အခန်း ၁၈၃

အခန်း (၁၈၃)

မျှော်စင်နက်လေးကို လုယူရန် လူတိုင်း လှုပ်ရှားလာခြင်း

"ချင်လော့လား... သူက သေဖို့ပဲ ထိုက်တန်တယ်။"

ချင်ဖန်းက အေးစက်စက်ဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။ "ငါ သူ့ကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ သတ်ပစ်မယ်။ သူ့မှာ ကြီးမားတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု ရှိနေရမယ်၊ အဲဒါကို ငါ အသုံးချနိုင်လိမ့်မယ်။"

"ဟတ်ချိုး!"

ကျင့်ကြံခြင်းအခြေအနေထဲ၌ ရှိနေသော ချင်လော့သည် ပြင်းထန်စွာ နှာချေလိုက်မိသည်။

"တစ်ယောက်ယောက်က ငါ့ကို လွမ်းနေတာလား..."

"ငါ အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စကြီးကြီးမားမား မလုပ်တာ အတန်ကြာသွားလို့ လူတွေက ငါ့ကို သတိရနေကြပြီ ထင်တယ်။"

သူသည် ပျင်းရိစွာဖြင့် အကြောဆန့်လိုက်ရာ၊ သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် တည်ငြိမ်စွာ မြင့်တက်လာတော့သည်။ ကျင့်ကြံခြင်းအချိန်မှာ အလွန်တရာ တိုတောင်းလွန်းသေးသည်။ သူ၏ လက်ထဲတွင် အရင်းအမြစ်များစွာ ရှိသော်လည်း ၎င်းတို့ကို သန့်စင်ရန် အချိန်အလုံအလောက် မရှိသေးချေ။

ဝုန်း!

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ လိုဏ်ဂူကောင်းကင်မှာ စတင်၍ ကျယ်ပြန့်လာလိုက်၊ ပြန်လည်ကျုံ့ဝင်သွားလိုက်၊ ထပ်မံကျယ်ပြန့်လာလိုက်၊ ပြန်လည်ကျုံ့ဝင်သွားလိုက်နှင့်... သံသရာတစ်ပတ်ပြီးတစ်ပတ် လည်ပတ်ပြီးနောက် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ အဆက်မပြတ် တိုးတက်လာခဲ့သည်။

သူသည် လိုဏ်ဂူကောင်းကင်အဆင့်၏ ဆဋ္ဌမအလွှာသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"နည်းနည်းလေး လိုသေးတာပဲ။ ငါသာ လအနည်းငယ်လောက် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနိုင်ရင်၊ အဲဒီစွမ်းအင်တွေအားလုံးကို စုပ်ယူပြီး လိုဏ်ဂူကောင်းကင်အဆင့်ရဲ့ သတ္တမအလွှာကို လုံးဝ တက်လှမ်းနိုင်မှာ။"

စစ်ပွဲအတွင်း၌ လူအမြောက်အမြား သေဆုံးခဲ့ကြသည်။ ထိုလူများသည် အခြားသူများအတွက် အသုံးမဝင်သော်လည်း၊ ချင်လော့အတွက်မူ ၎င်းတို့အားလုံးမှာ အဖိုးတန်လှသော ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ်များ ဖြစ်ကြပေသည်။

တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံခြင်းမှ ထွက်လာပြီးနောက်၊ ချင်လော့သည် စစ်ရေးကိစ္စအချို့ကို စီမံခန့်ခွဲပြီး လင်းဟောက် ပေးပို့လာသော သတင်းအချက်အလက်များကို ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

"ပုန်းကွယ်နဂါးနှီးနှောဖလှယ်ပွဲ... ပုန်းကွယ်နဂါးအဆင့်သတ်မှတ်ချက်... ဟဟ... ကောင်းကင်မဟာမိတ်အဖွဲ့က နာမည်ပေးတာ တကယ် တော်တာပဲ။"

"ဒီလို ပုန်းကွယ်နဂါးနှီးနှောဖလှယ်ပွဲမျိုးမှာ ငါ ချင်လော့က ဘယ်လိုလုပ် ပျက်ကွက်လို့ ဖြစ်မလဲ"

"ဒီလို ခမ်းနားတဲ့ ပွဲတော်ကြီးမျိုးမှာ အတွေ့ရအများဆုံးအရာက ကံကြမ္မာသားတော်တွေပဲ။"

"ဒီကောင်းကင်မဟာမိတ်အဖွဲ့ထဲမှာ ကံကြမ္မာစောင့်ရှောက်မှုခံထားရတဲ့ ကလေးငယ် ဘယ်နှစ်ယောက်လောက် ရှိနေဦးမလဲဆိုတာ ငါ မသိသေးဘူး။"

"ပြီးတော့ ထိုရှောင်ယာ... အဲဒီပြဿနာကို ရှင်းပစ်ရမယ့်အချိန် ရောက်ပြီ။"

စနစ်က ယခင်ကတည်းက သတိပေးချက် ထုတ်ပြန်ထားခဲ့သော်လည်း၊ ချင်လော့မှာ အချိန်မပေးနိုင်ခဲ့ချေ။ အကယ်၍ သူသာ အမြန်ဆုံးမသွားပါက တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းသွားပြီး နောက်ကျသွားနိုင်ပေသည်။

မီးတောက်နယ်မြေအတွင်း၌မူ မီးတောက်နီနတ်ဘုရားကြာပန်းသည် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ရနံ့များကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး လုံးဝ ရင့်မှည့်လုနီးပါး ဖြစ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ချင်ရှောင်နှင့် အကြေးခွံနီကောင်းကင်ကျားတို့၏ တိုက်ပွဲမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

လူသားတစ်ဦးနှင့် နတ်ဆိုးသားရဲတစ်ကောင်သည် စစ်မှန်သော မီးလျှံများဖြင့် အသည်းအသန် တိုက်ခိုက်နေကြပြီး၊ ပူပြင်းလှသော မီးတောက်များသည် ထိုနေရာတွင် ကြီးမားလှသော မီးလျှံပိုင်နက်ကြီးတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

ဒုန်း! ဒုန်း! ဒုန်း!

ချင်ရှောင်သည် အကြေးခွံနီကောင်းကင်ကျားကို တစ်ချက်ပြီးတစ်ချက် လက်သီးဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်လိုက်ရာ ၎င်းကို နာကျင်စွာဖြင့် အော်ဟစ်သွားစေခဲ့သည်။

"လူသား... လူသား... မင်းက ငါ့တို့နတ်ဆိုးသားရဲတွေကို အနိုင်ကျင့်လွန်းတယ်!"

"ဒီနေ့တော့... မင်း သေမလား၊ ငါ သေမလား... အသက်နဲ့လဲပြီး တိုက်မယ်!"

"ဝုန်း!"

အကြေးခွံနီကောင်းကင်ကျားသည် ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရုတ်တရက် အဆပေါင်းများစွာ ကြီးမားလာပြီး၊ ချင်ရှောင်ထံသို့ ရက်စက်စွာ ကုတ်ခြစ်လိုက်လေသည်။

ဒုန်း!

၎င်းတို့ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံသွားကြပြီး အင်အားချင်း မျှတနေခဲ့သည်။

ဝေါ့! ချင်ရှောင်သည် သွေးတစ်လုတ်ကို အန်ထုတ်လိုက်ရပြီး သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အလွန်တရာ လေးနက်သွားခဲ့ရသည်။

သူ၏ရှေ့မှ အကြေးခွံနီကောင်းကင်ကျား၏ ခွန်အားမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပေသည်၊ ၎င်းကို သတ်ဖြတ်ရန် အလွန်ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။ သို့ဆိုလျှင် သူသည် မီးတောက်နီနတ်ဘုရားကြာပန်းကိုသာ အရင်ဆုံး ခူးယူရတော့မည် ဖြစ်သည်။

"ဒါပဲလား..."

ချင်ရှောင်သည် သွေးတစ်လုတ်ကို ထွေးထုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာတွင် အထင်သေးမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

"ကျားပေါက်လေး... မင်းမှာ ရှိတဲ့ ခွန်အားက ဒါအကုန်ပဲလား... ငါက မင်းကို အနာရောဂါသည် ကြောင်အိုကြီးလို့ ထင်နေတာ!"

ဤစကားလုံးများသည် ပြင်းထန်လှသော အရှက်ခွဲမှုများကို သယ်ဆောင်လာသဖြင့် အကြေးခွံနီကောင်းကင်ကျားကို ပိုမို၍ ဒေါသထွက်သွားစေခဲ့သည်။

"လူသား... မင်း ငါ့ကို ဒေါသထွက်အောင် လုပ်လိုက်ပြီ... ငါ့ကို ဒေါသထွက်အောင် လုပ်တဲ့ အဖိုးအခက သေခြင်းတရားပဲ!"

ဝုန်း! ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ ပူပြင်းလှသော မီးလုံးကြီးတစ်ခုသည် ၎င်း၏ ပါးစပ်အတွင်း၌ စုစည်းလာခဲ့သည်။ ထိုမီးလုံးအတွင်း၌ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပေါက်ကွဲစွမ်းအင်များ ပါဝင်နေသဖြင့် ချင်ရှောင်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ လုံးဝ တည်ကြည်လေးနက်သွားခဲ့ရသည်။

သူသည်လည်း စွမ်းအားများကို စုစည်းလိုက်သည်။ ကြာမြင့်လှသည်ဟု ထင်ရသော စောင့်ဆိုင်းချိန်မှာ အမှန်တကယ်တော့ တစ်စက္ကန့်မျှသာ ကြာမြင့်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့၏ တိုက်ကွက်များ ထိပ်တိုက် တိုးမိသွားကြသည်။

ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအားလှိုင်းသည် ချင်ရှောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ချက်ချင်းပင် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်လေသည်။ မဟုတ်ချေ... ၎င်းမှာ ပုံရိပ်ယောင်သာ ဖြစ်သည်။

အကြေးခွံနီကောင်းကင်ကျားသည် စိတ်ထဲမှ အလန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်မိပြီး ချက်ချင်းပင် ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ၊ ချင်ရှောင်သည် မီးတောက်နီနတ်ဘုရားကြာပန်း၏ ရှေ့မှောက်၌ တစ္ဆေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပေါ်ပေါက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။

၎င်းမှာ လေနိယာမ မဟာအောင်မြင်မှုအဆင့်နှင့် သူတော်စင်အဆင့် ရွေ့လျားမှုကျင့်စဉ်၏ ပြည့်စုံခြင်းအဆင့် ဖြစ်ပေသည်။

"လူသား... ငါ့ပစ္စည်းကို အခုချက်ချင်း ချထားစမ်း!"

အကြေးခွံနီကောင်းကင်ကျားသည် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ ၎င်း၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ လုံးဝ ပျက်သွားခဲ့ရသည်။

၎င်း၏ ကျောပြင်နောက်၌ ပုံရိပ်ယောင် မီးတောက်အတောင်ပံတစ်စုံ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ ထိုအတောင်ပံများ ခတ်ခါလိုက်သည်နှင့်အတူ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မူလနေရာမှ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး ချင်ရှောင်၏ ရှေ့တည့်တည့်တွင် ပြန်လည် ပေါ်လာခဲ့သည်။ ၎င်း၏ အရှိန်မှာ ငြင်းပယ်၍မရအောင် မြန်ဆန်လှသော်လည်း၊ ထင်ရှားစွာပင် ခြေတစ်လှမ်း နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ဒီမီးတောက်နီနတ်ဘုရားကြာပန်းက ငါ ချင်ရှောင်ရဲ့ ပစ္စည်း ဖြစ်သွားပြီ"

ချင်ရှောင်သည် မီးတောက်နီနတ်ဘုရားကြာပန်းကို ဆွဲယူလိုက်ပြီး ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ "ဟားဟားဟား... ကျားပေါက်လေး... ငါ ဒီနေ့ မင်းနဲ့ မကစားတော့ဘူး။ နောက်မှပဲ ပြန်တွေ့ကြတာပေါ့။"

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တစ်ချက်ဝင်းလက်သွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားကာ၊ မီတာတစ်ထောင်ခန့် ဝေးကွာသော နေရာတွင် ပြန်လည် ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူသည် ဤနေရာမှ ထွက်ခွာသွားလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

"ငါ့ပစ္စည်းကို ချန်ထားခဲ့စမ်း!"

အကြေးခွံနီကောင်းကင်ကျား၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် မီးလျှံများ တောက်လောင်လာခဲ့သည်။ ၎င်းကို ဗဟိုပြု၍ မိုင်ပေါင်းများစွာသော ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးမှာ ချက်ချင်းပင် ၎င်း၏ မီးလျှံပိုင်နက်ကြီးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့တော့သည်။

"လူသား... မင်း ငါ့ကို အတင်းအကျပ် တွန်းပို့ခဲ့တာပဲ... ဒီနေ့တော့ မင်း သေမလား၊ ငါ သေမလားပဲ!"

၎င်း၏ စွမ်းအားအားလုံးကို ပုံအောကာ အကြေးခွံနီကောင်းကင်ကျားသည် အသက်မငဲ့ဘဲ တိုက်ခိုက်နေတော့သည်။ ၎င်းသည် ချင်ရှောင်ကို မရမက သတ်ဖြတ်လိုနေခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့သည် ပြင်းထန်စွာ အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်ကြရာ၊ ချင်ရှောင်၏ မျက်နှာမှာ သိသိသာသာပင် ဖြူလျော်သွားခဲ့ရသည်။

နတ်ဆိုးသားရဲတစ်ကောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုမှာ လူသားများထက် မွေးရာပါ ပိုမိုသန်မာလှသည်၊ ၎င်း၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်နှင့်ပါ ပေါင်းစပ်လိုက်သည့်အခါ ၎င်းသည် ချင်ရှောင်တစ်သက်တွင် ကြုံတွေ့ဖူးသမျှ အကြောက်မက်ဖွယ်အကောင်းဆုံး ရန်သူ ဖြစ်လာခဲ့ရတော့သည်။

သို့သော်လည်း သူသည် အကြေးခွံနီကောင်းကင်ကျား၏ လက်ထဲမှ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်နိုင်ဆဲဖြစ်ကြောင်း ယုံကြည်မှု ရှိနေပါသေးသည်။ သူသည် ယခုအခါတွင် ကြီးမားသော အဖိုးအခကို မပေးဆပ်လိုသေးခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့၏ အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်မှုများကို လျှို့ဝှက်စွာ စောင့်ကြည့်နေကြသော လူအချို့၏ မျက်စိထဲတွင်မူ ၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ အပြန်အလှန် ဒဏ်ရာရရှိကာ အင်အားကုန်ခမ်းလုနီးပါး ဖြစ်နေသည်ဟု ထင်မြင်စေခဲ့သည်။

"ငါတို့တွေ လှုပ်ရှားသင့်ပြီလား..." အဖိုးအိုတစ်ဦးက လေးနက်သောအသံဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"လောစရာ မလိုသေးဘူး..." လင်ယွမ်က တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

"မုဆိုးတစ်ယောက်အနေနဲ့၊ မတော်တဆမှုမရှိဘဲ တစ်ချက်တည်းနဲ့ အပြတ်သတ်နိုင်မယ့် အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးကို စောင့်ရမယ်။"

"ဟွင်ယီ... ခန်းမသခင် ပြင်ဆင်ပေးလိုက်တဲ့ ပစ္စည်းကို ထုတ်လိုက်တော့... ဒီနေ့တော့ ချင်ရှောင် ဧကန်မုချ သေရမယ်။ သူ့ကို ဘာအခွင့်အရေးမှ ပေးလို့မဖြစ်ဘူး။"

"ကောင်းပြီ!"

သူ၏အနားတွင် ရှိနေသော ဟွင်ယီသည် အစီအရင်ပြားတစ်ခုကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ထိုအစီအရင်ပြား ပေါ်လာသည်နှင့်အတူ အခြားသူများအားလုံး ဘေးသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြရာ၊ ထိုအစီအရင်ပြားထံမှ အေးစိမ့်လှသော အရှိန်အဝါတစ်ခုကို မရေမရာ ခံစားလိုက်ကြရသည်။

လင်ယွမ်က ဘေးမှနေ၍ ရှင်းပြခဲ့သည်။ "ငါ့တို့ရဲ့ ကောင်းကင်မဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ အနာဂတ်အတွက်... ငါတို့ ကောင်းကင်မဟာမိတ်အဖွဲ့ မဟာချင်အင်ပါယာထဲကို ချဉ်းနင်းဝင်ရောက်ဖို့ လမ်းခရီးမှာ အဟန့်အတားဖြစ်နေတဲ့ ဒီကောင်ကို သတ်ပစ်ဖို့အတွက်၊ ခန်းမသခင်က ငါတို့နှစ်ယောက်ကို ဝိညာဉ်ခန်းမရဲ့ အဖိုးအထိုက်တန်ဆုံး ရတနာတစ်ခုဖြစ်တဲ့ တစ္ဆေကိုးကောင်ဝိညာဉ်ပိတ်လှောင်ကောင်းကင်ကျဥ်းထောင်ဖွဲ့စည်းပုံကို အထူးတလည် ယူဆောင်လာခိုင်းခဲ့တာ။"

"ဒီအစီအရင်က ငါတို့ ဝိညာဉ်ခန်းမရဲ့ ကွယ်လွန်သွားခဲ့ပြီးဖြစ်တဲ့ အရှင်မြတ် ကိုးယောက်ရဲ့ ဝိညာဉ်တွေကို အသုံးပြုပြီး သန့်စင်ထားတာ ဖြစ်တယ်။ အဲဒါက ချင်ရှောင်ကို ပိတ်လှောင်ထားဖို့ လုံလောက်ပြီး၊ သူ ဒီနေရာကနေ လုံးဝ ထွက်မသွားနိုင်အောင် လုပ်ပေးလိမ့်မယ်။ အဲဒီအချိန်ကျရင် သူက ငါတို့ရဲ့ စဉ်းတီတုံးပေါ်က ငါးတစ်ကောင်လိုပဲ... ငါတို့ စိတ်ကြိုက် သတ်ဖြတ်လို့ ရပြီ။"

အခြားသူများသည် ဟွင်ယီ၏ လက်ထဲရှိ တစ္ဆေကိုးကောင်ဝိညာဉ်ပိတ်လှောင်ကောင်းကင်ကျဥ်းထောင်ဖွဲ့စည်းပုံကို ကြည့်ကာ ၎င်းတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ အလွန်တရာ လေးနက်သွားခဲ့ရသည်။ ၎င်းတို့သည် ဝိညာဉ်ခန်းမ၏ နောက်ခံအင်အား နက်နဲပုံကို ပိုမို၍ နားလည်သဘောပေါက်သွားခဲ့ကြသည်။

ဝိညာဉ်ခန်းမ၏ အရှင်မြတ်များမှာ မဟာသူတော်စင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်ကြသည်။ ကွယ်လွန်သွားသော အရှင်မြတ် ကိုးဦးဆိုသည်မှာ မဟာသူတော်စင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ ကိုးဦး၏ အင်အားကို ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"ဝိညာဉ်ခန်းမရဲ့ တစ္ဆေကိုးကောင်ဝိညာဉ်ပိတ်လှောင်ကောင်းကင်ကျဥ်းထောင်ဖွဲ့စည်းပုံ ရှိနေမှတော့၊ ဒီနေ့ ချင်ရှောင် ဘာမှတတ်နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး!" အဘွားအိုတစ်ဦး၏ အေးစက်လှသော အကြည့်များသည် ချင်ရှောင်ထံသို့ ကျရောက်သွားခဲ့ပြီး၊ သူမ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ရူးသွပ်လှသော သတ်ဖြတ်ခြင်းဆန္ဒများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

ဤနေရာတွင် ရှိနေကြသော လူများစွာ၏ မျိုးဆက်သစ် ပါရမီရှင်များသည် ချင်ရှောင်၏ လက်ချက်ဖြင့် ကျဆုံးခဲ့ရဖူးသည်။ ဤသူ၏ လက်များတွင် ၎င်းတို့၏ ကောင်းကင်မဟာမိတ်အဖွဲ့ဝင်များ၏ သွေးများ ပေကျံနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အခြားအရပ်မျက်နှာတစ်ခုတွင်မူ ချင်ဖန်းသည် အမှောင်ထုထဲ၌ ပုန်းကွယ်နေခဲ့ပြီး၊ သူ၏ လက်ထဲတွင် မျှော်စင်နက်လေးကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ငါတို့ တစ်ချက်တည်းနဲ့ အောင်မြင်အောင် လုပ်ရမယ်... ချင်ရှောင်နဲ့ အဲဒီအကြေးခွံနီကောင်းကင်ကျားကို ဒီနေရာကနေ တခါတည်း ခေါ်ထုတ်သွားရမယ်!"

"မစိုးရိမ်ပါနဲ့..." ဘေးနားရှိ လေဟာနယ်ပုံရိပ်က တိုးတိုးလေး ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါ ဒီနေရာမှာ ရှိနေသရွေ့ ဘာမတော်တဆမှုမှ ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး။"

နောက်ဆုံးတွင် ချင်ရှောင်သည် ဝိညာဉ်ခန်းမ၏ တိုက်ကွက်ပစ်မှတ်နယ်မြေအတွင်းသို့ တဖြည်းဖြည်းချင်း လှမ်းဝင်လာခဲ့သည်။ လင်ယွမ်က ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "တိုက်ခိုက်ကြစမ်း!"

ဝုန်း!

တစ်ခဏချင်းတွင်ပင် ကောင်းကင်ယံတစ်ခုလုံး မှောင်မိုက်သွားခဲ့ပြီး အေးစိမ့်လှသော အသံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

တစ္ဆေကိုးကောင်ဝိညာဉ်ပိတ်လှောင်ကောင်းကင်ကျဥ်းထောင်ဖွဲ့စည်းပုံသည် ထိုဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံပိတ်ဆို့လိုက်တော့သည်။

"ချင်ရှောင်... မင်း သေရမယ့်နေ့ ရောက်ပြီ!"

"လှုပ်ရှားဖို့ ပြင်တော့!" ချင်ဖန်းသည် သူ၏ လက်ထဲရှိ မျှော်စင်နက်လေးကို ချက်ချင်းပင် ထုတ်ယူရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း၊ ဤအခိုက်အတန့်တွင် အမှောင်ထုထဲမှ လက်တစ်ဖက် ရုတ်တရက် ဆန့်ထွက်လာပြီး ထိုမျှော်စင်နက်လေးကို လှမ်း၍ ဖမ်းဆုပ်လိုက်လေသည်။

ချင်ဖန်းသည် အံ့သြဒေါသထွက်သွားခဲ့ရသည်။ ဤကဲ့သို့ အရေးကြီးလှသော အခိုက်အတန့်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ၏ မျှော်စင်နက်လေးကို အမှန်တကယ် လာရောက်လုယူဝံ့နေခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဖယ်စမ်း!" ချင်ဖန်းက ဒေါသတကြီး ဆဲရေးလိုက်ပြီး ထိုသူကို ခါချပစ်ရန်အတွက် မျှော်စင်နက်လေးကို ချက်ချင်းပင် လှုံ့ဆော်လိုက်သည်။

"ငါ့ကို ပေးစမ်း!" ထို့နောက် လေဟာနယ်အတွင်းမှ ခြေထောက်တစ်ဖက် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ချင်ဖန်းကို ပြင်းထန်စွာ ကန်ကျောက်လိုက်လေတော့သည်။