အခန်း ၁၈၄

အခန်း (၁၈၄)

ချင်ရှောင် ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ပြီးနောက်၊ ချင်ဖန်း ကယ်တင်ရန် ရောက်ရှိလာခြင်း

ချင်ဖန်းသည် လမ်းခုလတ်တွင် ပြိုင်ဘက်အသစ်တစ်ဦး ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာလိမ့်မည်ဟု ဘယ်တုန်းကမှ မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။

သူသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ငှက်နှင့်ခရု တိုက်ခိုက်မှုကြားမှ အကျိုးအမြတ်ရမည့် တံငါသည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း၊ ယခုမျက်မှောက် အခြေအနေက သူ့ကို အလစ်အငိုက် မိသွားစေခဲ့သည်။

ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအားတစ်ခုက ချင်ဖန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အပေါ် ကျရောက်လာခဲ့သည်။ ထိုတိုက်ကွက် ထိမှန်သွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်၌ ဖောက်ထွင်းမြင်ရသော အလင်းဒိုင်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသော်လည်း၊ တိုက်ခိုက်မှု နှစ်ချက်ပင် မခံဘဲ ကြေမွပျက်စီးသွားခဲ့ရသည်။

ထို့နောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် သံချပ်ကာဝတ်စုံတစ်ခု ထပ်မံပေါ်ပေါက်လာပြီး ကျန်ရှိနေသော စွမ်းအားများကို စုပ်ယူပေးခဲ့သော်လည်း၊ ချင်ဖန်းမှာ သွေးတစ်လုပ်ကို ပြင်းထန်စွာ အန်ထုတ်လိုက်ရဆဲပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားခဲ့ရတော့သည်။

ဝေါ့!

ချင်ဖန်းသည် သွေးများကို ထွေးထုတ်ရင်း၊ ပေါ်ထွက်လာသော ထိုလူကို ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုသူကို သူတစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးကြောင်း ရဲရဲကြီး အာမခံနိုင်ပေသည်။

ထိုလူသည် ချင်ဖန်း၏ မျှော်စင်နက်လေးကို သူ၏လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိအောင် လုယူထားပြီးဖြစ်ကာ၊ လှောင်ပြောင်ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။ "ဒီပစ္စည်းက ရဖို့ သိပ်မခက်ပါလား..."

"ကောင်လေး... ဒီနေ့တော့ မင်းရဲ့ အသက်ကို ငါ ချမ်းသာပေးလိုက်မယ်!"

ထို့နောက် သူသည် ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာရန် လေဟာနယ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက် ပျောက်ကွယ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ချင်ဖန်းနှင့်အတူ ရှိနေခဲ့သော ပုံရိပ်ယောင်က နောက်ဆုံးတွင် နှုတ်ဟလာခဲ့သည်။ "ယူသွားချင်တာလား... ငါ့ကိုရော မေးပြီးပြီလား..."

ဆန်းကြယ်သောအချက်မှာ ထိုသူသည် ၎င်းကို မမြင်နိုင်ရုံမျှမက၊ ၎င်း၏ အသံအနည်းငယ်မျှကိုပင် မကြားနိုင်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း လေဟာနယ်အတွင်းသို့ လှမ်းဝင်လိုက်ရုံသာ ရှိသေးသော ထိုလူသည် ချက်ချင်းပင် စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်သံတစ်ခုကို လွှတ်လိုက်ရတော့သည်။

"အားးး... မဟုတ်ဘူး... ဒါက ဘာကြီးလဲ!"

လေဟာနယ်အတွင်းမှ သွေးများ ပန်းထွက်လာခဲ့ပြီး၊ ဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရသော လက်ဝါးတစ်ဖက်နှင့်အတူ လွင့်ထွက်လာခဲ့သည်။

ဒုန်း!

ထိုလက်ဝါးသည် ချင်ဖန်း၏ ရှေ့မှောက်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်လာခဲ့ပြီး၊ သူသည် ၎င်း၏ လက်ထဲမှ မျှော်စင်နက်လေးကို လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် လုယူလိုက်တော့သည်။ ဤဖြစ်ရပ်မှာ အလွန်တရာ လျင်မြန်စွာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့ပြီး၊ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း... ဤမျှ တိုတောင်းလှသော အချိန်ကာလအတွင်းမှာပင် ချင်ရှောင်နှင့် အကြေးခွံနီကောင်းကင်ကျားတို့သည် အစီအရင်၏ ပိတ်လှောင်ခြင်းကို လုံးဝ ခံလိုက်ရပြီဖြစ်ကာ၊ သူကိုယ်တိုင်လည်း လူသိရှင်ကြား ပေါ်သွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် အကြီးအကဲတစ်ဦးသည် ချင်ဖန်းနှင့် မလှမ်းမကမ်းတွင် ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ သူ၏ ကျီစယ်လိုသော အကြည့်များသည် ချင်ဖန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်လာခဲ့သည်။

"ဒီနေရာမှာ ဒီလောက်အထိ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ပုန်းကွယ်နေတဲ့ ကြွက်စုတ်လေးတစ်ကောင် ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားမိဘူး။"

"ငါ ထင်မမှားဘူးဆိုရင်၊ မင်းက ချင်ရှောင် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားတဲ့ ဖဲချပ်ဝှက်ဖြစ်ရမယ် ဟုတ်လား..."

"သောက်သုံးမကျတဲ့ သူတော်စင်အဆင့်လေးက ဘာအရည်အချင်းရှိလို့ ဖဲချပ်ဝှက် လုပ်ချင်နေရတာလဲ..."

"ဒါမှမဟုတ် မင်းရဲ့လက်ထဲက အဲဒီပစ္စည်းက ထူးခြားဆန်းပြားနေလို့လား..."

"အဲဒါကို အခုချက်ချင်း လွှဲအပ်စမ်း... ဒါဆိုရင် ဒီအဖိုးကြီးက မင်းကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် သေခွင့်ပေးမယ်... မဟုတ်ရင်တော့ မင်း နာကျင်စွာနဲ့ အော်ဟစ်ပြီး သေရလိမ့်မယ်။"

ဒုန်း... ဒုန်း... ဒုန်း...

ထိုအကြီးအကဲ လှမ်းလိုက်သော ခြေလှမ်းတိုင်းသည် ချင်ဖန်း၏ နှလုံးသားပေါ်သို့ နင်းခြေလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး၊ သူ၏ နှလုံးသားမှာ ရက်စက်စွာ နင်းချေခံလိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူသည် နောက်သို့ နှစ်လှမ်းခန့် မရမက ဆုတ်ခွာလိုက်ရပြီး သွေးအလုတ်လိုက်ကို အန်ထုတ်လိုက်ပြီးနောက်မှသာ အနည်းငယ် သက်သာရာရသွားတော့သည်။

ချင်ဖန်း၏ စိတ်အခြေအနေမှာ အနိမ့်ဆုံးအဆင့်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့ရသည်။ သူသည် အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်နိုင်ခဲ့ပြီး၊ ချင်ရှောင်ကို ကယ်တင်ရန် ရှင်းလင်းစွာ လှုပ်ရှားနိုင်ခဲ့သည်။

အရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်တွင် ချင်ရှောင်ကို ကယ်တင်ရန် သူ အတင်းအကျပ် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခဲ့ခြင်းမှာ လုံးဝ ကျကြောင်းဆီလျော်မှု ရှိပေသည်။

သို့သော်လည်း သူသည် ပစ်မှတ်ထားခြင်း ခံလိုက်ရသည်! သူ၏ မျှော်စင်နက်လေးကို လုယူချင်သော ထိုလူသည် သူ့ကို စောစောစီးစီးကတည်းက စောင့်ကြည့်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူ ရဲရဲကြီး အာမခံနိုင်သည်။

လူသိရှင်ကြား ပေါ်သွားခဲ့ပြီးနောက်တွင်မူ ချင်ရှောင်ကို ထပ်မံကယ်တင်ရန် သူ၏အဖို့ အနည်းငယ် ခက်ခဲသွားခဲ့ပြီဖြစ်ကာ၊ သူ ပေးဆပ်ရမည့် အဖိုးအခမှာလည်း ပိုမိုကြီးမားသွားနိုင်ပေသည်။

"ကျန်တဲ့ကိစ္စတွေကတော့ မင်းအပေါ်မှာပဲ မူတည်တော့မယ်... မှတ်ထားပါ... ငါ နောက်ထပ် တစ်ကြိမ်ပဲ တိုက်ခိုက်ပေးနိုင်တော့မယ်။" ထိုပုံရိပ်ယောင်မှာ ပိုမို၍ ဝေဝါးလာခဲ့သည်။

စကားပြောပြီးနောက်၊ ၎င်းသည် ချင်ဖန်း တစ်ဦးတည်းသာ မြင်နိုင်သော မီးခိုးစိမ်းငွဲ့လေးတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး မျှော်စင်နက်လေးအတွင်းသို့ ဝင်ရောက် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တော့သည်။

ဤမဟာသူတော်စင်အဆင့်၏ အထွတ်အထိပ် ကျွမ်းကျင်သူနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင်၊ ထိုတစ်ကြိမ်တည်းသော အခွင့်အရေးမှာ ၎င်းကို ပြာအဖြစ်သို့ မှုတ်ထုတ်ပစ်ရန် လုံလောက်ပေသည်။

သို့သော် ထိုတစ်ချက် တိုက်ခိုက်ပြီးနောက်တွင်... သူသည် ထွက်ပြေးရန်သာ တတ်နိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။

"တောက်... ငါ့ရဲ့ အစီအစဉ်တွေကို ဘယ်သူ ဖျက်ဆီးလိုက်တာလဲဆိုတာ ငါ့ကို သိခွင့်မပေးနဲ့... မဟုတ်ရင် မင်းတို့ရဲ့ ဆွေမျိုးကိုးဆက်လုံးကို ငါ အမြစ်ပြတ် သတ်ပစ်မယ်! ဆွေမျိုးကိုးဆက်လုံးကို!"

သို့သော်လည်း ဤသို့ပြောလိုက်သည့်အခါ သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် အကြောင်းရင်းမရှိဘဲ အနည်းငယ် မသက်မသာ ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

"ငါ စွန့်စားရတော့မယ်! အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးကတော့ ဆုံးရှုံးသွားပြီ... ဒါပေမဲ့ ငါ နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် ထပ်ပြီး ကြိုးစားကြည့်လို့ရသေးတယ်... ပေးဆပ်ရမယ့် အဖိုးအခက နည်းနည်း ကြီးမားသွားမှာ ဖြစ်ပေမဲ့ပေါ့။"

ချင်ဖန်းသည် ထိုအကြီးအကဲကို တည့်တည့်မတ်မတ် မော့ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တည်ငြိမ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူက အေးစက်စက်ဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။ "အဖိုးကြီး... မင်း ငါက ဘယ်သူလဲဆိုတာ မသိသေးဘူး ထင်တယ်။"

"မှတ်ထားလိုက်စမ်း... မင်းကို သတ်မယ့်သူက မဟာချင်အင်ပါယာရဲ့ ပဉ္စမမင်းသား ချင်ဖန်းပဲ!"

သူ၏ စကားသံ ဆုံးသည်နှင့်အတူ သူသည် မျှော်စင်နက်လေးကို အတင်းအကျပ် လှုံ့ဆော်လိုက်တော့သည်။ သားရဲတစ်ကောင်၏ ဟိန်းဟောက်သံသည် ဟည်းထွက်လာခဲ့ပြီး၊ မျက်နှာချင်းဆိုင်မှ အကြီးအကဲကို တုန်လှုပ်သွားစေကာ ၎င်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် လေးနက်သော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာစေခဲ့သည်။

လေဟာနယ်ကြီး ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရပြီး၊ သံကြိုးများ ရစ်ပတ်ထားသော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့် သားရဲလက်သည်းကြီးတစ်ဖက်သည် ဆန့်ထွက်လာကာ ထိုအကြီးအကဲထံသို့ ပြင်းထန်စွာ လှမ်း၍ ဖမ်းဆုပ်လိုက်တော့သည်။

ဤအကြိမ်တွင် ထိုသားရဲလက်သည်း၏ စွမ်းအားမှာ ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က သူတော်စင်စုနှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့စဉ်ကထက် ပိုမိုအင်အားကြီးမားလှပြီး၊ ၎င်း၏ ကိုယ်လက်အင်္ဂါ အစိတ်အပိုင်းများမှာလည်း ပိုမို၍ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ချင်ဖန်းသည် မျှော်စင်နက်လေးကို ကိုင်ဆောင်ထားရင်း... ဝေါ့! သွေးတစ်လုတ်ကို မျှော်စင်နက်လေးပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပက်ဖြန်းလိုက်လေသည်။

သူသည် သူတစ်ပါးကို မထိခိုက်စေမီ မိမိကိုယ်ကိုယ် အရင်ဆုံး ထိခိုက်အောင် လုပ်ဆောင်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"ဒါက တကယ့်ကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ ပစ္စည်းပဲ!"

အကြီးအကဲ၏ မျက်လုံးများ ကျုံ့ဝင်သွားခဲ့ပြီး သူ၏ အကြည့်များထဲတွင် ထိတ်လန့်မှု အရိပ်အယောင်အချို့ ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူတော်စင်အဆင့်မျှသာ ရှိသော ကောင်လေးတစ်ယောက်က အမည်မသိ မျှော်စင်နက်လေးကို ကိုင်ဆောင်ပြီး သူ့ကို အမှန်တကယ် ခြိမ်းခြောက်နိုင်နေသည်လား... ဤပစ္စည်းမှာ အလွန်တရာ တန်ဖိုးကြီးမားလှသည်မှာ သေချာပေသည်။

သို့သော်လည်း ဤနေရာတွင် အချို့သော အန္တရာယ်များ ရှိနေသည်။ ဆင်ခြင်တုံတရားက လောဘစိတ်ကို လွှမ်းမိုးသွားခဲ့သဖြင့် သူသည် ရှောင်တိမ်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။

ထိုအကြီးအကဲ ထွက်ပြေးရန် ပြင်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ချင်ဖန်းက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ "မင်း မလွတ်နိုင်တော့ဘူး! ဒီနေ့ ငါ့ရဲ့ ရည်မှန်းချက်ကို ဧကန်မုချ အကောင်အထည်ဖော်ရမယ်!"

"ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့်ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို ငါ လိုချင်တယ်... ပြီးတော့ နှစ်ယောက်လုံးကို!"

ဤအခိုက်အတန့်တွင် အစီအရင်၏ လွှမ်းခြုံခြင်းကို ခံထားရသော ချင်ရှောင်သည် အလွန်တရာ လေးနက်တည်ကြည်နေခဲ့သည်။

မလှမ်းမကမ်းတွင်မူ အကြေးခွံနီကောင်းကင်ကျားက ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ "ယုတ်မာတဲ့ လူသား... မင်းက ကူညီမယ့်သူတွေကိုပါ ခေါ်လာပြီး ငါ့ကို ချုံခိုတိုက်ခိုက်တယ်ပေါ့... မင်းက တကယ့်ကို ယုတ်မာလွန်းတယ်!"

ချင်ရှောင်က ၎င်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ငါ ချင်ရှောင်က ဒီလိုမျိုး ကောက်ကျစ်တဲ့ကိစ္စတွေကို လုပ်ဖို့ လုံးဝ စက်ဆုပ်ရွံရှာတယ်။"

"အခု အခြေအနေအရ တစ်စုံတစ်ယောက်က ငါတို့နှစ်ယောက်စလုံးကို လုပ်ကြံဖို့ ကြံစည်နေတာ ထင်ရှားနေပြီ။ ငါတို့တွေ ပူးပေါင်းလိုက်ရင် ဘယ်လိုလဲ..."

ချင်ရှောင်၏ စိတ်ထဲတွင် ယခင်က ချင်လော့ မိမိကို သတိပေးခဲ့သည့် မြင်ကွင်းကို ပြန်လည် အမှတ်ရလာခဲ့သည်။ အမှန်တကယ်ပင် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို နောက်ကွယ်မှ ကြံစည်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"ဝိညာဉ်ခန်းမက လူတွေလား... ဟဲဟဲ... ငါ့ကို ရင်ဆိုင်ချင်တယ်ဆိုရင် မင်းတို့တွေ အရည်အချင်း ပြည့်မီရဲ့လားဆိုတာ ကြည့်ရသေးတာပေါ့!"

"လူသား... ငါ သေရင်သေပါစေ... မင်းနဲ့တော့ ဘယ်တော့မှ ပူးပေါင်းမှာ မဟုတ်ဘူး!"

အကြေးခွံနီကောင်းကင်ကျား၏ စိတ်ထဲတွင်မူ ထိုမျှလောက်အထိ နက်နက်နဲနဲ တွေးတောခြင်း မရှိချေ။ ချင်ရှောင်သည် ရန်သူဖြစ်သည်၊ ထို့ကြောင့် ရန်သူသာ ဖြစ်ရမည်။ မည်သည့် အခြေအနေမျိုးတွင်မဆို ၎င်းကို အဖော်အဖြစ် ပြောင်းလဲ၍ မရနိုင်ချေ။

သို့သော်လည်း ၎င်းသည် ဘေးမှနေ၍ စောင့်ကြည့်နိုင်ပေသည်။ အမှောင်ထဲတွင် ချုံခိုနေသော ထိုလူများသည် ချင်ရှောင်ကိုသာ ပစ်မှတ်ထားနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း ၎င်း ခံစားမိသည်။

အမှန်တကယ်ပင်၊ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ထိုလူများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ကြပြီး၊ ၎င်းတို့သည် ချင်ရှောင်အတွက်သာ ရည်ရွယ်၍ ရောက်ရှိလာခြင်းဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြလိုက်ကြသည်။

"ချင်ရှောင်... မင်း ဒီနေ့ သေရတော့မယ်! ဟားဟားဟားဟား!"

လူရိပ်များ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ဖြည်းဖြည်းချင်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့ကြပြီး၊ ၎င်းတို့၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် မုန်းတီးမှုများနှင့် လှောင်ပြောင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်လျက် ချင်ရှောင်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"ချင်ရှောင်... မင်း ငါတို့ ကောင်းကင်တာအိုမဟာမိတ်အဖွဲ့က လူအမြောက်အမြားကို ရက်ရက်စက်စက် သတ်ဖြတ်ခဲ့တယ်... ဒီလိုနေ့မျိုး ရောက်လာလိမ့်မယ်ဆိုတာ မင်း စောစောစီးစီးကတည်းက တွေးထားသင့်တယ်" ဟု အဘွားအိုက ဒေါသတကြီးဖြင့် အံကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီနေ့တော့... ဒီအဖွားကြီးက မင်းကို အပိုင်းပိုင်းအစစ ဖြစ်အောင် ဆုတ်ဖြဲပစ်မယ်!"

ဟဲဟဲဟဲ... ဟဲဟဲဟဲ...

မဟာအစီအရင်အတွင်းရှိ တစ္ဆေကိုးကောင်ဟု ခေါ်ဝေါ်သော အရာများသည်လည်း စူးရှလှသော အသံများကို ထုတ်လွှတ်လာခဲ့ပြီး၊ ချင်ရှောင်၏ ဝိညာဉ်ကို ထိခိုက်လာစေခဲ့သည်။

မိမိရှေ့မှ လူခြောက်ယောက်က တစ်ယောက်ကို ဝိုင်းအုံတိုက်ခိုက်ခြင်း၊ ထို့အပြင် အစီအရင်အတွင်းမှ တစ္ဆေကိုးကောင်၏ ဖိနှိပ်မှုများကြောင့်... ဒဏ်ရာရရှိထားပြီးဖြစ်ကာ ဖိနှိပ်ခြင်းခံနေရသော ချင်ရှောင်အတွက် ၎င်းမှာ လုံးဝ မျှော်လင့်ချက်မဲ့လှသော သေတွင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေတော့သည်။

သူသည် ကြိုးစားကြည့်ခဲ့သော်လည်း၊ မည်သည့်နည်းလမ်းကမျှ ဤအစီအရင်ကို ဖောက်ထွက်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။ သူ၏ နှလုံးသားမှာ လေးလံသွားခဲ့ရသည်။

"ဒီနေ့တော့... ငါ တကယ်ပဲ ကျဆုံးရတော့မှာ ထင်တယ်..." ချင်ရှောင်သည် သေသည်အထိ တိုက်ခိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ ဖြစ်ကာ၊ အကယ်၍ သူ ကျဆုံးရမည်ဆိုလျှင်ပင် တစ်ယောက် သို့မဟုတ် နှစ်ယောက်ကို တခါတည်း ဆွဲခေါ်သွားမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ဤကဲ့သို့သော ဘေးကျပ်နံကျပ် အခိုက်အတန့်တွင်၊ သူသည် ယခင်က ချင်လော့ မိမိကို ပေးခဲ့သော မိခင်နှင့်သားလေဟာနယ်သံကြိုးကို ရုတ်တရက် သတိရသွားခဲ့သည်။ ဤအရာကို တွေးမိသည်နှင့်အတူ သူ၏ စိတ်အာရုံ လှုပ်ရှားလိုက်ရာ၊ သံကြိုး၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုသည် သူ၏ လက်ထဲတွင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ဒါမှမဟုတ်... သူ စမ်းကြည့်ရင် ကောင်းမလား...

ဤသို့တွေးပြီးသည်နှင့် သူသည် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ၎င်းကို ချက်ချင်းပင် လှုံ့ဆော်လိုက်တော့သည်။ အလုပ်ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ! သူ၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း တောက်ပသွားခဲ့ရသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ၊ ချင်လော့သည် ချင်ရှောင်က မိခင်နှင့်သားလေဟာနယ်သံကြိုးကို အသုံးပြုလိုက်ပြီဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်းပင် သိရှိသွားခဲ့ပြီး၊ သူ၏ လက်ထဲရှိ သံကြိုးသည်လည်း စတင်၍ လှုပ်ရှားလာခဲ့သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်၊ သံကြိုးနှစ်ခု၏ ပုံရိပ်ယောင်များသည် အပြန်အလှန် ချိတ်ဆက်သွားခဲ့ကြပြီး၊ ချင်ရှောင်၏ လက်ထဲရှိ သံကြိုးသည် သူ့ကို အခြားသော ကမ္ဘာမြေဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုဆီသို့ ဆွဲခေါ်သွားတော့သည်။

ဤမြင်ကွင်းကြောင့် လူတိုင်းမှာ အလန့်တကြား ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။ ချင်ရှောင်က ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဟားဟားဟားဟား! အားလုံးပဲ... နောက်မှ ပြန်တွေ့ကြတာပေါ့!"

ထိုသံကြိုးသည် ချင်ရှောင်ကို မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် လေဟာနယ်အတွင်းသို့ သယ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။ လူက ပျောက်ကွယ်သွားပြီလား... မဟုတ်သေးချေ၊ ထိုနေရာတွင် လမ်းကြောင်းတစ်ခု ကျန်ရှိနေသေးသည်!

"လူသား... မင်း ငါ့ပစ္စည်းတွေကို ခိုးယူသွားတယ်... မပြေးနဲ့စမ်း!"

"အားလုံးပဲ လှုပ်ရှားကြစမ်း... ချင်ရှောင်ကို ဖမ်းဆီးကြ!" လင်ယွမ်၏ စကားသံ ဆုံးသွားသည်နှင့်အတူ၊ လူတစ်ယောက်တည်းသာ လေဟာနယ်အတွင်းသို့ လှမ်းဝင်ကာ အတင်းအဟုန်ဖြင့် လိုက်လံဖမ်းဆီးရန် ပြေးထွက်သွားခဲ့သည်။

ကျန်ရှိနေသော လူများမှာမူ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး၊ မည်သူကမျှ လှုပ်ရှားရန် အစီအစဉ် မရှိကြချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားသော ချင်ရှောင်၏ ခွန်အားမှာ အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"အဘိုးကျန်းက တကယ့်ကို စိတ်မြန်လွန်းတာပဲ..." အကြီးအကဲတစ်ဦးက အေးအေးလူလူ ဆိုလိုက်သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်၊ တစ်ခုလုံးသော တစ္ဆေကိုးကောင်ဝိညာဉ်ပိတ်လှောင်ကောင်းကင်ကျဥ်းထောင်ဖွဲ့စည်းပုံကြီးမှာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် တုန်ခါသွားခဲ့ရတော့သည်။ မျှော်စင်နက်ကြီးတစ်ခု၏ အထွတ်အထိပ်သည် ထိုအစီအရင်ကြီးကို ထိုးဖောက် ဖျက်ဆီးလိုက်ပြီး၊ ချင်ဖန်း၏ အသံမှာလည်း အစီအရင်အတွင်း၌ ဟိန်းထွက်လာခဲ့တော့သည်။

"ဦးလေး... ကျွန်တော် ဦးလေးကို ကယ်ဖို့ ရောက်လာပြီ!"