← Chapters

အခန်း ၁၈၆

Vol. 19 Ch. 186

အခန်း ၁၈၆

Vol. 19 Ch. 186

အခန်း (၁၈၆)

မီးနိယာမကို နားလည်သဘောပေါက်ရန် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် အမျက်ထွက်နေသော ဝိညာဉ်ခန်းမ

ဆက်တိုက် နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းခံရပြီးနောက်၊ အကြေးခွံနီကောင်းကင်ကျားသည် ၎င်း၏ ဝိညာဉ်မှာ ကွယ်ပျောက်ပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရတော့သည်။

ထို့နောက် ချင်လော့သည် ၎င်း၏ ဝိညာဉ်ပေါ်၌ သေခြင်းရှင်ခြင်းတံဆိပ်တုံးကို အတင်းအကျပ် အမှတ်အသားပြု တံဆိပ်နှိပ်လိုက်ပြီး၊ ထိုမျှတင်မကဘဲ ပိုမိုစိတ်ချရစေရန်အတွက် နတ်ဆိုးမျိုးစေ့တစ်ခုကိုပါ ထပ်မံမြိုချစေခဲ့သဖြင့် နှစ်ထပ်အာမခံချက် ဖြစ်စေခဲ့သည်။

အနာဂတ်တွင် နတ်သားရဲတစ်ကောင် ဖြစ်လာနိုင်သည့် အလားအလာရှိသော ဤကဲ့သို့သော သတ္တဝါမျိုးကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ချုပ်ကိုင်ထားရန် လိုအပ်ပေသည်။

အကြေးခွံနီကောင်းကင်ကျားသည် ခွေးသေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ မြေပြင်ပေါ်တွင် ပျော့ခွေစွာ လဲလျောင်းနေရင်း၊ လုံးဝ မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့နေသော အကြည့်ဖြင့် ချင်လော့ကို လှမ်းကြည့်နေခဲ့သည်။ ၎င်း၏ ကျားဘဝလေးမှာတော့ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ချေပြီ။

သို့သော်လည်း ကျန်းယွန်းချန်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါက၊ ၎င်းမှာ ကံကောင်းလှသေးသည်ဟု ဆိုရပေမည်။ လူသားများသာမက ကျားများကလည်း နှိုင်းယှဉ်ခံရခြင်းကို ကြောက်ရွံ့ကြပြီး၊ အထူးသဖြင့် လူသားတစ်ဦး၏ ကံကြမ္မာနှင့် နှိုင်းယှဉ်မိသည့်အခါတွင် ပို၍ပင် ထင်ရှားလှသည်။

ထိုလူသား၏ ကံကြမ္မာက မိမိထက်ပင် ပိုမိုဆိုးရွားပြီး သနားစရာကောင်းနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့်၊ ၎င်း၏စိတ်ထဲ၌ အနည်းငယ် စိတ်သက်သာရာ ရသွားတော့သည်။

ကျန်းယွန်းချန်မှာမူ ကြေမွပျက်စီးသွားခဲ့ရပြီး၊ သူ၏ ဝိညာဉ်မှာ နောက်ဆုံးတွင် လူသားဧကရာဇ်အလံတော်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ကာ၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကိုမူ ချင်လော့က ရုပ်သေးတစ်ရုပ်အဖြစ် သန့်စင်ဖန်တီးပစ်လိုက်သည်။

"မင်း အရင်ဆုံး ဒဏ်ရာတွေကို ကုသလိုက်ဦး။ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပဲ ငါ့ဆီမှာ မီးဝိညာဉ်သွေးကြောတစ်ခု ရှိနေတယ်၊ အဲဒါက မင်းရဲ့ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာမှုအတွက် အကောင်းဆုံးပဲ။"

အကြေးခွံနီကောင်းကင်ကျားသည် လူသားဧကရာဇ်အလံတော်အတွင်းမှ ထွက်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊ ချင်ရှောင်ကို လှမ်းမြင်လိုက်ရသဖြင့် ၎င်း၏ ဒေါသမီးလျှံများမှာ ချက်ချင်းပင် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့တော့သည်။

"လူသား... ငါ့ရဲ့ မီးတောက်နီနတ်ဘုရားကြာပန်းကို အခုချက်ချင်း ပြန်ပေးစမ်း!"

"ဝုန်း!" ၎င်းသည် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ရင်း ချင်ရှောင်ကို ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်လိုက်တော့သည်။

"ဟဲဟဲ... ဒီလောက်တောင် အားနည်းနေပြီလား..." ချင်ရှောင်က လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ပြီး၊ လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် ၎င်းကို ဖိနှိပ်ချုပ်ကိုင်ပစ်လိုက်တော့သည်။

"ဟေး... ဟေး... ဟေး!" နောက်ကပ်လျက်ထွက်လာသော ချင်လော့က လျင်မြန်စွာပင် တားဆီးလိုက်သည်။

"ဒါက ကျွန်တော့်လူ... မဟုတ်ဘူး၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ကျားပဲ။ သူက ကျွန်တော့်ရဲ့ စီးတော်ယာဉ် ဖြစ်သွားပြီ၊ ကျွန်တော်တို့ဘက်တော်သားပဲ! ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကျားတစ်ကောင်ပေါ့... ထားလိုက်ပါတော့၊ တကယ်ကို ရှုပ်ထွေးလွန်းလို့..."

သူသည် အကြေးခွံနီကောင်းကင်ကျားကို လှမ်းကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "မင်းက ဘာလို့ လူတစ်ယောက်တောင် ဖြစ်မလာနိုင်ရတာလဲ..."

အကြေးခွံနီကောင်းကင်ကျားသည် မူးနောက်နေသော ခေါင်းဖြင့် ချင်လော့ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ချင်လော့က ၎င်းကို ဆဲဆိုနေသလို ခံစားရသော်လည်း၊ သူပြောသည့် စကားလုံးများထဲတွင် မှားယွင်းနေသည့်အရာ မရှိသလို ဖြစ်နေပြန်သည်။

"မင်းက ၎င်းကို အညံ့ခံအောင် လုပ်လိုက်တာလား..." ချင်ရှောင်သည် အကြေးခွံနီကောင်းကင်ကျားကို ချင်လော့က အညံ့ခံအောင် လုပ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားသဖြင့် တကယ်တမ်း အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရသည်။

၎င်းမှာ မိမိနှင့်ပင် ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်နိုင်သည့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဆိုးသားရဲတစ်ကောင် မဟုတ်ပါလော။ သူ၏ အကြည့်များသည် ချင်လော့ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့ပြီး၊ သူသည် ချင်လော့အား ယခင်ကထက် ပို၍ပင် အလေးထားလာခဲ့တော့သည်။

"အဲဒီလိုပဲ ပြောရမှာပေါ့... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အခုတော့ ကျွန်တော်တို့က တစ်ဖက်တည်းသားတွေ ဖြစ်သွားကြပြီပဲ။"

"ဦးလေး... ဦးလေးက ကျွန်တော့်ရဲ့ စီးတော်ယာဉ်ကို ဒီလိုမျိုး ရိုက်နှက်ထားတာပဲ။ ၎င်းရဲ့ ဒဏ်ရာတွေ သက်သာအောင် ကူညီပေးသင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား..."

ချင်လော့သည် ချင်ရှောင်ထံမှ အကျိုးအမြတ်များကို ဗြောင်ကျကျ တောင်းဆိုလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ချင်ရှောင်သည် ခေတ္တမျှ ဆွံ့အသွားပြီးနောက်၊ "ဟားဟားဟား... ကောင်းတယ်! ကောင်းတယ်! တကယ်ကို ကောင်းတယ်!" ဟု အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်တော့သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်၊ သူသည် မီးလျှံနီရဲနေသော ပုတီးစေ့များကို တစ်လုံးချင်းစီဖြင့် စုစုပေါင်း ကိုးလုံးအဖြစ် ထုတ်ယူလိုက်ရာ၊ သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် နှမြောတသဟန် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။

"ဒါတွေက မီးဝိညာဉ်ပုလဲတွေပဲ။ မီးတောက်နီနတ်ဘုရားကြာပန်းကို မယှဉ်နိုင်ပေမဲ့၊ ၎င်းတို့ထဲမှာ အလွန်တရာ ပြင်းထန်တဲ့ မီးလျှံစွမ်းအင်တွေ ပါဝင်ပြီး ဝိညာဉ်ဒဏ်ရာတွေကိုလည်း ကုသပေးနိုင်တယ်။ ၎င်းအတွက်တော့ တကယ့်ကို အကျိုးကျေးဇူး ကြီးမားလိမ့်မယ်။"

"ငါ့ရဲ့ မီးတောက်နီနတ်ဘုရားကြာပန်းကိုပဲ ငါလိုချင်တယ်!" အကြေးခွံနီကောင်းကင်ကျားသည် ချင်ရှောင်ကို စိန်းစိန်းဝါးဝါး စိုက်ကြည့်ကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"လျှောက်ပြီး ပြဿနာမရှာနဲ့!" ချင်လော့သည် ကျား၏နဖူးကို အသာအယာ ရိုက်ပစ်လိုက်ကာ။ "မင်းရဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ယူပြီး သွားပြီးတော့ ဒဏ်ရာတွေ ကုသလိုက်စမ်း!"

သူသည် ချင်ရှောင်၏ လက်ထဲမှ မီးဝိညာဉ်ပုလဲများကို ယူယူချင်း အကြေးခွံနီကောင်းကင်ကျားထံသို့ ပစ်ပေးလိုက်ပြီး၊ အဝေးတစ်နေရာရှိ မီးဝိညာဉ်သွေးကြောဆီသို့ လက်ညှိုးညွှန်ပြလိုက်သည်။

အကြေးခွံနီကောင်းကင်ကျားသည် မျက်ရည်ဝိုင်းနေသော မျက်ဝန်းများဖြင့် ချင်လော့ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သော်လည်း၊ ချင်လော့ကမူ ၎င်းကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုထားခဲ့လေသည်။ ၎င်းအနေဖြင့် မတတ်နိုင်တော့ပေ။

လက်ရှိအခြေအနေများက မိမိထက် ပိုမိုအားသာနေသဖြင့် အသာတကြည် အညံ့ခံလိုက်ရုံသာ ရှိတော့သည်။ ၎င်းသည် စိတ်ဓာတ်ကျစွာဖြင့် မလှမ်းမကမ်းရှိ မီးဝိညာဉ်သွေးကြောဆီသို့ တရွေ့ရွေ့ ပြေးထွက်သွားခဲ့တော့သည်။

၎င်းထွက်သွားပြီးနောက်၊ ချင်ရှောင်သည် မီးတောက်နီနတ်ဘုရားကြာပန်းကို ထုတ်ယူလိုက်လေသည်။ သူသည် မီးတောက်နီနတ်ဘုရားကြာပန်းထဲမှ ကြာစေ့အချို့ကို ယူကာ ချင်လော့ထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဒီပစ္စည်းက မင်းကို မီးနိယာမကို နားလည်သဘောပေါက်အောင် ကူညီပေးနိုင်ပြီး သူတော်စင်အဆင့်ကို ဖောက်ထွက်နိုင်ဖို့ အထောက်အကူပြုလိမ့်မယ်။"

"ကျွန်တော် မလိုချင်ပါဘူး..." ချင်လော့က ငြင်းပယ်လိုက်သည်။ "ဒီပစ္စည်းက ဦးလေးအတွက် အလွန်တရာ အသုံးဝင်မှာ သေချာပါတယ်။ ကျွန်တော့်အတွက် မလိုအပ်ပါဘူး။"

ချင်ရှောင်က ပြုံးလျက်။ "ကျန်ရှိနေတဲ့ အစိတ်အပိုင်းက ငါ့အတွက် လုံလောက်ပါတယ်။ အကယ်၍ ငါ ဒီကျန်တဲ့အပိုင်းကို သုံးပြီးတောင် အဆင့်မတက်နိုင်ဘူးဆိုရင်၊ ငါ ချင်ရှောင်တစ်ယောက် ဒီလောက်နှစ်တွေအများကြီး အချည်းနှီး ရှင်သန်ခဲ့တာ ဖြစ်လိမ့်မယ်!"

"ငါ့တူ... မင်း ဒီနေ့ ငါ့ရဲ့ အသက်ကို ကယ်တင်ခဲ့တာပဲ!"

"နောင်အနာဂတ်ကျရင် မင်းနောက်ကွယ်မှာ ငါရှိနေမယ်။ မင်းကို တိုက်ခိုက်ရဲတဲ့သူ ဘယ်သူမဆို ငါ ချင်ရှောင်ကို စိန်ခေါ်နေတာပဲ! 'သေခြင်းတရား' ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို ဘယ်လိုရေးရလဲဆိုတာ ငါ သူတို့ကို သိစေရမယ်!"

"မကြာခင်မှာပဲ မင်းဆီမှာ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့် ရှိတဲ့ ဦးလေးတစ်ယောက် ရှိလာတော့မယ်! ဟားဟားဟား!"

ချင်ရှောင်သည် ယုံကြည်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည့် လေသံဖြင့် အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်တော့သည်။ သူသည် ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိမည်ကို အသေအချာ ယုံကြည်နေခဲ့သည်။

ထို့အပြင် ၎င်းမှာ သာမန် ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့် မဟုတ်ဘဲ၊ မဟာတာအိုနိယာမ၏ သဲလွန်စအချို့ကို နားလည်သဘောပေါက်ထားသည့် ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့် ဖြစ်သောကြောင့် သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ ပို၍ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

"ဒါဆိုရင်တော့ ဦးလေး ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့် တာအိုကို အောင်မြင်စွာ ရရှိနိုင်ဖို့ ကြိုတင်ပြီး ဂုဏ်ပြုလိုက်ပါတယ်!" ချင်လော့သည်လည်း ထပ်တူပင် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ချင်ရှောင်သည် ယခုအခါ ချင်လော့၏ အင်အားအကြီးဆုံး နောက်ခံအုတ်တံတိုင်းကြီး ဖြစ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ချင်ရှောင်၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် တိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ၊ ချင်လော့သည် ပို၍ပင် လွတ်လပ်ဆိုးသွမ်းနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပါလော!

[အိမ်ရှင်သည် နတ်အဆင့်ရတနာဖြစ်သော မီးတောက်နီနတ်ဘုရားကြာစေ့များကို ရရှိခဲ့ကြောင်း စနစ်က စစ်ဆေးတွေ့ရှိခဲ့သည်။]

[စနစ်၏ အကြံပြုချက် - နိယာမနားလည်သဘောပေါက်နိုင်စွမ်း အဆတစ်ရာ တိုးမြင့်လာခြင်း (တစ်ကြိမ်သာ)]

[အိမ်ရှင်အား မီးနိယာမကို လျင်မြန်စွာ နားလည်သဘောပေါက်အောင် ကူညီပေးနိုင်သည်။]

[လဲလှယ်မှုတန်ဖိုး - ဗီလိန်မှတ် ၃၀၀,၀၀၀]

"၃၀၀,၀၀၀ ဆိုတာ နည်းတဲ့ပမာဏတော့ မဟုတ်ဘူးပဲ။"

ချင်လော့သည် သူ၏ လက်ထဲရှိ ကြာစေ့များကို စစ်ဆေးကြည့်ရှုရင်း၊ သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် တုံ့ဆိုင်းဝေခွဲမရဖြစ်ဟန် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။ သူသည် မိမိ၏ ပါရမီကို ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။

အကယ်၍ သူသာ အတင်းအကျပ် ဆင်ခြင်သုံးသပ်ပါက မီးနိယာမကို နားလည်သဘောပေါက်နိုင်ကောင်း နိုင်လိမ့်မည်ဖြစ်သော်လည်း၊ ထိုသို့ဖြစ်ရန် မည်မျှအထိ ကြာမြင့်မည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။ စနစ်တစ်ခု ရှိနေပါလျက်နှင့် အသုံးမပြုဘဲ နေခြင်းမှာ သူ၏ ဦးနှောက် ချို့ယွင်းနေသလို ဖြစ်မနေဘူးလား။

"လဲလှယ်စမ်း!"

[လဲလှယ်မှု အောင်မြင်ပါသည်။]

ကြာစေ့များကို ဆုပ်ကိုင်ထားစဉ်မှာပင်၊ ချင်လော့သည် မီးလျှံများ၏ လှုပ်ရှားမှု စည်းချက်ကို စတင် ခံစားလာရပြီး ဖြစ်သည်။

"ကျွန်တော် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံတော့မယ်! ပုန်းကွယ်နဂါးနှီးနှောဖလှယ်ပွဲ စတင်တော့မယ့်အချိန်ကျရင် ကျွန်တော့်ကို လာခေါ်လိုက်ပါ။"

ချင်လော့သည် မီးဝိညာဉ်သွေးကြောအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပြီး၊ မီးနိယာမကို စတင်၍ နားလည်သဘောပေါက်အောင် ဆင်ခြင်သုံးသပ်တော့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် နောက်ကျမကျန်ခဲ့စေရန်အတွက် ကောင်းကင်ဝါးမြိုခြင်းနတ်ဆိုးပညာကိုပါ စတင်လည်ပတ်စေကာ၊ စက္ကန့်တိုင်းကို အလဟဿမဖြစ်စေဘဲ အသုံးချလိုက်တော့သည်။

အချို့က ပျော်ရွှင်နေကြသော်လည်း အချို့ကမူ ပူဆွေးဒေါသထွက်နေကြသည်။ ချင်ဖန်းသည် အချိန်အတော်ကြာ စနစ်တကျ ကြံစည်ခဲ့သော်လည်း၊ နောက်ဆုံးတွင် အရာအားလုံးမှာ သဲထဲရေသွန် ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

ဝိညာဉ်ခန်းမသည်လည်း အချိန်အတော်ကြာအောင် စီစဉ်ခဲ့သော်လည်း၊ နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းတို့သည် ချင်ရှောင်ကိုပင် မသတ်နိုင်ခဲ့ကြချေ။

"ကျွန်တော်မျိုး အပြစ်ရှိပါတယ်! ခန်းမသခင်ကြီး ပေးအပ်တဲ့ တာဝန်ကို ပြီးမြောက်အောင် မဆောင်ရွက်နိုင်ခဲ့ပါဘူး။ ကျွန်တော်မျိုးကို အပြစ်ပေးပါ ခန်းမသခင်ကြီး!" လင်ယွမ်သည် ဝိညာဉ်ခန်းမ၏ ပင်မဆောင်အပြင်ဘက်၌ ဒူးထောက်ကာ တောင်းပန်စကားဆိုလိုက်သည်။

"ဟမ်!"

"ဒီလောက်အထိ အချိန်အတော်ကြာ စီစဉ်ခဲ့ပြီး၊ ငါတို့ ဝိညာဉ်ခန်းမရဲ့ အဖိုးတန်ရတနာဖြစ်တဲ့ တစ္ဆေကိုးကောင်ဝိညာဉ်ပိတ်လှောင်ကောင်းကင်ကျဥ်းထောင်အစီအရင်ကိုပါ ယူဆောင်သွားခဲ့ပါလျက်နဲ့၊ မင်းတို့တွေက နောက်ဆုံးမှာ ချင်ရှောင်ကို လွတ်မြောက်ခွင့်ပေးလိုက်တယ်ပေါ့!"

"သူ လွတ်မြောက်သွားတာကပဲ ဆိုးလှပြီဖြစ်ပြီး၊ မီးတောက်နီနတ်ဘုရားကြာပန်းကလည်း ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ။ အကယ်၍ သူ့ကို ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့်သို့ တက်လှမ်းခွင့်ပြုလိုက်ပါက၊ သူဟာ ငါတို့ ဝိညာဉ်ခန်းမအတွက် ကြီးမားတဲ့ အန္တရာယ်တစ်ခု ဖြစ်လာမှာ အသေအချာပဲ!"

"မင်းတို့နှစ်ယောက်က တကယ်ပဲ အပြစ်ရှိတယ်! အပြစ်ပေးခံရဖို့ ထိုက်တန်တယ်!"

လင်ယွမ်သည် သူ၏ ခေါင်းကို ငုံ့ထားပြီး စကားတစ်ခွန်းမျှ မဟရဲဘဲ ရှိနေခဲ့သည်။ သူ၏ဘေးနားရှိ ဟွမ်ယီက မနေနိုင်ဘဲ ပြန်လည်ပြောဆိုလိုက်သည်။ "ခန်းမသခင်ကြီး... ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဒီတစ်ကြိမ် တာဝန်က လုံးဝ အကျိုးအမြတ်မရှိတာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။"

"ဒီတစ်ကြိမ်မှာ ကျန်းယွန်းချန်၊ ယွီရှို့လျန်နဲ့ ကျူးကျန်းကွမ်တို့ သေဆုံးသွားတာက ကောင်းကင်တာအိုမဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ အဓိကအင်အားစုတွေကို ကြီးမားစွာ အားနည်းသွားစေခဲ့ပါတယ်။ ဒါကြောင့် ဒါက အလဟဿ ခရီးစဉ်တစ်ခုတော့ မဟုတ်ပါဘူး။"

ထိုစကားများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊ ပင်မဆောင်ကြီးအတွင်း၌ ပြင်းထန်လှသော ဒေါသမီးလျှံများ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့တော့သည်!

ဝုန်း!

ပြင်းထန်လှသော အရှိန်အဝါတစ်ခုသည် ဟွမ်ယီအပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားခဲ့ရာ၊ သူ့ကို နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားစေကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆောင့်ကျသွားစေခဲ့ပြီး၊ သွေးတစ်လုပ်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် အော့အန်လိုက်ရတော့သည်။

"ရန်သူကို မသတ်နိုင်ဘဲနဲ့ ကိုယ့်ဘက်ကလူတွေ သေဆုံးသွားတာက မင်းအတွက် ဂုဏ်ယူစရာတစ်ခု ဖြစ်နေတာလား!"

"အင်အားချင်း ချိန်ခွင်လျှာ ညှိတာကို မင်းနားလည်လား! မင်းက တကယ့်အရူးပဲ!"

"အကယ်၍ အခုအချိန်မှာ ကောင်းကင်မဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ အင်အား အားနည်းသွားမယ်ဆိုရင်၊ ငါတို့ရဲ့ ရန်သူတွေကို ဘယ်သူက ရင်ဆိုင်တော့မှာလဲ!"

"မင်းက ဝက်တစ်ကောင်လား! ငါတို့ ဝိညာဉ်ခန်းမမှာ မင်းလို လူမိုက်မျိုး ဘယ်လိုရှိနေရတာလဲ!"

"မင်းပြောစကားအရဆိုရင်၊ မဟာချင်အင်ပါယာရဲ့ ပဉ္စမမင်းသားမှာ ငါတို့ရဲ့ တစ္ဆေကိုးကောင်ဝိညာဉ်ပိတ်လှောင်ကောင်းကင်ကျဥ်းထောင်အစီအရင်ကို ဖြိုခွဲနိုင်တဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခု ရှိနေတယ်ပေါ့..."

"ဟုတ်ပါတယ်... ပြီးတော့ အဲဒီမျှော်စင်လေးက ယွီရှို့လျန်ကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ သတ်ပစ်နိုင်ခဲ့တာပါ။"

"ကျွန်တော်မျိုး ထင်တာကတော့ အဲဒါက ဧကရာဇ်လက်နက် မဟုတ်ရင်တောင်မှ၊ အနည်းဆုံးတော့ ဧကရာဇ်တစ်ဝက်အဆင့် လက်နက်ဖြစ်မှာ သေချာပါတယ်!" လင်ယွမ်က ယုံကြည်ချက်အပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းတယ်... ကောင်းတယ်... မဟာချင်အင်ပါယာရဲ့ ပဉ္စမမင်းသားက တကယ့်ကို မဆိုးလှဘူးပဲ!"

"သူကလည်း ဒီကမ္ဘာကြီးရဲ့ ကောင်းကင်တာအိုသားတော် ဖြစ်နေဦးမလား။ အဲဒီလိုဆိုရင်တော့ သူ့ကို ငါတို့ သဂြိုဟ်ပေးလိုက်ရုံပေါ့!"

"သူ့လက်ထဲက ရတနာကတော့ ငါတို့ ဝိညာဉ်ခန်းမရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်လာစေရမယ်!"

All Chapters