အခန်း ၂၀၉
Vol. 14 Ch. 209
အခန်း (၂၀၉)
ငါ မင်းကို ကျောထောက်နောက်ခံပြုပေးမယ်
စတုတ္ထမင်းသားသည် ရှန်ထျန်းအဆင့် နဝမအလွှာသို့ အောင်မြင်စွာ ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ချူရွှမ်ကို အနိုင်မယူနိုင်သည်ကို မြင်သောအခါ သူ၏နှလုံးသားထဲ၌ နာကျည်းမှုများနှင့် ဒေါသတရားများ ပိုမိုပြင်းထန်စွာ ပြည့်နှက်သွားခဲ့ရသည်။
အကယ်၍ ချူရွှမ်သည် သာမန်ကွပ်မျက်သူ သို့မဟုတ် အဆင့် ၅ တရားစီရင်ရေးအရာရှိတစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်ခဲ့လျှင်၊ မင်းသားတစ်ပါးအနေဖြင့် ဤကဲ့သို့သော လုပ်ရပ်အတွက် ချူရွှမ်ကို တိုက်ရိုက်ကွပ်မျက်နိုင်ပေလိမ့်မည်။
သို့သော် ရွေးချယ်စရာမရှိခဲ့ချေ။ ယခုအခါ ချူရွှမ်သည် တရားစီရင်ရေးအရာရှိ ဖြစ်ရုံတင်မက၊ ဧကရာဇ်ကိုယ်တိုင် အသိအမှတ်ပြုထားသော တော်ဝင်ညီနောင်၊ မဟာချင်ပြည်နယ်၏ တော်ဝင်ဦးရီးတော်လည်း ဖြစ်နေသည်။ ထို့ကြောင့် စတုတ္ထမင်းသားသည် မည်မျှပင် ဒေါသထွက်နေပါစေ၊ ချူရွှမ်ကို တစ်စုံတစ်ရာ ပြုလုပ်ရန် မဝံ့ရဲခဲ့ပေ။
သူလုပ်နိုင်သည်မှာ နာကျည်းမှုများဖြင့် မျက်နှာပျက်ယွင်းလျက် ဒေါသတကြီး လှည့်ပြန်သွားရန်သာ ရှိတော့သည်။
ဤဖြစ်ရပ်ပြီးနောက် ချူရွှမ်နှင့် စတုတ္ထမင်းသားတို့သည် ရိုးရိုးတန်းတန်း မသင့်မြတ်ရုံတင်မကဘဲ မပြေလည်နိုင်သော ရန်ငြိုးဟောင်းရန်ငြိုးသစ်များဖြင့် သေကျေပျက်စီးရမည့် မဟာရန်သူတော်ကြီးများ ဖြစ်သွားခဲ့ကြပြီကို လူတိုင်း သိရှိလိုက်ကြသည်။
အကျဉ်းထောင်မှူးကြီး ဝမ်ရှန့်နှင့် များပြားလှသော အကျဉ်းထောင်စောင့်များသည် ချူရွှမ်အတွက် အနည်းငယ် စိုးရိမ်ပူပန်သွားကြသည်။
သို့သော် ချူရွှမ်မှာမူ လုံးဝ အေးဆေးတည်ငြိမ်နေခဲ့သည်။ သူ၏ လက်ရှိ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို ထည့်မပြောဘဲထားလျှင်ပင်၊ မြို့တော်မှ သူထွက်ခွာစဉ်က စတုတ္ထမင်းသားသည် လူလွှတ်၍ ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ခဲ့ကတည်းက ၎င်းတို့နှစ်ဦးမှာ သေရာပါရန်သူများ ဖြစ်သွားခဲ့ကြပြီးသား ဖြစ်သည်။
အခွင့်အရေးသာရှိပါက ဤစတုတ္ထမင်းသားကို သတ်ပစ်ရန် ချူရွှမ် စိတ်ထဲရှိမည်မဟုတ်ပေ။
“ဒါပေမဲ့ မဟာရန်သူတွေ ဖြစ်သွားတာက တစ်ပိုင်း၊ အကြောင်းရင်းမရှိဘဲ အပြစ်ဖို့ခံရတာက တစ်ပိုင်းပဲ။ ထောင်မှူးကြီး... စတုတ္ထမင်းသားရဲ့ ယောက္ခမလောင်း မိသားစုတစ်ခုလုံး ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး အသတ်ခံလိုက်ရတာလဲ၊ ပြီးတော့ ငါလုပ်တာလို့ သူက ဘာဖြစ်လို့ ဒီလောက်တောင် သေချာနေရတာလဲဆိုတာ သေသေချာချာလေး ရှင်းပြပါဦး” ဟု ချူရွှမ်က အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါဖြစ်လျက် ဝမ်ရှန့်ကို မေးမြန်းလိုက်သည်။
ဝမ်ရှန့်က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး “စတုတ္ထမင်းသားရဲ့ ယောက္ခမ ဝမ်ဖူဟူရဲ့ မိသားစုတစ်ခုလုံး မနေ့ညကတင် သတ်ဖြတ်ခံလိုက်ရတာ။ မနေ့မနက်က ငါတို့ မြို့တော်အကျဉ်းထောင်ဌာနရဲ့ ပြစ်ဒဏ်ခတ်ရေးရုံးက ရဲမက်တွေ သွားရောက်စုံစမ်းစစ်ဆေးတဲ့အခါ ဝမ်ဖူဟူရဲ့ မိသားစုဝင်အားလုံး အသတ်ခံထားရရုံတင်မကဘူး၊ သေဆုံးသူတစ်ဦးက မသေခင်မှာ နံရံအောက်ခြေမှာ သွေးစွန်းနေတဲ့ လက်ညှိုးနဲ့ မင်းရဲ့နာမည်ကို လျှို့ဝှက်ရေးသားပြီး မင်းက လူသတ်သမားဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြသွားခဲ့တယ်”
“အရေးကြီးဆုံးအချက်ကတော့ အဲဒီညမှာပဲ မင်း အဲဒီဈေးမြို့တော်ကနေ ညဉ့်နက်သန်းခေါင်ယံမှာ ထွက်ခွာသွားတာကို လူဆယ်ယောက်ထက်မနည်းက ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မြင်တွေ့ခဲ့ရတယ်လို့ ပြောကြတယ်။ အခု အဲဒီလူတွေအားလုံးက မင်းကို စွပ်စွဲဖို့အတွက် စတုတ္ထမင်းသား အသုံးချနေတဲ့ သက်သေတွေ ဖြစ်ကုန်ကြပြီ”
“ငါက အချိန်ဆွဲပြီး ပိုပြီးအသုံးဝင်မယ့် သဲလွန်စတွေကို ရှာဖွေဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာ၊ ဒါပေမဲ့ မင်းကလည်း ဒီလိုအချိန်ကျမှ ကွက်တိ ပြန်ရောက်လာရတယ်လို့...” ဝမ်ရှန့်က စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ခြေဆောင့်ကာ ဆိုလိုက်သည်။
ချူရွှမ်၏ ယခုအချိန်တွင် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာမှုမှာ အလွန်အမင်း အချိန်အခါမတော် ဖြစ်သွားခဲ့သည်ဟုသာ ဆိုရပေမည်။
ဝမ်ဖူဟူ၏ မိသားစုတစ်ခုလုံး သတ်ဖြတ်ခံရပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် ချူရွှမ် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။
ထို့ပြင် သက်သေခံပုဂ္ဂိုလ်များနှင့် ခိုင်လုံသော သက်သေအထောက်အထားများလည်း ရှိနေသည်။
အကယ်၍ ချူရွှမ်၏ စိတ်နေသဘောထားနှင့် ဤကဲ့သို့သော လုပ်ရပ်မျိုးကို မည်သည့်အခါမျှ လုပ်မည်မဟုတ်ကြောင်း သေချာမသိခဲ့လျှင်၊ စတုတ္ထမင်းသားကို ထားဘိဦး၊ ဝမ်ရှန့်ကိုယ်တိုင်ပင် သူ့ကို သံသယမဝင်ဘဲ နေနိုင်မည်မဟုတ်ချေ။
ဤအရာအားလုံးကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ချူရွှမ်သည်လည်း စိတ်ထဲတွင် အေးစိမ့်သွားခဲ့ရသည်။
သူသည် မမည်သူ့ကို သွားရောက်အငြိုးထားမိ၍ မိမိအပေါ် ဤမျှအထိ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသော လျှို့ဝှက်အကွက်ဆင်မှုကို အသုံးပြုရသနည်း။
“ဒါက စတုတ္ထမင်းသားရဲ့ 'ကိုယ်ကျိုးစွန့် အကွက်ဆင်မှု' လား။ ငါ ကျွင်းဟောက်ချိုးကို ခေါ်ဆောင်လာပြီးပြီဆိုတာ သူသိလို့ တရားဝင်နည်းလမ်းနဲ့ ငါ့ကို မကိုင်တွယ်နိုင်တော့တဲ့အတွက် ဤနည်းနဲ့ ငါ့ကို မတရားအကွက်ဆင် စွပ်စွဲချင်တာလား” ဟု ချူရွှမ်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ လေးနက်တည်ကြည်သွားခဲ့သည်။
သို့သော် မကြာမီမှာပင် သူ ခေါင်းခါလိုက်သည်။
အကြောင်းမူကား လူတစ်ဦးသည် တိုက်ရိုက်ဖြစ်စေ၊ သွယ်ဝိုက်၍ဖြစ်စေ အပြစ်မဲ့သူများကို သတ်ဖြတ်ခြင်းဖြင့် မကောင်းမှုဒုစရိုက်ကို ကျူးလွန်မိပါက ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ကံကြမ္မာဆိုး ဝိညာဉ်အညစ်အကြေးများ စွန်းထင်ကျန်ရစ်မည် ဖြစ်သည်။ စတုတ္ထမင်းသားနှင့် ခုနက ရင်ဆိုင်ရစဉ်အတွင်း ချူရွှမ် တစ်စုံတစ်ခုကို အာရုံခံမိခဲ့သည်။
စတုတ္ထမင်းသား၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် မကောင်းမှုအညစ်အကြေးများ ရှိနေသည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သော်လည်း၊ ၎င်းမှာ ပိုမိုတိုးပွားလာခြင်း မရှိချေ။
ဤသည်က ထိုအစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်မှုသည် စတုတ္ထမင်းသား၏ ကိုယ်ကျိုးစွန့် အကွက်ဆင်မှု မဟုတ်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။
သို့ဆိုလျှင် မည်သူ ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။ “ဒါက သူ ဖြစ်နိုင်မလား”
ချူရွှမ်သည် မြို့တော်အတွင်း သူ ရန်ငြိုးဖွဲ့မိခဲ့သော ရန်သူများကို သေသေချာချာ ပြန်လည်သုံးသပ်လိုက်သည်။ သူ အပြင်းထန်ဆုံး ရန်ငြိုးဖွဲ့မိသူမှာ စတုတ္ထမင်းသားဖြစ်ပြီး၊ ဒုတိယမြောက်မှာ လက်ဝဲဝန်ကြီးချူပ် လင်ချူချန် ဖြစ်သည်။
“ထောင်မှူးကြီး... ဒီကိစ္စက လင်ချူချန်ရဲ့ လက်ချက်ဖြစ်နိုင်မလား” ဟု ချူရွှမ်က လေးနက်သောအသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။
“လက်ဝဲအမတ်ချူပ်ရဲ့ နည်းလမ်းတွေက ရက်စက်တယ်ဆိုပေမဲ့ သူက အလွန်မာနကြီးတဲ့သူပဲ။ မိသားစုတစ်ခုလုံးကို အစုန်းသတ်ချေမှုန်းတဲ့ ဤမျှအထိ ယုတ်မာကောက်ကျစ်တဲ့ နည်းဗျူဟာကို သုံးလိမ့်မယ် မထင်ဘူး။ ဒါတင်မကဘူး... စတုတ္ထမင်းသားကို ဤလိုမျိုး သွားရောက်ရန်စလိုက်ရင် သူ့အတွက် ဘာအကျိုးအမြတ် ရှိမှာမလို့လဲ။ နောက်ပြီး ငါတို့ဆီမှာ ဘာသက်သေမှလည်း မရှိဘူး” ဟု ဝမ်ရှန့်က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ဆိုလိုက်သည်။
ချူရွှမ်၏ နှလုံးသားသည် လှုပ်ခတ်သွားပြီး “သက်သေလား... ထောင်မှူးကြီး၊ ဒီကိစ္စကို လက်ဝဲအမတ်ချူပ် လုပ်တာ ဟုတ်မဟုတ် စမ်းသပ်ဖို့ ငါ့မှာ နည်းလမ်းတစ်ခု ရှိတယ်လို့ ထင်တယ်”
“မင်းမှာ နည်းလမ်းရှိတယ် ဟုတ်စ။ ငါ တောင် မေ့တော့မလို့... မင်းက မိစ္ဆာဘုရင် ကျွင်းဟောက်ချိုးကိုတောင် ဖိတ်ခေါ်နိုင်ခဲ့တာပဲ။ မင်းမှာ နည်းလမ်းရှိတယ်ဆိုမှတော့ ဒီအရာရှိကြီးအနေနဲ့ စိတ်ပူမနေတော့ဘူး”
အမှန်စင်စစ် ၎င်းမတိုင်မီကပင် 'အရိပ်' နှင့် မဟာယွဲ့ တော်ဝင်မိသားစု၏ သဲလွန်စများကို လိုက်လံစုံစမ်းနေရခြင်းက ဝမ်ရှန့်ကို အလွန်အမင်း အလုပ်များပြာယာခတ်စေခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း ဝမ်ရှန့်က မထွက်ခွာမီ သတိပေးနှိုးဆော်ခဲ့သည်။ “မင်း ဒီကိစ္စကို စုံစမ်းစစ်ဆေးနိုင်ရင် စုံစမ်းပါ၊ အကယ်၍ မစုံစမ်းနိုင်လို့ အကူအညီလိုရင် ကောင်းကင်အကျဉ်းထောင်ကို အချိန်မရွေး လာခဲ့ပါ။ ကောင်းကင်အကျဉ်းထောင်ရဲ့ အင်အားတွေနဲ့ အရင်းအမြစ်တွေအားလုံးကို မင်း စိတ်ကြိုက် အသုံးပြုနိုင်စေရမယ်”
“ပြီးတော့ ကျူးရှန်း မြို့နယ်နဲ့ ဝိညာဉ်ဧကရာဇ်ဂိုဏ်း ကိစ္စတွေကိုလည်း မင်း စိတ်ပူစရာမလိုတော့ဘူး။ မြို့တော်အကျဉ်းထောင်ဌာနနဲ့ တရားရေးဌာနက ၎င်းတို့ကို ကိုင်တွယ်ဖို့အတွက် ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်တွေကို စေလွှတ်ပြီးပြီ”
ဝမ်ရှန့်သည် စကားကို အဆုံးသတ်ပြီးနောက် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ ဝမ်ရှန့်သည် 'အရိပ်' နှင့် မဟာယွဲ့ မင်းသားကို ခြေရာခံရန်အတွက် ခွန်အားအမြောက်အမြား အသုံးပြုထားရကြောင်း ထင်ရှားပေသည်။
ဤသည်ကို မြင်သောအခါ ချူရွှမ်သည် စိတ်ထဲမှသာ တောင်းပန်လိုက်နိုင်သည်။ ဝမ်ရှန့်ကို နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် သူသည် ကောင်းကင်အကျဉ်းထောင်မှ ထွက်ခွာကာ သူ၏ တရားစီရင်ရေးဌာနသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။
“အစ်ကိုရွှမ်... ပြန်ရောက်ပြီပဲ” ရင်ပြင်အတွင်း သံတုတ်ဖြင့် ပညာပေးခြင်းကို ခံယူနေကြသော ကျန်းလုံနှင့် ကျောက်ဟူတို့သည် ချူရွှမ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။ ချူရွှမ်သည်လည်း နှစ်လတာ ကာလအတွင်း ၎င်းတို့နှစ်ဦး၏ သိုင်းပညာကျင့်ကြံမှုမှာ အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရသည်။
ထို့နောက် သူသည် တစ်ခုလျှင် ပိဿာတစ်ထောင်ကျော် လေးလံသော သံတုတ်ကြီးများကိုယ်စီ ကိုင်ဆောင်ထားသည့် ဝမ်ချောင်နှင့် မာဟန့်တို့ကို တွေ့လိုက်ရပြီး၊ ရင်ပြင်၏ ထောင့်တစ်နေရာတွင်မူ ကွေးညွတ်ကျိုးပဲ့နေသော အလားတူ သံတုတ်ကြီး အခုရေပေါင်းများစွာကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ချူရွှမ်သည် စိတ်ထဲမှ အံ့ဩတသသ ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။ ကျန်းလုံနှင့် ကျောက်ဟူတို့ ဤမျှအထိ လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာခြင်းမှာ မဆန်းတော့ချေ။
“စီနီယာတို့... တကယ်ပဲ ပင်ပန်းသွားကြပါပြီ” ချူရွှမ်က ဝမ်ချောင်နှင့် မာဟန့်တို့ကို အလျင်အစလို လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်လိုက်သော်လည်း၊ ထိုနှစ်ဦးမှာမူ ရှက်ရွံ့သော အမူအရာများ ဖြစ်ပေါ်နေခဲ့သည်။
“တရားစီရင်ရေး အရာရှိ... ကျွန်တော်တို့ကို ချီးမွမ်းလွန်းနေပါပြီ။ ကျွန်တော်တို့ လက်ရဲဇက်ရဲ သိပ်မလုပ်မိလို့ပါ။ အကယ်၍ ပိုပြီး ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်နှက်ခဲ့ရင် ဒီကောင်လေးနှစ်ယောက်က ရှန်ထျန်းအဆင့်ကို အစောကြီးကတည်းက ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့မှာ”
ဝမ်ချောင်နှင့် မာဟန့်တို့၏ မျက်နှာများမှာ နီမြန်းနေခဲ့ပြီး ၎င်းတို့သည် အမှန်တကယ်ပင် ရှက်ရွံ့နေကြကြောင်း သိသာသည်။ ထို့နောက် ၎င်းတို့သည် ရှက်ရွံ့စိတ်နှင့်အတူ ကျင့်သားရနေသည့်အတိုင်း သံတုတ်ကြီးများကို မြှောက်ကာ ကျန်းလုံနှင့် ကျောက်ဟူတို့ထံသို့ လွှဲယမ်းလိုက်ကြပြန်သည်။
“မင်းတို့ကောင်လေးနှစ်ယောက်... တရားစီရင်ရေးအရာရှိ ပြန်ရောက်လာတာနဲ့ ကျင့်ကြံစရာမလိုတော့ဘူး အောက်မေ့နေလား။ မင်းတို့ ရှန်ထျန်းအဆင့်ကို မရောက်မချင်း ငါတို့ကတော့ နေ့တိုင်း ဆက်ရိုက်နေမှာပဲ”
စကားအဆုံးတွင် ထိုနှစ်ဦးသည် သံတုတ်ကြီးများကို ကိုင်ဆောင်ကာ ရှေ့သို့ တိုးဝင်သွားကြတော့သည်။ ဤကဲ့သို့သော ကျင့်ကြံခြင်း နည်းလမ်းက ချူရွှမ်ကို စာနာစိတ် ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သော်လည်း သူ တားဆီးခြင်း မပြုခဲ့ချေ။ သူ၏ အကြည့်များမှာ တရားရုံးမဆောင်ကြီးဆီသို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။
ထိုနေရာတွင် တော်ဝင်အစောင့်တပ်ဖွဲ့ဝင်များ၊ မိန်းမစိုးများနှင့် နန်းတွင်းအစေခံများ အုပ်စုလိုက် ရပ်နေကြသည်။ ချူရွှမ်သည် လုံးဝ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားပြီး သွားရောက်မေးမြန်းရန် ပြင်လိုက်စဉ်...
အစောင့်တစ်ဦးက လက်မြှောက်ကာ သူ့ကို တားဆီးလိုက်ပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ “ရပ်စမ်း... မိဖုရားခေါင်ကြီးရဲ့ တော်ဝင်ရထားလုံး ဒီမှာ ရှိနေတယ်။ မင်းကို ဘယ်သူက အနားကပ်ခွင့်ပြုလို့လဲ။ အမြန်ဆုံး နောက်ဆုတ်စမ်း”
“မိဖုရားခေါင်ကြီး ဟုတ်စ... ဘယ်မိဖုရားခေါင်ကြီးလဲ” ချူရွှမ်သည် သံသယများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။
ထိုစဉ်မှာပင် ရင်နှီးသော ပုံရိပ်တစ်ခု တရားရုံးမဆောင်အတွင်းမှ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။ ထိုသူမှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ လှပတင့်တယ်ပြီး မွန်မြတ်လှသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးနှင့်အတူ လိုက်ပါလာသည့် ကျွင်းဟောက်ချိုး ပင် ဖြစ်သည်။
ချူရွှမ် လန့်ဖျပ်သွားခဲ့ရသည်။ “ဘုရားရေ... ဒီလိုအဝတ်အစားတွေ၊ ပြီးတော့ အစောင့်တွေနဲ့ တော်ဝင်ရထားလုံး... ဒါက လက်ရှိ မိဖုရားခေါင်ကြီးရဲ့ စီတန်းလှည့်လည်မှု မဟုတ်ဘူးလား”
တစ်ချိန်တည်းတွင် ထွက်လာကြသော ကျွင်းဟောက်ချိုးနှင့် မိဖုရားခေါင်ကြီးတို့သည်လည်း ချူရွှမ်ကို သတိပြုမိသွားကြသည်။ ကျွင်းဟောက်ချိုး၏ မျက်နှာတွင် ဝမ်းသာရိပ်များ ထင်ဟပ်သွားပြီး အလျင်အစလို မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။ “မိဖုရားခေါင်ကြီး... ဒါက တရားစီရင်ရေးအရာရှိ ချူ ဖြစ်ပါတယ်”
“မိဖုရားခေါင်ကြီး ဟုတ်လား... ဟောက်ချိုး၊ နောက်နောင် ငါ့ကို မင်းရဲ့ အခေါ်အဝေါ်အတိုင်း 'ချင်းလင်း' လို့ပဲ တိုက်ရိုက်ခေါ်ပါ” မိဖုရားခေါင်ကြီး၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အနည်းငယ် မကျေမနပ် ဖြစ်သွားသကဲ့သို့ ရှိသည်။
ထို့နောက် သူမ၏ ဆောင်းဦးလှိုင်းအလား ကြည်လင်သော မျက်ဝန်းများသည် ချူရွှမ်ထံသို့ ကျရောက်လာခဲ့သည်။ သူမက ခေါင်းကို အသာအယာ ညိတ်ပြလိုက်ပြီး ဆိုလိုက်သည်။
“ဒီမိဖုရားခေါင်ကြီးက တရားစီရင်ရေးအရာရှိ ချူရဲ့ ကျော်ကြားလှတဲ့ ဂုဏ်သတင်းကို ကြားဖူးတာ ကြာပါပြီ။ မစိုးရိမ်ပါနဲ့... မိသားစုတစ်ခုတည်းကို သတ်တာကို ဘေးဖယ်ထားရင်တောင်မှ မင်း မိသားစုတစ်ဆယ်ခုလုံးကို သတ်ပစ်ခဲ့ရင်တောင် ကျွင်းဟောက်ချိုး ဤနေရာမှာ ရှိနေသရွေ့ ဒီမိဖုရားခေါင်ကြီးက မင်းကို ကျောထောက်နောက်ခံပြုပေးမယ်”