အခန်း ၁၈၇

အခန်း (၁၈၇) - ပြတ်သားကြမ်းတမ်းသော တုံ့ပြန်မှု

စုယွီသည် ငိုကြွေးနေသော ရှဲ့နင်းထန်ကို သူ့နောက်တွင် အမြန်ကာကွယ်လိုက်ပြီး သူ့မျက်နှာထားက မောက်မာနေသည်။

"လုစစ်လင်၊ မင်းက ခွေးရူးပဲ! ငါ့မရီးကို မင်းလက်ဖျားနဲ့တောင် ထိရဲရင် မင်းခြေထောက်တွေကို ရိုက်ချိုးပြီး စစ်မြေပြင်ကို ဘယ်တော့မှ ထပ်မနင်းနိုင်အောင် လုပ်ပစ်မယ်"

စုယွီက လုစစ်လင်ကို လျှို့ဝှက်စွာ ဒုက္ခပေးနေခဲ့တာ အချိန်အတော်ကြာနေပြီဆိုတာက လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု မဟုတ်တော့ပေ။

"မင်းတစ်ယောက်တည်းနဲ့လား"

အငြိုးဟောင်းများနှင့် ပဋိပက္ခသစ်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာချိန်တွင် လုစစ်လင်သည် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး သူ၏ စူးရှသော မျက်လုံးနက်များထဲတွင် ရေခဲတမျှ အေးစက်မှုတို့ ပြည့်နှက်နေ၏။

"ဒီနေ့ ဒီစစ်သူကြီးက မင်းတို့နှစ်ယောက်စလုံးကို သေချာပေါက် ပညာပေးရလိမ့်မယ်"

"အစ်ကိုလု"

ရွှယ်နင်က ရုတ်တရက် အသံထွက်လာပြီး လုစစ်လင်၏ လက်ကြီးပေါ်သို့ ဖိချလိုက်စဉ် သူမ၏ အသံမှာ ပေါ့ပါးကြည်လင်နေသည်။

သူမက အကြည့်ကို အနည်းငယ် မော့လိုက်ပြီး ရန်စနေသော ရှဲ့နင်းထန်ထံသို့ အေးစက်သော အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"စိတ်လိုက်မာန်ပါ မလုပ်ပါနဲ့"

စုချင်းသည် ရွှယ်နင်၏ မျက်နှာပေါ်မှာ ဒီလိုမျိုး အေးစက်ပြီး ခပ်ခွာခွာနေတဲ့ မျက်နှာထားမျိုးကို အရင်က တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။

ညတွင်းချင်းပင် ကျန်းကော်နယ်စားမင်းအိမ်တော်သို့ အဆင့်မြင့်မြင့် တက်လှမ်းလက်ထပ်သွားခဲ့တဲ့ ဒီမိဘမဲ့ကောင်မလေးက အလွန် မောက်မာသွားသည့်အတိုင်းပင်။

သူမ ဒေါသထွက်မိတယ်။ ရွှယ်နင်က ဘာလို့ ဒီလောက် ကံကောင်းနေရတာလဲ။

ရွှယ်နင်က လီရှီဇီလို ယောက်ျားမျိုးနှင့် လက်ထပ်နိုင်ခဲ့သည့်အတွက် သူမမှာ မနာလိုဖြစ်သလို မုန်းတီးမိတယ်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမက မင်းသမီးရှို့နင်းကို အစေခံတစ်ယောက်လို အလုပ်အကျွေးပြုရုံသာမက ရွှယ်နင်၏ အရိပ်လွှမ်းမိုးမှုကိုပါ ခံနေရတယ်။

စုယင်၏ လက်ထပ်ရေးကိစ္စသည်ပင် ရွှယ်နင်ကြောင့် ပျက်စီးခဲ့ရ၏။

လော်ဝမ်ကျွင်း တော်ဝင်စာမေးပွဲ ကျရှုံးခဲ့ပြီးနောက် လော်မိသားစုကလည်း စုယင်နှင့် လက်ထပ်မည့်ကိစ္စကို ဆွေးနွေးရန် ငြင်းဆန်နေဆဲဖြစ်သည်။ စုယင်မှာ အပျိုကြီးဘဝဖြင့်သာ ကျန်ရစ်မည့်ပုံပေါ်သည်။

တစ်ချိန်က သူမ အထင်သေးခဲ့တဲ့ ဒီမိဘမဲ့ကောင်မလေးကို မျက်နှာချိုသွေးသင့်တယ်ဆိုတာကို သူမ သိတယ်။

ဒါပေမဲ့ သူမကိုယ်သူမ နှိမ့်ချပြီး ချိုသာတဲ့ စကားများ မပြောနိုင်ဘူး။

ရွှယ်နင်ကို မြင့်မြတ်တဲ့နေရာကနေ ဆွဲချပြီး ရွှံ့နွံထဲ နင်းချေကာ အပိုင်းပိုင်း ဆွဲဖြဲပစ်ချင်စိတ်များ တဖွားဖွား ပေါ်ပေါက်နေသည်။

"တချို့လူတွေက နေရာမြင့်မြင့်ကို ရောက်သွားပြီး ကောင်းကောင်းမွန်မွန် လက်ထပ်လိုက်ရတဲ့အခါ ကိုယ့်အုတ်မြစ်ကိုတောင် မေ့သွားကြတယ်။ ဒီလောက် အရှက်မဲ့တာမျိုး တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး။ ကျန်းကော်နယ်စားမင်းအိမ်တော်ရဲ့ လေးစားရတဲ့ ရှီဇီကတော် ဖြစ်လာရင်တောင် သူ(မ)က အဆင့်အတန်းမရှိ၊ စင်ပေါ်တက်ဖို့ မထိုက်တန်တဲ့ ယုတ်ညံ့တဲ့သူတစ်ယောက်ပါပဲ။"

စုချင်းသည် သူမ၏ယောင်းမ မြင့်မြတ်သော မင်းသမီးဖြစ်ကြောင်း အခြားသူများ မသိမှာကို စိုးရိမ်သည့်အတိုင်း မင်းသမီးရှို့နင်းဘေးတွင် ရပ်လျက် အေးစက်သော အပြုံးဖြင့် မျက်ခုံးပင့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"အိမ်ပြန်လာတဲ့နေ့မှာ ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော် ပြုစုပျိုးထောင်ပေးခဲ့တဲ့ အိမ်တော်ကို ပြန်မလာဘဲ တစ်ခါမှ မရင်းနှီးခဲ့တဲ့ ဦးလေးမိသားစုဆီ သွားတယ်တဲ့လား။ ဒါက လောကကြီးမှာ ဘယ်လိုယုတ္တိမျိုးလဲ။ ညီမလေးအားနင်၊ နင့်ရဲ့ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှု၊ သွေးအေးမှုနဲ့ ကိုယ့်သဘောဆန္ဒအတိုင်း လုပ်တတ်တဲ့ အကျင့်တွေကို တမလွန်က မိဘတွေ သိကြပါ့မလား။"

"အိုး... နောက်တစ်ခု ရှိသေးတယ်"

သူမက လေသံပြောင်းကာ ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"နင့်လို နောက်ခံမျိုးနဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက် လီမိသားစုကို လက်ထပ်သွားတာ... နယ်စားမင်းနဲ့ နယ်စားမင်းကတော်က နင့်ကို ဘယ်လို ဆက်ဆံကြလဲ။ နယ်စားမင်းက ဟယ်ကျန့်လီမျိုးနွယ်ကဖြစ်ပြီး သခင်မဝမ်ကလည်း တစ်ချိန်က ဝမ်မိသားစုရဲ့ လေးစားရတဲ့ တရားဝင် သမီးလို့ ကြားတယ်။ နင့်မှာ အုတ်မြစ်လည်းမရှိ၊ အရည်အချင်းလည်းမရှိဘဲ ငါ့အစ်ကိုကို စွဲလမ်းနေတဲ့ အရူးတစ်ယောက်ဖြစ်နေတုန်းပဲ။ ဒီနှစ်တွေတစ်လျှောက်လုံး ငါ့အစ်ကိုအပေါ်ထားတဲ့ နင့်ရဲ့ ခိုင်မာတဲ့ခံစားချက်ကို လူကြီးနှစ်ယောက် သိကြရဲ့လား။"

ဤစကားများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်တပြိုင်နက် အောက်ရှိလူအုပ်ကြီးထံမှ တီးတိုးရေရွတ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

လူတိုင်းက စုရှီဇီ၏ အချစ်ရေးကောလာဟလများကို ကြားဖူးသော်လည်း ဤမျှ ပေါက်ကွဲထွက်စေလောက်သည့် အရာမျိုးကို တစ်ခါမှ မကြားခဲ့ဖူးပေ။

ကျန်းကော်နယ်စားမင်းအိမ်တော် ရှီဇီကတော်က သူမရဲ့ သစ္စာဆိုထားတဲ့ အစ်ကိုအပေါ် တကယ်ပဲ ခံစားချက်တွေ ရှိနေတာလား။

အကယ်၍ ဟုတ်ခဲ့လျှင်၊ မနှစ်က ကျင်းပခဲ့တဲ့ အသိအမှတ်ပြု ပွဲက တမင်တကာ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လုပ်ခဲ့တာလား။

ဒီမိဘမဲ့ကောင်မလေး ရွှယ်နင်ကို စုရှီဇီနဲ့ တရားဝင်လက်ထပ်သွားမှာကို တားဆီးချင်လို့များလား။

စစ်သည်မျိုးနွယ်က ဆင်းသက်လာတဲ့ ဒီမိဘမဲ့ကောင်မလေးက တကယ်ပဲ ဒီလောက်တောင် အသုံးမကျအောင် ကြီးပြင်းလာခဲ့ရတာလား။

လူတိုင်းက အပေါ်ထပ်သို့ သိချင်စိတ်ပြင်းပြစွာဖြင့် လည်ပင်းတဆန့်ဆန့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

အလွန်လှပကျော့ရှင်းသော မိန်းမပျိုလေးများ အတူတကွ ရပ်နေကြတာကို သူတို့ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ထို့ပြင် ရှားရှားပါးပါး မြင်တွေ့ရခဲသော ကျန်းကော်နယ်စားမင်းအိမ်တော်၏ ရှီဇီကတော်မှာ ကျက်သရေရှိပြီး တင့်တယ်ကာ၊ တောက်ပပြီး ဂုဏ်သိက္ခာရှိလှသည်။

လူတိုင်းက မိန်းကလေးရွှယ်၏ နတ်သမီးတမျှ လှပမှုကို အံ့သြချီးကျူးနေကြသော်လည်း၊ စုရှီဇီအပေါ် သူမ၏ ရောင့်တက်မှုနှင့် အရှက်မရှိ တွယ်ကပ်နေမှုများကိုတော့ မနှစ်မြို့ကြပေ။

တဖြည်းဖြည်းနှင့် တီးတိုးဝေဖန်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကြမ်းတမ်းသော မှတ်ချက်များစွာကို ပြောဆိုလာကြသည်။

အချို့သော ရိုင်းစိုင်းညစ်ညမ်းသည့် စကားများမှာ အလွန်နားမဆံ့လှသဖြင့် လုစစ်လင်ပင် ဆက်မနားထောင်နိုင်တော့ပေ။

သို့သော် ရွှယ်နင်ကတော့ မကြားသည့်အတိုင်း သက်ပြင်းရှည်ကြီးချကာ ဖြည်းညှင်းစွာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။

လုစစ်လင်က နှလုံးသားထဲ နာကျင်သွား၏။

"နင်နင်၊ မကြောက်ပါနဲ့။ ဒီနေ့ ငါ့အသက်ကို စတေးရမယ်ဆိုရင်တောင် နင့်ဘက်ကနေ ရပ်တည်ပေးသွားမယ်"

ရွှယ်နင်က ညင်သာစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ခေါင်းရမ်းလိုက်သည်။

"အစ်ကိုလု၊ အစ်ကိုက စစ်သူကြီးလုပါ။ လူရိုက်တယ်ဆိုတာ အစ်ကိုလုပ်သင့်တဲ့အရာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါ့အပြင် စုကတော်က မင်းသမီးတစ်ပါးဖြစ်ပြီး မလေးမစား မလုပ်သင့်တဲ့ မြင့်မြတ်တဲ့ အဆင့်အတန်းရှိတယ်—"

ဘယ်သူမှ တုံ့ပြန်နိုင်ခြင်း မရှိသေးခင်မှာပင်၊ သူမက လက်ကိုမြှောက်ကာ လျင်မြန်ပြင်းထန်သော ပါးရိုက်ချက်တစ်ခုကို ပေးလိုက်သည်။

သူမ၏ အပြုံးက ယခင်ကလိုပင် နူးညံ့ပြီး လိမ္မာရေးခြားရှိပုံပေါက်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း၊ သူမ၏ လျင်မြန်သော လှုပ်ရှားမှုက လူတိုင်းကို အငိုက်မိသွားစေသည်။

"သူ(မ)ကလည်း မိန်းမတစ်ယောက်ပဲလေ။ အစ်ကို့လို ယောက်ျားတစ်ယောက်ကို ဘယ်လိုလုပ် ရိုက်ခိုင်းလို့ဖြစ်ပါ့မလဲ။ ညီမဘာသာပဲ ရှင်းလိုက်ပါ့မယ်။"

ဘာဖြစ်သွားမှန်း စုယွီ နားမလည်နိုင်သေးမီမှာပင်၊ ပါးရိုက်ခံလိုက်ရသော မင်းသမီးရှို့နင်းလည်း ကြက်သေသေသွားခဲ့သည်။

"ရွှယ်နင်၊ နင် ယုတ်မာတဲ့ မိန်းမ—"

စုချင်းသည် ဒေါသတကြီးဖြင့် ရှဲ့နင်းထန်ကို ကာကွယ်ရန် ပြေးလာခဲ့၏။

ရွှယ်နင်က နှုတ်ခမ်းကို တွန့်ကွေးလိုက်ပြီး စုချင်း၏ ဘယ်ဘက်ပါးပြင်ကို နောက်တစ်ချက် လွှဲရိုက်လိုက်ပြန်သည်။

သူမက နုနယ်ပုံပေါက်သော်လည်း ခွန်အားကတော့ မသေးလှပေ။

စုချင်း၏ ပါးပြင်မှာ နီရဲသွားပြီး အနည်းငယ် ရောင်ရမ်းလာသည်။

"ပြီးတော့ နင်... ဒီအစေခံမကလည်း အရိုက်ခံရဖို့ ထိုက်တန်တယ်။ နင်က ယောင်းမတော်မင်းသမီးအတွက် အမြဲ ရှေ့ထွက်ပေးနေပေမယ့် သူ(မ)ကရော နင့်ကို လူတစ်ယောက်လို ဆက်ဆံဖူးလို့လား။"

စကားပြောနေရင်း သူမက လက်ကို ထပ်မြှောက်လိုက်သည်။

ဒေါသထွက်နေသော စုယွီက ရွှယ်နင်၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ဖမ်းဆွဲလိုက်သည်။ ပြုံးစိစိဖြစ်နေသော သူမ၏အကြည့်နှင့် ဆုံမိချိန်တွင် သူက တင်းမာစွာ ပြောလိုက်၏။

"ရွှယ်နင်၊ နင် ရူးသွားပြီလား"

ရွှယ်နင်၏ မျက်လုံးများက တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူ့ကို မော့ကြည့်ကာ သူမ၏ အသံက ယခင်ကကဲ့သို့ နူးညံ့သိမ်မွေ့နေဆဲပင်။

"စုယွီ၊ အခု ရှင် ကိုင်ထားတာ ဘယ်သူ့လက်လဲဆိုတာ ရှင် သိရဲ့လား။"

စုယွီက မဲ့ပြုံးပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အမည်တပ်မရသော ဒေါသမီးတောက်များ တောက်လောင်နေသည်။

"နင့်လက်ပေါ့ ယုတ်မာတဲ့ကောင်မ။ ဘာလဲ၊ အရင်က ယုတ်ညံ့တဲ့ အဆင့်အတန်းကနေ တက်လာတာနဲ့ပဲ နင့်ကို ထိလို့မရတော့ဘူးလို့ ထင်နေတာလား။"

"ကျွန်မက ကျန်းကော်နယ်စားမင်းအိမ်တော်ရဲ့ ရှီဇီ လီချန်ချဲ့နဲ့ ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ မင်္ဂလာပွဲနဲ့ တရားဝင် လက်ထပ်ထားတဲ့ ရှီဇီကတော်ပဲ။စုယွီ၊ ရှင်က ရာထူးမရှိတဲ့ ချမ်းသာသုံးဖြုန်းနေတဲ့ သူကြွယ်သားတစ်ယောက်ထက် မပိုပါဘူး။ ရှင်က ဘာအခွင့်အရေးနဲ့ ကျွန်မကို လာထိရတာလဲ။"

ရွှယ်နင်က ဒေါသမထွက်ဘဲ တခစ်ခစ် ရယ်မောလိုက်သည်။

"ကျွန်မခင်ပွန်းက ဒီနေ့ပဲ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ဆီကနေ ထန်ဟွာလန် ဘွဲ့ကို ချီးမြှင့်ခံခဲ့ရတယ်။ ကျန်းကော်နယ်စားမင်းရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော တရားဝင်သားဖြစ်ပြီး ဟယ်ကျန့်လီမျိုးနွယ်စု ပင်မအိမ်တော်ရဲ့ အလေးစားရဆုံး မြေးဦးလည်း ဖြစ်တယ်။ သူ့ဇနီးကို ရှင်က လက်ရဲဇာတ်ရဲ လာထိတယ်ဆိုတာကို သူသာ သိသွားရင် သူ ဘာလုပ်မယ်လို့ ရှင် ထင်လဲ။"

စုယွီ အနည်းငယ် တောင့်တင်းသွားသည်။ ရွှယ်နင်၏ လေသံက မကြမ်းတမ်းသော်လည်း သူ၏ လက်ချောင်းနှစ်ချောင်း လျော့ရဲသွားခဲ့၏။

အခွင့်အရေးကို အရယူကာ ရွှယ်နင်က သူမ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို သူ့ဆုပ်ကိုင်ထားမှုမှ ရုန်းထွက်လိုက်ပြီး သူ့ပါးကိုပါ ဖြတ်ရိုက်လိုက်သည်။

စုယွီ ကြက်သေသေသွားပြီး မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။

တစ်ချိန်က စကားနားထောင်ပြီး အလွယ်တကူ ခြယ်လှယ်လို့ရခဲ့တဲ့ ယုန်သူငယ်လေးက အခုလို အစွယ်ထုတ်ပြလိမ့်မည်ဟု သူ တစ်ခါမှ မျှော်လင့်မထားခဲ့ဘူး။

လုစစ်လင်က သူ့နှာခေါင်းကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဟားဟား၊ သိပ်တော်တာပဲ! နင်နင်၊ အဲဒါ တကယ်ကို ပြောင်မြောက်လွန်းတယ်။ အားချဲ့ရဲ့ ဇနီးတစ်ယောက်အနေနဲ့ မင်းမှာ ဒီလိုသတ္တိမျိုး ရှိသင့်တာပေါ့!"

ငယ်ငယ်ကတည်းက ဖခင်မင်းသား၏ အလိုလိုက်မှုဖြင့် ဇိမ်ကျကျ ကြီးပြင်းလာခဲ့သော ရှဲ့နင်းထန်သည် ဒီလိုမျိုး တစ်ခါမှ အရှက်ခွဲမခံခဲ့ရဖူးပေ။

ခန်းမထဲတွင် လူများစွာ စောင့်ကြည့်နေစဉ် ဤပါးရိုက်ချက်က သူမ၏ မျက်နှာကို နာကျင်စေရုံသာမက သူမ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကိုပါ တစ်စစီ ရိုက်ချိုးလိုက်ခြင်းပင်။

"ရွှယ်နင်၊ နင်က လီမိသားစုကို လက်ထပ်လိုက်ရုံနဲ့ ကိုယ်လုပ်ချင်တာကို လုပ်လို့ရပြီလို့ တကယ် ထင်နေတာလား။ ဒီမင်းသမီးက စည်းမျဉ်းဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာကို ဒီနေ့ နင့်ကို သင်ပေးမယ်"

သူမ၏ ရင်ဘတ်မှာ ဒေါသကြောင့် နိမ့်ချည်မြင့်ချည်ဖြစ်နေပြီး လက်တုံ့ပြန်ရန် အဆင်သင့်ဖြင့် ရွှယ်နင်ထံသို့ ဒေါသတကြီး လျှောက်သွားလိုက်သည်။

ရွှယ်နင်က မျက်စိလျင်သလို ပေါင်ချန်ကလည်း ပို၍ မြန်ဆန်စွာ လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး သူမအနောက်မှနေ၍ ကာကွယ်ပေးလိုက်သည်။

ရှဲ့နင်းထန်၏ ပါးရိုက်ချက် မရောက်လာမီ လုစစ်လင်က ဝင်ရောက်တားဆီးလိုက်သည်။

"ငါက မိန်းမတွေကို မရိုက်ဘူး၊ ဒါပေမယ့် လူယုတ်မာတွေကို မရိုက်ဘူးလို့ တစ်ခါမှ မပြောခဲ့ဘူး။"

လုစစ်လင်က ရှဲ့နင်းထန်၏ လက်ကို တွန်းဖယ်ရန် သူ့ဓားဖြင့် ပုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး လွန်စွာ ရွံရှာစက်ဆုပ်သည့် မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"မြင့်မြတ်တဲ့ သခင်မလေး၊ မင်းသားရီရဲ့ သမီးတော်က လူတွေရဲ့ ပါးကို ရိုက်ရတာ တကယ်ပဲ အကြိုက်ဆုံး အပန်းဖြေစရာတစ်ခု ဖြစ်နေတာလား။”