အခန်း ၂၀၆

အခန်း (၂၀၆)

မြို့တော်ရှိ တန်ခိုးအာဏာကြီးမားသူများအားလုံး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ခြင်း

ကျွင်းဟောက်ချိုးသည် တစ်လမ်းလုံး ခြေလှမ်းများကို နှေးကွေးစွာ ဆွဲဆန့်လာခဲ့သော်လည်း ချူရွှမ်သည် သူ၏ထံသို့ လာရောက်ကြိုဆိုခြင်း မရှိသေးချေ။

အားကိုးရာမဲ့စွာဖြင့် သူသည် မြို့တော်အတွင်းသို့ တစ်ဦးတည်း ဝင်ရောက်လာခဲ့ရပြီး လမ်းခရီးတစ်လျှောက်တွင် သူ၏ရာထူးအသစ်အတွက် တရားစီရင်ရေးဌာနသို့ မည်သို့ သတင်းပို့ရမည်ကိုသာ မေးမြန်းစုံစမ်းခဲ့ရလေသည်။

သူ မြို့တော်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာသည့် အချိန်၌ပင်...

စတုတ္ထမင်းသား၏ စံအိမ်တော်၌ အာဏာကြီးမားသော ပုဂ္ဂိုလ်မြောက်မြားစွာ စုဝေးရောက်ရှိနေကြသည်။

မင်းသားများအနက် အာဏာရှိသူများနှင့် အရင်းနှီးဆုံးဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့၏ အကျိုးစီးပွားကို အကာကွယ်ပေးဆုံးသော တော်ဝင်မင်းသားတစ်ပါး ဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ စတုတ္ထမင်းသားသည် ၎င်းတို့ထံမှ အခိုင်အမာ ထောက်ခံမှုကို သဘာဝကျကျပင် ရရှိထားခဲ့သည်။

ထို့အပြင် တရားစီရင်ရေးဌာနကိုယ်တိုင်က တန်ခိုးအာဏာရှိသူများကို အရေးယူပိုင်ခွင့်နှင့် ကြိုတင်တင်ပြခြင်းမပြုဘဲ ဦးစွာကွပ်မျက်နိုင်သည့် အာဏာ ရှိနေခြင်းကြောင့် ၎င်းပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများ၏ နက်ရှိုင်းလှသော မုန်းတီးမှုကို ခံနေရခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် တရားသူကြီးချုပ် ဖြစ်သော ချူရွှမ်ကို ဖယ်ရှားပစ်ရန် အိမ်မက်မက်နေကြသည်။

စတုတ္ထမင်းသားသည်လည်း ချူရွှမ်၏ တော်ဝင်ဦးရီးတော် ဟူသော ဘွဲ့အာဏာကို ရိုက်သိမ်းပြီး သူ၏အရိုးများကို ပြာဖြစ်အောင် ကြိတ်ခြေကာ သူ၏အာဃာတကို ဖြေဖျောက်ချင်နေခဲ့သည်။

ထို့အပြင် မကြာသေးမီက ကောလာဟလအချို့ ထွက်ပေါ်နေခဲ့သည်။ စတုတ္ထမင်းသား အရိုက်ခံရပြီးနောက် ကွပ်မျက်သူတစ်ယောက်၏ အရိုက်အနှက်ကို ခံခဲ့ရသော တော်ဝင်မင်းသားတစ်ပါးသည် ထီးနန်းကို ဆက်ခံရန် အရည်အချင်းမပြည့်စုံကြောင်း လူများက တိတ်တဆိတ် သတင်းလွှင့်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤသတင်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ စတုတ္ထမင်းသားသည် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်သွားခဲ့ရုံမျှမက နှလုံးသားထဲတွင်လည်း အနည်းငယ် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် သတင်းကို ကြားသိရသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် စတုတ္ထမင်းသားသည် သူ့ကို ထောက်ခံသော တန်ခိုးအာဏာရှိသူများ အားလုံးနှင့် စစ်သူကြီးတစ်စုကို သူ၏စံအိမ်တော်သို့ အလျင်အမြန် စုဝေးစေခဲ့သည်။

“အရှင်တို့... အဲဒီ ချူဆိုတဲ့ကောင်က အတင့်ရဲလွန်းတယ်။ သူက အဆင့်မရှိတဲ့ ကွပ်မျက်သူတစ်ယောက်မျှပဲ၊ ဘယ်လိုအရည်အချင်းနဲ့ မဟာချင်ပြည်နယ်ရဲ့ တော်ဝင်ဦးရီးတော် ဖြစ်လာရတာလဲ။ ဘယ်လိုအာဏာနဲ့ ငါကိုယ်တော်နဲ့ အရှင်တို့အားလုံးရဲ့ ခေါင်းပေါ်ကို တက်နင်းဝံ့ရတာလဲ။”

“သူ ကွပ်မျက်သူတစ်ယောက် ဖြစ်တုန်းကတောင် ငါကိုယ်တော်ကို လူပုံအလယ်မှာ ရိုက်နှက်ဝံ့ခဲ့တာ။ အခု သူက မဟာချင်ပြည်နယ်ရဲ့ တော်ဝင်ဦးရီးတော်နဲ့ ပဥ္စမအဆင့် ရာဇဝတ်မှုစစ်ဆေးရေးအရာရှိ ဖြစ်လာပြီဆိုတော့ အရှင်တို့ထဲက တစ်ယောက်ယောက်ကို အရေးယူမယ်ဆိုရင် ဘယ်သူက တားဆီးနိုင်မှာလဲ။ ဘယ်သူကကော တားရဲမှာလဲ။ သူ လူသတ်ခဲ့ရင်တောင် အလကားပဲ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်၊ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ဧကရာဇ်အိုကြီးက အခုတလော သွေးနောက်နေပြီလေ။”

ချူရွှမ်ကို တော်ဝင်ညီနောင်အဖြစ် အဓိပ္ပာယ်မရှိ အသိအမှတ်ပြုခဲ့ပြီး မိမိအတွက် အပိုဦးလေးတစ်ယောက် တိုးလာစေခဲ့သည့် ဧကရာဇ်အိုကြီး၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို တွေးမိတိုင်း စတုတ္ထမင်းသားသည် အိပ်မက်ထဲတွင်ပင် ကျိန်ဆဲမိနေခဲ့သည်။

တန်ခိုးအာဏာရှိသူ အမြောက်အမြားသည်လည်း နှလုံးသားထဲတွင် အေးစိမ့်သွားခဲ့ရသည်။ အဆုံးသတ်တွင်မူ စစ်သူကြီးလင်း၏သား လင်းရှောင် ကွပ်မျက်ခံလိုက်ရသည်ကို အားလုံးက မြင်တွေ့ခဲ့ကြရပြီး မာကွတ်လင်းကိုယ်တိုင်ပင် ဒေါသထွက်သော်လည်း တစ်ခွန်းမျှ မဟရဲခဲ့ချေ။

မိမိတို့၏ အကျိုးစီးပွားကို ထိခိုက်စေနိုင်သည့် တရားစီရင်ရေးဌာနအပေါ် ဤပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများက အလွန်အမင်း မကျေမနပ် ဖြစ်နေကြသဖြင့် ဤစကားကို ကြားသောအခါ တစ်ဦးက ချက်ချင်း ဆိုလိုက်သည်။

“စတုတ္ထမင်းသား စိတ်မပူပါနဲ့။ အကယ်၍ ငါတို့က သူ့ကို အင်အားနဲ့ မယှဉ်နိုင်ရင်တောင် နန်းတွင်းအရာရှိလောကမှာ သူ့ရဲ့ ဂုဏ်သတင်းကို ဖျက်ဆီးပြီး သေတာထက်ဆိုးတဲ့ ဘဝကို ရောက်အောင် လုပ်ဖို့ နည်းလမ်းတွေ အများကြီး ရှိပါတယ်။ သူ မြို့တော်ကို ပြန်လာဝံ့သရွေ့ ငါတို့က သူ့အပေါ် မတရားစွပ်စွဲချက် ရာနဲ့ချီ၊ ထောင်နဲ့ချီပြီး ဖန်တီးပစ်မှာမို့ သူ ဘယ်တော့မှ နာမည်ပျက် ဆေးကြောနိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။”

“အဲဒီအချိန်ကျရင် စတုတ္ထမင်းသားရဲ့ ဦးဆောင်မှုနဲ့အတူ ငါတို့အားလုံး ပူးပေါင်းပြီး အသနားခံစာ တင်သွင်းကြမယ်။ ဧကရာဇ်မင်းမြတ် သွေးနောက်နေရင်တောင် ဒီအတိုင်း ငြိမ်နေနိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ တစ်ချက်တည်းနဲ့တင် အဲဒီကွပ်မျက်သူကို ရာထူးကနေ ဖြုတ်ချပြီး စတုတ္ထမင်းသားအတွက် ကလဲ့စားချေပေးနိုင်ပါလိမ့်မယ်...”

၎င်းတို့ တိုင်ပင်ဆွေးနွေးနေကြစဉ်မှာပင်... ရုတ်တရက် အလျင်စလို ပြေးဝင်လာသော ခြေသံပြင်းပြင်းများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

“စတုတ္ထမင်းသား... အရှင်တို့... ကြီးစွာသော ကိစ္စ ဖြစ်သွားပတယ်...”

ပြေးဝင်လာသော အရာရှိမှာ အသက်ပင် ဝဝမရှူနိုင်ဘဲ လမ်းခလုတ်ပင် တိုက်မိမတတ် ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ထိုအရာရှိသည် ၎င်းကိုပင် ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ ရှိနေကြသော အရာရှိကြီးများအားလုံး ထိတ်လန့်သွားကြရသည်။

စတုတ္ထမင်းသားသည်လည်း ထိုသူအား နန်းတွင်းရှိ သူ၏ယုံကြည်ရသော လူယုံတော်အရာရှိတစ်ဦးအဖြစ် မှတ်မိသဖြင့် အလျင်အမြန် ထရပ်ကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။ “ဒုတိယအမတ်ကြီး မာ... ဘာဖြစ်တာလဲ။ နန်းတော်ထဲမှာ တစ်ခုခု ဖြစ်ပွားလို့လား။”

“နန်းတော်ထဲမှာ မဟုတ်ပါဘူး... မြို့တော်ထဲမှာပါ... မိစ္ဆာဘုရင်... အဲဒီ မိစ္ဆာဘုရင်ကြီး... သူ... သူ ပြန်ရောက်လာပြီ...” ဒုတိယအမတ်ကြီး မာ၏ အသံထဲတွင် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

တန်ခိုးအာဏာရှိသူတစ်ဦးက ချက်ချင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။ “ဒုတိယအမတ်ကြီး မာ... သင်ပြောတဲ့ မိစ္ဆာဘုရင်ဆိုတာ မဟာချင်ပြည်နယ်ရဲ့ ထိပ်တန်းပညာရှိကြီး ကျွင်းဟောက်ချိုးကို ပြောတာလား။”

“သူပါပဲဗျာ။ ကျွန်တော်မျိုး ဒီနေ့ အပြင်ကိစ္စတစ်ခုနဲ့ ထွက်ရင်း ကျွင်းဟောက်ချိုး မြို့တော်ကို ရောက်နေတာကို မမျှော်လင့်ဘဲ တွေ့ခဲ့ရတာ။ ဒေါသထွက်စရာ ကောင်းတာက ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော် ကြာသွားခဲ့တာတောင် သူက အရင်အတိုင်း မိစ္ဆာဆန်ပြီး ယုတ်မာနေတုန်းပဲ။”

ကျွင်းဟောက်ချိုးအကြောင်းကို ပြောရင်း ဒုတိယအမတ်ကြီး မာသည် သွားကြိတ်မိနေခဲ့သည်။

သို့သော် စတုတ္ထမင်းသားကမူ မထီမဲ့မြင် ပြုလိုက်သည်။ “ခေတ်ကုန်နေတဲ့ ပညာရှိ ဟောင်းတစ်ယောက်ပဲဟာကို... ဒီလောက်အထိ ပူပန်နေဖို့ လိုလို့လား။”

“မှန်ပါ့... သူက လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်နှစ်ကျော် သူ ရေပန်းအစားဆုံး အချိန်လို့ ထင်နေတုန်းလား။” အခြားအရာရှိကြီးတစ်ဦးကလည်း မထီမဲ့မြင် ပြုကာ ထောက်ခံလိုက်သော်လည်း သူ၏စကား မဆုံးခင်မှာပင် နောက်ထပ် လူတစ်ဦး ပြေးဝင်လာခဲ့ပြန်သည်။

“အဖေ... ထူးဆန်းတဲ့ အမှုကိစ္စ ဖြစ်ပျက်နေပြီ။ ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ရှိနေတဲ့ အမေက ရုတ်တရက်ကြီး အပြင်ထွက်ဖို့ လုပ်နေတယ်၊ ပြီးတော့ သူ တစ်ယောက်ယောက်ကို သွားတွေ့မယ်လို့ ပြောနေတယ်...” ပြေးဝင်လာသူမှာ အခြားမဟုတ်ဘဲ ထိုအရာရှိကြီး၏ အငယ်ဆုံးသား ဖြစ်ပေသည်။

မူလက ထိုအရာရှိကြီး၏ ဇနီးသည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ အိမ်ပြင်မထွက်ခဲ့သူ ဖြစ်သော်လည်း ယနေ့တွင်မူ မည်သည့်အကြောင်းကြောင့်မသိ ရုတ်တရက်ကြီး အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားကာ လှပစွာ ပြင်ဆင်ခြယ်သပြီး အပြင်သို့ အပြေးထွက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းက အငယ်ဆုံးသားကို ကြောင်အမ်းသွားစေသဖြင့် အဖေဖြစ်သူထံ အပြေးအလွှား လာရောက်မေးမြန်းခြင်း ဖြစ်၏။

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ထိုအရာရှိကြီး၏ မျက်နှာမှာ စိမ်းဖတ်သွားခဲ့ရသည်။ “မကောင်းတော့ဘူး။ ငါ ဟွေနျန်းကို အတင်းအကျပ် လက်ထပ်ခဲ့ကတည်းက သူက နှလုံးသားကွဲကြေပြီး ငါ့အပေါ် လျစ်လျူရှုထားခဲ့တာ၊ အလှပြင်ဖို့ဆိုတာ ဝေးရော။ အခု ဆယ်နှစ်ကျော်ကြာမှ သူက ရုတ်တရက်ကြီး အလှပြင်တယ်ဆိုတော့... ဖြစ်နိုင်တာက သူ...”

သူ တွေးမိလေလေ ပို၍ စိတ်မအေးဖြစ်လေလေ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ထိုအရာရှိကြီးသည် သူ၏အငယ်ဆုံးသားကို ခေါ်ကာ ထွက်ခွာရန် ပြင်နေစဉ်မှာပင် ပြင်ပမှ သတင်းပို့သံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့တော့သည်။

“စတုတ္ထမင်းသား... ကိစ္စကြီးကြီးမားမား ဖြစ်ပွားပါပြီ။ တော်ဝင်အကျဉ်းထောင်ထဲက ငါတို့ရဲ့ သတင်းပေးက သတင်းပို့လာတာက မဟာချင်ပြည်နယ်ရဲ့ ထိပ်တန်းပညာရှိကြီး ကျွင်းဟောက်ချိုးဟာ မြို့တော်ကို ရုတ်တရက် ရောက်လာပြီး တရားစီရင်ရေးဌာနရဲ့ အတိုင်ပင်ခံပုဂ္ဂိုလ်အဖြစ် တော်ဝင်အကျဉ်းထောင်ထဲ ဝင်သွားခဲ့ပါပြီ။ ဒါတင်မကသေးပါဘူး... အခု အာဏာရှိတဲ့ မင်းစိုးရာဇာတွေရဲ့ ဇနီးသည်တွေနဲ့ သမီးပျိုအမြောက်အမြားဟာ တရားစီရင်ရေးဌာနအတွင်းမှာ စုဝေးနေကြပါတယ်ခင်ဗျာ။”

“ဘာ... အမြောက်အမြား စုဝေးနေတယ် ဟုတ်လား။ အမြောက်အမြားဆိုတာ ဘယ်လောက်လဲ။ မင်း ငါတို့ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောစမ်း။”

ရှိနေကြသော အရာရှိကြီးများ အားလုံး ပူပန်သောက ရောက်ကုန်ကြတော့သည်။ လူကြီးလူငယ်မရွေး မျက်နှာများ ပြာနှမ်းသွားကြပြီး အချို့မှာ ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် ဆံပင်များပင် ထောင်ထမတတ် ဖြစ်နေခဲ့ကြသည်။

အထူးသဖြင့် ကျွင်းဟောက်ချိုးသည် တရားစီရင်ရေးဌာန၏ အတိုင်ပင်ခံ ဖြစ်လာခဲ့ပြီဟူသော သတင်းကြောင့် အရာရှိကြီး အမြောက်အမြား၏ မျက်နှာထက်တွင် ကြောက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်သွားခဲ့ရသည်။ အခြားသူများက ထိုမိစ္ဆာဘုရင် ကျွင်းဟောက်ချိုး၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို မသိရှိနိုင်ကြသော်လည်း ၎င်းတို့ကမူ ကောင်းကောင်းကြီး သိရှိထားကြပေသည်။

ဥပမာအားဖြင့် ၎င်းတို့၏ ဇနီးသည် အမြောက်အမြားမှာ ထိုမိစ္ဆာဘုရင်၏ ဖမ်းစားမှုကို အကြွင်းမဲ့ ခံခဲ့ရဖူးသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် ယခင်က အရာရှိကြီးများသည် ပူးပေါင်းကာ ကျွင်းဟောက်ချိုးကို မောင်းထုတ်ရန်နှင့် သတ်ဖြတ်ရန်အထိ ကြိုးပမ်းခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤမိစ္ဆာဘုရင်ကို မဖယ်ရှားနိုင်ပါက ထိုစဉ်က မြို့တော်အတွင်း လှပသော ဇနီးသည်များကို လက်ထပ်ရန် ၎င်းတို့အတွက် အလွန် ခက်ခဲလိမ့်မည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ ယခု ဆယ်နှစ်ကျော် ကြာပြီးနောက်တွင် ဤမိစ္ဆာဘုရင်ကြီး ပြန်လည်ရောက်ရှိလာလိမ့်မည်ဟု ၎င်းတို့ လုံးဝ ထင်မထားခဲ့ကြချေ။

၎င်းအပြင် သူသည် ၎င်းတို့အတွက် အန္တရာယ်အရှိဆုံး ဖြစ်သော တရားစီရင်ရေးဌာနအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားခြင်းက ၎င်းတို့ကို အသက်ရှူရ အကြပ်ဆုံး ဖြစ်စေခဲ့သည်။

လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်နိုင်သော အချို့အရာရှိကြီးများသည် စတုတ္ထမင်းသားထံသို့ ချက်ချင်းပင် လက်ဝါးချင်းယှက် အလေးပြုလိုက်ကြသည်။ “စတုတ္ထမင်းသား... ကျွန်တော်မျိုးတို့ အိမ်တွင်းရေး ကိစ္စအချို့ ရှိနေလို့ အရင်ဆုံး ခွင့်ပြုပါဦး။ ချူရွှမ်ကို ဘယ်လို ကိုင်တွယ်မလဲဆိုတာကိုတော့ နောက်မှပဲ ဖြည်းဖြည်းချင်း တိုင်ပင်ကြတာပေါ့။”

“မှန်ပါတယ်... ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆွေးနွေးတာပေါ့။ အလျင်စလို မလုပ်သင့်ဘူး။”

“ငါတို့ အရင်ဆုံး အဲဒီမိစ္ဆာဘုရင်နဲ့ ကွပ်မျက်သူကြားက ဆက်ဆံရေးကို အရင် စုံစမ်းရမယ်...”

ဤအရာရှိကြီးများသည် ပြောဆိုရင်း မိမိတို့၏ အိမ်များဆီသို့ အပြေးအလွှား ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။ ဤအချိန်တွင်မူ မည်သူမျှ စတုတ္ထမင်းသားနှင့် ပူးပေါင်းကြံစည်ရန် ဂရုမစိုက်နိုင်ကြတော့ချေ။ ၎င်းတို့ တစ်ဦးစီသည် မိမိတို့၏ ဇနီးသည်များကို သွားရောက် စောင့်ကြည့်ရန်အတွက် အတောင်ပံများပေါက်ကာ ပျံသန်းသွားချင်နေကြတော့သည်။

ထို့ကြောင့်ပင် ခဏချင်းအတွင်းမှာပင်... တစ်ချိန်က လူရာချီဖြင့် စည်ကားသိုက်မြိုက်နေခဲ့သော အရာရှိကြီးများ၏ စုဝေးပွဲသည် လုံးဝ ဥဿုံ ပျက်ပြားသွားခဲ့ရပြီး စတုတ္ထမင်းသား၏ မစတင်ရသေးသော အစီအစဉ်များအားလုံး လုံးဝ ပြိုလဲသွားခဲ့ရလေသည်။

စတုတ္ထမင်းသား၏ မျက်နှာမှာ ဒေါသကြောင့် စိမ်းဖတ်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ဒေါသတကြီးဖြင့် သူ၏ရှေ့ရှိ စားပွဲကို လက်သီးဖြင့် ထိုးချလိုက်ရာ စားပွဲမှာ ပြာအဖြစ် ကြေမွသွားခဲ့တော့သည်။

“တောက်... အမင်္ဂလာပဲ။ အဲဒီကွပ်မျက်သူက ဘာအရည်အချင်း ရှိလို့လဲ။ သူက ဘယ်လိုနည်းနဲ့ အဲဒီမိစ္ဆာဘုရင် ကျွင်းဟောက်ချိုးကို ဖိတ်ခေါ်နိုင်ခဲ့တာလဲ။ မဖြစ်ဘူး... ငါ မင်းသား နန်းတော်ထဲကို သွားရမယ်။ သွားပြီးတော့ အဲဒီကျွင်းဟောက်ချိုးကို ပြစ်မှုရှာပြီး တိုင်တန်းရမယ်။”

အဆုံးသတ်တွင်မူ ထိုစဉ်က ကျွင်းဟောက်ချိုး မိစ္ဆာတစ်ကောင်နှင့် လက်ထပ်ခဲ့သည့် အမှုကိစ္စသည် မဟာချင်ပြည်နယ် တစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်စေခဲ့ပြီး အလွန် ဆိုးဝါးသော အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော်လည်း စတုတ္ထမင်းသား မထွက်ခွာနိုင်ခင်မှာပင်...

ရုတ်တရက် ထောက်လှမ်းရေးသမားတစ်ဦး အလောတကြီး ပြေးဝင်လာခဲ့သည်။ “စတုတ္ထမင်းသား... မကောင်းတော့ပါဘူး။ နန်းတော်ထဲက သတင်းအရ... ဘာကြောင့်လဲမသိရဘဲ မယ်တော်ကြီးဟာ ရုတ်တရက်ကြီး နန်းတော်ထဲကနေ ထွက်ခွာသွားပါပြီ...”