အခန်း ၂၀၅

အခန်း (၂၀၅)

တစ်ယောက်နှင့် ရှစ်ယောက်၊ ဘယ်သူ့ရဲ့ အမဲလိုက်ကွင်းလဲ

ရှောင်ယာအား စောင့်ဆိုင်းနေစဉ်မှာပင် ဖိတ်ခေါ်ခြင်းမရှိသော ဧည့်သည်အချို့သည် မေ့လျော့ပြစ်ဒဏ်မြို့အနီးသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ ၎င်းတို့ထဲမှ နှစ်ဦးမှာ လူရိုင်းမျိုးနွယ်စု ပုံစံ ဝတ်ဆင်ထားသည်မှာ ထင်ရှားလှပေသည်။

မေ့လျော့ပြစ်ဒဏ်မြို့၏ အကြီးမားဆုံးသော ကံကြမ္မာအခွင့်အလမ်းမှာ ကောင်းကင်တာအို မိုးကြိုးကပ်ဘေး၏ စွမ်းအားပင် ဖြစ်သည်။ ဤမြို့အတွင်း၌ မိုးကြိုးကပ်ဘေးခတ်ရာ စင်မြင့် ၁၃ ခု ရှိပြီး၊ ထိုနေရာတွင် ကောင်းကင်တာအို မိုးကြိုးကပ်ဘေး၏ စွမ်းအားကို နှစ်ခြင်းခံယူနိုင်ပေသည်။

ချင်လော့သည် ပထမဆုံး ရောက်ရှိလာသူ ဖြစ်သည်။ သူသည် မြို့တံခါးဝ၌ ရိုးရှင်းစွာ ထိုင်နေပြီး လူတိုင်း၏ လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့ထားလိုက်သည်။

"ကောင်လေး... ထွက်သွားစမ်း!"

အရပ်နှစ်မီတာကျော်မြင့်ပြီး ကြီးမားသော တောင်ဖြိုခွင်းဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားသော လူရိုင်းကြီးတစ်ဦး ရှေ့သို့ လှမ်းထွက်လာခဲ့သည်။ သူသည် ချင်လော့အား ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အမူအရာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။

ချင်လော့သည် သူ့ကို မော့ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ငါ ဒီမြို့ကို အရင်ဆုံး ရောက်တာ။ အရင်ရောက်တဲ့သူကို အရင် ဦးစားပေးရမယ်ဆိုတဲ့ စည်းကမ်းကို မင်းတို့ မသိကြဘူးလား။"

"ဒီနေရာကနေ ဖြတ်သွားချင်ရင်တော့ အခွန်ဆောင်ရမယ်။"

"မင်းလက်ထဲက ဓားက မဆိုးဘူးလို့ ငါထင်တယ်။ အဲဒါကို ချန်ထားခဲ့၊ ဒါဆိုရင် မင်းကို ဖြတ်သွားခွင့်ပေးမယ်။"

လီရှောင်အတွက် လက်နက်များ ပြုလုပ်ပေးရခြင်းမှာ ကြီးမားလှသော ကုန်ကျစရိတ် ဖြစ်ပြီး သူသည် ဤကုန်ကျစရိတ်ကို အခြားသူများထံမှ ပြန်လည်ရယူရန် လိုအပ်ပေသည်။ အနည်းငယ်မျှပင် ဆုံးရှုံးခံနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ထိုလူရိုင်းကြီးသည် ချင်လော့၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ချက်ချင်းပင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သွားခဲ့ရသည်။

"ကောင်လေး... မင်း သေချင်နေတာပဲ!"

သူသည် လက်ထဲရှိ တောင်ဖြိုခွင်းဓားကို ကိုင်ဆောင်ကာ ချင်လော့ထံသို့ ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ပိုင်းလိုက်လေသည်။

ချင်လော့သည် သူ့အား အမူအရာမဲ့စွာ ကြည့်နေခဲ့သည်။ တိုက်ခိုက်မှု အနီးသို့ ရောက်ရှိလာသည့်အခါ ချင်လော့၏ နတ်ဘုရားသတ်ဓားမှာ ဓားအိမ်မှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ရွှစ်!

ပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများသည် ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားသော ဓားဆန္ဒကိုသာ ခံစားလိုက်ရသည်။ ချင်လော့သည် ဓားတစ်ချက် ခုတ်ပိုင်းလိုက်ပြီးနောက် ဓားကို ပြန်လည်သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

"ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှတဲ့ ဓားဆန္ဒပါလား!"

"မယုံနိုင်စရာ မြန်ဆန်လှတဲ့ အရှိန်အဟုန်ပဲ!"

မလှမ်းမကမ်းတွင် စောင့်ကြည့်နေကြသော လူများသည် လေးနက်တည်ကြည်သော အမူအရာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်ကြသည်။

"မင်း..." လူရိုင်းကြီး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။

သူသည် စကားတစ်ခွန်းမျှပင် အပြည့်အစုံ မပြောလိုက်နိုင်တော့ပေ။

"ဟွတ်... ဟွတ်..."

သူ၏ ရုပ်အလောင်းမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ဆောင့်ကျသွားခဲ့သည်။

သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ။

လိုဏ်ဂူကောင်းကင်အဆင့် အဆင့်ကိုးမှ လူရိုင်းစစ်သည်တစ်ဦးသည် ဤသို့ဖြင့် အသက်ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရသည်။ သူ၏ အဖော်ဖြစ်သူ လူရိုင်းများသည် သူ၏ အစွမ်းအစကို ကောင်းစွာ သိရှိထားကြသည်။ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူတို့မှာ တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားခဲ့ရပြီး၊ ချင်လော့အား ကြည့်ရာတွင်လည်း ကြောက်ရွံ့မှုများ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

"ကျွတ်... ကျွတ်..." ချင်လော့သည် ထရပ်လိုက်ပြီး တောင်ဖြိုခွင်းဓားကို ယူဆောင်လိုက်ကာ၊ "ကြည့်လေ... ဒါက အခွန်ပဲ။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"သူ အခု ဝင်လို့ရပြီ။"

စကားပြောပြီးနောက် ချင်လော့သည် ထိုလူရိုင်းကြီး၏ ရုပ်အလောင်းကို မေ့လျော့ပြစ်ဒဏ်မြို့အတွင်းသို့ ပစ်သွင်းလိုက်သည်။

ဘုန်း! ရုပ်အလောင်း မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆောင့်ကျသွားသည့် အသံကြောင့် လူတိုင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်များ တုန်ယင်သွားခဲ့ကြရသည်။

"နောက်ထပ် ဘယ်သူ ဝင်ချင်သေးလဲ။"

"မှတ်ထားပါ... အခွန်ဆောင်ဖို့ မမေ့နဲ့။" ချင်လော့က လူတိုင်းကို ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်သည် ချင်လော့ကို နောက်ဆုံးတွင် မှတ်မိသွားခဲ့သည်။

"သူက မဟာချင်အင်ပါယာရဲ့ နဝမမင်းသား ချင်လော့ပဲ!" ချင်လော့ကို မှတ်မိသွားသူမှာ ကောင်းကင်မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ ပုန်းကွယ်နဂါးအဆင့်သတ်မှတ်ချက်စာရင်းဝင် ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ အဆင့်မှာ အလွန်တရာ နိမ့်ကျလှပေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် ချင်လော့၏ အမှတ်ရခြင်းကို ခံယူရန် အရည်အချင်း မပြည့်မီသောကြောင့်ပင်။

သူသည် ထိုသူကို ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ "မဟုတ်ဘူး... မဟုတ်ဘူး... ငါ မင်းကို ပြင်ပေးဖို့ လိုတယ်။ ငါက ဒီနေရာကို ထိုက်ရွှီသူတော်စင်၊ ထိုက်ရွှီမြင့်မြတ်နယ်မြေရဲ့ သူတော်စင်အနေနဲ့ ဝင်ရောက်လာတာပါ။ မင်းတို့တွေ ငါ့ကို ထိုက်ရွှီသူတော်စင်လို့ ခေါ်လို့ရပါတယ်။"

သို့သော်လည်း သူ ဤသို့ ပြောလိုက်တိုင်း အမြဲတမ်း ထူးဆန်းနေသလို ခံစားနေရသည်။

ထိုက်ရွှီသူတော်စင်၊ ထိုက်ရွှီမင်းသား?

‘နာမည်နှစ်ခုမှာ ထပ်နေသလို ဖြစ်မနေဘူးလား။’

"မဟုတ်ဘူး... ဒီလောကမှာ ထိုက်ရွှီဆိုတာ တစ်ခုပဲ ရှိသင့်တယ်။ ထိုက်ရွှီဆိုတာနဲ့ပတ်သက်ရင် သူက အလွန်တရာ အားနည်းနေပြီဖြစ်လို့ သူ စောစောသေတာပဲ ကောင်းပါတယ်။" ချင်လော့က မိမိကိုယ်ကိုယ် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

ချင်လော့၏ အထောက်အထား ပေါ်ပေါက်သွားသည်နှင့် လူအများအပြားမှာ ၎င်းကို သိရှိသွားခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့ထဲတွင် လူရိုင်းများ၊ မြောက်ပိုင်းမန်အင်ပါယာမှလူများ၊ နှင့် လျှို့ဝှက်မိသားစုဝင် နှစ်ဦးတို့ ပါဝင်သည်။

သူတို့သည် ချင်လော့နှင့် မတွေ့ဆုံဖူးကြသော်လည်း ချင်လော့အကြောင်းကိုမူ သိရှိထားကြသည်။ ပုန်းကွယ်နဂါးအဆင့်သတ်မှတ်ချက်၏ ဆန်းကြယ်လှသော အဖြစ်အပျက်များသည် တောင်တန်းတစ်သောင်းနယ်မြေ၏ အကြီးအကဲ ပါရမီရှင် ချင်လော့အကြောင်းကို အခြားသူများ သိရှိစေရန် လုံလောက်လှပေသည်။

"မင်း ငါ့ကို မှတ်မိသွားတာဆိုတော့ ငါ မင်းကို လျှော့ဈေး ပေးလိုက်မယ်။" ချင်လော့က စကားပြောလိုက်သူအား ပြောလိုက်သည်။

"အရိုးကျိုးမယ့်ဈေး... အဆင့်နိမ့် သူတော်စင်အဆင့် လက်နက်တစ်ခု။"

သူ ပြောလိုက်သည်နှင့် သူ၏ အကြည့်များသည် ထိုလူ၏ လက်ထဲတွင် ကိုင်ဆောင်ထားသော လက်နက်ဆီသို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။

ထိုလူ၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။ "ချင်လော့... မင်းက တစ်ယောက်တည်းပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ငါတို့က ရှစ်ယောက်။ မင်းက တကယ့်ကို သန်မာပေမယ့် မင်းတစ်ယောက်တည်းနဲ့ ငါတို့ ရှစ်ယောက်ကို တိုက်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား။"

"ထွီ! ဘာထိုက်ရွှီသူတော်စင်လဲ၊ မင်းက ရိုးရိုး ဓားပြကောင်သက်သက်ပဲ။ ငါတို့ တောင်တန်းတစ်သောင်းနယ်မြေရဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကို လုယူတယ်၊ ငါတို့ တောင်တန်းတစ်သောင်းနယ်မြေရဲ့ ဂိုဏ်းတွေကို ဖျက်ဆီးပစ်တယ်၊ ပြီးတော့ ငါတို့ တောင်တန်းတစ်သောင်းနယ်မြေရဲ့ ပုန်းကွယ်နဂါးအဆင့်သတ်မှတ်ချက်ကိုတောင် သိမ်းပိုက်ထားသေးတယ်။"

"မင်း ကွန်ရွှီလျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲ ဝင်ရောက်တဲ့အခါတောင်မှ အတွင်းထဲက အရင်းအမြစ်တွေကို သိမ်းပိုက်ပြီး အခွန်ကောက်ဖို့ ကြိုးစားနေသေးတယ်! ဟားဟား..."

"ချင်လော့... မင်းမှာ အခု မင်းကို ကာကွယ်ပေးမယ့် ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့် ချင်ရှောင် ရှိသေးတယ်လို့ ထင်နေတာလား။"

"မင်းက အခု တစ်ယောက်တည်းပဲ။ မင်းက ဒီလောက်အထိ မာနကြီးနေရင် မင်း ကွန်ရွှီလျှို့ဝှက်နယ်မြေကနေ ထွက်သွားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး!"

"အားလုံးပဲ... ကျွန်တော်က သာနင်တောင်ကြားက ချန်စုပါ။ မဟာချင်အင်ပါယာက ငါတို့ရဲ့ ဘုံရန်သူပဲ။ ငါတို့ အားလုံး ပူးပေါင်းပြီး မဟာချင်အင်ပါယာရဲ့ နဝမမင်းသားကို သတ်ပစ်ကြရအောင်!"

သူ၏ စကားသံ ဆုံးသွားသည်နှင့်၊ အခုလေးတင် သေဆုံးသွားခဲ့သော လူရိုင်းကြီး၏ အဖော်က လေးနက်သောအသံဖြင့် "ငါ ရှာချီ... အရေးယူဖို့ အသင့်ရှိတယ်။ ချင်လော့ကို သတ်ပစ်မယ်!" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

"ငါ့ကို ထည့်တွက်လိုက်၊ မြောက်ပိုင်းမန်အင်ပါယာက နန်ဂုံမို။"

"ငါ့ကိုလည်း ထည့်လိုက်!"

"ငါလည်း ပါမယ်!"

လူရှစ်ယောက်၊ သူတော်စင်အဆင့် သုံးဦး၊ လိုဏ်ဂူကောင်းကင်အဆင့် အထွတ်အထိပ် ငါးဦး၊ သူတော်စင် တစ်ဝက်အဆင့်။

ဤကဲ့သို့သော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ ကွန်ရွှီလျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲတွင် တစ်ဖက်လှည့် လျှောက်သွားရန် မလုံလောက်စေကာမူ၊ အင်အားကြီးမားလှသော အင်အားစုတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

ချင်လော့က အေးစက်စွာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ချန်စု၏ စီစဉ်မှုကြောင့် လူတိုင်းမှာ စုစည်းသွားကြသည်ကို မြင်သောအခါ သူသည် လက်ခုပ်တီးလိုက်သည်။

"မဆိုးပါဘူး... မဆိုးပါဘူး၊ သာနင်တောင်ကြားက ချန်စု ဟုတ်လား။"

"မင်းရဲ့ စည်းရုံးနိုင်စွမ်းက တကယ့်ကို ကောင်းတာပဲ။ မင်းကို ငါ အထင်ကြီးတယ်။ မင်းကို နောက်ဆုံးမှ သတ်ပေးဖို့ ငါ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ။"

သူ ပြောလိုက်သည်နှင့် ချင်လော့၏ ပုံရိပ်မှာ သရဲတစ္ဆေကဲ့သို့ လှုပ်ရှားသွားခဲ့သည်။

တိမ်ပြာကောင်းကင်နင်းခြေလှမ်း...

ဒုန်း! ဒုန်း! ဒုန်း!

ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် ချင်လော့၏ အနီးဆုံးရှိသူမှာ ချက်ချင်းပင် ဖြူလျော်သွားခဲ့ရသည်။ ချင်လော့၏ ခြေလှမ်းတိုင်းမှာ သူ၏ နှလုံးသားပေါ်သို့ နင်းခြေလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

သူသည် သွေးတစ်လုတ် အန်ထုတ်လိုက်ပြီး ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရသွားခဲ့သည်။ ချင်လော့ သူ့ဘေးနားသို့ ဖြတ်သွားသည်နှင့် သူ၏ နှလုံးသားမှာ ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲသွားခဲ့ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး တုန်ရီသွားကာ သေဆုံးသွားခဲ့တော့သည်။

"သိပ်ကို အားနည်းလွန်းတာပဲ။ ကံကြမ္မာသားတော် အစစ်အမှန်တွေနဲ့ တိုက်ခိုက်ခဲ့ရတာ ကြာပြီဖြစ်လို့ မင်းတို့တွေ ဘယ်လောက်အထိ အားနည်းလဲဆိုတာကိုတောင် ငါ မေ့သွားတော့မယ်။"

ချင်လော့သည် ခြေလှမ်းအနည်းငယ်သာ လှမ်းလိုက်ရပြီး လူတစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်လိုက်နိုင်သဖြင့် အခြားသူများကို မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။

ချန်စုက ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ချင်လော့က လျှို့ဝှက်နည်းလမ်းတစ်ခု သုံးသွားတာ! သူ စွမ်းအားတွေ အများကြီး ကုန်ဆုံးသွားပြီ!"

ချက်ချင်းပင် လူတိုင်း၏ ယုံကြည်မှုများ မြင့်တက်သွားခဲ့သည်။ လက်ထဲတွင် တံဆိပ်တုံးကြီးတစ်ခု ကိုင်ဆောင်ထားသော လူတစ်ဦးသည် ချင်လော့ကို တိုက်ခိုက်လာခဲ့ပြီး ရက်စက်သော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် "ဖိနှိပ်စမ်း!" ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ချင်လော့၏ နတ်ဘုရားသတ်ဓားမှာ အိမ်မှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဓားတစ်ချက် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

"ဒုတိယတစ်ယောက်!"

ထို့နောက် သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို လှည့်လိုက်ရင်း နောက်ထပ် ဓားတစ်ချက်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

သခွားသီး၊ ဟင်းသီးဟင်းရွက် ခုတ်သကဲ့သို့ လွယ်ကူလှပေသည်။

"တတိယတစ်ယောက်။"

"စတုတ္ထတစ်ယောက်..."

ဘုန်း! ဘုန်း! ဘုန်း!

ရုပ်အလောင်းများ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆောင့်ကျသွားသည့် အသံများကြောင့် ချန်စုမှာ လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။ သူ၏ အပေါင်းအဖော်များအနက် မည်သူမျှ သူ၏ ဘေးနားတွင် မရှိတော့ပေ။ သူတစ်ဦးတည်းသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ချင်လော့သည် နတ်ဘုရားသတ်ဓားကို ကိုင်ဆောင်လျက် ရှေ့သို့ လှမ်းတက်သွားလိုက်ပြီး ဓားဖျားမှ နောက်ဆုံး ကျန်ရှိနေသည့် သွေးစက်များကို ခါထုတ်လိုက်သည်။

သူသည် ချန်စုကို အပြုံးဖြင့် ကြည့်ကာ "ငါက ကတိတည်တဲ့သူပါ။ မင်းကို နောက်ဆုံးမှ သတ်မယ်လို့ ပြောခဲ့တဲ့အတိုင်းပဲ လုပ်ပေးလိုက်ပြီ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

"ချင်လော့... မင်း ကောင်းကောင်းမသေရစေရဘူး!" ချန်စုက ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ထွက်ပြေးရန် လှည့်လိုက်သည်။

သူ၏ နောက်သို့ ပြေးထွက်သွားသော ပုံရိပ်ကို ကြည့်ရင်း ချင်လော့ ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။ လျှပ်ခနဲ လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး သူ၏ နောက်ကွယ်တွင် သရဲတစ္ဆေကဲ့သို့ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ဖူး! ဓားတစ်လက်သည် သူ၏ ရင်ဘတ်ကို ဖောက်ထွင်းသွားခဲ့ပြီး သူ၏ အသံသည် ချန်စု၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့... သာနင်တောင်ကြားက မကြာခင် မင်းနောက်ကို လိုက်လာလိမ့်မယ်။ မင်း တစ်ယောက်တည်း ဖြစ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။"

"မင်း... မဟုတ်ဘူး..." ချန်စုသည် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းထဲမှ မျက်ရည်များ ပေါက်ကွဲထွက်သွားခဲ့သည်။ သူ နောင်တရသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

"ဒီလောကမှာ နောင်တကို ကုသဖို့ ဆေးဆိုတာ မရှိဘူး။"

"ဒီကွန်ရွှီလျှို့ဝှက်နယ်မြေက တကယ့်ကို ကောင်းတဲ့နေရာပဲ။ ဒါကို 'အမဲလိုက်ကွင်း' လို့ နာမည်ပြောင်းလိုက်ရင် ကောင်းမယ်လို့ ငါ ထင်တယ်။"

ချင်လော့သည် ဤရုပ်အလောင်းများကို အလေအလွင့်မဖြစ်ချင်စေလိုပေ။ သူသည် ၎င်းတို့အား တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး မြို့ထဲသို့ သယ်ဆောင်သွားပြီး သွေးဝိညာဉ်ရုပ်သေးကြိုးဆွဲပညာကို အသက်သွင်းကာ သူ့အတွက် ရုပ်သေးများအဖြစ် ပြုပြင်မွမ်းမံရန် စတင်ခဲ့တော့သည်။

ချောက်ကမ်းပါးတစ်ခုတွင် အေးစက်ပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေသော လူတစ်ဦးသည် ဝေးလံသော နေရာမှ လမ်းလျှောက်လာနေသည့် အမျိုးသားနှစ်ဦးနှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို ကြည့်လိုက်သည်။

သူသည် အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခုကို ပြသလိုက်သည်။ "ဂုဏ်ယူပါတယ်... မင်းတို့တွေ မကြာခင်မှာ ကွန်ရွှီနယ်မြေထဲက ငါ့ရဲ့ သွေးကျွန်တွေ ဖြစ်လာတော့မှာပါ။"

"ဘယ်သူက အရင် ဖြစ်မလဲ။"