အခန်း (၂၈၇၃-၂၈၇၄)
Vol. 288 Ch. 2873-2874
အခန်း (၂၈၇၃) - ဟင်းလင်းပြင်လောက ထိန်းသိမ်းရေးဌာန
ရှေးဟောင်း တားမြစ်နယ်မြေကို ပြန်လည်ပိတ်ဆို့လိုက်ပြီလား။
အကြီးကဲငါးပါးမှာ အသက်ရှူမှားသွားကြသည်။ တစ်ဖက်လူတို့သည် အဘယ်အရာကို လုပ်ဆောင်ရန် ကြံစည်နေကြသနည်း။
ယနေ့ ဤနေရာတွင် ရှိနေသော သူတော်စင်များမှာ ဆန်းနယဲ့စစ်မြေပြင်တွင် အဓိက အသက်သွေးကြောများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့ကို ဂရုမစိုက်လျှင်တောင်၊ သူတော်စင်ဘိုးဘေး စီမံကိန်း၏ ဗဟိုချက်ဖြစ်သော ဖန့် သူတော်စင်ဘိုးဘေးကိုတော့ အနည်းငယ် ဂရုစိုက်သင့်သည် မဟုတ်လော။
ဝမ်ချုံစန်း၊ ရှဲ့အာမန်နှင့် နတ်မိမယ်ယွီတို့ သုံးဦးမှာမူ တည်ငြိမ်နေကြသည်။ ထပ်ဆင့်ပိတ်ဆို့သွားသည့် အစီရင်ယန္တရားများကို ကြည့်နေရင်း သူတို့၏ အမူအရာတွင် ထိတ်လန့်မှု တစ်စက်မျှ မရှိပေ။
"ဖန့် သူတော်စင်ဘိုးဘေး၊ မင်းပြောချင်တာက ငါတို့က အဲဒီ အိုကြီးအိုမတွေရဲ့ ခြေထိုးခြင်းကို ခံလိုက်ရတာပေါ့ သူတို့က နိဗ္ဗာန် တားမြစ်နယ်မြေကို ရသွားတော့ တံတားကိုဖြတ်ပြီးရင် တံတားရိုက်ချိုးဆိုသလို ငါတို့ကို စွန့်ပစ်လိုက်တော့မလို့လား "
စီကုကျိ၏ မျက်ဝန်းမှာ အလွန်ပင် ရက်စက်ရိပ်သန်းနေသည်။ သူသည် ချီထျန်းမျိုးနွယ်စုမှ သူတော်စင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ ရှေးဦး သူတော်စင်ဧကရာဇ် စီမံကိန်း၏ အဖွဲ့ဝင်ဟောင်း ဖြစ်သောကြောင့် ဝါရင့်သူတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။
"မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ ယင်ချဲ့ ကောင်းကင်အရှင်က ဒီလိုမျိုး လုပ်မှာ မဟုတ်ဘူး "
ယင်ရှန်းရူက လေးနက်သောအသံဖြင့် ပြောသည်။
"ယင်ရှန်းရူ၊ မင်းက ပိလော့မဟာမိတ်အဖွဲ့ကဆိုတာ ငါသိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ယင်ချဲ့ ကောင်းကင်အရှင်က ဒီလိုမျိုး မလုပ်ဘူးလို့ ပြောဖို့ မင်းမှာ အခွင့်အရေး မရှိဘူး။ တကယ်လို့ သူမသာ ခွင့်ပြုချက်မပေးရင် အဲဒီ ရှန်းဖူ ကောင်းကင်အရှင် နှစ်ပါးက ဒီနေရာကို ပြန်ပိတ်ဖို့ သတ္တိရှိပါ့မလား "
စီကုကျိက အေးစက်စွာ ပြောသည်။
"ဒါက ငါတို့ကို ဒီ ရှေးဟောင်း တားမြစ်နယ်မြေမှာ အသေပိတ်လှောင်ထားပြီး၊ အရင်က ရှဥ်ဂွေ့ မျိုးနွယ်စုက အဓိက သူတော်စင်တွေလိုမျိုး အသွင်ပြောင်းလဲခြင်း နတ်ဘုရားမျက်လုံးနဲ့ အချုပ်ခံခိုင်းဖို့ လုပ်နေတာပဲ "
"မင်းတို့ အရင်ဆုံး အချင်းချင်း မတိုက်ခိုက်ကြပါနဲ့ဦး။"
ရှန်တုရှင်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ဖန့်ချန်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်သည်။
"ဖန့် သူတော်စင်ဘိုးဘေး၊ တကယ်ပြောရရင်တော့ ဒီလုပ်ရပ်က ငါတို့ အကြီးကဲငါးပါးကို ရည်ရွယ်တယ်ဆိုရင် ဘယ်သူမှ ယုံမှာမဟုတ်သလို၊ လုပ်ရကျိုးလည်း မနပ်ဘူး။"
"အင်း၊ ငါ့ကို ရည်ရွယ်တာ ဖြစ်ဖို့ များတယ်။ မင်းတို့ကတော့ ငါ့ကို ဒီနေရာမှာ လူလုပ် အန္တရာယ် မရှိဘူးလို့ ယုံကြည်အောင် လုပ်ပေးတဲ့ အရန်တွေပဲ။"
ဖန့်ချန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"ငါ ဒါမျိုးတွေကို ကျင့်သားရနေပါပြီ။ ဒီလိုလုပ်ရပ်မျိုးက တစ်ခါနှစ်ခါ မဟုတ်တော့ဘူး၊ မင်းတို့လည်း စိတ်မပူကြပါနဲ့။"
သူ ထွက်သွားချင်လျှင် အချိန်မရွေး ထွက်သွားနိုင်သည်။ နောက်ဆုံးအကြိမ် နီရဲသောကပ်ဘေးဝိဇ္ဇာမျက်လုံး နားလည်သဘောပေါက်ချိန်တွင် ပိုင်ဇီ ဝမ်ချင် နှင့် တစ်ကြိမ် တွေ့ဆုံခဲ့ဖူးသည်။ သူ၏ ရိပ်ခြေဗုဒ္ဓ နည်းလမ်းမှာ ယခင်နှင့် မတူတော့သဖြင့်၊ ဤနေရာတွင် ပိတ်ဆို့မှုများစွာ ရှိနေပါစေ၊ သူသည် မြေအောက်သို့ တိုက်ရိုက်ဆင်းသက်ပြီး ဤ ရှေးဟောင်း တားမြစ်နယ်မြေမှ ထွက်ခွာနိုင်မည့် အစွမ်းရှိသည်။
တစ်ဖက်လူက သူ့ကို ဖိနှိပ်ထားချင်သော်လည်း ထိုမျှ လွယ်ကူလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော်လည်း ထိုသို့ပြုလုပ်လိုက်ပါက သူတွင် ထိုကဲ့သို့သော နည်းလမ်းရှိကြောင်းကို တစ်ဖက်လူတင်မကဘဲ အခြားအဖွဲ့အစည်းများပါ သိရှိသွားလိမ့်မည်။ ထိုအခါ နောက်တစ်ကြိမ်တွင် သူသည် ပိုမိုတိကျသော ပိတ်ဆို့မှုမျိုးနှင့် ရင်ဆိုင်ရဖွယ် ရှိသည်။
"မင်းတို့ အသွင်ပြောင်းလဲခြင်း နတ်ဘုရားမျက်လုံးအကြောင်း ဘယ်လောက် သိထားကြလဲ "
ဖန့်ချန်က ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။
"သိပ်ပြီး မသိပါဘူး။"
"တချို့ကလည်း ရှေးဟောင်းကျမ်းစာတွေကနေ ရတဲ့သတင်းတွေပဲ၊ တကယ် ဟုတ်မဟုတ်တော့ မသိဘူး။"
ဖူချန်းချူက ရုတ်တရက် တိုးတိုးလေး ပြောသည်။
ဖန့်ချန်သည် ဖူချန်းချူကို ကြည့်လိုက်သည်။
"မင်းက နတ်ဘုရားမျက်လုံး (၉) မျိုးကို အတော်လေး စိတ်ဝင်စားပုံရတယ်၊ နတ်ဘုရားမျက်လုံး (၃) မျိုးတောင် ရထားပြီပဲ၊ အသွင်ပြောင်းလဲခြင်း နတ်ဘုရားမျက်လုံးအကြောင်း မင်း သိထားတာ ပြောပြပါဦး။"
"ဖူချန်းချူ၊ မင်း အချက်အလက်တွေကို ဝှက်ထားတာလား "
စီကုကျိ၏ အမူအရာတွင် မကျေနပ်မှုများ ရှိနေသည်။
"မဝှက်ထားပါဘူး။"
ဖူချန်းချူက အားနာစွာ ပြုံးလျက် -
"ဒီကို မလာခင်က နည်းလမ်းအချို့ကို သုံးပြီး အသွင်ပြောင်းလဲခြင်း နတ်ဘုရားမျက်လုံးအကြောင်း မှတ်တမ်းအချို့ကို ရှာထားတာပါ။"
ခဏရပ်လိုက်ပြီး -
"ရှေးဟောင်းကျမ်းစာ တစ်စောင်မှာ မှတ်တမ်းတင်ထားတာတော့ ရှိတယ်။ ရှေးဟောင်းခေတ်တုန်းက ထောင်ထိန်း ဆိုတာရှိပြီး သူတို့အားလုံးက အသွင်ပြောင်းလဲခြင်း နတ်ဘုရားမျက်လုံးကို ကျွမ်းကျင်ကြတယ်။ သူတို့က ရာဇဝတ်သား သူတော်စင်တွေကို ဖမ်းဆီးတဲ့အခါ ဒီနည်းလမ်းနဲ့ပဲ တစ်နေရာရာကို ပို့ပြီး ပိတ်လှောင်ထားတတ်ကြတယ်။ ဒီလိုဖြစ်သွားရင် သူတို့က အသက်စွမ်းအား ရှိရင်တောင် သုံးလို့မရတော့ဘူး၊ သေဖို့တောင် အခွင့်အရေး မရဘူး။ သေသွားရင်တောင် ဝိညာဉ်က ယင်လောကကို ပြန်သွားဖို့ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး။"
"ဒီလိုမျိုးလည်း ရှိသေးတာလား "
ကျန်အကြီးကဲများမှာ တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက်ကြည့်ကာ အံ့အားသင့်နေကြသည်။
ဖန့်ချန်သည် ရှဲ့အာမန်နှင့် ဝမ်ချုံစန်းကို တိတ်တဆိတ် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး၊ ဤနှစ်ယောက်မှာ အသွင်ပြောင်းလဲခြင်း နတ်ဘုရားမျက်လုံး၏ မူလဇစ်မြစ်ကို သေချာပေါက် သိထားလိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်လိုက်သည်။
"ဝမ်အိုကြီး၊ အသွင်ပြောင်းလဲခြင်း နတ်ဘုရားမျက်လုံးအကြောင်း သိထားတာ မြန်မြန်ပြောပြပါဦး။ အခုမှ ဟန်ဆောင်မနေပါနဲ့၊ မင်းက အလုံးစုံသိဂိုဏ်း ကနေ ဆင်းသက်လာတာ၊ မင်း မသိစရာ အကြောင်းမရှိဘူးမလား "
ဖန့်ချန်က ချက်ချင်း စိတ်အာရုံဖြင့် လှမ်းပြောလိုက်သည်။
ဝမ်ချုံစန်း -
"မင်းကို မပြောချင်တာ မဟုတ်ပါဘူး။ ငါနဲ့ အာမန်တို့က ဒီကိစ္စက မင်းကို ရည်ရွယ်တာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ငါတို့ နှစ်ယောက်ကို ရည်ရွယ်တာလားလို့ စဉ်းစားနေတာပါ။"
"ဘယ်လိုမျိုးလဲ "
"တကယ်လို့ မင်းကို ရည်ရွယ်တာဆိုရင်တော့ ပြဿနာ မရှိပါဘူး။ မင်းရဲ့ ရှန်းဟုန်အရှင် ဆိုတဲ့ ဂုဏ်ပုဒ်ကြောင့် ဖြစ်လာတဲ့ ပြဿနာတစ်ခုပဲ ဖြစ်မှာပါ။ ချင်ဟော်ဆွေ့နဲ့ သူ့နောက်ကွယ်က ကောင်တွေက မင်းကို ခြေထိုးနေတာပေါ့။"
"တကယ်လို့ အာမန်နဲ့ ငါ့ကို ရည်ရွယ်တာဆိုရင်တော့ ပြဿနာကြီးသွားပြီ။ သူတော်စင်ဧကရာဇ် နန်းတော်က သူတော်စင်တွေက ကောင်းကင်ငါးပါးကို ရောက်နေပြီးပြီလို့ ဆိုလိုတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ မပေါ်လာသေးဘဲ နောက်ကွယ်ကနေ ခြေရှုပ်ဖို့ ကြံစည်နေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။"
"သူတော်စင်ဧကရာဇ် နန်းတော်က သူတော်စင်တွေက ကောင်းကင်ငါးပါးကို ရောက်နေပြီ ဘာလို့ ဒီလို ခန့်မှန်းရတာလဲ သူတော်စင်ဧကရာဇ် နန်းတော်ရဲ့ စွမ်းအားဆိုရင် လာရင်လည်း ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပဲ လာမှာမဟုတ်ဘူးလား "
ဖန့်ချန်က မေးသည်။
"တကယ်လို့ အဓိက တပ်ဖွဲ့ဆိုရင်တော့ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ဖြစ်မှာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ကောင်းကင်ငါးပါးလို သေးငယ်တဲ့နေရာကို သူတော်စင်ဧကရာဇ် နန်းတော်က အဓိက တပ်ဖွဲ့ကို ဘယ်ပို့မလဲ။ အဓိက တပ်ဖွဲ့ဆိုတာ ဆန်းနယဲ့ စစ်မြေပြင် ဘက်ကိုပဲ သွားမှာပေါ့။ အခုလာတာက စပ်စပ်စုစု အကောင်လေးတွေ ဖြစ်နိုင်တဲ့အတွက် ဒီလို ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိတယ်။ ဒါကြောင့် လုကျိုးယွမ်ဆီက အဖြေမှန်ကို သိဖို့ လိုတယ်။ ချင်ဟော်ဆွေ့ရဲ့ နောက်ကွယ်က ကောင်တွေက သူတော်စင်ဧကရာဇ် နန်းတော်အတွက် ထပ်ပြီး အလုပ်လုပ်နေတာလားဆိုတာ သိရမယ်။"
ဝမ်ချုံစန်းက ပြန်ပြောသည်။
ဖန့်ချန်လည်း ဝမ်အိုကြီးတို့ စိုးရိမ်နေသည်ကို အတန်အသင့် နားလည်သွားသည်။ လုကျိုးယွမ်၏ ပြောပြချက်အရ ချင်ဟော်ဆွေ့ နောက်ကွယ်က လူများသည် တစ်ဖက်လှည့် လုပ်တတ်သူများ ဖြစ်သည်။ သူတို့သာ သူတော်စင်ဧကရာဇ် နန်းတော်နှင့် အဆက်အသွယ် ပြန်လုပ်နိုင်စွမ်း မရှိလျှင် လုကျိုးယွမ်လည်း သူတို့ကို ဤမျှအထိ စိုးရိမ်နေမည် မဟုတ်ပေ။
"ပြီးတော့ ဒီ အသွင်ပြောင်းလဲခြင်း နတ်ဘုရားမျက်လုံး၊ ဒီ နတ်ဘုရားမျက်လုံးက တကယ်ကို လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တယ်။ အရင်တုန်းက ဂိုဏ်းကြီးတွေအားလုံးက ဒီ နတ်ဘုရားမျက်လုံး ရှိမှန်း သိကြပေမဲ့၊ တခြား နတ်ဘုရားမျက်လုံး (၉) မျိုးနဲ့ မတူဘူး။ သူတော်စင်ဧကရာဇ် နန်းတော်က သူတော်စင်တွေကလွဲပြီး တခြားသူတွေက ဒါကို နားလည်သဘောပေါက်နိုင်စွမ်း မရှိဘူး။"
"သူတော်စင်ဧကရာဇ် နန်းတော်မှာ ဟင်းလင်းပြင်လောက ထိန်းသိမ်းရေးဌာန ဆိုတဲ့ ဌာနတစ်ခု ရှိတယ်။ အဲဒီ ဌာနက တကယ်တော့ ထောင်တစ်ခုပါပဲ။ သူတော်စင်ဧကရာဇ် နန်းတော်ရဲ့ အမျက်တော်ကို ရှတဲ့သူတွေကို အဲဒီဌာနကို လွှဲပြောင်းပေးလိုက်တယ်။ အဲဒီဌာနက ထောင်ထိန်းတွေက သူတို့ကို ကိုယ်တိုင် ဟင်းလင်းပြင်လောက ထဲကို ပစ်သွင်းလိုက်တာပဲ။ အဲဒီအခါ အခုနက ပြစ်ဒဏ်ပေး နတ်ဆိုး မျိုးနွယ်စုက သူတော်စင်တွေ ဖြစ်သွားတဲ့ပုံစံမျိုး ဖြစ်ကုန်တာပေါ့။"
"ဒါပေမဲ့ အခုကြည့်ရသလောက်တော့၊ ဒီနေရာမှာ တကယ်ပဲ အသွင်ပြောင်းလဲခြင်း နတ်ဘုရားမျက်လုံးရဲ့ စွမ်းအားအရှိန်အဝါ ရှိနေရင်တောင် သူတော်စင်ဧကရာဇ် နန်းတော်နဲ့ သိပ်ပြီး မပတ်သက်လောက်ဘူး။ အဲဒီဘက်က ကောင်တွေက ငါတို့ကို အသွင်ပြောင်းလဲခြင်း နတ်ဘုရားမျက်လုံးနဲ့ ထိတွေ့ခွင့်ပေးဖို့ ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက် မချရဲကြဘူး။"
ဝမ်ချုံစန်း၏ မျက်ဝန်းမှာ တဖြည်းဖြည်း ယုံကြည်မှု ရှိလာသည်။
"မင်းမှာ နတ်ဘုရားမျက်လုံး (၉) မျိုးအကြောင်း အများကြီး သိထားပြီးသားပဲ၊ အဲဒါတွေကို အပြည့်အစုံ ရချင်ရင်တော့ အသွင်ပြောင်းလဲခြင်း နတ်ဘုရားမျက်လုံးကို လက်လွတ်ခံလို့ မရဘူး။ မင်းအတွက် ဒါက အခွင့်အရေးကောင်း တစ်ခုပဲ။ ငါနဲ့ အာမန်အတွက်လည်း အခွင့်အရေး တစ်ခုပါပဲ။"
"ဘာအခွင့်အရေးလဲ "
ဖန့်ချန်၏ စိတ်ထဲမှာ စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။
"ငါတို့မှာ ရင်းနှီးတဲ့ မိတ်ဆွေဟောင်း အများကြီးရှိတယ်၊ အခုအချိန်မှာ သူတို့အားလုံး အဲဒီ 'ဟင်းလင်းပြင်လောက ထိန်းသိမ်းရေးဌာန' ကို ပို့ခံထားရတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ တကယ်လို့ အထဲဝင်ပြီး သူတို့ကို ကယ်ထုတ်နိုင်ရင် သူတော်စင်ဧကရာဇ် နန်းတော်ကို ဖိအားပေးနိုင်လိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် ဒီတစ်ကြိမ် အသွင်ပြောင်းလဲခြင်း နတ်ဘုရားမျက်လုံးကို နားလည်ဖို့ အခွင့်အရေးကို ငါနဲ့ အာမန်တို့ လက်မလွှတ်နိုင်ဘူး။"
"'ဟင်းလင်းပြင်လောက ထိန်းသိမ်းရေးဌာန' ..."
ဖန့်ချန်က စိတ်ထဲတွင် -
"မှန်လေး ငါတို့လို ကောင်တွေကို အဲဒီ 'ဟင်းလင်းပြင်လောက' ထဲကို ပို့လိုက်ရင် ပြန်ထွက်လာနိုင်ပါ့မလား "
"မထွက်နိုင်ဘူး၊ မင်းသာ အသွင်ပြောင်းလဲခြင်း နတ်ဘုရားမျက်လုံးကို နားလည်သွားမှ ရမယ်။"
"ဒါပေမဲ့ အသွင်ပြောင်းလဲခြင်း နတ်ဘုရားမျက်လုံးကို နားလည်ဖို့ဆိုရင် 'ဟင်းလင်းပြင်လောက' ထဲကို သွားရမယ်။"
"ပြဿနာက အခုပြန်ရောက်လာပြီ၊ မင်း တကယ်ပဲ ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ အန္တရာယ်ကို စွန့်စားမှာလား "
ဖန့်ချန်သည် မှန်လေးက ဘောလုံးကို သူ့ဆီ ပြန်ပေးလိုက်သောအခါ မည်သို့ ဆုံးဖြတ်ရမည်ကို ခက်ခဲသွားသည်။
"ဒါပေမဲ့ ... အရင်က ရှန်းဟုန် မျိုးနွယ် တစ်ယောက် အဲဒီ 'ဟင်းလင်းပြင်လောက' ကို ပို့ခံလိုက်ရတယ်လို့ ကြားဖူးတယ်။"
"လုပ်ပြီ "
ဖန့်ချန်သည် ဝမ်ချုံစန်းတို့ဘက်သို့ ချက်ချင်း လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
"ငါ မင်းတို့ကို အရင်ဆုံး အပြင်ကို ပို့ပေးမယ်။"
"ငါတို့ကို အပြင်ကို ပို့မယ် ဟုတ်လား "
ဝမ်အိုကြီးတို့ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ အကြီးကဲငါးပါးလည်း အံ့ဩသွားကြသည်။ ဒီလိုနေရာကနေ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ပြန်ထွက်နိုင်မှာလဲ။
သို့သော် ဖန့်ချန်သည် ဘာစကားမျှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ လူအားလုံးကို သူ၏ အတွင်းကမ္ဘာထဲသို့ ဇွတ်အတင်း ပို့လိုက်သည်။ ထို့နောက် ရိပ်ခြေဗုဒ္ဓ နည်းလမ်းကို အသုံးပြုရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ သူ၏ အတွင်းကမ္ဘာမှာ မကြာမီ (၁၈) ဆင့်မြောက် ဟင်းလင်းပြင် သို့ ကျဆင်းတော့မည် ဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်တွင်ပင်၊ ကောင်းကင်၌ အလွန်ပင် မြင့်မား၍ မရေရာသော အရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ထိုအရိပ်မှာ သပ်ရပ်သော ယူနီဖောင်းကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး လက်ထဲတွင် ချိတ်ပါသော သံကြိုးတစ်ချောင်းကို ကိုင်ထားသည်။
သူသည် အသာအယာ လွှဲပစ်လိုက်ရာ ယင်လောကသို့ သွားတော့မည့် ဖန့်ချန်၏ အတွင်းကမ္ဘာမှာ ချက်ချင်းပင် ချိတ်မိသွားတော့သည်။
အခန်း (၂၈၇၄) - မင်းတို့ သေနိုင်ပြီ
ဖန့်ချန်သည် အချိန်တခဏမျှ ရပ်တန့်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
သတိပြန်ဝင်လာသောအခါ သူတို့အဖွဲ့မှာ အတော်လေး ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စွာနှင့် ယိုင်တိုင်တိုင် ဖြစ်သွားကြပြီး အမှတ်တမဲ့ဖြင့်ပင် မတ်တပ်ရပ်နိုင်ရန် ရုန်းကန်လိုက်ရသည်။
ဤနေရာ၏ ကောင်းကင်မှာ မီးခိုးရောင် သမ်းနေပြီး နေရောင်ခြည် ကျရောက်ခြင်း မရှိသော်လည်း၊ လုံးဝအမိုက်မှောင်ကြီးလည်း မဟုတ်ပေ။
အကြီးကဲငါးပါးမှာ သတိပြန်ဝင်လာကြပြီးနောက် ဖန့်ချန်ကို စိုးရိမ်တကြီးနှင့် တွေဝေစွာ ကြည့်လိုက်ကြသည်။
"ပြဿနာတက်ပြီ။"
ဖန့်ချန်သည် တိုးတိုးလေး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
သူသည် အမှန်တကယ်တွင် ရိပ်ခြေဗုဒ္ဓနည်းလမ်းကို ထုတ်ဖော်မိမည့် အန္တရာယ်ကို စွန့်စားပြီး ဝမ်အိုကြီးတို့ကို အပြင်သို့ ပို့ပေးရန် ကြိုးစားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် သူတစ်ယောက်တည်းသာ အသွင်ပြောင်းလဲခြင်း တားမြစ်နယ်မြေထဲတွင် စုံစမ်းရန် ရည်ရွယ်ထားပြီး၊ တကယ်တမ်း မဖြစ်နိုင်တော့ပါကလည်း သူ အတင်းအဓမ္မ ထွက်ပေါက်ရှာမည် မဟုတ်ပေ။
သို့သော် ထွက်ခွာခါနီးတွင် သူသည် ထိုကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးနှင့် တစ်ဖက်လူ ပစ်လွှတ်လိုက်သော ချိတ်ပါသည့် သံကြိုးကို မြင်လိုက်ရသည်။
"အသွင်ပြောင်းလဲခြင်း တားမြစ်နယ်မြေရဲ့ တည်းခိုရာဟာ သူတော်စင်ဧကရာဇ် နန်းတော်ရဲ့ ထောင်ထိန်း ဖြစ်ရမယ်။ အဲဒီ အရိပ်ကြီးကတော့ ထောင်ထိန်း သေဆုံးပြီးနောက် ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအားရဲ့ အရှိန်အဝါပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ အဲဒါကတော့…… အသွင်ပြောင်းလဲခြင်း နတ်ဘုရားမျက်လုံးရဲ့ စွမ်းအားအရှိန်အဝါပေါ့။"
"ဒါဆိုရင် ဒီနေရာက ဟင်းလင်းပြင်လောက ပေါ့ "
ဖန့်ချန် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ အလွန်တိတ်ဆိတ်ပြီး ဆိတ်သုဉ်းနေသည်ကို တွေ့ရသည်။ သို့သော် လူ့လောကနှင့် များစွာ ကွာခြားလှသည်ဟု မထင်ရပေ။ သူ၏ အတွင်းကမ္ဘာ ကြယ်တာရာများ တည်ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး၊ နည်းလမ်းအားလုံးကိုလည်း ဤနေရာတွင် အသုံးပြုနိုင်သေးပုံရသည်။
"ပြဿနာတက်ပြီဆိုတာ... ဖန့် သူတော်စင်ဘိုးဘေး၊ ငါတို့ အခု ဘာဖြစ်သွားတာလဲ..."
စီကုကျိ၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။
ဆွေ့ဟွမ်ရွှီက လေးနက်စွာဖြင့် -
"ငါတို့တွေ အဲဒီ ပြစ်ဒဏ်ပေး နတ်ဆိုး မျိုးနွယ်က သူတော်စင်တွေလို ဖြစ်သွားတာများလား..."
အဆိပ်မိသွားတာလား
ကျန်အကြီးကဲ လေးပါးမှာ တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက်ကြည့်ကာ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ဝမ်အိုကြီးမှာ ဖန့်ချန်ကို အားမလိုအားမရစွာ ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ ယခင်လုပ်ရပ်မှာ မည်သည့်အတွက်ကြောင့်လဲဆိုသည်ကို သိလိုက်သည်။
"နင်တို့ ခံစားမိကြလား။"
ရှဲ့အာမန်က ရုတ်တရက် ပြောသည်။
"ဘာကို ခံစားမိတာလဲ "
အကြီးကဲငါးပါးမှာ ရှဲ့အာမန်ကို ဝိုင်းကြည့်လိုက်ကြသည်။
"နတ်ဘုရားစွမ်းအားရဲ့ အရှိန်အဝါလေ။ ဒီနေရာမှာ နတ်ဘုရားစွမ်းအားရဲ့ အရှိန်အဝါ ရှိနေတယ်။ အဲဒါ အသွင်ပြောင်းလဲခြင်း နတ်ဘုရားမျက်လုံးရဲ့ စွမ်းအား ဖြစ်ဖို့ များတယ်။ သိပ်ပြီးတော့ ပါးလွှာနေပေမဲ့ နေရာတိုင်းမှာ ရှိနေပြီး လေ့လာနားလည်နိုင်တဲ့ ပုံပဲ။"
ရှဲ့အာမန်က ပြောသည်။
အမှန်ပင် ဖြစ်နေသလား
အကြီးကဲငါးပါးမှာ စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထားပြီး သေချာစွာ ခံစားကြည့်ကြသည်။ လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်စာ အချိန်လောက် ကြာပြီးနောက်၊ သူတို့သည် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ပြီး ဝမ်းမြောက်စွာ ပြောလိုက်ကြသည်။
"ခံစားမိပြီ အဲဒါ တကယ်သာ အသွင်ပြောင်းလဲခြင်း နတ်ဘုရားမျက်လုံးရဲ့ စွမ်းအားဆိုရင်၊ ငါတို့တွေ ဒါကို နားလည်သဘောပေါက်တဲ့နည်းနဲ့ ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားနိုင်တဲ့ အခွင့်အရေး ရှိပြီ "
"အဲဒါတော့ ပြောရခက်တယ်။"
နတ်မိမယ်ယွီက ရုတ်တရက် ခေါင်းခါလိုက်သည်။
"ဒီနေရာက နတ်ဘုရားစွမ်းအားရဲ့ အရှိန်အဝါက သိပ်ပြီး ပါးလွှာလွန်းတယ်။ ဒီလောက် ပါးလွှာတဲ့ အရှိန်အဝါနဲ့ဆိုရင် နားလည်ဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်၊ ဒါမှမဟုတ် နားလည်ဖို့ အခြေအနေတောင် မပေးဘူး။ ငါတို့တွေ စွမ်းအားအရှိန်အဝါ ပိုထူထပ်တဲ့ နေရာမျိုးကို ရှာမှ ရမယ်။"
ရှဲ့အာမန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"ဟုတ်တယ်။"
"လူတစ်စု လာနေတယ်။"
ဖန့်ချန်က ရုတ်တရက် ပြောသည်။
သူတော်စင်များ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ မလှမ်းမကမ်းတွင် လူတစ်ဆယ်ကျော် ရပ်နေပြီး သူတို့ကို အလွန်အာရုံစိုက်ကာ စူးစမ်းကြည့်ရှုနေသည်ကို တွေ့ရသည်။ သူတို့၏ အကြည့်များမှာ ပုံမှန်အတိုင်း ထင်ရသော်လည်း သေချာကြည့်လျှင် ထူးဆန်းသော စိတ်ခံစားမှုတစ်ခုခု ဖုံးကွယ်ထားသလိုပင်။
"မင်းတို့ ခုနကမှ ပိတ်လှောင်ခံလိုက်ရတာ မဟုတ်လား "
ထိုအထဲမှ တစ်ယောက်က ရုတ်တရက် မေးလိုက်ပြီး အသံမှာ အနည်းငယ် အက်ကွဲနေသည်။
"ဟုတ်တယ်၊ ခုနကမှ ရောက်လာတာ၊ ခင်ဗျားတို့မှာ ဘာများ ပြောစရာ ရှိလို့လဲ "
ဝမ်ချုံစန်းက ချက်ချင်း တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ ကျန်သူများမှာ ဖန့်ချန်အပါအဝင် ဘာမျှ မပြောဘဲ ဝမ်အိုကြီးကိုသာ ပြောဆိုခွင့် ပေးထားလိုက်သည်။
"ခုနကမှ ပိတ်လှောင်ခံလိုက်ရတာဆိုတော့... မင်းတို့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက အတွင်းကမ္ဘာ ကြယ်တာရာတွေနဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအားတွေက အတော်လေး လတ်ဆတ်နေမှာပဲ..."
ထိုလူစု၏ မျက်ဝန်းများမှာ နောက်ဆုံးတွင် ပြောင်းလဲသွားပြီး အစာငတ်နေသူများကဲ့သို့ အရောင်တောက်လာသည်။ သူတို့သည် စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုဘဲ တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များကဲ့သို့ ဖန့်ချန်တို့ဆီသို့ ခုန်အုပ်လာကြသည်။ သူတို့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ အတွင်းကမ္ဘာ ကြယ်တာရာများမှာ အေးစက်သော အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပတ်ပတ်လည်တွင် ထူးဆန်းသော မီးခိုးငွေ့မည်းများ လွှမ်းခြုံထားသည်။
"သတ္တိရှိလှချည်လား"
စီကုကျိက ရယ်မောလိုက်ပြီး အတွင်းကမ္ဘာ ကြယ်တာရာကို လည်ပတ်ကာ ကြောက်မက်ဖွယ် နတ်ဘုရားစွမ်းအားများကို ဖွင့်ထုတ်လိုက်သည်။ တစ်ဖက်လူတို့၏ စွမ်းအားမှာ အလွန်အားနည်းကြောင်း သူ တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သိလိုက်သည်။ သူတို့အားလုံးမှာ ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် နောက်ပိုင်းတွင် ရှိနေကြသော်လည်း ဆန်းနယဲ့ သူတော်စင်များနှင့် ယှဉ်ကြည့်ရန် မလိုပေ။ နေမင်းခုနှစ်ပါး ကျောင်းသားများပင်လျှင် သူတို့ထက် ပိုမိုအားကောင်းသည်။ သူတို့၏ အဆင့်မှာ သာမန် ကျောင်းသားအဆင့်မျှသာ ရှိသည်။
စီကုကျိ အရှေ့ကို ပြေးထွက်သွားသည်။ ကျန်အကြီးကဲ လေးပါးမှာလည်း တည်ငြိမ်စွာပင် ရပ်နေကြသည်။
ခဏအကြာတွင်……
စီကုကျိမှာ သွေးအန်လျက် လွင့်စဉ်လာပြီး ရှန်တုရှင်းတို့၏ ခြေထောက်နားတွင် ပြင်းထန်စွာ ပစ်ကျသွားသည်။
ဘာဖြစ်တာလဲ
ရှန်တုရှင်းတို့မှာ အံ့အားသင့်သွားကြသော်လည်း စဉ်းစားချိန် မရတော့ဘဲ ချက်ချင်း တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။ သို့သော် သူတို့လေးဦးနှင့် ထိုလူဆယ်ဦးကျော်တို့ တိုက်ပွဲတွင်လည်း သူတို့မှာ အရှုံးဘက်သို့ ဦးတည်နေသည်။ တစ်ဖက်လူတို့၏ စွမ်းအားမှာ သာမန်မျှသာ ဖြစ်သော်လည်း၊ သူတို့ ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ထားသော မီးခိုးမည်းများမှာ နတ်ဘုရားစွမ်းအား၏ အမြစ်ဖြတ်ဆေးသဖွယ် ဖြစ်နေသည်။ သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုများမှာ တစ်ဖက်လူ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ရောက်လျှင် (၁၀) ပုံ (၁) ပုံမျှသာ ကျန်ရှိတော့သည်။ အပြန်အလှန်အားဖြင့် တစ်ဖက်လူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာမူ သူတို့၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ အပြည့်အဝ သက်ရောက်နေသည်။
အကြီးကဲလေးပါးမှာပင် မခံနိုင်တော့သည်ကို မြင်သောအခါ၊ ရှဲ့အာမန်၊ ဝမ်ချုံစန်းနှင့် နတ်မိမယ်ယွီတို့ ဆက်တိုက် ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်ကြသည်။ ထိုသူတို့ ဝင်ကူညီမှသာ အခြေအနေမှာ အနည်းငယ် ပြန်ကောင်းလာသည်။
သို့သော်လည်း……
စီကုကျိမှာ ရင်ဘတ်ကို ဖိရင်း ဖန့်ချန်၏ဘေးသို့ လျှောက်လာပြီး တိုက်ပွဲကို ကြည့်ကာ အံ့အားသင့်စွာ ပြောလိုက်သည်။
"ဒီလူတွေက ထူးဆန်းတယ်၊ သူတို့ရဲ့ စွမ်းရည်က ဒီလောက် မမြင့်သင့်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဘာလို့..."
"မြင်လား၊ သူတို့ ကိုယ်ပေါ်က မီးခိုးမည်းတွေက အတွင်းကမ္ဘာ စွမ်းအားကို ဆန့်ကျင်တဲ့အရာတွေပဲ၊ ဒါက မင်းတို့ကို ဘာကို သတိရစေလဲ "
ဖန့်ချန်သည် တိုက်ပွဲကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။
"ဘာကို သတိရစေတာလဲ "
စီကုကျိမှာ စဉ်းစားခန်း ဝင်သွားပြီး (၅) စက္ကန့်ခန့်အကြာတွင် သူ၏ မျက်ဝန်းမှာ ပြောင်းလဲသွားသည်။
"အတွင်းကမ္ဘာ နတ်ဆိုး "
"မှန်တယ်၊ အတွင်းကမ္ဘာ နတ်ဆိုးပဲ။"
ဖန့်ချန်၏ အမူအရာမှာ လေးနက်သွားသည်။
"ဟင်းလင်းပြင်လောက ဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာ ငါ နားလည်သွားပြီ။ ယင်လောက ဆိုတာ ငါတို့ရဲ့ နောက်ဆုံး ခိုလှုံရာ ဖြစ်ပြီး၊ ဒီ ဟင်းလင်းပြင်လောက ဆိုတာ အတွင်းကမ္ဘာတွေရဲ့ နောက်ဆုံး ခိုလှုံရာ ဖြစ်မယ်။"
"အတွင်းကမ္ဘာတွေ အဲဒါက... အတွင်းကမ္ဘာတွေရဲ့ ယင်လောက ပေါ့။ အတွင်းကမ္ဘာတစ်ခု အပြီးတိုင် သေဆုံးသွားရင် ဟင်းလင်းပြင်အဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး ဒီနေရာကို ရောက်လာတာပေါ့ "
စီကုကျိမှာ အသက်ရှူမှားသွားသည်။ အသွင်ပြောင်းလဲခြင်း နတ်ဘုရားမျက်လုံးမှာ ဤမျှလောက်အထိ ထူးဆန်းနေရသလော ၎င်း၏ နောက်ကွယ်တွင် ထိုမျှကြီးမားသော ဆက်စပ်မှု ရှိနေသလော။
ရှဲ့အာမန်တို့ ဆက်တိုက် တိုက်ခိုက်နေသော်လည်း ထိုသူတို့ကို အနိုင်ယူရန် ခက်ခဲနေသည်ကို မြင်သောအခါ စီကုကျိက အမြန်ပင် ပြောလိုက်သည်။
"ဖန့် သူတော်စင်ဘိုးဘေး၊ မင်း ဝင်တိုက်ပြီး သူတို့ကို ဖမ်းလိုက်ပါ။ ငါတို့တွေ စစ်ဆေးကြည့်ပြီး ဒီနေရာက ဘယ်နေရာလဲဆိုတာ သိရအောင်။"
ဖန့်ချန် စကားမပြောဘဲ သူ၏ မျက်ဝန်းမှ အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။
"သတ်ဖြတ်ခြင်း ခုနှစ်ပါး သူတော်စင်မျက်လုံး"
တစ်စက္ကန့်မျှ အတွင်းမှာပင် ထိုလူစု၏ စွမ်းအားများမှာ ချက်ချင်းပင် ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရပြီး အချုပ်ခံလိုက်ရသည်။ ဝမ်အိုကြီးတို့မှာ အခွင့်ကောင်းယူ၍ အဆုံးအဖြတ် တိုက်ခိုက်လိုက်ရာ ထိုသူတို့ သွေးအန်ကုန်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် အော်ဟစ် တောင်းပန်ကြသည်။
"တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဒူးထောက်လိုက်ကြ မလှုပ်နဲ့ "
စီကုကျိမှာ စွမ်းအာပြန်ပြည့်လာပြီး ဒူးထောက်နေသော သူတော်စင်များကြားတွင် လမ်းလျှောက်နေသည်။ မရိုသေသူ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို တွေ့လျှင် ပါးရိုက်လိုက်သည်။
"ပြောစမ်း၊ ဘာလို့ ငါတို့ကို တိုက်ခိုက်ရတာလဲ။"
ဖန့်ချန်က အေးဆေးစွာ မေးသည်။
ထိုသူတို့မှာ စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုကြပေ။
ဖန့်ချန်သည် ထိုသူတို့ကို ကြည့်၍ အနည်းငယ် ထောက်ပြလိုက်သည်။
"မင်း၊ မင်း၊ ပြီးတော့ မင်း၊ မင်းတို့ သေနိုင်ပြီ။"
ထိုသူတော်စင်တို့မှာ အံ့အားသင့်စွာဖြင့် မော့ကြည့်လိုက်သော်လည်း တုံ့ပြန်ချိန် မရလိုက်ဘဲ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မီးခိုးငွေ့များအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ကျန်ရှိနေသော သူတော်စင်တို့မှာ ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ သူတို့ထဲမှ တစ်ယောက်က အမြန်ပင် အော်ပြောလိုက်သည်။
"ငါတို့ကို မသတ်ပါနဲ့၊ ငါတို့ အားလုံးက ဟင်းလင်းပြင်လောက ကို ပို့ခံလိုက်ရသူတွေချည်းပဲ၊ အချင်းချင်း သတ်ဖို့ မလိုပါဘူး။ ငါတို့ တိုက်ခိုက်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းက အရမ်းဆာလောင်နေလို့ပါ၊ မင်းတို့ရဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအားနဲ့ အတွင်းကမ္ဘာ ကြယ်တာရာတွေကို မစားရင် ငါတို့ ဒီနေရာမှာ တကယ်ကို အငတ်ဘေးနဲ့ သေသွားလိမ့်မယ်..."