်သခင်ကို လုပ်ကြံဖို့ ကြံစည်ထားကြတာ။ ဆရာနှစ်ယောက် အောင်မြင်ခဲ့ရဲ့လား မသိဘူး။”

ပထမမင်းသားသည် မြို့ရိုးထက်တွင် စိုးရိမ်ပူပန်သော မျက်နှာထားဖြင့် ဂနာမငြိမ်ဘဲ လျှောက်လှမ်းနေခဲ့မိသည်။

ကောင်းကင်ယံကြီး တစ်စတစ်စ မှောင်မိုက်လာသည်နှင့်အမျှ ပထမမင်းသား၏ မျက်နှာအမူအရာမှာလည်း ပိုမို၍ လေးနက်တည်ကြည်လာခဲ့သည်။ သူ၏နှလုံးသားတစ်ခုလုံး အောက်ခြေသို့ နစ်မြုပ်လုနီးပါး ဖြစ်နေချိန်တွင်၊ ရုတ်တရက် ရှန်ဟိုင်ဂိတ်တံခါး၏ ကောင်းကင်ယံထက်၌ လူရိပ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့တော့သည်။

“ဒါ မြို့စောင့်ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ဂူယွဲ့ပဲ။ တို့တွေရဲ့ မဟာဆရာသခင် မြို့စောင့်ဗိုလ်ချုပ်ကြီး ပြန်လာပြီ။ သူ မိစ္ဆာသားရဲတွေကို မောင်းထုတ်ပြီး ပြန်လာတာပဲ။ မြို့စောင့်ဗိုလ်ချုပ်ကြီး သက်တော်ရာကျော် ရှည်ပါစေ...”

ဝုန်း။

တစ်ခုလုံးသော ရှန်ဟိုင်ဂိတ်တံခါးအတွင်းရှိ ရေတွက်မရနိုင်သော စစ်သည်တော်များသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်ကြတော့သည်။ ၎င်းတို့၏ အမြင်တွင်မူ မိစ္ဆာသားရဲများ ဤမျှလျင်မြန်စွာ ဆုတ်ခွာသွားခြင်းမှာ ဂူယွဲ့ဦးဆောင်သော မဟာဆရာသခင် ကျွမ်းကျင်သူများက ခံတပ်ပြင်ပရှိ မိစ္ဆာများကို အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရစေခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်နေကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

“ဒါပေမဲ့ ဂူယွဲ့နဲ့ အခြားသူတွေ ခံတပ်ပြင်ပကို ထွက်သွားတာက မိစ္ဆာတွေကို မောင်းထုတ်ဖို့မဟုတ်ဘဲ ပျက်စီးခြင်းနယ်မြေထဲက ရတနာတွေကို လုယူဖို့ဆိုတာ သူတို့ ဘယ်လိုလုပ် သိနိုင်မှာလဲ။”

ကောင်းကင်ယံတွင် ချူရွှမ်သည် ခေါင်းကို အသာအယာ ခါယမ်းလိုက်မိသည်။

ထို့နောက်တွင် သူသည် 'ဂူယွဲ့' ၏ အသွင်သဏ္ဌာန်ဖြင့် ရှန်ဟိုင်ဂိတ်တံခါး၏ မြို့ရိုးထံသို့ ဦးတည်ကာ ဆင်းသက်လိုက်တော့သည်။ ဤသို့ ပြုလုပ်ရခြင်း၌ အကြောင်းရင်း ရှိပေသည်။ ပထမအချက်အနေဖြင့် ဂူယွဲ့သည် ရှန်ဟိုင်ဂိတ်တံခါးအတွင်း အမြင့်ဆုံးသော ရာထူးအဆင့်အတန်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းကြောင့် ဖြစ်၏။ ပထမမင်းသားကိုယ်တိုင်ပင် မိမိကိုယ်မိမိ သတိမပြုမိဘဲ ဂူယွဲ့၏ တင်းကျပ်စွာ ထိန်းချုပ်ခြင်းကို ခံထားရခြင်း ဖြစ်သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ချူရွှမ်သည် ဂူယွဲ့၏ သွေးရောင်ဝတ် အစောင့်တပ်ဖွဲ့ မဟာဆရာသခင်ဟူသော အဆင့်အတန်းကို အသုံးပြု၍ ဤပထမမင်းသားအား နောက်ဆုံးအခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးအပ်ရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

“သူ အဲဒီအခွင့်အရေးကို တန်ဖိုးထားမလား ဆိုတာကတော့ ဒီလူရဲ့ ကံကြမ္မာအပေါ်မှာပဲ မူတည်တော့တာပေါ့။”

ချူရွှမ်၏ မျက်လုံးအစုံမှာ လင်းလက်သွားခဲ့သည်။ သူသည် တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ဂူယွဲ့၏ အသွင်ကို ယူကာ မြို့ရိုးထက်သို့ ဆင်းသက်လိုက်တော့သည်။ ပထမမင်းသားသည်လည်း အလျင်အမြန် ပြေးဝင်လာခဲ့ပြီး ဦးညွှတ်အရိုအသေပြုရင်း “ဆရာဂူယွဲ့... ဆရာဂူမင်းနဲ့ သွေးမိစ္ဆာအရှင်သခင်တို့ ဘယ်မှာလဲဟင်။”

“သွေးမိစ္ဆာအရှင်သခင်ကတော့ သေသွားပြီ။ ဂူမင်းကတော့ နောက်မှာ ကျန်ခဲ့သေးတယ်၊ နည်းနည်းနောက်ကျမှ ပြန်ရောက်လာလိမ့်မယ်။” ချူရွှမ်က တည်ငြိမ်အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

ပထမမင်းသား၏ မျက်နှာတွင် ပထမဦးစွာ အံ့ဩမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ ထို့နောက် ဝမ်းမြောက်လှုပ်ရှားမှုများ အစားထိုးဝင်ရောက်လာသည်ကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ “သေသွားပြီလား။ ဒါဆို ကျွန်တော်တို့တွေရဲ့ အစီအစဉ် အောင်မြင်တာပေါ့။ အဲဒီမိစ္ဆာအိုကြီးကို သတ်နိုင်သရွေ့တော့ ငါက 'ဝိညာဉ်ဧကရာဇ်ဂိုဏ်း' ကို အလွယ်တကူ ရရှိနိုင်မှာတင်မကဘဲ၊ 'မိစ္ဆာဧကရာဇ် ဝိညာဉ်ခန္ဓာ' ကို ဖွဲ့စည်းနိုင်မယ့် နည်းလမ်းကိုပါ ရရှိတော့မှာ။ ဆရာဂူယွဲ့... အဲဒီနည်းလမ်းက ဘယ်လိုမျိုးလဲဆိုတာ...”

ချူရွှမ်၏ မျက်လုံးအစုံ အေးစက်သွားခဲ့ရသည်။

အမှန်စင်စစ် ဂူယွဲ့နှင့် ဂူမင်းတို့သည် သူ့ကို နောက်ကွယ်မှ လုပ်ကြံရန် ကြံစည်ခဲ့ကြပြီး၊ ဤပထမမင်းသားသည် ထိုအကြောင်းကို သိရှိထားရုံတင်မကဘဲ နောက်ကွယ်မှ တိတ်တဆိတ်ပင် ပါဝင်ပက်သက်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ကံဆိုးလှစွာဖြင့် လူကသာ ကြံစည်သော်လည်း ကောင်းကင်ဘုံကမူ ထိုသို့ သတ်မှတ်မထားခဲ့ချေ။

ချူရွှမ်က အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ရင်း “အဲဒီနည်းလမ်းက သဘာဝအတိုင်း ငါ့ရဲ့လက်ထဲမှာ ရှိတာပေါ့။ အခု မင်းနဲ့ငါက 'မြေအောက်စစ်စခန်း' ကို အမြန်သွားဖို့ လိုအပ်တယ်၊ ပြီးတော့ 'မိစ္ဆာလမ်းစဉ် သိုင်းပညာရှင်တွေ' အားလုံးကိုလည်း စုစည်းလိုက်ပါ။”

“ဆရာ့အလိုအတိုင်းပါပဲခင်ဗျာ။”

ပထမမင်းသား၏ အမူအရာမှာ ပိုမို၍ပင် ရိုသေကိုင်းညွတ်လာခဲ့သော်လည်း၊ သူ၏ရင်ထဲ၌မူ အလွန်အမင်း မကျေမနပ်ဖြစ်နေခဲ့ကာ “ငါက မင်းသားတစ်ပါးဖြစ်ပြီး မင်းက ကျွန်တစ်ယောက်မျှပဲ။ မင်းက အကျိုးအမြတ်တွေကို ရထားပြီးတော့ ငါ့ထံကို ချက်ချင်းမအပ်ဘဲနဲ့ ငါ့ကို လှည့်စားဖို့ ကြံနေသေးတာပဲ။ စောင့်နေလိုက်ဦးပေါ့... ငါသာ မဟာဆရာသခင်အဆင့်ကို ဖောက်ထွက်နိုင်လို့ မင်းတို့ကို မလိုအပ်တော့တဲ့နေ့ကျရင် မင်းတို့အားလုံးကို ရက်ရက်စက်စက် သေစေရမယ်။”

ဟွန်း။

ပထမမင်းသားသည် ရင်ထဲ၌ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်နေခဲ့သော်လည်း၊ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင်မူ အလိမ္မာဆုံးသော တပည့်ကောင်းတစ်ဦးကဲ့သို့ ရိုသေသောအမူအရာကို ပြသလျက်၊ ချူရွှမ်ကို ထိုမြေအောက်စစ်စခန်းအတွင်းသို့ လျင်မြန်စွာ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့တော့သည်။

တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် မိစ္ဆာသိုင်းပညာရှင် အုပ်စုကြီးတစ်ခုသည်လည်း ဤနေရာသို့ စုစည်းရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။

မဟာဆရာသခင်တစ်ဦးတည်းဖြစ်သော ချူရွှမ်သာ ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မိစ္ဆာသိုင်းပညာရှင်များအားလုံး ဆွံ့အမှင်တက်သွားကြပြီး “စီနီယာဂူယွဲ့... ဘာဖြစ်လို့ စီနီယာတစ်ယောက်တည်းပဲ ရှိနေရတာလဲ။ တို့တွေရဲ့ ခေါင်းဆောင် သွေးမိစ္ဆာအရှင်သခင်ကော ဘယ်မှာလဲဗျာ။”

“ဟဲဟဲ... သွေးမိစ္ဆာအရှင်သခင်နဲ့ ငါ့ရဲ့ညီဖြစ်သူတို့က လုပ်စရာကိစ္စလေးတွေ ရှိနေလို့ နည်းနည်းနောက်ကျမှ ရောက်လာလိမ့်မယ်။ ဒီနေ့ ဒီအရာရှိက မင်းတို့ကို ဤနေရာသို့ စုခေါ်ရခြင်းက ဆွေးနွေးစရာ ကိစ္စတစ်ခု ရှိလို့ပဲ။ ဒီအရာရှိက မကြာသေးခင်ကမှ 'သွေးယဇ်ပူဇော်ခြင်း' အတွက် စိတ်ကောင်းနှလုံးကောင်းရှိတဲ့ ပြည်သူ လူပေါင်း ကိုးသောင်းကိုးထောင်ကိုးရာကိုးဆယ့်ကိုးယောက်ကို သတ်ဖြတ်ဖို့ လိုအပ်တဲ့ လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်တစ်ခုကို ရရှိထားလို့ပဲ၊ ပြီးတော့ အဲဒီအရာအတွက် ပထမမင်းသားနဲ့ မင်းတို့အားလုံးရဲ့ ပံ့ပိုးကူညီမှုကိုလည်း လိုအပ်တယ်။”

“ကဲ... ငါ ဒီလူတွေကို သတ်ဖြတ်တာကို သဘောတူတဲ့သူတွေက ဘယ်ဘက်မှာ ရပ်လိုက်ပါ၊ သဘောမတူတဲ့သူတွေကတော့ ညာဘက်မှာ ရပ်လိုက်ပါ။ မင်းတို့ကို ရွေးချယ်ဖို့အတွက် အသက်ရှူဆယ်ချက်စာ အချိန်ပေးမယ်။”

ချူရွှမ်က စကားကို အဆုံးသတ်လိုက်ပြီးနောက် ထိုနေရာရှိ မိစ္ဆာသိုင်းပညာရှင် အမြောက်အမြားကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်တော့သည်။