အခန်း ၂၀၈

အခန်း (၂၀၈)

ချင်မိသားစု သွေးကန် ပြန်လည်ရှင်သန်ခြင်း၊ ရုပ်အလောင်းများ ပြန်လည်နိုးထလာခြင်း

ဤအခိုက်အတန့်တွင် အမွေအနှစ်မြေ၏ ဗဟိုချက်မ၌ ချင်လီ ဟု အမည်ရသည့် လူငယ်တစ်ဦးသည် ထန်ဟောင်၏ ဘေးတွင် နားလည်မှုရှိလှသည့် အမူအရာဖြင့် ရပ်နေ၏။

"သခင်လေးထန်... ကျွန်တော်တို့ ချင်မိသားစု ဘိုးဘေးရဲ့ ခေါင်းတလားအောက်မှာ အစွန်းရောက်နတ်ဆိုး အုပ်စုတစ်စုကို ဖိနှိပ်ချုပ်ကိုင်ထားတယ်လို့ အစ်ကိုတော် ပထမမင်းသားက ပြောပါတယ်..." ချင်လီ၏ စကားသံကို ထန်ဟောင်က ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။

"ဘာ အစွန်းရောက်နတ်ဆိုးလဲ။ မင်းတို့တွေက သူတို့ကို အခြားကမ္ဘာမှ လာသူတွေလို့ ခေါ်သင့်တယ်၊ နားလည်လား။"

"ဟုတ်ကဲ့... ဟုတ်ကဲ့... ဟုတ်ကဲ့ပါ။ သခင်လေးထန် ပြောတာ မှန်ပါတယ်။ အခြားကမ္ဘာမှ လာသူ အုပ်စုတစ်စုကို ဖိနှိပ်ထားတာပါခင်ဗျာ။"

ထိုအခါ ထန်ဟောင်သည် ကျေနပ်စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ‘အစွန်းရောက်နတ်ဆိုး ဟုတ်လား။ အခြားသူများ၏ အဆိုအရ သူကိုယ်တိုင်ပင် အစွန်းရောက်နတ်ဆိုး သွေးမျိုးဆက်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်ဆိုတော့ သူကော အစွန်းရောက်နတ်ဆိုး ဖြစ်နေသလား။ ‘

‘အရူး စကားများပင်ဖြစ်သည်’

အခြားသူများအနေဖြင့် အစွန်းရောက်နတ်ဆိုးဆိုသည်မှာ မည်သို့သော အရာဖြစ်သည်ကို မသိရှိနိုင်သော်လည်း ထန်ဟောင်ကမူ မည်သို့လျှင် မသိရှိဘဲ နေပါမည်နည်း။

၎င်းမှာ အခြားကမ္ဘာတစ်ခု ဖြစ်သည်! ထို့အပြင် တစ်ခုတည်းလည်း မဟုတ်ချေ။ သူသည် ရှီဟွန်းနယ်မြေ၊ သိုလော်နယ်မြေ၊ ပေတိုနယ်မြေ စသည်တို့ကို သိရှိထားသည်။

"ထိုအစွန်းရောက်... မဟုတ်ဘူး၊ အခြားကမ္ဘာမှ လာသူတွေက သူတို့ရဲ့ ကမ္ဘာအသီးသီးက ကြီးမားတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေပဲ။ ချင်မိသားစုရဲ့ ရှေးဟောင်းကျမ်းစာတွေအရ ချင်မိသားစုဘိုးဘေးဟာ ဒီနေရာမှာ သွေးကန်တစ်ခု တည်ဆောက်ဖို့ ရည်ရွယ်ခဲ့တယ်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်လာတဲ့အခါ သူတို့တွေအားလုံးက အရိုးနဲ့ သွေးတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလောက်ပြီဖြစ်ပြီး သူတို့ဆီကနေ စုစည်းလာတဲ့ ချီစွမ်းအင်တွေက တကယ့်ကို အနှစ်သာရ ပြည့်ဝနေမှာပဲ" ဟု ချင်လီက ပြောလိုက်သည်။

"ဒါတွေအားလုံးက ပထမမင်းသားက သခင်လေးအတွက် ပေးအပ်တဲ့ လက်ဆောင်တစ်ခုပါ။ ကွန်ရွှီလျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာ ချင်လော့ကို သတ်ဖြတ်ဖို့ ပထမမင်းသားကို ကူညီပေးနိုင်လိမ့်မယ်လို့ သူ မျှော်လင့်ပါတယ်"

ထန်ဟောင်က လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။ "ဒါတင်ပဲလား။"

"ဟားဟား... သူက ငါ့အတွက် တစ်စုံတစ်ခုကို ပြန်ယူပေးခဲ့လို့သာ သူ့ရဲ့လက်ဆောင်ကို ငါ မတတ်သာဘဲ လက်ခံရတာ"

"ချင်လော့နဲ့ ပတ်သက်လို့ကတော့... သူက ငါ့ကို စော်ကားခဲ့ပြီးသားမို့ သေလမ်းကို သူကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်ပြီးသွားပြီ!"

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ သူ ကွန်ရွှီလျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲကနေ အသက်ရှင်လျက် ထွက်သွားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး!"

"မင်းတို့နှစ်ယောက်... အဲဒီအဘိုးကြီးရဲ့ ခေါင်းတလားကို ငါ့အတွက် ရွှေ့လိုက်စမ်း!" ထန်ဟောင်က သူ၏ နောက်ကွယ်ရှိ လက်အောက်ငယ်သားနှစ်ဦးကို အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

အရည်အချင်းရှိသော ဗီလိန်တစ်ဦးပီပီ သူသည် ကွန်ရွှီလျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲသို့ ကျင့်စဉ်သင်ကြားပေးထားသော ခွေးအချို့ကို သယ်ဆောင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် အထီးခွေးများသာမက မိမိ၏လက်ထဲတွင် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အမ ခွေးမလေးတစ်ကောင်ကိုပါ ပွေ့ချီထားသေးသည်။

"သခင်လေး... အဲဒီခေါင်းတလားကို မဖွင့်တော့ဘူးလား" ထန်ဟောင်၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် ခိုအောင်းနေသော အမျိုးသမီးက မေးလိုက်သည်။

"ဘာလဲ... မင်း အထဲမှာ ဝင်အိပ်ချင်လို့လား" ထန်ဟောင်က အမျိုးသမီး၏ မေးစေ့ကို မော့လိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ အဲဒီအဘိုးကြီးရဲ့ ခေါင်းတလားပေါ်မှာ ငါတို့ စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ကောင်းတာတွေ လုပ်လို့ရသေးတယ်လေ။ ကျွတ် ကျွတ်... ငါ တစ်ခါမှ မကြုံဖူးသေးဘူး"

ထိုအမျိုးသမီးသည် ချက်ချင်းပင် ရှက်ရွံ့သော အမူအရာကို ပြသလိုက်သည်။ "သခင်လေးကလည်း... ရိုင်းလိုက်တာ"

"ဒါဆို မင်း သဘောကျလား။"

"ကျွန်မ... ကျွန်မ..." ထိုအမျိုးသမီးသည် ခေါင်းကို ငုံ့လျက် ရှက်ရွံ့စွာ ပြောလိုက်သည်။ "အလွန်အမင်း သဘောကျပါတယ်ရှင်။"

ဤအမျိုးသမီးသည် အမှန်တကယ်ပင် မြေခွေးမတစ်ကောင် ဖြစ်သည်။ သူမ၏ အနေအထားက ထန်ဟောင်အား ဆန္ဒများ ပေါက်ကွဲထွက်လာစေသည်။

သို့သော် အဓိက အလုပ်က မပြီးဆုံးသေးသဖြင့် အခြားကိစ္စများကို ခဏဆိုင်းငံ့ထားရပေမည်။

သူ၏ သွေးဝိညာဉ်ကောင်းကင်ဖိနှိပ်ခေါင်းလောင်းက အနည်းငယ် တုန်ခါသွားပြီး တောင့်တခြင်း ခံစားချက်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

"ကြည့်ရတာ ဒီထဲမှာ သူ လိုအပ်နေတဲ့ တစ်စုံတစ်ခု ရှိနေပုံပဲ။ အထဲမှာ တစ်ယောက်ယောက်က လုံးဝ မသေဆုံးသေးတာ ဖြစ်နိုင်တယ်"

ထန်ဟောင်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။ သူသည် ကွန်ရွှီလျှို့ဝှက်နယ်မြေအကြောင်း အနည်းငယ် နားလည်မှု ရှိထားသည်။ ဤနေရာမှာ တစ်ချိန်က ကွန်ရွှီနယ်မြေ၏ အရေးအကြီးဆုံး ဗျူဟာမြောက် ခံတပ်ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်။

၎င်းမှာ ရှေးဟောင်း စစ်မြေပြင်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပြီး၊ ထိုနေရာတွင် သိုလော်နယ်မြေမှ လူများစွာကို ဖိနှိပ်ချုပ်ကိုင်ခြင်း သို့မဟုတ် သတ်ဖြတ်ခြင်းများ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

နောက်ပိုင်းတွင် ထူးခြားသော အကြောင်းရင်းများကြောင့် လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

"ဖြစ်နိုင်တာက... ငါ့ရဲ့ ဘိုးဘေးအချို့လည်း ဒီနေရာမှာ သေဆုံးသွားခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်တယ်။"

သူ ပြောလိုက်သော ဘိုးဘေးများမှာ ကျူးကျော်သူများ ဖြစ်နိုင်သော်လည်း၊ ကာကွယ်သူများ လုံးဝ မဟုတ်ချေ။

သူ၏ လက်အောက်ငယ်သား နှစ်ဦးသည် ကြီးမားလှသော ကျောက်ခေါင်းတလားကို အစွမ်းကုန် ရွှေ့နိုင်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

၎င်းကို ရွှေ့ပြီးနောက်တွင်မူ အလင်းရောင် အနည်းငယ် ဝင်းလက်သွားခဲ့ရာ တစ်စုံတစ်ခု ကျိုးပဲ့သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ နေရာတစ်ခုလုံး ချက်ချင်းပင် အေးစက်သွားခဲ့ပြီး အတွင်းထဲမှ အလွန်သိပ်သည်းလှသော သွေးချီစွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည့်အခါ သိပ်သည်းလှသော သွေးချီစွမ်းအင်များ အပေါ်သို့ တဟုန်ထိုး တက်လာခဲ့သည်။ ထန်ဟောင်သည် လေတစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်ရာ သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် သက်တောင့်သက်သာ ရှိသော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

"လန်းဆန်းလိုက်တာ! ကောင်းတဲ့အရာပဲ!"

"တစ်ခွက်လောက် သောက်ကြည့်ရင် သက်တမ်းကို အသေအချာ ရှည်စေမှာပဲ။"

သူ ပြောလိုက်ရင်း ထန်ဟောင်သည် သူ၏လက်ထဲရှိ အမျိုးသမီးကို တင်းတင်းဖက်လိုက်ကာ "မင်း မထင်ဘူးလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

ထိုအမျိုးသမီးသည် ထန်ဟောင်၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် ခိုအောင်းရင်း အပြုံးဖြင့် "သခင်လေး ပြောသမျှ အရာအားလုံးက အမှန်ပဲလို့ ကျွန်မ ထင်ပါတယ်ရှင်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒီလိုလား"

"ဒါဆိုရင်တော့ တစ်ခွက်လောက် သောက်လိုက်!" ထန်ဟောင်သည် လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ လက်အောက်ငယ်သားတစ်ဦးက လက်ဖက်ရည်ခွက်တစ်ခုကို ချက်ချင်း လှမ်းပေးလိုက်သည်။

ခွက်အတွင်း၌ မည်းနက်သော သွေးများ အဆက်မပြတ် လှုပ်ရှားနေပြီး၊ လူကို မူးဝေအော့အန်ချင်လာစေသည့် ပြင်းထန်သော အနံ့ဆိုးများမှာ အမျိုးသမီး၏ မျက်နှာကို ချက်ချင်းပင် ဖြူရော်သွားစေခဲ့သည်။

မျက်ရည်များ ဝဲလျက် သူမသည် ထန်ဟောင်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ "သခင်လေး... ကျွန်မ မသောက်ချင်ပါဘူး..."

ထန်ဟောင်သည် သူ၏လက်အောက်ငယ်သားထံမှ သွေးခွက်ကို ယူလိုက်ပြီး အမျိုးသမီး၏ နှုတ်ခမ်းနားသို့ တိုးကပ်ကာ "လိမ္မာပါ... တစ်စက်လောက် သောက်လိုက်ပါ။ အပြင်ထွက်လာရင် မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းကို သူတော်စင်အဆင့်အထိ ရောက်အောင် ငါ လုပ်ပေးမယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထိုအမျိုးသမီးသည် နားမခံသာသော အနံ့ကို ရှူရှိုက်လိုက်ရသဖြင့် သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ငြင်းဆန်လိုသည့် အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

"မင်း မသောက်ဘူးဆိုရင်တော့ အောက်ကို ဆင်းပြီး ရေချိုးလိုက်ပါတော့။"

ထန်ဟောင်၏ စကားကြောင့် ထိုအမျိုးသမီး၏ နှလုံးသားမှာ တုန်ရီသွားခဲ့ရသည်။ အဆက်မပြတ် လှုပ်ရှားနေသော သွေးကန်ကို ကြည့်ရင်း သူမဆင်းသွားပါက သူမ၏ အပိုင်းအစလေးမျှပင် ကျန်ရစ်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူမ သေချာပေါက် သိရှိလိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီ... သခင်လေး၊ ကျွန်မ သောက်ပါ့မယ်..."

ထိုအမျိုးသမီးသည် သွေးကို ယူကာ တစ်စက်တည်းဖြင့် မျိုချလိုက်သည်။

ထို့နောက် ထန်ဟောင်သည် ထိုအမျိုးသမီးကို အပြင်သို့ တွန်းပို့လိုက်သည်။ အစပိုင်းတွင် ထိုအမျိုးသမီးမှာ အပြောင်းအလဲ မရှိခဲ့သော်လည်း နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်မူ...

သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ချက်ချင်းပင် တွန့်လိမ်ရှုံ့မဲ့သွားခဲ့ပြီး၊ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ သိပ်သည်းလှသော သွေးချီစွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"အား!" သူမသည် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ အဆက်မပြတ် မြင့်တက်လာကာ သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ သွေးရောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

"သခင်လေး... ကယ်ပါဦး၊ ကျွန်မ တကယ့်ကို မသက်မသာ ဖြစ်နေတယ်၊ သခင်လေး!"

ထိုအမျိုးသမီးသည် ထန်ဟောင်ကို အကူအညီတောင်းခံသည့် မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ တစ်စုံတစ်ခုသည် သူ၏ အသားအရေနှင့် ဝိညာဉ်ကို ဝါးမြိုနေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ထန်ဟောင်သည် ဤမြင်ကွင်းကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ပိုမို တောက်ပလာခဲ့သည်။ လိုဏ်ဂူကောင်းကင်နယ်ပယ် အစောပိုင်းကာလတွင်သာ ရှိသေးသော ထိုအမျိုးသမီးသည် ယခုအခါတွင် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းကို အလျင်အမြန် မြှင့်တင်နေပြီး လိုဏ်ဂူကောင်းကင်နယ်ပယ် နှောင်းပိုင်းသို့ပင် ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဤအဆင့်တက်နှုန်းမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပေသည်။ ဤသွေးကန်မှာ အလွန်တရာ တန်ဖိုးကြီးမားလှပေသည်။

ထန်ဟောင်သည် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တိုးလိုက်ပြီး ထိုအမျိုးသမီး၏ နုနယ်သော ခါးကို ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။ သွေးရောင်လွှမ်းနေသော မျက်လုံးများထဲမှ အကူအညီတောင်းခံသည့် အမူအရာကို ကြည့်ရင်း သူ၏ မျက်နှာကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။

"နီရဲနေတဲ့ မျက်လုံးတွေ... ကျွတ် ကျွတ်... ထူးဆန်းပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ အလှတရားတစ်ခုကို တိုးပွားစေတာပဲ။"

"ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးအချို့ ရှိနေတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီအရာက ဒီသွေးကန်ရဲ့ တန်ဖိုးကို သက်သေပြဖို့ လုံလောက်ပါတယ်။"

"ဒါဆိုရင် မင်းရဲ့ နောက်ဆုံးတန်ဖိုးကိုလည်း ပြည့်မီအောင် လုပ်ဆောင်လိုက်ပါတော့။ မင်းကို ငါ ကတိပေးထားတဲ့အတိုင်း သခင်လေးက ဖြည့်ဆည်းပေးပါ့မယ်!"

သူ ပြောလိုက်သည်နှင့် သူသည် ထိုအမျိုးသမီးကို ပွေ့ချီကာ ခေါင်းတလားဆီသို့ ဦးတည်သွားခဲ့သည်။

သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ထင်ရှားလှပေသည်။

အသိစိတ် အနည်းငယ်မျှသာ ကျန်ရှိတော့သည့် ထိုအမျိုးသမီးကို သူ၏ နောက်ဆုံးသော နွေးထွေးမှုကို ထုတ်ဖော်ပြသရန် စေခိုင်းခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း သူတို့ ခေါင်းတလားနှင့် ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊ ခေါင်းတလားအဖုံးမှာ လှုပ်ရှားသွားခဲ့သည်။

ထန်ဟောင်မှာ အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရသည်။ ခေါင်းတလားအဖုံးက သူ့ဘာသာ သူ လှုပ်ရှားသွားတာလား။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် အသက်ကြီးလှသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"လောကကြီးက ယိုယွင်းပျက်စီးလာပြီ၊ လူ့နှလုံးသားတွေကလည်း အရင်လို မဟုတ်တော့ဘူး!"

ထန်ဟောင်သည် တုန်ရီသွားပြီး ချက်ချင်းပင် ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် ခေါင်းတလားအဖုံးမှာ သူ့ဘာသာ သူ ပွင့်သွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

အတွင်းထဲမှ ရုပ်အလောင်းခြောက်တစ်ဦးသည် ဖြည်းညင်းစွာဖြင့် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ဒီအဘိုးကြီး... ဒီလောက်တောင် မိုက်မဲတဲ့ မျိုးဆက်မျိုး ရှိလိမ့်မယ်လို့ တစ်ခါမှ မထင်ခဲ့မိဘူး!"

"ကောင်းတယ်... တကယ့်ကို ကောင်းတယ်!"

သူ၏ မျက်လုံးပေါက်များတွင် မျက်လုံးလုံးဝ မရှိတော့ဘဲ မီးတောက်နှစ်လုံးသာ တောက်လောင်နေခဲ့သည်။ သူသည် ချင်လီကို စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ ချင်လီမှာ တုန်ရီသွားပြီး သူ၏ ဦးရေပြားတစ်ခုလုံး စိမ့်တက်သွားခဲ့ရသည်။

ပထမမင်းသားက ချင်မိသားစု ဘိုးဘေးမှာ အသက်ရှင်နေသေးကြောင်း သူ့ကို မပြောပြခဲ့ပေ!

အကယ်၍သာ သူသာ သိခဲ့လျှင် အဆတစ်ရာလောက် သတ္တိရှိပါစေဦးတော့၊ ဤနေရာတွင် ဤမျှလောက်အထိ ရိုင်းစိုင်းရန် မည်သို့မျှ မဝံ့ရဲပေ။

မည်မျှကြာမြင့်ခဲ့မှန်းမသိသော နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှင်သန်ခဲ့သည့် ဘိုးဘေးကြီးတစ်ဦးသည် မည်မျှအထိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမည်နည်း!

"ဟမ်!" ထိုအဘိုးအိုက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး သူ၏ အကြည့်များသည် ရှေ့သို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူက ဖြည်းညင်းစွာဖြင့် "ကံကောင်းပါပေတယ်... ကံကောင်းပါပေတယ်... မျိုးဆက်သစ်လေးတစ်ယောက်တော့ ကျန်ရစ်နေသေးတာပဲ။"

"မဟုတ်ရင်တော့... ဒီအဘိုးကြီး အသက်ရှင်ရတာ အလကားပဲ ဖြစ်နေတော့မှာ!"