အခန်း ၁၉၅
Vol. 20 Ch. 195
အခန်း (၁၉၅)
ချင်ရှောင်နှင့် ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့်ပညာရှင်တို့ တိုက်ခိုက်ခြင်း၊ ထိုက်ရွှီသူတော်စင် စစ်မြေပြင်သို့ ဝင်ရောက်ခြင်း!
ချင်ရှောင် ၏ အားကောင်းလှသော စွမ်းအားအရှိန်အဝါများက လွှမ်းခြုံလာသဖြင့် ရှေ့မှောက်တွင် ရပ်နေသော ချန်ဟွိုက်ရွှီနှင့် အခြားသူများ၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ ထူးခြားစွာ တည်ကြည်လေးနက်သွားခဲ့သည်။
“သူက ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့် ပဲ” ချန်ဟွိုက်ရွှီက သက်ပြင်းချကာ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။
“သူ့ရဲ့ အဆင့်တက်လှမ်းနိုင်စွမ်းက ဒီလောက်အထိ မြန်ဆန်လိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားခဲ့ဘူး” ဟု ဝိညာဉ်ခန်းမ ၏ ဒုတိယခန်းမသခင် ဟွင်မင် က မှိုင်းညို့သော မျက်နှာထားဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။
“ဒါပေမဲ့ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့်မျှလောက်နဲ့ ငါတို့ရဲ့ ပုန်းကွယ်နဂါးနှီးနှောဖလှယ်ပွဲကို လာပြီး ဖျက်ဆီးချင်နေတာကတော့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တဲ့ ကိစ္စပဲ!”
“ဂိုဏ်းချုပ်ချန်... ဒီနေရာက မင်းတို့ ရွှမ်ထျန်းတာအိုဂိုဏ်း ရဲ့ ပိုင်နက်ပဲ။ ဒီလူကို ဒီလောက်အထိ ထင်တိုင်းကြဲခွင့် ပေးထားတော့မှာလား” ဟု ဟွင်မင်က ချန်ဟွိုက်ရွှီကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။
ချန်ဟွိုက်ရွှီ၏ စိတ်ထဲတွင် ကျိန်ဆဲလိုက်မိသည်။
‘ရွှမ်ထျန်းတာအိုဂိုဏ်း ပိုင်နက်လို့ သူက ဘာကို ဆိုလိုချင်နေတာလဲ။ ငါကိုယ်တိုင်က ကောင်းကင်မဟာမိတ်အဖွဲ့ ရဲ့ မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်မှ မဟုတ်ဘဲ။’
သို့သော်လည်း စည်းလုံးညီညွတ်မှုကို ပျက်ပြားစေမည့် စကားများကို ဤအချိန်တွင် ပြောဆိုရန် သင့်တော်မည် မဟုတ်ပေ။
သူသည် ချင်ရှောင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ရှေ့သို့ လှမ်းထွက်ကာ တည်ကြည်လေးနက်သော လေသံဖြင့် “ချင်ရှောင်... ဒီနေရာက ငါ့ရဲ့ တောင်တန်းတစ်သောင်းနယ်မြေ၊ ငါ့ရဲ့ ကောင်းကင်မဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ ပိုင်နက်ပဲ။ မဟာချင်အင်ပါယာ ရဲ့ တောင်တန်းဘုရင်တစ်ပါးအနေနဲ့ ငါတို့ရဲ့ တောင်တန်းတစ်သောင်းနယ်မြေကို စစ်လာခင်းတာလား!” ဟု မေးလိုက်သည်။
“စစ်ခင်းတယ် ဟုတ်လား။ မဟုတ်ဘူး... မဟုတ်ဘူး... ငါက ချစ်ခင်ကြင်နာလို့လာခဲ့တာ”
“တစ်နှစ်တိတိ စစ်ပြေငြိမ်းလိုက်ရင် ဘယ်လိုလဲ။ ငါ့ရဲ့ ကျန့်ရှန်းတပ်မတော်ကို ထိန်းချုပ်ထားပေးပြီး မင်းတို့ တောင်တန်းတစ်သောင်းနယ်မြေအပေါ် စစ်ရေးလှုပ်ရှားမှု အားလုံးကို ရပ်ဆိုင်းပေးထားမယ်”
ချင်ရှောင်၏ ဤစကားများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ကောင်းကင်မဟာမိတ်အဖွဲ့အတွင်းရှိ လူအများအပြား၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပသွားခဲ့ကြသည်။ အထူးသဖြင့် မဟာချင်အင်ပါယာ၏ စစ်တပ်နှင့် နယ်စပ်ချင်း ထိစပ်နေသော မြင့်မြတ်နယ်မြေများနှင့် ဂိုဏ်းအသီးသီးမှ ဂိုဏ်းချုပ်များမှာမူ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားခဲ့ကြသည်။
အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် သူတို့၏ ကောင်းကင်မဟာမိတ်အဖွဲ့သည် မဟာမိတ်အဖွဲ့ဟုသာ အမည်ခံထားသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင်မူ အချိတ်အဆက် မမိသော အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ လူတိုင်းတွင် ကိုယ်ပိုင်အကြံအစည်များ ရှိနေကြပြီး တစ်ကွဲတစ်ပြားစီ တိုက်ခိုက်နေကြကာ အချင်းချင်း အပြန်အလှန် လှည့်စားကြံစည်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။
မဟာချင်အင်ပါယာနှင့် သူတို့ ဆင်နွှဲခဲ့ရသော စစ်ပွဲများမှာ အလွန်တရာ စိတ်ပျက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။ ထပ်ခါတလဲလဲ ရှုံးနိမ့်လိုက်၊ ပြန်လည်တိုက်ခိုက်လိုက်ဖြင့် လူအများအပြားမှာ ကြောက်ရွံ့လာခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။
တစ်နှစ်ဆိုသော အချိန်ကာလသည် သူတို့ကို အတော်အတန် ကြာရှည်သော အသက်ရှူပေါက် တစ်ခုပေးရန် လုံလောက်လှပေသည်။
ချန်ဟွိုက်ရွှီမှာ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားခဲ့သည်။ ချင်ရှောင်သည် သူ၏ အရှိန်အဝါဖြင့် အခြားသူများကို ဖိနှိပ်ရန်သာ လာခဲ့ခြင်းဖြစ်မည်ဟု သူ ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း ယခု ချင်ရှောင်က စစ်ပြေငြိမ်းမည့် အကြံအစည်ကို ထုတ်ဖော်လာသောအခါ သူကိုယ်တိုင်လည်း အနည်းငယ် စိတ်ဝင်စားသွားခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း ၎င်းမှာ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် သက်ဆိုင်နေသဖြင့် လွယ်လွယ်ကူကူဖြင့် နောက်ဆုတ်ပေး၍ မဖြစ်ချေ။
“ချင်ရှောင်... ချင်လော့ ဟာ မင်းတို့ မဟာချင်အင်ပါယာရဲ့ မင်းသားတစ်ပါး ဖြစ်တယ်ဆိုတာကို မင်းလည်း သိမှာပါ။ သူက ငါတို့ ကောင်းကင်မဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ ပုန်းကွယ်နဂါးနှီးနှောဖလှယ်ပွဲကို ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ အရည်အချင်း မပြည့်မီပါဘူး!”
‘ထိုက်ရွှီမြင့်မြတ်နယ်မြေရဲ့ ထိုက်ရွှီသူတော်စင် ဟုတ်လား။ ထိုဂုဏ်ပုဒ်ကို သူ အသိအမှတ်ပြုလိမ့်မည်ဟု တကယ်ပဲ ထင်နေတာလား။ ဒါက တကယ့်ကို ကြီးမားတဲ့ ဟာသတစ်ခုပါပဲ!’
“အို... ကြည့်ရတာ မင်းက မရဲဘူး ထင်တယ်” ဟု ချင်ရှောင်က လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။
“လူအိုကြီးတွေကလည်း ကြောက်နေကြသလို၊ လူငယ်လေးတွေကလည်း ကြောက်နေကြတယ်ပေါ့...”
“ဒီလိုဆိုမှတော့ ပုန်းကွယ်နဂါးနှီးနှောဖလှယ်ပွဲတို့၊ ပုန်းကွယ်နဂါးအဆင့်သတ်မှတ်ချက် တို့ဆိုတာတွေ ဘာအတွက် လိုတော့မှာလဲ။ အဲဒီအစား လိပ်အဆင့်သတ်မှတ်ချက်လို့ ခေါ်လိုက်တာက ပိုကောင်းမယ် ထင်တယ်!”
“ဟားဟားဟား!” ချင်ရှောင်၏ လှောင်ပြောင်ရယ်မောသံများသည် လူတိုင်း၏ နားထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကာ သူတို့၏ ဒေါသများကို ချက်ချင်းပင် ဆွပေးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
“ချင်လော့ဆိုတာ သူ့ရဲ့ ဆရာကို သစ္စာဖောက်ပြီး ကိုယ့်အမျိုးအနွယ်ကိုတောင် မျိုးဖြုတ်ခဲ့တဲ့ ကျေးဇူးကန်းတဲ့ လူယုတ်မာတစ်ယောက် သက်သက်ပဲ! သူ့ကို ငါ လက်တစ်ဖက်တည်းနဲ့ နှိမ်နင်းပြမယ်!”
“သူ့ကို ဘယ်သူက ကြောက်နေလို့လဲ! အကယ်၍ ဘယ်သူမှ မတိုက်ရဲဘူးဆိုရင် ငါကိုယ်တိုင် ထွက်တိုက်မယ်!”
“ငါတို့ ကောင်းကင်မဟာမိတ်အဖွဲ့မှာ မြစ်ကိုဖြတ်ကူးနေတဲ့ ငါးကြင်းတွေလောက် များပြားတဲ့ ပါရမီရှင်တွေ ရှိတယ်! မဟာချင်အင်ပါယာက မင်းသားလေးတစ်ပါးကို ကြောက်ရွံ့နေရတယ်ဆိုတာ တကယ့် ဟာသပဲ!”
“ဒီအဖိုးကြီးတွေကတော့ ချင်ရှောင်ကြောင့် သွေးပျက်သွားကြပြီဆိုပေမဲ့ ငါကတော့ မကြောက်ဘူး! ငါ သွားပြီး ချင်လော့ကို ခုတ်ပိုင်းပစ်မယ်! ချင်လော့... မင်းမှာ သတ္တိရှိရင် လာပြီး ငါနဲ့ တိုက်စမ်း!”
ကိုးဆယ့်ကိုးခုမြောက် စိန်ခေါ်ကွင်းပေါ်မှ လူငယ်တစ်ဦးသည် ချင်လော့ကို အော်ဟစ်စိန်ခေါ်လိုက်သည်။
ချင်လော့က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အဆင့်ကိုးဆယ့်ကိုး နေရာကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ ခေါင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ ခါယမ်းလျက် “မင်းလို အမှိုက်ကောင်က မထိုက်တန်သေးဘူး” ဟု ဆိုလိုက်သည်။
“ချင်လော့... မင်းက မာနထောင်လွှားလွန်းတယ်! မင်းက သိပ်လွန်လွန်းနေပြီ!” ထိုလူက ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ “မင်း ကြောက်နေတာပဲ! မင်းမှာ သတ္တိရှိရင် လာပြီး ငါနဲ့ တိုက်စမ်း!”
ချင်လော့က လှောင်ပြုံးပြုံးကာ ကျောခိုင်းထားခဲ့လိုက်သည်။ သူ၏ ပစ်မှတ်မှာ တတိယစိန်ခေါ်ကွင်းဆီသို့သာ ဦးတည်နေဆဲ ဖြစ်သည်။
တစ်ယောက်ယောက်က သူ့လူတွေကို တိုက်ခိုက်ထားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ သူက သဘာဝကျကျပင် ရှေ့ထွက်ရပ်တည်ပေးရမည် မဟုတ်ပါလော။
သူတို့ နှစ်ယောက်စလုံးက နဝမမင်းသားတွေပဲ။ အခြားနဝမမင်းသားက ပိုမို ကြံ့ခိုင်သလား၊ သို့မဟုတ် သူ ဒီနဝမမင်းသားက ပိုမို ကြံ့ခိုင်သလားဆိုတာကို သူ သိချင်နေခဲ့သည်။
“မင်း ငါနဲ့ တိုက်ချင်တယ်ဆိုရင် ခဏစောင့်နေ။ မင်း ငါ့ကို စိန်ခေါ်ခွင့်ရဖို့ အခွင့်အရေးတစ်ခု ငါ ပေးမယ်!”
ချင်လော့သည် တတိယစိန်ခေါ်ကွင်းဆီသို့ ခြေလှမ်းလိုက်ပြီး စင်မြင့်ပေါ်ရှိ ကျန်ထိုက်ရွှီး ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ အနည်းငယ် ပြုံးပြလိုက်သည်။ “ကောင်လေး... မင်း မကြာခင်မှာ လိမ့်ဆင်းသွားရတော့မယ်။”
ညှိနှိုင်းမှုများ အဆုံးအဖြတ် မရသေးသဖြင့် သူသည် စိန်ခေါ်ကွင်းပေါ်သို့ အလျင်စလို တက်မသွားခဲ့ပေ။
လူအုပ်ကြီး စိတ်လှုပ်ရှား တက်ကြွနေသည်ကို မြင်သောအခါ ချန်ဟွိုက်ရွှီ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အလွန်တရာ ဆိုးရွားသွားခဲ့သည်။
အကယ်၍ ဤကိစ္စကို ကောင်းစွာ မကိုင်တွယ်နိုင်ပါက ကောင်းကင်မဟာမိတ်အဖွဲ့မှ လူငယ်များသည် ကောင်းကင်မဟာမိတ်အဖွဲ့အပေါ် ရိုသေလေးစားမှု ကင်းမဲ့သွားနိုင်ပြီး သူတို့၏ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှုများလည်း ထိခိုက်ပျက်ပြားသွားနိုင်ရာ နောက်ပိုင်းတွင် အခြေအနေများကို ကိုင်တွယ်ရန် ပိုမိုခက်ခဲသွားပေလိမ့်မည်။
သူ တုံ့ဆိုင်းနေစဉ်မှာပင် ရွှမ်ထျန်းတာအိုဂိုဏ်း၏ လားရာဘက်မှ သက်ကြီးရွယ်အို အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် သရဲတစ္ဆေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ လူရိပ်တစ်ခုသည် သူ၏ ဘေးနားတွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။
“ချင်ရှောင်... ငါ့ရဲ့ တောင်တန်းတစ်သောင်းနယ်မြေရဲ့ တောင်တန်းတွေကို ဖိနှိပ်ထားတယ်ဆိုတဲ့ မဟာချင်အင်ပါယာရဲ့ တောင်တန်းဘုရင်အကြောင်း ငါ ကြားဖူးပါတယ်... ဟဲဟဲ...”
“ချင်ဧကရာဇ်က တကယ့်ကို မာနကြီးတာပဲ... မင်းကို ဒီလိုဘွဲ့အမည်မျိုး ပေးရဲတယ်ပေါ့။ သူက ငါတို့ အဖိုးကြီးတွေ အားလုံး သေကုန်ပြီလို့ တကယ်ပဲ ထင်နေတာလား”
“လူငယ်လေး... မင်းက ငါ့ရဲ့ ရွှမ်ထျန်းတာအိုဂိုဏ်းရဲ့ ပိုင်နက်ထဲကို ရောက်လာခဲ့ပြီဆိုမှတော့ ဘယ်သူမှ ငါ့ရဲ့ တောင်တန်းတစ်သောင်းနယ်မြေကို ဖိနှိပ်လို့ မရဘူးဆိုတာကို ဒီအဖိုးကြီးက မင်းသိအောင် လုပ်ပြရမှာပေါ့!”
သူ စကားပြောနေစဉ်မှာပင် ချင်ရှောင်ထံသို့ တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့ရာ သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ အဆက်မပြတ် မြင့်တက်လာခဲ့တော့သည်။
ဟွင်မင်သည် ထိုအဖိုးအိုကို ကြည့်ကာ အလွန်တရာ လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် “ဒါ ရွှမ်ထျန်းတာအိုဂိုဏ်းရဲ့ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့် ပညာရှင်လား။ ရွှမ်ထျန်းတာအိုဂိုဏ်းမှာ ဒီလို အသက်ရှည်တဲ့ အဖိုးကြီးတွေ သူတစ်ယောက်တည်း ရှိတာ ဟုတ်မဟုတ်ဆိုတာကိုပဲ ငါ မသိတာ” ဟု ပြောလိုက်သည်။
“ချင်ရှောင်အနေနဲ့ ဒီထက်ပိုပြီး ကြီးမားတဲ့ ရုတ်ရုတ်သဲသဲအခြေအနေမျိုး ဖန်တီးနိုင်ဖို့ ငါ မျှော်လင့်ပါတယ်။ အဲဒါမှ ရွှမ်ထျန်းတာအိုဂိုဏ်းရဲ့ လျှို့ဝှက်ဝှက်ဖဲတွေ အားလုံးကို အတင်းအကျပ် ထုတ်ဖော်ခိုင်းနိုင်မှာ”
ကြီးမြတ်သော တာအိုဂိုဏ်းလေးခုအနက် အင်အားအကြီးဆုံးဖြစ်သည့် ရွှမ်ထျန်းတာအိုဂိုဏ်း၏ ပုန်းကွယ်နေသော အင်အားကို ဝိညာဉ်ခန်းမအနေဖြင့် မည်သည့်အခါကမျှ တိတိကျကျ မသိရှိခဲ့ပေ။ ဤအချက်ကပင် သူတို့ကို သတိထားစေခဲ့ပြီး အချို့သော အစီအစဉ်များကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် တားဆီးထားခဲ့သည်။
ယနေ့သည် အခွင့်အရေးကောင်း တစ်ခုပင်ဖြစ်သည်။
ချင်ရှောင်က ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တက်လိုက်ရာ သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ ရုတ်တရက် မြင့်တက်သွားခဲ့သည်။
ဝုန်း!
သူ၏ နောက်ကျောတွင် မီးလျှံအစုအဝေးတစ်ခု မြင့်တက်လာပြီး ပွင့်လန်းနေသော ကြာပန်းတစ်ပွင့်အသွင် ဖန်တီးလိုက်သည်။
သူက ထိုအဖိုးအိုကို လှောင်ပြောင်သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “အဖိုးကြီး... ခင်ဗျားက နောက်ဘဝကို ခြေတစ်လှမ်းရောက်နေပြီကို အပြင်မှာ လာပြီး လျှောက်ပြောနေသေးတယ်။ ခင်ဗျားတော့ ရိုက်သတ်ခံရဖို့ သေချာနေပြီ။”
“မောက်မာလိုက်တာ!”
ကြီးမားလေးလံလှသော ဓားတစ်လက်သည် ထိုအဖိုးအို၏ လက်ထဲတွင် ပေါ်လာပြီး တိုင်းတောင်ကြီး ပိကျလာသကဲ့သို့ ချင်ရှောင်ထံသို့ ကျဆင်းလာခဲ့သည်
ချင်ရှောင်က လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ပြီး “ငါ အခုလေးတင်ပဲ တိုက်ကွက်တစ်ခုကို နားလည်သဘောပေါက်ထားတယ်။ အဲဒီတိုက်ကွက်ကို ငရဲမီးကြာပန်း လို့ နာမည်ပေးထားတယ်။ ဒီနေ့တော့ ခင်ဗျား အဖိုးကြီးကို မြည်းစမ်းခွင့် ပေးလိုက်မယ်။”
“ခင်ဗျားက အိုနေပြီလေ... ပြာကျသွားအောင် အလောင်ခံလိုက်ရရင် ခင်ဗျားရဲ့ အလောင်းက ဖုတ်ကောင်ဖြစ်လာမှာကို မျိုးဆက်သစ်တွေ စိတ်ပူနေစရာ မလိုတော့ဘူးပေါ့!”
သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပူပြင်းလှသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်တစ်ခွင်လုံး မီးဟုန်းဟုန်း တောက်လောင်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
ကောင်းကင်ယံသို့ မော့ကြည့်နေကြသော အောက်ခြေမှ လူအများစုမှာ ချက်ချင်းပင် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ကြရသည်။ မီးရောင်က စူးရှလွန်းသဖြင့် ကြည့်ရန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။
အနီရောင်မှ အမည်းရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားသော သိပ်သည်းလှသည့် မီးလျှံများကြောင့် လေထုထဲတွင် သနားစဖွယ် အက်ကွဲသံများ မြည်ဟည်းလာခဲ့သည်။
ဒိုင်း! ဒုန်း! ဒိုင်း!
မီးလျှံများထဲမှ ရိုက်ခတ်သံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ထိုးနှက်ချက်တစ်ခုစီတိုင်းသည် ကြီးမားလှသော သံတူကြီးဖြင့် လူတိုင်း၏ နှလုံးသားများကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်နှက်နေသကဲ့သို့ မြည်ဟည်းနေခဲ့သည်။
လူအများအပြား၏ မျက်နှာများမှာ ချက်ချင်း ပြာနှမ်းသွားကြပြီး အတော်အတန် ဝေးကွာသော နေရာသို့ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ကြသည်။
ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့် ပညာရှင်များ၏ တိုက်ပွဲသည် အသက်နှင့် သေခြင်းဆိုင်ရာ ကိစ္စရပ်တစ်ခုပင် ဖြစ်ပေသည်!
ဝှစ်!
လေဟာနယ်ကို ထိုးဖောက်သွားသည့် အသံတစ်ခု မြည်ဟည်းလာပြီး မီးလျှံများထဲမှ မည်းနက်ကျွမ်းလောင်နေသော ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခု ပြေးထွက်လာကာ ရွှမ်ထျန်းတာအိုဂိုဏ်းဆီသို့ ဦးတည်သွားခဲ့သည်။
ချင်လော့က သေချာစွာ မြင်လိုက်ရသည်။ သူ၏ အဝတ်အစားများအားလုံး လောင်ကျွမ်းသွားခဲ့ပုံရသည်။
ကောင်းကင်ယံမှ မီးလျှံများ စတင်ဆုတ်ခွာသွားပြီး ချင်ရှောင်၏ ပုံရိပ်မှာ ထင်ရှားလာခဲ့သည်။ သူသည် ထိုအဖိုးအို ထွက်ခွာသွားသော လမ်းကြောင်းကို ကြည့်ကာ လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ပြီး ဩရှသောအသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“နောက်ထပ် ဘယ်သူရှိသေးလဲ!”
ချန်ဟွိုက်ရွှီ၏ မျက်နှာမှာ ပြာနှမ်းနေခဲ့သည်။ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့် ပညာရှင်ထံမှ သတင်းစကားကို သူ ရရှိခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ သူသည် နှုတ်ခမ်းများကို လှုပ်ရှားကာ အနည်းငယ် ခက်ခဲစွာဖြင့် စကားဆိုလိုက်သည်။
“ငါ့ရဲ့ ရွှမ်ထျန်းတာအိုဂိုဏ်းက ထိုက်ရွှီမြင့်မြတ်နယ်မြေရဲ့ သူတော်စင် ချင်လော့ကို ပုန်းကွယ်နဂါးနှီးနှောဖလှယ်ပွဲမှာ ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ သဘောတူပါတယ်။”
ဤစကားကို ပြောလိုက်သည်နှင့် သူ၏ မျက်နှာကို ဖြတ်ရိုက်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး အလွန်တရာ နာကျင်သွားခဲ့တော့သည်။