အခန်း (၂၈၆၁-၂၈၆၂)
Vol. 287 Ch. 2861-2862
အခန်း (၂၈၆၁) - တာဝန်ယူမှုကို မရှောင်ရှားခြင်း
ယဲ့ထျန်းဂူက ခေါင်းကို အနည်းငယ် ငြိမ့်လိုက်ပြီး နှုတ်ဆက်ဖို့ အချိန်ပင် မရလိုက်သေးခင်မှာ နောက်ထပ် အတွင်ကမ္ဘာ တံခါးပေါက် တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။
ထိုတံခါးဝမှနေ၍ တောင်တစ်လုံးကဲ့သို့ ကြီးမားသည့် ခန္ဓာကိုယ်ပမာဏရှိသော နဂါးဦးခေါင်းနှင့် သတ္တဝါ တစ်ကောင် ထွက်ပေါ်လာသည်။
ထိုသတ္တဝါ၏ နောက်ကွယ်တွင် လိုက်ပါလာသည့် လူဆယ်ယောက်ကျော်ထဲတွင် ရှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းခန့်မှာ နဂါးမျိုးနွယ်စုဝင်များ ဖြစ်ကြသော်လည်း အားလုံးမှာ အသက်ကိုးသက်နဂါးမျိုးနွယ်စုများတော့ မဟုတ်ကြပေ။
"ရှန် ကျောင်းတော်အုပ်ချုပ်သူ။"
ယဲ့ထျန်းဂူမှာ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး အရိုအသေပေးလိုက်သည်။
တန်လင် ကျောင်းတော် မှ ကျောင်းအုပ်ကြီးများမှာ သူသည် ဖူကွမ်း ကျောင်းတော် ၏ ကျောင်းတော်အုပ်ချုပ်သူ ဖြစ်မှန်း သိလိုက်ကြသည့်အခါ အလောတကြီး နှုတ်ဆက်ကြသည်။
သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် ထိုပုဂ္ဂိုလ်၏ အဆင့်အတန်းမှာ ယဲ့ထျန်းဂူထက်ပင် မြင့်မားနေသည်။
ယဲ့ထျန်းဂူသည် ချန်ယောင် ကျောင်းတော် ၏ ကျောင်းတော်အုပ်ချုပ်သူ ဖြစ်သော်လည်း သူသည် ထူးခြားပြောင်မြောက်သည့် အရည်အချင်း ရှိသူဖြစ်၍သာ ထိုနေရာကို ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။
အကယ်၍သာ သူသာ မဟုတ်ခဲ့လျှင် ချန်ယောင် ကျောင်းတော် ၏ ကျောင်းတော်အုပ်ချုပ်သူ နေရာမှာ ချီထျန်းမျိုးနွယ်စု သို့မဟုတ် ကွန်း မျိုးနွယ်စုမှ သူတော်စင်တစ်ဦးထံသို့ သေချာပေါက် ရောက်ရှိသွားပေလိမ့်မည်။
သို့သော် ယခု ပေါ်လာသည့် ရှန် ကျောင်းတော်အုပ်ချုပ်သူ ၏ မူလဇာစ်မြစ်မှာမူ ပြောစရာပင် မလိုတော့ပေ။
သူသည် အသက်ကိုးသက်နဂါး မျိုးနွယ်မှ ဆင်းသက်လာသူဖြစ်ပြီး သက်တမ်းလည်း အလွန်ပင် ရင့်ကျက်သူဖြစ်သည်။
သူ၏ ဝါစဉ်နှင့် အခြေခံ အုတ်မြစ်မှာ ခုနစ်ခုမြောက် ကျောင်းတော် အုပ်ချုပ်သူများထဲတွင် အကြီးမားဆုံးပင် ဖြစ်သည်။
အချို့သော ကျောင်းတော်အုပ်ချုပ်သူများပင် မမွေးဖွားလာခင်ကတည်းက ထိုပုဂ္ဂိုလ်မှာ ဖူကွမ်း ကျောင်းတော် ကို စတင် အုပ်ချုပ်နေခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။
ရှန် ကျောင်းတော်အုပ်ချုပ်သူက ယဲ့ထျန်းဂူကို ပြုံး၍ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
"ဒီတစ်ခါ ကောင်းကင်ငါးပါး ပြိုင်ပွဲ အကြောင်း ဆွေးနွေးဖို့ကိစ္စ၊ မင်းဆီမှာ ကောင်းတဲ့ အကြံဉာဏ်များ ရှိသလား အစည်းအဝေး မစခင်မှာ ငါ့ကို အနည်းငယ် ပြောပြနိုင်မလား "
ယဲ့ထျန်းဂူမှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။
"ရှန် ကျောင်းတော်အုပ်ချုပ်သူ၊ အစည်းအဝေး စတဲ့အချိန်ကျမှပဲ ပြောကြရအောင်၊ အခုလက်ရှိမှာ ကျွန်တော့်စိတ်ထဲမှာ အကြံအစည်လေးတွေ ရှိနေဦးတော့ အခုပြောလိုက်ရင်လည်း အဓိပ္ပာယ် ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး။"
ရှန် ကျောင်းတော်အုပ်ချုပ်သူက ပြုံးရုံသာ ပြုပြီး ထပ်မံ ဖိအားမပေးတော့ပေ။
ထိုကျောင်းတော်အုပ်ချုပ်သူ နှစ်ဦးမှာ အစည်းအဝေးခန်းမထဲသို့ ချက်ချင်း မဝင်ဘဲ ပြင်ပတွင်သာ အေးဆေး စကားစမြည် ပြောဆိုနေကြသည်။
"လူကြီးမင်းတို့ နှစ်ယောက်လုံးကို တောင်းပန်ပါတယ်၊ ကျွန်တော်က အိမ်ရှင်ဖြစ်ရဲ့နဲ့ နောက်ကျသွားတယ်ဗျာ။"
မကြာခင်မှာပင် နောက်ထပ် အတွင်းကမ္ဘာ တံခါးပေါက် တစ်ခု ပေါ်လာသည်။
ထိုအတွင်းကမ္ဘာမှာလည်း ခမ်းနားထည်ဝါပြီး ရှေးဟောင်းဆန်လှသည်။
အတွင်းမှ သူတော်စင် အုပ်စုတစ်စု ထွက်ပေါ်လာပြီး ရှေ့ဆုံးမှ လမ်းပြလာသူမှာ သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် လူကြီး တစ်ဦး ဖြစ်ကာ ကျောင်းတော်အုပ်ချုပ်သူ နှစ်ဦးကို အရိုအသေပေးလိုက်သည်။
တန်လင် ကျောင်းတော် မှ သူတော်စင်များမှာ သူတို့၏ ကျောင်းတော်အုပ်ချုပ်သူ ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ အလောတကြီး နှုတ်ဆက်လိုက်ကြသည်။
ရှန် နှင့် ယဲ့ထျန်းဂူ တို့ကလည်း ပြုံး၍ ပြန်လည် အရိုအသေပေးလိုက်သည်။
"ဆွေ့ ကျောင်းတော်အုပ်ချုပ်သူ စိတ်မကောင်းပါနဲ့။"
ဆွေ့ ကျောင်းတော်အုပ်ချုပ်သူက သက်ပြင်းချလျက် ပြောသည်။
"အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ကျွန်တော် တန်လင် ကျောင်းတော် ဘက်ကို မရောက်တာ နှစ်အတော်ကြာပြီ၊ ကိစ္စတော်တော်များများကိုတော့ အကြီးအကဲတွေကိုပဲ စီမံခိုင်းထားတာ။
ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခါ ကောင်းကင်ငါးပါး ပြိုင်ပွဲ ကတော့ အလွန် အရေးကြီးတယ်၊ ဒါက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ပထမဆုံးအကြိမ် ကောင်းကင်ငါးပါး ပြိုင်ပွဲ ဖြစ်နိုင်ပြီး နောက်ပိုင်းမှာလည်း ဒီလိုပြိုင်ပွဲမျိုးတွေ ဆက်လက် ရှိနေဦးမှာပါ။"
နောက်ပိုင်းမှာ ဆက်လက် ရှိနေဦးမှာလား
ထိုနေရာရှိ သူတော်စင်များ၏ စိတ်ထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ တိုးပွားလာသည်။
ပြိုင်ပွဲတွေ များလာလေလေ၊ ကောင်းကင်ငါးပါး ရဲ့ အခြေခံ အုတ်မြစ်တွေ ပိုမို သန်မာလာလေလေ ဖြစ်သည်။
အဲဒီအချိန်ကျရင် နှစ်ပေါင်းများစွာ စုဆောင်းထားပြီး ထုတ်မပြခဲ့တဲ့ အဖိုးတန်ပစ္စည်းတွေဟာ ပြိုင်ပွဲကနေတဆင့် ဝေငှပေးတော့မှာ ဖြစ်သည်။
နှစ်ပေါင်းများစွာ ရပ်တန့်နေခဲ့တဲ့ ကောင်းကင်ငါးပါး ရဲ့ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုက ဒီအချိန်မှာပဲ ပြန်လည် အသက်ဝင်လာတော့မလို ဖြစ်နေသည်။
ဒါက သံသယဖြစ်စရာ မလိုဘဲ အချက်ပေးသံတစ်ခု၊ သဘောထားတစ်ခု ဖြစ်သည်။
"လူကြီးမင်းတို့ သုံးယောက်၊ ကျွန်တော်တို့ နောက်ကျသွားသေးလား "
စကားပြောနေစဉ်မှာပင် နောက်ထပ် အတွင်းကမ္ဘာ တံခါးပေါက် သုံးခု ထပ်မံ ပေါ်လာသည်။
တစ်ခုမှာ တန်ရှီး ကျောင်းတော် မှ စီကု ကျောင်းတော်အုပ်ချုပ်သူ ဖြစ်သည်။
တစ်ခုမှာ တုန်းကျွင်း ကျောင်းတော် မှ ယင် ကျောင်းတော်အုပ်ချုပ်သူ ဖြစ်သည်။
နောက်တစ်ခုမှာ ဂျင်လွန်း ကျောင်းတော် မှ ဖူကျောင်းတော်အုပ်ချုပ်သူ ဖြစ်သည်။
ဆွေ့ ကျောင်းတော်အုပ်ချုပ်သူက ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်း ရှေ့တိုး၍ နွေးထွေးစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
ရှန် ကျောင်းတော်အုပ်ချုပ်သူကလည်း ပြုံး၍ အနည်းငယ် စကားပြောလိုက်သည်။
ယဲ့ထျန်းဂူ တစ်ယောက်သာ ဘေးတွင် အပြုံးမပျက် နေရရှာသည်၊ အကြောင်းမှာ သူ၏ ဝါစဉ်နှင့် ရင်းနှီးမှုမှာ အခြား ကျောင်းတော်အုပ်ချုပ်သူများနှင့် ယှဉ်ရင် နောက်ကျကျန်နေ၍ ဖြစ်သည်။
ခုနစ်ခုမြောက် ကျောင်းတော်အုပ်ချုပ်သူများထဲမှ ခြောက်ဦးမှာ စုစည်းမိနေပြီ ဖြစ်သည်။
ယဲ့ထျန်းဂူသည် တစ်ခုခုကို တွေးမိသည်မသိ၊ အမူအရာမှာ တဖြည်းဖြည်း မှိုင်းညှိုးလာသည်။
ဆက်လက်၍ နောက်ထပ် အတွင်းပိုင်း ကမ္ဘာ တံခါးပေါက် တစ်ခု ပေါ်လာသည်။
ဟေးဆန်း က ဖန့်ချန် နှင့် ရွှေဟွေး ကျောင်းတော် မှ အကြီးအကဲများကို ခေါ်ဆောင်ကာ ထွက်လာသည်။
ထိုနေရာရှိ ကျောင်းတော်အုပ်ချုပ်သူများက ထိုနှစ်ဦးကို မြင်လိုက်သောအခါ လေထုမှာ တစ်စက္ကန့်မျှ တောင့်တင်းသွားသော်လည်း မကြာခင်မှာပင် ပြန်လည် ပုံမှန်အတိုင်း ဖြစ်သွားသည်။
"ဟေး ကျောင်းတော်အုပ်ချုပ်သူ၊ ဖန့် သူတော်စင်ဘိုးဘေး၊ လူကြီးမင်းတို့ နှစ်ယောက် ကြွရောက်လာတာဟာ ဒီနေရာကို အလွန် ဂုဏ်ယူစရာပဲ။"
ဆွေ့ ကျောင်းတော်အုပ်ချုပ်သူက ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် အရိုအသေပေးလိုက်သည်။
ဟေးဆန်းက ရင်းနှီးသူများ ဖြစ်သည့်အတွက် ရယ်ရယ်မောမောပင် ပြန်လည် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
"ယဲ့ထျန်းဂး၊ ငါတို့တွေ မတွေ့တာ ကြာပြီနော်၊ အစည်းအဝေး ပြီးရင် အရက်နည်းနည်းလောက် သောက်မလား"
ဟေးဆန်းက ယဲ့ထျန်းဂူကို ကြည့်၍ ပြောသည်။
ယဲ့ထျန်းဂူမှာ အနည်းငယ် မကျေမနပ် ဖြစ်သွားသော်လည်း လက်ရှိ အခြေအနေကို ပြန်တွေးမိပြီး အတင်း ပြုံးလိုက်သည်။
"အစည်းအဝေး ပြီးမှပဲ ပြောကြတာပေါ့။"
ထိုအချိန်တွင် တန်လင် ကျောင်းတော် မှ သူတော်စင် အများစု၏ အကြည့်တို့မှာ ဖန့်ချန်ဆီသို့ ရောက်သွားကြသည်။
လွန်ခဲ့သည့် နှစ်ပေါင်းထောင်ချီအတွင်း ဤ ဖန့် သူတော်စင်ဘိုးဘေး အကြောင်းကို သူတို့ စကားပြောရာတွင် အခြားသူတော်စင်များထက် ပိုမို ပြောဆိုခဲ့ကြသည်။
နာမည်ကြီးမှုပိုင်းတွင်ဆိုလျှင် လူငယ်မျိုးဆက်သစ်များက ခုနစ်ခုမြောက် ကျောင်းတော်အုပ်ချုပ်သူ ဘယ်သူတွေလဲဆိုတာ မသိနိုင်သော်လည်း ဖန့် သူတော်စင်ဘိုးဘေး ဆိုသည်မှာ ကောင်းကင်ငါးပါး ၏ လူငယ်များအားလုံး သိရှိထားကြသည်။
ထို့အပြင် သူတော်စင်ဘိုးဘေး စီမံကိန်းတွင် ပါဝင်သည့် လူငယ်သူတော်စင်များမှာလည်း တနေ့တခြား များပြားလာပြီး ပြင်းထန်သည့် ရေစီးကြောင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
မည်သည့် အင်အားစုမျှ ဤရေစီးကြောင်းကို အလွယ်တကူ မတားဆီးနိုင်တော့ပေ။
တန်လင် ကျောင်းတော် မှ လူငယ်သူတော်စင် အများအပြားမှာ ဖန့်ချန်ကို အားကျသည့် မျက်ဝန်းများဖြင့် ငေးကြည့်နေကြသည်။
လူသား ကျောင်းဆောင် ဘက်တွင်မူ အလွန်ပင် အနေရခက်သည့် အခြေအနေ ဖြစ်နေသည်။
"ဖန့် သူတော်စင်ဘိုးဘေး၊ အကြီးအကဲတွေက ဒီတစ်ခါ ကောင်းကင်ငါးပါး ပြိုင်ပွဲ ကို မင်းကိုယ်တိုင် ဦးစီးပေးဖို့၊ ငါတို့ ခုနစ်ဦးက ဘေးကနေ အကူအညီ ပေးဖို့ ပြောထားပါတယ်။
ဒါကလည်း သမာဓိခုံရုံး ရဲ့ သဘောထားပါပဲ၊ ဒါဆိုရင် အတွင်းထဲကို သွားကြမလား "
ဆွေ့ ကျောင်းတော်အုပ်ချုပ်သူက ဖန့်ချန်ကို ပြုံး၍ မေးလိုက်သည်။
ဖန့်ချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"ဒါဆိုရင်လည်း အတွင်းထဲကို သွားကြတာပေါ့။"
သူသည် တာဝန်ကို မရှောင်ရှားဘဲ ရှေ့ဆုံးကနေ နန်းဆောင်ထဲသို့ လျှောက်သွားသည်။
ဟေးဆန်းကလည်း နောက်မှ ကပ်လျက် လိုက်ပါသွားသည်။
ရှန် ကျောင်းတော်အုပ်ချုပ်သူတို့မှာ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကြည့်ကာ ပြုံး၍ နောက်မှ လိုက်သွားကြသည်။
နောက်ဆုံးမှ လိုက်ပါလာသည့် ယဲ့ထျန်းဂူ၏ စိတ်ထဲတွင် ရှုပ်ထွေးနေသည်။
လူသား ကျောင်းဆောင် မှ သူတော်စင်များက ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူတို့၏ မျှော်လင့်ချက်များမှာ အပြီးတိုင် ပျက်သုဉ်းသွားသည်။
"သူ့ရဲ့ ဩဇာအရှိန်အဝါက ကြီးမားသွားပြီ၊ ဘယ်သူမှ မတားဆီးနိုင်တော့ဘူး..."
လူသား ကျောင်းဆောင် ကျောင်းတော်အုပ်ကြီးက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သရော်လိုက်သည်။
"သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က မမြင့်တာတောင် သူ့ရဲ့ အားသာချက် ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူထင်မှာလဲ..."
အနားရှိသူများမှာ တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။
သူတို့စိတ်ထဲတွင် ဟော်ဆွေ့ ဘိုးဘေးသာလျှင် ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို ဖိနှိပ်ထားပြီး အခုထိ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့လျှင်တောင် နိဗ္ဗာန် တားမြစ်နယ်မြေ တွင် လုံလောက်သော ရလဒ်ကောင်းကို ရရှိနိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း သိနားလည်ကြသည်။
ဒါက ကံတရား မဟုတ်ဘဲ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် တိုက်ဆိုင်မှု တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။
အကယ်၍သာ တစ်နေရာရာမှာ မှားယွင်းမှု တစ်ခုခု ဖြစ်ခဲ့ရင် -
ဥပမာအားဖြင့် နိဗ္ဗာန် တားမြစ်နယ်မြေ မပေါ်ပေါက်ခင်မှာတင် ထိုသူက ကမ္ဘာကြီး အဆင့်သို့ ရောက်သွားခဲ့လျှင် -
အခုဆိုရင် ဟော်ဆွေ့မျိုးနွယ်မှာ ဒီလောက်တောင် အနေရခက်နေမှာ မဟုတ်ပေ။
"ရှကျိ၊ ဒီကိစ္စပြီးရင် ငါတို့ ဟော်ဆွေ့မျိုးနွယ် အတွက် အကောင်းဆုံး ဖြစ်အောင် ပြောပေးပါဦး၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းနဲ့ ဖန့် သူတော်စင်ဘိုးဘေး က ကောင်းကင်ငါးပါး စစ်မြေပြင် မှာ အနည်းငယ် ရင်းနှီးမှု ရှိခဲ့တာပဲ မဟုတ်လား။"
ချင်ဟော့ချန် က ရှကျိကို ကြည့်၍ ပြောသည်။
ရှကျိက စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ပြောသည်
"အခု အခြေအနေမှာတော့ ငါ စကားပြောဖို့ ခက်ခဲနိုင်တယ်..."
"မင်း ပြောနိုင်မှာပါ၊ မင်းလည်း ရှန်းဟုန် မျိုးနွယ်စုဝင် ဖြစ်မယ်လို့ ငါ သံသယရှိတယ်"
ဟု ချင်ဟော့ချန်က ဆိုသည်။
"..."
ရှကျိ -ာ
"ငါ အခွင့်အရေးရရင် ဖန့် သူတော်စင်ဘိုးဘေးကို မေးကြည့်ပေးပါ့မယ်၊ အဆင်ပြေသည် ဖြစ်စေ၊ မပြေသည် ဖြစ်စေ ငါ့ကို အပြစ်မတင်နဲ့။"
"ကောင်းပြီ "
...
...
နန်းဆောင်အတွင်း။
ဖန့်ချန်သည် ထိုင်ခုံ အဓိကနေရာတွင် ထိုင်နေသည်။ ခုနစ်ခုမြောက် ကျောင်းတော် မှ ကျောင်းတော်အုပ်ချုပ်သူများ၏ ရှေ့တွင်ပင် သူသည် အနည်းငယ်မျှ စိတ်လှုပ်ရှားသည့် အရိပ်အယောင် မရှိပေ။
ကျောင်းတော်အုပ်ချုပ်သူများမှာ ထိုအချိန်က ဖန့်ချန်နှင့် အထက်လူကြီးများ ပြောဆိုခဲ့သည့် မြင်ကွင်းကို ပြန်တွေးမိကြပြီး ထိုစကားများမှာ ရိုးရိုးပြောလိုက်ခြင်း မဟုတ်ကြောင်း နားလည်သွားကြသည်။
မျိုးဆက်ဟောင်းများနေရာတွင် မျိုးဆက်သစ်များဖြင့် အစားထိုးခြင်းမှာ သူတော်စင်ဘိုးဘေး စီမံကိန်း၏ နောက်ထပ် ဦးတည်ချက် ဖြစ်လာနိုင်သည်။
အကယ်၍သာ ဒါက အမှန်ဆိုလျှင် သူတို့ စဉ်းစားရမည့် ကိစ္စရပ်များစွာ ရှိနေသည်။
စိတ်ထဲတွင် တွေးတောနေကြသဖြင့် နန်းဆောင်အတွင်းမှာ တိတ်ဆိတ်နေသည်။
ကျောင်းတော်အုပ်ချုပ်သူ ခုနစ်ဦးစလုံး ဘာမှ မပြောကြသလို သူတို့ ခေါ်လာသည့် အကြီးအကဲများမှာလည်း မှတ်တမ်းတင်ရုံမှလွဲပြီး စကားပြောခွင့် မရှိပေ။
ဖန့်ချန်က ဟေးဆန်းကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။
ဟေးဆန်းက နားလည်သွားပြီး ချောင်းဟန့်လိုက်သည်။
"လူကြီးမင်းတို့၊ တကယ်တော့ လာလမ်းမှာ ဖန့် သူတော်စင်ဘိုးဘေးနဲ့ ကျွန်တော်တို့ အတော်လေး ဆွေးနွေးခဲ့ကြပါတယ်၊ အဲဒီထဲမှာ အကြီးကဲကြီးရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေလည်း ပါဝင်ပါတယ်။
ကောင်းကင်ငါးပါး ပြိုင်ပွဲ ကို ကျင်းပမယ်ဆိုရင် အရည်အချင်းရှိတဲ့ လူငယ်မျိုးဆက်သစ်တွေကို ပြုစုပျိုးထောင်ဖို့အတွက် လုံလောက်တဲ့ ဆုလက်ဆောင်တွေ ရှိဖို့ လိုပါတယ်။
ကျွန်တော်တို့ အရင်ဆုံး အတည်ပြုရမယ့် ပထမဆုံး အချက်က ကောင်းကင်ငါးပါး ထဲမှာ ရှိတဲ့ တားမြစ်နယ်မြေ အားလုံးကို တစ်ပေါင်းတည်း ဖြစ်အောင် လုပ်ဖို့ပါ။
အများသိထားတဲ့ နေရာတွေပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ ဒါမှမဟုတ် ဆန်းနယဲ့ ကျောင်းသားတွေ လာရောက် စူးစမ်းဖို့ စောင့်ဆိုင်းနေတဲ့ တံဆိပ်ခတ်ထားတဲ့ ရှေးဟောင်း တားမြစ်နယ်မြေတွေပဲ ဖြစ်ဖြစ် အကုန်လုံး အကျုံးဝင်ပါတယ်။"
အခန်း (၂၈၆၂) - မပြောင်းလဲလျှင် ပယ်ထုတ်ခံရမည်
ဟေးဆန်း၏ ထိုစကားကြောင့် အစည်းအဝေးခန်းမအတွင်းရှိ ကျောင်းတော်အုပ်ချုပ်သူများအားလုံးမှာ တစ်ချက်မျှ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ ထို့နောက်တွင်မူ စကားပြောခွင့်ပင် မရှိသော အကြီးအကဲများမှာလည်း စိတ်မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ ဆူညံစွာ ပြောဆိုလိုက်ကြသည်။
"ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ "
"ကောင်းကင်ငါးပါး ရဲ့ တားမြစ်နယ်မြေတွေက အမြဲတမ်း သီးခြားစီ စီမံခန့်ခွဲခဲ့တာ။ အခု အားလုံးကို ပေါင်းစည်းလိုက်ရင် ဘယ်သူ့ဥစ္စာ၊ ဘယ်သူ့ဥစ္စာဆိုပြီး ဘယ်လို ခွဲခြားကြမလဲ"
"တားမြစ်နယ်မြေတွေက ဒီလောက်များတယ်။ ပညာရပ်တွေက ဒီလောက်များတယ်။ ရတနာတွေက ဒီလောက်များတယ်။ အားလုံးကို ပေါင်းစည်းလိုက်ရင် ရှုပ်ထွေးကုန်မှာ မဟုတ်ဘူးလား ဘယ်သူက အနစ်နာခံရပြီး ဘယ်သူက အမြတ်ထွက်မှာလဲ"
ထိုအကြီးအကဲများက တစ်ယောက်တစ်ပေါက် အငြင်းပွားနေကြသည်။
ကျောင်းတော်အုပ်ချုပ်သူများမှာမူ တိတ်ဆိတ်လျက်သာ ရှိနေပြီး သူတို့ကို တားဆီးခြင်း မပြုပေ။ ရွှေဟွေး ကျောင်းတော် မှ အကြီးအကဲများသာလျှင် စကားတစ်ခွန်းမျှ မဟဘဲ မျက်လုံးမှိတ်လျက် တရားမှတ်နေဟန်ဖြင့် ငြိမ်သက်နေသည်။
"တော်ကြပါတော့၊ မဆူညံကြနဲ့။"
ရှန် ကျောင်းတော်အုပ်ချုပ်သူက အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။
နန်းဆောင်အတွင်း ချက်ချင်းပင် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
ရှန် ကျောင်းတော်အုပ်ချုပ်သူက ဖန့်ချန်ကို ကြည့်၍ မေးသည်။
"ဖန့် သူတော်စင်ဘိုးဘေး၊ ဒါက မင်းရဲ့ အစီအစဉ်လား "
ဖန့်ချန်က ပြုံး၍ ပြောသည်
"ဟုတ်ပါတယ်၊ ကျွန်တော့်အစီအစဉ်ပါပဲ။"
ကျောင်းတော်အုပ်ချုပ်သူများမှာ တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်နေကြသည်။
စီကု ကျောင်းတော်အုပ်ချုပ်သူက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ပြောသည်။
"တားမြစ်နယ်မြေတွေကို ပေါင်းစည်းတယ်ဆိုတာ ကောင်းကင်ငါးပါး ကို ပေါင်းစည်းလိုက်တာနဲ့ အတူတူပဲ မဟုတ်လား ဒါက စည်းမျဉ်းနဲ့ မညီဘူး။ ကောင်းကင်ငါးပါး ပြိုင်ပွဲ အတွက်နဲ့ ဒီလိုလုပ်တာဟာ ကောင်းကင်ငါးပါး ကို ရှုပ်ထွေးသွားစေမှာပဲ။"
"စည်းမျဉ်း ဆိုတာ ဘာလဲ"
ဖန့်ချန်က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်၍ ပြောလိုက်သည်။
"အခု ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင် နောက်ကွယ်မှာ ရှိတဲ့ မဟာနတ်ဘုရားအင်ပါယာ တွေကို ကြည့်ပါ။ တခြားအကြောင်း မပြောတော့ဘူး၊ အဲဒီ အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားအင်ပါယာ ကိုပဲ ကြည့်ပါ။ သူတို့ရဲ့ နယ်မြေက ကျွန်တော်တို့ ကောင်းကင်ငါးပါး ထက် မကျဉ်းဘူး မဟုတ်လား ဒါပေမဲ့ သူတို့က ကျွန်တော်တို့လို ချင်းမင် ၊ ချန်ချုံး ၊ လင်ယောင် ၊ ပိလော့ ၊ လင်ချုံး ဆိုပြီး ခွဲခြားထားတာ မရှိဘူး။"
စီကု ကျောင်းတော်အုပ်ချုပ်သူက ချက်ချင်းပင် ကြားဖြတ် ပြောလိုက်ပြီး လေသံမှာ တင်းမာနေသည်။
"အဲဒါက အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားအင်ပါယာ ဖြစ်လို့ပေါ့၊ ငါတို့ ကောင်းကင်ငါးပါး နဲ့ မတူဘူး။ ကောင်းကင်ငါးပါး က ကောင်းကင်ငါးပါးပဲ။"
"ဘာမှ မတူစရာ မရှိပါဘူး။ ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင် မှာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ချင်ရင် အရင်းအမြစ်တွေကို ပေါင်းစည်းဖို့က မဖြစ်မနေ လိုအပ်ပါတယ်။"
ဖန့်ချန်က အေးဆေးစွာ ရယ်မောလျက် ပြောသည်
"အနာဂတ်မှာ ကောင်းကင် ငါးပါး ပြိုင်ပွဲ တွေကို တစ်ပွဲပြီး တစ်ပွဲ ဆက်တိုက် ကျင်းပသွားမယ်၊ ဒါပေမဲ့ လူတိုင်းက ကိုယ့်အကျိုးကိုပဲ ကြည့်ပြီး အဖိုးတန်ပစ္စည်းတွေနဲ့ ကျောက်တုံးတွေကို မထုတ်ပေးချင်ကြဘူးဆိုရင် နောက်ဆုံးရလဒ်က ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လူငယ်မျိုးဆက်သစ်တွေ နောက်ကျကျန်ခဲ့လိမ့်မယ်။ နောက်ကျကျန်ခဲ့တဲ့သူက အမြဲတမ်း အနိုင်ကျင့်ခံရမှာပဲ။"
စီကု ကျောင်းတော်အုပ်ချုပ်သူ စကားမဆက်နိုင်ခင်မှာပင် ဖန့်ချန်က သူ့ကို ဆက်ကြည့်၍ ပြောသည်။
"စီကု ကျောင်းတော်အုပ်ချုပ်သူ၊ ကောင်းကင်ငါးပါး ပြိုင်ပွဲ ကို ကျွန်တော်ပေးတဲ့ ကြယ်တာရာမျက်ရည်စက် တွေကို ခွဲဝေဖို့ သက်သက်ပဲ လုပ်တာလို့ ထင်နေတာလား "
စီကု ကျောင်းတော်အုပ်ချုပ်သူမှာ အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားပြီး အမူအရာ ပျက်သွားသည်။
အခြား ကျောင်းတော်အုပ်ချုပ်သူများမှာလည်း တစ်ခုခုကို သတိရသွားဟန်ဖြင့် အမူအရာ တင်းမာသွားသည်။ အကယ်၍သာ တားမြစ်နယ်မြေများအားလုံးကို ပေါင်းစည်းလိုက်မည်ဆိုပါက ကောင်းကင်ငါးပါး ကို ပေါင်းစည်းလိုက်သည်နှင့် တူနေပေလိမ့်မည်။
ဒီပြိုင်ပွဲက အကြောင်းပြချက်တစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး အထက်ပိုင်းက တစ်စုံတစ်ရာကို အချက်ပေးနေတာများလား။
ရှန် ကျောင်းတော်အုပ်ချုပ်သူ၏ အမူအရာမှာ အလွန်ပင် လေးနက်သွားသည်။
"ဖန့် သူတော်စင်ဘိုးဘေး၊ အဲဒီနောက်ကွယ်က သဘောတရားကို ငါတို့ နားလည်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အထက်က သမာဓိခုံရုံး က ဒီကိစ္စကို ဘယ်လို ဆုံးဖြတ်ထားလဲဆိုတာ သိချင်ပါတယ်။"
"သမာဓိခုံရုံး က ဒီ ကောင်းကင်ငါးပါး ပြိုင်ပွဲ ရဲ့ အသေးစိတ် အချက်အလက်တွေမှာ ပါဝင်မှာ မဟုတ်ဘူး။"
ဖန့်ချန်က ဆက်ပြောသည်
"အကယ်၍ လူကြီးမင်းတို့ ခက်ခဲတယ်လို့ ထင်ရင် အထက်ကို သွားမေးကြည့်လို့ ရပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့မှာ အချိန်တွေ အများကြီး ရှိတာပဲ၊ ဒီနေ့ပဲ အပြီးသတ် ဆုံးဖြတ်စရာ မလိုပါဘူး။ သုံးနှစ်၊ ငါးနှစ် ဒါမှမဟုတ် သုံးဆယ်၊ ငါးဆယ် ကြာပြီးမှ ရလဒ်ထွက်လာလည်း ကိစ္စမရှိပါဘူး။"
"..."
တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် စီကု ကျောင်းတော်အုပ်ချုပ်သူက အရင်ဆုံး ထလိုက်သည်။
"ဒီနေ့ ကောင်းကင်ငါးပါး ပြိုင်ပွဲ အကြောင်းပဲ ဆွေးနွေးမယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ၊ အခု ဆွေးနွေးနေတဲ့ ကိစ္စက ပြိုင်ပွဲ အတိုင်းအတာထက် ကျော်လွန်နေပြီ။ ဒီနောက်ကွယ်က ဘယ်သူ့အစီအစဉ်လဲဆိုတာ ငါ မသိသလို ငါ့အဆင့်နဲ့လည်း ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ ကိစ္စကို မဆုံးဖြတ်နိုင်ဘူး။ ငါ သမာဓိခုံရုံး ကို သွားမေးကြည့်ဦးမယ်။"
စကားပြောပြီးနောက် ယဲ့ထျန်းဂူကို ကြည့်၍ -
"သွားကြမယ်။"
ယဲ့ထျန်းဂူမှာ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး စီကု ကျောင်းတော်အုပ်ချုပ်သူ နောက်သို့ အမြန် လိုက်သွားသည်။
"ဖန့် သူတော်စင်ဘိုးဘေး၊ ငါတို့လည်း ပြန်ပြီး မေးကြည့်ဦးမယ်။"
ကျောင်းတော်အုပ်ချုပ်သူများမှာလည်း တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး နှုတ်ဆက်ကာ ထွက်ခွာသွားကြသည်။
ဒီနေ့မှာ ရလဒ်တစ်ခုခု ထွက်လာမယ်လို့ ထင်ခဲ့ကြပေမဲ့ ထိုင်လိုက်ရုံရှိသေး အားလုံး ပြန်သွားကြပြီ။ နောက်ဆုံးတွင် ဟေးဆန်း နှင့် တန်လင် ကျောင်းတော် မှ ဆွေ့ ကျောင်းတော်အုပ်ချုပ်သူတို့သာ ကျန်ရစ်သည်။
ဆွေ့ ကျောင်းတော်အုပ်ချုပ်သူက ဘာမှ မပြောသေးဘဲ နေသည်။ အကြောင်းမှာ ဤအစီအစဉ်ကို တင်ပြသူ ဖန့်ချန်မှာ ချင်းမင် မဟာမိတ် ထဲတွင် ပါဝင်နေ၍ ဖြစ်သည်။
"ဖန့် သူတော်စင်ဘိုးဘေး၊ ဒါက ငါတို့ ချင်းမင် ဘက်က အစီအစဉ်လား "
ဆွေ့ ကျောင်းတော်အုပ်ချုပ်သူက တွေဝေစွာ မေးလိုက်သည်။
ဖန့်ချန်က ခေါင်းခါလိုက်သည်
"ကျွန်တော် သမာဓိခုံရုံး ကို ဒီကိစ္စနဲ့ပတ်သက်ပြီး မေးမြန်းထားတာ မရှိပါဘူး။"
"အဲ..."
ဆွေ့ ကျောင်းတော်အုပ်ချုပ်သူမှာ ကြောင်သွားသည်။
"အခု ကျောင်းတော်အုပ်ချုပ်သူတွေ သွားမေးနေကြပြီပဲ၊ အထက်က ဘာသဘောထားရှိလဲဆိုတာ စောင့်ကြည့်ရအောင်။"
ဖန့်ချန်က ပြောသည်
"ကောင်းကင်ငါးပါး ဒီနေရာက ပြောင်းလဲဖို့ လိုအပ်နေပြီ၊ မပြောင်းလဲရင် ပယ်ထုတ်ခံရလိမ့်မယ်။"
စကားဆုံးသည်နှင့် သူသည် နန်းဆောင်အပြင်ဘက်သို့ လျှောက်သွားပြီး ဟေးဆန်းကလည်း နောက်မှ လိုက်သွားသည်။
ဆွေ့ ကျောင်းတော်အုပ်ချုပ်သူ၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။
မပြောင်းလဲရင် ပယ်ထုတ်ခံရမယ် ဒါက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။
တခြား ကျောင်းတော်တွေက သဘောမတူရင် သူတို့ကို ချန်ထားခဲ့တော့မှာလား။
ဒီအချက်ကို တွေးမိလိုက်သည့်အခါ ဆွေ့ ကျောင်းတော်အုပ်ချုပ်သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ထိတ်လန့်မှု တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။
သူသည် တိတ်တဆိတ်နှင့် ကောင်းကင်ငါးပါး သည် ကြီးမားသော ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုတစ်ခုနှင့် ရင်ဆိုင်ရတော့မည်ကို ရိပ်မိလိုက်သည်။
သူ အသေးစိတ် မစဉ်းစားရဲတော့ဘဲ ဖန့်ချန်နောက်သို့ အမြန် လိုက်သွားသည်။
အပြင်ဘက်ရှိ သူတော်စင်များမှာ အခြေအနေကို နားမလည်ကြပေ။ ကျောင်းတော်အုပ်ချုပ်သူများ ရောက်လာပြီး မကြာခင်မှာပင် ပြန်ထွက်သွားကြသဖြင့် သူတို့ စိတ်ရှုပ်ထွေးနေကြသည်။
ထိုအချိန်တွင် ဖန့်ချန်၊ ဟေးဆန်း နှင့် ဆွေ့ ကျောင်းတော်အုပ်ချုပ်သူတို့ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
လူသား ကျောင်းဆောင် ကျောင်းတော်အုပ်ကြီးမှာ စိတ်ထဲတွင် တစ်ခုခု မကောင်းတော့မှန်း သိလိုက်သည်။ သူမျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဖန့်ချန်က သူ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။
"ဆွေ့ ကျောင်းတော်အုပ်ချုပ်သူ၊ ဒီတစ်ခါ တန်လင် ကျောင်းတော် ကို လာတာ နောက်ထပ် ကိစ္စတစ်ခုလည်း ရှိသေးတယ်။"
ဖန့်ချန်က ပြောလိုက်သည်။
ဆွေ့ ကျောင်းတော်အုပ်ချုပ်သူက တစ်ခုခုကို ရိပ်မိဟန်ဖြင့် ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။
"ဟော်ဆွေ့မျိုးနွယ်စု ကလည်း ချင်းမင် ရဲ့ အစိတ်အပိုင်း တစ်ခုပါပဲ..."
"ဟော်ဆွေ့မျိုးနွယ်စု နဲ့ မဆိုင်ဘူး။"
ဖန့်ချန်က ပြောသည်
"အခု တန်လင် ကျောင်းတော် လူသားကျောင်းဆောင် မှာ ရှန်းဟုန် မျိုးနွယ်စုဝင် ကျောင်းသားတွေ အများကြီး ရှိနေတယ်။ ကျွန်တော် သူတို့ကို ရွှေဟွေး ကျောင်းတော် ကို ခေါ်သွားမယ်။"
ကျောင်းတော်များမှ အကြီးအကဲများမှာ ထိုစကားကို ကြားပြီး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။
"တကယ်ပဲ ရှန်းဟုန်မျိုးနွယ်စုဝင်တွေ ဒီမှာ ရှိနေတာပဲ။"
"အခု သူက ဖုံးကွယ်မထားတော့ဘူး။"
"ဟော်ဆွေ့မျိုးနွယ်စု က ရှန်းဟုန်တွေ တိုးတက်လာတာကို မတားဆီးနိုင်တော့ဘူး၊ ဘယ်လို ဆက်လုပ်မလဲဆိုတာပဲ ကြည့်ရတော့မယ်..."
သူတို့ တိတ်တဆိတ် အချင်းချင်း အတင်းပြောနေကြသည်။
လူသား ကျောင်းဆောင် ကျောင်းတော်အုပ်ကြီးမှာ စိတ်သက်သာရာ ရသွားသော်လည်း စိတ်ခံစားမှုမှာ ရှုပ်ထွေးနေသည်။
"ဒီလောက်ဆိုရင်တော့ လွယ်ကူသွားပြီ။"
ဆွေ့ ကျောင်းတော်အုပ်ချုပ်သူကလည်း စိတ်သက်သာရာ ရသွားပြီး လူသားကျောင်းဆောင် ဘက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
"မင်းတို့ရဲ့ ကျောင်းသားအားလုံးကို ခေါ်လိုက်ကြပါ။"
"ကျောင်းတော်အုပ်ချုပ်သူ၊ ကျောင်းတော် ပြောင်းတာက ဒီလောက် လွယ်ကူတဲ့ ကိစ္စ မဟုတ်ပါဘူး၊ အနည်းငယ်..."
လူသားကျောင်းဆောင် ကျောင်းတော်အုပ်ကြီးမှာ မလှုပ်ရှားသေးဘဲ အရိုအသေပေးလိုက်သည်။
ဖန့်ချန်က ပြုံး၍ ကြားဖြတ် ပြောလိုက်သည်
"မင်း ပြောတဲ့ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းတွေက ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ မင်း ချင်ဟော်ဆွေ့ ကို မမေးရသေးလို့လား ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ သူက ငါ ရှန်းဟုန်မျိုးနွယ်စု ကျောင်းသားတွေကို ခေါ်သွားတာကို တားဆီးမှာ မဟုတ်ဘူး။ မမေးနဲ့တော့၊ ဒီကိစ္စမှာ ငါ့ကို အခက်တွေ့အောင် လုပ်ရင် မင်းတို့ ဟော်ဆွေ့မျိုးနွယ်စု အတွက် ကောင်းကျိုး ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး။"
ဆွေ့ ကျောင်းတော်အုပ်ချုပ်သူ၏ မျက်လုံးများ အရောင်ပြောင်းသွားပြီး ဟိုဘက်ကို လှမ်းအော်လိုက်သည်။
"မင်းတို့ရဲ့ လူသားကျောင်းသားတွေကို အကုန်ခေါ်လိုက်ကြပါ။ ရွှေဟွေး ကို သွားတာနဲ့ ဒီမှာနေတာနဲ့ ဘာကွာလို့လဲ။ သူတို့က မင်းတို့လူတွေပဲ၊ ဖန့် သူတော်စင်ဘိုးဘေး က ရှန်းဟုန်မျိုးနွယ်စု ကျောင်းသားတွေကိုပဲ ခေါ်သွားမှာ၊ မင်းတို့ ဟော်ဆွေ့မျိုးနွယ်စု ဘက်က တားဆီးခွင့် မရှိဘူး "