← Chapters

အခန်း ၄၅၆

Vol. 46 Ch. 456

အခန်း ၄၅၆

Vol. 46 Ch. 456

အခန်း (၄၅၆) အချိန်ခရီးသွား ဘတ်စ်ကားနှစ်စီး

​ဗီဒီယိုနှစ်ခုက နိုင်ငံခြား မီဒီယာများနှင့် အင်တာနက် အသုံးပြုသူများမှတစ်ဆင့် နိုင်ငံတကာ လူမှုကွန်ရက် စာမျက်နှာများဆီသို့ ချက်ချင်းဆိုသလို ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

​ဗီဒီယိုများကို တွေ့လိုက်ရချိန်တွင် နိုင်ငံခြား အင်တာနက် အသုံးပြုသူများမှာလည်း တအံ့တသြ ဖြစ်သွားကြပြီး အလွန်အမင်း ဝမ်းသာသွားကြရသည်။

​【ပြင်သစ်】 "ဘုရားရေ... တစ်ပြိုင်နက်တည်း ခရီးစဉ် နှစ်ခုတောင်.... ဒါရိုက်တာကျန်းရဲ့ အစီအစဉ်တွေက ဘာတွေများလဲ..."

​【ဗြိတိန်】 "ချုံကျန်းနန်းသက် ၅ နှစ်တဲ့လား... ဒါက မင်မင်းဆက် ကျဆုံးတော့မယ့် အချိန်ကာလ မဟုတ်လား... ငါကတော့ တရုတ်သမိုင်းကို သိပ်စိတ်မဝင်စားတော့ သားရဲကမ္ဘာခရီးစဉ်ကိုပဲ လုဝယ်ရမယ်..."

​【သြစတြေးလျ】 "သားရဲကမ္ဘာတဲ့... ငါ အမြဲတမ်း စိတ်ကူးယဉ်နေခဲ့တဲ့ အမွေးထူထူ သားရဲလူသားတွေနဲ့ ပြည့်နေတဲ့ ကမ္ဘာမျိုးများလား... အရမ်းမိုက်တာပဲ... ဒီတစ်ခါတော့ သေချာပေါက် စမ်းကြည့်ရမယ်..."

​【အိန္ဒိယ】 "လက်မှတ် ၆၀ တောင် ရှိတယ်... ဒီတစ်ခါတော့ ငါ့အလှည့် ဖြစ်သင့်တယ်... ငါ့ပိုက်ဆံအိတ်ကို အဆင်သင့် ပြင်ထားပြီနော်..."

​【ကနေဒါ】 "ဒါရိုက်တာကျန်းရဲ့ အဖွဲ့က ပိုကြီးလာပုံရတယ်... ဒါက ကောင်းတဲ့ကိစ္စပဲ... နောက်ဆို တခြားကမ္ဘာတွေကို စူးစမ်းလေ့လာဖို့ အခွင့်အရေး ပိုများလာတော့မယ်ဆိုတဲ့ သဘောပဲလေ..."

​【အမေရိကန်】 "အခြေအနေကို ကြည့်ရတာ လူတိုင်းက သားရဲကမ္ဘာကိုပဲ စိတ်ဝင်စားနေပုံရတယ်... ဒါက တော်တော် ဆိုးတာပဲ... တရုတ်လူမျိုးတွေကတော့ သူတို့ရဲ့ မင်မင်းဆက်ခရီးစဉ်ကိုပဲ လုဝယ်ကြလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ရတာပဲ... အဲဒါမှ ငါတို့အတွက် အခွင့်အရေး ပိုများလာမှာ..."

​【ရုရှား】 "ဟားဟားဟား... အဲဒါလည်း ဟုတ်တာပဲ... တရုတ်သူငယ်ချင်းတို့... ငါတို့နဲ့ သားရဲကမ္ဘာကို အလုအယက် မဝယ်ကြပါနဲ့... ကျေးဇူးပြုပြီး သနားကြပါဦး..."

​...

​ဖန်ဖန်က အွန်လိုင်းတွင် ပွက်လောရိုက်နေသော မှတ်ချက်များကို ဖတ်ရှုရင်း အင်တာနက် အသုံးပြုသူများ၏ စိတ်ကူးယဉ်ဆန်သော အမျိုးမျိုးသော ခန့်မှန်းချက်များကို ကြည့်ကာ မထိန်းနိုင်ဘဲ တီးတိုး ရယ်မောနေမိသည်။

​လူတိုင်းက ဒါရိုက်တာကျန်းသည် ချုံကျန်းနန်းသက် ၅ နှစ် နှင့် သားရဲကမ္ဘာဟူသော ခရီးစဉ်သစ် နှစ်ခုကိုသာ ဖွင့်လှစ်ထားသည်ဟု ထင်နေကြသော်လည်း နောက်ထပ် လျှို့ဝှက်ခရီးစဉ်တစ်ခုဖြစ်သော ခူချာရှေးဟောင်းမြို့တော် ရှိနေသေးကြောင်းကို မည်သူမျှ မသိကြချေ။

​သူဌေး ကျန်းယဲ့ကိုယ်တိုင် ဦးဆောင်မည့် သားရဲကမ္ဘာ နှင့် ချန်ချင်း ဦးဆောင်မည့် ချုံကျန်းနန်းသက် ၅ နှစ်တို့က အာရုံစိုက်မှုများကို ဖမ်းစားထားကာ အကာအကွယ်ပေးထားမည် ဖြစ်သဖြင့် မည်သူကမျှ သူမ၏ ခရီးစဉ်ကို သတိထားမိကြမည် မဟုတ်ပေ။

​အဲဒီအချိန်ကျရင် သူမက အန်းရှီး တပ်မတော်က စစ်သည်တွေနဲ့အတူ ခေတ်မီ လမ်းမတွေပေါ်မှာ ဘဝင်မြင့်မြင့်နဲ့ လျှောက်သွားလို့ ရပြီလေ။

​ဖန်ဖန်က အွန်လိုင်းပေါ်ရှိ အခြေအနေများကို ပျော်ရွှင်စွာ စောင့်ကြည့်နေချိန်တွင် ကျန်းယဲ့က ချန်ချင်းကို ရှာတွေ့သွားပြီး ယခင်အကြောင်းပြချက်အတိုင်းပင် "ဝန်ထမ်း အကျိုးခံစားခွင့်... ခင်ဗျား ဒါကို ကျင့်ကြံလို့ရမလား စမ်းကြည့်လိုက်... အထောက်အကူ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်တယ်" ဟုဆိုကာ အမည်မဲ့ ကျင့်စဉ်၏ မိတ္တူကို ကမ်းပေးလိုက်ပြန်သည်။

​ချန်ချင်းက မည်သည့် သံသယမျှ မရှိဘဲ လက်ဆောင်ကို လေးနက်စွာ လက်ခံလိုက်ပြီး ထိုညမှာပင် ချက်ချင်း စတင် ကျင့်ကြံလေတော့သည်။

​နောက်တစ်နေ့တွင် ကျန်းယဲ့က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးဖြင့် ဝင်မေးကြည့်သောအခါ ချန်ချင်းက ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။ "ကျင့်စဉ်နဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့... ငါ ဘာထူးခြားမှုမှ မခံစားရဘူး... ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကိုလည်း နည်းနည်းလေးတောင် မခံစားရဘူး..."

​ကျန်းယဲ့က အရာအားလုံးကို ရှင်းလင်းစွာ နားလည်သဘောပေါက်သွားသော်လည်း အပြင်ပန်းတွင်မူ တည်ငြိမ်နေပြီး နှစ်သိမ့်လိုက်၏။ "မလောပါနဲ့... ကျင့်ကြံခြင်းဆိုတာ ရေစက်နဲ့လည်း ဆိုင်တယ်... ဖြည်းဖြည်းချင်း စမ်းကျင့်ကြည့်ပေါ့... တစ်နေ့နေ့ကျရင် နားလည်သွားမှာပါ..."

​သေးငယ်သော ရီယဲ့ ခရီးသွားအေဂျင်စီလေးထဲတွင် သူတို့ သုံးဦးစလုံးက အပြင်ပန်း၌ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး နေထိုင်နေကြပုံပေါ်သော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ တစ်ဦးချင်းစီက မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ခရီးစဉ်များအတွက် ပြင်ဆင်မှုများကို တာဝန်ယူ လုပ်ဆောင်နေကြသည်။

​တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကမ္ဘာတစ်ဝန်းရှိ လူများကလည်း တနင်္ဂနွေနေ့ကို စောင့်မျှော်ရင်း စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ပွက်လောရိုက်နေကြသည်။

​လူတိုင်း၏ စောင့်မျှော်မှုများကြားတွင် နောက်ဆုံး၌ တနင်္ဂနွေနေ့သို့ ရောက်ရှိလာ၏။

​နံနက် ၁၁:၅၈ နာရီတွင် ရေတွက်မရနိုင်သော လူများက သူတို့၏ ဖုန်းများနှင့် ကွန်ပျူတာများရှေ့တွင် အာရုံစိုက်ကာ လက်ချောင်းများကို လေထဲတွင် ရွယ်ထားရင်း ရီယဲ့ခရီးသွားအေဂျင်စီ၏ တရားဝင် စာမျက်နှာပေါ်တွင် ပွင့်လာတော့မည့် စျေးဝယ်လင့်ခ် နှစ်ခုကို ရင်ခုန်စွာဖြင့် စူးစိုက်ကြည့်နေခဲ့ကြသည်။

​နေ့ဘက်ဖြစ်စေ၊ ညဘက်ဖြစ်စေ၊ နံနက်စောစောပိုင်း ဖြစ်စေ ကမ္ဘာတစ်ဝန်းရှိ ရေတွက်မရနိုင်သော မျက်လုံးများက ဤအရာအပေါ်သို့သာ အာရုံစိုက်နေကြလေသည်။

​ထို့နောက် နာရီသံက ၁၂:၀၀ နာရီတိတိကို ညွှန်ပြလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် လင့်ခ်နှစ်ခုစလုံး လင်းလာပြီး နှိပ်၍ရသွားလေသည်။

​တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် ကမ္ဘာတစ်ဝန်းရှိ ရေတွက်မရနိုင်သော လက်ချောင်းများက လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ အလျင်အမြန် နှိပ်ချလိုက်ကြ၏။

​"ရွှီး... "

​တစ်စက္ကန့်တောင် မကြာလိုက်ချေ။

​လင့်ခ် စာမျက်နှာနှစ်ခုပေါ်ရှိ ကျန်ရှိနေသော နေရာအရေအတွက်က ၃၀မှသည် မျက်စိကျိန်းလောက်အောင် ပြူးကျယ်နေသည့် ၀ သို့ မျက်လှည့်ပြလိုက်သကဲ့သို့ ရုတ်တရက် ခုန်ဆင်းသွားတော့သည်။

​တစ်စက္ကန့်အတွင်း ကုန်သွားခြင်းပင်။

​တစ်စက္ကန့်အတွင်း ရောင်းထွက်သွားချေပြီ။

​အွန်လိုင်းပေါ်တွင် ညည်းတွားသံများနှင့် အာမေဍိတ်သံ ကြီးမားသော လှိုင်းလုံးကြီး ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး အောင်မြင်စွာ ဝယ်ယူနိုင်ခဲ့ကြသော ကံကောင်းသူများမှာမူ အလွန်အမင်း ဝမ်းသာပျော်ရွှင်နေကြသည်။

​လက်မှတ်များ ရောင်းထွက်သွားသည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် ကမ္ဘာတစ်ဝန်းမှ နူးညံ့ပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အဖြူရောင်အလင်းတန်း ခြောက်ဆယ့်သုံးခုက မည်သည့် သတိပေးချက်မျှ မရှိဘဲ ကျဆင်းလာကာ အနိုင်ရရှိသူများကို တိကျစွာ လွှမ်းခြုံသွားလေသည်။

​တောက်ပနေသော အလင်းတန်းသုံးခုမှာ အချိန်နှင့် ဟင်းလင်းပြင် ခရီးသွားအေဂျင်စီ၏ ဝန်ထမ်းများဖြစ်ကြသည့် ကျန်းယဲ့၊ ဖန်ဖန်နှင့် ချန်ချင်းတို့အတွက် ဖြစ်ကြသည်။ ကျန်ရှိသော အလင်းတန်း ခြောက်ဆယ်မှာ ကမ္ဘာတစ်ဝန်းရှိ ကံကောင်းသူ ခြောက်ဆယ်ထံသို့ ခွဲဝေကျဆင်းသွားခြင်း ဖြစ်၏။

​အလင်းရောင်က တစ်ချက်လင်းလက်သွားပြီးနောက် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားကာ အတွင်းရှိ ပုံရိပ်များနှင့်အတူ ဤအချိန်နှင့် ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

​...

​အမှောင်ထုဖုံးလွှမ်းကာ အဆုံးအစမဲ့နေသော အချိန်ခရီးသွား ဥမင်လိုဏ်ခေါင်းကြီးထဲတွင်...

​ဤနေရာသည် စကြဝဠာ၏ အဆုံးသတ်ဖြစ်သလို အရာအားလုံး၏ အစပြုရာ နေရာလည်း ဖြစ်ပုံရသည်။

​အဆုံးအစမဲ့သော အမှောင်ထုကြီးက ထာဝရနောက်ခံမြင်ကွင်း ဖြစ်နေပြီး ၎င်းက အလင်းနှင့် အသံအားလုံးကို ဝါးမျိုသွားနိုင်လောက်အောင် နက်ရှိုင်းလှသည်။ အဝေးမှနေ၍ တစ်ခါတစ်ရံ ဖြတ်ပြေးသွားသော အလင်းတန်းများကသာ ဤဟင်းလင်းပြင်၏ အကြမ်းဖျင်း ပုံစံကို မပြတ်သားစွာ ဖော်ပြနေချေသည်။

​ဤနေရာတွင် အချိန်ဆိုသည်က အဓိပ္ပာယ်မဲ့သွားသကဲ့သို့ လုံးဝ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေပြီး ဟင်းလင်းပြင်၏ လက်မတိုင်းတွင် ရှေးကျသော ကျယ်ပြန့်မှုနှင့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် ခံစားချက်များသာ လွှမ်းခြုံနေခဲ့သည်။

​ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဤအကြွင်းမဲ့ အမှောင်ထုကြီးထဲတွင် နူးညံ့သော ငွေဖြူသတ္တုရောင်များ လင်းလက်နေသည့် သေသပ်လှသော အချိန်ခရီးသွား ဘတ်စ်ကား နှစ်စီးက တိတ်ဆိတ်စွာ ပေါ်လောပေါနေကြသည်။

​၎င်းတို့က အမှောင်ပင်လယ်ကြီးထဲတွင် အထီးကျန်သော်လည်း ခိုင်မာစွာ ရပ်တည်နေသည့် သင်္ဘောနှစ်စင်းနှင့် တူနေပြီး သူတို့၏ ကိုယ်ထည်များမှ ထွက်ပေါ်နေသော နူးညံ့သည့် အဖြူရောင်အလင်းတန်းလေးများက သေမင်းတမန်ကဲ့သို့ အမှောင်ထုကြီးထဲတွင် တစ်ခုတည်းသော နွေးထွေးပြီး တက်ကြွသည့် အရာများ ဖြစ်နေပေသည်။

​ဘတ်စ်ကားတစ်စီး၏ အတွင်းဘက်တွင်မူ အမိုးပေါ်မှ နူးညံ့သော မီးရောင်များက ခရီးသည် အခန်းလေးကို လင်းထိန်နေစေသည်။

​ချန်ချင်းက ဘတ်စ်ကား၏ အရှေ့ဘက်ဆုံးတွင် ရပ်နေပြီး ပြည့်ကျပ်နေသော ခရီးသွား သုံးဆယ်ကို ကြည့်ကာ သူ၏ ရင်ထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်နှက်နေရသည်။

​သူသည်လည်း ဤနေရာရှိ အခြား ခရီးသွားသုံးဆယ်ကဲ့သို့ပင် အချိန်ခရီးသွားဘတ်စ်ကားကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်းဖြစ်ပြီး ဒဏ္ဍာရီလာ အချိန်ခရီးသွား ဥမင်လိုဏ်ခေါင်းကြီးထဲသို့ ပထမဆုံးအကြိမ် ခြေချဖူးခြင်းပင်။

​ကားပေါ်ရှိ ခရီးသွားများမှာ ကားပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်ရှိ ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော နက်ရှိုင်းပြီး မှောင်မိုက်ကာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် မြင်ကွင်းကြောင့် အံ့သြမှင်သက်နေကြရသည်ပ။

​သူတို့က ကားပြတင်းပေါက်များကို ကပ်ကာ "ဝိုး" ၊ "ဘုရားရေ" ၊ "ဒါက မယုံနိုင်စရာပဲ" ဟု အာမေဍိတ်သံများ ရေရွတ်နေကြပြီး အထူးဆန်းဆုံး သိပ္ပံစိတ်ကူးယဉ် အိပ်မက်တစ်ခုထဲသို့ ရောက်နေသည့်အလား ခံစားနေကြရသည်။

​ချန်ချင်းသည်လည်း အံ့သြမှုများနှင့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော်လည်း သူ၏ အချိန်နှင့် ဟင်းလင်းပြင် ခရီးသွားလမ်းညွှန်ဟူသော ဂုဏ်ပုဒ်ကို ရင်ထဲတွင် သေချာ မှတ်သားထားချေသည်။

​ထို့နောက် သူက သက်ပြင်းပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူလိုက်ပြီး သူ၏ ရင်ထဲရှိ လှိုင်းထန်မှုများကို အတင်းအကျပ် ဖိနှိပ်လိုက်ကာ ကျွမ်းကျင်ပီသပြီး နူးညံ့သော အပြုံးတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။ သူက ခပ်ဖွဖွ ချောင်းဟန့်လိုက်ရာ လူတိုင်း၏ အာရုံများက အပြင်ဘက်ရှိ အဆုံးအစမဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုများထံမှ သူ့ဆီသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။

​"မင်္ဂလာပါ ခင်ဗျာ... ကမ္ဘာတစ်ဝန်းက မိတ်ဆွေများအားလုံး..."

​ချန်ချင်း၏ အသံက ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာနှင့် တည်ငြိမ်စွာ ကားခန်းလေးထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားချေသည်။

​"ဒီအချိန်ခရီးသွား အထူးယာဉ်ပေါ်ကနေ ကြိုဆိုပါတယ်... ကျွန်တော်က ချန်ချင်းပါ... ဒီချုံကျန်းနန်းသက် ၅ နှစ်.... ၇ ရက်တာ ခရီးစဉ်အတွက် ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ခရီးသွားလမ်းညွှန်ပါ... ကျွန်တော့်ကို ဒါရိုက်တာချန်လို့ ခေါ်နိုင်ပါတယ်..."

​သူ စကားပြောနေစဉ်အတွင်း ကားထဲရှိ ဆူညံသံများက တဖြည်းဖြည်း တိတ်ဆိတ်သွားပြီး လူတိုင်း၏ အကြည့်များက ကားအရှေ့ဘက်တွင် ရပ်နေသော ချန်ချင်းအပေါ်သို့ ကျရောက်လာကြသည်။

​လူတိုင်းက ချန်ချင်းကို ခေါင်းအစ ခြေအဆုံး အကဲခတ်နေကြပြီး သူတို့၏ မျက်ဝန်းများတွင် စူးစမ်းချင်စိတ်များနှင့် အံ့အားသင့်မှုများ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း "ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ" နှင့် "ငါတို့ ခန့်မှန်းထားတဲ့အတိုင်းပဲ" ဟူသော ခံစားချက်များက ပို၍များပြားနေကြသည်။

​"ဟားဟားဟား...." ကျယ်လောင်သော ရယ်မောသံတစ်ခုက တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွင်းလိုက်၏။ "ငါတို့ ခန့်မှန်းထားတာ မှန်တာပဲ.... ဒါရိုက်တာကျန်းက တကယ်ပဲ လူငှားလိုက်တာကိုး... နောက်ဆိုရင် ဒါရိုက်တာကျန်း တစ်ယောက်တည်းတင် မဟုတ်တော့ဘဲ ဒါရိုက်တာချန်ဆိုတာပါ ရှိလာတော့မှာပေါ့..."

​ထိုစကားများက လူတိုင်း၏ ရင်ထဲတွင် ချက်ချင်း ပဲ့တင်ထပ်သွားစေပြီး ကားခန်းလေးထဲတွင် နွေးထွေးသော ရယ်မောသံများနှင့် စကားပြောသံများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားရသည်။

​ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် လူတစ်ယောက်က ချန်ချင်းကို အားကျစွာ ကြည့်လိုက်ပြီး မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ ကျယ်လောင်စွာ မေးလိုက်၏။ "ဒါရိုက်တာချန်... ခင်ဗျားကို ဒါရိုက်တာကျန်းက ဘယ်လို ခေါ်ယူလိုက်တာလဲဆိုတာ ပြောပြလို့ရမလား... အင်း... ခင်ဗျားမှာ ဘာလျှို့ဝှက်ချက်တွေများ ရှိနေလို့လဲ..."

အခန်း ၄၅၆ပြီး၏။

All Chapters