အခန်း ၁၈၁

အခန်း (၁၈၁)

မဟာချင်အင်ပါယာ၏ နောက်ထပ်မင်းသားတစ်ပါး အသတ်ခံရခြင်းနှင့် မိတ်ဖက်အသစ်

"သတ်စမ်း!"

ဝေ့ရှောင်လင်သည် ကြောက်ရွံ့မှုကို ခွန်အားအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး သေတွင်းမှ လွတ်မြောက်မည့် လမ်းစတစ်ခုကို ရှာဖွေရန် အတင်းအဓမ္မ အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

သူ၏ သက်စောင့်ဝိညာဉ်မူလအဆီအနှစ်များသည် လောင်ကျွမ်းနေပြီး သူ၏ စွမ်းအားမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ ဓားတစ်ချက် ခုတ်ချက်နှင့်အတူ စူးရှတောက်ပသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုသည် ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ထိုပါယန်ကို သတ်ဖြတ်ပြီး ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့မှုမှ ဖောက်ထွက်ရန် ကြံစည်နေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"သောက်ကျိုးနည်း... မင်းက ငါ့ကို အနိုင်ကျင့်လို့ရတဲ့ မက်မွန်သီးအိအိလေးလို့ ထင်နေတာလား"

ထိုပါယန်က ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင် နက်မှောင်သော မီးလျှံများ ဝန်းရံလျက် သူ၏ အရှိန်အဝါကို အဆုံးစွန်အထိ ပေါက်ကွဲပစ်လိုက်သည်။

"ငါ ဒဏ်ရာမရခင်တုန်းက မဟာသူတော်စင်အဆင့်ရဲ့ အထွတ်အထိပ်မှာ ရှိခဲ့တာကွ။ မင်းလို အဖိုးအိုထက် အများကြီး ပိုသန်မာတယ်။ မင်းက ဘာကောင်မလို့လဲ"

သူ၏ မီးနိယာမမှာ မဟာအောင်မြင်မှုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီး ပြည့်စုံခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် လက်တစ်ကမ်းအလိုသာ လိုတော့သဖြင့် ထိုပါယန်၏ အသက်လုတိုက်ပွဲဝင်စွမ်းအားမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပေသည်။

သူ၏ လက်ထဲရှိ နက်မှောင်သော မီးလျှံများနှင့်အတူ သူသည် ဝေ့ရှောင်လင်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ပြတ်ပြတ်သားသား ပိတ်ဆို့တားဆီးလိုက်လေသည်။

တိုက်ခိုက်မှုတစ်ချက် အပြီးတွင် ကျန်ရှိနေသော လူများအားလုံးသည် ဝေ့ရှောင်လင်ထံသို့ ဝိုင်းအုံ၍ တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။

ဝေ့ရှောင်လင်သည် တစ်ခဏချင်းတွင်ပင် အမျိုးမျိုးသော တိုက်ခိုက်မှုလှိုင်းလုံးကြီးများအောက်၌ နစ်မြုပ်သွားခဲ့ရသည်။ သူက ဒေါသတကြီးဖြင့်

"မင်းတို့မှာ သတ္တိရှိရင် ငါ့ကို တစ်ယောက်ချင်းစီ လာတိုက်ရဲလား!" ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"အား!"

သူသည် နာကျင်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ရသည်။ လူဆယ်ယောက်နှင့် တိုက်ခိုက်ရန် ဝေးစွ... လူသုံးယောက်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို တုံ့ပြန်ရန်ပင် သူ၏အတွက် အလွန်တရာ ခက်ခဲလှပေသည်။

အသက်ရှူရုံ အနည်းငယ်မျှသော အချိန်အတွင်းမှာပင် သူသည် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိသွားခဲ့ရသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် တိုက်ခိုက်မှုများမှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

စုချန်းချန်သည် ဖြည်းဖြည်းချင်း လှမ်းထွက်လာပြီး "မင်းရဲ့ ဆန္ဒအတိုင်းပဲ... ငါ မင်းကို တစ်ယောက်ချင်း ရင်ဆိုင်ပေးမယ်" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ဝေ့ရှောင်လင်က စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။ “မင်း ဘာလို့ ခုနက လှမ်းမထွက်လာတာလဲ။ ငါ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရတဲ့အထိ စောင့်ပြီးမှ ထွက်လာရအောင် မင်းမှာ သိုင်းလောကရဲ့ ကျင့်ဝတ်သိက္ခာ လုံးဝ မရှိဘူးလား!”

သို့သော်လည်း သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပုံမှန်အတိုင်း ထိန်းသိမ်းထားပြီး ဤအရာသည် သူ၏ တစ်ခုတည်းသော လွတ်မြောက်ခွင့် အခွင့်အရေး ဖြစ်ကြောင်း သိရှိနေသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် စုချန်ချန်သည် ရှေ့သို့ ပြေးထွက်လာခဲ့သည်။ တိုက်ကွက်တစ်ချက်နှင့်အတူ ကောင်းကင်ကြယ်တာရာ ဓားသောင်းချီဖွဲ့စည်းပုံသည် ဝေ့ရှောင်လင်ကို ချက်ချင်းပင် လွှမ်းခြုံပိတ်ဆို့လိုက်တော့သည်။

ထို့နောက် သူသည် ခရမ်းရောင်မိုးကြိုး မြင့်မြတ်တူကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ကာ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်လေသည်။

ထိုအရာနှစ်ခု ပေါင်းစပ်သွားသည့်အခါ ဝေ့ရှောင်လင်မှာ အကြီးအကျယ် နစ်နာဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ ရတနာလက်နက် အဆင့်အတန်းမှာ စုချန်ချန်၏ လက်နက်ကို မယှဉ်နိုင်သောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

ဝုန်း!

တူကြီးသည် ဝေ့ရှောင်လင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။ သူက ဒေါသတကြီးဖြင့် — "ငါ မကျေနပ်ဘူး!" ဟု အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

ဓားအစီအရင်အတွင်း၌ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အပေါက်ပေါင်းများစွာ ဖြစ်ပေါ်ကာ စုတ်ပြတ်သတ်သွားခဲ့ရပြီး ခရမ်းရောင်မိုးကြိုး မြင့်မြတ်တူ၏ ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် သူ၏ နား၊ မျက်စိ၊ နှာခေါင်း၊ ပါးစပ် စသည့် အပေါက်ခုနစ်ပေါက်မှ အခိုးအလျှံများ ထွက်ပေါ်လာကာ သူ၏ ဝိညာဉ်မှာလည်း လုံးဝ ကွဲကြေလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

"သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် အလင်းတန်းလေးတစ်ခုကို ချန်ထားလိုက်"

ချင်လော့သည် လူသားဧကရာဇ်အလံတော်ကို ထုတ်ယူကာ ဝေ့ရှောင်လင်၏ ဝိညာဉ်ကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ သူသည် ဝေ့ရှောင်လင်ထံမှ သတင်းအချက်အလက်အချို့ကို ရယူလိုသေးခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"ရှီးဟွမ်... သူ့ကို မင်းဆီ အပ်လိုက်မယ်။ မင်း သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ကို အစိမ်းလိုက် ကြိတ်ခြေပစ်ရင်တောင် ကိစ္စမရှိဘူး။ ဘာသတင်းအချက်အလက် ရမလဲဆိုတာ ကြည့်လိုက်ဦး"

"ကောင်းပါပြီ!"

ရှီးဟွမ်က သူမ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဝေ့ရှောင်လင်၏ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်မှာ သူမ၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် အခြေအနေ၌ ဝေ့ရှောင်လင်သည် ရှီးဟွမ်၏ ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီးနောက် သူ၏ နောက်ဆုံး အသိစိတ် အရိပ်အယောင်လေးမှာ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရကာ သူ၏ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်မှာလည်း လေလွင့်ဝိညာဉ်တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရတော့သည်။

"ချင်မင်က ရှီနင်မြို့ကနေ ထွက်သွားတာ သိပ်မကြာသေးဘူး"

"သူတို့တွေ ထန်မိသားစုနဲ့ လျှို့ဝှက်တဲ့ အရောင်းအဝယ်အချို့ လုပ်ထားကြတယ်"

ရှီးဟွမ်၏ စကားကြောင့် ချင်လော့၏ မျက်ဝန်းများမှာ ချက်ချင်းပင် တောက်ပသွားခဲ့သည်။

"ချန်မို" ချင်လော့သည် လူသားဧကရာဇ်အလံတော်ထံသို့ လှမ်း၍ ခေါ်လိုက်သည်။

မျက်နှာအမူအရာ မရှိသော ချန်မိုသည် လှမ်းထွက်လာပြီး "အရှင်မင်းသားကို အရိုအသေပေးပါတယ်ခင်ဗျာ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

"သွားကြစို့။ မင်းရဲ့ အဘိုးဆီကို သတင်းစကား ပေးပို့လိုက်။ ဒါဆိုရင် သူ အလိုချင်ဆုံးအရာကို သူ ရနိုင်လိမ့်မယ်"

ချန်မို၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။ သူသည် ချင်လော့၏ ဆိုလိုရင်းကို ချက်ချင်းပင် သဘောပေါက်သွားခဲ့ရသဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ အလျင်အမြန် ဒူးထောက်လိုက်ကာ "လက်အောက်ငယ်သားက အရှင်မင်းသားကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ခင်ဗျာ!" ဟု ပြောကြားလိုက်လေသည်။

"ကောင်းပြီ... သွားကြစို့!"

"သွားကြစို့၊ သွားကြစို့... စစ်မြေပြင်ကို နည်းနည်း ရှင်းလင်းပြီးတာနဲ့ ချင်မင်နောက်ကို လိုက်ကြမယ်"

စစ်မြေပြင်ကို အနည်းငယ် ရှင်းလင်းပြီးနောက် ချင်လော့နှင့် အခြားသူများသည် ချင်မင် သွားခဲ့သော လမ်းကြောင်းအတိုင်း လျင်မြန်စွာ လိုက်လံ စုံစမ်းကြတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မြောက်ပိုင်းမန်အင်ပါယာ၌ ရှိနေသော ချန်ကျန့်ရှန်းသည် သတင်းအချက်အလက်ကို ရရှိခဲ့ပြီးနောက် မြောက်ပိုင်းမန်အင်ပါယာ၏ နန်းတော်သို့ ချက်ချင်းပင် သွားရောက်ခဲ့သည်။

မကြာမီတွင် သူသည် ခွင့်ပြုချက် ရရှိခဲ့ပြီး မြောက်ပိုင်းမန်အင်ပါယာ၏ လျှို့ဝှက်ရတနာတစ်ခု၏ အကူအညီဖြင့် လေဟာနယ်ကို ဆုတ်ဖြဲကာ မဟာချင်အင်ပါယာ၏ နယ်မြေအတွင်းသို့ ချဉ်းနင်းဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

ချင်မင်နှင့် သူ၏ လူစုမှာ မြို့တစ်မြို့မှ ထွက်ခွာလာပြီး သိပ်သည်းလှသော တောအုပ်တစ်ခုအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာသည့်အခါ သူတို့ လမ်းပျောက်နေကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ကြရသည်။

"အရှင်မင်းသား... တစ်စုံတစ်ယောက်က ဒီနေရာမှာ တမင်သက်သက် အစီအရင်တစ်ခုကို ချထားတာ ဖြစ်ရမယ်" ဤသူမှာ သူ၏ သက်တော်စောင့်များထဲမှ သူတော်စင်ဘုရင်တစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။

"ငါ သွားပြီး စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်မယ်" ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် ထိုသူသည် အပြင်သို့ ထွက်သွားခဲ့ပြီး ဘယ်တော့မှ ပြန်မလာတော့ပေ။

အချိန်များ ကုန်ဆုံးလာသည်နှင့်အမျှ ချင်မင်၏ ဘေးပတ်ပတ်လည်တွင် ရှိနေသော လူဦးရေမှာ တဖြည်းဖြည်း လျော့နည်းလာခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူတော်စင်ဘုရင်တစ်ဦးနှင့် သူတော်စင်တစ်ဦးသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

"ဒီနေ့ ငါ ဒီနေရာမှာပဲ ကျဆုံးရတော့မှာလား" ချင်မင်၏ မျက်နှာမှာ ပြာနှမ်းခြောက်သွေ့သွားခဲ့ရသည်။

ဤနေရာသည် မဟာချင်အင်ပါယာ၏ နယ်မြေအတွင်းပိုင်း ဖြစ်သော်လည်း တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို ဤမျှလောက်အထိ ရဲရဲတင်းတင်း တိုက်ခိုက်ဝံ့နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ချင်လော့သည် ကောင်းကင်ယံထက်တွင် ရပ်တန့်လျက် အောက်ခြေရှိ အရာအားလုံးကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့သော်လည်း ချင်မင်မှာမူ သူ့ကို လုံးဝ မမြင်နိုင်ချေ။

"ကိုယ့်ရဲ့ ညီအစ်ကိုအရင်းခေါက်ခေါက်ကို သတ်ဖို့ ကြံစည်ရတာ ဒါ ပထမဆုံးအကြိမ်ပဲ။ တကယ်ကို စိတ်လှုပ်ရှားဖို့ ကောင်းတာပဲ" ချင်လော့က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့လည်း... မင်းက ငါ့ကို သေစေချင်နေမှတော့ ငါ မင်းအပေါ် ဘာလုပ်လုပ် ဒါက လွန်တယ်လို့ မဆိုနိုင်ပါဘူး။ ဒါတင်မကသေးဘူး... မင်းက မဟာချင်အင်ပါယာရဲ့ မင်းသားတစ်ပါးအနေနဲ့ အကျိုးခံစားခွင့်တွေကို ရယူထားပြီးတော့ မဟာချင်အင်ပါယာကို သစ္စာဖောက်ဖို့ ကြံစည်နေသေးတယ်။ ငါက မင်းလို ကိုယ့်အမျိုးအနွယ်ကိုယ် သစ္စာဖောက်တဲ့ကောင်တွေကို လေးစားဆုံးပဲ"

"ဒါပေမဲ့ စိတ်ချပါ... ငါက မင်းလို ရက်စက်တတ်တဲ့လူ မဟုတ်ပါဘူး။ ငါ့ရဲ့ လက်တွေကို ငါ့ညီအစ်ကိုအရင်းရဲ့ သွေးတွေနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် ပေကျံခံပါ့မလဲ"

"ဒါကြောင့်မလို့..." ချင်လော့၏ အကြည့်များသည် ဝေးလံသော နေရာမှ ရောက်ရှိလာသော ချန်ကျန့်ရှန်းထံသို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။

"မင်း ကလဲ့စားချေဖို့ အခွင့်အရေး ရောက်လာပြီ"

ချန်ကျန့်ရှန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အစီအရင်အတွင်းသို့ လှမ်းဝင်သွားခဲ့သည်။

အခြားသူများ၏ အကူအညီကြောင့် ချန်ကျန့်ရှန်းသည် ချင်မင်နှင့် တစ်ယောက်ချင်း ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံခွင့် ရရှိခဲ့ပြီး ကျန်ရှိနေသော သက်တော်စောင့်များမှာမူ အားလုံး သေဆုံးသွားခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။

"ချန်ကျန့်ရှန်း!"

ချန်ကျန့်ရှန်း ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ချင်မင်မှာ လုံးဝ အံ့သြမှင်တက်သွားခဲ့ရသည်။

"မြောက်ပိုင်းမန်အင်ပါယာက ငါ့ကို တိုက်ခိုက်တာလား" ချင်မင်က လေးနက်သောအသံဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

သူ လုံးဝ နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေရသည်...။ ‘မြောက်ပိုင်းမန်က လူတွေ ရူးသွားကြတာလား။’

"ငါက မင်းကို တိုက်ခိုက်တာကွ။ မင်းက ငါ့ရဲ့ မြေးလေးကို သတ်ခဲ့ပြီးတော့ ငါ့ကို လှည့်စားကာ မင်းရဲ့ အစေခံအဖြစ် အသုံးချခဲ့တယ်။ ချင်မင်... မင်းက လူတိရစ္ဆာန်ပဲ! ဒီနေ့တော့ မင်း သေရမယ့်နေ့ပဲ!"

ချန်ကျန့်ရှန်းသည် သူ၏ အသက်ကို ပုံအောကာ တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး တစ်နာရီ အပြည့် ကြိုးစားပြီးနောက်တွင်မှ သူတော်စင်အဆင့်မျှသာ ရှိသေးသော ချင်မင်ကို မနည်းသတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့လေသည်။

ဝုန်း!

မဟာချင်အင်ပါယာ၏ မြို့တော်အတွင်းရှိ အင်ပါယာမျိုးနွယ်တရားရုံးထဲမှ သွေးနီရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုသည် ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားခဲ့ပြီး ချင်မင် သေဆုံးသွားခဲ့သော အရပ်မျက်နှာထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပျံသန်းသွားခဲ့တော့သည်။

"နောက်ထပ် မင်းသားတစ်ပါး ကျဆုံးသွားပြန်ပြီ ဟုတ်လား?!"

အင်ပါယာမျိုးနွယ်တရားရုံးအတွင်းရှိ အဖိုးအိုများသည် သူတို့၏ မျက်ဝန်းများကို ဖွင့်လိုက်ကြရာ ၎င်းတို့၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အေးစိမ့်လှသော အလင်းတန်းများ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့ကြသည်။

"ဒါက ငါတို့ရဲ့ မဟာချင်အင်ပါယာကို ရန်စလိုက်တာပဲ!"

"သူတို့ကို ဧကန်မုချ ကွပ်မျက်ပစ်ရမယ်!"

"မဟာချင်အင်ပါယာရဲ့ အင်ပါယာမျိုးနွယ်တရားရုံး သက်တော်စောင့်တပ်ဖွဲ့ဝင်တွေကို လူသတ်သမားကို လိုက်လံဖမ်းဆီးဖို့ စေလွှတ်လိုက်စမ်း!"

မဟာချင်အင်ပါယာ၏ အင်ပါယာမျိုးနွယ်စုအတွက်သာ သီးသန့် ပျိုးထောင်ထားသော အင်အားစုကြီးသည် စတင်လှုပ်ရှားလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူတော်စင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများစွာသည် ဟိန်းဟောက်လျက် ထွက်ခွာသွားကြပြီး ၎င်းတို့ထဲတွင် သူတော်စင်ဘုရင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများနှင့် လွန်ခဲ့သော အချိန်အတော်ကြာကတည်းက လောကအလယ်မှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သော မဟာသူတော်စင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ အချို့ပင် ပါဝင်နေကြသည်။

မဟာချင်အင်ပါယာ၏ နယ်မြေအတွင်း၌ အင်ပါယာမင်းသားတစ်ပါးကို သတ်ဖြတ်ဝံ့သဖြင့် အင်ပါယာမျိုးနွယ်တရားရုံးမှာ ဒေါသအမျက်ချောင်းချောင်း ထွက်နေခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။

ချင်လော့သည် အောက်သို့ ခုန်ဆင်းလာပြီး ချန်ကျန့်ရှန်း၏ ပုခုံးကို ပုတ်ကာ "ကံကောင်းပါစေဗျာ။ မင်း မဟာချင်အင်ပါယာရဲ့ နယ်မြေထဲကနေ ဘေးကင်းကင်းနဲ့ ထွက်ပြေးနိုင်လိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

"အကယ်၍ မင်း ကံဆိုးပြီး အဖမ်းခံရမယ်ဆိုရင်တောင် ငါ မင်းကို နာကျင်မှုမရှိဘဲ မြန်မြန်ဆန်ဆန် သေခွင့်ပေးပါ့မယ်"

ချန်ကျန့်ရှန်းက ချင်လော့ကို အရိုအသေပေးကာ ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး "လက်အောက်ငယ်သား ခွင့်ပြုပါဦးခင်ဗျာ။ အကယ်၍ လက်အောက်ငယ်သား သေဘေးက လွတ်မြောက်ခဲ့ရင် မြောက်ပိုင်းမန်အင်ပါယာရဲ့ ယုံကြည်စိတ်ချရတဲ့လူတစ်ယောက် ဖြစ်လာအောင် အသေအချာ လုပ်ဆောင်ပါ့မယ်။ အရှင်မင်းသား မြောက်ပိုင်းမန်ကို တိုက်ခိုက်သိမ်းပိုက်မယ့်နေ့ကျရင် လက်အောက်ငယ်သားက အရှင်မင်းသားအတွက် ခွေးတစ်ကောင်၊ မြင်းတစ်ကောင်လို ထပ်မံ အလုပ်အကျွေးပြုပါဦးမယ် ခင်ဗျာ!" ဟု ပြောကြားလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ... သွားတော့!"

ချင်လော့က သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ချန်ကျန့်ရှန်း ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် သူသည် ချင်မင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ ထာဝရရှင်သန်သူမိသားစုဖြစ်သော ထန်မိသားစုနှင့် ဆက်သွယ်ရန် အသုံးပြုသော ဆက်သွယ်ရေးအဆောင်ကို ရယူလိုက်သည်။

သူသည် ဆက်သွယ်ရေးအဆောင်ထဲသို့ စကားလှမ်းပြောလိုက်သည်။ "ချင်မင် သေသွားပြီ။ ငါက မင်းတို့ရဲ့ မိတ်ဖက်အသစ်ပဲ"

"အရင်က ကတိကဝတ်အခြေအနေတွေ အားလုံးက ပျက်ပြယ်သွားပြီ။ ငါ မင်းတို့ကို ချင်ဖန်း (ပဉ္စမမင်းသား) ရဲ့ လက်ထဲမှာ ရှိနေတဲ့ ကျိုးပဲ့နေတဲ့ မျှော်စင်နက်ကို ရယူဖို့ ကူညီပေးစေချင်တယ်"

မကြာမီပင် တစ်ဖက်မှ သတင်းစကား ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ "မင်းက ငါတို့အလိုရှိတဲ့အရာကို ယူပေးနိုင်မယ်လို့ ငါတို့က ဘာဖြစ်လို့ ယုံကြည်ရမှာလဲ"

"ငါက မဟာချင်အင်ပါယာရဲ့ မင်းသားတစ်ပါးကိုတောင် သတ်ရဲတာပဲ။ ငါ မလုပ်ရဲတာ ဘာရှိဦးမလဲလို့ မင်းတို့ ထင်လို့လဲ"

"မှတ်ထားပါ... မင်းတို့မှာ ဒီအခွင့်အရေး တစ်ခုတည်းပဲ ရှိတယ်။ မဟုတ်ရင်တော့ မင်းတို့တွေ မဟာချင်အင်ပါယာဆီကနေ ပစ္စည်းတစ်ခုကို ခိုးယူဖို့ ကြံစည်နေတဲ့အကြောင်းကို ငါ အင်ပါယာဆီ တိုင်ကြားလိုက်မယ်"

"မင်းက ငါ့ကို ခြိမ်းခြောက်နေတာလား"

"မင်း အဲဒီလို နားလည်ရင်လည်း ရပါတယ်။ သတိရပါ... ငါက ချင်မင် မဟုတ်ဘူး။ ငါ အလုပ်မလုပ်ခင်မှာ ဆုလာဘ်ကို အရင်ဆုံး တွေ့ချင်တယ်"

"မင်းတို့လည်း ချင်ဧကရာဇ်ကို ဒီအကြောင်းတွေ သိစေချင်မှာ မဟုတ်ဘူးမလား"

"ပညာရှိတဲ့လူတွေက ပညာရှိတဲ့ ရွေးချယ်မှုကို လုပ်တတ်ကြပါတယ်။ မင်းတို့တွေလည်း လူမိုက်တွေ မဟုတ်ဘူးလို့ ငါ ယုံကြည်ပါတယ်"