အခန်း ၄၅၄

အခန်း (၄၅၄) ခရီးစဉ် သုံးခု

​ချန်ချင်း၏ စိတ်ထဲတွင် စနစ်၏ အသိပေးသံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဖန်ဖန်နှင့် ဆင်တူသော တစ်ပိုင်းဖောက်ထွင်းမြင်ရသည့် အတုအယောင် ထိန်းချုပ်မှု မျက်နှာပြင်တစ်ခုက သူ၏ရှေ့တွင် ဖြန့်ကျက်လာခဲ့သည်။

​သူက စာရင်းများကို စူးစမ်းချင်စိတ်ဖြင့် ဖတ်ကြည့်လိုက်ရာ မကြာမီ အဆက်အသွယ်များစာရင်းထဲရှိ နာမည်နှစ်ခုကို သတိပြုမိသွားသည်။ အွန်လိုင်းဟု ပြသထားသော ဖန်ဖန်နှင့် တာဝန်ခံဟု မှတ်ချက်ရေးထားသော ကျန်းယဲ့တို့ပင်။

​ချန်ချင်းက ဘေးရှိ ဖန်ဖန်ကို ကြည့်ကာ နောက်ပြောင်လိုက်၏။ "ရဲဘော် ဖန်ဖန်... အခုကစပြီး ငါက ဝန်ထမ်းသစ် ဖြစ်သွားပြီ... ဝန်ထမ်းဟောင်းဖြစ်တဲ့ မင်းက ငါ့ကို သေချာ ဂရုစိုက်ရမယ်နော်..."

​ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဖန်ဖန်က သူမ၏ ရင်ဘတ်လေးကို ကော့လိုက်ပြီး အဘွားအိုကြီးတစ်ယောက်လို အသံထွက်ကာ ရယ်မောလိုက်ပြီး ချန်ချင်း၏ ပခုံးကို ပုတ်လိုက်သည်။ "ပြဿနာမရှိပါဘူး... ပြဿနာမရှိပါဘူး... ရှောင်ချန်... အခုကစပြီး မမဖန်နောက်ကိုသာ လိုက်ခဲ့... မင်း ကောင်းကောင်း စားရသောက်ရမယ်လို့ အာမခံတယ်..."

​နောက်ပြောင်ပြီးနောက် ချန်ချင်းက သူ၏ နဖူးကို ရုတ်တရက် ရိုက်လိုက်ပြီး ဒုက္ခပါပဲဟူသော အမူအရာမျိုး ဖြစ်သွားရသည်။

​"ကျစ်... ပျော်လွန်းလို့ အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စကို မေ့နေတာပဲ... ငါ အထက်လူကြီးတွေကို အရင် သတင်းပို့ရဦးမယ်..."

​သူက ကျန်းယဲ့ဘက်သို့ လှည့်ကာ တောင်းဆိုသည့် လေသံဖြင့် မေးလိုက်၏။ "ဒါရိုက်တာကျန်း... ကျွန်တော် ခရီးသွားအေဂျင်စီမှာ အလုပ်ဝင်မယ့်ကိစ္စကို... အထက်လူကြီးတွေကို ဘယ်လို ပြောပြရမလဲဟင်..."

​ကျန်းယဲ့က နားလည်သဘောပေါက်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ "ခင်ဗျား တိုက်ရိုက် ပြောပြလိုက်လို့ ရပါတယ်... ဘာမှ လျှို့ဝှက်ထားစရာ မလိုပါဘူး..."

​ဝန်ထမ်းများ ခန့်အပ်ခြင်းဆိုသည်မှာ အစောဖြစ်စေ အနှောင်းဖြစ်စေ လူသိသွားမည့် ကိစ္စဖြစ်ရာ လျှို့ဝှက်ထားရန် မလိုအပ်ချေ။ လျှို့ဝှက်ထားရမည့်အရာမှာ ခရီးသွားအေဂျင်စီ၏ အတွင်းရေးကိစ္စအချို့သာ ဖြစ်သည်။

​"အချိန်နှင့် ဟင်းလင်းပြင်ရေးရာ အထူးညှိနှိုင်းရေးဗျူရိုမှာ လွှဲပြောင်းပေးရမယ့် ကိစ္စတွေကို အရင်သွားလုပ်လိုက်ပါ... အားလုံး အဆင်ပြေသွားပြီဆိုရင် ခရီးသွားအေဂျင်စီမှာ တရားဝင် လာပြီး သတင်းပို့လို့ ရပါပြီ..." ကျန်းယဲ့က ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

​"နားလည်ပါပြီ... ကျွန်တော် အခုပဲ သွားလိုက်ပါ့မယ်..."

​ချန်ချင်းက မတုံ့ဆိုင်းတော့ဘဲ ချက်ချင်း ထရပ်ကာ လှည့်ပြီး ပေါ့ပါးသော ခြေလှမ်းများဖြင့် အောက်ထပ်သို့ ဆင်းသွားလိာက်သည်။ သူ၏ ကျောပြင်က လေထဲတွင် လမ်းလျှောက်နေသည့်အလား ပေါ့ပါးနေ၏။

​"ဟီးဟီး... ဒီအကြောင်းကို လင်ရှောင်သာ သိသွားမယ်ဆိုရင် သွေးအန်မတတ် မနာလိုဖြစ်သွားလောက်တယ်...."

​မနေ့ညကသာ သူ ဒီမှာ ညစောင့်တာဝန်ကျခဲ့မယ်ဆိုရင် ဒီထီပေါက်တဲ့ ကိစ္စက သူ့ခေါင်းပေါ်ကို ကျလာနိုင်တယ်လေ..

​ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အဲဒီကောင်ရဲ့ ခွန်အားနဲ့ အရည်အချင်းက သူ့ထက် လုံးဝ မနိမ့်ကျချေ။

​ထိုသို့ တွေးမိသောအခါ ဤသည်က ကောင်းကင်ဘုံက ချပေးသည့် ကောင်းချီးတစ်ခုဟု ချန်ချင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

​သူက ဘဝင်မြင့်သည့် မျက်နှာပေးဖြင့် အသံမထွက်သော သီချင်းလေးတစ်ပုဒ်ကို ညည်းရင်း ကားပေါ်သို့ တက်ကာ အချိန်နှင့် ဟင်းလင်းပြင်ရေးရာ အထူးညှိနှိုင်းရေးဗျူရိုဆီသို့ အလျင်အမြန် မောင်းနှင်သွားတော့သည်။

​ချန်ချင်း ထွက်သွားပြီးနောက် ကျန်းယဲ့က ဖန်ဖန်အား အချို့ကိစ္စများကို ရှင်းပြရန် ပြင်လိုက်ချိန်တွင် စနစ်၏ အသိပေးသံက သူ၏ စိတ်ထဲ၌ အချိန်ကိုက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

​【ဒင်... လက်ခံသူသည် အချိန်ပြည့် ဝန်ထမ်းနှစ်ဦး ခန့်အပ်ခြင်းကို ပြီးစီးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ထောက်လှမ်းသိရှိရပြီး အခြေခံအဖွဲ့အစည်း တည်ဆောက်မှု ပြီးပြည့်စုံသွားပါပြီ...】

​【ကနဦး အဖွဲ့အစည်းကို အောင်မြင်စွာ ဖွဲ့စည်းနိုင်ခဲ့သည့်အတွက် လက်ခံသူကို ဂုဏ်ပြုပါသည်။ စကြဝဠာပေါင်းစုံ ခရီးသွားအေဂျင်စီ၏ လည်ပတ်မှု အစိတ်အပိုင်းကို နောက်ထပ် ဖွင့်လှစ်ပေးလိုက်ပါပြီ...】

​【ခရီးသွား အခွင့်အရေးအသစ်တစ်ရပ်ကို ယခု ရရှိနိုင်ပါပြီ... လက်ခံသူနှင့် အဖွဲ့သားများအနေဖြင့် စီးပွားရေးကို တက်ကြွစွာ တိုးချဲ့ရန် အကြံပြုအပ်ပါသည်...】

​အသိပေးသံနှင့်အတူ ရှင်းလင်းပြတ်သားသော တာဝန်စာရင်း မျက်နှာပြင်တစ်ခုက သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ဖြန့်ကျက်လာလေသည်။

​တာဝန် ၁။ ကပ်ဘေးကြီး၏ ငိုကြွေးသံ - မင်မင်းဆက်၏ ငိုချင်း

​【ခရီးစဉ်】 - မင်မင်းဆက် ကပ်ဘေးကာလကို တွေ့ကြုံခံစားရန်နှင့် သမိုင်း၏ အချိုးအကွေ့ကို ခံစားသိရှိနိုင်ရန် ခရီးသွားများကို ချုံကျန်းနန်းသက် ၅ နှစ် အေဒီ ၁၆၃၂သို့ ခေါ်ဆောင်သွားပါ။

【ခေါ်ယူရမည့် လူဦးရေ】 - ၃၀ ဦး

【ခရီးစဉ် ကြာမြင့်ချိန်】 - ၇ ရက်

【စျေးနှုန်း】 - လူတစ်ဦးလျှင် ယွမ် ၅၀,၀၀၀

【အမှာစာ လက်ခံမည့်အချိန်】 - ဤတနင်္ဂနွေနေ့ နေ့လယ် ၁၂:၀၀ နာရီတွင် အတိအကျ ဖွင့်လှစ်မည်။

【တာဝန် ဆုလာဘ်】 - သက်တမ်း +၃၀ ရက်၊ အမှတ် ၁,၀၀၀။

​

​တာဝန် ၂။ ပိုးလမ်းမကြီး၏ ရတနာ - ချိုးချီ၏ ရှေးဟောင်းအလှ

​【ခရီးစဉ်】 - အေဒီ ၇၉၂ ခုနှစ် ခူချာရှေးဟောင်းမြို့တော်သို့ သွားရောက်ပြီး ရှေးခေတ် ခရီးသွား ၃၀ ဦးကို ခေါ်ယူကာ ခေတ်မီကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသော ယဉ်ကျေးမှုတစ်ခုကို တွေ့ကြုံခံစားစေပါ။

【ခေါ်ယူရမည့် လူဦးရေ】 - ၃၀ ဦး (ရှေးခေတ်မှ)

【ခရီးစဉ် ကြာမြင့်ချိန်】 - ၃ ရက်

【စျေးနှုန်း】 - လူတစ်ဦးလျှင် ရွှေ ၁၀ တေး

【ခေါ်ယူရမည့် ကာလ】 - ခုနစ်ရက်

【တာဝန် ဆုလာဘ်】 - သက်တမ်း +၃၀ ရက်၊ အမှတ် ၁,၀၀၀။

​

​တာဝန် ၃။ တောရိုင်း၏ ခေါ်သံ - သားရဲကမ္ဘာ၏ အံ့ဖွယ်များ

​【ခရီးစဉ်】 - ခရီးသွားများကို တခြားကမ္ဘာတစ်ခုဖြစ်သည့် သားရဲကမ္ဘာသို့ ဆွဲဆောင်ပြီး ထူးခြားသော သားရဲလူသား ယဉ်ကျေးမှုနှင့် ရှေးဦး သဘာဝရှုခင်းများကို လည်ပတ်စေပါ။

【ခေါ်ယူရမည့် လူဦးရေ】 - ၃၀ ဦး

【ခရီးစဉ် ကြာမြင့်ချိန်】 - ၇ ရက်

【စျေးနှုန်း】 - လူတစ်ဦးလျှင် ယွမ် ၁၀၀,၀၀၀

【အမှာစာ လက်ခံမည့်အချိန်】 - ဤတနင်္ဂနွေနေ့ နေ့လယ် ၁၂:၀၀ နာရီတွင် အတိအကျ ဖွင့်လှစ်မည်။

【တာဝန် ဆုလာဘ်】 - သက်တမ်း +၃၀၀ ရက်၊ အမှတ် ၁၀,၀၀၀၊ ကံစမ်းမဲ လှည့်ခွင့် တစ်ကြိမ်။

​ဟန်ပန်၊ အခက်အခဲနှင့် ဆုလာဘ်များ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသော တာဝန်အသစ်သုံးခုကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ကျန်းယဲ့၏ စိတ်များ လန်းဆန်းတက်ကြွသွားရသည်။

​'ဘုရားရေ... စနစ်က ဒီတစ်ခါတော့ တကယ်ကို အနားမပေးတော့ဘူး... တစ်ပြိုင်နက်တည်း သုံးခုတောင် ချပေးလိုက်တာပဲ...'

​ကျန်းယဲ့က အသစ်ချပေးလိုက်သော ခရီးသွားတာဝန် သုံးခုကို သေချာစွာ ဖတ်ရှုလိုက်ပြီး အလျင်အမြန်ပင် ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်၏။

​ပထမတစ်ခုဖြစ်သော ချုံကျန်းနန်းသက် ၅ နှစ်နှင့် ဒုတိယတစ်ခုဖြစ်သော ခူချာရှေးဟောင်းမြို့တော်တို့မှာ ယခင်က စူးစမ်းရှာဖွေပြီးဖြစ်သော ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သည့် ကမ္ဘာများ ဖြစ်ကြသည်။

​ချုံကျန်းနန်းသက် ၅ နှစ်သည် ရှုပ်ထွေးလှသော နှောင်းပိုင်းမင်မင်းဆက် ကာလတွင် ဖြစ်သော်လည်း ထိုနေရာရှိ လူများမှာ ရင်းနှီးပြီးသား မျက်နှာများဖြစ်ရာ အန္တရာယ်က ထိန်းချုပ်နိုင်သည့် အနေအထားတွင် ရှိချေသည်။

​ခူချာရှေးဟောင်းမြို့တော်ကမူ အန္တရာယ် ပိုကင်းသည်။ အန်းရှီး တပ်မတော်ရော ခူချာက လူတွေကပါ သူတို့ကို အရမ်း ကောင်းကောင်း ဆက်ဆံကြလေသည်။

​ဤတာဝန်နှစ်ခုက စနစ်က ဝန်ထမ်းသစ် နှစ်ဦးဖြစ်သော ချန်ချင်းနှင့် ဖန်ဖန်တို့အတွက် ပေးထားသည့် အသစ်များအတွက် အကျိုးခံစားခွင့်ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားချေသည်။ ခရီးစဉ်များက ရင်းနှီးပြီးသားဖြစ်ကာ လုပ်ဆောင်ရမည့် လုပ်ငန်းစဉ်များကလည်း အတော်လေး ရိုးရှင်းသဖြင့် သူတို့ လေ့ကျင့်ရန်နှင့် စီးပွားရေး လုပ်ငန်းစဉ်များကို ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်စေရန်အတွက် အလွန် သင့်လျော်လှသည်။

​တတိယမြောက် သားရဲကမ္ဘာမှာမူ လုံးဝ အမည်မသိနှင့် အသစ်စက်စက်ကမ္ဘာတစ်ခု ဖြစ်၏။

​စနစ်၏ ပုံမှန်အကျင့်အရ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော အန္တရာယ်များကို မသိရသေးသည့် ဤကဲ့သို့ ရှေ့ဆောင် စူးစမ်းရှာဖွေရမည့် တာဝန်အများစုကို သူဌေးကိုယ်တိုင်သာ ကိုင်တွယ်ရလေ့ရှိသည်။

​"သားရဲလူသားတွေရဲ့ ကမ္ဘာတဲ့လား..."

​ကျန်းယဲ့က စိတ်ထဲတွင် စဉ်းစားနေခဲ့သည်။

​'အစိမ်းစားပြီး သွေးသောက်တဲ့ ရှေးဦးလူရိုင်း မျိုးနွယ်စုလား... ဒါမှမဟုတ် ထူးခြားတဲ့ ယဉ်ကျေးမှုတစ်ခုကို ဖန်တီးထားပြီး အထူးစွမ်းအားတွေ ဒါမှမဟုတ် နည်းပညာတွေတောင် ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ ကမ္ဘာမျိုးလား...'

​သူက ဒုတိယ ဖြစ်နိုင်ခြေကို ပို၍ ယိမ်းယိုင်နေခဲ့သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက အတွေ့အကြုံရှိသူ တစ်ယောက်ဖြစ်နေပြီမို့ စနစ်က သူ့ကို လွယ်ကူတဲ့ တာဝန်မျိုး ပေးမှာ မဟုတ်ဘူးလေ....

​သူ၏ အတွေးများကို စုစည်းပြီးနောက် ကျန်းယဲ့က စနစ် မျက်နှာပြင်ကို ပိတ်လိုက်ပြီး သူ့ရှေ့ရှိ ဝန်ထမ်းသစ်ဖြစ်သော ဖန်ဖန်ဆီသို့ အကြည့်လွှဲလိုက်သည်။

​ထို့နောက် သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် နွေးထွေးသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး မေးလိုက်၏။ "ရှောင်ဖန်... ငါတို့ဆီမှာ ခရီးသွား တာဝန်နှစ်ခု ရှိတယ်... တစ်ခုက ငါတို့ကမ္ဘာက ခရီးသွားတွေကို ချုံကျန်းနန်းသက် ၅ နှစ်က မင်မင်းဆက်ဆီကို ခေါ်သွားပြီး ခုနစ်ရက်တာ ခရီးစဉ်ကို လမ်းညွှန်ပေးရမှာ..."

​"နောက်တစ်ခုက အေဒီ ၇၉၂ ခုနှစ်က ခူချာရှေးဟောင်းမြို့တော်ဆီ သွားပြီး သမိုင်းဝင် ပုဂ္ဂိုလ်တွေကို ခေါ်ယူပြီး ငါတို့ရဲ့ ကမ္ဘာမြေကို ခေါ်လာပြီး ၃ ရက်တာ လည်ပတ်ခိုင်းရမှာ..."

​"မင်း ကိုယ်တိုင်က ဒီတာဝန်နှစ်ခုထဲက ဘယ်တစ်ခုကို ပိုစိတ်ဝင်စားလဲ..."

​သူဌေး၏ မေးခွန်းကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် သူမ မကြာမီ ကိုယ်တိုင်ဦးဆောင်ရမည့် တာဝန်တစ်ခုကို ရွေးချယ်ခိုင်းနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း ဖန်ဖန် သိလိုက်၏။

​သူမက ချက်ချင်းပင် ရယ်မောခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး အမူအရာက လေးနက်သွားကာ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသော ခရီးစဉ် နှစ်ခုကို သေချာစွာ စတင် သုံးသပ်လေတော့သည်။

​အန်းရှီး တပ်မတော်ကို ကမ္ဘာမြေသို့ ခေါ်ဆောင်လာရမည့် ရည်ရွယ်ချက်က ရှင်းလင်းသည်။ အဓိက တာဝန်များမှာ ဧည့်ခံခြင်း နှင့် ပြသခြင်းဖြစ်ပြီး လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင်ကျော်က စစ်သည်များကို ခေတ်မီ ကြီးပွားချမ်းသာမှုများကို တွေ့ကြုံခံစားခွင့် ပေးရမည် ဖြစ်၏။

​၎င်း၏ အဓိပ္ပာယ်က အလွန် ကြီးမားကြောင်း ထင်ရှားပြီး ပါဝင်ခွင့်ရခြင်းကလည်း ကြီးမားသော ဂုဏ်ကျက်သရေ တစ်ခုဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် အဓိက လှုပ်ရှားရမည့် နေရာနှင့် ဘေးကင်းလုံခြုံရေး အခြေအနေများမှာလည်း ကိုယ့်ပိုင်နက်တွင် ဖြစ်သဖြင့် အတော်လေး ထိန်းချုပ်နိုင်ချေသည်။

​ချုံကျန်းနန်းသက် ၅ နှစ်သို့ သွားရမည်ဆိုလျှင်တော့...

​၎င်းက ပရမ်းပတာဖြစ်နေပြီး စစ်ပွဲများနှင့် ကပ်ဘေးများ ထူပြောနေသည့် နှောင်းပိုင်းမင်မင်းဆက်ကာလ၌ အချိန် ၇ ရက် အပြည့် နေထိုင်ရမည်ဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

​သူဌေးက ထိုကမ္ဘာသို့ ချိတ်ဆက်ပြီးဖြစ်သော်လည်း အန္တရာယ်များ ရှိနေသေးပြီး မသေချာမရေရာမှုများက ပထမတစ်ခုထက် များစွာ ပိုမို မြင့်မားချေသည်။

​ဖန်ဖန်က မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ လက်ချောင်းများက ဆံပင်စွန်းများကို သတိလွတ်စွာဖြင့် လိမ်ကစားနေကာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် စဉ်းစားချိန်ဆနေခဲ့သည်။

​ခေတ္တကြာပြီးနောက် သူမက ခေါင်းမော့လာပြီး အဖြေပေးလိုက်၏။

​"သူဌေး... ကျွန်မက ခူချာကိုသွားပြီး အန်းရှီး တပ်မတော်ကို ပြန်ခေါ်လာမယ့် တာဝန်ကို ရွေးချယ်ပါတယ်..."

​"ကျွန်မ ဒီတာဝန်ကို ရွေးချယ်တာက အတော်လေး ဘေးကင်းလို့ သက်သက် မဟုတ်ပါဘူး..."

​"ပိုအရေးကြီးတာက... ကျွန်မ သူတို့ကို လေးစားကြည်ညိုတယ်... ဆံပင်တွေ ဖြူနေကြပေမယ့် သေတဲ့အထိ ဓားကို မချခဲ့ကြတဲ့ အန်းရှီး သံမဏိတပ်မတော်ရဲ့ စစ်သည်တွေကို ကျွန်မ ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ချင်တယ်... ပြီးတော့ သူတို့ကို ပင်ပန်းခဲ့ကြပြီလို့ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ပြောချင်တယ်..."

​သူမက သူတို့ကို ကောင်းကောင်း ဧည့်ခံချင်ပြီး သူတို့ အသက်စွန့် ကာကွယ်ခဲ့သော မြေပြင်က နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင်ကျော် ကြာပြီးနောက်တွင် မည်မျှ ကြီးပွားချမ်းသာကာ တိုးတက်နေပြီဖြစ်ကြောင်းကို ပြသချင်လေသည်။

​သူတို့က ဒီအရာအားလုံးကို မြင်တွေ့ခွင့် ရသင့်ချေသည်။

​သူမ၏ ရွေးချယ်မှုမှာ အန္တရာယ်ကို ရှောင်ရှားလိုခြင်းကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ဝေးကွာသော နယ်စွန်နယ်ဖျားတွင် အထီးကျန်စွာဖြင့် နောက်ဆုံးအချိန်အထိ ခုခံကာကွယ်ခဲ့သော တပ်မတော်အပေါ် အနက်ရှိုင်းဆုံး လေးစားမှုနှင့် သူရဲကောင်းများကို ကောင်းကောင်း ဧည့်ခံချင်သော ဆန္ဒတို့မှ မြစ်ဖျားခံလာခြင်း ဖြစ်၏။

​သူမက သူတို့ အသက်ပေး ကာကွယ်ခဲ့သော ယဉ်ကျေးမှုက နောက်ဆုံးတွင် မည်မျှ တောက်ပခမ်းနားနေပြီ ဖြစ်ကြောင်းကို အထီးကျန်နေသော ထိုသစ္စာရှိဝိညာဉ်များ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မြင်တွေ့နိုင်စေရန် အချိန်နှင့် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဆက်သွယ်ပေးသည့် တံတားလေးတစ်ခု ဖြစ်ချင်နေမိသည်။

အခန်း ၄၅၄ပြီး၏။