အခန်း ၂၀၈

အခန်း (၂၀၈)

လူသတ်သမား ချူရွှမ်

တရားစီရင်ရေးဌာနအတွင်း၌ ကျွင်းဟောက်ချိုး၊ ကျန်းလုံနှင့် ကျောက်ဟူတို့ ဆွေးနွေးတိုင်ပင်နေကြစဉ်...

မြို့တော်၏အပြင်ဘက် ရှိ ဈေးမြို့တော်လေးတစ်ခုတွင်မူ... လူသူလေးပါးတိတ်ဆိတ်နေသည့် ညဉ့်နက်သန်းခေါင်ယံအချိန် ဖြစ်သည်။

ရုတ်တရက် ထိုမြို့ငယ်လေးရှိ ချမ်းသာကြွယ်ဝသော အိမ်တော်တစ်ခုမှ ကြောက်လန့်တကြား အကူအညီတောင်းခံသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက်၊ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားသံများနှင့်အတူ မီးတောက်မီးလျှံများမှာ ကောင်းကင်ယံထက်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် မြင့်တက်သွားခဲ့တော့သည်။

ဤအခြင်းအရာက မြို့ငယ်လေးရှိ အခြားသော ဒေသခံပြည်သူများကို လန့်နိုးသွားစေခဲ့သည်။

လူအများအပြားသည် ရေပုံးများကိုယ်စီကိုင်ဆောင်ကာ မီးငြှိမ်းသတ်ရန်နှင့် ဘာများဖြစ်ပျက်နေသည်ကို ကြည့်ရှုရန် အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာကြသည်။

သို့သော် ၎င်းတို့ အနီးကပ်ရောက်ရှိသွားသည်နှင့်တပြိုင်နက် မြေပြင်ပေါ်ရှိ အလွန်အမင်း ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသော သွေးချောင်းစီး သတ်ဖြတ်မှု မြင်ကွင်းကြီးကို တွေ့လိုက်ကြရသည်။

ထိုချမ်းသာကြွယ်ဝသော အိမ်တော်တစ်ခုလုံးရှိ လူပေါင်းသုံးရာကျော်မှာ တစ်ညတာအတွင်း အစုန်းသတ် ချေမှုန်းသတ်ဖြတ်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

ဤသည်က မည်သို့ဖြစ်နိုင်ပါမည်နည်း။

မြို့တော်သည် ဤနေရာနှင့် မလှမ်းမကမ်းတွင်သာ ရှိကြောင်း လူတိုင်းသိကြသည်။

မည်သူက ဤမျှအထိ အတင့်ရဲစွာဖြင့် ဤနေရာတွင် ဤကဲ့သို့ သွေးချောင်းစီးသတ်ဖြတ်မှုကို ကျူးလွန်ရဲသနည်း။

“ဒါ မိစ္ဆာတွေရဲ့ လက်ချက် ထပ်ဖြစ်ပြန်တာလား”

“မဟုတ်ဘူး၊ ဒါ မိစ္ဆာတွေလုပ်တဲ့ပုံစံမျိုး မဟုတ်ဘူး။ မိစ္ဆာတွေက လူတွေကို စားဖို့ သတ်ကြတာ၊ ဒါပေမဲ့ သူဌေးကြီးကျန်းရဲ့ မိသားစုဝင်တွေက အသတ်ခံထားရုံပဲ၊ စားမခံထားရဘူး။ ဒါကြောင့် ဤကိစ္စကို လုပ်တဲ့သူက မိစ္ဆာမဟုတ်ဘူး၊ လူပဲ ဖြစ်ရမယ်”

“ဒါပေမဲ့ သူဌေးကြီးကျန်းရဲ့ မိသားစုက ဘယ်သူနဲ့မှ ရန်ငြိုးရန်စရှိတယ်လို့ မကြားဖူးပါဘူး”

“ဘယ်သူကများ ဒီလောက်ရက်စက်တဲ့ လုပ်ရပ်မျိုးကို ကျူးလွန်ရတာလဲ”

“မြန်မြန်... မြို့တော်က တာဝန်ရှိသူတွေဆီ အမြန်ဆုံး သွားရောက်အကြောင်းကြားကြစို့...”

မြို့ခံလူထုသည် မဆိုင်းမတွဘဲ မြို့တော်ဆီသို့ အပြေးအလွှား သွားရောက်ကြတော့သည်။ အခြားသော လူများမှာမူ မီးငြှိမ်းသတ်ရန် အလုပ်ရှုပ်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။ တစ်ရက်ကြာပြီးနောက်တွင်မူ မီးမှာ လုံးဝငြိမ်းသတ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

မြို့တော်ဘက်မှ သတင်းကြားသိရသော အရာရှိများသည်လည်း ရောက်ရှိလာကြသည်။ ဤဖြစ်ရပ်သည် မိစ္ဆာများကြောင့် ဖြစ်ပွားခြင်း မဟုတ်သဖြင့်၊ ရောက်ရှိလာသူများမှာ မြို့တော်အကျဉ်းဦးစီးဌာန၏ ပြစ်ဒဏ်ခတ်ရေးရုံးမှ ရဲမက်အရာရှိ နှစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ထိုရဲမက်နှစ်ဦးစလုံးမှာ အလွန်အတွေ့အကြုံရင့်ကျက်သူများ ဖြစ်ကြသည်။

၎င်းတို့သည် မြေပြင်ပေါ်ရှိ ရုပ်အလောင်းများကို ဦးစွာ စစ်ဆေးခဲ့ပြီး မိစ္ဆာများ၏ လက်ချက်မဟုတ်ကြောင်း အတည်ပြုခဲ့သည်။ ထို့နောက် ချက်ခြင်းပင် ပြာကျလုနီးပါး ဖြစ်နေသော အိမ်များကို သေချာစွာ စေ့စေ့စပ်စပ် ရှာဖွေစစ်ဆေးကြတော့သည်။

ဤသို့ ရှာဖွေခြင်းက အမှန်ပင် တွေ့ရှိမှုတစ်ခုဆီသို့ ဦးတည်သွားခဲ့သည်။

“ဒီနံရံအောက်မှာ မီးကျွမ်းနေတဲ့ ရုပ်အလောင်းတစ်ခု ရှိနေသေးတယ်၊ ပြီးတော့ ဒီနံရံရဲ့ အောက်ခြေမှာ စာသားတစ်ကြောင်း ရေးထားတယ်... 'လူသတ်သမားက ချူရွှမ် ဖြစ်သည်' တဲ့... ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ”

ဤသွေးရောင်စာသားကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ပြစ်ဒဏ်ခတ်ရေးရုံးမှ ရဲမက်နှစ်ဦးစလုံး၏ မျက်နှာအမူအရာများ ချက်ချင်း ပျက်ယွင်းသွားခဲ့ရသည်။

မြို့တော်အတွင်းရှိ မည်သူက မသိဘဲ ရှိမည်နည်း။

ချူရွှမ်သည် မြို့တော်အကျဉ်းထောင်ဌာန၏ အဆင့် ၅ တရားစီရင်ရေးအရာရှိ ဖြစ်ရုံတင်မက၊ မဟာချင်ပြည်နယ်၏ တော်ဝင်ဦးရီးတော်လည်း ဖြစ်ပေသည်။ သို့သော် ယခုမူ သူသည် သွေးချောင်းစီး သတ်ဖြတ်မှုကြီးတစ်ခုနှင့် ဆက်နွှယ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ရဲမက်နှစ်ဦးသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက်၊ တစ်ဦးက သက်သေအထောက်အထားကို စောင့်ကြပ်ရန် ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး အခြားတစ်ဦးမှာမူ မြို့တော်သို့ မြင်းကို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စီးနင်းကာ ပြန်သွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် မြို့တော်အကျဉ်းထောင်ဌာနသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

ဤအခြင်းအရာအားလုံးကိုမူ...

ခရီးကို အလျင်အစလို နှင်နှင်လာနေသော ချူရွှမ်သည် လုံးဝ မသိရှိသေးချေ။

ရှန်းဟိုင်တောင်ကြားတွင် သူ ကုန်ဆုံးခဲ့ရသော အချိန်မှာ သူ ခန့်မှန်းထားသည်ထက် များစွာ ပိုမိုကြာမြင့်ခဲ့သည်။

သူ၏ လေနှင့် မိုးကြိုးအတောင်ပံများ ရှိနေသော်လည်း၊ မြို့တော်အနီးတစ်ဝိုက်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိရန် ကျွင်းဟောက်ချိုးထက် တစ်ရက်ခန့် နောက်ကျခဲ့ရသည်။

ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိသောအခါ ချူရွှမ်သည် သူ၏ လေနှင့် မိုးကြိုးအတောင်ပံများကို ဆက်လက်အသုံးပြုရန် မသင့်တော်တော့ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သဖြင့် ခြေကျင်သာ ဆက်လက်လျှောက်လှမ်းခဲ့ရသည်။

ဤသည်က သူ့ကို နောက်ထပ် မွန်းလွဲပိုင်းတစ်ဝက်ခန့် ကြန့်ကြာသွားစေခဲ့သည်။

သူ မြို့တော်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိချိန်တွင်မူ နောက်တစ်နေ့၏ နံနက်စောစောအချိန်ပင် ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

“မြို့တော်... ငါ နောက်ဆုံးတော့ ပြန်ရောက်ပြီပဲ။ အကျဉ်းထောင်မှူးကြီးဆီကို သွားပြီး အစီရင်ခံရမယ်” ချူရွှမ်သည် ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီး တရားစီရင်ရေးဌာနသို့ တိုက်ရိုက်မပြန်ဘဲ၊ ကောင်းကင်အကျဉ်းထောင်သို့ ဦးစွာ သွားရောက်ခဲ့သည်။

သို့သော် သူ ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့်တပြိုင်နက်...

တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေကြောင်း သူ သတိပြုမိလိုက်သည်။ ကောင်းကင်အကျဉ်းထောင်၏ အကျဉ်းထောင်စောင့်များသည် ချူရွှမ် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်သောအခါ အလွန်အမင်း အံ့ဩသွားကြပြီး၊ ၎င်းတို့၏ အကြည့်များမှာ တစ်စုံတစ်ခုကို ဖုံးကွယ်ထားသကဲ့သို့ ရှောင်ဖယ်နေကြသည်။

ချူရွှမ် တစ်စုံတစ်ခုကို မမေးမြန်းနိုင်သေးမီမှာပင်...

အဝေးမှ လျှောက်လှမ်းလာသော ရင်းနှီးသည့် ပုံရိပ်တစ်ခုကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။ ထိုသူမှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ ယခုအချိန်တွင် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်နေသော စတုတ္ထမင်းသား ပင် ဖြစ်သည်။

စတုတ္ထမင်းသားနှင့်အတူ လိုက်ပါလာသူမှာ အကျဉ်းထောင်မှူးကြီး ဝမ်ရှန်း ဖြစ်သည်။

ဝမ်ရှန်းသည် တစ်စုံတစ်ခုကို ရှင်းပြနေသည့်အလား ခေါင်းကို ငုံ့ထားဆဲဖြစ်သော်လည်း၊ ချူရွှမ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏ ရှင်းပြချက်အားလုံးမှာ အချည်းနှီး ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။ စတုတ္ထမင်းသားသည် ပို၍ပင် ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်တော့သည်။

ချူရွှမ်ကို မြင်သည်နှင့် သူသည် နီမြန်းနေသော မျက်ဝန်းများနှင့်အတူ ရှေ့သို့ ပြေးဝင်လာပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ “ချူရွှမ်... မင်း တရားလွန်လှပြီ။ ဒီနေ့တော့ သွေးကြွေးကို သွေးနဲ့ပဲ ဆပ်ရမယ်”

ဝုန်း...

စတုတ္ထမင်းသားသည် ခြေတစ်လှမ်းဖြင့် ချူရွှမ်၏ ရှေ့မှောက်သို့ ပြေးဝင်လာကာ သူ၏ လက်သီးများကို ပြင်းထန်စွာ လွှဲယမ်းထိုးနှက်လိုက်သည်။

တစ်လကျော်မျှ ခွဲခွာပြီးနောက်တွင်၊ စတုတ္ထမင်းသား၏ ခန္ဓာကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ ပြောင်းလဲခြင်းမရှိသော်လည်း၊ သူ၏ သိုင်းပညာကျင့်ကြံမှုမှာ ရှန်ထျန်းအဆင့် နဝမအလွှာသို့ အမှန်တကယ်ပင် အောင်မြင်စွာ ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် တော်ဝင်မိသားစုဝင်တစ်ဦး ဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ၊ စတုတ္ထမင်းသား ကျင့်ကြံထားသော သိုင်းပညာမှာ သာမန်မဟုတ်ဘဲ၊ သွေးဝတ်စုံဝတ်အစောင့်တပ်ဖွဲ့၏ 'သွေးနတ်ဘုရားကျင့်စဉ်' ဟု ခေါ်သော နိုင်ငံတော်စောင့် နတ်ဘုရားကျင့်စဉ် ပင် ဖြစ်သည်။

ချူရွှမ်သည် အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသော်လည်း၊ ထိုနေရာတွင် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်ခံပြီး အရိုက်ခံမည့်သူ မဟုတ်ချေ။ ခန္ဓာကိုယ်ကို အသာအယာ လှုပ်ရှားလိုက်ရုံမျှဖြင့် စတုတ္ထမင်းသား၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်တိမ်းလိုက်ပြီး ဆိုလိုက်သည်။ “ငါ့ရဲ့ တူတော်မောင်... ဒါက ဘာသဘောလဲ...”

“ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း။ ချူရွှမ်... မင်းက သွေးဆာနေတဲ့သူပဲ၊ ငါ့ရဲ့ လက်အောက်မှာ ရှိတဲ့ လူပေါင်းသုံးရာကျော်ရဲ့ အသက်ကို မင်း အကုန်သတ်ဖြတ်ပစ်ခဲ့တယ်။ ဒီနေ့တော့ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းရဲ့ အသက်နဲ့ ပြန်လဲရမယ်”

ပြင်းထန်လှသော ဒေါသကြောင့် စတုတ္ထမင်းသား၏ နဖူးထက်တွင် အကြောပြိုင်ပြိုင်များ ထောင်ထွက်လာခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏ လက်ညှိုးများကို ဆက်တိုက် ညွှန်ပြကာ၊ သွေးနတ်ဘုရားကျင့်စဉ်၏ အကြောက်စရာအကောင်းဆုံး နည်းဗျူဟာဖြစ်သော 'သွေးနတ်ဘုရားလက်ညှိုး' ကို ထုတ်ဖော်လိုက်တော့သည်။

ချူရွှမ်၏ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားခဲ့သော်လည်း သူ ရှောင်တိမ်းခြင်း မပြုတော့ချေ။ ထို့ပြင် သူ၏ ခန္ဓာကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို ရုတ်တရက် ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ သန်မာလှသော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးကို အသုံးပြုကာ သွေးနတ်ဘုရားလက်ညှိုး၏ အလင်းတန်းများကို တိုက်ရိုက် ခုခံလိုက်တော့သည်။

ချူရွှမ်၏ ခန္ဓာကိုယ် ဖြတ်သန်းသွားရာ နေရာတိုင်းတွင် သွေးနတ်ဘုရားလက်ညှိုး၏ အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်သွားခဲ့သည်။ ၎င်းအစား ချူရွှမ်သည် ခြေတစ်လှမ်းတိုးကာ စတုတ္ထမင်းသား၏ ရှေ့မှောက်သို့ ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။

သူသည် ဘာမျှ စဉ်းစားမနေဘဲ စတုတ္ထမင်းသား၏ မျက်နှာကို ပြင်းထန်သော ပါးရိုက်ချက်တစ်ချက် ကျွေးလိုက်ရာ၊ စတုတ္ထမင်းသားမှာ စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်လျက် အနောက်သို့ ခြေလှမ်းပျက်ကာ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ရပြီး၊ ချူရွှမ်ကို ကြည့်နေသော သူ၏ အကြည့်များမှာ ထိတ်လန့်မှုနှင့် နာကျည်းမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အကျဉ်းထောင်စောင့်များလည်း မှင်တက်သွားကြရသည်။

ရာဇဝတ်စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးအရာရှိ ချူရွှမ်သည် ယခုခရီးစဉ်မှ ပြန်လာပြီးနောက် ပို၍ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလာသည်ဟု အဘယ်ကြောင့် ခံစားနေရပါသနည်း။

အကျဉ်းထောင်မှူးကြီး ဝမ်ရှန်းပင်လျှင် အံ့ဩသွားခဲ့ရသည်။ စတုတ္ထမင်းသား၏ သိုင်းပညာကျင့်ကြံမှုသည် ရှန်ထျန်း အဆင့် နဝမအလွှာသို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်၍ ချူရွှမ်နှင့် တွေ့ဆုံပါက ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခု ဧကန်မုချ ဖြစ်ပွားလိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။

သို့သော် ဤစတုတ္ထမင်းသားသည် ချူရွှမ်၏ တိုက်ကွက်တစ်ကွက်ကိုပင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း မရှိသေးပေ။

ဝမ်ရှန်း၏ နှလုံးသားထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ မြင့်တက်လာပြီး မေးလိုက်သည်။ “ချူရွှမ်... မင်းက ခန္ဓာကျင့်ကြံမှုအဆင့်ရဲ့ အကန့်အသတ်ဖြစ်တဲ့ ရှန်ထျန်း အဆင့် နဝမအလွှာကိုတောင် ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီလား”

“အင်း... အဲဒီလိုပဲ ပြောလို့ရပါတယ်”

ချူရွှမ်သည် ၎င်းကို ဖုံးကွယ်ထားရန် မရည်ရွယ်သော်လည်း ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ ကောင်းကင်အကျဉ်းထောင်အတွင်းရှိ လူတိုင်းမှာ ဆွဲဆောင်ခြင်းခံထားရပြီး၊ လူအများအပြား ရှိနေသဖြင့် စကားများများပြောရန် မသင့်တော်ချေ။

သူသည် စတုတ္ထမင်းသားကို အေးစက်စွာ လက်ညှိုးထိုးပြလျက် ဆိုလိုက်သည်။ “မင်း ငါ့ကို ထပ်ပြီး တိုက်ခိုက်ရဲရင်တော့... မင်းကို မြေပြင်ပေါ်မှာ ဖိထားပြီး နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် အရိုက်အနှက် ဆုံးမဖို့ ငါ ဝန်လေးမှာ မဟုတ်ဘူး”

“ပြီးတော့ ထောင်မှူးကြီး... ငါ မရှိတဲ့ အချိန်အတွင်းမှာ ကောင်းကင်အကျဉ်းထောင် ဒါမှမဟုတ် တရားစီရင်ရေးဌာနမှာ တစ်ခုခု ဖြစ်ပွားခဲ့လို့လား။ ဘာဖြစ်လို့ ဒီစတုတ္ထမင်းသားက အကြောင်းရင်းမရှိဘဲ ငါ့အသက်ကို လိုချင်နေရတာလဲ”

ချူရွှမ်သည် အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

အကျဉ်းထောင်မှူးကြီး ဝမ်ရှန်း၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ လေးနက်တည်ကြည်သွားပြီး လေးနက်သော အသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။ “ချူရွှမ်... မနေ့ညကတင် မြို့တော်ပြင်ပ လီနှစ်ဆယ်အကွာမှာရှိတဲ့ ဈေးမြို့တော်လေးတစ်ခုက လူပေါင်းသုံးရာကျော်ရှိတဲ့ မိသားစုတစ်ခုလုံး အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်ခြင်း ခံခဲ့ရတယ်။ အဲဒီနောက် ငါတို့ရဲ့ ရဲမက်တွေ သွားရောက်စုံစမ်းစစ်ဆေးတဲ့အခါ အထဲမှာ သွေးနဲ့ ရေးထားတဲ့ စာသားတစ်ကြောင်းကို တွေ့ခဲ့ရတယ်၊ အဲဒါက 'လူသတ်သမားက ချူရွှမ် ဖြစ်သည်' တဲ့”

“ဒါတင်မကသေးဘူး... အသတ်ခံလိုက်ရတဲ့ အဲဒီချမ်းသာတဲ့ မိသားစုရဲ့ သမီးတစ်ယောက်က စတုတ္ထမင်းသား အသစ်တင်မြှောက်ထားတဲ့ ကိုယ်လုပ်တော် ဖြစ်နေလို့ပဲ”

ရလဒ်အနေဖြင့် သူသည် ကိုယ်လုပ်တော်တစ်ဦးကို မကြာသေးမီကမှ တင်မြှောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် သူနှင့် ရန်ငြိုးရှိသော ချူရွှမ်၏ လက်ချက်ဟု ယူဆရသော လုပ်ရပ်ကြောင့် သူ၏ ယောက္ခမလောင်း မိသားစုတစ်ခုလုံး သတ်ဖြတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

စတုတ္ထမင်းသားသည် ချူရွှမ်ကို မြင်မြင်ချင်း မျက်ဝန်းများ နီမြန်းသွားရခြင်းမှာ မဆန်းတော့ချေ။

ယခုအချိန်တွင် ဝမ်ရှန်း၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ စတုတ္ထမင်းသား၏ အကြည့်များတွင် ပိုမိုပြင်းထန်သော နာကျည်းမှုများနှင့် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများ ပြည့်နှက်သွားခဲ့ပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ချူရွှမ်... မင်း တရားသူကြီးချုပ် ဖြစ်လာပြီး ငါ့ခမည်းတော်ရဲ့ မျက်နှာသာပေးမှုကို ခံရရုံနဲ့ ဒီလောက်အထိ ရိုင်းစိုင်းရဲတယ်လို့ မထင်လိုက်နဲ့။ ဒီလောကမှာ မဟာချင်တော်ဝင်မိသားစုကပဲ ဆက်ပြီး အုပ်ချုပ်နေတုန်းပဲ။ မင်းနဲ့ ရန်ငြိုးရှိတာက ငါပါ၊ ဒါက ငါ့ရဲ့ ကိုယ်လုပ်တော်မိသားစုနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ။ မင်း စောင့်နေလိုက်။ ဒီနေ့ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ ကိစ္စအတွက် ငါ့အသက်ကို ရင်းရရင်တောင် ခမည်းတော်ဆီ သွားပြီး မုချ တရားမျှတမှု တောင်းခံမယ်”