အခန်း ၁၈၉

အခန်း (၁၈၉)

ပုန်းကွယ်နဂါးနှီးနှောဖလှယ်ပွဲသို့ ဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင်ခြင်းနှင့် ရွှမ်ယင်မြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ ပတ်သက်ဆက်နွှယ်မှု

"တကယ်လား... ကျွန်တော်တို့တွေ သူ့ကို ရှင်းပစ်လိုက်မယ်၊ ပြီးရင် ငါ ထီးနန်းတက်ပြီး မဟာချင်အင်ပါယာကို လွှဲပြောင်းယူမယ်။ မင်းကို ငါနဲ့ ရာထူးအဆင့်အတန်းတူတဲ့ ဘုရင်တစ်ပါးအဖြစ် မြှောက်စားပေးရင် ဘယ်လိုလဲ။"

"အခွင့်အခါကောင်းကို စောင့်မနေနဲ့တော့... ဒီနေ့ထက် ကောင်းတဲ့နေ့ မရှိဘူး၊ အခုပဲ သွားကြစို့။"

ချင်လော့က ထွက်ခွာရန် လှုပ်ရှားလိုက်ရာ ချင်ရှောင်၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးများမှာ ဖြည်းညင်းစွာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ သူက ခြောက်ကပ်ကပ် ရယ်မောလိုက်ရင်း "အဟမ်း... ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို တည်ငြိမ်အောင် လုပ်ဖို့ လိုသေးတယ်လေ။ နှစ်ရက်လောက် စောင့်ပါဦး... နှစ်ရက်လောက်ပဲ စောင့်ပါ..."

"ထပ်စောင့်ရဦးမယ်ဟုတ်လား..."

"အကယ်၍ ဦးလေးက နောက်ထပ်နှစ်ရက် ထပ်စောင့်နေမယ်ဆိုရင် သူ့ကို အနိုင်ယူနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ငါ စိုးရိမ်မိတယ်" ဟု ချင်လော့က အေးအေးလူလူ ပြောလိုက်သည်။

"မနိုင်ဘူးဟုတ်လား... ဟဲဟဲ..." ချင်ရှောင်သည် အဆင့်တက်လှမ်းခြင်း အောင်မြင်ခါစ ဖြစ်သဖြင့် ယုံကြည်မှုများ အပြည့်အဝ ရှိနေခဲ့သည်။

"ဝါရင့် ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့်တွေတောင် ငါ့ရှေ့မှာ ဒူးထောက်ရလိမ့်မယ်။ သူက ငါ့ရဲ့ မဟာချင်အင်ပါယာရဲ့ အုတ်မြစ်အင်အားကို ထုတ်မသုံးသရွေ့တော့ ငါ သူ့ကို တကယ်မကြောက်ဘူး။"

"အဲဒါတော့ သိပ်မသေချာဘူးနော်။"

ရှီးဟွမ် ပြောခဲ့ဖူးသည်မှာ ချင်ဧကရာဇ်သည် ထိုအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် နီးကပ်နေပြီ ဖြစ်ကြောင်းပင်။

ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့်၊ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့်ဆိုသည်မှာ ဧကရာဇ်တစ်ပါး ဖြစ်လာရန် ပြင်ဆင်နေသည့် အဆင့်မျှသာ ဖြစ်သည်။

ဤပြင်ဆင်မှုမှာ နှစ်ပေါင်းမည်မျှ ကြာမြင့်မည်နည်း။ တစ်သက်လုံး ပြင်ဆင်နေရရုံမျှဖြင့်လည်း ဧကရာဇ်တစ်ပါး မလွဲမသွေ ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု မပြောနိုင်ပေ။

သို့သော် ချင်ဧကရာဇ်မှာမူ ကွဲပြားခြားနားသည်။ သူသည် ထိုပြင်ဆင်မှုလမ်းစဉ်ကို ကျော်ဖြတ်ပြီးသား ဖြစ်သည်။ သူက ဧကရာဇ်အဖြစ် တက်လှမ်းရန် အဆင်သင့် ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ ဧကရာဇ်တစ်ပါး ဖြစ်လာဖို့မှာ အချိန်ကာလတစ်ခုမျှသာ လိုအပ်တော့သည်။

"ကောင်းပြီလေ... တို့တွေ ပစ်မှတ်ကို ပြောင်းကြတာပေါ့။ ချင်မျိုးရိုးနဲ့ လူကို မရှင်းတော့ဘူး" ဟု ချင်လော့က စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်သည်။

"ကောင်းကင်မဟာမိတ်အဖွဲ့က ပုန်းကွယ်နဂါးအဆင့်သတ်မှတ်ချက်တစ်ခုကို ပြုလုပ်ထားတယ်ဆိုတာ ဦးလေး သိတယ်မလား။"

"သိတာပေါ့။"

"သူတို့က ပုန်းကွယ်နဂါးနှီးနှောဖလှယ်ပွဲကို ကျင်းပတော့မယ်ဆိုတာကော ဦးလေး သိလား။"

"သိတယ်။"

"ဒါဆိုရင် ကျွန်တော်က ထိုက်ရွှီမြင့်မြတ်နယ်မြေရဲ့ သူတော်စင်တစ်ဦးအနေနဲ့ ဒီပုန်းကွယ်နဂါးနှီးနှောဖလှယ်ပွဲကို ဝင်ပြိုင်ပြီး၊ ပုန်းကွယ်နဂါးအဆင့်သတ်မှတ်ချက်ရဲ့ ထိပ်ဆုံးနေရာကို လုယူကာ ဆုလာဘ်တွေကို သိမ်းပိုက်မယ်။ အဲဒါ ဘာပြဿနာမှ မရှိဘူးမလား။"

"မရှိ... မဟုတ်ဘူး..." ချင်ရှောင်၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ပြူးကျယ်သွားကာ "မဖြစ်နိုင်တာ၊ ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်ဘူး!"

"သူတို့ကို လူအတွေလို့ မင်း ထင်နေတာလား။ သူတို့တွေ ရူးမသွားသရွေ့တော့ ဘာလို့ သဘောတူမှာလဲ။"

ချင်လော့က ချင်ရှောင်ကို ပြုံးလျက် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "အဲဒါကြောင့်ပဲ ဦးလေး ဒီမှာ ရှိနေတာ မဟုတ်ဘူးလား။ အကယ်၍ ဦးလေးက သူတို့ကို အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးမယ်ဆိုရင် ဘယ်သူကများ မလိုက်နာဘဲ နေရဲမှာလဲ။"

"မင်း တကယ့်ကောင်စုတ်လေးပဲ... အဲဒါ ကောင်းကင်မဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ ဌာနချုပ်ကြီးကွ! ထိပ်သီးပညာရှင်တွေက တိမ်တိုက်တွေလို အများအပြား ရှိနေတာ၊ နဂါးနဲ့ ကျားတွေ ခြေချင်းလိမ်နေတဲ့ နေရာပဲ"

ချင်ရှောင်၏ ညည်းတွားမှုကို ရင်ဆိုင်ရင်း ချင်လော့က စကားလုံး လေးလုံးသာ ပြောလိုက်သည်။ "ပိုက်ဆံမရှိဘူး!"

ချင်ရှောင်မှာ ကြောင်အမ်းသွားပြီးနောက်။ "ဟားဟားဟား! မင်း တကယ့်ကောင်စုတ်လေးပဲ!"

"ကောင်းပြီ! ကောင်းပြီ! ကောင်းပြီ!"

"နဂါးနဲ့ ကျားတွေ ခြေချင်းလိမ်နေတဲ့ နေရာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ငါ မင်းနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့မယ်။ သူတို့ကို ငါချင်ရှောင်ရဲ့ စွမ်းအားကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ပြီး မြည်းစမ်းခွင့်ပေးဖို့ အခွင့်အရေးကောင်းပဲ၊ သူတို့တွေ စိတ်ကူးယဉ်မနေရအောင်လို့ပေါ့!"

"သူတို့က ငါ့ကို ခြုံခိုတိုက်ခိုက်ရဲတယ်ပေါ့လေ... ဒီစာရင်းကို သူတို့နဲ့ သေသေချာချာ ရှင်းရမယ်။"

"အဲဒီအချိန်ကျရင် ငါကိုယ်တိုင် သွားမယ်! စိတ်မပူနဲ့... မင်း ကောင်းကင်ကြီးကို အပေါက်ကြီးဖြစ်အောင် ထိုးဖောက်လိုက်ရင်တောင် ငါ မင်းကို မလွဲမသွေ ကာကွယ်ပေးမယ်!"

ကိစ္စပြတ်ပြီ!

ဆုတ်ခွာမည့် လမ်းကြောင်းမှာ အခြေခံအားဖြင့် သေချာသွားပြီဖြစ်ရာ ချင်လော့သည် အစွမ်းကုန် လှုပ်ရှားနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

သူသည် လီရှောင်ကို ခေါ်ဆောင်ကာ၊ ရုပ်ဖျက်၍ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ခရီးနှင်လျက် ကောင်းကင်မဟာမိတ်အဖွဲ့ ဌာနချုပ်ဆီသို့ ဦးတည်သွားခဲ့သည်။

ရွှမ်ထျန်းတာအိုဂိုဏ်း၏ အနီးအနားတွင် မြို့သစ်တစ်မြို့ကို တည်ဆောက်ထားခဲ့သည်။ မြို့ပြင်တွင် လူများဖြင့် စည်ကားသိုက်မြိုက်နေပြီး အများစုမှာ မိသားစုလိုက် လာရောက်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤပုန်းကွယ်နဂါးနှီးနှောဖလှယ်ပွဲသည် တောင်တန်းတစ်သောင်းနယ်မြေအတွင်း အကြီးမားဆုံး အခမ်းအနားကြီး တစ်ခုဖြစ်သည်။ လူအများအပြားမှာ နာမည်ကျော်ကြားလာရန် မျှော်လင့်နေကြသည်။

မြင့်မြတ်နယ်မြေအသီးသီးမှ သူတော်စင်မလေးအများအပြားသည်လည်း ကြေညာချက်များ ထုတ်ပြန်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

ဥပမာအားဖြင့် ယောင်ယွဲ့မြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ သူတော်စင်မလေးက "ပုန်းကွယ်နဂါးအဆင့်သတ်မှတ်ချက်ထဲ ဝင်နိုင်သရွေ့တော့ ကျွန်မက လက်ထပ်ဖို့ လိုလိုလားလား ရှိပါတယ်" ဟု ဆိုသည်။

"အကယ်၍ ပုန်းကွယ်နဂါးအဆင့်သတ်မှတ်ချက်ရဲ့ ထိပ်ဆုံးဆယ်ယောက်ထဲ ဝင်နိုင်ရင်တော့ ကျွန်မက မယားငယ်အဖြစ် ခံယူဖို့ လိုလားပါတယ်!"

"အကယ်၍ ပုန်းကွယ်နဂါးအဆင့်သတ်မှတ်ချက်ရဲ့ ထိပ်ဆုံးသုံးယောက်ထဲ ဝင်နိုင်ရင်တော့ ကျွန်မအတွက် ဘွဲ့အမည်ရာထူးတောင် မလိုပါဘူးရှင်!"

နောက်ထပ်ဥပမာတစ်ခုအနေဖြင့် ဖုန်းရွှဲ့မြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ သူတော်စင်မလေးက "ပုန်းကွယ်နဂါးအဆင့်သတ်မှတ်ချက်ရဲ့ ထိပ်ဆုံးသုံးယောက်က ကျွန်မနဲ့ တစ်နှစ်ပတ်လုံး အခမဲ့ အတူအိပ်ခွင့် ရပါမယ်!" ဟု ဆိုပြန်သည်။

အဟမ်း... ဖုန်းရွှဲ့မြင့်မြတ်နယ်မြေ၊ လေ၊ ပန်း၊ နှင်း၊ လ... ဤမြင့်မြတ်နယ်မြေသည် အမျိုးသမီးများအတွက် အထူးသီးသန့် လုပ်ငန်းအသက်မွေးဝမ်းကျောင်းများ ရှိသည့်နေရာ ဖြစ်သည်။

ရွှမ်ထျန်းတာအိုဂိုဏ်းကပင် "အကယ်၍ ပုန်းကွယ်နဂါးအဆင့်သတ်မှတ်ချက်ရဲ့ ထိပ်ဆုံးဆယ်ယောက်ထဲ ဝင်နိုင်ရင်၊ ငါတို့ ရွှမ်ထျန်းတာအိုဂိုဏ်းရဲ့ သူတော်စင်မလေး ရှောင်ယာကို အကြောင်းပြု လက်ထပ်ခွင့် တောင်းဆိုနိုင်မယ့် အရည်အချင်း ရရှိပါမယ်" ဟု ကြေညာခဲ့သည်။

လူတစ်ယောက်မှာ အလွန်အမင်း ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားပြီး ပုန်းကွယ်နဂါးအဆင့်သတ်မှတ်ချက်၏ ထိပ်ဆုံးဆယ်ယောက်ထဲ ဝင်ရန် သန္နိဋ္ဌာန်ချလိုက်တော့သည်။

"မင်းသား... တို့တွေ ဒီအတိုင်းပဲ ဝင်သွားကြမှာလား" ဟု လီရှောင်က စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာ မေးလိုက်သည်။

"မလောပါနဲ့... မလောပါနဲ့... ငါတို့လူ မကြာခင် ရောက်လာလိမ့်မယ်၊ သူက ငါတို့ကို ခေါ်သွားလိမ့်မယ်" ဟု ချင်လော့က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

မကြာမီမှာပင် မြို့ထဲမှ လူတစ်ယောက် ထွက်လာပြီး ချင်လော့နှင့် လီရှောင်တို့ ရှိရာဘက်သို့ လှမ်းလျှောက်လာခဲ့သည်။

"အဲဒါက..." လီရှောင်က ထိုလူကို ကြည့်ကာ တစ်မျိုးတစ်ဖုံ ရင်းနှီးနေသလို ခံစားရသော်လည်း ခဏမျှ စဉ်းစားမရ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

"လင်းဟောက်" ချင်လော့က စကားလုံးနှစ်လုံးကို တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်နှင့် လီရှောင်၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း ပြူးကျယ်သွားကာ ဒေါသတကြီး ဖြစ်သွားတော့သည်။

"ငါ့ကို မဟုတ်မတရား စွပ်စွဲလုပ်ကြံခဲ့တဲ့ အဲဒီခွေးသူခိုးကောင်!"

ဝုန်း!

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြင်းထန်လှသော သတ်ဖြတ်ခြင်းအရှိန်အဝါများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး သူ မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ပေ။

ချင်လော့က သူ၏ ခေါင်းကို ရိုက်ချလိုက်ရင်း။ "ဝပ်နေစမ်း!"

လီရှောင်သည် ဟန်ချက်ပျက်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ မှောက်လျက်လဲကျသွားခဲ့သည်။

ဤရိုက်ချက်က လီရှောင်ကို လုံးဝ ကြောင်အမ်းသွားစေခဲ့သည်။

ချင်လော့သည် တကယ့်ကို သန်မာလွန်းလှသည်၊ မယုံနိုင်လောက်အောင်ပင် သန်မာသည်။ အခုနက စွမ်းအားမှာ စစ်မှန်သော ရုပ်ခန္ဓာကြံ့ခိုင်မှု စွမ်းအားသက်သက်သာ ဖြစ်ပြီး၊ သူ ဘယ်လိုမှ မပိတ်ဆို့နိုင်ခဲ့ပေ၊ တကယ်ကို မပိတ်ဆို့နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤအခွင့်အရေးအတွင်း လင်းဟောက်က အနားသို့ အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာပြီး ချင်လော့ကို ဦးညွှတ်ကာ။ "မင်းသားကို ဂါရဝပြုပါတယ်ခင်ဗျာ" ဟု ဆိုသည်။

မြေပြင်ပေါ်တွင် ဝပ်နေသော လီရှောင်က ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး၊ လင်းဟောက်ကို နာကျည်းမှုများစွာဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ လင်းဟောက်၏ ကျောရိုးတစ်ခုလုံး စိမ့်တက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

"မင်းသား... သူက...?" လင်းဟောက်က လီရှောင်ကို ညွှန်ပြကာ မေးလိုက်သည်။

ချင်လော့က လီရှောင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ စူးရှလှသော အကြည့်အောက်တွင် လီရှောင်သည် အသံပင် မပြုရဲတော့ပေ။

"သူက မြေကြီးစားရတာကို သဘောကျလို့ သက်သက်ပါပဲ။"

လီရှောင်သည် ထိုစကားကို ကြားရသောအခါ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး တုန်ရီသွားပြီး မတရားခံရသလို ခံစားလိုက်ရသော်လည်း သူ စကားမပြောရဲခဲ့ပေ။

ချင်လော့က သူ၏ တင်ပါးကို တစ်ချက်ကန်လိုက်ရင်း။ "ဗိုက်ဝရင်လည်း မြန်မြန် ထတော့။"

လီရှောင်က အလျင်အမြန်ပင် ထရပ်လိုက်ပြီး မကျေမနပ်ဖြစ်နေသော မျက်နှာပေးဖြင့် ချင်လော့၏ နောက်မှ လိုက်ပါလာခဲ့သည်။ သို့သော် သူ လင်းဟောက်ကို ရံဖန်ရံခါ ကြည့်လိုက်သော အကြည့်များက လင်းဟောက်၏ တင်ပါးကို ကျုံ့သွားစေခဲ့သည်။

"မင်းသား... သူက..." လင်းဟောက်က လီရှောင်ကို ကြည့်ကာ အနည်းငယ် ကြောက်လန့်နေခဲ့သည်။

"ဘာမှမဖြစ်ဘူး... ငါဒီမှာရှိနေသရွေ့တော့ သူ မင်းကို ဘာမှလုပ်ရဲမှာ မဟုတ်ဘူး။"

"ဒါပေမဲ့ ငါအနားမှာ မရှိတဲ့အချိန်ကျရင်တော့ မင်း သူ့နဲ့ ဝေးဝေးနေတာ အကောင်းဆုံးပဲ။ ဒီကောင်က ရင်ထဲမှာ မကျေနပ်ချက်တွေ ပြည့်နှက်နေပြီး ဘယ်မှာမှ ဖွင့်ထုတ်စရာ မရှိဖြစ်နေတာ။"

"အဟမ်း... ပြီးတော့ အခု သူ့ရဲ့ လိင်စိတ်တိမ်းညွတ်မှုကလည်း နည်းနည်း မူမမှန်ဖြစ်နေတာ။"

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် လင်းဟောက်၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ချက်ချင်း တောင့်တင်းသွားခဲ့ရသည်။

သူက လီရှောင်ကို ထိတ်လန့်တကြား မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်မိသည်။

လီရှောင် "..."

"သူက ဘာလို့ အဲဒီလို ဖြစ်သွားရတာလဲ" ဟု လင်းဟောက်က အနည်းငယ် စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာ မေးလိုက်သည်။

"အော်... မင်း သူ့ကို မဟုတ်မတရား စွပ်စွဲခဲ့တဲ့ အကြောင်းအရာ အားလုံးကို ငါက သူ့ကို ပြောပြလိုက်လို့လေ။ သူက ငါးနှစ်တိုင်တိုင် ခံစားခဲ့ရတော့ အခုဆိုရင် တကယ့်ကို မတရားခံရတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်လို... အာ... ဆောရီး... ရန်ငြိုးကြီးတဲ့ မိန်းမကြီးတစ်ယောက်လို ဖြစ်နေတာ။"

ဤစကားကြောင့် လင်းဟောက်တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီသွားပြီး လီရှောင်နှင့် ချက်ချင်းပင် အကွာအဝေးတစ်ခု ခြားထားလိုက်ချင်တော့သည်။ သူသည် လီရှောင်ကို ထိုကဲ့သို့ သဘောမကျကြောင်း ကောင်းကင်ကို တိုင်တည်၍ ကျိန်ဆိုရဲပေသည်။

သူက ထိုတစ်ကြိမ်သာ မူမမှန်ဖြစ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး အမြဲတမ်း မူမမှန်ဖြစ်နေခြင်း မဟုတ်ပေ။

"သွားကြစို့၊ သွားကြစို့။ နောင်ကျရင် မင်းတို့နှစ်ယောက်က အသင်းဖော်တွေ ဖြစ်သွားပြီဆိုတော့ အချင်းချင်း ကူညီစောင့်ရှောက်ရမယ်၊ နားလည်လား" ချင်လော့က မြို့ထဲသို့ ဝင်လှမ်းလိုက်ရင်း ၎င်းတို့နှစ်ဦးကို အထူးတလည် သတိပေးလိုက်သည်။

ဘာကြောင့်မှန်းမသိဘဲ လင်းဟောက်သည် ချင်လော့၏ စကားလုံးများနောက်ကွယ်တွင် ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော အဓိပ္ပာယ်များ ရှိနေသည်ဟု အမြဲ ခံစားနေရသည်။

လင်းဟောက်က အလျင်အမြန်ပင် စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်ကာ "မင်းသား... အရင်တုန်းက ကျွန်တော့်ကို ပေးမယ်လို့ ပြောခဲ့တဲ့ အခွင့်အရေးကောင်းတွေက ဘာတွေလဲဟင်..."

"သဘာဝကျကျ အခွင့်အရေးကောင်းတွေပေါ့... မင်းကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ပြီး အသွင်ပြောင်းလဲစေနိုင်မယ့် အခွင့်အရေးတွေ၊ ပုန်းကွယ်နဂါးအဆင့်သတ်မှတ်ချက်ရဲ့ မြင့်မားတဲ့ အဆင့်တစ်ခု ရရှိစေဖို့ လုံလောက်တဲ့ အရာတွေပေါ့။"

ယခင်က နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနတွင် သူ မဟုတ်မတရား စွပ်စွဲခံရစဉ်တုန်းက လင်းဟောက်၏ ကျိုးထျန်းကြယ်တာရာခန္ဓာနှင့် ကောင်းစွာ ကိုက်ညီမည့် အရာအချို့ ရှိခဲ့သဖြင့် ချင်လော့ကိုယ်တိုင် အသုံးမပြုဘဲ သိမ်းဆည်းထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒါနဲ့... ငါ မင်းကို စုံစမ်းခိုင်းထားတဲ့ ကိစ္စတွေကကော ဘယ်လိုလဲ။ ငါ မတွေ့ဖူးသေးတဲ့ တကယ့်ကို ထူးထူးခြားခြား ထက်မြက်လှတဲ့ ပါရမီရှင်တွေ ရှိလား" ဟု ချင်လော့က မေးလိုက်သည်။

လင်းဟောက်က တွေဝေမနေဘဲ ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။ "တကယ့်ကို တစ်ယောက် ရှိပါတယ်ခင်ဗျာ။ ပြင်ပလူတွေ မသိကြပေမယ့် ကျွန်တော်ကတော့ အနည်းငယ် သိထားပါတယ်။"

"အဲဒီကောင်က ကွန်ရွှီမြင့်မြတ်နယ်မြေကနေ လာတာပါ။ အဲဒီဂိုဏ်းက ဟိုးရှေးယခင်ကတည်းက ဖျက်ဆီးခံခဲ့ရပြီး ၎င်းရဲ့ ကျင့်စဉ်အမွေအနှစ်တွေ ပြတ်တောက်သွားခဲ့လို့ နောက်ပိုင်းမှာ လေဟာနယ်သန့်စင်တောင်လို့ အမည်ပြောင်းလဲခဲ့တာပါ။ ဒါပေမဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့ ငါးနှစ်တုန်းကတော့ ရွှမ်ယင်မြင့်မြတ်နယ်မြေရဲ့ ဖျက်ဆီးခြင်းကို ခံခဲ့ရပြန်ပါတယ်။"

"အော်..." ချင်လော့မှာ အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။

"ရွှမ်ယင်မြင့်မြတ်နယ်မြေလား... မင်းသာ မပြောရင် ငါ သူတို့နဲ့ အနည်းငယ် ပတ်သက်မှုရှိခဲ့တာကို မေ့တောင်မေ့နေပြီ။"

"ဒါဆိုရင်တော့ အဲဒီပတ်သက်မှုကို ဆုပ်ကိုင်ထားလို့ မရတော့ပါဘူးခင်ဗျာ၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ လွန်ခဲ့တဲ့ ခြောက်နှစ်တုန်းက သူတို့တွေဟာ ကွန်ရွှီနယ်မြေက လူတစ်ယောက်ရဲ့ ဖျက်ဆီးခြင်းကို ခံခဲ့ရလို့ပါပဲ။"

"ကွန်ရွှီနယ်မြေက အဲဒီပါရမီရှင်က အခု ရွှမ်ထျန်းတာအိုဂိုဏ်းမှာ ရှိနေပါတယ်။ ဂိုဏ်းရဲ့ အကြီးအကဲတွေ ပြောပြချက်အရ သူက ခြောက်နှစ်အတွင်းမှာ နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့်ကနေ သူတော်စင်အဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့တာပါ။ ဒီတစ်ကြိမ် ထိပ်ဆုံးနေရာအတွက် အဓိက ရေပန်းစားနေသူလို့ ပြောလို့ရပါတယ်။"

"အော်... အဲလိုလား..." ချင်လော့၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ အနည်းငယ် ကွေးညွတ်သွားပြီး။ "လွန်ခဲ့တဲ့ ခြောက်နှစ်တုန်းက ငါတို့ကြားမှာ တစ်စုံတစ်ရာ ဆက်နွှယ်မှု ရှိခဲ့လိမ့်မယ်လို့ ငါ စိတ်ထဲကနေ ခံစားနေရတယ်။"

ဤအချိန်တွင် လင်းဟောက်၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားပြီး နေရာတစ်ခုကို ညွှန်ပြကာ။ "မင်းသား... ဟောဟိုက လူပါပဲ!"

ချင်လော့၏ အကြည့်သည် လင်းဟောက်ထက် တစ်လှမ်း စော၍ ထိုနေရာသို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။ "ငါ သူ့ကို မြင်ပြီ။ သူက တကယ့်ကို လူတွေထဲက နဂါးတစ်ကောင်၊ ငှက်တွေထဲက ဖီးနစ်တစ်ကောင်ပဲ!"

"ဒီတစ်ကြိမ် ပုန်းကွယ်နဂါးနှီးနှောဖလှယ်ပွဲကို လာရတာ တကယ့်ကို အလဟဿ မဖြစ်ခဲ့ဘူးပဲ!"