အခန်း ၂၈၆
Vol. 20 Ch. 286
အခန်း (၂၈၆) မဟာပူဇော်ပွဲကြီး စတင်ခြင်းနှင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးတွင် ထူးခြားသော ဖြစ်စဉ်များ ပေါ်ထွက်လာခြင်း
"ငါ နောက်ဆုံးတော့ ပြန်ရောက်လာခဲ့ပြီပဲ..."
ကျိုးချင်းသည် သူ၏ရှေ့ရှိ ဧရာမ လေးပြင်ကျယ်ပြည်နယ်ခရိုင်မြို့ကြီးကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏နှုတ်ခမ်းထက်တွင် အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။
သူသည် ခရီးပန်းလာသည့်ဟန် ရှိပြီး သူ၏ဆံပင်တစ်ဝက်မှာ ငွေရောင်ဖြစ်နေကာ တစ်ဝက်မှာ အနက်ရောင်ဖြစ်နေပေသည်။
သူ၏မျက်နှာသည်လည်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသွင်အပြင်ကို ဖော်ပြနေပေ၏။
ငွေဖြူရောင်ဆံပင်ရှိသော ဘက်ခြမ်းသည် အလွန်တရာ ချောမောခန့်ညားနေသော်လည်း အနက်ရောင်ဆံပင်ရှိသော ဘက်ခြမ်းမှာမူ အလွန်တရာ အရုပ်ဆိုးအကျည်းတန်နေလေသည်။
သူသည် ပညာရှင်ဝတ်ရုံနှင့် အပြာရောင်ခေါင်းပေါင်းကို ဝတ်ဆင်ထားဆဲပင် ဖြစ်၏။
သူ၏ခါးတွင် မှော်စာလုံးများစွာ ဖုံးလွှမ်းနေသော ခရမ်းနက်ရောင် ဘူးသီးခြောက်တစ်ခုကို ချိတ်ဆွဲထားလေသည်။
"ဒီလောက်တိုတောင်းတဲ့ အချိန်လေးအတွင်းမှာ အရာရာက ဒီလောက်အထိ ပြောင်းလဲသွားမယ်လို့ ငါ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ဘူး..."
"လီဟော့တာအိုနယ်မြေ တစ်ခုလုံးမှာ အရှင်လီယွဲ့ရဲ့ နာမည်ကို ငါ ကြားခဲ့ရတယ်..."
သူက တီးတိုးရေရွတ်လိုက်၏။
ထို့နောက် သူသည် ခြေလှမ်းလှမ်းကာ လေးပြင်ကျယ်ပြည်နယ်ခရိုင်မြို့ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့လေသည်။
သူ နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်လာချင်ပေသည်။
သူသည် သူ၏ဘိုးဘေးများကို အတုယူကာ နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်လာချင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။
နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်လာခြင်းဖြင့်သာလျှင် သူသည် ကျိုးမိသားစု၏ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးအဖြစ် တကယ်တမ်း ဖြစ်လာနိုင်ပြီး အနာဂတ်တွင် လောကရှိ မိစ္ဆာဝိညာဉ်အားလုံးကို မျိုချရန် ဘိုးဘေးတစ်ဦးအဖြစ်သို့ပင် ပြောင်းလဲသွားနိုင်မည် ဖြစ်ပေသည်။
...
"နတ်ဘုရားတစ်ပါး..."
"တကယ်လို့ ဒါကို ငါ့ရဲ့ ယန်လုံတောင်ခန်းမ က အသုံးပြုနိုင်မယ်ဆိုရင် အများကြီး အသုံးဝင်လာမှာ သေချာတယ်..."
"နတ်ဘုရားတွေရဲ့ ဒီခေတ်သစ်မှာ ငါတို့ ယန်လုံတောင်ခန်းမကလည်း နတ်ဘုရားတစ်ပါးကို ထိန်းချုပ်ထားသင့်တယ်..."
လေးပြင်ကျယ်ပြည်နယ်ခရိုင်၏ အခြားမြို့တံခါးတစ်ခု အပြင်ဘက်၌ မျက်နှာဖုံးဇာပုဝါ ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ရပ်နေပေ၏။
သူမသည် ဇာဖြူဂါဝန်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူမ၏ အနက်ရောင်ဆံပင်များသည် ပခုံးထက်သို့ ကျဆင်းနေလေသည်။
သူမသည် နတ်သမီးတစ်ပါးကဲ့သို့ တင့်တယ်လှပပြီး ထူးချွန်ပြောင်မြောက်သော အရှိန်အဝါကို ပိုင်ဆိုင်ထားပေ၏။
သူမ၏အနောက်တွင် ဧရာမဓားကြီးကို ကိုင်ဆောင်ထားသူ တစ်ဦးနှင့် စစ်ပုဆိန်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသူ တစ်ဦးတို့ဖြစ်သည့် တောင့်တင်းခိုင်မာသော အမျိုးသားနှစ်ဦးက လိုက်ပါလာခဲ့ကြသည်။
ထိုအမျိုးသားနှစ်ဦး၏ အကြည့်များသည် ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ဝေ့ဝဲသွားပြီး သူတို့၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အမူအရာများက လူများကို ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်သွားစေခဲ့၏။
"သွားကြစို့..."
"ဒီနတ်ဘုရားကို သွားကြည့်ကြတာပေါ့..."
အမျိုးသမီးက ပြောဆိုလိုက်ပြီး လေးပြင်ကျယ်ပြည်နယ်ခရိုင်မြို့ဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့လေသည်။
သူမ၏ မျက်လုံးများသည် တည်ငြိမ်နေဟန်ရှိသော်လည်း အနီးကပ် ကြည့်ရှုလိုက်ချိန်တွင် ၎င်းတို့အတွင်း၌ ဖုံးကွယ်ထားသော မာနတရားတစ်ခုကို မြင်တွေ့နိုင်ပေ၏။
ထိုအရာက ယန်လုံတောင်ခန်းမ မှ စစ်မှန်သော တပည့်တစ်ဦး၏ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားမှုပင် ဖြစ်ပေသည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ...
သူတို့၏ ယန်လုံတောင်ခန်းမ သည် သေမျိုးကင်းမဲ့သူများ၏ မျိုးဆက်တစ်ခု ဖြစ်လေသည်။
သူတို့သည် သိုင်းပညာကို ကျင့်ကြံနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ သေမျိုးကင်းမဲ့ခြင်းကို ကျင့်ကြံနေကြခြင်း ဖြစ်၏။
...
အချိန်များ ကုန်ဆုံးသွားချိန်တွင်။
လီဟော့တာအိုနယ်မြေမှ လာရောက်ကြသော လူသားများသည် လေးပြင်ကျယ်ပြည်နယ်ခရိုင်မြို့အတွင်းသို့ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဝင်ရောက်လာခဲ့ကြလေသည်။
ဤလူသားများထဲမှ အချို့သည် လူသားမျိုးနွယ်အတွက် စွမ်းအားကြီးမားသူများ ဖြစ်လာစေရန် ရည်စူးထားကြသော အရှင်ရှစ်ပါး ကဲ့သို့ ဖြစ်ကြပေ၏။
အချို့မှာမူ မသမာသော ရည်ရွယ်ချက်များဖြင့် ရောက်လာကြခြင်းဖြစ်ပြီး အကျိုးအမြတ် အနည်းငယ်များ ရနိုင်မလားဟူသော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် မိုးကြိုးနတ်ဆိုးသခင် ၏ တုံ့ပြန်မှုကိုပင် စောင့်ဆိုင်းရန် ရည်ရွယ်ထားကြလေသည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ...
လေ့ထန်၏ လက်အောက်ရှိ ခွေနျူ သွေးကြောဆက်ခံထားသော အယုံကြည်ရဆုံး တမန်တော်သည် မဟာကျိုးအင်ပါယာ၏ အပြင်ဘက်၌ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။
သူသည် ဤနတ်ဘုရား၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးသွားခဲ့ကြောင်း သတင်းများ ထွက်ပေါ်နေပေသည်။
မိုးကြိုးနတ်ဆိုးသခင်သည် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်နေပြီး သူ့ကို တိုက်ရိုက်လာရောက် သတ်ဖြတ်ရန် အလွန်ပင် ဖြစ်နိုင်ချေရှိပေ၏။
မိုးကြိုးနတ်ဆိုးသခင်...
၎င်းသည် မီးတောက်တာအိုနယ်မြေ၏ ထိပ်တန်းတွင် ရပ်တည်နေသော အဆင့် (၁၂) အတ္တသီးသန့်အဆင့် သို့ ရောက်ရှိနေသည့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တည်ရှိမှုတစ်ခု ဖြစ်လေသည်။
နတ်ဘုရားနယ်မြေ အတွင်း၌။
လီယွဲ့၏ အမူအရာမှာ ဂရုမစိုက်သောဟန်ရှိပြီး လေးပြင်ကျယ်ပြည်နယ်ခရိုင် တစ်ခုလုံးရှိ သန်းဆယ်ချီသော လူများအားလုံးသည် သူ၏ အကြည့်အောက်တွင် ရှိနေပေ၏။
သူသည် သူ၏လက်ထဲတွင် လွင့်မျောနေသော မြို့စောင့်နတ်မှတ်တမ်း ကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး စာမျက်နှာများကို လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ အလျင်အမြန် လှန်လှောကြည့်ရှုနေလေသည်။
တစ်ခါတစ်ရံတွင် လီယွဲ့သည် ခေတ္တရပ်တန့်သွားကာ သူ၏အကြည့်သည် ထိုစာမျက်နှာပေါ်တွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော သူထံသို့ ကျရောက်သွားလေ့ရှိပေသည်။
"နတ်ဆိုးတွေနဲ့ မိစ္ဆာတွေ တော်တော်များများ တကယ်ပဲ ရောက်လာကြတာပဲ..."
"လူသားပုံစံပြောင်းထားတဲ့ နတ်ဆိုးတွေတောင်မှ လေးပြင်ကျယ်ပြည်နယ်ခရိုင်ထဲကို ဝင်လာရဲကြတယ်..."
"လူသားပုံစံပြောင်းထားတဲ့ တခြားမျိုးနွယ်စုတွေတောင် ဝင်လာရဲကြသေးတယ်..."
"သစ္စာဖောက်တွေ ဒီလောက်များတာတောင် သူတို့က ထွက်လာရဲသေးတယ်လား... ငါ သူတို့ကို မခွဲခြားနိုင်ဘူးလို့များ ထင်နေကြတာလား..."
သူက သူ့ဘာသာ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်၏။
ပြီးခဲ့သော နတ်ဘုရားခေတ်သည် လက်ရှိအချိန်နှင့် အလွန်တရာ ဝေးကွာနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ထိုကဲ့သို့ ကြာမြင့်လှသော အချိန်ကာလသည် လူများအတွက် နတ်ဘုရားများ၏ စွမ်းအားကို မေ့လျော့သွားစေရန် လုံလောက်လှပေ၏။
နေရာများစွာတွင် လူများသည် နတ်ဘုရားများ တကယ်တမ်း တည်ရှိနေကြောင်းကို လုံးလုံးလျားလျား မယုံကြည်ကြတော့ဘဲ ၎င်းတို့ကို စိတ်ကူးယဉ် ဒဏ္ဍာရီများအဖြစ်သာ သတ်မှတ်ထားကြလေသည်။
"ဒါပေမဲ့ ရပါတယ်..."
"အခုက လောကကြီးကို နတ်ဘုရားတွေရဲ့ စွမ်းအားအကြောင်း နားလည်စေရမယ့် အချိန်ကျရောက်လာပြီပဲ..."
သူ၏ အမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေပေ၏။
ဤမဟာပူဇော်ပွဲကြီး ပြီးဆုံးချိန်တွင် သူသည် ဆဋ္ဌမအဆင့်မြင့် နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ တက်လှမ်းခြင်း ပြုလုပ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။
ဆဋ္ဌမအဆင့်မြင့် နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ တက်လှမ်းခြင်း ပြုလုပ်ပြီးနောက်... သူ၏စွမ်းအားများသည် နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် မြင့်တက်လာမည်ဖြစ်ပြီး မီးတောက်တာအိုနယ်မြေမှ ခြိမ်းခြောက်မှု အားလုံးသည် သူ့အတွက် လုံးလုံးလျားလျား ဘာမှမဟုတ်တော့ပေ။
တကယ်တော့...
ယခုအချိန်တွင်ပင် မီးတောက်တာအိုနယ်မြေသည် သူ့အတွက် မည်သည့်ခြိမ်းခြောက်မှုမျှ မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။
သူက တည်ငြိမ်မှုကို ပိုနှစ်သက်ရုံသာ ဖြစ်ပေသည်။
အကောင်းဆုံး ရလဒ်မှာ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် တစ်ဆင့် သို့မဟုတ် နှစ်ဆင့်မျှပင် ပိုမိုမြင့်မားသော ရန်သူကို အလွယ်တကူ ရှင်းလင်းဖယ်ရှားနိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်၏။
သူသည် သေမတတ် တိုက်ခိုက်ရခြင်း သို့မဟုတ် သွေးထွက်သံယို ဖြစ်လုနီးပါး အခြေအနေမျိုးကို မနှစ်သက်ပေ။
သူသည် ပိုမိုမြင့်မားသော စွမ်းရည်အဆင့်ဖြင့် ရန်သူအားလုံးကို ချေမှုန်းပစ်ရခြင်းကိုသာ နှစ်သက်လေသည်။
အခု နိုင်အောင် မတိုက်နိုင်ဘူးလား...
ကိစ္စမရှိပါဘူး…
ငါ နှစ်နှစ်၊ သုံးနှစ်လောက် အခက်အခဲတွေနဲ့ နှင်းတွေကြားမှာ သည်းခံပြီးတာနဲ့ ငါ့ရဲ့ရန်သူတွေကို တစ်ယောက်တည်းနဲ့ နောက်တစ်ကြိမ် အမြစ်ဖြတ် သုတ်သင်ပစ်မယ်။
အချိန်က ငါ့လက်ထဲမှာပဲ ရှိတယ်။
အချိန်ရလာသည်နှင့်အမျှ သူသည် ပို၍ပို၍ စွမ်းအားကြီးမားလာမည် ဖြစ်၏။
"နောက်တစ်ကြိမ် ရာထူးတိုးတာနဲ့ စီရင်ပိုင်ခွင့်နယ်မြေက လီဟော့တာအိုနယ်မြေရဲ့ နေရာအများစုကို လွှမ်းခြုံသွားလိမ့်မယ်..."
"မီးတောက်တာအိုနယ်မြေ..."
"ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးက ရှားပါးရတနာတွေရဲ့ အရေအတွက်က မဟာကျိုးအင်ပါယာနဲ့ ဘယ်လိုမှ ယှဉ်လို့မရနိုင်လောက်အောင် များပြားတယ်..."
လီယွဲ့၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်အချို့ ရှိနေခဲ့လေသည်။
ထို့နောက်...
သူသည် နတ်ဘုရားနယ်မြေ ၏ အပြင်ဘက်နှင့် နတ်ကွန်း၏ ရှေ့ဘက်သို့ ကြည့်ရှုလိုက်၏။
...
လီယူမင်သည် တရားဝင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူ၏မျက်နှာမှာ တည်ကြည်လေးနက်နေပေသည်။
သူ၏ဘေးတွင် ရပ်နေသူမှာ ကျူးရှောင်ကေ ဖြစ်၏။
သူတို့နှစ်ဦး၏ အနောက်တွင် အထက်တန်း ယဇ်ပုရောဟိတ် တစ်စု ရှိနေလေသည်။
ထို့နောက်...
အဆိုပါ လူများမှာ လီတီယန်၊ လျောင်ကျင်ရှန်း၊ လီရှို့ဝူ၊ ချန်အာကော်၊ လီရှို့လင်၊ ကျောက်ယီနျန်၊ ကျောက်ယုံယွမ်၊ ကွမ်းယွီ၊ ချင်ဝမ်ဂယ်၊ လျှိုမင်ရွှီ၊ ကျိုးချင်းရီ၊ ချူးဟုန်ယီ၊ ဖန်ရှီယွီနှင့် အခြားသူများပင် ဖြစ်ကြပေသည်။
အနောက်ဘက်တွင်...
ယုံကြည်သူ အများအပြားသည် ထူထပ်စွာဖြင့် ရှိနေ၏။ သို့သော်လည်း စည်းစနစ်ကျစွာ ရပ်နေကြပြီး အဆုံးအစမထင်နိုင်လောက်အောင် အဝေးဆီသို့တိုင်အောင် ဖြန့်ကျက်ထားလေသည်။
လေးပြင်ကျယ်ပြည်နယ်ခရိုင် တစ်ခုလုံးတွင် ယုံကြည်သူ သန်းငါးဆယ်ခန့် စုရုံးရောက်ရှိနေကြခြင်း ဖြစ်၏။
သို့သော် အလွန်တရာ တိတ်ဆိတ်နေဟန် ရှိဆဲပင် ဖြစ်သည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ...
ယုံကြည်သူအားလုံးက နားလည်ထားကြလေသည်။
ဤအချိန်တွင် ကြီးမြတ်လှသော အရှင်လီယွဲ့သည် ဤမြို့တော်ဆီသို့ အာရုံစိုက်ထားပြီး ဖြစ်မည်မှာ သေချာပေ၏။
သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းသည် အရှင်လီယွဲ့၏ စောင့်ကြည့်မှုအောက်တွင် ရှိနေလေသည်။
"ဒါ တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတာပဲ..."
"နတ်ဘုရားတစ်ပါးတည်းက လူသားသန်းဆယ်ချီကို ရုပ်သေးရုပ်တွေအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်ပြီး သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အသိဉာဏ်ကိုပါ ဆုံးရှုံးသွားစေနိုင်တယ်..."
"ဒါက နတ်ဆိုးတွေနဲ့ တခြားမျိုးနွယ်စုတွေက ငါတို့လူသားမျိုးနွယ်အပေါ် ကျူးလွန်ခဲ့တဲ့ အန္တရာယ်တွေထက် ဆယ်ဆ ဒါမှမဟုတ် အဆတစ်ရာလောက်ကို ပိုပြီး ကြောက်စရာကောင်းတယ်..."
"ငါတို့ ကျင့်ကြံသူတွေက ကောင်းကင်တာအိုရဲ့ လမ်းညွှန်မှုကို ခံယူတယ်… မြေကြီးပေါ်မှာ အခြေခံတယ်… ပြီးတော့ လူသားတွေရဲ့ စိတ်နှလုံးကို ကျင့်ကြံတယ်..."
"နတ်ဘုရားတွေက သာမန်လူတွေကို အန္တရာယ်မပေးနိုင်ဖို့အတွက် ငါ့ရဲ့ သေမျိုးကင်းမဲ့လမ်းစဉ်အောက်မှာ ထိန်းချုပ်ခံထားသင့်တယ်..."
စားသောက်ဆိုင်၏ ခေါင်မိုးပေါ်တွင် ရပ်နေသော ဇာဖြူဂါဝန် ဝတ်ဆင်ထားသည့် အမျိုးသမီးက ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ မျက်လုံးများကို ကြုတ်လိုက်၏။
"သခင်မလေး... ကျွန်တော်တို့ သွားပြီး အဲဒီ ကျိန်စာသင့်နေတဲ့ နတ်ရုပ်ကို ခုတ်ဖြတ်ပစ်ရမလား..."
သူမ၏အနောက်ရှိ တောင့်တင်းခိုင်မာသော အမျိုးသားနှစ်ဦးထဲမှ ပုဆိန်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသူက နက်ရှိုင်းပြီး အားကောင်းသော အသံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။
နတ်ရုပ်တွေကို ခုတ်ဖြတ်ပစ်တာက ဘာထူးမှာမို့လို့လဲ။
"ကျွန်တော့်ကို မေးရင်တော့ ကျွန်တော်တို့က အဲဒီ ကျိန်စာသင့်နေတဲ့ နတ်ဘုရားကိုပဲ တိုက်ရိုက် ခုတ်ဖြတ်ပစ်သင့်တယ်..."
အခြား အမျိုးသားတစ်ဦးက ပြောဆိုလိုက်၏။
"ဒီနတ်ဘုရားနဲ့ အရင်သွားတွေ့ကြည့်ကြတာပေါ့..."
"တကယ်လို့ သူက သေမျိုးကင်းမဲ့တာအိုကို မလေးစားဘူးဆိုရင်..."
အမျိုးသမီး၏ မျက်လုံးများမှာ ဂရုမစိုက်သောဟန် ရှိနေပေ၏။
"အဲဒီအချိန်ကျရင် အစောင့်အရှောက်နှစ်ဦးကို ထပ်ပြီး ဒုက္ခပေးရလိမ့်မယ်..."
...
"ငါက နတ်စင်ဂေါပက လီယူမင်ပဲ..."
"မဟာပူဇော်ပွဲကြီးကို အခု စတင်လိုက်ပြီ..."
လီယူမင်က အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။
သူ၏အသံသည် လေးပြင်ကျယ်ပြည်နယ်ခရိုင် တစ်ခုလုံးသို့ ချက်ချင်း ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး မဟာကျိုးအင်ပါယာ၏ ခရိုင်ဆယ့်နှစ်ခု တစ်လျှောက်လုံးသို့ပင် ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့ပေ၏။
မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း။
လောကကြီး တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည့်အလား ထင်မှတ်ရပေသည်။
မရေမတွက်နိုင်သော သက်ရှိသတ္တဝါများ၏ မျက်နှာများမှာ တည်ကြည်လေးနက်သွားကြပြီး လေးပြင်ကျယ်ပြည်နယ်ခရိုင်ရှိရာ အရပ်ဆီသို့ ငေးကြည့်လိုက်ကြလေ၏။
အဆင့်ဒီ ယုံကြည်သူများ…
ပေါ့ရွှတ်သော ယုံကြည်မှုရှိသူများသည် အခြားနတ်ဘုရားတစ်ပါး ပေါ်ထွက်လာပါက အခြားယုံကြည်မှုတစ်ခုသို့ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားနိုင်သူများ ဖြစ်ကြပေသည်။
အဆင့်စီ ယုံကြည်သူများ...
ဤသည်မှာ စစ်မှန်သော ရိုသေကိုင်းရှိုင်းသည့် ယုံကြည်သူတစ်ဦး၏ သတ်မှတ်ချက်ဖြစ်ပြီး အခြားနတ်ဘုရားတစ်ပါး ပေါ်ထွက်လာခဲ့လျှင်ပင် သူတို့သည် အလွယ်တကူ ပြောင်းလဲမည် မဟုတ်ချေ။
ထို့ပြင် အဆင့်ဘီ ယုံကြည်သူများ...
အလွန်တရာ ရိုသေကိုင်းရှိုင်းသော ယုံကြည်သူများဖြစ်ကြပြီး ယေဘုယျအားဖြင့် အသက်အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင်ပင် သူတို့၏ယုံကြည်မှုကို လုံးလုံးလျားလျား ပြောင်းလဲမည် မဟုတ်ပေ။
အဆင့်အေ ယုံကြည်သူများလား။
သူတို့သည် နတ်ဘုရားများအတွက် အရာအားလုံးကို စွန့်လွှတ်ရန် ဆန္ဒရှိကြသော စစ်မှန်သည့် အစွန်းရောက် ယုံကြည်သူများပင် ဖြစ်ကြလေ၏။
ထို့ကြောင့်...
အဆင့်ဒီ ယုံကြည်သူများသည် မဟာပူဇော်ပွဲကြီးနှင့် ပတ်သက်၍ သိပ်ပြီး ဂရုစိုက်မည် မဟုတ်ပေ။
သို့သော် အဆင့်စီ ယုံကြည်သူများသည် အလွန်တရာ တည်ကြည်လေးနက်ကြပြီး မဟာပူဇော်ပွဲကြီးများကို အလွန်အမင်း ဂရုစိုက်ကြလေသည်။
စီရင်ပိုင်ခွင့်နယ်မြေ တစ်ခုလုံးသည် ဟက်တာ တစ်ဘီလီယံခန့် ကျယ်ဝန်းပေ၏။
မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် တည်ကြည်လေးနက်သော လေထုတစ်ရပ်က အရာအားလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ဥပဒေသများပင်လျှင် လွှမ်းမိုးခံလိုက်ရကာ တည်ကြည်လေးနက်သွားသည့်အလား ထင်မှတ်ရပေသည်။
အထက်ကောင်းကင်ယံတွင်ပင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ဥပဒေသများသည် မိုးရေစက်များအဖြစ်သို့ စုစည်းသွားခဲ့ပြီး ရွှေရောင်မိုးရေစက်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေ၏။
၎င်းတို့သည် တစ်စက်ပြီးတစ်စက် ကျဆင်းလာကာ လောကကြီးအပေါ်သို့ ဖြန်းပက်ပေးနေပေသည်။
အရာအားလုံး ပြန်လည် ရှင်သန်လာခဲ့လေ၏။
၎င်းအတွင်း၌ စိတ်အားထက်သန်မှု အလင်းရောင်တစ်ရပ် မြင့်တက်လာခဲ့ပေသည်။