အခန်း ၁၂၁၇
Vol. 115 Ch. 1217
အခန်း ၁၂၁၇ - ရက်ရောသော ဆုလာဘ်
"ဒါက အင်မော်တယ် လောကမှာ အားကောင်းတဲ့ အဆင့်မြင့်ဂိုဏ်း တစ်ဂိုဏ်းလေ။ နှိုင်းယှဉ်ရမယ်ဆိုရင် ငါတို့စောစောက တွေ့ခဲ့တဲ့လူတွေက အလတ်တန်းစားဂိုဏ်းက ဖြစ်ရမယ်။ ဒီက ဆိုင်အားလုံးကို သူတော်စင် အစီအရင်ဂိုဏ်းက ပိုင်တာလို့ ပြောလို့ရတယ်" လုံချန်းက ရှင်းပြလိုက်သည်။
"ဒါပေမဲ့ အဆင့်မြင့်ဂိုဏ်းတွေက သရဲမြို့တော်ကို စိတ်မဝင်စားကြဘူးလို့ မင်းပြောခဲ့တယ် မဟုတ်ဘူးလား" မြွေဘုရင်က စူးစမ်းလိုက်သည်။
"သူတို့က အဲဒါကို စိတ်မဝင်စားကြတာတော့ မှန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အစီအရင်တွေ ခင်းကျင်းဖို့နဲ့ လေ့ကျင့်ဖို့အတွက် ပစ္စည်းအများစုက ပိုက်ဆံကုန်တာမလို့ သူတို့က ပိုက်ဆံကိုတော့ သေချာပေါက် စိတ်ဝင်စားကြတာပေါ့။ ဒါကြောင့်မလို့ တပည့်တွေက အကြိမ်တိုင်း ဒီလိုလုပ်ကြတာလေ။ ရိုးရာတစ်ခုလိုမျိုးပေါ့"
"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့သာ ဒါကိုမလုပ်ရင် အလတ်တန်းစားဂိုဏ်းတွေက ဒီပစ္စည်းတွေကို တောင်းဖို့ သူတို့ဂိုဏ်းဆီ တိုက်ရိုက်သွားကြလိမ့်မယ်။ အစီအရင်ဂိုဏ်းရဲ့ အကြီးအကဲတွေက အလကားတောင် ပေးပစ်နိုင်တယ်။ ဒါမှမဟုတ် အဲဒီပစ္စည်းတွေကို ပေးဖို့ ပိုက်ဆံယူရင်တောင် အဲဒီပိုက်ဆံက တပည့်တွေဆီ ရောက်ချင်မှ ရောက်မှာ။ ဒါကြောင့် တပည့်တွေက ဒီစနစ်ကို ဖန်တီးခဲ့ကြတာ" လုံချန်းက ရှင်းပြလိုက်သည်။
"စိတ်ဝင်စားစရာပဲ။ ရှုပ်ထွေးတာတွေ အများကြီးရှိတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ သူတို့က တကယ်ပဲ ပိုက်ဆံလိုချင်ရင် သရဲမြို့တော်ထဲကို ဘာလို့ တိုက်ရိုက်မဝင်ဘဲ ရတနာတွေကို သွားမယူကြတာလဲ။ အဲဒါတွေကို ရောင်းရင် တန်ဖိုးရှိမှာပဲဥစ္စာ" မြွေဘုရင်က အကြံပြုလိုက်သည်။
"မှန်တာပေါ့။ အဲဒါတွေကို ရောင်းရင် တန်ဖိုးရှိမှာပဲ။ ဒါပေမဲ့ အဲလိုလုပ်ရင် ဂိုဏ်းက ဒေါသထွက်လိမ့်မယ်။ သူတို့မျက်စိထဲမှာ အဆင့်နိမ့်တဲ့ ပစ္စည်းတွေအတွက် သူတို့ရဲ့တပည့်တွေက ဓားပြတွေ ဖြစ်သွားသလိုမျိုး ဖြစ်နေလိမ့်မယ်" လုံချန်းက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
"ဂိုဏ်းကို မပြစ်မှားမိစေဖို့အတွက် သူတို့က အတွင်းထဲကို မဝင်ကြဘူး။ ငါပြောခဲ့သလိုပဲ အဆင့်မြင့်ဂိုဏ်း အများစုက အပေါ်ယံသက်သက်ပဲ ဖြစ်ဖြစ် သူတို့ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိန်းသိမ်းဖို့ လိုအပ်တယ်။ ရတနာတွေ အတွက်နဲ့ ဒီအလတ်တန်းစားဂိုဏ်းတွေရဲ့ အဆင့်အတန်းအထိ သူတို့က အောက်ကျနောက်ကျ မခံနိုင်ကြဘူးလေ" သူက ထပ်လောင်းပြောဆိုသည်။
"မှန်လိုက်လေခြင်း။ အဆင့်မြင့်ဂိုဏ်းတွေအကြောင်းကို ဒီလောက်ထိ သိတဲ့သူရှိနေတာ ငါတကယ် အံ့ဩမိပါတယ်။ မင်းက ဘယ်သူလဲဆိုတာ ငါမေးလို့ရမလား" အနောက်ဘက်မှ အိုမင်းရင့်ရော်သော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
လုံချန်း နောက်သို့လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ့အနောက်တွင် ရပ်နေသော အဖိုးကြီးတစ်ဦးကို သတိပြုမိသွားသည်။ သူသည် တည်းခိုခန်းရှိ အဖိုးကြီးကဲ့သို့ပင် အိုမင်းနေပုံရသည်။ တစ်ခုတည်းသော ကွာခြားချက်မှာ ထိုလူသည် ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ် တည်းခိုခန်းတွင် ထိုင်နေခဲ့သော အဖိုးကြီးထက်ပင် ပိုမိုသန်မာနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းက အလတ်တန်းစားဂိုဏ်းများ၏ ဂိုဏ်းချုပ်များနီးပါး သန်မာသည်ဟု ဆိုလိုသောကြောင့် အံ့အားသင့်စရာ ကောင်းသည်။
"ကျုပ်က ခန့်မှန်းကြည့်ရုံ သက်သက်ပါ။ ကျုပ်ကို ဂရုမစိုက်ပါနဲ့" လုံချန်းက ပြန်ဖြေလိုက်ရင်း ခြေလှမ်းစတင် ထွက်ခွာခဲ့သည်။
"မင်းပြောတာ မှန်တယ်" ထိုအဖိုးကြီးက ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။
"ဘာကို မှန်တာလဲ" လုံချန်းက မျက်မှောင်ကုတ်ရင်း မေးလိုက်သည်။
"ဆွဲပြားရဲ့ အာနိသင်ခံတဲ့ အချိန်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး မင်းပြောတာ မှန်တယ်။ အဲဒါက တစ်ရက်ထက် ပိုမခံဘဲ သူ့ရဲ့ အာနိသင်တွေက စတင် လျော့နည်းလာလိမ့်မယ်" အဖိုးကြီးက ပြောလိုက်သည်။
"အဲလိုလား။ ဒါကို ခင်ဗျားက ဘယ်လိုသိတာလဲ" လုံချန်းက စူးစမ်းလိုက်သည်။
"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါသိတဲ့လူတစ်ယောက်က အဲဒီဆွဲပြားတွေကို တစ်ရက်ပဲ အသုံးဝင်အောင် ပြုလုပ်ထားလို့ပဲ" အဖိုးကြီးက ပြန်ဖြေသည်။
"အခု မေးခွန်းကတော့ ကျန်နေသေးတယ်။ မင်းက အဲဒါကို ဘယ်လို သိနိုင်ခဲ့တာလဲ။ မင်းရဲ့ အထောက်အထားက ဘာလဲ"
"ဪ... ဒါဆို ဒါတွေကို လုပ်ခဲ့တာ ခင်ဗျားတို့ပေါ့။ ကျုပ် ခန့်မှန်းကြည့်ရမလား။ ခင်ဗျားက သူတော်စင် အစီအရင်ဂိုဏ်းက မဟုတ်လား" နောက်ဆုံးမေးခွန်းကို မဖြေဘဲ လုံချန်းက ပြန်မေးလိုက်သည်။
"မင်းက အဲဒီမေးခွန်းရဲ့ အဖြေကို သိချင်ရင် ငါတို့နဲ့အတူ လိုက်ခဲ့ရလိမ့်မယ်။ မပူပါနဲ့၊ ငါတို့ မင်းကို ရန်မမူပါဘူး။ အဲဒါက ငါတို့ဂိုဏ်း လုပ်တဲ့အလုပ် မဟုတ်ဘူး။ ငါက မင်းကို လူတစ်ယောက်နဲ့ တွေ့ပေးချင်ရုံ သက်သက်ပါ" အဖိုးကြီးက လုံချန်းကို ဖိတ်ခေါ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
"အဲလိုလား။ ခင်ဗျား အဲလိုပြောပေးလို့ ဝမ်းသာရတာပေါ့။ မဟုတ်ရင်တော့ သူစိမ်းတွေနောက် လိုက်ရမှာ ကျုပ် တကယ် ကြောက်နေတာ"
လုံချန်းက ထိုလူကို လှောင်ပြောင်သည့်အလား ပြောင်ချော်ချော် မျက်နှာပေးဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "အဲဒီလူက ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ် သွားတွေ့ကြတာပေါ့" သူက ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။
အဖိုးကြီးက ခေါင်းညိတ်ကာ လမ်းကြောင်း တစ်ခုအတိုင်း နောက်သို့ ပြန်လှည့် လျှောက်လှမ်းခဲ့သည်။
ထိုလူ့နောက်သို့ လိုက်ပါသွားပြီးနောက် သူတို့သည် စောစောက ဆိုင်အရှေ့သို့ပင် ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် လုံချန်း သဘောကျသွားခဲ့သည်။ လုံချန်းနှင့် အဖိုးကြီးသည် ဆိုင်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ကြသည်။
"ဟေး... ဟိုဟာ ဒီဆိုင်အကြောင်း မဟုတ်မမှန် လိမ်ညာသွားတဲ့ အရှက်မရှိတဲ့ကောင် မဟုတ်ဘူးလား။ သူ ဘာလို့ ပြန်လာတာလဲ"
"ဖြစ်နိုင်တာက သူ တောင်းပန်ဖို့ လာတာနေမှာပါ။ ထားလိုက်ပါတော့။ သူ သူ့အမှားကို သူ သိသွားလို့ ဖြစ်ရမယ်" ဝယ်သူများသည် သူတို့ဘာသာ စိတ်ကူးယဉ် တွေးတောနေကြသော်လည်း ဆိုင်ရှင်မှာမူ လုံချန်းကို ဦးဆောင်လာသော အဖိုးကြီးအား သိထားသဖြင့် မည်သည့်စကားမျှ မပြောခဲ့ချေ။
လုံချန်းနှင့် အဖိုးကြီးသည် အစောင့်များ တင်းကျပ်စွာ စောင့်ကြပ်ထားသော လှေကားထံသို့ သွားခဲ့ကြသည်။ အစောင့်များသည် သူတို့ကို တားဆီးခြင်း မပြုခဲ့ကြချေ။ လုံချန်းနှင့် အဖိုးကြီးသည် လှေကားအတိုင်း တက်ကာ အပေါ်ထပ်သို့ သွားခဲ့ကြပြီး ၎င်းက ကမ္ဘာခြားတစ်ခုကဲ့သို့ပင် ထင်မှတ်ရစေသည်။ အောက်ထပ်နှင့် မတူဘဲ ၎င်းက ပိုမိုကျယ်ဝန်းကာ ပို၍ပင် အဖိုးတန်သော ပစ္စည်းများ ရှိနေပုံရသည်။
သို့သော် လုံချန်းကို တကယ် အံ့အားသင့်သွားစေသည့်အရာမှာ ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသော အမျိုးသမီးငယ် တစ်ဦးပင် ဖြစ်သည်။ ထိုအမျိုးသမီးသည် အစီအရင်ဂိုဏ်း၏ တံဆိပ်အား ပေါ်လွင်စေသော အဖြူရောင် အင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ထားပုံရသည်။ သူမသည် လုံချန်း မျက်စိရှေ့တွင် သူမ၏ ဖြူဖွေးသော ပေါင်တံများအား မကာကွယ်နိုင်လုနီးပါး ဖြစ်နေသည့် စကတ်တို တစ်ထည်ကိုလည်း ဝတ်ဆင်ထားပုံရသည်။
"ဒါဆို ငါ သေသေချာချာ ဖုံးကွယ်ထားတာတောင် ငါ့အစီအရင်ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို မြင်အောင်ကြည့်နိုင်ခဲ့တဲ့သူက နင်ပေါ့။ ထိုင်ပါဦး" ထိုအမျိုးသမီးက လုံချန်းကို ပြောလိုက်သည်။
လုံချန်းက အနီးနားရှိ ကုလားထိုင်တစ်လုံးကို ဆွဲယူကာ သူမနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် ထိုင်လိုက်သည်။
"ဒါဆို မင်းက ဒီကလူတွေကို လိမ်ညာနေတဲ့သူပေါ့" လုံချန်းက ထပ်တူ တည်ငြိမ်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။
"လိမ်ညာတယ် ဟုတ်လား။ အဲဒါက မှားယွင်းတဲ့ စကားလုံး ဖြစ်လိမ့်မယ်။ အဲဒီအစား ငါက သူတို့ကို တစ်ခုခု မလုပ်မိအောင် တားဆီးဖို့ ကြိုးစားနေတာလို့ ပြောလို့ရပါတယ်" ထိုအမျိုးသမီးက ပြန်ဖြေသည်။
"ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ" လုံချန်းက မျက်မှောင်ကုတ်ရင်း စူးစမ်းလိုက်သည်။
"နင့်ကို ဖြေ မဖြေဆိုတာက နင့်အပေါ်မှာပဲ လုံးဝမူတည်တယ်။ နင် ငါအလိုရှိတာကို လုပ်ပေးဖို့ သဘောတူမှသာ ငါ နင့်ကို ဖြေမှာ" ထိုအမျိုးသမီးက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
"မင်းက ငါ့ကို မင်းပြောတဲ့အတိုင်း လုပ်စေချင်တာလား" လုံချန်းက သဘောကျစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။
"ဒါဆို အဲဒီအရာက ဘာလဲဆိုတာ ငါမေးလို့ရမလား"
"ရိုးရှင်းပါတယ်။ ငါက နင့်ကို သရဲမြို့တော်ထဲ ဝင်ပြီး ငါ့အတွက် တစ်ခုခု ယူဆောင်လာပေးစေချင်တာ" အမျိုးသမီးက ပြန်ဖြေသည်။
"ဒါနဲ့ ဘာလို့ ငါဖြစ်ရတာလဲ" လုံချန်းက မေးလိုက်သည်။
"ဘာလို့လဲဆိုတော့ နင့်မှာ အစီအရင်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ဗဟုသုတ အပြည့်ရှိလို့ပဲ။ ငါအလိုရှိတာကို နင် လုပ်ပေးနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါထင်တယ်" အမျိုးသမီးက တုံ့ပြန်လိုက်သည်။
"မင်းမှာကော အစီအရင်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ဗဟုသုတ ကောင်းကောင်း မရှိလို့လား။ မင်းကိုယ်တိုင် ဘာလို့မလုပ်တာလဲ" လုံချန်းက စူးစမ်းလိုက်သည်။
"အဲဒီမေးခွန်းရဲ့ အဖြေကို မင်း အပြင်မှာ ဖြေခဲ့ပြီးပြီလို့ ငါထင်ပါတယ်" အဖိုးကြီးက ကြားထဲက ဝင်ပြောလိုက်သည်။
"ဪ... ဒါကြောင့်ကိုး။ မင်းက ရတနာကို လိုချင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ ဂိုဏ်းကိုတော့ မပြစ်မှားချင်ဘူးပေါ့" လုံချန်းက ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။
"လောဘက တကယ်ကို အားကောင်းတာပဲလို့ ငါထင်တယ်"
"နင်ပြောတာ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းပဲ မှန်တယ်။ ဂိုဏ်းကို ပြစ်မှားမိမှာ စိုးလို့ မဟုတ်ပါဘူး။ အဲဒီအစား ငါတို့ ဒါကိုလုပ်ရင် ငါတို့ဂိုဏ်းကတောင် ဝမ်းသာဦးမှာ။ ငါတို့က လူသိရှင်ကြား ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် မလုပ်နိုင်ရုံသက်သက်ပဲ" ထိုအမျိုးသမီးက ခေါင်းခါရင်း ပြန်ဖြေသည်။
"ဟင်... မင်းတို့ဂိုဏ်းကပါ အဲဒါကို စိတ်ဝင်စားနေတာလား။ အဲဒါက ဘယ်လိုရတနာမျိုးလဲ။ ငါ မေးလို့ရမလား" လုံချန်းက အံ့အားသင့်လျက် မေးလိုက်သည်။
"နင် အဲဒါကို သိစရာမလိုပါဘူး။ နင်သိဖို့ လိုတာက ငါတို့တောင်းဆိုတာကို နင်လုပ်ပေးရင် နင့်ကို ရက်ရက်ရောရော ဆုလာဘ်ချီးမြှင့်မှာပဲ။ ဒါ့အပြင် နင်က တခြားနည်းလမ်းတွေထက် ပိုပြီးတော့တောင် ရတနာတွေကို ရရှိနိုင်ဦးမှာပါ" ထိုအမျိုးသမီးက ပြတ်သားစွာ ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည်။