အခန်း ၂၉၃

အခန်း (၂၉၃) ကြီးမားသော ကံကြမ္မာပိုင်ရှင်၏ အခန်းကဏ္ဍ

"တကယ်ပဲ... နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်လာမှသာ ကျုံးမိသားစုဝင် တစ်ယောက် တကယ်ဖြစ်လာပြီး ကိုယ့်ခန္ဓာကိုယ်ထဲက သွေးဆက်ရဲ့ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရနိုင်မှာပဲ... အခု ငါက ကျုံးမိသားစုဝင် တစ်ယောက် ဖြစ်လာရုံတင် မကဘူး... ငါ့ရဲ့ ဘိုးဘေးတွေ ချန်ထားခဲ့တဲ့ နတ်ဆိုးသတ်ဓား ကို သခင်အဖြစ် ငါ လက်ခံရရှိခဲ့ပြီ..."

"အနာဂတ်... ငါ့ရဲ့ ဘိုးဘေးတွေလို နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်လာအောင် ငါ သေချာပေါက် ကြိုးစားမယ်... ကမ္ဘာပေါ်က မကောင်းဆိုးဝါး တစ္ဆေတွေအားလုံးကို မျိုချပြီး လူသားမျိုးနွယ်စုအတွက် သန့်စင်တဲ့ နယ်မြေတစ်ခုကို ဖန်တီးပေးမယ်..."

ကျုံးကျင်းက သူ၏မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်လိုက်ပြီး တီးတိုးရေရွတ်လိုက်၏။

သူသည် အလွန် အရုပ်ဆိုး အကျည်းတန်သွားသော်လည်း သူ၏မျက်လုံးများသည် အလွန် တောက်ပနေပြီး ကောင်းကင်ယံရှိ ကြယ်တာရာများ၏ တောက်ပမှုများ ပါဝင်နေသကဲ့သို့ ပင်။

မူလက...

သူသည် အဆင့် ၈ တွင်သာ ရှိခဲ့သည်။

ယခုချိန်တွင်...

သူ ခံစားနိုင်လေပြီ။

အကယ်၍ သူသည် သူ၏ဘိုးဘေးများ၏ နတ်ဆိုးသတ်ဓား ကို အသုံးပြုမည်ဆိုပါက အဆင့် ၁၀ ၏ အမြင့်ဆုံး တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင်… ဘိုးဘေးများ၏ နတ်ဆိုးသတ်ဓား တွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းသော စွမ်းအားတစ်ခုလည်း ပါဝင်နေပေ၏။ အကယ်၍ ထိုအထွတ်အမြတ် စွမ်းအားသာ ပြန်လည်နိုးထလာပြီး နတ်ဆိုးသတ်ဓား ကို ပြန်လည်အသက်ဝင်လာစေမည်ဆိုပါက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် အစွမ်းထက်သော တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်ပေလိမ့်မည်။

ထိုတိုက်ခိုက်မှု မည်မျှ အစွမ်းထက်သည်ကို သူ အတိအကျ မသိခဲ့ပေ။ သို့သော် သူ ခံစားလိုက်ရသည်မှာ... မည်သည့် ရန်သူကို ရင်ဆိုင်ရပါစေ ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် သတ်ဖြတ်ပစ်နိုင်သည် ဟူ၍ပင်။

"ကျုံးကျင်း..."

ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော အသံတစ်သံ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာလေ၏။

"အရှင်နတ်ဘုရား..."

ကျုံးကျင်းသည် ချက်ချင်း ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး ရိုသေလေးစားစွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

သူသည် အရှင်လီယွဲ့ ကို အလွန် ကျေးဇူးတင်နေခဲ့သည်။

အရှင်လီယွဲ့က သူ့အား နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်လာရန် အခွင့်အရေးပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ သူသည် စစ်မှန်သော ကျုံးမိသားစုဝင် တစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်ပြီး ဘိုးဘေးများ၏ ဓားကို သခင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခြင်းကို ရရှိနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝှီး...

ငါးမျှားတံတစ်ခုသည် လေဟာနယ်ထဲမှ ပျံသန်းလာပြီး ကျုံးကျင်း၏ ရှေ့တွင် ဝဲပျံနေလေ၏။

"စမ်းကြည့်လိုက်... တစ်ခုခု ဖမ်းမိမလားဆိုတာ ကြည့်ရအောင်..."

လီယွဲ့က ပြောဆိုလိုက်သည်။

သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် သိချင်စိတ်တစ်ခု ပေါ်လွင်နေပေ၏။ ကြီးမားသော ကံကြမ္မာပိုင်ရှင် တစ်ဦးသည် ထာဝရနတ်ဘုရားမြို့တော် ၏ ငါးမျှားတံကို အသုံးပြု၍ မည်သည့်အရာကို ဖမ်းမိနိုင်မည်နည်း။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ အရှင်..."

ကျုံးကျင်းသည် တုံ့ဆိုင်းခြင်း လုံးလုံးလျားလျား မရှိခဲ့ချေ။ ရှေ့ရှိ ငါးမျှားတံကို ဆွဲယူလိုက်ပြီး ညင်သာစွာ ခါယမ်းလိုက်လေ၏။

ရုတ်တရက်...

ငါးမျှားတံ၏ ရှေ့ရှိ နေရာလပ်သည် ညင်သာစွာ လှိုင်းခတ်သွားပြီး ငါးမျှားချိတ်သည် ငါးမျှားကြိုးနှင့်အတူ နေရာလပ်၏ နက်ရှိုင်းသောနေရာသို့ ထိုးဆင်းသွားကာ မည်သည့်နေရာသို့ ရောက်သွားမှန်းမသိ ပျောက်ကွယ်သွားလေ၏။

...

"တစ်ဆစ် ကြီးထွားလာဖို့ နှစ်တစ်ထောင် ကြာတယ်... ငါ နှစ်သုံးထောင် စောင့်ဆိုင်းခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတော့ တာအိုကို အမွေဆက်ခံဖို့အတွက် အဆင့် ၁၂ ပစ္စည်းဖြစ်တဲ့ ဘေးဒုက္ခလေးပါး ဝါးပင် ဖြစ်လာခဲ့ပြီပဲ..."

"တကယ်လို့ ဒီ ဘေးဒုက္ခလေးပါး ဝါးပင် ကို ဓားတစ်လက်အဖြစ် သန့်စင်လိုက်မယ်ဆိုရင် ဒါက ငါ့ရဲ့ ပင်ကိုယ်မွေးရာပါ ဓားတစ်လက် ဖြစ်လာနိုင်တယ်..."

ကြီးမားသော တောင်ကြီးတစ်လုံး၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ဦးချိုများရှိသော သက်ကြီးရွယ်အိုတစ်ဦးက သူ၏ရှည်လျားသော မုတ်ဆိတ်မွေးများကို ပွတ်သပ်ရင်း ကျေနပ်စွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

ကောင်းကင်ဂျို ဓားမျိုးနွယ်စု ၏ အဖွဲ့ဝင်များအနေဖြင့် ဓားများသည် ၎င်းတို့၏ မျိုးနွယ်စုအတွက် အလွန် အရေးပါပေသည်။ ဘေးဒုက္ခလေးပါး ဝါးပင် သည်လည်း ၎င်းတို့ မျိုးနွယ်စုအတွက် တာအိုကို အမွေဆက်ခံရန် အလွန် အဖိုးတန်သော ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

"ငါ့ရဲ့ ပင်ကိုယ်မွေးရာပါ ဓားနဲ့ဆိုရင် ဓားတောင် ကို တက်လှမ်းပြီး ဓားစွမ်းအင် တစ်မျှင်ကို ငါ ရရှိနိုင်တယ်... ဓားစွမ်းအင်က ငါ့ကို ဓားလမ်းစဉ်မှာ လမ်းပြပေးမယ်ဆိုရင် ငါ့ရဲ့ အနာဂတ်က သူတော်စင်အရှင်အဆင့် ကို ရောက်ဖို့ပဲ..."

သက်ကြီးရွယ်အို၏ မျက်လုံးများတွင် မျှော်လင့်ချက်များ ပြည့်နှက်နေပေ၏။ သူတော်စင်အရှင်အဆင့် ပင်။

၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်မျိုးနွယ်စု အတွင်း၌ပင် သူသည် အစွမ်းအထက်ဆုံးသူများထဲတွင် ပါဝင်နေသည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင်...

သူ၏ရှေ့ရှိ နေရာလပ်တစ်လျှောက် ညင်သာစွာ ပြန့်နှံ့နေသော လှိုင်းဂယက်များကို သူ ရုတ်တရက် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ဖန်သားကဲ့သို့ ကြည်လင်နေသော ငါးမျှားကြိုး ချိတ်ဆွဲထားသည့် ငါးမျှားချိတ်တစ်ခု ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာလေ၏။

"ဒါက ဘာလဲ..."

ထိုလူမှ မှင်သက်စွာ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

ဤမျှ ထူးဆန်းသော အရာတစ်ခုကို သူ မြင်ဖူးသည်မှာ ဤသည်က ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်သည်။

နေရာလပ်သည် ပုံပျက်သွားကာ တုန်ခါနေပြီး ငါးမျှားချိတ်တစ်ခု ကျဆင်းလာတယ်ပေါ့... ဒါက ငါးမျှားနေတာလား... ရှေးဟောင်း ဘီလူးကြီးတစ်ကောင်က နေရာလပ်ကို ငါးကန်တစ်ခုအဖြစ် သုံးပြီး ကောင်းကင်တစ်ခွင်မှာ ငါးမျှားနေတာများလား…

ငါးမျှားချိတ်သည် ဘေးဒုက္ခလေးပါး ဝါးပင် ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး ညင်သာစွာ ဆွဲယူခံလိုက်ရသည်။

ရုတ်တရက်...

ဘေးဒုက္ခလေးပါး ဝါးပင် သည် မြေပြင်မှ မြောက်တက်သွားလေ၏။

ငါးမျှားကြိုးသည် တင်းမာသွားပြီး ဘေးဒုက္ခလေးပါး ဝါးပင် ကို သယ်ဆောင်လာသော ချိတ်သည် ပုံပျက်နေသည့် နေရာလပ်ထဲသို့ ရုတ်တရက် ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွားသည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားလေ၏။

ပုံပျက်နေသော နေရာလပ်သည် မူလအခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။

သက်ကြီးရွယ်အိုသည် ဘေးဒုက္ခလေးပါး ဝါးပင် တည်ရှိခဲ့ကြောင်း သက်သေပြနေသည့် ရှေ့ရှိ တွင်းကြီးကို မှင်သက်စွာ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

ဒီလောက်ပဲလား... ငါ့ရဲ့ ဘေးဒုက္ခလေးပါး ဝါးပင် က မျက်စိရှေ့တင် ပျောက်သွားတာလား... ငါးမျှားချိတ်က သိပ်မြန်လွန်းတယ်... မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပဲ ဘေးဒုက္ခလေးပါး ဝါးပင် ကို လုယူသွားခဲ့ပြီ…

"မကောင်းတဲ့ သူခိုး... ငါ့ရဲ့ ဘေးဒုက္ခလေးပါး ဝါးပင် ကို ခိုးယူရဲတယ်ပေါ့လေ... မင်း ဘယ်သူလဲဆိုတာ ငါ မသိပါစေနဲ့... အဲ့ဒီလိုမှမဟုတ်ရင်... မဟုတ်ရင်..."

သူ မျက်နှာအမူအရာ အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဒေါသတကြီး ပြောဆိုလိုက်သည်။

သို့သော် "မဟုတ်ရင်" ဟု အချိန်အတော်ကြာအောင် ပြောပြီးနောက် မည်သည့်စကားမျှ ဆက်မပြောနိုင်တော့ပေ။

သူသည် ရှေ့ရှိ တွင်းကြီးကိုသာ မှင်သက်စွာ စိုက်ကြည့်နေမိပြီး ငိုချင်သော်လည်း မျက်ရည်မကျနိုင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ငါ့ရဲ့ ပင်ကိုယ်မွေးရာပါ ဓား...

ငါ့ရဲ့ သူတော်စင်အရှင်အဆင့် ဖြစ်လာဖို့ မျှော်လင့်ချက်...

အရာအားလုံး ဆုံးရှုံးသွားပြီ…

...

"ဟင်... အဆင့် ၁၂ ရှိတဲ့ အဖိုးတန် ဝါးပင်ပဲ..."

လီယွဲ့၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားပြီး ဝမ်းသာပျော်ရွှင်မှုများ မြင့်တက်လာသည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရလေ၏။

ကြီးမားသော ကံကြမ္မာပိုင်ရှင် တစ်ယောက်ဟု ခေါ်ဆိုခံရခြင်းနှင့် အမှန်တကယ်ပင် ထိုက်တန်ပေသည်။ ငါးတစ်ခါ မျှားရုံဖြင့် သူသည် အဆင့် ၁၂ ရတနာတစ်ခုကို ဖမ်းမိခဲ့လေ၏။

ဤခမ်းနားကြီးကျယ်သော အခမ်းအနားမှလွဲ၍...

အဆင့် ၁၂ ပစ္စည်းတစ်ခုကို သူ တစ်ကြိမ်မျှ မရရှိခဲ့ဖူးချေ။ ဤသည်မှာ မဟာတာအိုကို သယ်ဆောင်နိုင်သော ရတနာတစ်ခုဖြစ်ပြီး သက်ရှိသတ္တဝါ အများအပြားအတွက် တာအိုကို သယ်ဆောင်ရန် စံပြအဖြစ်ဆုံး အရာတစ်ခုလည်း ဖြစ်ပေ၏။

တစ်ခုစီတိုင်းသည် အလွန် အဖိုးတန်လှသည်။ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ဥပဒေသများ အမှန်တကယ် ပေါင်းဆုံသည့် နေရာတစ်ခုတွင်သာ ဤသို့သော အရာမျိုး မွေးဖွားလာနိုင်ပေသည်။

ဝှီး...

သူ ညင်သာစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ကျုံးကျင်း ငါးမျှားမိခဲ့သော ဘေးဒုက္ခလေးပါး ဝါးပင် သည် တောက်ပသွားပြီး သူ၏ နတ်ဘုရားနယ်မြေ ထဲသို့ ကျဆင်းသွားလေ၏။

ထို့နောက်… သူသည် ထူးဆန်းသော သားရဲဥကို ကျုံးကျင်းအား ပေးလိုက်ပြီး ကျုံးကျင်းကို ဖွင့်ခိုင်းလိုက်သည်။

ဝှီး...

မှော်သားရဲ၏ ဥထဲမှ စူးရှတောက်ပသော အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူတော်စင်စွမ်းအား တစ်မျှင် ထွက်ပေါ်လာပေ၏။

ထို့နောက် သူတော်စင်စွမ်းအား တစ်ဟုန်ထိုး မြင့်တက်လာမှုက စစ်မျောက်တစ်ကောင်နှင့်တူသော ပုံရိပ်တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သော်လည်း မီးတောက်သောင်းချီကို ကိုင်ဆောင်ထားသကဲ့သို့ တစ်ကိုယ်လုံး နီရဲနေလေသည်။

"မြောင်..."

ကြီးကျယ်ခမ်းနားပြီး ဩဇာတိက္ကမကြီးမားသော အငွေ့အသက်ကို ဖော်ပြလိုပုံရသည့် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း ကလေးဆန်ပြီး ဂျီကျသော အသံတစ်ခုသာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

၎င်းသည် လက်တစ်ဝါးစာအရွယ်အစားရှိသော မျောက်နီလေးတစ်ကောင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် ပူပြင်းနေပြီး မွေးဖွားပြီးပြီးချင်းပင် အဆင့် ၇ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီးဖြစ်ရာ ၎င်းမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပေ၏။

"ဒါက..."

လီယွဲ့၏ အကြည့်များ စူးရှသွားသည်။ ကောင်မလေးသည် ယခင်က သူ့အား မိတ်ဆက်ပေးခဲ့ဖူး၏။

ရှားပါးသော သားရဲများ၏ ဥများသည် အဆင့်ဒီ၊ အဆင့်စီ၊ အဆင့်ဘီ၊ အဆင့်အေ ရှားပါးသားရဲများနှင့် သူတော်စင်အဆင့်၊ ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် နှင့် တာအိုအဆင့် ရှားပါးသားရဲများအဖြစ်ပင် ပေါက်ဖွားနိုင်ပေသည်။

သာမန်အားဖြင့်...

အဆင့်ဘီ ရှားပါးသားရဲကို ရရှိရန် ဖြစ်နိုင်ခြေမှာ ရယ်စရာကောင်းလောက်အောင် နည်းပါးလှသည်။ ထို့ပြင် အဆင့်အေ ဒဏ္ဍာရီလာ သားရဲများထက် ကျော်လွန်သည့် မည်သည့်အရာမဆို လုံးလုံးလျားလျား မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။

"ဒီထူးဆန်းတဲ့ သားရဲက... သူတော်စင်အဆင့် ဒဏ္ဍာရီလာ သားရဲတစ်ကောင် ဖြစ်ပုံရတယ်... ဒီ သူတော်စင်အဆင့် ဒဏ္ဍာရီလာ သားရဲက သူတော်စင်စွမ်းအားကို တကယ်ပဲ ပိုင်ဆိုင်ထားတာပဲ... အနာဂတ်မှာ သူတော်စင်တစ်ပါး ဖြစ်လာဖို့ အလားအလာများ ရှိနေနိုင်မလား..."

လီယွဲ့သည် ဝမ်းသာပျော်ရွှင်နေပေ၏။ သူတော်စင်တစ်ပါး ဖြစ်လာရန် အလားအလာရှိသော အံ့ဩဖွယ် သားရဲတစ်ကောင်။ သူသည် လက်ရှိတွင် အဆင့် ၁၃ သူတော်စင်အရှင်အဆင့် ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

သို့သော် သူတော်စင်တစ်ပါး၏ အဆင့်အတန်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ထိုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် အလှမ်းဝေးနေဆဲ ဖြစ်သည်။

"ကြီးမားတဲ့ ကံကြမ္မာပိုင်ရှင် တစ်ယောက်... အမှန်တကယ်ကို ကြီးမားတဲ့ ကံကြမ္မာပိုင်ရှင် တစ်ယောက်ပဲ... ငါးမျှားတာနဲ့ အဆင့် ၁၂ တာအိုအမွေဆက်ခံတဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခုကို ဖမ်းမိတယ်... ပြီးတော့ သူတော်စင်အဆင့် ရှားပါးသားရဲတစ်ကောင် ပေါက်ဖွားလာတယ်..."

"နှမြောစရာပဲ... ကျုံးကျင်းကို ငါးမျှားမဏ္ဍပ်တို့၊ ထူးဆန်းသော သားရဲမဏ္ဍပ်တို့ ဆီ ငါ ခေါ်သွားလို့ မရဘူးလေ..."

လီယွဲ့က သက်ပြင်းချလိုက်၏။

သူသည် လက်အောက်ခံ နတ်ဘုရားများကို ထာဝရနတ်ဘုရားမြို့တော် သို့ စေလွှတ်နိုင်သည်။

သို့သော် သူသည် သူ၏ ရှစ်ပါးကန္တာရကောင်းကင်မျှော်စင် အတွင်း၌သာ တည်ရှိနိုင်ပြီး ထွက်ခွာ၍ မရနိုင်ပေ။

ငါးမျှားမဏ္ဍပ် နှင့် ထူးဆန်းသော သားရဲမဏ္ဍပ် အတွင်းရှိ ကောင်းကင်ယံမှ ရတနာအမြောက်အမြားကို ထိုမဏ္ဍပ်များထဲမှ အပြင်သို့ ယူဆောင်သွား၍ မရနိုင်ချေ။

ယခုတစ်ကြိမ် ငါ အပြင်သို့ ယူဆောင်လာနိုင်သည်မှာ... ၎င်းသည် [ကိုယ်ပိုင် တာဝန် - ၂၀] မှ ဆုလာဘ်တစ်ခု ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ဝှီး...

သူသည် နတ်ဘုရားပစ္စည်းအရောင်းဆိုင် ကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ဘေးဒုက္ခလေးပါး ဝါးပင် ကို ရောင်းချလိုက်သကဲ့သို့ ယန်လုံတောင်ခန်းမမှ အမျိုးသမီး၊ မဟာရီ ကောင်းကင်အင်ပါယာမှ မင်းသားနှင့် အခြားသူများ ပေးပို့ခဲ့သော ပစ္စည်းများအားလုံးဖြစ်သည့် အဆင့် ၁၁ ပစ္စည်း သုံးခု၊ အဆင့် ၁၀ ပစ္စည်း ခုနစ်ခုနှင့် အဆင့် ၉ ပစ္စည်း ဆယ့်နှစ်ခုတို့ကိုပါ ရောင်းချလိုက်လေ၏။

ရုတ်တရက်...

သူ၏ နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ နတ်ဘုရားရေကန်များ ဖန်တီးပေါ်ပေါက်လာသည်။ နတ်ဘုရားရေကန် စုစုပေါင်း (၂၃) ခု ရှိပေ၏။ သူ မူလက ပိုင်ဆိုင်ထားသော နတ်ဘုရားရေကန် (၁၉) ခုအပြင်... သူသည် ယခုအခါ နတ်ဘုရားရေကန် (၄၂) ခုကို ထပ်မံပိုင်ဆိုင်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

လွှမ်းမိုးနိုင်သော နတ်ဘုရားစွမ်းအားများ တစ်ဟုန်ထိုး မြင့်တက်လာပြီး တောက်ပစွာ လင်းလက်နေသည်။

"ဟင်... [ကိုယ်ပိုင် တာဝန် - ၂၁] က ပြန်စတာလား... ဒါက သတ္တမအဆင့် နတ်ဘုရားတစ်ပါးအတွက် ပထမဆုံး တာဝန်ပဲ..."

လီယွဲ့က မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး [ကိုယ်ပိုင် တာဝန်များ] မြင်ကွင်းကို ကြည့်လိုက်လေ၏။