အခန်း ၂၉၉

အခန်း (၂၉၉) အဆင့် ၁၂ ရတနာ၊ အဆင့် ၆ ကောင်းကင်နတ်ဆိုးကြာပန်း၊ အဆင့် ၆ လက်အောက်ခံ နတ်ဘုရားတစ်ပါးထံမှ…

"အဖွား... ဘာလို့ တံခါးဝမှာ ရပ်နေတာလဲ..."

ကလေးဆန်ပြီး ချိုသာသော အသံလေးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဤသည်မှာ ရွှံ့နံရံများနှင့် ဝါးခြံစည်းရိုးများရှိသော အလွန် သာမန် လယ်သမားအိမ်ခြံဝင်းတစ်ခု ဖြစ်၏။

စကားပြောနေသော မိန်းကလေးငယ်သည် အခြား တောင်ပေါ်ရွာမှ ကလေးများနှင့်မတူဘဲ မယုံနိုင်လောက်အောင် လှပချောမောလှပေသည်။

ကြီးမားပြီး တောက်ပသော မျက်လုံးအစုံသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ အကောင်းဆုံးသော ဖန်တီးမှုတစ်ခုကဲ့သို့ ပုတ်ခတ်နေလေ၏။

"အဖွားက ဒီနေရာမှာ ဧည့်သည်တစ်ယောက်ကို စောင့်နေတာပါ..."

တုတ်ကောက်ကို မှီကာ ခါးကိုင်းနေသော အဖွားအိုက မိန်းကလေးငယ်၏ ဆံပင်ကို ပွတ်သပ်ကာ ပြုံးလျက် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဒီလောက် နောက်ကျနေပြီကို ဧည့်သည်တွေ ရှိသေးလို့လား..."

မိန်းကလေးငယ်က နားမလည်စွာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်၏။

"လူများစွာအတွက် နေ့နဲ့ ည ဆိုတာ ကွာခြားချက် မရှိပါဘူး..."

အဖွားအိုသည် ကြင်နာတတ်သော မျက်နှာထား ရှိလေသည်။

"ဒါဆို သမီးလည်း အဖွားနဲ့အတူ စောင့်နေမယ်လေ..."

မိန်းကလေးငယ်က သူမ၏ ကလေးဆန်သော အသံလေးဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

သူမ၏ မျက်နှာလေးပေါ်တွင် စူးစမ်းလိုစိတ်များဖြင့် ခြံဝင်းအပြင်ဘက်ရှိ လမ်းကို ကြည့်လိုက်၏။

ညအချိန်ဖြစ်ပေသည်။

ကောင်းကင်တွင် လဆုတ်တစ်ခု တွဲလောင်းကျနေသော်လည်း ကြယ်ရောင် မရှိဘဲ မြေကြီးသည် အလွန် မှောင်မိုက်နေပုံရသည်။

ခြံဝင်းအပြင်ဘက်ရှိ လမ်းသည် မိန်းကလေး၏ မျက်လုံးထဲတွင် မှုန်ဝါးသော ပုံရိပ်တစ်ခုသာ ဖြစ်၏။

သူမ အလွန် စူးစမ်းချင်စိတ် ဖြစ်မိသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူမ မှတ်မိနိုင်သလောက် ၎င်းတို့၏ရွာသို့ ဧည့်သည်များ တစ်ခါမျှ မလာခဲ့ဖူးချေ။

တောက် တောက် တောက်…

ညင်သာသော ခြေသံများ နီးကပ်လာသည်။

မိန်းကလေးငယ်သည် အနည်းငယ် စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် သူမ၏အဖွား ခြေထောက်ကို ချက်ချင်း ဖက်ထားလိုက်လေ၏။

"ယင်ရှန်းရွာရဲ့ မြေစောင့်နတ်သမီးက အရှင်နတ်ဘုရားကို အရိုအသေပေးပါတယ်..." "လေးစားရတဲ့ နတ်ဘုရား ရောက်ရှိလာခြင်းက ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ နှိမ့်ချတဲ့ ယင်ရှန်းရွာအတွက် ကြီးမားတဲ့ ဂုဏ်ကျက်သရေကို ဆောင်ကြဉ်းပေးပါတယ်..."

အဖွားအိုသည် ရုတ်တရက် အမှောင်ထုထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး သူမ၏အသံမှာ အလွန် ရိုသေလေးစားမှု အပြည့်ပါနေပေ၏။

"မင်းက ဒီရွာရဲ့ ဒေသခံ နတ်ဘုရားလား..."

တည်ငြိမ်ပြီး အေးတိအေးစက် အသံတစ်သံသည် အနောက်ဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

အသံသည် အလွန် ငယ်ရွယ်ပြီး မူလက အလွန် စိုးရိမ်နေခဲ့သော မိန်းကလေးသည် ၎င်းကို ကြားချိန်တွင် ချက်ချင်း စိတ်သက်သာရာ ရသွားလေ၏။

သူမသည် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှု ခံစားချက်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူမသည် အဖွား၏ ခြေထောက်များကို လွှတ်ပေးကာ စကားပြောခဲ့သော အစ်ကိုကြီးကို ဖက်ထားချင်စိတ်ပင် ဖြစ်မိသွား၏။

"ကျွန်မက ဒီရွာရဲ့ ဒေသခံ မြေစောင့်နတ်ဘုရား ဖြစ်ပါတယ်..."

အဖွားအိုက ရိုသေလေးစားစွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဒါဆို ဘာလို့ ဒေသခံ မြေစောင့်နတ်ဘုရား ကျောင်းတော်ကို မပြုပြင်ဘဲ မြေစောင့်နတ်ဘုရား ရုပ်တုကို ခေါင်းမရှိဘဲ ထားခဲ့တာလဲ..."

လီယွဲ့သည် ခြံဝင်း၏ အဝင်ဝတွင် ရပ်နေပေ၏။

သူက အဖွားအိုကို မျက်နှာသေဖြင့် တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

လရောင် ကျဆင်းလာကာ သူ့အား ရှေးခေတ်ကာလမှ နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ ချောမောပြီး ခန့်ညားလှပစေလေ၏။

"ယင်ရှန်းရွာက လူဦးရေ နည်းပါးပြီး မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာ ဒီနေရာမှာပဲ နေထိုင်လာခဲ့တာမို့ ပြင်ပကမ္ဘာနဲ့ အဆက်အသွယ် ပြတ်တောက်နေပါတယ်..."

"ရွာထဲမှာ ပန်းပုဆရာတွေ မရှိပါဘူး... ပြီးတော့ ရွာသားတွေ ငြိမ်းချမ်းစွာ နေထိုင်အလုပ်လုပ်နိုင်ရင် လုံလောက်ပြီလို့ ကျွန်မ ထင်ပါတယ်... ကျွန်မရဲ့ ရုပ်တုကို အထူးတလည် ပြုပြင်ဖို့ မလိုအပ်ပါဘူး..."

အဖွားအိုက ရိုသေလေးစားစွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"လူအသွင်ပြောင်းထားတဲ့ ဘယ်လောက်တောင် ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ အဆင့် ၆ ကောင်းကင်နတ်ဆိုးကြာပန်း လဲ..."

"ကနဦး နတ်ဘုရားတစ်ပါးကို အိမ်မှာထားပြီး နှစ်ပေါင်းများစွာ သူ့ရဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအားတွေကို စုပ်ယူနေခဲ့တာပဲ..."

"သူတို့က ကနဦး နတ်ဘုရားကို မူလသဘာဝအတိုင်း ပြန်လည်မရရှိစေဖို့အတွက် မြေစောင့်နတ်ဘုရား ရုပ်တုရဲ့ ခေါင်းကို ဖြတ်တောက်ဖို့ လျှို့ဝှက်နည်းလမ်းတစ်ခုကိုလည်း အသုံးပြုခဲ့ကြတယ်..."

"ဒီလှည့်ကွက်ကို ငါ မမြင်နိုင်ဘူးလို့ မင်း ထင်နေတာလား..."

"ငါက အနိုင်ကျင့်ရ လွယ်တယ်လို့ မင်း ထင်နေတုန်းပဲလား..."

လီယွဲ့၏ မျက်နှာသည် အမူအရာ ကင်းမဲ့နေပြီး တည်ငြိမ်စွာပင် ပြောဆိုလိုက်၏။

သူ စကားပြောပြီးသွားချိန်တွင်။

အဖွားအို၏ မျက်နှာအမူအရာ အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင်…

အဖွားအို၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဆိုးစွမ်းအင်များ မြင့်တက်လာပြီး အနက်ရောင် အဆင့် ၆ ကြာပန်းစင်မြင့်တစ်ခု လေထဲတွင် ပေါ်လာကာ မရေမတွက်နိုင်သော နတ်ဆိုးအလင်းတန်းများ ကျဆင်းလာလေ၏။

"မင်းက ဆဋ္ဌမအဆင့်မြင့် နတ်ဘုရားတစ်ပါးမျှသာ ဖြစ်ပြီး ငါ့ကိစ္စတွေကို ဝင်စွက်ဖက်ရဲတယ်ပေါ့လေ..." "မင်း နောက်ဆုတ်သွားအောင်လို့ ငါက လေးစားရတဲ့ နတ်ဘုရားလို့ ခေါ်ဝေါ်ခဲ့တာ... ဒါမှ ငါတို့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အနှောင့်အယှက် မပေးဘဲ နေနိုင်မှာလေ..."

"မင်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်တောင် အကင်းမပါးရတာလဲ..."

"မင်းရဲ့ နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်ကို ငါ ဖျက်ဆီးပြီး တခြားသူတွေကို သတိပေးတဲ့အနေနဲ့ မင်းရဲ့ ယုံကြည်သူ သန်းတစ်ရာကို မျိုချပစ်မယ်..."

အဖွားအိုသည် ဆိုးယုတ်စွာ ရယ်မောလိုက်၏။

အလင်းတန်းတစ်ခု လင်းလက်သွားမှုနှင့်အတူ သူမသည် အဆင့် ၆ အနက်ရောင် ကြာပန်းစင်မြင့်ပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေပြီး ဖြစ်လေသည်။

သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် မြင့်တက်လာသော အနက်ရောင် အလင်းတန်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး နတ်ဆိုးအလင်းတန်းသည် ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားကာ တိမ်များကို ခွဲထုတ်ပစ်လိုက်၏။

ထို့ပြင် တောင်ပေါ်ရွာတစ်ရွာလုံး…

ရွာသားတစ်ဦးစီသည် ပေါက်ကွဲသွားပြီး အဖွားအို၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပေါင်းစပ်သွားသော မြင့်တက်နေသည့် နတ်ဆိုးစွမ်းအင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြလေသည်။

မိန်းကလေးငယ်သည် မည်သည့်အရာ ဖြစ်ပျက်သွားသည်ကို လုံးလုံးလျားလျား မသိရှိဘဲ ထိုနေရာတွင် မှင်သက်စွာ ရပ်နေမိ၏။

သို့သော် သူမသည် ရွှေရောင် အလင်းတန်းများဖြင့် ဝန်းရံခံထားရပြီး ၎င်းက မြင့်တက်လာသော နတ်ဆိုးစွမ်းအင်ကို ခုခံကာကွယ်လျက် သူမအား မြင့်မြတ်ပြီး ကြီးကျယ်ခမ်းနားပုံ ပေါ်စေလေသည်။

"ဆဋ္ဌမအဆင့်မြင့် နတ်ဘုရားတစ်ပါးဖြစ်တော့ရော ဘာဖြစ်လဲ..."

"ဆဋ္ဌမအဆင့်မြင့် နတ်ဘုရားတစ်ပါးကတောင် မင်းကို မဖိနှိပ်နိုင်ဘူးလား..."

လီယွဲ့၏ မျက်နှာအမူအရာသည် တည်ငြိမ်နေပေ၏။

သူ ညင်သာစွာ လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ၎င်း၏ အရောင်ငါးမျိုးရှိသော တောက်ပမှုသည် ရှေ့သို့ တိုးထွက်လာကာ ၎င်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဘုရားစွမ်းအားသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ဖိနှိပ်ပစ်လိုက်လေ၏။

မြင့်တက်လာသော နတ်ဆိုးစွမ်းအင်သည် အခဲအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

မြေပြင်သို့ ကျဆင်းလာသော နတ်ဆိုးအလင်းတန်း မြောက်မြားစွာသည် လေထဲတွင် ရပ်တန့်သွားကြ၏။

ရယ်မောနေသော အဖွားအိုသည် မလှုပ်မယှက် ဖြစ်နေသည်။

အဆင့် ၆ အနက်ရောင် ကြာပန်းစင်မြင့်သည် အသက်မဲ့နေသော အရာတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ချေ။

ရွှမ်း…

အရောင်ငါးမျိုးရှိသော ဧရာမ လက်ကြီးများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။

အဖွားအို၏ မျက်လုံးများတွင် ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြစ်မှုများ ပြည့်နှက်သွားပြီး သူမ ပေါက်ကွဲသွားလေ၏။

မြင့်တက်လာသော နတ်ဆိုးစွမ်းအင်နှင့် အလင်းတန်းများသည် ဘာမျှမရှိခြင်းအဖြစ်သို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

လီယွဲ့က ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။

အဆင့် ၆ အနက်ရောင် ကြာပန်းစင်မြင့်သည် သေးငယ်သွားပြီး သူ၏လက်ထဲသို့ ကျရောက်လာသည်။

"အဆင့် ၁၂ အဆင့် ၆ ကောင်းကင်နတ်ဆိုးကြာပန်း ဆိုတာ အရမ်းကောင်းတဲ့ ရိတ်သိမ်းမှုတစ်ခုပဲ..."

သူ ကျေနပ်သွားပေ၏။

ဒုတိယမြောက် အဆင့် ၁၂ ပစ္စည်း။

နောက်ဆုံးအကြိမ်က ပစ္စည်းမှာ ကျုံးကျင်း က သူ့ကို ငါးမျှားပေးခဲ့သော ဘေးဒုက္ခလေးပါး ဝါးပင် ဖြစ်သည်။

သူသည် ယခင်က နတ်ဘုရားလက်နက် ကိုးခုကို ပျိုးထောင်ရန် နတ်ဘုရားရေကန် ကိုးခုကို အသုံးပြုခဲ့သည်။

ယခုအခါ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း နတ်ဘုရားရေကန် (၃၄) ခုသာ ကျန်ရှိတော့ပေသည်။

သို့သော် ဤအဆင့် ၆ ကောင်းကင်နတ်ဆိုးကြာပန်း နှင့်ဆိုပါက နတ်ဘုရားရေကန် တစ်ဒါဇင်ကျော် ဖန်တီးနိုင်ပေသည်။

မူလအခြေအနေသို့ ပြန်သွားကြစို့။

သူ အောက်ဘက်ရှိ မှင်သက်နေသော မိန်းကလေးငယ်ကို ကြည့်ကာ ညင်သာစွာ ညွှန်ပြလိုက်၏။

နတ်ဘုရားရေကန် တစ်ခု ကျဆင်းလာပြီး မိန်းကလေးငယ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပေါင်းစပ်သွားသည်။

ဘုန်း--

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင်။

မိန်းကလေးငယ်သည် ထွက်ပေါ်လာသော လမင်းကြီးကဲ့သို့ တောက်ပသွားပြီး အံ့မခန်း နတ်ဘုရားစွမ်းအား တစ်ခု သူမထံမှ ထွက်ပေါ်လာလေ၏။

ဝှီး…

မိန်းကလေးငယ် ကြီးပြင်းလာပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း အသက်နှစ်ဆယ်အရွယ် မိန်းမပျိုတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။

မိန်းကလေးသည် သေသပ်လှပသော နတ်ဘုရားဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ခေါင်းတွင် သရဖူတစ်ခု ဆောင်းထားကာ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော အငွေ့အသက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်နေပေ၏။

"ချင်းလွမ်က အရှင်နတ်ဘုရားကို အရိုအသေပေးပါတယ်..."

"အရှင်နတ်ဘုရားရဲ့ ကူညီမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... ချင်းလွမ်က အရှင်နတ်ဘုရားရဲ့ လက်အောက်ခံ နတ်ဘုရားတစ်ပါးအဖြစ် ခံယူဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်..."

မိန်းကလေးသည် လီယွဲ့ကို ကြည့်ကာ ရိုသေလေးစားစွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

သူမသည် အပြစ်အနာအဆာ တစ်ခုမျှမရှိဘဲ အလွန် လှပလှပေ၏။

ကနဦး နတ်ဘုရားတစ်ပါးအနေဖြင့် သူမသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ အကောင်းဆုံးသော လက်ရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ပြုစုပျိုးထောင်မှုမှ မွေးဖွားလာကာ ကောင်းကင်သည် ဖခင်ဖြစ်ပြီး မြေကြီးသည် မိခင် ဖြစ်၏။

ထို့ပြင် သူသည် ဆဋ္ဌမအဆင့် နတ်ဘုရားတစ်ပါးအဖြစ် မွေးဖွားလာခဲ့သည်။

"ချင်းလွမ်..."

"သြော်... နားလည်ပြီ..."

"နတ်ဘုရားသားရဲ ချင်းလွမ် ဒီနေရာမှာ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီး သူ့ရဲ့ အနှစ်သာရကို ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးက ပြုစုပျိုးထောင်ပေးခဲ့တာကြောင့် မင်း ဖြစ်လာခဲ့တာပဲ..."

လီယွဲ့ ရုတ်တရက် နားလည်သွားခဲ့၏။

ယခင်က သူ ထူးဆန်းနေခဲ့သည်။

ကနဦး နတ်ဘုရားတစ်ပါး မည်သို့ ပေါ်လာနိုင်မည်နည်း။

ကနဦး နတ်ဘုရားများ…

၎င်းတို့သည် သဘာဝအလျောက် မွေးဖွားလာသော သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်များထက် များစွာ ရှားပါးသော သတ္တဝါများ ဖြစ်ကြသည်။

မည်သည့် ပင်ကိုယ်မွေးရာပါ နတ်ဘုရားမဆို အလွန် အစွမ်းထက်သော မူလအစတစ်ခု ရှိပေ၏။

ထို့ပြင် ၎င်းတို့သည် အလွန် အစွမ်းထက်ကြသည်။

ရှေ့ရှိ ချင်းလွမ် သည် ဆဋ္ဌမအဆင့် နတ်ဘုရားတစ်ပါးဖြစ်ပြီး ပုံမှန်အားဖြင့် အဆင့် ၁၀ ၏ အကန့်အသတ်တွင်သာ ရှိပေသည်။

သို့သော် သူ မြင်နိုင်ပေ၏။

တစ်ဖက်လူ၏ စွမ်းအားသည် အဆင့် ၁၁ ၏ အကန့်အသတ်ထက် မနည်းသင့်ဘဲ နတ်ဘုရားခေတ်ကာလ၏ အထူးချွန်ဆုံး ပါရမီရှင်နှင့် ညီမျှပေသည်။

"အကယ်၍ ဒီလိုဆိုရင်တော့..."

"ဒီနေ့ကစပြီး မင်းက ငါ့ရဲ့ နတ်ဘုရားပဲ..."

"မင်းက စစ်ပွဲဌာန ရဲ့ ဒုတိယ အကြီးအကဲ ရာထူးကို ယူရမယ်..."

သူက တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

သူ၏အဆင့်တွင် ပင်ကိုယ်မွေးရာပါ နတ်ဘုရားများရော ပင်ကိုယ်မွေးရာပါ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်များပါ သူ့ကို အမှန်တကယ် လှုပ်ရှားအောင် မလုပ်နိုင်ကြချေ။

"နတ်ဘုရားရဲ့ အမိန့်ကို နာခံပါ့မယ်..."

ချင်းလွမ်က ရိုသေလေးစားစွာ ပြောဆိုလိုက်၏။

လီယွဲ့ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

တစ်လှမ်းလှမ်းလိုက်သည်နှင့် ပျောက်ကွယ်သွားလေ၏။